ΣΥΜΒΟΛΗ ΣΤΟ ΔΙΑΛΟΓΟ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΤΟΥ Ε.Α.

Summary

ΣΥΜΒΟΛΗ ΣΤΟ ΔΙΑΛΟΓΟ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΠΟΥ ΚΑΤΑΘΕΤΟΥΝ ΟΙ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ

 

 

«Οι άνθρωποι θα δουν πως μπορούν να δημιουργήσουν ενωμένοι ευκολότερα όσα έχουν ανάγκη και να αποκρούσουν πολύ ευκολότερα τους κινδύνους που τους περιβάλλουν με ενωμένες δυνάμεις»

Μπαρούχ Σπινόζα

 

Δεν θα θέλαμε να χαρακτηρίσουμε ως «απάντηση» το παρόν σημείωμα, γιατί αντιλαμβανόμαστε το διάλογο που άνοιξε  -όχι ως μια συνθήκη «αντιπαράθεσης» που προ(σ)καλεί για απάντηση του κάθε συμμετέχοντα, αλλά ως συμβολή προωθητικής υφής. Όπου και η διαφωνία θα αποβαίνει χρήσιμη. Για να «ξαναγνωριστούμε» όλοι/ες όσοι/ες αντιλαμβανόμαστε μια τέτοια αναγκαιότητα, για να ξέρουμε ποιοι είμαστε, πού πάμε και -το κυριότερο- πώς βαδίζουμε προς τα εκεί που επιλέγουμε.

 

Διαβάσαμε με μεγάλη προσοχή το κείμενο του Νίκου Μαζιώτη σε σχέση με το διάλογο που εμείς ξεκινήσαμε στο Athens indymedia, και στο οποίο με πλήρη ευκρίνεια παρέθεσε την αντίληψη του. Καταρχήν, θεωρούμε πολύ σημαντική συνθήκη το γεγονός πως ο σύντροφος αντιλήφθηκε τις απορίες/ενστάσεις μας ως μια συμμετοχή σε ένα διάλογο που και ο ίδιος (και η επαναστατική οργάνωση της οποίας είναι μέλος) επιδιώκει. Αυτά τα αναφέρουμε, γιατί θα ήταν «ευχής έργο» κάθε φορά που κατατίθονται προβληματισμοί για ζητήματα που άπτονται του εσωτερικού του χώρου (και των πολύμορφων δραστηριοποιήσεων του) να ήμασταν σε θέση να ενισχύσουμε τη διαλεκτική προσέγγιση των ζητούμενων. Δίχως την ουκ ολίγες φορές εμφανιζόμενη «πεπατημένη» των πισώπλατων μαχαιρωμάτων, των κουτσομπολιών, της μεμψιμοιρίας, του αυτοβαυκαλισμού, των «οπαδοποιημένων» κοκορομαχιών, του θράσους, κοκ, που αναπαράγουν συστατικά ενός κόσμου που -κατά τα άλλα- εχθρευόμαστε... Γιατί, για εμάς, κάθε ζήτημα δημιουργεί ζητούμενα. Και είναι κατανοητή η διαφορά ανάμεσα στις δύο λέξεις. Τα ζητήματα μας καλούν να βρούμε τα ζητούμενα. Τότε, είναι η ώρα των λύσεων. Γιατί, μπορεί κάποιες φορές να δίνεις «λύσεις», αλλά τα ζητήματα να παραμένουν άλυτα. Αυτό συμβαίνει όταν δεν ξεκαθαρίζουμε εύστοχα -και στον κατάλληλο χρόνο- τα ζητούμενα. Αυτή είναι η γνώμη μας και την καταθέτουμε…

 

 

Επί του προκειμένου, ξεκαθαρίζουμε πως μια επαναστατική διαδικασία επί τη βάση της πλατφόρμας που καταθέτουν οι σύντροφοι του Επαναστατικού Αγώνα είναι κάτι που μας ενδιαφέρει και που θα θέλαμε να εδραιωθεί -αρχικά ως ουσιαστικό αντικείμενο διερεύνησης και συλλογισμού- σε όσο το δυνατόν περισσότερους συντρόφους. Πόσο μάλλον, να γινόταν η πολιτική φόρμα που θα οδηγούσε στην οριστική μας απαλλαγή από τα πολύ συγκεκριμένα (με τις ανάλογες υλικές και πνευματικές προεκτάσεις) δεσμά της κρατικής και καπιταλιστικής εξουσίας.

 

Από εκεί και πέρα, ξεκαθαρίζουμε, πως -ύστερα από μια ενδεχόμενη νικηφόρα επαναστατική διαδικασία- θα εργαζόμασταν για την περαιτέρω διεύρυνση των οριζόντιων δομών. Θα προσπαθούσαμε να συμβάλλουμε στο να συνεχιστεί ο μεταεπαναστατικός μετασχηματισμός προς την κατεύθυνση να μπορούμε να λειτουργούμε χωρίς δύο βαθμίδες κοινωνικής οργάνωσης. Είναι προφανές πως εξακολουθούμε να έχουμε μια διαφορετική προσέγγιση για μια αναρχική πραγματικότητα από το σύντροφο Νίκο Μαζιώτη. Αυτό, όμως, ανεβάζει τον πήχη των δικών μας «καθηκόντων», έτσι ώστε να είμαστε σε θέση στην πράξη να υπερβούμε τις δυσκολίες που θα υπήρχαν (στο επίπεδο της πρακτικής λειτουργικότητας) και για τις οποίες (και κυρίως την υπέρβαση τους) ο Νίκος Μαζιώτης προτείνει το συγκεκριμένο μοντέλο κοινωνικής δόμησης. Γιατί, δεν αρκεί να λέμε πως θα θέλαμε να είναι τα πράγματα, αλλά να παλεύουμε στο μέτρο των δυνατοτήτων μας για να γίνουν κάπως έτσι, «ακόμα και αν τρώγαμε τα μούτρα μας» σε μια ενδεχόμενη έμπρακτη απόπειρα. Φυσικά, και έχουμε την ωριμότητα να αντιληφθούμε πως μια πραγματικότητα όπως αυτή που προτείνει ο σύντροφος είναι (χωρίς καμία σύγκριση καν…) προτιμότερη από οτιδήποτε ζούμε στο επαχθές σήμερα. Δεν θα σταθούμε αρνητικά, δεν θα ασκήσουμε πολεμική, αλλά θα συνεχίσουμε να αντιπροτείνουμε την οριζόντια δόμηση, γιατί αυτό πιστεύουμε και οφείλουμε να το δημοσιολογήσουμε.

 

Θα θέλαμε, επίσης, να σταθούμε σε ένα πολύ συγκεκριμένο σημείο του κειμένου του συντρόφου, το οποίο θεωρούμε ως πολύ σημαντικό. Κατανοούμε πολύ καλά τι θέλει να πει ο Νίκος Μαζιώτης όταν μιλάει για γείωση των ιδεών μας στις υλικές βάσεις της πραγματικότητας και ενστερνιζόμαστε πλήρως αυτή του τη θέση. Αφουγκραζόμαστε το βαθμό δυσκολίας για την οικοδόμηση μιας απελεύθερης πραγματικότητας. Δεν χρίζει καμία περαιτέρω αναφορά για αυτό… Επιπλέον, δεν υφίσταται για εμάς καμία έννοια ελευθερίας όσο υπάρχουν το κράτος, το κεφάλαιο και ο πολιτισμός τους. Ότι και αν πράττει ο κάθε ένας και η κάθε μια από εμάς, ότι και αν λέμε, όσα πνευματικά κατασκευάσματα και να παράγουμε, όσο υπάρχουν οι εξουσιαστές και το σύστημα τους, θα παραμένουμε υπό τα δεσμά τους, έστω και αν η συνείδηση μας είναι ολιστικά απελεύθερη. Η σκέψη είναι πάντα πιο μπροστά από την πραγματικότητα. Εμείς, επιθυμούμε τον εναρμονισμό τους.

 

Επίσης, μας ενδιαφέρει πάρα πολύ το αύριο και ψάχνουμε να βρούμε από τώρα τις φόρμες που θα οδηγούσαν σε μια πραγματικότητα που θα απέβαινε, να το πούμε σχηματικά, προς όφελος όσο το δυνατόν περισσότερων ανθρώπων. Σε έναν καμβά, χωρίς κράτος και καπιταλιστικές παραγωγικές σχέσεις. Από την άλλη, αναγνωρίζουμε πως κάθε σύνολο που τείνει να καταπατήσει το άτομο είναι προβληματικό. Και αυτό δεν είναι ιδεαλιστική εμμονή, αλλά συμπέρασμα που προκύπτει από τις εμπειρίες που έχουμε συσσωρεύσει από τη ζωή την ίδια. Αρκεί το άτομο να αντιλαμβάνεται ουσιαστικά την υπεράσπιση της αυτοτέλειας του και όχι να «ψάχνεται επί τούτου» φέρνοντας στα μέτρα του τις καταστάσεις, σκιαμαχώντας χωρίς νόημα και ουσία. Γιατί, υπάρχουν στιγμές που το άτομο συνθλίβεται και δεν αντιδράει (ενώ θα έπρεπε), και άλλες στις οποίες θεωρεί πως γίνεται κάτι τέτοιο, αλλά επί του πρακτέου έχει παραδοθεί στα φαντασιακά του.

 

Σεβόμαστε τη διαθεσιμότητα κάθε ανθρώπου να κινηθεί με τον τρόπο που του ορίζει η συνείδηση του, μέχρι του βαθμού που αρχίζει να θίγει τα «συμφέροντα» των άλλων ή στο βωμό κάποιας κίβδηλης εκδοχής περί «επίλυσης προβλημάτων» γίνεται ο ίδιος πρόβλημα. Τότε, ενδεχομένως, να προκύψουν ρήξεις, που αν είναι για ζητήματα ουσίας οφείλουμε να τις αντιμετωπίσουμε σοβαρά και με τον συνεπαγόμενο σεβασμό. Αν, δε, είναι προϊόν άμετρης και επιτηδευμένης ανασχετικής τάσης, τότε προχωράμε παρακάτω. Έτσι, ορίζει η ιστορία της ανθρωπότητας, έτσι ορίζει η εντροπία της ανθρώπινης φύσης. Το γνωρίζουμε και συνεχίζουμε… Κάνουμε, δε, αυτή την επεξήγηση για να μη θεωρήσει κανείς πως διακατεχόμαστε από μια ιδεαλιστική εκδοχή περί ατομικισμού, ως θεότητας που θέλει τα πάντα γονατιστά μπροστά της. Δεν είμαστε κανένας και καμία το κέντρο του κόσμου. Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να το ισχυριστεί αυτό, αφού κανένας δεν μένει ανεπηρέαστος από τα περιβάλλοντα του. Δεν φοβόμαστε τη συναναστροφή με τους άλλους, δεν ιδεολογικοποιούμε τις ευθύνες μας φορτώνοντας τες στους γύρω μας, δεν αποφεύγουμε από εγωιστικό πείσμα τις πολιτικές συμμαχίες και αναδιαμορφώσεις των πραγματικών σκηνικών. Αντιθέτως, προωθούμε την αντίληψη πως «η ισχύς εν τη ενώσει», αρκεί αυτή η ένωση να είναι εθελοντική, δημιουργική, ισότιμη και -πάνω από όλα- προωθητική. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, στηρίζουμε τη δημιουργία κάθε μετωπικής κίνησης που θα ισχυροποιεί το στρατόπεδο μας.

 

 

Δεν ξυπνήσαμε κάποια μέρα και αποφασίσαμε να το παίξουμε «καλοί άνθρωποι», ούτε να ταχθούμε σε έναν ανώτερο σκοπό για το καλό της «ανθρωπότητας». Εξακολουθούμε να θεωρούμε πως κάποιες έννοιες η ίδια η πραγματικότητα, αλλά και πτυχές της ανθρώπινης φύσης, τις πολτοποιούν διαρκώς. «Έχουν γνώση οι φύλακες», και αυτό ισχύει για όλους τους ανθρώπους. Αλλά, δεν θα γίνει αυτό η αιτία να βυθιστούμε στους βάλτους της ραθυμίας και να «μας πάρει από κάτω». Το αντίθετο, θα σηκώσουμε ανάστημα στις δυσκολίες και θα παλέψουμε να αλλάξουν οι όροι. Υπάρχουν άνθρωποι που μας κάνουν και άλλοι όχι. Υπάρχουν άνθρωποι με τους οποίους θα συμπράτταμε και άλλοι που θα τους «παίρναμε στο κυνήγι». Σε κάθε περίπτωση, όμως, για εμάς τίθεται ως βασικός σκοπός η αναγκαιότητα της απαλλαγής από το κράτος και το κεφάλαιο. Γιατί, όποιοι δεν καταλαβαίνουν τη σημασία μιας τέτοιας προοπτικής, καλό είναι να σκεφτούν πόσο καλύτερη θα ήταν η ζωή τους από το σήμερα… Να συγκεκριμενοποιήσουμε μέσα μας γιατί τασσόμαστε στο επαναστατικό στρατόπεδο. Για να γεμίσουμε εμπειρίες με χρηστικότητα, για να πραγματώσουμε την προσγειωμένη στην ελεύθερη (ως συνείδηση των αναγκαιοτήτων μας) σκέψη στόχευση μας, για να συμβάλλουμε στην καταστροφή της εξουσίας, για να αγωνιστούμε για έναν καλύτερο κόσμο. Γιατί, έτσι πρέπει να γίνει, γιατί έτσι θα γίνει…

 

Αυτά όλα δεν είναι ηθικισμοί, ευχολόγια και «ανώδυνα» βρεξίματα στη θάλασσα του αυτονόητου. Δεν λέμε το τετριμμένο για να αισθανθούμε πως κάτι λέμε, αλλά το αναζητάμε γιατί λείπει… Όταν ο εχθρός, εξαιτίας των δικών του μορφών λειτουργίας, έχει μια πολύπλευρη αποτελεσματική λειτουργία (εις βάρος μας...) οφείλουμε και εμείς να αναζητήσουμε τα κοινά εκείνα σημεία που θα μας κάνουν αποδοτικότερους. Θέλουμε τις διαπιστώσεις μας να τις κάνουμε αιτία δυναμικών κινητικοτήτων που θα μας φέρουν αρχικά «μικρές νίκες», ανοίγοντας τις πύλες για μεγαλύτερες. Θέλουμε να αξιοποιήσουμε το σύνολο των δυνατοτήτων μας (που όλοι έχουν), να βάλουμε σε νέα βάση την έννοια του Συντροφικού… Κλείνουμε αυτή τη μικρή παρέμβαση, εκφράζοντας την επιθυμία ο διάλογος αυτός να συνεχιστεί, αν είναι να διευρυνθεί και σε περισσότερα πεδία, έχοντας -κατά τη δική μας γνώμη- ως ουσιαστικό γνώμονα το πώς θα γίνουμε απειλητικότεροι για την εξουσία των κρατιστών και των καπιταλιστών. Υπό την έννοια της δημιουργίας των απαραίτητων όρων για μια οριστική και αμετάκλητη επικράτηση στην τελική αντιπαράθεση μαζί τους. Αφού πρώτα προετοιμάσουμε την έλευση της…

 

 

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

 

AΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΝΤΑΡΤΕΣ ΠΟΛΗΣ-ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΝΙΚΟ ΜΑΖΙΩΤΗ ΚΑΙ ΠΟΛΑ ΡΟΥΠΑ

 

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ/ΙΣΣΕΣ ΠΟΥ ΔΙΩΚΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΑΣΤΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ

 

Αθήνα Ιανουάριος 2015                                     Αναρχικοί

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License