Σουηδία: Ανοιχτό γράμμα σε ένα έθνος που φλέγεται

Καθώς η Στοκχόλμη συνεχίζει να συγκλονίζεται από τις νύχτες ταραχών που προκλήθηκαν από τις προσπάθειες της αστυνομίας να καλύψει την δολοφονία 68 χρόνου στο σπίτι του, στο παραμελημένο προάστιο της Στοκχόλμης Husby, τα μέλη της σουηδικής κοινότητας ομάδα-Pantrarna (Γκέτεμποργκ) γράφουν στην αδελφική τους οργάνωση Megafonen στη Στοκχόλμη, μοιραζόμενοι έτσι τις εμπειρίες τους.

post image

Με αυτό το γράμμα, απευθυνόμαστε πρωτίστως  στους αδελφούς και τις αδελφές μας στο Megafonen. Μιλάγαμε στο  τηλέφωνο μόλις πριν από λίγο όταν ξαφνικά σταματήσατε στη μέση μιας φράσης λέγοντας:
«Υπάρχει άλλο ένα κάψιμο αυτοκινήτου, πρέπει να φύγουμε"

Στέκεστε στη μέση της καταιγίδας. Ο κόσμος σας φλέγεται. Σας γράφουμε για να σας πούμε ότι ξέρουμε τι περνάτε και πως θαυμάζουμε το πώς έχετε χειριστεί τα γεγονότα των τελευταίων ημερών. Ένα χρόνο πριν αυτοκίνητα καιγόντουσαν και στο Biskopsgarden. Οι μπάτσοι κάνανε ό,τι  γουστάρανε εκείνες τις νύχτες, και με το χάραμα το ίδιο κάνανε και οι πολιτικοί με τα λόγια.    

Ξέρετε τα αποτελέσματα: τα καμένα αυτοκίνητα, τα σπασμένα γυαλιά στους δρόμους: φαίνεται εύκολο πράγμα για κάποιον που το βλέπει  απ’ έξω να το καταδικάσει. Και αυτό είναι που απαιτούν και από εσάς, όταν  προσπαθείτε  να πείτε κάτι σχετικό με αυτή την εξέγερση: δεν θα σας επιτραπεί ποτέ να προσπαθήσετε να εξηγήσετε, παρά μόνο για να σας εντάξουν στη χορωδία του καταδικάζω, λέγοντας  ότι η καύση ενός αυτοκινήτου, το σπάσιμο ενός παράθυρου είναι κάτι πραγματικά ασυγχώρητο. Και δεν θα έχει σημασία τι λέτε, γιατί ποτέ δεν θα είναι αρκετό. Γι 'αυτούς δεν πρόκειται ποτέ να το γράψετε  και να το πείτε αρκετές φορές, παρά το γεγονός ότι το έχετε κάνει ήδη πολλές φορές στο παρελθόν: ότι δεν πιστεύετε ότι η βία είναι η κατάλληλη μέθοδος για την επίτευξη της κοινωνικής αλλαγής.

Στα τηλεοπτικά στούντιο και στο διαδίκτυο κάνετε ξανά και ξανά το σωστό πράγμα όταν επιμένετε στην εξήγηση των πυρκαγιών και όχι απλά στο να καταδικάσετε τους  νέους. Διότι εκείνοι που καταδικάζουν τις πράξεις χωρίς να προσπαθούνε να τις εξηγήσουνε, καταδικάζουν επίσης τις σκέψεις και τις εμπειρίες που οδήγησαν σε αυτές τις ενέργειες.

Για όσους παρακολουθούνε αυτά τα γεγονότα από μακριά ρωτάμε το εξής: Μπορείτε να καταλάβετε το χέρι που εκσφενδονίζει την πέτρα στο αμάξι του μπάτσου; Θα μπορούσατε τουλάχιστον να το προσπαθήσετε;

Φανταστείτε τον εαυτό σας παιδί να καταπιέζεστε για την προφορά και την εμφάνισή σας. Την αποξένωση. Καθηγητές να  κάθονται άσκοπα πίσω από τα γραφεία τους, κερδίζοντας άσκοπα τον μισθό τους. Τον εαυτό σας να ανάβει το πρώτο τσιγάρο στην πρωτοβάθμια με την ελπίδα να γίνετε πιο αποδεκτοί. Να δημιουργείτε παρέες με  φίλους και μαζί να  προσπαθείτε να  συνηθίσετε την όλη κατάσταση. Διαμορφώνεσαι από αυτά που βλέπεις.

Το να παραμένεις δυνατός είναι δύσκολο πράγμα όταν δεν υπάρχουν πρότυπα-παραδείγματα γύρω σου. Ίσως δεν έχετε τόσο καλή σχέση με την οικογένειά σας, όσο θα μπορούσατε να έχετε. Ίσως να χάσατε τη μητέρα σας ή τον πατέρα σας κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Ιράκ. Ίσως να έχετε χάσει τα αδέλφια σας κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Αφγανιστάν. Ίσως να σας «τραυμάτισε» ο πόλεμος στην Παλαιστίνη.

Κατά τη διάρκεια της εφηβείας σας δεν υπάρχει κανείς εκεί για να σας ακούσει. Δεν υπάρχει κανείς που να μπορείτε να απευθυνθείτε. Και όταν προσπαθείτε να κάνετε κάτι στην ζωή για τον εαυτό σας, απλά δεν υπάρχει τίποτα για να  κάνετε. Μπορείτε να υποβάλλεται αλλεπάλληλες  αιτήσεις για δουλειά, αλλά κάθε γαμημένη φορά ο Daniel Svensson επιλέγεται πριν από σας. Το ξεκίνημα πάντα είναι αποθαρρυντικό. Προσπαθείτε να αναζητήσετε άλλους τρόπους. Μερικοί από εσάς καταλήγουν να παίρνουν λάθος στροφή, άλλοι βγαίνουν OK.

Υπάρχουν πολλές φωνές που λένε ότι πρέπει να τα καταφέρετε μόνοι σας, αλλά τα πράγματα δεν είναι και τόσο εύκολα. Τα γουρούνια σας παρενοχλούν συνεχώς. Το χόρτο είναι άφθονο. Υπάρχει ένας πειρασμός στο χέρι που σας τρώει. Θα το κάνετε ή θα το απωθήσετε; Υπάρχει πίεση από την παρέα σας και πιάνετε τον εαυτό σας να συμφωνείτε με πράγματα που ποτέ δεν θα κάνατε μόνοι σας. Αισθάνεστε σαν να μην υπάρχει μέλλον για σας. Στέκεστε εκεί με μια πέτρα στο χέρι. Με τη ζωή στα χέρια σας. Θα την πετάξετε;

Megafonen. Πιστεύουμε ότι είναι σωστή η εκτίμηση σας για τα γεγονότα στο προάστιό σας την τελευταία εβδομάδα, ως μια εξέγερση της κοινότητας. Πιστεύουμε είναι σωστό να επισημάνουμε ότι έχουμε να κάνουμε με μια εξέγερση της νεολαίας, όχι με μη πολιτικές αναταραχές, αλλά ακριβώς με μια εξέγερση. Με μια αντίδραση όπως περιγράφεται και στην τελευταία σας ανακοίνωση: "Η ανεργία, τα υποβαθμισμένα σχολεία και ο δομικός ρατσισμός είναι οι βασικές αιτίες για τα σημερινά γεγονότα".

Όταν πιάσετε τον εαυτό σας να ταλαντεύεται, αναρωτηθείτε το εξής: πως θα ήταν αυτή η εβδομάδα σας αν δεν βρισκόσασταν εκεί; Ίσως ένας συνταξιούχος γέρος να είχε πυροβοληθεί στο διαμέρισμά του σε ένα προάστιο και κανείς να μην νοιαζόταν. Ίσως. Αυτό είναι μια απάντηση: αν δεν είχατε τραβήξει φωτογραφία τον σάκο διακομιδής του θύματος, που απομακρυνόταν έξω από το σπίτι του τα μεσάνυχτα, παρά τους ισχυρισμούς της αστυνομίας ότι ο άνθρωπος είχε πεθάνει σε ένα νοσοκομείο αρκετές ώρες πριν. Τότε ίσως κανείς δεν θα νοιαζόταν, και όλα θα ήταν πίσω στη θέση τους όπως και πριν.

Αλλά το να νοιάζεσαι για κάποιον που πεθαίνει είναι το σωστό πράγμα. Το να απαιτείς την αλήθεια αντί των ψεμάτων της αστυνομίας που μίλησε  στα μέσα ενημέρωσης για ένα νεκρό σώμα είναι και αυτό σωστό πράγμα.

Όταν οργανώσατε τη διαδήλωση που κάποιοι επικριτές την ξεχωρίζουν ως τη σπίθα που άναψε τις φλόγες της εξέγερσης στα προάστια, κάνατε το σωστό.

Ρωτήστε τον εαυτό σας το εξής: τι υπάρχει εκεί που να το συνδέει με το Hässelby ή Fittja - όπου οι καλοκαιρινές φωτιές της νύχτας καίνε επίσης - με τον άνθρωπο που πυροβολήθηκε μέχρι θανάτου σε ένα διαμέρισμα στο Husby; Ίσως τίποτα. Ποια είναι η σχέση των μελών  της Megafonen με τον αποθανόντα; Δεν τον γνωρίζατε, δεν ήταν κάποιος συγγενής σας. Αλλά υπάρχει κάτι που μας συνδέει όλους. Αισθανόμαστε θλίψη όταν ένας από μας πεθαίνει. Στεκόμαστε αλληλέγγυοι ο ένας στον άλλον. Ζούμε μαζί  στην κοινότητά μας.

Σας στηρίζουμε με κάθε δυνατό τρόπο. Ξέρουμε πόσο μάταιο μπορεί να σας φαίνετε να στέκεστε εκεί όπου είσαστε τώρα, να προσπαθείτε σταθερά να εξηγήσετε και όχι να καταδικάσετε.

Στο Hammarkullen υπάρχουν φορές που στην πλατεία τοποθετείται η αστυνομία. Στο Biskopsgården υπάρχουν κάμερες CCTV οι οποίες καταγράφουν ό, τι συμβαίνει στις αυλές. Στην Frölunda υπάρχουν τώρα φήμες για ταραχές - τηλεφωνήματα και μηνύματα κειμένου ψιθυρίζουν ότι ίσως η εξέγερση εξαπλώνεται στο Γκέτεμποργκ, όπου αντιμετωπίζουμε τα ίδια προβλήματα με σας στη Στοκχόλμη: η στρατιωτικοποίηση των προαστίων, η αστυνομική βία, η κοινωνική παλινδρόμηση. Το καλοκαίρι έρχεται. Ακόμη μια χρονιά. Ο ήχος των μοτοποδηλάτων να βουίζει πάνω κάτω μεταξύ των πολυκατοικιών. Υπάρχει πάντα αυτή η ασφυκτική αίσθηση στα προάστια. Ξέρεις. Η αίσθηση ότι δεν υπάρχει κανείς να σε ακούσει, ότι κανείς δεν ενδιαφέρεται για ιστορίες με μπάτσους ρατσιστές, που παρενοχλούν και  βιαιοπραγούν. Η αίσθηση ότι ίσως η  φωτιά είναι αναγκαία για να ακουστούν κάποιες φωνές.

Τώρα οι φωτιές έχουν ανάψει. Βρισκόμαστε εδώ μαζί. Η Pantrarna και η Megafonen.
Αν δεν υπήρχαμε, ποιος θα αναλάμβανε την ευθύνη να προσπαθήσει να κατανοήσει τις σκιές που περιπλανιούνται στους  δρόμους μας  με πέτρες στα χέρια; Αυτές οι σκιές που γεννήθηκαν στα σουηδικά νοσοκομεία και συνεπώς καταχωρούνται στα ληξιαρχεία. Οι σκιές που έχουν παρακολουθήσει σουηδικά σχολεία και οι οποίες «κρέμονται» έξω από τα κέντρα της νεολαίας στη Σουηδία, και που θέλουν να εργάζονται, να πληρώνουν φόρους και να πεθάνουν σε αυτή τη χώρα, σκιές που ο Πρωθυπουργός μας είναι ικανός να εξακολουθεί να τους θεωρεί ως ξένους λέγοντας ότι οι ενέργειές τους είναι προϊόν  «πολιτιστικής κατωτερότητας» - και όπως εσείς οι φίλοι μας στο Megafonen ξέρετε, ότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος με τον οποίο προσπάθησε να εξηγήσει την εξέγερση: σχετίζοντάς την με το θυμό,  και τους νέους άνδρες που πρέπει απλά να ξεπεράσουν τις πολιτιστικές τους αφετηρίες, προκειμένου να αποκτήσουν πρόσβαση στην ευρύτερη κοινωνία μας.
Δεν υπάρχει καμία ανάγκη εκ μέρους μας για να τονίσουμε την κοινοτοπία και τον ρατσισμό αυτής της δήλωσης.
Υπάρχουν σκιές που κινούνται ενάντια σε αυτό το έθνος.

 

Προς όλους τους πολιτικούς της Σουηδίας…

Οι άνθρωποι σας εξέλεξαν. Οι άνθρωποι είναι όλοι εμείς, μαζί. Η αστυνομία κάνει κατάχρηση της εξουσίας και ρίχνει το βλέμμα της σε μας που δεν έχουμε την βρωμιά για στολή. Γι 'αυτό τους αποκαλούμε γουρούνια. Είναι τόσο απλό. Έχουμε κουραστεί να ακούμε συνέχεια τα λόγια αυτών που βρίσκονται στην εξουσία, που επαναλαμβάνουν ένα περιορισμένο αριθμό λέξεων οι οποίες και δεν σημαίνουν  τίποτα ακριβώς.

Αναλάβετε δράση αντί να μιλάτε. Κάντε κάτι χρήσιμο. Για παράδειγμα, θα μπορούσατε να δημιουργήσετε μια ανεξάρτητη υπηρεσία για την διερεύνηση της αστυνομίας.

Στο κάτω-κάτω  εσείς κατέχετε την εξουσία – γι’ αυτό κάντε κάτι για να βοηθήσετε τους ανθρώπους που σας επέλεξαν να κάθεστε εκεί και να ταξινομείτε τα εκατομμύρια κορώνες στους τραπεζικούς σας λογαριασμούς. Οι γελοίοι μισθοί που παίρνουν οι εκπαιδευτικοί τους στερούν την ελπίδα. Κάθονται πίσω από τα γραφεία τους χωρίς να δίνουν δεκάρα. Και ούτω καθεξής. Αιτία και αποτέλεσμα. Αν επιμένετε να υποβιβάζετε το κάθε πολιτικό ζήτημα σε κατασταλτικό ζήτημα, τότε ίσως πρέπει απλά να αρχίσετε να εκλέγετε αστυνομικούς αντί πολιτικών.
Ωστόσο, άλλη  μια πλευρά της κοινωνίας έχασε τη ζωή της στο διαμέρισμα του Husby. Γι 'αυτό έχουν ξεσπάσει οι φωτιές.
Αλλά αυτό το γνωρίζετε ήδη.

Τέλος. Για όλα τα παιδιά της κοινότητας εκεί έξω στους δρόμους.
Όλα τα αδέλφια και οι αδελφές μας. Παραμείνατε ψύχραιμοι.
Φυσικά τα μέσα μαζικής ενημέρωσης θα σταματήσουν να κάνουν την οποιαδήποτε αναφορά στην κοινότητα όταν τα πράγματα ηρεμήσουν. Θα μαζέψουν τα πράγματά τους και θα εξαφανιστούν μεμιάς. Δεν τους ενδιαφέρει να ακουστούν οι φωνές σας, οι ιστορίες σας για την αστυνομική βία, τα υποβαθμισμένα σχολεία, οι κατοικίες που χρήζουν αποκατάστασης, τα κλειστά κοινοτικά κέντρα, για τις διακρίσεις. Αυτό που θέλουν είναι το κάψιμο αυτοκινήτων, τα σπασμένα παράθυρα. Γι’ αυτό όταν η εξέγερση θα έχει τελειώσει θα πρέπει να εκθέσετε την ζωή σας για τον ίδιο τον εαυτό σας.
Τα Media αναπόφευκτα θα κακολογούν τις κοινότητές σας και θα γράφουν ψέματα.
Να απαιτείται αποκατάσταση της αλήθειας.

Υπάρχει ένα πράγμα που μπορούμε να μάθουμε από αυτό. Οι φωνές μας μετράνε. Και αν δεν υπάρχει κάποιος άλλος για να μας ακούσει, τότε απλά πρέπει να μιλήσουμε ο ένας στον άλλον.

Οι Σουηδοί Δημοκράτες είναι πιθανόν να επωφεληθούν με κάποιες παραπάνω ψήφους, αλλά δεν θα επιτρέψουμε στους εαυτούς μας να σιωπήσουμε. Ποτέ δεν θα το «βουλώσουμε», θα μιλήσουμε μαζί. Σε περίπτωση που ράψουν τα χείλη σας, τότε θα πρέπει να κόψετε τα ράμματα για να χρησιμοποιήσετε τις φωνές σας.
Μπορεί οι τσέπες μας είναι άδειες, αλλά τα μάτια μας είναι πλούσια.
Όλη η εξουσία στο λαό.

 

Homa Badpa
Murat Solmaz
Pantrarna (1) för upprustning av förorten

Πηγή: http://libcom.org/news/sweden-open-letter-nation-fire-25052013

1.Οι Πάνθηρες (Pantrana) δημιουργήθηκαν το Φεβρουάριο του 2011 από  μερικούς νέους των προαστίων του  Biskopsgården στο Gothenburg. Με μια ισχυρή αίσθηση της δέσμευσης και ευαισθητοποίησης στα ταξικά προβλήματα,  αγωνίζονται τώρα μεταξύ άλλων  για την επίτευξη μιας ουσιαστικής ύπαρξης. Το εκ νέου  άνοιγμα του κέντρου νεότητας στο Biskopsgården που έχει κλείσει εδώ και καιρό. Θέλουν να επικεντρωθούν στις περικοπές που έχουν επηρεάσει όχι μόνο το Biskopsgården, αλλά όλα τα προάστια στη Σουηδία, οι οποίες και οδήγησαν σε αύξηση της φτώχειας και της κοινωνικής ευπάθειας.

Η παραπάνω αυτο-περιγραφή βρίσκεται στο παρακάτω ντοκιμαντέρ των ίδιων των Pantrana για τα προάστια στη Σουηδία. Υπάρχουν αγγλικοί υπότιτλοι.

https://www.youtube.com/watch?v=eG2LVIfBoIA

Εικόνες:


 

Καθως η Στοκχολμη συνεχιζει να κλυδωνιζεται απο νυχτες εξεγερσης που προκληθηκαν απο τις προσπαθειες της αστυνομιας να συγκαλυψει την δολοφονια ενος 68χρονου ανδρα στο σπιτι του στην παραμελημενη συνοικια της Στοκχολμης Husby, τα μελη της Σουηδικης κοινοτικης ομαδας Pantrarna (Γκετεμποργκ) γραφουν στην αδελφικη τους ομαδα Megafonen στην Στοκχολμη, κοινοποιωντας τις εμπειριες τους.

Γραφωντας αυτο, απευθυνομαστε πρωτα και κυριως στα αδελφια και τις αδελφες μας στην Megafonen. Μιλουσαμε στο τηλεφωνο μολις τωρα, και ξαφνικα σταματησατε στα μισα μιας προτασης, λεγωντας:
«Καιγεται ενα ακομη αυτοκινητο, πρεπει να φυγουμε».

Βρισκεστε στο επικεντρο μιας καταιγιδας. Ο κοσμος σας καιγεται. Και εμεις σας γραφουμε για να σας πουμε οτι ξερουμε τι περνατε, οτι θαυμαζουμε τον τροπο με τον οποιο αντιμετωπισατε τις προηγουμενες λιγες ημερες.
Πριν μερικα χρονια αυτοκινητα καιγονταν στο Biskopsgården. Οι μπατσοι εκαναν οπως τους αρεσε εκεινα τα βραδια, και με το ξημερωμα οι πολιτικοι εκαναν το ιδιο με τις λεξεις.

Ξερετε το αποτελεσμα: τα καμενα αυτοκινητα, τα σπασμενα τζαμια στους δρομους: φαινεται σαν ενα τοσο ευκολο πραγμα για καταδικη εαν το βλεπεις απο εξω. Και τωρα, αυτο ειναι που απαιτουν απο εσας οταν προσπαθειτε να πειτε κατι σχετικα με αυτο τον ξεσηκωμο: δεν πρεπει να σας επιτραπει ποτε να εξηγησετε, ειστε υποχρεωμενοι να παρετε την θεση σας στην χορωδια των καταδικαστικων· την χορωδια που λεει οτι το να καις καποιο αυτοκινητο, να σπας καποια βιτρινα, ειναι κατι ασυγχωρητο. Αλλα ασχετα απο ο,τι λετε εσεις, δεν θα ειναι ποτε αρκετο. Για αυτους, δεν θα ειστε ποτε ικανοι να το γραψετε και να το πειτε αρκετες φορες, παρα το γεγονος οτι εχετε γραψει και μιλησει για αυτο τοσες πολλες φορες στο παρελθον: οτι δεν πιστευετε πως η βια ειναι η καταλληλη μεθοδος για την επιτευξη της κοινωνικης αλλαγης.

Στα τηλεοπτικα στουντιο και στο διαδικτυο, κανετε ξανα και ξανα το ιδιο πραγμα οταν επιμενετε να εξηγειτε τις φωτιες αντι απλα να παραδιδετε μια γενικολογη καταδικη των νεων. Επειδη εκεινοι που καταδικαζουν τις ενεργειες χωρις να προσπαθουν να τις εξηγησουν καταδικαζουν επισης τις σκεψεις και τις εμπειριες που εδωσαν αφορμη στις ενεργειες αυτες.



 

Προς εκεινους που παρατηρουν τα γεγονοτα αυτα απο εξω

γραφουμε για να σας ρωτησουμε: Μπορειτε να καταλαβετε το χερι που πεταει μια πετρα σε καποιο αυτοκινητο της αστυνομιας; Θα μπορουσατε να το κανετε ποτε και εσεις αυτο;

Φανταστειτε τον εαυτο σας σαν παιδι, τραμπουκισμενο για την προφορα σας και το πως φαινεστε. Την αποξενωση. Ματαιους δασκαλους που καθονται πισω απο τα γραφεια τους κερδιζωντας ματαιους μισθους. Αναβωντας το πρωτο τσιγαρο σας στο δημοτικο ελπιζετε οτι θα γινετε περισσοτερο αποδεκτοι. Αρχιζετε να κανετε παρεα με φιλους και μαζι προσπαθειτε να την παλεψετε. Διαμορφωνεστε απο ο,τι βλεπετε.

Ειναι δυσκολο να εισαι δυνατος οταν δεν υπαρχουν υγιη προτυπα γυρω σου. Μπορει να μην εχετε την καλη σχεση που θα μπορουσατε να εχετε με την οικογενεια σας. Ισως να εχετε χασει την μητερα ή τον πατερα σας κατα την διαρκεια του πολεμου στο Ιρακ. Ισως να χασατε τα αδελφια σας στον πολεμο στο Αφγανισταν. Να εχετε πολεμικα τραυματα απο την Παλαιστινη.

Στα εφηβικα σας χρονια, δεν υπαρχει κανεις για να σας ακουσει. Δεν υπαρχει κανεις για να στραφειτε. Προσπαθειτε να φτιαξετε μια ζωη για τον εαυτο σας, αλλα δεν υπαρχει τιποτα για να κανετε. Κανετε αιτησεις για την μια δουλεια πισω απο την αλλη, αλλα ο Daniel Svensson εχει επιλεγει πριν απο εσας καθε γαμημενη φορα. Αρχιζετε να χανετε το κουραγιο σας. Προσπαθειτε να αναζητησετε αλλους τροπους. Καποιοι απο εσας καταληγετε να παιρνετε την λαθος στροφη, καποιοι αλλοι την βγαζουν καθαρη.

Ειναι πολλες οι φωνες που λενε οτι πρεπει να τα βγαλετε περα μονοι, αλλα τα πραγματα δεν ειναι ευκολα. Τα γουρουνια σας παρενοχλουν διαρκως. Η φουντα ειναι αφθονη. Κατι σας προκαλει εντονη φαγουρα στην παλαμη. Θα το κανετε, ή θα δειλιασετε; Η πιεση απο τους φιλους αυξανεται, και βρισκετε τον εαυτο σας να συμφωνει με πραγματα που δεν θα κανατε ποτε μονοι. Νοιωθετε σαν να μην υπαρχει μελλον για σας. Στεκεστε εκει με μια πετρα στο χερι. Στεκεστε εκει με την ζωη σας στα χερια σας. Θα την πεταξετε;

Megafonen. Θεωρουμε οτι ειναι σωστη η κριση σας πως τα γεγονοτα στο προαστιο σας την εβδομαδα που περασε ειναι ξεσηκωμος. Πιστευουμε πως ειναι σωστο οτι τονιζετε πως προκειται για νεανικες εξεγερσεις, και οχι απολιτικες ταραχες, αλλα ακριβως ενας ξεσηκωμος· μια αντιδραση, κατι που γραψατε στην τελευταια σας ανακοινωση: «η ανεργια, τα υποβαθμισμενα σχολεια, και ο δομικος ρατσισμος ειναι οι ριζικες αιτιες των σημερινων γεγονοτων».


 

Οταν βρισκετε τους εαυτους σας να αμφιταλαντευονται, αναρωτηθειτε για αυτο: πως θα ηταν η εβδομαδα σας αν δεν εισασταν εσεις εκει; Ισως ενας ηλικιωμενος συνταξιουχος να ειχε δολοφονηθει στο διαμερισμα του σε καποιο προαστιο και κανεις να μην νοιαζονταν. Ισως. Αυτη ειναι μια απαντηση: αν δεν ειχατε τραβηξει την φωτογραφια του σακου που μετεφερε το πτωμα μεσα στην νυχτα, παρα τους ισχυρισμους της αστυνομιας οτι ο ανθρωπος πεθανε στο νοσοκομειο νωριτερα — τοτε ισως κανεις να μην ειχε ενδιαφερθει, και ολα θα επεστρεφαν στους κανονικους ρυθμους τους ως συνηθως.

Αλλα το να νοιαζεσαι για τον θανατο καποιου ειναι το να κανεις το σωστο. Το να απαιτεις την αληθεια αντι των ψεματων οταν η αστυνομια μιλαει στα media για καποιον νεκρο ειναι το να κανεις το σωστο.

Οταν οργανωσατε την διαμαρτυρια που καποιοι επικριτες απομονωνουν τωρα ως την φλογα που αναψε τις φλογες της εξεγερσης στα προαστια, κανατε το σωστο πραγμα.

Αναρωτηθειτε για αυτο: τι ειναι αυτο που συνδεει το Hässelby ή το Fittja — οπου οι καλοκαιρινες φλογες καινε επισης — με τον ανδρα που δολοφονηθηκε σε καποιο διαμερισμα στο Husby; Τιποτα ισως. Ποια ειναι η δικη σας σχεση, των μελων της Megafonen, με τον νεκρο; Δεν τον γνωριζατε, δεν ηταν συγγενης σας. Αλλα υπαρχει κατι που μας συσχετιζει ολους. Νοιωθουμε θλιψη οταν καποιος απο εμας πεθαινει. Στεκουμε αλληλεγγυοι μεταξυ μας. Ζουμε μαζι, στην κοινοτητα μας.

Σας υποστηριζουμε με καθε δυνατο τροπο. Ξερουμε ποσο δυσαρεστη ειναι η θεση στην οποια βρισκεστε τωρα, προσπαθωντας επιμονα να εξηγησετε αντι να καταδικασετε.

Στο Hammarkullen υπαρχουν συχνα εφιπποι αστυνομικοι στην πλατεια. Στο Biskopsgården υπαρχουν καμερες που καταγραφουν ο,τιδηποτε συμβαινει στις αυλες. Στην Frölunda κυκλοφορουν φημες κινητοποιησεων — τηλεφωνηματα και γραπτα μηνυματα που ψιθυριζουν οτι ισως ο ξεσηκωμος να εξαπλωνεται και στο Γκετεμποργκ, οπου ολοι αγωνιζομαστε με τα ιδια προβληματα που αντιμετωπιζετε και εσεις στην Στοκχολμη: την στρατικοποιηση των προαστιων, την αστυνομικη κτηνωδια, την κοινωνικη παλινδρομηση. Το καλοκαιρι πλησιαζει· για εναν ακομη χρονο. Ο ηχος των δικυκλων που βουϊζουν πανω κατω αναμεσα στις πολυκατοικιες. Υπαρχει παντα ενα αποπνικτικο συναισθημα στα προαστια. Το ξερετε. Το συναισθημα πως δεν υπαρχει κανεις που να ακουει, πως κανεις δεν ενδιαφερετε για ιστοριες σχετικα με την ρατσιστικη αστυνομια, τις παρενοχλησεις, την κτηνωδια. Το συναισθημα οτι ισως να χρειαζεται η φωτια για να ακουστουν καποιες φωνες.

Και τωρα εχουν αναψει φωτιες. Στεκουμε εδω, μαζι. Η Pantrarna και η Megafonen.
Αν δεν υπηρχαμε, ποιος θα ειχε αναλαβει την ευθυνη να προσπαθησει να κατανοησει τις σκιες που περιπλανιωνται στους δρομους μας με πετρες στα χερια; Οι σκιες αυτες που γεννηθηκαν σε Σουηδικα νοσοκομεια και καταγραφηκαν συνεπως στην Σουηδικη εφορια· οι σκιες αυτες που εχουν παρακολουθησει τα Σουηδικα σχολεια και εχουν κοινωνικοποιηθει στα Σουηδικα κεντρα νεοτητας και που θελουν να εργαστουν, να καταβαλλουν τους φορους τους και να πεθανουν στην χωρα αυτη, σκιες που ο Πρωθυπουργος μας μπορει ακομη να μεταμορφωνει σε ξενους λεγωντας οτι οι ενεργειες τους ειναι προϊον των «πολιτισμικων περιθωριων» - και οπως εσεις, οι φιλοι μας στην Megafonen, γνωριζετε, αυτος ειναι ο μονος τροπος με τον οποιο εχει επιχειρησει να εξηγησει τον ξεσηκωμο: εχουν ολα να κανουν με θυμωμενους, νεους ανδρες που εχουν απλα αναγκη να ξεπερασουν καποια πολιτισμικα περιθωρια προκειμενου να αποκτησουν προσβαση στην ευρυτερη κοινωνια μας.
Δεν εχουμε αναγκη να τονισουμε την κοινοτοπια και τον ρατσισμο της δηλωσης αυτης.
Υπαρχουν σκιες που κινουνται σε αυτη την χωρα.
 
Προς ολους τους πολιτικους της Σουηδιας...
γραφουμε αντιθετα αυτο:
Ο λαος σας εξελεξε. Ο λαος ειναι ολοι απο εμας, μαζι. Η αστυνομια καταχραζεται την εξουσια της και κοιταζει ολους εμας που δεν φοραμε στολη σαν σκουπιδια. Για αυτο τους αποκαλουμε γουρουνια. Ειναι τοσο απλο. Εχουμε κουραστει να ακουμε διαρκως αυτους που βρισκονται στην εξουσια να επαναλαμβανουν εναν περιορισμενο αριθμο λεξεων που δεν σημαινουν απολυτως τιποτα.

Ενεργηστε αντι απλα να μιλατε. Φανειτε καπως χρησιμοι. Για παραδειγμα, μπορειτε να δημιουργησετε καποια ανεξαρτητη αρχη για τον ελεγχο της αστυνομιας.

Εισαστε εσεις που βρισκεστε στην εξουσια, στην τελικη αναλυση – καντε λοιπον κατι για να βοηθησετε τους ανθρωπους που σας εξελεξαν να καθεστε εκει για να μαζευετε τα εκατομμυρια των kronor στους τραπεζικους σας λογαριασμους. Οι αθλιοι μισθοι που παιρνουν οι δασκαλοι τους κανουν να χανουν καθε ελπιδα. Καθονται πισω απο τα γραφεια τους χωρις να τους καιγεται καρφακι. Και ουτω καθ’ εξης. Αιτια και αιτιατο. Αν επιμενετε στην μειωση καθε πολιτικου προβληματος σε αστυνομικο ζητημα, τοτε ισως να πρεπει να αρχισουμε να εκλεγουμε αστυνομικους αντι για πολιτικους.
Ενα ακομη μελος της κοινωνιας πεθανε σε εκεινο το διαμερισμα στο Husby. Για αυτο εχουν αναψει οι φωτιες.
Αλλα το ξερατε ηδη αυτο.
 
Κλεινωντας. Προς ολα τα παιδια της κοινοτητας εκει εξω στους δρομους.
Ολα τα αδελφια και τις αδελφες μας. Κρατηστε την ψυχραιμια σας.
Σαφως, τα media θα παψουν να μεταδιδουν οταν τα πραγματα ηρεμησουν στην κοινοτητα σας. Θα μαζεψουν τα συνεργα τους και θα εξαφανιστουν προς το παρον. Δεν ενδιαφερονται να ακουσουν τις φωνες σας, τις ιστοριες σας της αστυνομικης κτηνωδιας, των διαλυμενων σχολειων, της στεγασης που χρειαζεται αναπαλαιωση, των κλεισμενων κοινοτικων κεντρων, των διακρισεων. Αυτο που θελουν ειναι τα καμενα αυτοκινητα, τα σπασμενα παραθυρα. Για αυτο πρεπει να συνεχισετε να δημοσιευετε για τις ζωες σας οταν ο ξεσηκωμος αυτος τελειωσει..
Τα media αναποφευκτα θα συκοφαντησουν τις κοινοτητες σας και θα γραψουν ψεματα.
Απαιτειστε διορθωσεις.

Υπαρχει ενα πραγμα που μπορουμε να μαθουμε απο αυτο. Και αν δεν υπαρχει κανεις αλλος να μας ακουσει, τοτε θα αρκεστουμε απλα να μιλαμε μεταξυ μας.

Οι Σουηδοι Δημοκρατες ειναι πιθανο πως θα κερδισουν μερικες παραπανω ψηφους, αλλα δεν μπορουμε να αφησουμε τους εαυτους μας να σιωπησουν. Δεν θα το βουλωσουμε ποτε, θα μιλαμε, μαζι. Αν ραψουν τα χειλη σας, τοτε θα πρεπει να κοψετε τα ραμματα με τις φωνες σας.
Οι τσεπες μας μπορει να ειναι αφραγκες, αλλα τα ματια μας ειναι πλουσια.
Ολη η εξουσια στον λαο.

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License