Κείμενο του Ν. Μαζιώτη, μέλους του ΕΑ στην Κόκκινη Βοήθεια για τα 80 χρόνια από την γέννηση Της Μάινχοφ

Κείμενο του Νίκου Μαζιώτη, μέλους του Επαναστατικού Αγώνα, που στάλθηκε στην Διεθνή Κόκκινη Βοήθεια για το αφιέρωμα της στην Επαναστάτρια της RAF Ούλρικε Μάινχοφ, που στις 7 Οκτωβρίου συμπληρώνονται 80 χρόνια από τη γέννηση της.

Κείμενο του Νίκου Μαζιώτη, μέλους του Επαναστατικού Αγώνα, για το αφιέρωμα της Διεθνούς Κόκκινης Βοήθειας στην Επαναστάτρια της RAF Ούλρικε Μάινχοφ

 

Στις 7 Οκτωβρίου συμπληρώνονται 80 χρόνια από τη γέννηση της επαναστάτριας Ούλρικε Μάινχοφ, από τα ιδρυτικά μέλη της οργάνωσης αντάρτικου της RAF. Η Μάινχοφ, όπως και η RAF έχουν μείνει στο πάνθεον της ιστορίας του επαναστατικού κινήματος για την απελευθέρωση του ανθρώπου από τα δεινά της καταπίεσης και της εκμετάλλευσης. Έχουν αφήσει ανεξίτηλα το στίγμα τους στην ιστορία, είναι σημείο αναφοράς για τις κατοπινές γενιές επαναστατών και αγωνιστών. Ακριβώς όπως η RAF εμπνεύστηκε από τους αντιιμπεριαλιστικούς και αντιαποικιακούς αγώνες των λαών του τρίτου κόσμου, όπως του Βιετνάμ και των Τουπαμάρος, έτσι και η RAF ήταν πηγή έμπνευσης ή σημείο αναφοράς για τις κατοπινές γενιές επαναστατών και αρκετών από τη δική μου γενιά. Επαναστάτριες όπως η Μάινχοφ έκαναν επιλογές οι οποίες τις οδήγησαν να ρισκάρουν τα πάντα, να ρισκάρουν τη ζωή και την ελευθερία τους στον αγώνα, όπως άλλωστε και όλοι όσοι επέλεξαν το δρόμο του αντάρτικου. Πολλοί από αυτούς σκοτώθηκαν σε ένοπλες συμπλοκές με τα σκυλιά του κράτους, πέθαναν σε απεργίες πείνας στις φυλακές ή δολοφονήθηκαν στις φυλακές. Η Ούλρικε Μάινχοφ όπως και ο Αντρέας Μπάαντερ, η Γκούντρουν Ένλσιν, ο Γιαν-Καρλ Ράσπε δολοφονήθηκαν αιχμάλωτοι στις φυλακές του Στανχάιμ, πληρώνοντας το αντίτιμο αυτών που επέλεξαν το δρόμο του αντάρτικου. Όπως πλήρωσαν το αντίτιμο ο Πουτς Αντίκ, ο Αγκουστίν Ρουέδα,  ο Οριόλ Σολέ, η Μάρα Καγκόλ, η Άννα Μαρία Λούντμαν, ο Λορέντζο Μπετάσα, ο Ρικάρντο Ντούρα, ο Πιέρο Παντσιαρέλι, ο Χρήστος Κασίμης, ο Χρήστος Τσουτσουβής, ο Τόμας Βαισμπέκερ, ο Γκεόργκ Φον Ράουχ, ο Μάριο Γκαλέζι, ο Λάμπρος Φούντας. Ο κατάλογος των νεκρών του αγώνα είναι ούτως ή αλλιώς ατελείωτος. Όπως πλήρωσαν το αντίτιμο αυτοί που ως κρατούμενοι στις φυλακές πέθαναν από απεργία πείνας όπως ο Χόλγκερ Μάινς και ο Ζίγκουρντ Ντέμπους, τα μέλη του IRA ή οι κομμουνιστές αγωνιστές στην Τουρκία στην απεργία πείνας του 2000. Όπως πλήρωσαν το αντίτιμο αυτοί που πέρασαν πολλά χρόνια στη φυλακή και παρέμειναν μέχρι το τέλος αμετανόητοι, όπως η Ζολί Ομπρόν, ο Πρόσπερο  Γκαλινάρι ή ο Λιβανέζος επαναστάτης Ιμπραήμ Αμπντάλα που εξακολουθεί να παραμένει από το 1984 στις γαλλικές φυλακές.Όποια και όποιος επέλεξε να είναι επαναστάτης και να αγωνιστεί στο δρόμο του ένοπλου αγώνα και του αντάρτικου γνωρίζει ότι ο δρόμος για την απελευθέρωση του ανθρώπου από τις αλυσίδες του κεφαλαίου, του ιμπεριαλισμού και του κράτος δεν είναι στρωμένος με λουλούδια, αλλά στρωμένος με θάνατο, με αίμα, με σφαίρες, με βία, με φυλακή, με απομονώσεις όλα όσα μας «προσφέρει» απλόχερα ο εχθρός. Η Ούλρικε Μάινχοφ είναι ανάμεσα σε αυτούς που αποτελούν φωτεινό παράδειγμα που στάθηκαν συνεπής μέχρι το τέλος. Η Μάινχοφ, όπως και τόσες άλλες συντρόφισσες που εντάχθηκαν στις γραμμές του αντάρτικου έσπασαν τους καθιερωμένους ρόλους τις σεξιστικής κοινωνίας που θέλει τις γυναίκες σε δεύτερη μοίρα υποτακτικές ή ακολουθήτριες των αντρών και επέβαλαν τη θέση τους ως ισότιμες και ισάξιες μαχήτριες που πολέμησαν με το όπλο στο χέρι.

Εμείς, στον Επαναστατικό Αγώνα πιστεύουμε ότι η καλύτερη απόδοση τιμής στους συντρόφους και συντρόφισσες που έδωσαν τη ζωή τους στον αγώνα είναι η συνέχιση του ίδιου του αγώνα για τον οποίο έπεσαν πολεμώντας. Σήμερα, 40 χρόνια και πλέον μετά την ίδρυση της RAF και μέσα σε εντελώς διαφορετικές συνθήκες μέσα στις συνθήκες της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης –της πιο μεγάλης που εμφανίστηκε στην ιστορία του καπιταλισμού- είναι εμφανής περισσότερο από ποτέ η έλλειψη της ένοπλης δράσης στις μητροπόλεις του ανεπτυγμένου καπιταλισμού στο έδαφος της Ευρώπης και των ΗΠΑ. Σήμερα στις συνθήκες του παγκοποιημένου καπιταλισμού σε αντίθεση με την άποψη της δεκαετίας του ’70 ότι το μέτωπο του ιμπεριαλιστικού πολέμου βρίσκεται σε χώρες του Τρίτου Κόσμου όπως το Βιετνάμ και ότι τα μετόπισθεν είναι το έδαφος της Ευρώπης από όπου ανεφοδιαζόταν η αμερικάνικη πολεμική μηχανή, σήμερα το μέτωπο και τα μετόπισθεν του κοινωνικού και ταξικού πολέμου βρίσκονται στο ίδιο το έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των ΗΠΑ. Εδώ όπου λαμβάνονται οι αποφάσεις για την άγρια επίθεση του υπερεθνικού κεφαλαίου εναντίων των λαών με αφορμή την κρίση του χρέους, εδώ που αποφασίζεται η μεγαλύτερη κοινωνική ληστεία, η μεγαλύτερη αναδιανομή του πλούτου από τη βάση προς την κορυφή της κοινωνικής ιεραρχίας. Δηλαδή, στη Γερμανία, στη Φρανκφούρτη όπου βρίσκεται η έδρα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, στο Παρίσι που βρίσκεται το παράρτημα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, στις Βρυξέλλες όπου βρίσκεται η έδρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σήμερα, στην Ευρώπη και στις μητροπόλεις του αναπτυγμένου καπιταλισμού, ο ένοπλος αγώνας είναι περισσότερο αναγκαίος από ποτέ. Για να διαλύσουμε την Ευρωπαϊκή Ένωση του κεφαλαίου, για να υπονομεύσουμε ένα σύστημα που αντιμετωπίζει την μεγαλύτερη κρίση στην ιστορία του. Στον αγώνα του σήμερα παραδειγματιζόμαστε από όλους αυτούς που σε παλιότερες εποχές έδωσαν τη ζωή τους ή άντεξαν  τη φυλακή παραμένοντας αμετανόητοι.

Τιμή στην Ούλρικε Μάινχοφ

Τιμή στους νεκρούς του κοινωνικού και ταξικού πολέμου

Τιμή στους αμετανόητους

Νίκος Μαζιώτης μέλος του Επαναστατικού Αγώνα

Φυλακές Διαβατών 

από @friends 04/10/2014 2:45 πμ.


New letter of N. Maziotis from prison.

October 7th marks the 80 years since the birth of revolutionary Ulrike Meinhof, one of the founders of the guerrilla organization RAF.Meinhof and the RAF as well remained in the pantheon of the history of the revolutionary movement for the liberation of man from evil, oppression and exploitation. They left an indelible mark in the history for the generations of rebels and fighters after them. Just as the RAF was inspired by anti-imperialist and anti-colonial struggles of the people of the Third world, such as Vietnam and Tupamaros, RAF was a source of inspiration or reference for the generations of rebels, as well as several of my generation. Revolutionary as Meinhof made ​​choice that led them to make decision to risk everything, to risk their lives and their freedom in the game, like all those who have chosen the path of the guerrilla.Many of them were killed in armed clashes with the dogs of the state, died on hunger strike in prison or killed in prisons. Ulrike Meinhof as Andreas Baader,  Enlsin Gudrun, Jan-Carl Raspe murdered prisoners in the prison of Stanchaim, paying the price of those who chose the way of the guerrilla. As the price paid by Puig Antich, Agustin Rueda, Oriol Sole, Mara Cagol, Anna Maria Ludmann, Lorenzo Betassa, Ricardo Dura, Pierre Pantsiarelli, Christos Kassimis, Chris Tsoutsouvis, Thomas Vaismpeker the Georg Von Raouch, Mario Galezi, Lambros Foundas. The list of the dead is the game anyway endless.They paid the price like those prisoners who died in a hunger strike, such as Holger Meins and Klaus Zigkournt Debbie, members of the IRA, or a communist militants in Turkey who died in a hunger strike in 2000.As they paid the price lying down many years in prison and remained unrepentant to the end, as Joli Aubry, Prospero Gkalinari or Lebanese rebel Ibrahim Abdullahwhich is still since 1984 in the French prison.In any case, whoever chose to be a rebel and fight in the way of armed struggle and guerrilla knows that the road to human liberation from the shackles of capital, imperialism, and the state is not covered with flowers, but paved with death, blood, bullets, with violence, prison, isolated with everything our enemy generous 'offers to us'.Ulrike Meinhof among those who are a shining example of how to remain consistent until the end. Meinhof, like many other comrades who have joined the ranks of the rebels broke established role of sexist society that wants to subordinate women and dutifully follow the men and imposed her position for a fair and equal values by participating in a fight with a gun in a hand.

 We, the Revolutionary Struggle believe that the best way to honor comrades who gave their lives in the struggle,is to continue the same battle in which they fell. Today, more than 40 years after the founding of the RAF in a completely different conditions, in terms of the global capitalist crisis, such as  is not remembered for a long time, more visible than ever is the lack of armed operations in the cities of the developed capitalist regions of Europe and the United States.Today the conditions of globalized capitalism is opposed to the 70's when the front of the imperialist war was in Third World countries such as Vietnam and the last place was the area of Europe where were fuel fillings for the american war machine, today's front and back part of the social and class war is in the same area of the European Union and the United States.This is where decisions are made for the savage attacks of transnational capital against the people on the occasion of the debt crisis, this is  deciding at the Council of Social robbery, the greatest redistribution of wealth from the bottom to the top of the social hierarchy. It is in Germany, in Frankfurt, where is the headquarter of the European Central Bank, in Paris in the Annex of the International Monetary Fund, in Brussels, the headquarters of the European Union.Today, in Europe and in the cities of developed capitalism, armed struggle is more necessary than ever. To destroy the capital of the European Union, to undermine the system that passes through the greatest crisis in its history. The struggle today is exemplified by all those who in earlier times gave their lives or suffered imprisonment and remained unrepentant.

Price Ulrike Meinhof

The price in the dead of social and class struggle

Price is unrepentant.

-------------------------------------------------------------------

if there are any mistakes in translation, fix them, since it is translated from serbocroatian-if you are interested for this translation we can send you too serbo-croatian.

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License