Αγρυπνοι στην Ιστανμπουλ V

Aναλυτικο αρθρο για τις συνελευσεις γειτονιας στην Ιστανμπουλ.

Στις ημερες που ακολουθησαν την βιαιη ανακαταληψη του παρκου Gezi το Σαββατο 15 Ιουνιου και στις καυτες νυχτες στα οδοφραγματα και την μαζικη κινητοποιηση που ακολουθησε, κατι αναπαντεχο, αν και οχι πρωτογνωρο, συνεβει. Ξεκινωντας απο την Ιστανμπουλ, και εξαπλωμενα με γοργους ρυθμους σε ολες τις μεγαλες πολεις της Τουρκιας, δημιουργηθηκαν τα τοπικα ‘forum’, ή συνελευσεις γειτονιας. Τα ακριβη νουμερα διαφερουν, οι πιο προσφατες διαθεσιμες πηγες αναφερουν τουλαχιστον 40 στην Ιστανμπουλ, δωδεκα περιπου στην Αγκυρα και αλλες τοσες στο İzmir, στο Eskisehir, στην Antalya, στο İzmit, στο Gebze, και αλλου1. Και ενω η καλυψη των γεγονοτων που εξελισσονται στην Τουρκια απο τα παγκοσμια μμε εχει μειωθει και αυτο που παραμενει εστιαζει σχεδον αποκλειστικα στις συνεχιζομενες διαδηλωσεις στην και γυρω απο την πλατεια Taksim, οι συνελευσεις αυτες εχουν ανθισει, συμπαγοποιωντας την αντισταση στις γειτονιες, εκει οπου οι ανθρωποι ζουν και εργαζονται και παρεχουν ενα ζωντανο παραδειγμα της προσωπο-με-προσωπο δημοκρατιας.

Εχω φυγει τωρα απο την Ιστανμπουλ. Ωστοσο, ενω βρισκομουν εκει καταφερα να παραβρεθω σε αρκετα forums σε διαφορετικες γειτονιες της Ιστανμπουλ μεταξυ της 17ης και 29ης Ιουνιου. Κατα την διαρκεια αυτη μπορεσα – με την βοηθεια φιλων που μετεφραζαν – να κρατησω σημειωσεις, να ρωτησω τους συμμετεχοντες και να συζητησω με νεους γνωστους και παλιους συντροφους που ειχαν συμμετασχει σε forums σε αλλα σημεια της Ιστανμπουλ και σε αλλες πολεις στην Τουρκια. Στην δημοσιευση αυτη σκοπευω να διατυπωσω τις εμπειριες και τις εντυπωσεις μου απο αυτο το forum, να προσφερω λιγα απ’ οσα εχω μαθει σχετικα με τις καταβολες και την αναπτυξη τους και να προτεινω μια αναλυση των δυνατοτητων και των αδυναμιων τους. Παρ’ ολα αυτα πρεπει να τονισω οτι η κατασταση στην Ιστανμπουλ και αλλου αλλαζει ραγδαια, οτι εχω λειψει απο την χωρα για περισσοτερο απο μια εβδομαδα και οτι οι λεπτομερεις πληροφοριες για τις τρεχουσες εξελιξεις στα forums ειναι δυσκολο να βρεθουν. Με αυτο κατα νου προσκαλω οποιονδηποτε βρισκεται στην Τουρκια ή με βαθυτερη γνωση των εξελιξεων της περασμενης εβδομαδας να αναπτυξει τις εντυπωσεις μου και να παρεχει συνδεσεις με τις προσφατες δευτερουσες πηγες που παρατιθενται στο τελος.

Τα forums ηταν, φυσικα, καθορισμενα απο τις ανοικτες συνελευσεις που πραγματοποιηθηκαν σποραδικα στο παρκο Gezi και, με καποιους τροπους, απο τις λαϊκες επιτροπες που συγκροτηθηκαν στην περιοχη Gazi και αλλου2. Παρ’ ολα αυτα το πρωτο κανονικο forum πραγματοποιηθηκε στο Abbasağa Parkı το απογευμα της Δευτερας 17 Ιουνιου. Και ειναι σημαντικο οτι η πρωτη αυτη μαζικη συνελευση συνεβει την πρωτη ημερα της σχετικης ηρεμιας που ακολουθησε την κρατικη καταληψη του παρκου Gezi και την βραδια του αποκαρδιωτικου θεαματος της «γενικης απεργιας». Στον βαθμο που εχω καταφερει να καταλαβω ο καταλυτης για την πρωτη αυτη συνελευση ηταν ενα καλεσμα που διαδοθηκε μεσω των κοινωνικων media απο την Beşiktaş J.K., την ομαδα των φανατικων οπαδων του Çarşi, για συναντηση στο Abbasağa Parkı στην Beşiktaş. Το καλεσμα απαντηθηκε απο χιλιαδες που συγκεντρωθηκαν στο αμφιθεατρο του παρκου και τον ημι-αυθορμητο σχηματισμο της γενικης συνελευσης.

Η μαζικη αυτη συνελευση δεν αποτελεσε μονο εμπνευση για αλλες γειτονιες και πολεις αλλα εθεσε επισης το βασικο οργανωτικο πλαισιο τους. Γιατι, παρα καποιες διαφοροποιησεις μεταξυ των διαφορετικων forums, καποιες κοινες οργανωτικες πρακτικες εχουν γενικα υϊοθετηθει. Μεταξυ αυτων ειναι η ανοικτη πλατφορμα, το προσυμφωνημενο χρονικο οριο για τους ομιλητες και την χρηση μερικων εστω απο τις χειρονομιες που εφαρμοστηκαν στις συνελευσεις των Αγανακτισμενων και του κινηματος Occupy. Αναφορικα με το δευτερο αυτο σημειο θελω να τονισω οτι, αν και η χρηση των χειρονομιων αυτων φαινεται πως εχει γινει πιο συνηθισμενη και γενικευμενη με το περασμα του χρονου, δεν χρησιμοποιουνται πουθενα με συνεπεια3. Το φασμα των χειρονομιων ηταν σχεδον αποκλειστικα περιορισμενο στο ως τωρα ευρεως αναγνωρισμενο «συμφωνω» κουνημα του χεριου και την περιστασιακη χρηση της χειρονομιας του «βετο» των σταυρωμενων χεριων4. Οι χειρονομιες αυτες φανηκε πως εφαρμοστηκαν ευρεως ως ενας τροπος μετρησης των συλλογικων αποψεων του πληθους, ή σε καποιες περιπτωσεις, ως ενας τροπος ψηφισης. Επιπλεον, δεν φανηκε να υπαρχει καποια συλλογικη βουληση που επεβαλλε αυστηρα τις χειρονομιες αυτες ενω η χρηση τους δεν περιθωριοποιησε εντελως τα χειροκροτηματα, την φιλικη αποδοκιμασια, τα τραγουδια και/ή τα γελια.

Η μαλλον ad hoc αυτη οικειοποιηση μου φανηκε αρκετα πρακτικη, μιας και παρειχε ενα ορατο βαρομετρο του συλλογικου συναισθηματος, περιοριζωντας την ενοχληση των γειτονων που κοιμουνται και θα μπορουσε να προκληθει απο τα επιμονα χειροκροτηματα και, σημαντικα, την αποφυγη των τελματων της εξαντλησης και του φετιχισμου της μορφης επι του περιεχομενου στην οποια η συναινετικη διαδικασια ληψης αποφασεων ειναι επιρρεπης. Στον βαθμο που εχω καταφερει να καταλαβω η χρηση αυτων των χειρονομιων επιλεχθηκε μεσω των αναδυομενων forums και των νεαρων ακτιβιστων του παρκου Gezi που συμμετειχαν στο πρωτο forum στο Beşiktaş. Οι ακτιβιστες αυτοι ειχαν, υποθετω, δει τις οργανωτικες αυτες μεθοδους οπως εφαρμοζονταν απο αλλα προσφατα κοινωνικα κινηματα, ειτε απο πρωτο χερι ειτε μεσω της καλυψης τους απο εναλλακτικα media. Η διαδικασια της επιλογης των τεχνικων και των εμπειριων απο αλλους αγωνες μου μεταφερθηκε απο εναν νεαρο στο Fatih με τον εξης τροπο: «καποιοι απο αυτους [συμμετεχοντες σε αλλα κοινωνικα κινηματα] εχουν ελθει στην Τουρκια [...] καποιοι απο εμας απο την Τουρκια εχουμε βρεθει εκει [...] οι ανθρωποι εχουν γραψει σχετικα, αυτοι [οι κυβερνητικοι υποστηρικτες] μπορει να διαθετουν τον ελεγχο των media, αλλα και εμεις εχουμε εναλλακτικους τροπους για να μαθουμε σχετικα με οσα συμβαινουν, παρακολουθησαμε το Twitter, το Facebook, παρακολουθησαμε οσα συμβαινουν στην Αιγυπτο, στο [Occupy] της Wall Street, παρακολουθουμε οσα συμβαινουν τωρα στην Βραζιλια, τι συμβαινει παντου, βλεπουμε τι εκαναν και μαθαινουμε απο αυτους, και φυσικα μαθαινουν και εκεινοι απο εμας». Μετα την πρωτη αυτη συνελευση, οι συνελευσεις γειτονιας εχουν πολλαπλασιαστει σε ολες τις βασικες πολεις της Τουρκιας. Τα forums συγκεντρωνονται σε διαφορετικα σημεια, απο παρκα και πλατειες μεχρι ελαχιστα ανοικτα μετρα πεζοδρομιου. Μερικα, οπως εκεινα στα οποια συμμετειχα στο Kocamustafapaşa προσελκυσαν εκατονταδες, ενω αλλα οπως εκεινα στο Abbasağa Parkı και το Yoğurtçu Parkı, στο Kadiköy προσελκυουν χιλιαδες. Επιπλεον, τουλαχιστον μεχρις οτου εφυγα απο την χωρα, οι συνελευσεις αυτες δεν πραγματοποιουνταν σποραδικα σε ολες αυτες τις τοποθεσιες, αλλα καθε βραδια της εβδομαδας, απο τις 9 μ.μ. μεχρι τις πρωτες πρωϊνες ωρες.

Στα forums που συμμετειχα δυο χαρακτηριστικα τους μου εκαναν εντυπωση ως ιδιαιτερα σημαντικα ωστε να τα τονισω εξαρχης. Πρωτον, η απουσια οποιασδηποτε κομματικης πολιτικης ή θεσμικης υποδομης. Δευτερον, η εντονη εμφαση, με λογια καθως και πραξεις, στην συμπεριληψη. Η αυτονομια αυτη απο καθε κομμα ή οργανωση εχει σαφως επιτρεψει στο κινημα να συγκεντρωνεται και να συζηταει ανοικτα. Αυτο καθιστα μια σαφη διαφορα απο τις διαδικασιες στο παρκο Gezi, οι οποιες αν και κυριαρχουνται αριθμητικα απο μη-οργανωτικα συντεταγμενα ατομα, καθοριστηκαν παρ’ ολα αυτα απο την παρουσια διαφορετικων αριστερων ή εθνικιστικων κομματων και ενωσεων και, φυσικα, την σε μεγαλο βαθμο ανεξελεγκτη εκπροσωπηση του συνασπισμου Taksim Αλληλεγγυη. Δεν επιθυμω ωστοσο να υπονοησω οτι τα μελη των πολιτικων κομματων δεν συμμετεχουν στα forum, δεν ισχυει σε καμια περιπτωση αυτο, απο εκεινα με τα οποια μιλησα δεν ηταν λιγοι εκεινοι που αναφεραν οτι ηταν μελη Μαρξιστικων-Λενινιστικων, Σταλινικων ή Τροτσκιστικων ομαδων. Επιπλεον, ημουν μαρτυρας σε μια περισταση, στο Abbasağa Parkı, στην οποια μιλησε καποιος εκπροσωπος του αστικου Κεμαλικου κομματος του κατεστημενου CHP· τα σχολια του (τα οποια ηταν κατα κοινη ομολογια ασαφη και ερεπαν προς μια κενη συγχαρητηρια ρητορικη και καποιες αοριστολογιες σχετικα με την δημοκρατια) βρηκαν την συμφωνια ενος μικρου αλλα οχι και αμελητεου αριθμου συμμετεχοντων. Παρ’ ολα αυτα, τα οργανωτικα συντεταγμενα ατομα αποτελουσαν σαφως μια μικρη αλλα βροντερη μειοψηφια. Επιπλεον, δεν μου δοθηκε η εντυπωση οτι τα κομματικα αυτα μελη ουσιαστικα εφαρμοζαν τακτικες ικανες να χειραγωγησουν τις διαδικασιες. Και πραγματι, οι αριστεροι με τους οποιους συζητησα μου εδωσαν την εντυπωση πως συμμετειχαν ως ατομα, αν και αυτο ειναι πολυ δυσκολο να το τεκμηριωσω με βεβαιοτητα.

Αναφορικα με το δευτερο χαρακτηριστικο, ενα κοινο θεμα μεταξυ των ομιλητων, ειδικα στις πρωτες συνελευσεις, αφορουσε την αναγκαιοτητα επιτευξης μιας αναλογικης ισορροπιας μεταξυ των γυναικων και των ανδρων ομιλητων και της συμπεριληψης διαφορετικων εθνοτικων ομαδων. Η ατμοσφαιρα αυτη της συμπεριληψης φανερωθηκε στην ευρεως ισορροπημενη αναλογια γυναικων και ανδρων ομιλητων και συμμετεχοντων. Επιπλεον, αρκετοι ομιλητες προσδιοριστηκαν ως ανθρωποι Κουρδικης ή Αλεβιτικης καταγωγης ενω αλλοι προσδιοριστηκαν ως μελη της LGBT κοινοτητας. Η παρουσια των προφανως θρησκευτικα ευσεβων συμμετεχοντων ηταν αρκετα μικρη, αν και οχι εντελως αμελητεα. Μια τουλαχιστον ομιλητρια στο Kadıköy προσδιορισε τον εαυτο της με σαφηνεια ως Μουσουλμανα σχολιαζωντας πως «λενε οτι οι αριστερα ειναι ανηθικοι, αλλα εγω ξερω οτι ειστε ανθρωποι εξαιρετικα υψηλης ηθικης, και προσευχομαι στον Αλλαχ το κινημα αυτο να συνεχισει να μεγαλωνει ολο και πιο πολυ». Επιπλεον διατυπωθηκαν διαφορες προτασεις για την βελτιωση της συμμετοχης των θρησκευομενων, συμπεριλαμβανομενων προτασεων συμμετοχης στις νηστειες του Ραμαζανι για το μοιρασμα κειμενων  σχετικα με τα forums μετα το ηλιοβασιλεμα5. Η εμφαση αυτη στην ευρεια πλουραλιστικη συμπεριληψη μπορει να ειδωθει ως λογικη επεκταση της συνθεσης και των συνθηματων στους δρομους, μιας συνεχειας του ετσι αποκαλουμενου «Gezi ruhu» ή «πνευμα του of Gezi»6. Η χωρις προηγουμενο αυτη συμμαχια εχει γινει φανερη μετα τους πυροβολισμους εναντια στους συγκεντρωμενους που διαμαρτυρονταν για την κατασκευη ενος νεου στρατιωτικου φυλακιου στην Lice, στο Τουρκικο Κουρδιαταν, πυροβολισμοι που ειχαν ως αποτελεσμα την δολοφονια του 18χρονου Medeni Yýldýrým και τον τραυματισμο εννεα αλλων7. Ως συνεπεια των επιθεσεων αυτων τα forums κινητοποιησαν υποστηριξη για διαδηλωσεις αλληλεγγυης στις 29 Ιουνιου, με τους κατοικους των παραδοσιακα Τουρκικων εθνικιστικων γειτονιων να πορευονται με Τουρκικες σημαιες τραγουδωντας «πολυχρονη ζωη στην αδελφοτητα των λαων!», «Lice, η Ιστανμπουλ ειναι μαζι σου!» και «το δολοφονικο κρατος πρεπει να πληρωσει!»8. Αυτο το πνευμα αλληλεγγυης εγινε ακομη πιο φανερο στην μαζικη συμμετοχη των forums γειτονιας στην πορεια περηφανιας του LGBT κατα μηκος της İstiklal Caddasi στις 30 Ιουνιου 9.

Θεωρω οτι ειναι σημαντικο να μεταφερω μια αισθηση της ατμοσφαιρας στα forums που συμμετειχα. Μου εκανε συχνα εντυπωση το γεγονος οτι, παρα την σοβαρη καταστολη που αναπτυσσεται και τον πραγματικο κινδυνο που αντιμετωπιζουν οσοι συμμετεχουν, οι ανθρωποι φαινονταν πως απολαμβαναν πραγματικα την συμμετοχη τους. Οικογενειες ολοκληρες συμμετειχαν, ειδικοτερα στα μεγαλυτερα forums στο Abbasağa Parkı και το Yoğurtçu Parkı, με ανθρωπους να φερνουν φαγητο και αναψυκτικα και χαλακια για πικ-νικ. Ενα σιγουρα πανηγυρικο πνευμα διαπερνουσε τις διαδικασιες και η ιδια αισθηση του χιουμορ που χαρακτηριζε τα ευφυη συνθηματα των πρωτων διαδηλωσεων ηταν σε αφθονια. Μπορω να προσφερω τουλαχιστον δυο ενδεικτικα παραδειγματα στα οποια ημουν μπροστα. Σε ενα απο τα forums ενας μεσηλικας προκαλεσε πολλα γελια αντιστρεφοντας σατυρικα τους στιχους του προεκλογικου τραγουδιου του Erdoğan, ενω καποιος αλλος ομιλητης αναγκασε το κοινο σε υστερικα γελια με αυτο που ουσιαστικα αντιστοιχουσε σε σκετς stand-up κωμωδιας σχετικα με το σχεδιο του να ντυσει ενα εκατομμυριο διαδηλωτες σαν αστυνομικους ετσι ωστε η αστυνομια να υποχρεωθει να επιτεθει στον εαυτο της.

Κατα την διαρκεια των προηγουμενων forums, η συζητηση και η διαφωνια σχετικα με τεχνικα ζητηματα αυτο-οργανωσης εδιναν και επαιρναν. Πολλες διαφορετικες προτασεις αιωρηθηκαν, με καποιους να επιχειρηματολογουν για την συνεχεια των καθημερινων συνελευσεων, καποιους να υποστηριζουν τις μερα παρα μερα συνελευσεις, και αλλους να προτεινουν τις εβδομαδιαιες συνελευσεις. Οι ομιλητες διατυπωσαν διαφορετικες προτασεις για την εκλογη οργανωτικων θεσεων, την κυκλικοτητα των αρμοδιοτητων, την κληρωση τους με λαχνους και την δημιουργια υπο-επιτροπων. Τα τεχνικα αυτα ζητηματα φαινοταν πως επαιρναν ολο και λιγοτερο κεντρικη σημασια προς το τελος της παραμονης μου στην Ιστανμπουλ, καποια συναινεση αναφορικα με την καλυτερη τεχνικη για την αυτο-οργανωση δεν φαινεται να εδραιωθηκε, ωστοσο καποιες διαδικασιες φανηκε πως ειχαν γινει αντανακλαστικες, ειδικοτερα η εκλογη καποιου δεσποζωντος ατομου, το ανοικτο για πεντε λεπτα μικροφωνο για τους ομιλητες και η χρηση των «συμφωνω» και «βετο» χειρονομιων. Στο forum του Kocamustafapaşa οι συμμετεχοντες συμφωνησαν σε μια απο τις συνελευσεις τους να εκλεξουν συμμετεχοντες που θα ταξιδεψουν τριγυρω στην περιοχη σε διαφορετικες ημερες συζητωντας με τους κατοικους σχετικα με το τοπικο forum και προσκαλωντας τους να συμμετασχουν. Οπως το εθεσε μια ηλικιωμενη γυναικα «ο βασικος σκοπος μας προς το παρον δεν ειναι να δημιουργησουμε διασυνδεσεις μεταξυ των forums αλλα να βγαλουμε τους ανθρωπους της κοινοτητας αυτης απο τα σπιτια τους, να τους βγαλουμε σε αυτο το forum, να τους βγαλουμε απο τα σπιτια τους οταν πραγματοποιουνται οι δρασεις». Παρομοια συναισθηματα αντηχησαν απο καποια γυναικα στο forum του Kadıköy η οποια δηλωσε οτι «πρεπει να χτισουμε την αντισταση στις γειτονιες, σε καθε γειτονια, πρεπει να συντονιστουμε σε καθε γωνια της πολης, πρεπει να εχουμε αυτοπεποιθηση για τους αριθμους μας».

Με εναν τροπο που αντηχουσε εκεινο των γενικων συνελευσεων σε αλλα προσφατα κοινωνικα κινηματα πολλα απο τα μεγαλυτερα forums εχουν αναπτυξει ομαδες εργασιας ωστε να παρεχουν βαθος σε συγκεκριμενα θεματα. Το forum του Abbasağa Parkı δημιουργησε, για παραδειγμα, μια ομαδα εργασιας σε θεματικες που κυμαινονται απο την εργασια και την ανεργια ως τα δικαιωματα των ζωων. Στα τελευταια forums που συμμετειχα πριν την αναχωρηση μου, απο τις  αναφορες για αυτες τις ομαδες εργασιας φανηκε πως αναλαμβαναν μεγαλυτερες αρμοδιοτητες, παρεχοντας περισσοτερες λεπτομερεις προτασεις και περισσοτερο μελετημενους βραχυπροθεσμους στοχους. Στο forum του Abbasağa Parkı η ομαδα εργασιας των πολιτικων μηχανικων ανακοινωσε τα σχεδια που αναπτυσσει για την οργανωση της αντιθεσης στην ιδιωτικοποιηση του λιμανιου στο Beşiktaş και την απομακρυνση μιας εντονα χρησιμοποιημενης στασης λεωφορειων. Η ομαδα εργασιας επιστημονων και η ομαδα εργασιας εκπαιδευτικων ανακοινωσε σχεδια για ανοικτες συζητησεις με τοπικους ακαδημαϊκους και καλοκαιρινα σχολεια για τα παιδια με εμφαση στην επιστημη, την τεχνη και την συγχρονη ιστορια, προτεινωντας οπως το forum οργανωσει διαδηλωσεις στο δημοτικο συμβουλιο απαιτωντας την χρηση ενος παραμελημενου τοπικου κεντρου νεοτητας.

Παραλληλα με τον ρολο που επαιξαν τα forums των γειτονιων στην οργανωση και την κινητοποιηση των συμμετεχοντων για τις μαζικες διαδηλωσεις στην και γυρω απο την πλατεια Taksim τα forums εχουν επισης αρχισει να οργανωνουν μικροτερες, πιο αυθορμητες κινητοποιησεις. Στο forum στο Beşiktaş την Πεμπτη 27 Ιουνιου για παραδειγμα, παρθηκε συλλογικα η αποφαση να πορευθουν στα κεντρικα γραφεια μιας Σαββατιατικης (Sabah) εφημεριδας, μιας μεγαλης αναγνωσιμοτητας δημοσιευσης υπευθυνης για την γλοιωδη συκοφαντια του κινηματος διαμαρτυριας. Αυτη δεν ηταν καποια συμφωνια συναντησης μετα απο λιγες ημερες ή εβδομαδες, δεν τεθηκε καν το ζητημα να ζητηθει νομικη αδεια, παρα μονο η γενικη συμφωνια να πορευθουν, οπως και εγινε. Η πορεια διεσχισε τους πλαϊνους δρομους του Beşiktaş με τις οικογενειες και τους ηλικιωμενους να κοπανανε τηγανια και κατσαρολες και να ζητωκραυγαζουν απο τα μπαλκονια τους. Η διαδηλωση εφθασε καθ’ οδον τους αρκετους χιλιαδες τουλαχιστον και διεσχισε τον γεματο οχηματα αυτοκινητοδρομο, καθυστερωντας την ροη της κινησης. Οι οδηγοι παρ’ ολα αυτα ανταποκριθηκαν σχεδον ομοφωνα στην διαδηλωση με χειροκροτηματα, το συμβολο της νικης «v», κορναρισματα και υψωμενες γροθιες. Το πνευμα του αυθορμητισμου αυτου, η προθυμια αυτη να μπλοκαρουν παρανομα την αρτηριακη ροη της κινησης εγινε φανεροτερη στα διαφορα σημεια συγκλισης των πορειων των forums. Με το forum του Kocamustafapaşa για παραδειγμα να πορευεται μεσω της γειτονιας του Fatih καθ’ οδον προς την διαμαρτυρια της 25ης Ιουνιου στην Taksim. Μια διαδηλωση εναντια στην απελευθερωση του αστυνομικου που πυροβολησε και δολοφονησε τον 26χρονο εργατη Ethem Sarısülük10.

Παρ’ ολα αυτα, εντονες διαφωνιες σχετικα με τις καλυτερες τακτικες του πολιτικου αγωνα εχουν αναδυθει αναμεσα στους συμμετεχοντες στα forum. Οι διαφωνιες αυτες καλυπτουν κρισιμα ζητηματα οπως την σημασια των εκλογων και το ζητημα της βιαιης αντιστασης. Στο Yoğurtçu Parkı καποιος που δηλωσε πως ειναι δασκαλος σε σχολειο και ανεξαρτητος σοσιαλιστης προτεινε πως τα forums θα πρεπει «να διαμορφωσουν ενα πολιτικο κινημα και να συμμετασχουν στις δημοτικες εκλογες». Η θεση αυτη εκφραστηκε και σε αλλα forums και φαινεται πως ειχε καποιο επιπεδο απηχησης μεταξυ των συγκεντρωμενων. Αλλοι ομιλητες καλεσαν σε υποστηριξη των κομματικων σχηματισμων που ηδη υπαρχουν και κυμαινονται απο τα μικρα αριστερα κομματα ως το CHP. Στο Abbasağa Parkı καποιος νεαρος διατυπωσε σαφεστατα την υπολανθανουσα λογικη της τασης αυτης οταν δηλωσε πως «πρεπει να συνεργαστουμε με την κοινοβουλευτικη αντιπολιτευση [...] πρεπει να συνεργαστουμε με τους πολιτικους, εχουν πολυ μεγαλυτερη πειρα απο εμας». Τα αισθηματα αυτα φανηκε πως ειναι κοινα αν και οχι καθολικα, και οπως καποιος ομιλητης σε ενα απο τα forum του Fatih το εθεσε «αν η συμμετοχη στις εκλογες εκανε κατι θα την ειχαν απαγορευσει, νομιζω οτι οι εκλογες ειναι μια παραπλανηση» ενα συναισθημα που αντηχηθηκε και απο μια νεαρη στο Abbasağa Parkı «δεν πρεπει να φτιαξου με καποιο κομμα, ή να ψηφισουμε για το CHP, θα πρεπει αντιθετα να συνεχισουμε να δημιουργουμε εναλλακτικες δομες».

Το συναισθημα αυτο, της δημιουργιας εναλλακτικων αμεσα δημοκρατικων δομων σε αντιθεση προς την κυβερνηση διατυπωθηκε ευρεως με διαφορετικους τροπους στα forums που παραβρεθηκα. Αυτη ηταν σιγουρα μια ενθαρρυντικη εξελιξη, μια που παρουσιαζει την πιθανοτητα δημιουργιας ενος αυτο-οργανωμενου μαζικου κινηματος ανθεκτικου αρκετα στην κομματικη πολιτικη χειραγωγηση. Παρ’ολα αυτα οι αποψεις φαινεται πως διεφεραν ιδιαιτερα, διχασμενες ως προς το τι θα σημαινε πρακτικα η δημιουργια των εναλλακτικων αυτων δομων, και ποιος θα ηταν ο ακριβης ρολος και ο μακροπροθεσμος σκοπος τους. Ενα ενδεικτικο σχολιο σχετικα με αυτο προηλθε απο τον νεαρο στο Fatih που ανεφερα νωριτερα. Ο νεαρος αυτος ανδρας εξηγησε πως «νομιζω οτι αυτος ειναι ενας διαφορετικος τροπος ασκησης της δημοκρατιας, διαφορετικος απο τις συγχρονες δημοκρατιες και καλυτερος [...] μπορουμε να κυβερνησουμε, αυτο το [forum] μπορει να κυβερνησει αυτην την περιοχη, η περιοχη αυτη μπορει να κυβερνησει την δικη της περιφερεια, μπορουμε να τα καταφερουμε». Ο καταφανης του ενθουσιασμος για την αυτο-οργανωση και τον ελεγχο απο τα κατω ηταν παρ’ ολα αυτα μετριασμενος απο την εμπιστοσυνη στις ικανοτητες των αντιπολιτευτικων πολιτικων κομματων, ή οπως το εθεσε ο ιδιος «τα πολιτικα κομματα ειναι υποχρεωμενα να ελθουν εδω, πρεπει να ελθουν». Οταν τον ρωτησα αν θεωρουσε πως η συμμετοχη αυτη μπορει να οδηγουσε στον σφετερισμο του ελεγχου των forums απο τα πολιτικα κομματα, η αμετακινητη απαντηση του ηταν «βρεθηκαν και στο παρκο Gezi, αλλα δεν το ελεγξαν, εμεις το ελεγχαμε». Συνεχισε με ενα σχολιο που ενοιωσα οτι συνοψιζε κατι αναφορικα με τα κοινα κινητρα οσων συμμετεχουν στα forums «ξερεις οτι δεν θελω να υποχρεωθω να κατεβω στους δρομους, αλλα δεν μπορω να κανω και τιποτα αλλο, καθομαι, σκεφτομαι, ψηφιζω, αλλα τιποτα δεν αλλαζει». Κατα αυτον τον τροπο μπορει κανεις να δει τα forums ως μια απαντηση στην συλλογικη αναγνωριση πως η κοινοβουλευτικη λυση στην τρεχουσα κατασταση δεν ειναι ευπροσδεκτη, αντι της συνολικης απορριψης των κοινοβουλευτικων πολιτικων και του κρατους. Μια τετοια κατασταση αντηχει, εν μερει εστω, εκεινη των συνελευσεων γειτονιων στην Αργεντινη το 2001, την ρηξη τους με τις  κομματικες γραμμες και την τελικη διαλυση τους μετα την εκλογη του λαϊκιστη προεδρου Néstor Kirchner11.

Πιο ανησυχητικο ωστοσο ειναι οτι μερικοι επιβλητικοι ομιλητες στα forums εχουν επιδιωξει να εκμαιευσουν την συναινεση γυρω απο αποκλειστικα πασιφιστικες τακτικες. Αυτο παρα την συνεχομενη χρηση της κρατικης βιας για την διαλυση ειρηνικων διαδηλωσεων και τον σημαντικο και εξαιρετικα διαδεδομενο ρολο των πιο συγκρουσιακων τακτικων κατα την διαρκεια των αρχικων κινητοποιησεων, τοσο στην Taksim οσο και στην συνοικια της Ιστανμπουλ Gazi 12,13. Τα προσωρινα επινοημενα συνολα αρχων οπως εκεινα που εφαρμοστηκαν στο Abbasağa Parkı προσφερουν παρ’ ολα αυτα την δυνατοτητα για μια πιο ευελικτη τακτικη προσεγγιση: «δεν θα προκαλεσουμε την βια, αλλα διατηρουμε το δικαιωμα στην θεμιτη αυτο-αμυνα»14. Παρ’ολα αυτα, οι πασιφιστικες αυτες τασεις στο εσωτερικο του forum προβαλλουν εναν πραγματικο κινδυνο, τοσο με την εννοια οτι αφηνουν το κινημα ανυπερασπιστο απεναντι στην κρατικη βια, οσο και με την εννοια οτι προκαλουν ενα σημειο ρηξης στο οποιο η κυβερνηση μπορει να επιχειρησει να διαιρεσει τους διαδηλωτες. Οι διχαστικες αυτες τακτικες αποδειχτηκαν καταστροφικες σε αλλες συναφειες οπως στις συνελευσεις του κινηματος Occupy της Αμερικης και εκεινες στην πλατεια Συνταγματος στην Ελλαδα, συναφειες στις οποιες, και ειναι σημαντικο αυτο, το επιπεδο και η ενταση της κρατικης βιας ηταν μακραν μικροτερα απο αυτα που εφαρμοζονται τωρα στην Τουρκια.

Υπαρχει παντως μια κρισιμη διαφορα μεταξυ της Τουρκικης εξεγερσης και εκεινων που εχουν συμβει τα προσφατα χρονια, στην νοτια Ευρωπη, στο Magreb και, πιο προσφατα, στην Βραζιλια. Η διαφορα αυτη εγκειται στην ελλειψη κεντρικα διατυπωμενων ταξικων αιτηματων. Τα αιτηματα αυτα διαδραματιζαν, εμμεσα, παντα εναν σημαντικο ρολο στην ιδια την καρδια την εξεγερσης, στην συλλογικη οργη εναντια στην βια της αστυνομιας, την δυσαρεσκεια εναντια στην διαφθορα της αρχουσας ταξης και την περιβαλλοντικη καταστροφη. Αυτο βεβαια δεν σημαινει οτι τα σαφως διατυπωμενα ταξικα αιτηματα δεν εχουν εμφανιστει μεταξυ των συνθηματων των διαδηλωτων, συνθηματα οπως το «Σαββατα πρεπει να ειναι αργιες» και το «δικαιωμα στην επιθεση» εχουν ακουστει συχνα, αν και δεν εχουν επικρατησει. Η ευθυνη για αυτο μπορει εν μερει να εντοπιστει σε εκεινους που, μεχρι τα γεγονοτα της 17ης Ιουνιου τουλαχιστον, ασκουσαν εντονη επιρροη στην δημοσια εικονα των διαδηλωτων και την σαφη διατυπωση των αιτηματων τους. Αναφερομαι εδω συγκεκριμενα στην Πλατφορμα Αλληλεγγυης Taksim. Στις δηλωσεις της η Taksim Αλληλεγγυη απεσταξε τα διαφορετικα και αυθορμητα συνθηματα των μαζων σε ενα συνοπτικο συνολο ουσιαστικα πολιτικων αιτηματων· την προστασια της ελευθεριας της εκφρασης και του συνερχεσθαι, την αντιθεση στην αναδιαμορφωση του παρκου Gezi, την απολυση των διοικητων της αστυνομιας, την παυση χρησης δακρυγονων και την αμεση απελευθερωση των κρατουμενων διαδηλωτων.

Θα ηταν ωστοσο παραπλανητικο να δουμε την διατυπωση των ουσιαστικα πολιτικων αιτηματων απο την Taksim Αλληλεγγυη ως ευθεως επιβεβλημενων στο κινημα. Γιατι, παρα το γεγονος οτι στο αντι-Erdoğan κινημα κυριαρχησε αριθμητικα το προλεταριατο, με αλλα λογια οι μισθωτοι εργαζομενοι, οι ανεργοι, ο πλεοναστικος πληθυσμος και οι φοιτητες, η δυναμικη της εξεγερσης δεν ηταν μεχρι σημερα εκεινη ενος αυτο-συνειδου ταξικα ενωμενου κινηματος. Απο την αρχη η ενοτητα του κινηματος επικεντρωθηκε στην αντιθεση προς την εξουσια του Erdoğan και του κομματος AKP. Ως τετοιο το κινημα συμπεριλαμβανε μεταξυ των υποστηρικτων του οχι μονο ανθρωπους της μικροαστικης ταξης, οπως καταστηματαρχες και μελη της διαχειριστικης ταξης αλα και καποια αστικα στοιχεια συνασπισμενα με την κοινοβουλευτικη αντιπολιτευση, για παραδειγμα τον Ali Koc, ιδιοκτητη του ξενοδοχειου Divan 15. Η διαταξικη αυτη συνθεση εχει διατηρηθει απο δυο παραγοντες. Πρωτα με την συντηρηση απο το κομμα AKP μιας δυνατης βασης υποστηριξης στο εσωτερικο του συνολου της εργατικης ταξης, και της επιτυχιας του να διαιωνιζει την πολωτικη διαιρεση στο εσωτερικο της ταξης μεσω της επικλησης στην θρησκεια και τους φοβους παρεισφρυσης ξενων πρακτορων. Δευτερον μεσω της επιμονης στο εθνικιστικο ιδεολογικο πλαισιο. Tο πλαισιο αυτο, σε μεγαλο βαθμο μακρια απο την κριτικη του κινηματος, εχει ευνοησει την διατηρηση της διαταξικης συμμαχιας μεσω της επικλησης στην αστικη νομιμοτητα. Μεγαλα πληθη διαδηλωτων, οποια και αν ειναι η σχεση τους με τα μεσα παραγωγης, καταφερνουν να βρουν μια κοινη ταυτοτητα ως υπερασπιστες των αξιων της Τουρκικης Δημοκρατιας, οπως, εν ολιγοις, στην νομιμη φωνη της Τουρκικης εθνικιστικης κοινοτητας.

Η κατασταση αυτη προκειται να αλλαξει ομως, καθως διευρυμενοι τομεις του αντι-Erdoğan κινηματος καταφερνουν να βρουν την φωνη τους στο εσωτερικο του forum, ή οπως το εθεσε προσφατα καποιος ομιλητης στο Kocamustafapaşa «πρεπει να το μεταφερουμε αυτο οπου και αν δουλευουμε, το κεντρο πρεπει να παραμεινει εδω [στο forum], αλλα πρεπει να το μεταφερουμε στα σχολεια μας, τους χωρους εργασιας μας, τα σπιτια μας, αν δεν μεταφερουμε την διαδικασια αυτη στις καθημερινες μας ζωες δεν θα εχει κανενα αποτελεσμα». Το επιχειρημα αυτο ενισχυθηκε απο καποιον εκπροσωπο της ομαδας εργαζομενων και ανεργων στο Abbasağa Parkı. Ο ομιλητης ικετευσε τους συμμετεχοντες στο forum να αναγνωρισουν την σχεση τους με τα μεσα παραγωγης, να αναγνωρισουν την κοινη ταξικη τους ταυτοτητα. «Οσοι εργαζεστε σε εργοστασια, νομιζετε οτι δεν ειστε εργατες;» κραυγασε ο ομιλητης, «σηκωστε τα χερια αν ειστε υποχρεωμενοι να πουλησετε την εργασια σας για να επιβιωσετε», και η προκληση του απαντηθηκε απο μια θαλασσα χεριων, «τοτε ειστε εργατες». Ο ιδιος ομιλητης συνεχισε τονιζοντας την αναγκαιοτητα της διευρυνσης του αγωνα στους χωρους εργασιας δηλωνοντας «πρεπει να καταστησουμε τον χωρο εργασιας εναν τοπο αντιστασης, αν δεν το κανουν αυτο οι çapulcu τοτε ποιος θα το κανει;». Αλλοι ομιλητες τονισαν την αναγκαιοτητα οπως το κινημα συνδεθει με τους υπαρχοντες αγωνες σε χωρους εργασιας, αναφερωντας μεταξυ αλλων παραδειγματων το ξενοδοχειο Intercontinental στην Taksim οπου οι εργαζομενοι αντιστεκονται στις περικοπες των μισθων και των συνθηκων εργασιας τους και δικαιολογουνται απο την διοικηση λογω της μειωσης των εσοδων που προκαλεσε η εξεγερση. Αλλοι προτειναν ενα φασμα προτασεων για την διευρυνση του κινηματος επικεντρωμενη στην συνδεση του με τους υποστηρικτες του AKP απο την εργατικη ταξη με βαση τα παρακμαζωντα επιπεδα στην διαβιωση, τις ωρες και τις συνθηκες εργασιας.

Επιπλεον, ενθαρρυντικα παραδειγματα ρηξεων στο εθνικιστικο πλαισιο και την διαδοση της εξεγερσης περα απο τα ορια του Τουρκικου Κρατους εχουν εμφανιστει στην αναγνωριση, διατυπωμενη μεσω συνθηματων, πανο και το πνευμα της συμπεριληψης, του κοινου αγωνα με την Βραζιλια, με τους Κουρδους και τις προσφατες εξεγερσεις σε ολον τον πλανητη γενικα. Παρ’ ολα αυτα οι κινησεις αυτες απεχουν πολυ απο το να ειναι παγκοσμιες, και αρκετοι ομιλητες εξεφρασαν την αναγκη δημιουργιας γεφυρων μεταξυ του κινηματος και των ιδιοκτητων μικρων επιχειρησεων, μια τακτικη στην οποια δοθηκε εμφαση προσφατα απο μια καμπανια του Diren Gezi Parkı στο Twitter και το Facebook 16. Επιπλεον, ενας τουλαχιστον ομιλητης που ακουσα στο forum του Cihangir Parkı φανερωσε ενα επιπεδο πατερναλιστικης ταξικης προκαταληψης. Ο ομιλητης προτεινε την καθιερωση επιτροπων çapuler ωστε να εκπαιδευσουν τους εργαζομενους στις επαρχιες της Ανατολιας να αποφευγουν την μεταναστευση τους στην Ιστανμπουλ εκτος και αν προτιθενται να ενσωματωθουν πληρως στις κοσμικες δημοκρατικες νορμες ενδυμασιας και συμπεριφορας.

Παρα τις εγγενεις δυνατοτητες των αναδυομενων forums παντως, οι προοπτικες για το κινημα γενικα απεχουν ακομη πολυ απο το να ειναι ροδινες. Οι μεγαλης κλιμακας κινητοποιησεις στην Ιστανμπουλ και αλλου συνεχιζονται, καθε φορα αντιμετωπες με την ιδια βια απο τα χερια της αστυνομιας. Στην πιο προσφατη διαδηλωση στην πλατεια Taksim την Δευτερα 8 Ιουλιου οι διαδηλωτες διαλυθηκαν βιαια μετα την χρηση δακρυγονων και υδροβολων, αφηνωντας εναν  17χρονο νεαρο σοβαρα τραυματισμενο 17. Οι συλληψεις συνεχιζονται και το υπουργειο μεταφορων ανακοινωσε σχεδια δημιουργιας μιας ειδικης μοναδας εποπτευσης των κοινωνικων media για «εγκληματα» που πραγματοποιουνται online 18. Το κινημα στην Τουρκια παραμενει εντονα δραστηριο και ενεργο, ωστοσο ειναι σαφες οτι, με τους ορους του πιο αμεσου στοχου του, οπως συνοψιστηκαν στο συνθημα Tayyip ĺstifa (Tayyip Παραιτησου), οι τωρινες τακτικες που εφαρμοζονται δεν εχουν τεθει ετσι ωστε να πετυχουν. Παρ’ ολα αυτα τα forums διατηρουν την σαφη δυνατοτητα αναπτυξης του κινηματος, της σαφεστερης αναδυσης ταξικων αιτηματων και της γενικευμενης αντιστασης, ωστε να εδραιωθουν στο εσωτερικο των γειτονιων, τους εργασιακους χωρους και τα σχολεια. Προμηνυουν μια θεμελιωδη μετατοπιση στην πολιτικη κουλτουρα της Τουρκικης Δημοκρατιας, καθιερωνοντας νεες νορμες προσωπο-με-προσωπο αμεσης δημοκρατιας και αμεσης δρασης, που θα μπορουσε να αποδειχθει πως θα εχουν περιφερειακες και παγκοσμιες συνεπειες. Το çapulcu κινημα μπορει να μην εχει το πανω χερι προς το παρον αλλα δεν υπαρχει λογος να δουμε αυτη την κατασταση των πραγματων ως μονιμη. Ειναι σαφες οτι το κινημα χρειαζεται νεες τακτικες, νεους συμμετεχοντες και νεα σημεια αγωνα, και μονο με την αυτο-οργανωση των προλεταριων, μεσω των forums ή οποιων αλλων μορφων αντιστασης θα μπορεσουν αυτοι ή οι μελλοντικοι αγωνες να δημιουργησουν, οι αλλαγες αυτες θα γινουν πραγματικοτητα..

Καθως γραφω αυτα κυκλοφορουν νεα μεσω των κοινωνικων media πως το παρκο Gezi (το οποιο εχει με καθε προφυλαξη ανοιξει ξανα για το κοινο) εχει γεμισει με ανθρωπους και πως ενα forum εξελισσεται. Τι επιφυλασσει το μελλον για τον αγωνα στην Τουρκια δεν το γνωριζω. Τα γεγονοτα αυτα μπορει να προμηνυουν μια νεα φαση ή να χαρακτηριζουν την αργη παρακμη του κινηματος. Οπως και να εχει ενα ειναι το συνθημα που μπορει να ακουστει στις πλατειες και τους δρομους της Ιστανμπουλ, ενα συνθημα που συνοψιζει την κοινη ελπιδα που διασχιζει ολο τον κοσμο και τις γενιες ολες: «Αυτη ειναι μονο η αρχη, ο αγωνας μας θα συνεχιστει!»

Ετσι ειναι ο Δρομος:

Στεκομαι στο φως που ανατελλει,
πεινασμενα τα χερια μου, ο κοσμος ομορφος.

Τα ματια μου δεντρα δεν χορταινουν -
τοσο ελπιδοφορα ειναι, τοσο πρασινα.

Ηλιολουστος ο δρομος που τις μουριες διασχιζει,
Ειμαι στο παραθυρο του αναρρωτηριου της φυλακης.

Τα φαρμακα δεν μπορω να τα μυρισω -
γαρυφαλλα καπου κοντα ανθιζουν.

Ετσι ειναι ο Δρομος:
η φυλακιση ειναι περα απο το θεμα,
το θεμα ειναι μην παραδοθεις.

-Nâzim Hikmet

 

-

 

1 Ανωνυμος, «Αλλα παρκα και Δημοσια forums». το 2013 διαμαρτυριες στην Τουρκια: https://en.wikipedia.org/wiki/2013_protests_in_Turkey#Other_parks_and_Public_forums
Δες επισης:
Ανωνυμος, ‘Lista de asambeas’, στο blog: Spanish Revolution Blog, 20 Ιουνιου 2013: http://spanishrevolution11.files.wordpress.com/2013/06/130620-lista-de-asambleas-bni9uuiccaaklnl.jpg

 

2 Εχω ενημερωθει απο συντροφους οτι οι λαϊκες «επιτροπες» συγκροτηθηκαν σε καποιες απο τις εξεγερμενες γειτονιες της εργατικης ταξης στις οποιες τα εκτος νομου Μαρξιστικα-Λενινιστικα κομματα διατηρουσαν την επιρροη τους πριν απο τα γεγονοτα του απογευματος της 17ης Ιουνιου. Προς το παρον δεν εχω καποια πιο προσφατη ενημερωση σχετικα.

3 Ενα διευκρινιστικο σημειο: Με το «συνεπεια» εννοω μονο οτι οι χειρονομιες αυτες δεν εφαρμοζονται με τροπο απολυτα συνεπη προς τις καθιερωμενες τυπικοτητες των διαδικασιων ληψης αποφασεων. Με αλλα λογια, δεν χρησιμοποιουνται με τον τροπο ακριβως για τον οποιο αναπτυχθηκαν, δηλαδη, στους «κυκλους συζητησεων» εναντια στις συναντησεις κορυφης της παγκοσμιοποιησης, το κινημα των πλατειων των Αγανακτισμενων ή το παγκοσμιο κινημα Occupy του 2011-12. Το δηλωνω αυτο μονο ως διευκρινηση, οχι ως κριτικη.

4 Για οσους δεν γνωριζουν αυτες τις χειρονομιες των συναινετικων διαδικασιων ληψης αποφασεων παρακαλω δειτε: http://www.metamute.org/sites/www.metamute.org/files/occupy-hand-signals-trim.jpg?

 

5 Πρεπει να προσθεσω επισης οτι δυο αριστερες Μουσουλμανικες ομαδες και οι Αντι-Καπιταλιστες Μουσουλμανοι συμμετεχουν στα forums και εχουν οργανωσει νυκτερινες αντι-κυβερνητικες εκδηλωσεις.

6 Zeynep Tufekci, «Ελα και εσυ, Οποιος και αν εισαι». Καθως ενα Πλουραλιστικο Κινημα αναδυεται απο το παρκο Gezi στην Τουρκια», στο Technosociology, 30 Ιουνιου 2013:

http://technosociology.org/?p=1421

 

7 Διεθνης Αμνηστια, «Τουρκια: Ο θανασιμος πυροβολισμος διαδηλωτη στην Lice πρεπει να ερευνηθει», Amnesty International, 2 Ιουλιου 2013: http://www.amnesty.org.au/news/comments/32191/>

 

8 Russia Today, «Η δολοφονια Κουρδου διαδηλωτη ενισχυει τις αντι-κυβερνητικες διαδηλωσεις στην Ιστανμπουλ», Russia Today, 29 Ιουνιου June 2013: http://rt.com/news/turkey-istanbul-protest-kurds-433/

 

9 Hürriyet Daily News, «Η Τaksim φιλοξενει ενθουσιωδη πορεια περηφανιας των ομοφυλοφιλων με διαδηλωτες του Gezi», Hürriyet Daily News, 30 Ιουνιου 2013:

http://www.hurriyetdailynews.com/taksim-stages-exuberant-gay-pride-march-joined-by-gezi-protesters.aspx?PageID=238&NID=49779&NewsCatID=339

 

10 Hürriyet Daily News, «Ακραια αστυνομικα μετρα χαρακτηριζουν την διαμαρτυρια για την δικαστικη αποφαση της δολοφονιας του Sarısülük», στην Hürriyet Daily News, 25 Ιουνιου 2013:

http://www.hurriyetdailynews.com/extreme-police-measures-mark-protest-of-court-ruling-on-sarisuluks-killing.aspx?pageID=238&nID=49484&NewsCatID=341

 

11 Mariah Thompson, Η εξαφανιση του Κινηματος Συνελευσεων Γειτονιων στο Buenos Aires, Αργεντινη 2001-2004: Μια Φαση της Αποκινητοποιησης;, Φλεβαρης 2010:

http://polisci.uoregon.edu/acrobat/HTThompson.pdf

 

12 Bulut Emiroglu, Suzan Fraser, «Η Τουρκικη αστυνομια αποσυρεται απο την πλατεια Taksim και επιτρεπει στους διαδηλωτες της Ιστανμπουλ να συνεχισουν την διαμαρτυρια μετα απο πολλες ημερες εντασης», στην The Independent, 1 Ιουνιου 2013: http://www.independent.co.uk/news/world/europe/turkish-police-withdraw-from-taksim-square-and-allow-istanbul-protesters-to-continue-demonstration-after-days-of-tension-8640514.html

 

13 Hürriyet Daily News, «Το Gazi της Ιστανμπουλ φιλοξενει φλογισμενες συγκρουσεις παρα την αποκλιμακωση στο παρκο Gezi», στην Hürriyet Daily News, 10 Ιουνιου 2013:

http://www.hurriyetdailynews.com/istanbuls-gazi-stages-fiery-clashes-despite-gezi-park-detente-.aspx?pageID=238&nID=48533&NewsCatID=341

 

14 Aνωνυμος, «Abbasağa Park Meclisi Çağrısı», στο Parklar Bizim Blog, 21 Ιουνιου 2013: http://parklarbizim.blogspot.de/2013/06/abbasaga-park-meclisi-cagrs.html

 

15 ICC Turkish section, «Τουρκια: Η θεραπεια για την κρατικη τρομοκρατια δεν ειναι η δημοκρατια», 27 Ιουνιου 2013: http://libcom.org/news/turkey-cure-state-terror-isnt-democracy-26062013

 

16 Δες για παραδειγμα: 

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=409928319125582&set=a.390123017772779.1073741828.390109394440808&type=1&theater?

 

17 Hürriyet Daily News, «Σκληρη αστυνομικη καταστολη εκκενωνει το παρκο Gezi στην Ιστανμπουλ, στην πλατεια Taksim», στην Hürriyet Daily News, 8 Ιουλιου 2013

 

18 Sebnem Arsu, «Μετα τις Διαμαρτυριες, τα Forums Ανθιζουν στα παρκα της Τουρκιας», στους New York Times: http://www.nytimes.com/2013/07/08/world/europe/after-protests-forums-sprout-in-turkeys-parks.html?pagewanted=all&_r=0

 

 

http://libcom.org/blog/sleepless-istanbul-v-10072013

 

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License