5 Γενάρη 1944: 70 χρόνια από το μπλόκο του Φάρου Νέας Σμύρνης

Τώρα όπως και τότε: Tούβλα και τσιμεντόλιθους στα κεφάλια των φασιστών

post image

ΤΟ ΜΠΛΟΚΟ ΤΟΥ ΦΑΡΟΥ ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ

5 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1944

 

Σε ένα από τα λιγότερα γνωστά μπλόκα της περιόδου της κατοχής που έλαβε χώρα στη συνοικία του ΦΑΡΟΥ, ο μαχητής του ΕΛΑΣ, Σπύρος  Αλεβίζος, θα πέσει νεκρός από τα πυρά ελλήνων και γερμανών φασιστών. Πολλά χρόνια αργότερα ένα μικρό στενό στην περιοχή θα μετονομαστεί προς τιμήν του σε ΟΔΟΣ ΣΠΥΡΟΥ ΑΛΕΒΙΖΟΥ.

Στο όχι και τόσο μακρινό 1944, τα ελληνικής προέλευσης Τάγματα Ασφαλείας, γνωστότερα με το προσωνύμιο «γερμανοτσολιάδες», που έχουν αναλάβει από την κυβέρνηση Ι. Ράλλη το έργο της εξόντωσης της Αντίστασης, θα επωμιστούν το κυριότερο βάρος της περικύκλωσης των γειτονιών της Αθήνας και της εξολόθρευσης αγωνιστών. Μαζί τους, ως υποστηρικτική δύναμη, επιχειρούσε πάντοτε μια μικρή δύναμη γερμανών.

Απέναντι στη βαρβαρότητα και την υπεροπλία των Ταγμάτων Ασφαλείας και των Γερμανών, ο Αλεβίζος υπερασπίστηκε ολομόναχος μια μικρή συνοικία όπως ο ΦΑΡΟΣ, ταμπουρωμένος στο σπίτι του, εξοπλισμένος με λίγα πυρομαχικά και μερικές χειροβομβίδες με τις οποίες θα προλάβει να «κεράσει» τους έλληνες και γερμανούς φασίστες προτού πέσει νεκρός. Την ίδια τύχη θα έχουν περίπου 50 άοπλοι κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής της Δάφνης που θα συλληφθούν και θα οδηγηθούν είτε σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, είτε στο εκτελεστικό απόσπασμα.

Περίπου 70 χρόνια αργότερα, οι ίδιοι διαστρεβλωτές, οι ίδιοι παραχαράκτες της ιστορίας θα επανεμφανιστούν στο προσκήνιο σ’ ένα ντελίριο εθνικιστικού και ρατσιστικού παροξυσμού, αξιώνοντας συμμετοχή στο δημόσιο διάλογο και επικυριαρχία επί του πεζοδρομίου απέναντι σε όσους –κατά τη νοσηρή τους ιδεολογία- δεν χωρούν στις γειτονιές μας. Ε, λοιπόν οι μόνοι που δεν χωράνε στις γειτονιές που ποτίστηκαν με αίμα αγωνιστών, είναι οι χρυσαυγίτες και παντός είδους φασιστικά αποβράσματα. Χωρίς προσχήματα και χωρίς περιστροφές, ο τρόπος που ο διάλογος μπορεί να διεξαχθεί με έναν φασίστα, διατυπώθηκε σε όλη του την επάρκεια από τον Μπέρτολτ Μπρεχτ: Ο καλύτερος τρόπος να συνομιλήσεις με έναν φασίστα, είναι να του πετάξεις ένα τούβλο στο κεφάλι.

Για τους αγωνιστές του χθες που χάθηκαν για την κοινωνική απελευθέρωση, οι αγώνες που ποικιλοτρόπως διεξάγονται στις μέρες μας απέναντι στην οικονομική αφαίμαξη, στα φασιστικά παραφερνάλια και την αυταρχική κυβέρνηση αποτελούν και τον πληρέστερο φόρο τιμής. Οι αγώνες για την ανθρώπινη χειραφέτηση πρέπει να περάσουν πάνω απ’ τα κεφάλια τόσο των φασιστών όσο και των υπόλοιπων υπερασπιστών του καπιταλισμού  που σε μια κακόγουστη παράσταση, παρουσιάζονται τελευταίως ως δημοκράτες ή αντιφασίστες.  Με τα λόγια της εμβληματικότερης φιγούρας της Ισπανικής Επανάστασης: Δεν πολεμάμε τον φασισμό μαζί με την κυβέρνηση αλλά σε πείσμα της κυβέρνησης. Ξέρουμε ότι καμία κυβέρνηση δεν επιθυμεί πραγματικά τη συντριβή του φασισμού, γιατί η αστική τάξη είναι αναγκασμένη να προσφεύγει σε αυτόν όταν βλέπει την εξουσία να της γλιστρά από τα χέρια.
 

 

Εικόνες:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License