Realpolitik (τι γυρεύουμε εμείς στο εκλογικό παζάρι;)

Συριζα-Καμμένος-Venceremos Θα ήθελα οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες που ψήφισαν Συριζα να μου εξηγήσουν ποιος είναι ο Venceremos. Δεν τον ξέρω. Θα τον μάθω αν με ψεκάσουν;

REALPOLITIK

 

Μπορώ να κατανοήσω, άσχετα αν δεν το συμμερίζομαι, ακόμα και να σεβαστώ εν μέρει σε επίπεδο συναισθηματικό, ψυχολογικό:

α) Τη χαρά του οπαδού του 3% που μοχθούσε χρόνια να κερδίσει η ομάδα του, καθώς και τη χαρά του πασόκου που πηδώντας απ’ το τρένο και βάφοντας κόκκινα τα μαλλιά αλλά όχι τα μυαλά είναι πάλι στον αφρό.

β) Την ανακούφιση ανθρώπων που θα πάρουν πίσω κάποια ψίχουλα απ'αυτά που τους υφαρπάχτηκαν αυτά τα χρόνια. Και τα έχουν άμεση ανάγκη. Και δεν ειρωνεύομαι (έτσι για αλλαγή). Απλώς δε θα πάρεις πίσω τη ζωή σου, μαλάκα Τάκη (sic).

γ) Την ανάσα που αισθάνεται ότι θα έχει όποιος/α μπάφιασε απ'το ζόφο της ακροδεξιάς διακυβέρνησης, της απροκάλυπτης χούντας που ‘ χει κάνει κουρελόχαρτο και το ίδιο το σύνταγμά τους με τις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου κι όχι μόνο. Την συνακόλουθη προσδοκία ότι ο καλπάζων εκφασισμός της κοινωνίας και ο τσαμπουκαλεμένος ολοκληρωτισμός των φυλακών τύπου Γ΄ και των στρατόπεδων συγκέντρωσης θα μετριαστεί κάπως (σταδιακά κι ενδεχομένως (sic)...). Bέβαια ανάσα ελευθερίας με το σώμα μέσα στον καπιταλισμό και τον κρατισμό και το κεφάλι έξω απ’το παράθυρο του τρένου του Καμμένου, δεν την λες.

δ) Την προσμονή όσων περιμένουν να επαναπροσληφθούν, αυτών που διώχτηκαν κακήν κακώς από θέσεις που πράγματι είχαν καταλάβει αξιοκρατικά.

ε) Όποιον/α προτιμά να μην τον δέρνουν με αναποδογυρισμένο το γκλοπ υπό των ήχο αλαλαγμών από κάγκουρες πάνω σε μηχανές, αλλά επιλέγει κυριλέ ξύλο με ΕΔΕ που πάντα τα σκυλιά (του εκάστοτε) κράτους θα αθωώνει (μγδ). Όσο υπάρχει κράτος η «κοινωνική υπεραξία» των σωμάτων ασφαλείας της Δούρου πάντα θα αναπαράγεται.

Δεν περιμένω (παρότι ελπίζω και εργάζομαι γι’ αυτό) αντίστοιχα :

α) Κάποιος πολιτικοποιημένος άνθρωπος να μην είναι κατ' ανάγκην οπαδός και να μένει διαρκώς μετέωρος (αν και υπάρχουν και τέτοιοι σε πολιτικούς χώρους διάφορους) όπως κατά τη γνώμη μου σε διαρκή αμφιβολία και αμφισβήτηση οφείλουν κατά τη γνώμη μου να είναι οι αναρχικοί/ές.

β) Να μην του αρκούν τα ψίχουλα σε μερικά ζητήματα και κάποτε, αλλά να τα διεκδικεί όλα ΤΩΡΑ (χωρίς να τα περιμένει παθητικά).

γ)Να αντιλαμβάνεται ότι το ζητούμενο είναι η ανατροπή της κοινοβουλευτικής ολιγαρχίας και του κράτους κι όχι " το μη χείρον βέλτιστον" . Να προσβλέπει και να αγωνίζεται για μια κοινωνία χωρίς ιεραρχικές δομές και εξουσιαστικές σχέσεις κάθε είδους, για την επανασύσταση του δημόσιου χώρου, της κοινότητας, την κατάλυση του κράτους, δηλαδή της δομικής, της θεσμικής βίας.

δ) Να στήσει αυτοοργανωμένες δομές (και δε μιλάω για μεζεδοπωλεία) που δε θα περιμένουν απ' το μπαμπά κράτος.

ε) Να προσβλέπει στην κατάργηση της αστυνομίας και των φυλακών.  

Εν ολίγοις δεν περιμένω κάποιος να συμμερίζεται όλα τα δικά μου προτάγματα για να συνομιλήσουμε και να συντονιστούμε σε κάποια κοινή δράση.

ΑΛΛΑ

Ειλικρινά απορώ και εξοργίζομαι κι ανησυχώ με όσους/ ες

  1. Την λένε σε όποιον/ α δεν τους ψήφισε χωρίς να συνειδητοποιούν ότι τώρα που γίναν όλοι/ ες συριζα, μάλλον περιέπει τιμή σε κάποιον/α να λέει ότι δεν είναι.
  2. Καταγγέλλουν όσους/ες απείχαν ή ψήφισαν κόμμα που δεν μπήκε στη Βουλή, ενώ είναι προφανές απ’ τον καλπονοθευτικό νόμο της ενισχυμένης αναλογικής (που μια χαρά και ανενδοίαστα τον εκμεταλλεύτηκε η κυβερνώσα αριστερά που τον κατήγγειλε χρόνια) πως όλοι/ ες εμείς στην ουσία ψηφίσαμε εκόντες άκοντες συριζα, μιας και στην ισοκατανομή η πίτα έμεινε ίδια και εμμέσως η ψήφος ή μη- ψήφος μας πήγε στο συριζα. Λευκό, άκυρο, αποχή, κόμμα που δεν μπήκε, όλα θέλοντας και μη περίπου στον ίδιο ντορβά. Δημοκρατία γάρ.
  3. Δε θυμώνουν (παράλληλα με την κατανοητή σε ψυχολογικό επίπεδο –παρότι πολιτική στάση δεν την λες ακριβώς- χαρά, την ανακούφιση, την προσμονή τους) με το γεγονός ότι η realpolitik και τα κουκιά (γιατί όντως σε επαναληπτική αναμέτρηση εκλογική ο συριζα θα έπεφτε σε ποσοστά και όντως δεν είχε άλλον να συγκυβερνήσει) δεν θα έπρεπε να είναι το μείζον επίδικο για μια « ριζοσπαστική αριστερά»  (ό,τι κι αν σημαίνει αυτό). Δε θυμώνουν που ξενοφοβικοί, ρατσιστές, ομοφοβικοί, διαπλεκόμενοι, συνομωσιολόγοι, εθνικιστές θα είναι στην κυβέρνηση.
  4. Δε θυμώνουν που η « σοβαρή χρυσή αυγή»  είναι ήδη εδώ απ’ την πίσω πόρτα.
  5. Δεν είναι ήδη στην τσίτα (κι όχι απλώς να « προβληματίζονται» ) που με το καλημέρα το κόμμα που ψήφισαν απέκτησε στέρεο άλλοθι για την πιθανότατη επικείμενη αποτυχία του να πετύχει κάτι ελάχιστα παραπάνω απ’ τα στοιχειώδη : « ο λαός δεν έδωσε καθαρή εντολή, είχαμε το βαρίδι των ΑΝΕΛ, γι’ αυτό δεν μπορέσαμε να τα κάνουμε» .
  6. Δεν ανησυχούν ότι έχουμε πλέον ένα μπετοναρισμένο μισό εκατομμύριο δηλωμένους ναζί και φιλοναζί κι ότι πάλι νίκησε το πασοκ (πασοκ, κιδησο, ποτάμι, συριζαίοι πασόκοι), που το Βήμα βάφτηκε κόκκινο κι η Αγγελοπούλου συνεχάρη, που οι κομιλφό πολιτικάντικες δηλώσεις συγχαρητηρίων των ακροδεξιών που κυβερνούσαν δείχνουν ότι δεν φοβούνται και ποντάρουν σε σίγουρο διάλειμμα.

Στο δια ταύτα

Ακόμα και κάποιοι συριζαίοι όπως ο Κατρούγκαλος που εκτιμώ πρέπει να πω για παράδειγμα λέγαν πολύ καιρό τώρα ότι χωρίς ενεργό μαζικό λαϊκό κίνημα μια κυβέρνηση συριζα θα αποτύχει. Κάποιοι άλλοι άρχισαν να το ψελλίζουν μόλις λίγους μήνες πριν της εκλογές, ενώ καλλιεργούσαν με κάθε τρόπο την ανάθεση. Προς την κατεύθυνση αυτή (όχι για να πετύχει ο συριζα) αλλά για να πάρουμε οι εξουσιαζόμενοι όσα μας ανήκουν, ελάχιστοι εργάζονται, αποκοιμισμένοι ήδη οι περισσότεροι/ες απ’ τη μέθη της νίκης (λαμβάνοντας υπόψη ότι δε βλέπω θυμό ότι θα συγκυβερνήσετε με φασίστες). Ελάχιστοι. Οι περισσότεροι/ ες αναρχικοί/ ες , αρκετοί/ ‘ες απ’ την ανταρσυα, εεκ και λοιπούς, ελάχιστοι/ ες απ’ το συριζα και ακόμα λιγότεροι απ’ τους πράσινους που μπορείς να τους πεις « κινηματικούς» . Έτσι όμως το δίχρονο το πολύ διάλειμμα συριζα θα γίνει αυτοεκπληρούμενη προφητεία και θα πάμε 50 χρόνια πίσω με εθνοσωτήρια κεντροδεξιά που θα ανανήψει. Το καταλαβαίνετε;

 

 

Υ.Γ. 1 Καθόλου αμελητέα τα ανέξοδα επικοινωνιακά και συμβολικά της επίσκεψης σε Καισαριανή και του πολιτικού όρκου που ισχύει σε όλη την Ευρώπη. Για μια χώρα με τέτοιο ποσοστό χριστιανοταλιμπάν, φασιστών και ξενοφοβικών έχουν τη σημασία τους, σε συμβολικό επίπεδο.

Υ.Γ. 2 Αλλά δε θέλω να είμαι άδικος, η χλαπάτσα είναι γενικεύμένη. Απλώς με την καλλιέργεια της ανάθεσης και της αντιπροσώπευσης εμπεδώνεται σαν καθεστώς περαιτέρω κι ο καιρός περνάει...

Υ.Γ. 3 Κουκιά και μαγειρέματα μακριά από περιττές ηθικές αναστολές και ιδεολογικές αρχές. Βεβαίως έτσι είναι στην κεντρική πολιτική σκηνή του αστικού κοινοβουλευτισμού. Όποιος/α παίζει θα λερωθεί μέχρι τα μπούνια. Γι'αυτό δε θα κυβερνήσει ποτέ η όποια κυβερνώσα αριστερά, διότι όταν κυβερνά, γίνεται δεξιά. Και μην παρεξηγηθώ. Το να ζούμε από μόνο του (μες στον καπιταλισμό ειδικά) μας λερώνει. Δεν ψάχνω τους καθαρούς. Γι'αυτό χρησιμοποιώ ροζ απορρυπαντικό με ακροδεξιούς κόκκους. Άντε να φωνάξουν και το βασιλιά να έχουμε πολίτευμα Κοκό(ς) Σ-Ανέλ.

Υ.Γ. 4 Από πότε έχω να ακούσω , να δεις, τη φράση (εν προκειμένω όσοι/ ες δε μας ψήφισαν)  «δεν δικαιούνται δια να ομιλούν"; Από την εποχή του Μένιου του Κουτσόγιωργα. Νεοπασόκοι της realpolitik που δε θυμώνουν με το κόμμα τους που θα κυβερνήσει με ομοφοβικούς, εθνικιστές, ρατσιστές παρακαλούνται όπως ομιλούν, για να εκτίθενται και να πέφτουν οι μάσκες. Είναι άλλο η ανακούφιση, η δικαιολογημένη χαρά των οπαδών κι άλλο η ταυτόχρονη παντελής απουσία θυμού για την υπέρτατη κωλοτούμπα με το καλημέρα. Με φασίστες ρε ριζοσπάστες; Με φασίστες; Και πες "είμαστε αναγκασμένοι για αυτή την ντροπή" μη σηκώνεις και το δάκτυλο από πάνω.

Υ.Γ. 5 Κι ο παροιμιώδης μέσος ανθρωπάκος,

κέρδος ποτέ μα από παθήματα χορτάτος,

που συνηθίζει στην κάθε βρωμιά,

αρκεί να έχει γεμάτο τον ντορβά

κι επαναστάσεις στα όνειρά του αναζητεί,

τον έχω βαρεθεί..."

Υ.Γ. 6 Συνέλθετε επιτέλους ο κόσμος που έχει (χρόνο κι ενέργεια) κι έχει παρατήσει κάθε δράση και επαφίεται στο κοινοβουλευτικό παιχνίδι. Τελείωσε το πανηγυράκι, ελάτε να κάνουμε και τίποτα σοβαρό για τη ζωή μας και την κοινωνική απελευθέρωση.

 
 
 

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License