κείμενα σχετικά με την κατασταλτική επίθεση με πρόσχημα την προσπάθεια εξάρθρωσης της «συνομωσίας πυρήνων της φωτιάς».

Δράσεις σχετικά με την υπόθεση -και όχι μόνο- μπορούν να βρεθούν στο http://bellumperpetuum.blogspot.com/ και στο http://athens.indymedia.org/ https://bloghannibalanteportas.wordpress.com/page/3/

Ανάληψη ευθύνης του Γ. Τσάκαλου και του Π. Αργυρού

ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΟΠΛΙΖΕΙ ΤΙΣ ΑΡΝΗΣΕΙΣ ΤΟΥ, ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΣΤΙΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΤΟΥ

Την 1-11-2010 και αφού ήδη έχουμε παραδώσει δύο εμπρηστικά δέματα στη Suisse Mail στην οδό Αστυδάμαντος και στην ACS στην οδό Σπύρου Μερκούρη, στο Παγκράτι, με κατεύθυνση την πρεσβεία του Μεξικού στην Αθήνα και τη διεύθυνση της Eurojust στη Χάγη, περικυκλωνόμαστε από αστυνομικούς της ομάδας ΔΙΑΣ και συλλαμβανόμαστε. Στην κατοχή μας βρέθηκαν ακόμα δύο εμπρηστικά δέματα με κατεύθυνση την προεδρική κατοικία του Νικολά Σαρκοζί στη Γαλλία και την πρεσβεία του Βελγίου στην Αθήνα.

Ως επαναστάτες δεν αναγνωρίζουμε καμία ανακρτική αρχή. Έτσι, ήταν επόμενο να αρνηθούμε να απολογηθούμε σε μπάτσους και ανακριτές, καθώς την επαναστατική μας θέση μονάχα δημόσια και ενώπιον συντρόφων αισθανόμαστε ως χρέος να προβάλλουμε.

Δηλώνουμε, επομένως, αιχμάλωτοι του επαναστατικού πολέμου, περήφανα μέλη της επαναστατικής οργάνωσης Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς. Δεν μετανιώνουμε για τίποτα και στηρίζουμε όλες τις προκηρύξεις και τις ενέργειες της οργάνωσης μας, καθώς και αυτές που θα πραγματοποιηθούν από εδώ και πέρα, και οι οποίες μας έκαναν και θα μας κάνουν υπερήφανους.

Στηρίζουμε με όλη μας την ψυχή τη Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς, γιατί είναι και δικό μας κομμάτι μέσα από την ψυχή μας. Είμαστε περήφανοι για την επιλογή μας να βρεθούμε σε θέση επίθεσης απέναντι στο σύστημα.

Ακόμα και μέσα από τις δυσχερείς συνθήκες εγκλεισμού δε θα σταματήσουμε να προβάλλουμε ποτέ τις ξεκάθαρες θέσεις και απόψεις μας για την ένοπλη βία, το αντάρτικο πόλης και την επανάσταση.
Σύντροφοι, ας μην αφήσουμε να μας πάρουν ούτε μια στάλα έδαφος.
Σύντροφοι, να σπάσουμε την απάθεια και την κοινωνική αποβλάκωση.

Να ανατινάξουμε την κανονικότητα της κοινωνίας μια και καλή.

Υ.Γ. Δεν υπάρχει πιο όμορφος τρόπος επίδειξης αλληλεγγύης και διαπλάτυνσης της επαναστατικής συνείδησης από τη συνέχιση και την όξυνση της πολύμορφης αντάρτικης δράσης. Έτσι, στέλνουμε τους πιο ειλικρινείς συντροφικούς μας χαιρετισμούς στους αντάρτες, που σε πείσμα των καιρών συνεχίζουν να φωτίζουν με φωτιές μίσους τις μίζερες νύχτες των μητροπόλεων.

Στο πλαίσιο της καμπάνιας για διεθνή αλληλεγγύη σε ξένες οργανώσεις και φυλακισμένους αγωνιστές, θα ακολουθήσει προκήρυξη της οργάνωσης.

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ  Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς-Κομάντο Πρακτική Θεωρία

Γεράσιμος Τσάκαλος

Παναγιώτης Αργυρού  Aνάληψη ευθύνης του Χ. Χατζημιχελάκη  

Αναλαμβάνω την πολιτική ευθύνη για τη συμμετοχή μου στην επαναστατική οργάνωση Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς.

Δηλώνω περήφανος για την επιλογή μου να σταθώ αδιάλλακτος στο στρατόπεδο του αντάρτικου πόλης μέχρι και τη στιγμή που ο κρατικός μηχανισμός την 23-9-2009 κατάφερε να δέσει σφιχτά τα χέρια μου και να πετάξει το σώμα μου μέσα σε ένα μπουντρούμι.

Αυτό, όμως, που ποτέ δε θα καταφέρουν να φυλακίσουν είναι η ελεύθερη επαναστατική μου συνείδηση. Αυτό που δε θα καταφέρουν να εμποδίσουν είναι η συνέχιση της παραγωγής του ριζοσπαστικού εξεγερσιακού μου λόγου, ακόμα και μέσα από τη συνθήκη του εγκλεισμού.

Χαιρετίζω τους συντρόφους αντάρτες πόλης Γεράσιμο Τσάκαλο και Παναγιώτη Αργυρού.

Η θέση μας θα είναι πάντα στην αυθεντική πλευρά της ζωής, την πλευρά των μαχόμενων αντάρτικων σχηματισμών για τη διαρκή επαναστατική δράση και την επανάσταση.

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΟΛΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ
ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΠΡΩΤΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ.

Λίγα λόγια για την υπόθεση «Χαλανδρίου» και μια προσωπική αυτοκριτική

Τώρα, φυσικά, σίγουρα θα δημιουργηθούν πολλά ερωτηματικά σχετικά με την αλλαγή του πολιτικού χειρισμού της υπόθεσης μου από τις 23-9-2009 μέχρι τώρα. Η περιέργεια και η κακή φαντασία ορισμένων, ίσως ήδη να ετοιμάζονται να σπείρουν την παραδοσιακή τους χολή. Αδιαφορώντας, όμως, για αυτούς επιχειρώ μια δημόσια επανατοποθέτηση και αυτοκριτική για τους πραγματικούς συντρόφους που ακούν με την καρδιά και το μυαλό και όχι εκείνους που αδημονούν να πετάξουν λάσπη σε κάθε ευκαιρία.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Η γνωστή σε όλους εισβολή στο Χαλάνδρι συνδυάστηκε με τις τυμπανοκρουσίες της αντιτρομοκρατικής για εύρεση σπιτιού γιάφκα της επαναστατικής οργάνωσης Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς. Ο ισχυρισμός αυτός αποτέλεσε ακόμα μια προσπάθεια στοχοποίησης του ευρύτερου φιλικού και συντροφικού μου  περιβάλλοντος, καθώς και την μετουσίωση της εκδικητικής φύσης των διωκτικών μηχανισμών σε εντάλματα σύλληψης και προφυλακίσεις.

Επειδή, όμως, η περηφάνια που χαρακτηρίζει τις επιλογές μου, δεν μου επιτρέπει να εθελοτυφλώ, αλλά αντίθετα μου επιβάλλει να αναγνωρίζω τα λάθη που στιγματίζουν την πορεία μου εντός του επαναστατικού χώρου, αναλαμβάνω προσωπικά και πλήρως την ευθύνη (ευθύνη που ούτως ή άλλως έχω αναλάβει ενώπιων των δικαστικών αρχών εδώ και μήνες) για το προπαρασκευαστικής φύσης σφάλμα μου να μεταφέρω έστω και προσωρινά ένα μηχανισμό σπίτι μου, που όντας νόμιμο αποτελούσε τόπο συνάντησης ετερόκλητων ανθρώπων που ουδεμία σχέση έχουν με την υπόθεση.

Και στο ίδιο πνεύμα της αυτοκριτικής και της αυτοαξιολόγησης των επαναστατικών μου επιλογών, δηλώνω δημόσια ότι ο βασικός λόγος που μέχρι τώρα δεν είχα αναλάβει ως μέλος της Συνωμοσίας ήταν το κόστος που αυτό θεωρούσα ότι μπορεί να είχε για τους εμπλεκόμενους στην υπόθεση.

Βλέπετε πάντα είχα στο νου μου σίγουρη μια πολιτική στάση σε περίπτωση επ΄αυτοφώρω σύλληψης, αλλά ίσως από αβλεψία δεν είχα υπολογίσει ποτέ αυτό που συνέβη. Ένιωσα το βάρος της ευθύνης  πάνω μου για πολύ κόσμο, θεωρώντας ότι μια ανάληψη από μέρους μου ενδεχομένως να τους έφερνε σε δυσκολότερη θέση. Όμως, οι εξελίξεις για άλλη μια φορά με προλαβαίνουν το μεσημέρι της 1-11-2010, όταν συλλαμβάνονται στο Παγκράτι οι σύντροφοι Γεράσιμος Τσάκαλος και Παναγιώτης Αργυρού.
Η παγωμάρα και το πλήγμα της ήττας κρατούν μόνο μια στιγμή, ακολουθούμενα από τη σιδερένια αποφασιστικότητα και τη στιβαρή συνείδηση. Το γεγονός της σύλληψης των συντρόφων, οι κοινές μας καταβολές, οι στιγμές που μοιραστήκαμε στο παρελθόν, η ιστορία και η τιμή της οργάνωσης, αλλά και η περηφάνια μου ως επαναστάτης και αγωνιστής, δε μου αφήνουν άλλη επιλογή από την ανάληψη της πολιτικής ευθύνης για τη συμμετοχή μου στη Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς.

Και έπεται συνέχεια…

Χάρης Χατζημιχελάκης/ Φυλακές Κορυδαλλού Ορίστηκε η δίκη  Για τις 17 Ιανουαρίου προσδιορίστηκε η δίκη ενώπιον του τριμελούς εφετείου Κακουργημάτων για την υπόθεση της οργάνωσης «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς».  Κείμενο των Χ.Χατζημιχελάκη, Π.Μασούρα, Κ.Καρακατσάνη  

Εμείς θα ζούμε την ιστορία αυτή-
εμείς οι λίγοι, οι λίγοι ευτυχείς,εμείς οι αδερφοί,
γιατί αυτός που σήμερα χύνει το αίμα του μαζίμου,
αδερφός μου θα γενεί.
Ουίλλιαμ Σαιξπηρ
Ερρίκος Ε’

Το μεσημέρι της 1ης Νοεμβρίου συνελλήφθησαν στο Παγκράτι οι Γ.Τσάκαλοςκαι Π.Αργυρού.Οι δύο συλληφθέντες φέρονται ως υπεύθυνοι για την αποστολή επιστολών-βομβών στις πρεσβείες του Μεξικού,της Χιλής,του Βελγίου,της Γερμανίας,της Ελβετίας,της Ρωσίας,της Βουλγαρίας και της Γαλλίας καθώς και στους Νικολα Σαρκοζύ,Σίλβιο Μπερλουσκόνι,Ανγκελα Μέρκελ,στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο,στη Europol και στη Eurojust.Τις συλλήψεις ακολούθησε το γνώριμο πλέον σε όλους σκηνικό των τηλεδικαστών,που βρέθηκαν για άλλη μια φορά στην πρώτη γραμμή του προπαγανδιστικού πολέμου ενάντια σε συλληφθέντες επαναστάτες.Οι χαρακτηρισμοί των «νοσηρών εγκεφάλων»,των «ψυχοπαθών και αιμοδιψών εγκληματιών» συνόδεψαν τις φωτογραφίες των συλληφθέντων μαζί με τα τηλέφωνα της αντιτρομοκρατικής και τις εκκλήσεις για ανώνυμη και ασφαλή ρουφιανιά.Οι μνήμες μιας χούντας,που ποτέ δεν έφυγε,ξυπνούν στη σύγχρονη αστική δημοκρατία παροτρύνοντας τους ευσυνείδητους-άνευ συνειδήσεως- πολίτες να λειτουργήσουν ως άλλοι δοσόλογοι και να σπεύσουν να καταδόσουν, όσους τυχόν επιβουλεύονται τη σιωπηρή υποταγή και στέκονται περήφανοι και αγέρωχοι ενάντια σε κάθε συμβιβασμό.
Όσους στην εποχή της οκνηρίας,των άχρωμων επιλογών,της ρουφιανιάς,της άβουλης συνενοχής,της ανούσιας κατανάλωσης πνευματικών και υλικών σκουπιδιών που προβάλλεται ως ευτυχία, αντιπροτάσσουν την έμπρακτη ρήξη,τον καθημερινό ανηλεή πόλεμο,την ισχυρή συνείδηση,τον αγώνα ενάντια στα σύγχρονα ήθη,την κριτική αναλυτική σκέψη και την επαναστατική ριζοσπαστική δράση.
Όσους αρνούνται να εναποθέσουν εαυτόν στα χέρια της πλέμπας,που είναι υπεύθυνη για την κατάντια του σύγχρονου πολιτισμού.
Όσους αρνούνται να καθορίζουν τις ζωές τους ένα μάτσο γελοίοι τσαρλατάνοι,που πίσω από τους αξιωματικούς τους τίτλους του πολιτικού,του δικαστή,του εισαγγελέα,του δημοσιογράφου,του μπάτσου αλλά και του εφοπλιστή ή του εργολάβου κρύβουν μόνο τη λατρεία του Μάμμωνα και τη δίψα για εξουσία.
Όσους ακόμα αρνούνται να συμπεριληφθούν στους χιλιάδες αποχαυνωμένους τηλεορασόπληκτους νοικοκυραίους,που εν μέσω μιας ζωής πνιγμένης στα δάνεια,την ανέχεια,τηνεξαθλίωση και την ανημπορία ανακαλύπτουν τον εαυτό τους στο όνειρο μιας ανέφικτης κοινωνικής ανέλιξης και παραμένουν αδρανείς και τελικά συνένοχοι στα εγκλήματα της κυριαρχίας.
Όσους παίρνουν την απόφαση να ακολουθήσουν το δρόμο της καθημερινής εξέγερσης,να πάρουν τις ζωές τους στα χέρια τους,να βαδίσουν με τιμή,αξιοπρέπεια και θάρρος ως το τέλος,ως την επανάσταση.Μια επανάσταση που περνά μέσα από την επιλογή του αντάρτικου πόλης.Της οργανωμένης και ενορχηστρωμένης επίθεσης ενάντια στο σύγχρονο πολιτικο-οικονομικό κατεστημένο.Μιας πολιτικής επιλογής ρήξης και παράλληλα μιας επαναστατικής διαδικασίας αυτοπραγμάτωσης,που διεκδικεί τα χαρακτηριστικά της συνέπειας,της οργάνωσης,του σχεδιασμού και φυσικά της διαρκούς ριζοσπαστικής εξεγερτικής δραστηριοποίησης.

Στα ερωτήματα,εάν τελικά μπορούμε και εάν ίσως αντέχουμε,απαντούμε ως επαναστάτες με μια σταθερή και διάφανη στάση μέσα από το λόγο μας όπως μετουσιώνεται σε πράξη.Η απάντηση απευθύνεται πρώτα από όλα στον ίδιο μας τον εαυτό.Είναι η ίδια απάντηση,που το ωστικό της κύμα ρίχνει το φόβο στο καναβάτσο.Μήπως δε θα έρθουνε νέοι συμπολεμιστές,που με τη διαδρομή τους θα μας κάνουν κάθε φορά να νιώθουμε έναν κόφτη στις αλυσίδες μας;Μήπως δε θα έρθουνε συναγωνιστές,που θα σφυροκοπήσουν ανελέητα και θα σπάσουν τα κάγκελα;Ή μήπως δε θα φτάσει η στιγμή,που εκ νέου με συντρόφους θα τραβήξουμε για το μέτωπο του αγώνα για να γίνουν ξανά τα τραγούδια μας μια βροχή από γυαλί…

Ας σταθούμε,λοιπόν,δίπλα στους συντρόφους όσο μας αφήσει η τύχη και ο χρόνος.
Ας σταθούμε δίπλα τους και με το βλέμμα καθαρό και άγριο ας πάρουμε μια ανάσα ελευθερίας.

ΟΙ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΑΝΤΑΡΤΕΣ ΠΟΛΗΣ Γ.ΤΣΑΚΑΛΟ ΚΑΙ Π.ΑΡΓΥΡΟΥ

Χ.Χατζημιχελάκης
Π.Μασούρας
Κ.Καρακατσάνη   Προφυλακίστηκε ο Παναγιώτης Αργυρού -3/11/2010  

Προφυλακιστέος κρίθηκε ο Παναγιώτης Αργυρού, εις βάρος του οποίου εκκρεμούσε ένταλμα σύλληψης για τη συμμετοχή του στην οργάνωση «Πυρήνες της Φωτιάς», μετά την απολογία του στους εφέτες ανακριτές. Αρνήθηκε να πει οτιδήποτε για τις κατηγορίες που του αποδίδονται.

πληροφορίες από zougla.gr

Εκδήλωση στο «ναδίρ»-Συζήτηση με Κ.Καρακατσάνη

11/03/2010 in Uncategorized | Σχολιάστε

[τα ηχογραφημένα μηνύματα μπορούν να βρεθούν στο http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1219710%5D

ΝΑΔΙΡ -Πάμε τώρα να μιλήσουμε λίγο με την Κωνσταντίνα Καρακατσάνη, η οποία είναι προφυλακισμένη στον Ελαιώνα Θηβών, στις γυναικείες φυλακές, είναι μια από τα άτομα που ήταν διωκόμενη, ωστόσο τους τελευταίους μήνες έχει συλληφθεί και είναι προφυλακισμένη στον Ελαιώνα Θηβών όπως είπαμε, γειά σου Κωνσταντίνα..

Κ.Κ -Καλησπέρα..

ΝΑΔΙΡ – Kωνσταντίνα όλη αυτή η ιστορία με την υπόθεση Χαλανδρίου βασίστηκε σε σαθρά κατηγορητήρια χαρακτηρίζοντας ένα διαμέρισμα γιάφκα και παίρνοντας στοιχεία και αυθαίρετα αποτυπώματα.. που πιστεύεις ότι στοχεύει αυτή η τακτική του κράτους και γενικά πες μας λίγα λόγια για την υπόθεση.

Κ.Κ -Καταρχήν, θέλω να πω ότι η υπόθεση του Χαλανδρίου δεν έχει καμία σχέση με την εξάρθρωση της Συνωμοσίας, όπως προβλήθηκε, απλά είναι ένα ακόμα χτύπημα του αντιπάλου στην ουσία στο αναρχικό κίνημα, όπως πολλά άλλα το τελευταίο διάστημα ..κάποια στιγμή η υπόθεση ξέφυγε τελείως από την πραγματική της διάσταση και πραγματικά ξεσκίστηκε ας πούμε από τα μμε, επικράτησε ένας πανικός, τα πάντα παρουσιαζόντουσαν σαν να είναι ενοχοποιητικά.. άσχετα με το πώς ήταν τα πράγματα ..η πραγματική τους διάσταση, ας πούμε ..μάλιστα ήταν τόσο βιαστικές οι κινήσεις της αστυνομίας εκείνες τις μέρες που.. αυτό το σκηνικό που θα σας πω τώρα δεν ξέρω κατά πόσο είναι γνωστό έξω στον κόσμο.. αλλά είχε βγει ένα ένταλμα σύλληψης για ένα πρόσωπο που δεν υπάρχει καν ..δηλαδή δεν υφίσταται σαν πρόσωπο και αν θυμηθούμε λίγο και το πολιτικό σκηνικό εκείνης της περιόδου κιόλας, υπήρχε πολύ έντονη ανάγκη από την νέα δημοκρατία που ήταν κυβέρνηση ακόμα, να παρουσιάσει κάποια επιτυχία εν όψει των εκλογών, οπότε είναι κιόλας προφανές γιατί επιλέχθηκε η συγκεκριμένη χρονική στιγμή για να γίνει η υποτιθέμενη εξάρθρωση, εφόσον έλεγαν κι όλας ότι γνώριζαν πρόσωπα και καταστάσεις και δεν ξέρω τι.. από καιρό.. είχαν δηλαδή έτοιμο τον στόχο τους. Τώρα.. κάνω μια αναδρομή γενικά για να θυμηθούμε λίγο εκείνη την περίοδο..

Μετά από αυτό ανέβηκε το πασοκ στην εξουσία, με τον Χρυσοχοϊδη ας πούμε, που αυτός ο άνθρωπος επίσημα κι όλας αναγνώρισε την ύπαρξη του πολέμου που διεξάγεται ανάμεσα στο κράτος και τους επαναστάτες.. και καταστρώθηκε εκ νέου ένα δυναμικό σχέδιο εξόντωσης του αναρχικού χώρου και άρχισε να υλοποιείται κιόλας με αλλεπάλληλες βίαιες ενέργειες από την αστυνομία. Φυσικά, είναι αυτονόητο ότι πάντα τα κράτη επιτίθενται στα ριζοσπαστικά κομμάτια της κοινωνίας αλλά αυτή την φορά ήταν διαφορετικά κάπως τα πράγματα.. γιατί η καταστολή είχε εντολή να δείξει το πιο άγριο πρόσωπό της με έναν τρόπο  και δεν πρέπει να μας κάνει εντύπωση αυτό αλλά αυτή την φορά ήταν αρκετά διαφορετικό!

Η υπόθεση του Χαλανδρίου ουσιαστικά σηματοδότησε την έναρξη μιας περιόδου που ακολούθησαν πάρα πολλά πράγματα συλλήψεις, προσαγωγές, δολοφονίες συντρόφων, μπουκαρίσματα σε στέκια, σε σπίτια, διώξεις με βάσεις προσωπικές επαφές και κοινωνικές ..και γενικώς έγινε ένας χαμός.. Θεωρώ ότι ήταν μια; Περίοδος βιασμού του επαναστατικού χώρου δηλαδή μπορώ να το πω και τόσο άγρια ας πούμε, ήταν βιασμός αυτό το πράγμα, η οποία περίοδος αυτή αυτόματα λειτούργησε και σαν το φακέλωμα της νέας γενιάς αναρχικών και έκανα ένα συνειρμό με την γενιά του ’95 στο πολυτεχνείο που συνελήφθησαν 504 άτομα τότε κι έτσι φακελώθηκαν από την αστυνομία, κάτι παρόμοιο ήταν και αυτή η περίοδος που λειτούργησε σαν το φακέλωμα της νέας γενιάς αναρχικών και δημιουργήθηκε μία καινούρια βάση δεδομένων για την αστυνομία, με φακελωμένους ανθρώπους που θα λαμβάνονται υπόψη για αρκετά χρόνια αργότερα..

Κάνω τόση ώρα αυτή την ανασκόπηση για να καταλήξω στο ότι η επίθεση σε εμάς, η «υπόθεση του Χαλανδρίου» είναι μία επίθεση στο κίνημα γενικότερα.. γιατί είναι προφανές ότι κρατούμαστε λόγω ιδιότητας κάποιοι άνθρωποι, γιατί πέρασαν κι όλας αρκετά άτομα από τα χέρια της αστυνομίας αλλά αφέθηκαν για την ίδια υπόθεση.. και με τα ίδια ανύπαρκτα στοιχεία όπως εμείς.. οπότε είναι προφανές γιατί κρατούμαστε.. με λίγα λόγια ξεχώρισαν τους αναρχικούς και τους έβαλαν φυλακή. Και όλες αυτές οι κινήσεις έγιναν μέσα στα πλαίσια της επίθεσης στον ευρύτερο επαναστατικό χώρο.. Αυτό πιστεύω!

ΝΑΔΙΡ – Kι όχι μόνο αυτό, εσύ στο παρελθόν έχεις ξαναποτελέσει στόχο των διωκτικών αρχών, έτσι;

Κ.Κ – Ναι, έχω ξαναποτελέσει στόχο γιατί έγινε μετά από ένα σημείο γνωστή η δράση μου ως αναρχική και είχα συλληφθεί κι όλας μια περίοδο με τον Επαναστατικό Αγώνα, μια περίοδο που είχε γίνει.. και απλά βρήκαν εμάς ας πούμε, και μας συνέβαλλαν σ’ένα σπίτι κοντά στην περιοχή.. και από τότε.. και παλιότερα στο παρελθόν είχα μία σύλληψη για μια πορεία.. και αυτό έχει να κάνει και με αυτό που σας έλεγα πριν, το φακέλωμα! Από την στιγμή που γίνεται το φακέλωμα μετά είσαι ύποπτος για.. ο,τιδήποτε γίνει, στρέφονται σε σένα.. αυτό συμβαίνει και με πολλούς ανθρώπους!

ΝΑΔΙΡ -Kωνσταντίνα να σε ρωτήσω και κάτι άλλο: Το καλοκαίρι είχαμε και την δεύτερη τροποποίηση του τρομονόμου, είχαμε ουσιαστικά μία επιπλέον θωράκιση του κράτους απέναντι στους κοινωνικούς αγώνες.. θα’θελες να πεις κάποια πράγματα σχετικά με αυτό;

Κ.Κ -Ναι, φαντάζομαι ότι αυτό επειδή έγινε τώρα, θα αφορά τις υποθέσεις μεταγενέστερου χρόνου, όχι προγενέστερου.. αλλά παρ’όλα αυτά λόγω κοινωνικοπολιτικών συγκυριών γενικότερα, το έδαφος είναι πάρα πολύ γόνιμο για να φιλοξενήσει κοινωνικές διαταραχές, οπότε στο φόβο αυτού του ενδεχομένου το κράτος κάνει τα πάντα για να αυτοπροστατευτεί και να οχυρωθεί όσο καλύτερα γίνεται.. και πιστεύω ότι θα έρθουμε αντιμέτωποι με πολλά και χειρότερα κατασταλτικά μέτρα στο μέλλον.. Αλλά νομίζω ότι αυτή την περίοδο, η κυριαρχία είναι που είναι κολλημένη στον τοίχο και όχι εμείς.. γι’αυτό και προσπαθεί να κάνει όλα αυτά τα μέτρα προστασίας.. Αλλά νομίζω ότι θα δούμε πολλά χειρότερα από αυτό.

ΝΑΔΙΡ -Ποια πιστεύεις ότι πρέπει να είναι η δική μας απάντηση σε αυτό το κλίμα τρομοϋστερίας; Πώς πιστεύεις ότι μπορούμε και πρέπει ν’απαντήσουμε σαν αντιστεκόμενοι άνθρωποι, αγωνιζόμενοι, επαναστάτες;

Κ.Κ -Γενικά πιστεύω ότι ο χώρος μετά την 5η Μάη, με την πορεία και τους νεκρούς που υπήρξανε, υιοθέτησε γενικά μία ενοχική συμπεριφορά, με αποτέλεσμα να υπάρχει ένα κόλλημα στις διαδικασίες και να επικρατήσει ένα κλίμα διστακτικότητας γενικότερα στον κόσμο έξω.. δεν έχουμε εγώ πιστεύω να λογοδοτήσουμε σε κανέναν για ο,τι έγινε τότε.. αυτή η ευθύνη δεν ανήκει στο δικό μας το κίνημα, οπότε πρέπει να μείνουμε ανέπαφοι από αυτό και επειδή οι συνθήκες είναι πάρα πολύ πρόσφορες για δράση γενικά.. και η δράση και αυτή την εποχή έχει μεγάλη βαρύτητα, νομίζω πρέπει να ξεπεραστούνε οι λογικές της άμυνας και οποιοδήποτε αίσθημα ενοχής, που κακώς υπάρχει ας πούμε και να καταβληθούν προσπάθειες ώστε να έρθει ο πόλεμος σε ανώτατο επίπεδο, η ρήξη να κλιμακωθεί, να χρησιμοποιηθεί δραστικά το εργαλείο της προπαγάνδας, που έχει την δυνατότητα να χρησιμοποιηθεί πολύ καλά αυτό τον καιρό και με οποιονδήποτε τρόπο πιστεύει ο καθένας ότι μπορεί να το χρησιμοποιήσει..

Ο εχθρός θα χρησιμοποιήσει διάφορους τρόπους για να μας φοβίσει, όπως ήδη κάνει..

Απλά πρέπει εμεις να τους δείξουμε ότι όσο και να χτυπάνε, χτυπάνε έναν τοίχο και γενικά ότι δεν υπάρχει το ενδεχόμενο να αποδυναμώσει τις κινήσεις μας.. αυτό.

ΝΑΔΙΡ -Aκούμε συνήθως για τις αντρικές φυλακές.. για τις γυναικείες ακούμε σπάνια.. Πές μας λίγο για τις συνθήκες κράτησης, εκεί στον Ελαιώνα Θηβών που βρίσκεσαι.. ποια είναι δηλαδή η συμπεριφορά της διεύθυνσης των φυλακών, των δεσμοφυλάκων προς εσένα..

K.K -H συγκεκριμένη φυλακή είναι κάτι διαφορετικό από όλες τις υπόλοιπες.. Καταρχάς μετράει μόνο δυόμισι χρόνια μόνο ύπαρξης και είναι καινούρια.. Δηλαδή, έχει τη σύγχρονη μορφή αρχιτεκτονικής που κάνει τον εγκλεισμό να είναι πολύ πιο αισθητός, έχει ηλεκτρονικά συστήματα ασφαλείας και είναι ένα τεράστιο οικοδόμημα, με αρκετές νεκρές ζώνες.

Τώρα, όσον αφορά τις συνθήκες κράτησης έχει στοιχειώδεις ελλείψεις όπως ας πούμε η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη είναι σε πολύ άσχημο σημείο. Μεγαλώνουν στην φυλακή 20 μωρά και δεν υπάρχει ούτε ένας παιδίατρος, οι μητέρες ζούνε η μία πάνω στην άλλη, φάρμακα δεν υπάρχουνε, ζεστό νερό δεν έχει.. Πιστεύω ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η ύδρευση γιατί το νερό εδώ πέρα δεν πίνεται επειδή προέρχεται από μία μολυσμένη πηγή και περιέχει μεγάλο ποσοστό από μία καρκινογόνο ουσία.. δεν πίνεται!

Μετά, με την συμπεριφορά των δεσμοφυλάκων.. η απειλή του πειθαρχικού είναι η καραμέλα εδώ πέρα.. και φυσικά η συμπεριφορά κάποιων είναι πολύ προκλητική.. δεν μιλάω για όλους.. είναι κάποιοι που είναι «εντάξει».. όσο μπορεί να είναι «εντάξει» δηλαδή.. αλλά κάποιοι έχουν πολύ προκλητική συμπεριφορά και είχα αντιμετωπίσει και πρόβλημα προσωπικά στις αρχές.. δηλαδή μου είχαν επιτεθεί με διάφορα φραστικά.. τύπου «είμαι ανρωποφύλακας και εσύ ο κρατούμενος»..

Δεν υπάρχει κάποια πρόσβαση του κρατούμενου στην διεύθυνση, δηλαδή αν υπάρχει κάποιο πρόβλημα, ο κρατούμενος δεν μπορεί να έρθει σε άμεση επαφή για να λυθεί αυτό το πρόβλημα.. μένουν όλα άλυτα τα προβλήματα.. δεν υπάρχει τίποτα.. καμία συνεννόηση.. και γενικά είναι μία πολύ άσχημη φυλακή..

Αυτό είναι  κάτι που μπορεί να το καταλάβει κάποιος και μόνο από την εικόνα της..

Και τέλος.. γενικά είναι πολύ άσχημη η κατάσταση.. δεν μπορώ να πω κάτι παραπάνω, είναι τόσα πολλά που δεν ξέρω τι να πρωτοπώ..

Είχε γίνει ένα σκηνικό που είχε πεθάνει μία κοπέλα, η Κατερίνα Γκουλιώνη, η οποία είχε αναδείξει πολύ έντονα το θέμα της κολπικής εξέτασης και αρκετό καιρό μετά από αυτό και κινητοποιήσεις των κρατουμένων γυναικών κατάφεραν την τροποποίηση του νομοσχεδίου σχετικά με την κολπική έρευνα αλλά υποτίθεται ότι κατάργησαν την κολπική.. αλλά το άφησαν ανοιχτό έτσι ώστε να μπορούν να το κάνουν όποτε θέλουν αυτοί.. δηλαδή το νομοσχέδιο λέει ότι ναι μεν έχει καταργηθεί αλλά όταν οι περιπτώσεις κρίνονται πολύ σοβαρές μπορεί να γίνεται, οπότε υπάρχουν ακόμα ανοιχτά περιθώρια για να γίνεται αυτό..

ΝΑΔΙΡ -Κωνσταντίνα να σου ευχηθούμε ο,τι καλύτερο για την υπόθεση, να ευχηθούμε να είσαι σύντομα κοντά μας και να μην τα ξαναπούμε από το τηλέφωνο, να τα πούμε την επόμενη φορά από κοντα..

Κ.Κ -Ωραία παιδιά να’στε καλά σας ευχαριστώ.. και γενικά να ξέρετε ότι χωρίς την αλληλεγγύη από έξω, θα ήμασταν ξεκρέμαστοι μέσα στις φυλακές.. Λοιπόν σας χαιρετώ!

Εκδήλωση στο «ναδίρ»-Συζήτηση με τον Π.Μασούρα

11/03/2010 in Uncategorized | Σχολιάστε

[τα ηχογραφημένα μηνύματα μπορούν να βρεθούν στο http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1219710%5D

ΝΑΔΙΡ -Έχουμε στην άλλη άκρη της γραμμής τον Παναγιώτη Μασούρα. Ο Παναγιώτης Μασούρας είναι προφυλακισμένος στις φυλακές ανηλίκων Αυλώνα, είναι κατηγορούμενος για την υπόθεση Χαλανδρίου, για την υπόθεση δηλαδή της επαναστατικής οργάνωσης Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς.

Καλησπέρα Παναγιώτη..

Π.Μ – Καλησπέρα, καλησπέρα σε όλους!

ΝΑΔΙΡ -Λοιπόν Παναγιώτη θέλουμε να σε ρωτήσουμε κάποια πράγματα.. Γιατί θεωρείς ότι πραγματοποιήθηκε εκείνη την περίοδο η σύλληψή σας; Ήταν θυμάμαι πριν από τις εκλογές του 2009..

Π.Μ -Σωστά.. ας πάρουμε τα πράγματα λίγο από την αρχή.. την 23η Σεπτέμβρη 2009, το διάστημα της προεκλογικής περιόδου όπως είπες κι εσύ, ξεκίνησε η επιχείρηση του αντιτρομοκρατικού επιτελείου.

Η χρονική περίοδος αυτή που πραγματοποιήθηκε η σύλληψη ήταν πολύ συγκεκριμένη. Λέω συγκεκριμένη και εννοώ ότι ήταν πολιτικά έγκυρη και επικοινωνιακά επίκαιρη.. Υπό αυτό το πρίσμα, η αντιτρομοκρατική πολιτική του καθεστώτος θα λειτουργήσει ως μια ιδιότυπη βαλβίδα κοινωνικής αποσυμπίεσης.. δηλαδή θέλω να πω ότι η διεφθαρμένη δημοκρατία στα μάτια των δικών της , θα βρει χώρο να ελιχθεί, να ορθοποδήσει, να πουλήσει ελπίδα και τρόμο και να υποσχεθεί επίσης τάξη και ασφάλεια για την επόμενη τετραετία..

Γενικά πιστεύω, όπως μπορεί να διαπιστώσει κανείς, πως σε περιόδους έντασης του ανατρεπτικού αγώνα, ο κρατικός μηχανισμός ενεργεί πάντοτε με μία διαδοχικότητα καταστολής, όσων στελεχώνουνε, πώς να το πω; ..τις υποδομές της επίθεσης απέναντι στο καθεστώς! Σ’αυτή τη συνθήκη λοιπόν.. όσοι αντιστέκονται.. ο εγκλεισμός είναι ένα πιθανό αποτέλεσμα. Η ελληνική εμπειρία σ’αυτό το σημείο το έχει επιβεβαιώσει..

Έτσι λοιπόν ο καθένας που ζει ενάντια στην εποχή του, πρέπει να αναλογιστεί, να ζυγίσει και να κατανοήσει, όσα έχει να αντιμετωπίσει κατά την διάρκεια της πιθανής ομηρίας του στα κελιά της δημοκρατίας. Από την άλλη τώρα η ποιοτική και επιχειρησιακή αναβάθμιση του αντάρτικου πόλης, δεδομένης και της ακμής που παρουσιάζει τα τελευταία χρόνια, γίνεται ένας πόλος έλξης για την ευρωπαϊκή αντιτρομοκρατική πολιτική. Οι πλατφόρμες δηλαδή των ειδικών συνιστωσών, δίνουν τα διαπιστευτήρια πως ο καπιταλισμός προχωρά στην περαιτέρω θωράκιση των συμφερόντων του και στην οχύρωση των υλικών και επικοινωνιακών δομών του..

Από τις ειδικές συνθήκες δηλαδή κράτησης μέχρι τις ειδικές συνθήκες κρατουμένων, από εκεί πάλι στις ειδικές νομοθεσίες.. εως τις ειδικές επιχειρήσεις! Δηλαδή ένα πλάνο ειδικών περιπτώσεων, που κυοφορεί ένα εξειδικευμένο, ευέλικτο αλλά και ευπροσάρμοστο εξουσιαστικό οπλοστάσιο..

Έτσι λοιπόν, μέσα σε αυτή την συνθήκη, τα σπίτια θα μετονομαστούν σε γιάφκες και οπλαποθήκες, οι σύντροφοι και οι φίλοι σε τρομοκρατική οργάνωση και τα αποτυπώματα σε διαφόρων ειδών κινητά αντικείμενα, ως ακλόνητα ενοχοποιητικά στοιχεία για την συμμέτοχή μας στην επαναστατική οργάνωση Συνωμοσία των Πυρήνων της Φωτιάς. Έπειτα, η καθεστωτική μιντιακή πληροφόρηση θα τροφοδοτήσει με διάρκεια και μεθοδικότητα τα σύγχρονα κελιά του κοινωνικού ιστού.Η ανάγκη λοιπόν σ’αυτό το σημείο για παρέμβαση στον τομέα της ασφάλειας ήταν, πιστεύω, πιο επιτακτική από ποτέ. Δηλαδή στα πλαίσια αυτής της συνθήκης, η φυλακή για όποιον αντιστάθηκε ήταν ο μόνος προορισμός..

Καταλήγοντας λοιπόν σε αυτή την κατεύθυνση, πιστεύω πως στόχος της συγκεκριμένης επιχείρησης, δεν ήταν ούτε είναι μόνο η εξάρθρωση της Συνωμοσίας των Πυρήνων της Φωτιάς. Πιστεύω ότι είναι στόχος η υποτίμηση και η περιθωριοποίηση όσων μάχονται για την τιμή και την αξιοπρέπεια που χαρακτηρίζει τον κάθε ελεύθερο άνθρωπο. Αυτή η τιμή και η αξιοπρέπεια που δοκιμάζεται στις συμβάσεις που παράγει καθημερινά ο πειθαρχικός μηχανισμός. Είναι δηλαδή οι αξίες που δοκιμάζονται στον ήχο του κλειδοαμπαρόματος και στις ανάσες των λυσσασμένων σκύλων που βρίσκονται στο κατόπι των συντρόφων..

Αυτό που χρειάζεται όμως πιστεύω πέρα από όλα αυτά είναι μία στωική επιμονή και υπομονή και μία σιδερένια επιλογή που ερμηνεύεται με μία φράση που λέγεται.. μάχη μέχρι εσχάτων!

ΝΑΔΙΡ -Παναγιώτη, πες μας λίγο, πως βλέπεις την φυγοδικία σαν επιλογή;

Π.Μ –Ναι αμέ, λοιπόν, κοίτα, μίλησα πριν λίγο για την τιμή και την αξιοπρέπεια που δοκιμάζονται στις ανάσες των λυσσασμένων σκύλων που βρίσκονται στο κατόπι των συντρόφων έτσι; Η φυγοδικία λοιπόν για μένα είναι μία επιλογή ξεκάθαρα πολιτική. Πώς θα μπορούσε άλλωστε να μην είναι μία επαναστατική θέση ουσιαστικής ρήξης απέναντι στον καθεστωτικό μηχανισμό; Και λέω θέση ουσιαστικής ρήξης γιατί από την στιγμή που κάποιος παζαρεύει την ελευθερία του, την υπόστασή του και την ακεραιότητα του σε μία τέτοια συνθήκη, αυτομάτως, για μένα είναι κομμάτι του αγώνα. Και δεν λέω πως οι καταζητούμενοι σύντροφοι είναι και αυτοί κομμάτι του αγώνα γιατί δεν είναι απλά μία πρόσθεση αλλά πιστεύω πως είναι ένα βασικό τους στοιχείο.. Με λίγα λόγια θέλω να πω πως η ιδιότυπη θέση αιχμαλωσίας που βρίσκονται αυτοί οι άνθρωποι, οι οποίοι συνειδητά επέλεξαν την επαναστατική επιλογή της φυγοδικίας, αυτομάτως αυτό τους καθιστά όχι μόνο βασικό στοιχείο του αγώνα, θεωρώ πως αυτό τους καθιστά όχι μόνο μία επιθετική πολιτική θέση αλλά κυριολεκτικά σαν ουσία σχέσης και πρακτικής πιστεύω πως αυτή η στάση και η θέση ολοκληρώνει το νόημα του ίδιου του αγώνα.

ΝΑΔΙΡ -Τάκη, σαν αναρχικός που ήσουν έξω και τώρα είσαι μέσα, πώς αντιλαμβάνεσαι την αλληλεγγύη;

Π.Μ –Η αλληλεγγύη λοιπόν σαν μία υγιής, αμφίδρομη και αδιαμεσολάβητη σχέση είναι και αυτή μία πλατφόρμα που ο ριζοσπαστικοποιημένος επαναστατικός κορμός, μπορεί να προωθήσει την οπτική του για τον αγώνα. Είναι δηλαδή η πλατφόρμα εκείνη που δοκιμάζεται η αμοιβαιότητα, η ανάλυση, η θέληση για δράση και για καίρια πολιτική παρέμβαση. Η έννοια της αλληλεγγύης αλλά και το πρακτικό της και ουσιαστικό της αντίκρισμα, θα μπορούσε να παρομοιαστεί με μία δομή, η οποία αντανακλά συμπυκνωμένο το απόσταγμα της ολικής ρήξης απέναντι στην κυριαρχία. Η αλληλεγγύη λοιπόν σαν μία μορφή επιθετική, δεν μπορεί να εγκλωβιστεί σε ψευτοδιλήμματα όπως νομιμότητα ή παρανομία. Και αυτό γιατί σαν μία υγιής επαναστατική πρακτική πάντα θα καθορίζεται από τους παράγοντες που ορίζουνε, πως για να είναι καίρια πρέπει να είναι δυναμική. Για να είναι ουσιαστική, πρέπει να είναι ρηξιακή. Για να είναι μία πρακτική επαναστατική θα πρέπει να είναι σθεναρή και ανυποχώρητη. Τέλος, για να είναι αποτελεσματική, θα πρέπει να καταφέρνει περαιτέρω να ριζοσπαστικοποιεί.

Αν θέσουμε λοιπόν τώρα το ερώτημα, σε ποιόν και γιατί είμαστε αλληλέγγυοι, σε ποιόν όχι και γιατί όχι, θα πρέπει να αναλογιστούμε πως η αλληλεγγύη δεν είναι μία μορφή σχέσης που μπορούμε να την αναπτύξουμε με τον καθένα έτσι; Το ότι ίσως κάποιος είναι καταπιεσμένος, αυτό δεν έχει τίποτα να πει σε μία σταθερή αποκρυσταλλωμένη πολιτική σκέψη. Γιατί αλλιώς την ανάγουμε στο πεδίο της διεκπεραίωσης, της ανταλλακτικής αξίας και της ηθικής σε εισαγωγικά υποχρέωσης. Η αλληλεγγύη λοιπόν δεν χαρίζεται σε κανέναν. Ο κάθε αγωνιζόμενος την διεκδικεί με τον λόγο του, την πρακτική του, την θέση του και την στάση του.

Σ’αυτό το σημείο όμως πρέπει επίσης να αναλογιστούμε και ποιόν στόχο θέλουμε να επιτεύξουμε με την εφαρμογή της. Πρέπει να αντιληφθούμε λοιπόν πως οι επαναστάτες που παρουσιάζονται ανά καιρούς ως δέκτες της δεν βρίσκονται σε μία θέση αδυναμίας. Η αλληλεγγύη λοιπόν δεν πραγματώνεται με όρους φιλανθρωπίας ή με όρους μιας ιδιότυπης ηθικής των χριστιανών, τέτοιας ποιότητας είναι πιστεύω, η αλληλεγγύη των καιροσκόπων αριστερών και των κουλτουριάρηδων που οριοθετείται στα πλαίσια πάντα της νομιμότητας. Η αλληλεγγύη, αυτό που πρέπει να προτάξει για εμένα είναι πως η θέση αδυναμίας του κρατουμένου, πρέπει από τον ίδιο αλλά και από τους συντρόφους του, να μετατραπεί σε μία θέση ισχύος και μαχητικότητας ενός αιχμάλωτου πολέμου. Σε μία θέση επιμονής και επαγρύπνησης. Δηλαδή είναι αυτή μία θέση η οποία δύναται να κατανοήσει και να αποκωδικοποιήσει την εξέλιξη του καθεστωτικού μηχανισμού. Τελειώνοντας, για να τεθεί σε ισχύ η αμφίδρομη ιδιότητα που την χαρακτηρίζει, θεωρώ ότι δεν προϋποθέτεται η απόλυτη πολιτική ταύτιση με τους εκάστοτε αιχμάλωτους πολέμου. Και αυτό το λέω γιατί: από την στιγμή που ένας άνθρωπος θεωρεί τον εαυτό του αιχμάλωτο, δεν μπορεί παρά αυτό το γεγονός να παράγει αρκετές αντιληψιακές κοινότητες πάνω στο ζήτημα του αγώνα..

ΝΑΔΙΡ -Τάκη, να σου ευχηθούμε ό,τι καλύτερο για την υπόθεση, περιμένουμε να είσαι κοντά μας, να ξαναβρεθούμε μαζί σε συνελεύσεις, μαζί να κατέβουμε στον δρόμο.. και μέχρι τότε, γερά, γερά ως την λευτεριά!!

Π.Μ –Να είστε καλά, εύχομαι και σε όλους εσάς δύναμη, υπομονή και επιμονή.. Και στέλνω τους αγωνιστικούς μου χαιρετισμούς.. σε όλους! Καλό βράδυ..

ΝΑΔΙΡ -Έγινε, γειά χαρά σύντροφε!

Π.Μ –Γειά χαρά, γειά χαρά!

Εκδήλωση στο «ναδίρ»-Συζήτηση με τον Χ.Χατζημιχελάκη

11/03/2010 in Uncategorized | Σχολιάστε

[τα ηχογραφημένα μηνύματα μπορούν να βρεθούν στο http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1219710%5D

ΝΑΔΙΡ -Λοιπόν, έχουμε στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής μας γραμμής τον Χάρη Χατζημιχελάκη.. ο Χάρης είναι κατηγορούμενος για την υπόθεση Χαλανδρίου, είναι για την υπόθεση Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς .. Χάρη, θα’θελες να μας πεις κάποια πράγματα για την χρονική συγκυρία που έγιναν οι συλλήψεις; Είχαμε και έχουμε δεκάδες συλλήψεις μόνο και μόνο από τα αποτυπώματα που βρέθηκαν στο σπίτι σου στο Χαλάνδρι.. Ποια πιστεύεις ότι είναι η σκοπιμότητα για τις τόσες διώξεις και προφυλακίσεις και για το κλίμα τρομοκρατίας που έχει επιβληθεί από το κράτος.. Το καλοκαίρι είχαμε και την δεύτερη τροποποίηση του τρομονόμου..

 

Χ.Χ -Ναι.. καταρχάς να ξεκινήσω λέγοντας ότι το σπίτι μου ονομάστηκε από την πρώτη στιγμή γιάφκα, ακριβώς για να στηρίξει τους ισχυρισμούς της ελας ότι εξαρθρώσανε την Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς.. φυσικά η επαναστατική οργάνωση Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς, μόνο εξαρθρωμένη δεν είναι, καθώς όπως είδαμε όλοι και πέρισι, πραγματοποίησε πολλά και εντυπωσιακά χτυπήματα, όπως στις φυλακές του Κορυδαλλού, στα γραφεία της χρυσής αυγής, στα δικαστήρια της Θεσσαλονίκης και άλλα.. Επίσης, το σπίτι λειτούργησε κατά κάποιο τρόπο ως μηχανή παραγωγής ενταλμάτων για άλλα δεκαέξι εκτός από εμένα συνολικά άτομα, τα οποία επ’ουδενί δεν συνδέονται με την υπόθεση και για τα οποία δεν υπάρχει κανένα ενοχοποιητικό στοιχείο, πέραν της παρουσίας τους, έστω για μία φορά στο σπίτι.. τώρα στην κατάσταση αυτή, φυσικά συνέδραμαν και τα μμε, κατασυκοφαντώντας μας και παρουσιάζοντάς μας ως ενόχους, σε κάθε μέσο, σε εφημερίδες, σε τηλεοπτικά μέσα, στο internet, δίνοντας έτσι μεγάλη προβολή στην υπόθεση, πράγμα που στην συγκεκριμένη συγκυρία συνδεόταν εν μέρει και με την προεκλογική εκστρατεία και την προεκλογική κατάσταση που έπαιζε εκείνο τον καιρό.. καθιστώντας τους εμπλεκόμενους a priori ενόχους στο συλλογικό θυμικό. Το ίδιο φυσικά κάνανε και οι δικαστικές αρχές.. Εάν διαβάσει κανείς το διαβιβαστικό της εισαγγελίας, στο συμβούλιο.. τώρα πρόσφατα.. θα διαπιστώσει ότι είναι σχεδόν ταυτόσημο με τα διαβιβαστικά της ασφάλειας προς τις δικαστικές αρχές! Είναι τόσο γεμάτο από λογικά άλματα και εικασίες που θα μπορούσε κανείς εύκολα να πιστέψει ότι ο εισαγγελέας είναι φαντασιόπληκτος.. Φυσικά δεν είναι αλήθεια είναι πολύ στα καλά του και εκπληρώνει τον ρόλο του ως πληρωμένος σκύλος της δικαιοσύνης επάξια!

Τώρα, με αφορμή την υπόθεσή μας, είναι φανερό, νομίζω, τόσο από άλλες υποθέσεις που παρουσιάζουν ομοιότητες τον τελευταίο χρόνο, όσο και από την συνολική κατάσταση που επικρατεί στην κοινωνία ότι η καταστολή διαρκώς  εντείνεται. Φυσικά αυτό είναι επόμενο, αν αναλογιστεί κανείς, αφ’ενός την διαρκώς εντεινόμενη δράση του αναρχικού / αντιεξουσιαστικού χώρου και τη ριζοσπαστικοποίηση του μετά τον Δεκέμβρη του ’08 και αφ’ετέρου τις οικονομικές ανακατατάξεις που λαμβάνουν χώρα τον τελευταίο χρόνο και έχουν ως αποτέλεσμα την διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων και άρα είναι επόμενο ότι λειτουργούν και ως παράγοντας αποσταθεροποίησης μιας ήδη εύθραυστης κοινωνικής ειρήνης, που εξάλλου όλοι γνωρίζουμε ότι είναι καθ’όλα πλασματική και θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι περισσότερο εξαγοράσιμη παρά διατηρήσιμη.. Πόσο μάλλον που τα τελευταία χρόνια μπορούν να χαρακτηριστούν ως μια περίοδος έντονων πολιτικών διεργασιών, εντός του αναρχικού χώρου και εντονότατης πολιτικής δραστηριοποίησης η οποία συνοδεύεται και από έξαρση της επαναστατικής, εξεγερτικής βίας.. εν μέσω λοιπόν αυτής της πραγματικότητας, φτάνουμε σε μια μπατσοκρατούμενη Αθήνα, σε προληπτικές προσαγωγές, στην τρομοϋστερία, τις εφόδους σε σπίτια συντρόφων και σε στέκια.. στα κλιμάκια των ξένων μυστικών υπηρεσιών που εδρεύουν μόνιμα πλέον στην Αθήνα.. και φυσικά σε μία σειρά από κυριολεκτικά κατασκευασμένες υποθέσεις τον τελευταίο χρόνο.. Και για να περάσω και στο δια ταύτα και στο κύριο κομάτι που αφορά την εκδήλωση που παρουσιάζετε, μέσα σ’αυτό το πλαίσιο εισάγεται εν μέσω καλοκαιρινής αποπληξίας του Αυγούστου και ο τρομονόμος no3 ή αν προτιμάτε η δεύτερη τροποποίηση του αντιτρομοκρατικού..

Το κύριο σημείο κατ’εμ’ε της δεύτερης τροποποίησης είναι ότι διευρύνει την ήδη μεγάλη ευπλασία του αντιτρομοκρατικού.. ο οποίος φυσικά, έχει δημιουργηθεί, αφ’ενός για να παρέχει διευκολύνσεις στις δικαστικές αρχές και άλλοθι για εύκολες καταδίκες και αφ’ετέρου για να λειτουργεί ως ένα επιπλέον ενθαρρυντικό όσον αφορά στις ποινές. Με την νέα τροποποίηση εισάγεται η δυνατότητα να χρησιμοποιείται ο αντιτρομοκρατικός σε διαδηλώσεις καθώς και σε όσους στηρίζουν ηθικά ή οικονομικά –έτσι παρουσιάζονται στο νόμο- τις επαναστατικές οργανώσεις.

Τώρα, αυτό το τελευταίο, τίθεται σε τέτοια βάση απροσδιοριστίας που είναι αδύνατο ακόμα και για έναν έμπειρο νομικό να καθορίσει ουσιαστικά το εύρος του νόμου. Ποιους ακριβώς περιλαμβάνει δηλαδή.. φυσικά αυτό ακριβώς είναι και το ζητούμενο, αφού η ουσία είναι η όσο το δυνατόν μεγαλύτερη διεύρυνση του πεδίου ορισμού του αντιτρομοκρατικού, ώστε να λειτουργεί ως έξυπνο πασπαρτού σε κάθε υπόθεση..

Άξιες αναφοράς είναι κάποιες διατάξεις που αφορούν τους κουκουλοφόρους μάρτυρες εντός εισαγωγικών.. εδώ παρουσιάζεται η μη δυνατότητα έγκυρης εκ μέρους των κατηγορούμενων ταυτοποίησης των μαρτύρων, που ελλοχεύει τον άκρως πραγματικό κίνδυνο να βρεθεί να καταθέτει το μισό αστυνομικό σώμα ως ..αυτόπτης μάρτυρας! Ως αυτόπτες μάρτυρες κατηγοριών ή κάτι ανάλογο. Δημιουργείται έτσι η ψευδαίσθηση του ¨καλώς δικασμένου¨, η οποία θεωρώ ότι είναι απαραίτητη για την κοινωνική νομιμοποίηση μιας αυθαίρετης καταδίκης. Πράγμα που νομίζω ότι θα το δούμε ή θα αρχίσουν να το κάνουν οι δικαστικές αρχές σε πολλές υποθέσεις φέτος, μια και έρχεται μια χρονιά με πολλές δίκες. Τώρα, εν ολίγοις, αυτό που θα μπορούσε να πει κανείς είναι ότι η τροποποίηση του αντιτρομοκρατικού, διευκολύνει σημαντικά τους διωκτικούς μηχανισμούς, διευρύνοντας ακόμα περισσότερο το νομικό τους οπλοστάσιο. Αυτό που είναι σημαντικό και έχει ουσία τελικά είναι να αναδείξουμε αυτό το ζήτημα, το ζήτημα του τρομονόμου και πως επιβάλλεται σε όλο και μεγαλύτερη γκάμα κατηγορούμενων προερχόμενων από τον ανατρεπτικό χώρο ως ουσιαστικό πεδίο πάλης και με πρόταγμα φυσικά την ολική ανατροπή του ως ένας νόμος που δημιουργεί πλασματικούς και επίπλαστους διαχωρισμούς με βάση τον ποινικό κώδικα στους πολιτικούς κρατουμένους.

ΝΑΔΙΡ -Χάρη, είσαι ένα χρόνο φυλακισμένος στις φυλακές Κορυδαλλού. Τι χαρακτηριστικά αναγνωρίζεις σ’αυτό τον χώρο;

Χ.Χ -Ε.. ναι! Η φυλακή, όπως ξέρουμε όλοι αντικατοπτρίζει τις κοινωνικές συνθήκες που αντιμετωπίζονται και έξω στην κοινωνία.. Τώρα πιο συγκεκριμένα για τον Κορυδαλλό, για να περιγράψω κάπως την κατάσταση που επικρατεί, πρέπει πρώτα να αναφέρω κάποιες ιδιαιτερότητες που έχει σε σχέση με κάποιες άλλες φυλακές.

Αρχικά μιλάμε για μια φυλακή που απαρτίζεται κυρίως από υπόδικους. Κατάδικοι μόνιμοι στον Κορυδαλλό δεν υπάρχουν πολλοί, παρά μόνο ορισμένοι για πολύ μικρές ποινές, που ούτως ή άλλως παραμένουν στη φυλακή για λίγους μήνες, για έναν χρόνο το πολύ. Η δεύτερη παράμετρος είναι ο μεγάλος αριθμός των κρατουμένων. Ενδεικτικά, η χωρητικότητα του Κορυδαλλού, αν υπολογίσουμε ότι μένουν τέσσερα άτομα σε κελιά 10-12 τετραγωνικά, είναι περίπου 2300 κρατούμενοι. Τώρα, τα δύο αυτά χαρακτηριστικά γιατί τα αναφέρω: ο μεγάλος αριθμός των κρατουμένων και η ιδιότητα της μεγάλης πλειοψηφίας ως υπόδικοι, δημιουργούν μία ιδιάζουσα συνθήκη. Μ’αυτό εννοώ ότι δεν υπάρχει καμία συνεκτικότητα μεταξύ των κρατουμένων, καθώς δεν μιλάμε για ένα μοντέλο κλειστής κοινότητας κατά κάποιο τρόπο, που συναντάει κανείς σε άλλες φυλακές, αλλά για ένα σύνολο ετεροκαθοριζόμενων υποκειμένων, που στερούμενα την δυνατότητα να γνωρίζουν τι ακριβώς τους επιφυλάσσει το μέλλον τους, καθώς δεν είναι δικασμένοι, σχεδόν κανείς, ουσιαστικά δεν βλέπουν την φυλακή ως μια διαρκή κατάσταση, ως μια κατάσταση που θα διαρκέσει κάποιο χρόνο από τη ζωή τους, αλλά ως μια παροδική συνθήκη από την οποία ευελπιστούν ότι θα ξεφύγουν ακόμα και αν στην πραγματικότητα οι αντικειμενικές συνθήκες δεν παρουσιάζουν ελπίδα για να συμβεί κάτι τέτοιο σύντομα. Τώρα, η συνθήκη αυτή την αναφέρω γιατί την θεωρώ σημαντική, καθώς στερεί την δυνατότητα να υπάρχει ως ένα βαθμό μια επικοινωνία μεταξύ των κρατουμένων, που να στηρίζεται στη βάση της αλληλοκατανόησης και του αλληλοσεβασμού. Της αλληλεγγύης δεν θα το πω καν γιατί αυτή λείπει εξ ολοκλήρου. Τώρα είναι σημαντικό ότι αυτή η αίσθηση της παροδικότητας δεν αφήνει περιθώρια και για την ανάπτυξη αγωνιστικών καταστάσεων μέσα στις φυλακές, καθώς οι περισσότεροι δεν αντιλαμβάνονται την φυλακή ως πεδίο αγώνα, αλλά ως μια στραβή, μία άτυχη στιγμή και ένα λάθος ενδεχόμενο. Φυσικά γι’αυτό δεν ευθύνεται μόνο η ιδιομορφία του Κορυδαλλού απλά κάποια χαρακτηριστικά που έχει εντείνουνε μία τέτοια κατάσταση, αλλά ευθύνονται ταυτόχρονα και κάποια κακέκτυπα προτύπων που δημιουργούνται μέσα στη φυλακή όπως αντίστοιχα δημιουργούνται και έξω στην κοινωνία. Αυτό που αναγνωρίζω ως κυρίαρχο είναι ότι οι περισσότεροι κρατούμενοι δέχονται τόσες μεγάλες δόσεις ψυχοσωματικής βίας και ταπείνωσης, μέσω του εγκλεισμού, που στην προσπάθεια τους να αποσχιστούν από αυτή την άκρως υποβαθμιστική για το εγώ και την προσωπικότητά τους κατάσταση, καταλήγουν σε κομπορρημοσύνες και σε άνευ ουσιαστικού περιεχομένου καυχησιολογίες, στα πρότυπα του σκληρού εγκληματία, του παραβάτη κλπ. Όλες αυτές οι παθογένειες, συνδυάζονται και με την ρουφιανιά, συνδυάζονται και με την συνδιαλλαγή με την υπηρεσία, για την εξασφάλιση στοιχειωδών προνομίων.. συνήθως, του παρτακισμού, της ιδιοτέλειας, των ρουσφετιών.. δημιουργείται έτσι μία κατάσταση με σταθερό αρνητικό πρόσημο.. και μια σχεδόν αηδιαστική πραγματικότητα.. πραγματικά.. και καθημερινότητα!

Φυσικά, για να μην είμαστε και άδικοι, μέσα σε όλη αυτή την κατάσταση υπάρχουν ακόμα και παραδείγματα φυλακισμένων και κρατουμένων που στέκονται με τιμή στα πόδια τους και συνεχίζουν να παλεύουν για μια αξιοπρεπή διαβίωση σ’ένα εν γένει εχθρικό περιβάλλον όπως αυτό των φυλακών. Εκεί αναγνωρίζει κανείς και κάποια καλά χαρακτηριστικά θα μπορούσαμε να πούμε όπως η μπέσα, η υπόληψη, η στόφα του αυθεντικού κατά κάποιο τρόπο, που δίνει ελπίδα σε μία τέτοια κατάσταση, η οποία είναι σχεδόν ολοκληρωτικά χαμένη.

Τώρα, θα ήθελα να αναφερθώ επίσης, πριν κλείσω και με το θέμα των φυλακών, θα ήθελα να αναφερθώ και στην μεγαλύτερη κατά την γνώμη μου μάστιγα των φυλακών που έχει φέρει και την κατάσταση σε τέτοια επίπεδα σε τέτοιες κατωτάτου επιπέδου καταστάσεις που είναι το εμπόριο της πρέζας που ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό για την κατάντια και εξαθλίωση μέσα στις φυλακές..

Η πρέζα μπαίνει στη φυλακή όπως όλοι ξέρουμε και γνωρίζουμε με την βοήθεια φυσικά των σωφρονιστικών υπαλλήλων και της σωφρονιστικής υπηρεσίας. Πραγματικά, βασιλεύει μέσα στη φυλακή και καθορίζει την καθημερινότητα ενός πολύ μεγάλου αριθμού κρατουμένων. Ενδεικτικά, οι περισσότεροι τσαμπουκάδες γίνονται για την πρέζα εδώ μέσα και για χρέη που δημιουργούνται από την πρέζα.. Έχω δει κρατούμενους να σφάζονται για ένα καπάκι πρέζας, που τώρα αυτό είναι ποσότητα να φανταστείτε που αντιστοιχεί σε λιγότερο από ένα γραμμάριο και η νοθευμένη πωλείται για 100-120 ευρώ. Ε, φανταστείτε τα χρήματα δηλαδή που αποκομίζονται από μία τέτοια κατάσταση.. για τι ποσά μιλάμε.. Έχω δει ακόμα κρατούμενους να αλληλοκαρφώνονται στην υπηρεσία, επειδή κάποιος τους έφαγε στην ¨δουλειά¨ και επειδή κάποιος τους έδωσε σκάρτο πράγμα.

Το πιο βασικό όμως είναι η καταστολή που συνοδεύει την χρήση και οδηγεί σε απελπιστικές καταστάσεις, πραγματικά σε απελπιστικές καταστάσεις. Επειδή βρέθηκα και σε άλλες τρεις φυλακές πριν με φέρουνε στον Κορυδαλλό, σε μία από τις προηγούμενες φυλακές, έζησα την εμπειρία, να βρίσκομαι σε έναν θάλαμο με καμιά δεκαριά άτομα όπου βαράγανε όλοι, χρησιμοποιώντας την ίδια αυτοσχέδια βελόνα, φιαγμένη από ένα στυλό μπικ.. Εντάξει, απελπιστική κατάσταση τελείως..

Γενικώς λοιπόν για να το κλείσω αυτό το θέμα, είμαι της γνώμης ότι η πρέζα και το πρεζεμπόριο είναι από τους πιο βασικούς λόγους για τους οποίους οι φυλακές δεν εξεγείρονται και δεν υπάρχει μία μόνιμη εξεγερτική κατάσταση στις φυλακές και αυτός είναι εξ’άλλου και ο λόγος που το εμπόριο υποθάλπεται από την υπηρεσία.

ΝΑΔΙΡ -Χάρη, σίγουρα αυτά πράγματα που είπες.. δεν ξέρω, είναι πράγματα που δεν ακούγονται και τόσο συχνά, σχετικά με τις φυλακές, τώρα θάθελα να μας πεις κάποια πράγματα σχετικά με την αλληλεγγύη.. πες μας λίγο πώς αντιλαμβάνεσαι την αλληλεγγύη..

Χ.Χ -Ναι, λοιπόν για να ξεκινήσω θα ήθελα πρώτα να αποδώσω στην έννοια της αλληλεγγύης, έναν εντος εισαγωγικών έναν απαραίτητο φόρο τιμής κατά την γνώμη μου και πρέπει να ξεκαθαρίσω λοιπόν ότι την θεωρώ ένα αναπόσπαστο και άκρως πολύτιμο αξιακό κώδικα που ως πολιτική σχέση, συνοδεύει από την πρώτη στιγμή την πορεία του αναρχικού/αντιεξουσιαστικού χώρου αλλά και των επαναστατικών κινημάτων ανεξαρτήτως τόπου και συνθηκών. Είναι πραγματικά μία πηγή δύναμης και μία ουσιαστική και αληθινή σχέση που αναπτύσσεται και επιδρά εντός των επαναστατικών διαδικασιών.. Με μία φράση που ακούμε συχνά και όλοι μας γνωρίζουμε, αυτός που ξεχνά τους καταδικασμένους του αγώνα, είναι καταδικασμένος να ξεχάσει και τον ίδιο τον αγώνα. Αυτό βέβαια, από την άλλη μεριά δεν σημαίνει ότι πρέπει να αγκιστρώνεται ο αναρχικός/αντιεξουσιαστικός χώρος στην έννοια της αλληλεγγύης και να καταλήγει να την μετατρέπει σε αυτοσκοπό. Τι εννοώ με αυτό: η αλληλεγγύη στους φυλακισμένους αγωνιστές είναι όπως προανέφερα αναπόσπαστο κομμάτι του αγώνα, αλλά σίγουρα δεν αποτελεί το μοναδικό πεδίο δράσης αλλά αντίθετα μία από τις πολλές συνιστώσες, που ως τελικό στόχο έχουν την ίδια την επανάσταση και την ολική ανατροπή του καπιταλιστικού καθεστώτος. Έτσι, πιστεύω ότι πρέπει να ζυγίζουμε σωστά τις καταστάσεις και να σταθμίζουμε διαρκώς το επίπεδο της ενασχόλησής μας με την αλληλεγγύη στους φυλακισμένους, χωρίς φυσικά αυτό σε καμία περίπτωση να σημαίνει την έλλειψη αυτής της ενασχόλησης εξολοκλήρου. Η καλύτερη εξάλλου αλληλεγγύη είναι κατά την γνώμη μου, η συνέχιση με καλύτερους και πιο ευνοϊκούς όρους της ίδιας της επαναστατικής δράσης..

Ένα άλλο πεδίο που θα ήθελα να θίξω είναι αυτό του ενδεχομένου της θυματοποίησης των φυλακισμένων μέσω της κινηματικής αλληλεγγύης. Χωρίς αυτό να είναι ένα φαινόμενο που σώνει και ντε παρατηρούμε διαρκώς, νομίζω πρέπει να τονιστεί ότι η αλληλεγγύη είναι μία επιθετική και μία δυναμική πρακτική, που προτάσσει την ενότητα του αναρχικού χώρου απέναντι στον εχθρό, που αποδομεί τις κοινώς αποδεκτές και βασιζόμενες στην ιδιοτέλεια κοινωνικές σχέσεις και κινείται σαφώς απειλητικά ενάντια στο καθεστώς. Στο πλαίσιο αυτό, θεωρώ είναι απαραίτητο να αποφεύγουμε τόσο τους διαχωρισμούς αθώου-ενόχου, που είναι εξάλλου τόσο επίπλαστος σαν διαχωρισμός, όσο και αυτός του νόμιμου-παράνομου, όσο και την ανάδειξη μιας μετεμφιλιακής προέλευσης λογικής, αυτή της σκευωρίας σε κυρίαρχο πρόταγμα της εκάστοτε υπόθεσης. Τώρα, προς αποφυγή παρεξήγησης και επειδή και η δική μας υπόθεση ενέχει τέτοια στοιχεία δεν λέω ότι δεν πρέπει να αναδεικνύονται και να τονίζονται οι αντιφάσεις κάθε κατηγορητηρίου, ειδικά σήμερα που η αυθαιρεσία των διωκτικών αρχών έχει ξεπεράσει κάθε πρόσφατο τουλάχιστον προηγούμενο.. δεν πρέπει όμως να αναδεικνύονται αυτές οι αντιφάσεις ως το κεντρικό στίγμα μιας υπόθεσης, σε βάρος της πολιτικής ουσίας που την συνοδεύει και που την αναδεικνύουν φυσικά τα ίδια τα εμπλεκόμενα υποκείμενα με τον λόγο και την στάση τους. Τώρα, παίρνοντας αφορμή από αυτό και μιλώντας για την στάση του κρατουμένου, ένα ακόμα ζήτημα που πρέπει νομίζω να θιγεί είναι νομίζω και αυτό των κριτηρίων με βάση των οποίων ασκούμε την αλληλεγγύη και ασκείται η αλληλεγγύη .. προσωπική μου γνώμη πάνω σ’αυτό το ζήτημα είναι ότι κάθε αγωνιστής με πολιτικούς και φυσικά αξιοπρεπείς όρους διεκδικεί την υπόθεσή του, πρέπει να έχει την αμέριστη αλληλεγγύη του αναρχικού χώρου. Αυτό φυσικά, δεν προϋποθέτει απαραίτητα την πολιτική συμφωνία με τον κρατούμενο, παρα μόνο την αναγνώριση κατ’εμέ στο πρόσωπό του ενός αγωνιστή, που με τον λόγο του προάγει τις επαναστατικές ιδέες και υπερασπίζεται σε κάθε του βήμα την μάχη με το καθεστώς και την κυριαρχία. Δεν είναι αναγκαίο λοιπόν κατά την γνώμη μου να υπάρχει ταύτιση με τις απόψεις που εκφράζει ο κατηγορούμενος αλλά να τον αναγνωρίζουμε αντίθετα ως κομμάτι του επαναστατικού κινήματος ως δηλαδή με λίγα; Λόγια, πολιτικό κρατούμενο. Εδώ υπεισέρχεται νομίζω, και ο διαδραστικός ρόλος της αλληλεγγύης, αφού ο όρος του πολιτικού κρατούμενου όπως τον αντιλαμβάνομαι εγώ είναι επίκτητος, δεν είναι κάτι που έρχεται από τον ουρανό, είναι κάτι που το κερδίζουμε καθημερινά και ο καθένας μας πρέπει διαρκώς να τον διεκδικεί, τόσο με την καθημερινή του στάση μέσα στην φυλακή καθώς και με μία διαρκώς διεκδικούμενη επαφή με τις πολιτικές εξελίξεις, έξω από τη φυλακή.

Μία τελευτραία παράμετρος είναι ότι η αλληλεγγύη είναι μία καθαρά πολιτική σχέση ανάμεσα στον κρατούμενο και στις πολιτικές δυνάμεις και έτσι πρέπει να εκλαμβάνεται. Το λέω αυτό, γιατί έχουμε παρατηρήσει στο παρελθόν και τα γνωρίζουμε όλοι αυτά τα φαινόμενα, το φαινόμενο να ορίζεται η αλληλεγγύη με βάση προσωπικές σχέσεις και συμπάθειες ή αντιπάθειες του καθενός που προκειμένου μάλιστα να δικαιολογηθούν παίρνουν και χαρακτήρα πολιτικής θέσης. Τώρα, αυτή η λογική εμένα με παραπέμπει περισσότερο σε παρεϊστικες καταστάσεις και ομαδοποιήσεις με βάση τις πολιτικές σχέσεις παρά την πολιτική συγγένεια. Και ενώ είναι νομίζω απολύτως θεμιτό και αναμενόμενο ότι οι κοντινοί κάθε φορά του κρατούμενου θα σηκώσουν ένα μεγάλο μέρος και ένα μερίδιο της υπόθεσης, δεν ισχύει νομίζω το ίδιο στην αντίθετη περίπτωση δηλαδή, δεν θα έπρεπε να αρνείται κανείς την αλληλεγγύη σε έναν σύντροφο λόγω προσωπικών διενέξεων ή ενδεχόμενης αντιπάθειας. Η αλληλεγγύη τελικά, για να φτάσω και σε αυτό που έλεγα και πριν, δεν είναι προσωπικές σχέσεις, είναι μία καθαρά πολιτική σχέση, η οποία ακόμα και όταν δεν υπάρχει απόλυτη πολιτική ταύτιση, νομίζω ότι σε περιπτώσεις αγωνιστών και συντρόφων πρέπει πάντα να διεκδικείται. Για να κλείσω κάπως και αυτό το θέμα, θέλω να ξανατονίσω ότι η καλύτερη αλληλεγγύη για μένα είναι η συνέχιση της επαναστατικής δράσης με καλύτερους και ευνοϊκότερους όρους. Αυτό μπορεί να μας πάει μπροστά και αυτό μπορεί να μας δώσει τα στοιχεία εκείνα που θέλουμε και θα μας εξελίξουν και θα προωθήσουν την ίδια την επαναστατική διαδικασία..

ΝΑΔΙΡ -Χάρη, σ’ευχαριστούμε πολύ, καλή λευτεριά και σε περιμένουμε να τα πούμε και από κοντά!

Χ.Χ –  Ευχαριστώ κι εγώ για την ευκαιρία να μιλήσω στους συντρόφους, τους αγωνιστικούς μου χαιρετισμούς σε όλους σας.. και ελπίζω να τα πούμε σύντομα ..και σίγουρα έξω, όχι εδώ!

Εξάμηνο της Κ.Καρακατσάνη

10/30/2010 in Uncategorized | Σχολιάστε

Από το Συμβούλιο Εφετών εξετάστηκε η παράταση της προφυλάκισης της Κ. Καρακατσάνη στις 27 Οκτωβρίου.

ΤΙ ΕΙΣΗΓΕΙΤΑΙ Η ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΕΦΕΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗ «ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ»

10/30/2010 in Uncategorized | Σχολιάστε

άρθρο της «ελευθεροτυπίας»

 

Με μια 130σέλιδη πρόταση, στην οποία μεταξύ άλλων ως ενδείξεις ενοχής των εμπλεκομένων αναφέρονται και τα παραπάνω «ευρήματα», η εισαγγελέας εφετών Ξένη Δημητρίου-Βασιλοπούλου εισηγείται στο αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο την παραπομπή στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθήνας δώδεκα νεαρών ατόμων προκειμένου να δικαστούν για σωρεία κακουργημάτων που σχετίζονται με τη δράση της οργάνωσης «Συνωμοσία των Πυρήνων της Φωτιάς». Από τους δώδεκα, οι τρεις, μία κοπέλα και δύο νεαροί άντρες, είναι ακόμη προσωρινά κρατούμενοι και οι έξι καταζητούμενοι με βάση εντάλματα σύλληψης. Για τον έναν μάλιστα από τους φυγόδικους, ο οποίος είναι αλλοδαπός, έχει εκδοθεί και ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης.

Επίσης η εισαγγελέας εισηγείται να μη γίνει κατηγορία για τους υπόλοιπους πέντε (από τους δεκαεφτά) κατηγορουμένους, ανάμεσα στους οποίους είναι και τρεις νεαρές γυναίκες. Μία από αυτές είναι η κοπέλα σε βάρος της οποίας ασκήθηκε δίωξη επειδή είχε βρεθεί αποτυπώματά της σε γυάλινο κηροπήγιο του σπιτιού, όπως κι ένας φοιτητής που είχαν βρεθεί τα αποτυπώματά του γιατί -όπως από την πρώτη στιγμή έλεγε- είχε απλώς βοηθήσει στην αναβάθμιση του ηλεκτρονικού υπολογιστή του ενοίκου του σπιτιού του Χαλανδρίου.

11 αδικήματα

Σύμφωνα, πάντως, με την εισαγγελική εισήγηση, στην «ομάδα», τα φερόμενα ως μέλη της οποίας προτείνεται να δικαστούν για έντεκα αδικήματα (αποδίδονται κατά περίσταση), «συμμετείχαν και άλλοι αγνώστων στοιχείων».

Κατά την κ. Δημητρίου, «στην οργάνωση ο καθένας είχε κατά περίπτωση τον δικό του ρόλο», ενώ ο «καμβάς» των ενδείξεων ενοχής είναι τα ευρήματα-πειστήρια (όπως υπολείμματα ενεργοποιηθέντος αυτοσχέδιου ωρολογιακού εκρηκτικού μηχανισμού) στο σπίτι του Χαλανδρίου, όπου διέμεναν οι δύο από τους κατηγορουμένους, «ξαδέρφια με στενές σχέσεις», και μπαινόβγαιναν οι υπόλοιποι, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι σπουδαστές.

Καθώς σύμφωνα «με τις εκθέσεις εργαστηριακής πραγματογνωμοσύνης της ΔΕΕ, αναδεικνύονται σχέσεις και ομοιότητες που έχουν οι τρομοκρατικές πράξεις (εκρήξεις) που έγιναν στην οικία του Παναγιώτη Χηνοφώτη, στο υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης, στην οικία Αρσένη-Κατσέλη και στην οικία Χατζημιχελάκη, ως προς τον τρόπο και τα υλικά κατασκευής της εκρηκτικής ύλης που χρησιμοποιήθηκε, τον τρόπο κατασκευής και τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή των αυτοσχέδιων ωρολογιακών εκρηκτικών μηχανισμών και τον τρόπο τοποθέτησής τους».

Το «κρησφύγετο- γιάφκα»

Κατά την εισαγγελική πρόταση, «προκύπτουν σοβαρές ενδείξεις ότι η οικία του φοιτητή Χ.Χ. στο Χαλάνδρι δεν ήταν ένα φοιτητικό σπίτι αλλά επρόκειτο για κρησφύγετο («γιάφκα») της τρομοκρατικής οργάνωσης «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς» την οποία είχαν συγκροτήσει και εξακολουθούσαν να παραμένουν ως μέλη της οι δώδεκα πρώτοι κατηγορούμενοι μαζί με άλλα άγνωστα μέχρι τούδε άτομα, η παρουσία των οποίων προκύπτει από δακτυλικά και γενετικά αποτυπώματα που δεν έχουν ακόμα ταυτοποιηθεί. Εκεί υπήρχε άνεση χώρου (ήταν περίπου 120 τ.μ.) και δρούσαν χωρίς καμιά επίβλεψη από μεγαλύτερα άτομα (κυρίως γονείς). Η οικία αποτελούσε κυριολεκτικά εργαστήριο κατασκευής αυτοσχέδιων εκρηκτικών μηχανισμών».

Υποπτη, η… μη προφύλαξη

Οπως προκύπτει από την πρόταση, «μετά από πληροφορίες» που περιήλθαν σε γνώση του αρμόδιου τμήματος της Ασφάλειας σχετικά με δραστηριοποίηση ύποπτων ατόμων στο Χαλάνδρι, το σπίτι παρακολουθήθηκε για ένα 48ωρο και δη Σαββατοκύριακο.

Εκεί «παρατηρήθηκε αυξημένη κινητικότητα ατόμων, τα οποία κατά τακτά χρονικά διαστήματα εισέρχονταν και εξέρχονταν με ιδιαίτερες προφυλάξεις, στις οποίες περιλαμβάνεται και η φαινόμενη μη λήψη μέτρων προφύλαξης για παραπλάνηση, που μπορεί όμως να γίνει αντιληπτή από έμπειρα αστυνομικά όργανα»!

Οι χύτρες, οι κάμερες και η περούκα

Αξιοσημείωτο είναι το πώς «δέθηκε» ο ένας εκ των εμπλεκομένων. Σύμφωνα πάντα με την πρόταση, από μια απόδειξη αγοράς δύο χυτρών από υποκατάστημα της «Notos home», που βρέθηκε στο σπίτι, ζητήθηκε από το κατάστημα το βίντεο κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης. Στη συνέχεια ο ανακριτής κάλεσε σε εξέταση τους γονείς του ατόμου που εικονιζόταν και οι οποίοι αναγνώρισαν στο βίντεο τον γιο τους.

Εμπλοκή γονιού υπήρξε με αφορμή κι άλλο πειστήριο, και συγκεκριμένα μια περούκα καστανών μακριών μαλλιών με ετικέτα που ανέγραφε «Εθνική Λυρική Σκηνή Τμήμα Περουκών 236». Σε ένορκη κατάθεση κλήθηκε η μητέρα ενός εκ των εμπλεκομένων που υπήρξε σολίστ στη Λυρική. Η ίδια ανέφερε ότι δεν είχε ποτέ χρησιμοποιήσει περούκα και όλα τα εργαλεία της δουλειάς της παρέμεναν στο θέατρο γιατί ήταν ιδιοκτησία του. Κατά την κρίση όμως της εισαγγελέα, «οι ισχυρισμοί της δεν μπορούν να γίνουν πιστευτοί γιατί αυτό που αναφέρει είναι αυτό που θα έπρεπε να γίνεται και όχι αυτό που πράγματι έγινε, αφ’ ετέρου δε είχε αποχωρήσει από τη Λυρική πριν από αρκετά μεγάλο διάστημα ώστε να θυμάται αν κάποια στιγμή είχε φέρει την περούκα σπίτι της, έστω και από παραδρομή»!

Οι παρέες

Στην πρόταση γίνεται λόγος για συναναστροφές φοιτητή κατηγορούμενου με άλλους φοιτητές «που δεν έχουν σχέση με τις διωκόμενες πράξεις, αλλά ο Χ. είχε κάθε λόγο να κάνει παρέα με αυτά τα άτομα ώστε να «θολώνει τα νερά» όσον αφορά τους υπόλοιπους φίλους και συγκατηγορουμένους του».

Ακόμη, ενώ για άλλους είναι ενοχοποιητικό στοιχείο τα πολλά αποτυπώματα στο σπίτι του Χαλανδρίου, για έναν απ’ αυτούς η αξιολόγηση είναι αντίθετη. Οπως αναφέρεται, «δεν βρέθηκαν αποτυπώματα του γεγονός, που σημαίνει ότι λάμβανε όλα τα μέτρα ώστε να μην αφήσει αποτυπώματα».

Πάντως για τους πέντε για τους οποίους προέκυψε «μικρή κοινωνική συναναστροφή» με τους υπόλοιπους κατηγορουμένους, δεν ήταν και σε φωτογραφίες από εκδρομές της παρέας, δεν είχαν αφήσει πολλά αποτυπώματα στο σπίτι ή δεν ανήκουν στους έξι που δεν παρουσιάστηκαν σε εκτέλεση ενταλμάτων σύλληψης, η εισαγγελέας προτείνει απαλλαγή.

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=214687

Γράμμα του Π.Μασούρα για τις φυλακές και τον Β.Πάλλη

09/10/2010 in Uncategorized | Σχολιάστε

Η σιωπή να γίνει κομμάτι του παρελθόντος

Οι φυλακές σαν θεσμός ευθυγράμμισης και συμμόρφωσης καλούνται να επανεντάξουν και να συνετίσουν το συμπιεσμένο κοινωνικό σύνολο που βρίσκεται σ’ αυτές.

Η συστημική νόρμα της σωφρονιστικής πολιτικής του καθεστώτος, στοχεύει στην καθυπόταξη των πνευματικών, ψυχικών και σωματικών θέλγητρων του ατόμου.

Ενός ατόμου που αυτεπάγγελτα απομονώθηκε και περιθωριοποιήθηκε από τον καθεστωτικό μηχανισμό ως ένα ακόμη καρκίνωμα προς θεραπεία.

Στα κελιά της δημοκρατίας οι δεσμοφύλακες ως προέκταση του πειθαρχικού μηχανισμού επιδίδονται σ’ έναν ασύστολο πόλεμο ενάντια στην ανθρώπινη τιμιότητα και αξιοπρέπεια.

Οι πειθαρχικές δομές της κυριαρχίας επιδιώκουν να μας γονατίσουν, να μας απομονώσουν από κάθε κοινωνική ακολουθία, να μας αποτελματώσουν διανοητικά.

Στοχεύουν στην αδρανοποίηση του αγώνα για ελευθερία. Προσπαθούν να αιχμαλωτίσουν τον αγώνα του ανθρώπου ενάντια στην εξουσία.

Το υποκείμενο κατά την διάρκεια του εγκλεισμού του, βιώνει έναν εσωτερικό πόλεμο μακράς διαρκείας.

Από τις πειθαρχικές ποινές, σαν ποινή μέσα στην ποινή, από την επανακαταδίκη του, από την μη χορήγηση αδειών, από τους μιλημένους εισαγγελείς της ασφάλειας, από τον καθημερινό εξευτελισμό της ανθρώπινης υπόστασης και ακεραιότητας, από τις άθλιες και απάνθρωπες συνθήκες κράτησης, από το νερό, το φαγητό, την θέρμανση, τον υπερπληθυσμό, την ανύπαρκτη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Είναι κοινής λογικής αποδεκτό πως όποιος περνά την πόρτα της εξόδου των καθεστωτικών κρεματορίων σχεδόν αλώβητος, η ανέχεια που θα συναντήσει θα του φανεί ευημερία.

Το υποκείμενο απωθείται από την διαπίστωση πως η ίδια η ατομική του αυτοπραγμάτωση είναι ο φορέας της αλλαγής.

Ο κάθε κρατούμενος πρέπει να δραπετεύσει από την μονοδιάστατη οπτική που παράγει η συστημική πληροφόρηση.

Να διαπιστώσει πως οι πιθανότητες να δεσμεύσει τον δεσμοφύλακα της ψυχής του είναι αστείρευτες.

Να πιθανολογήσει πως η άβυσσος των ανθρωπίνων περιπτώσεων που τον περιβάλλει, ίσως να μπορέσει να θέσει το ζήτημα της υπόστασης σε μία πλατφόρμα εξεγερτική, μέσω της αναζήτησης και της ανακάλυψης των απεριόριστων δυνατοτήτων του καθενός μας.

Στον κόσμο των ισχυρών, του παγκόσμιου καπιταλιστικού κατεστημένου, τίποτα δεν χαρίστηκε ποτέ και σε κανέναν. Καθήκον του κατεστημένου είναι η παραγωγή της παραδοχής, της μοιρολατρίας, που με την σειρά της κυοφορεί την αδράνεια.

Καθήκον των κρατούμενων είναι να μετονομάσουν τον εαυτό τους σε αιχμάλωτο κατ’ ουσία. Με όλες τις ευθύνες, τα καθήκοντα και τις προοπτικές που περιέχει αυτό το πέρασμα στο πεδίο της άμεσης αναμέτρησης με την κυριαρχία.

Εμείς οι ίδιοι πρέπει να γίνουμε η αλλαγή που επιθυμούμε να βιώσουμε. Όσα κατακτήθηκαν, διεκδικήθηκαν με αίμα, αγώνες και οπλισμένες επιθυμίες.

Οι σχηματισμοί μας απέναντι στην πολιτική της εξόντωσης, θα πρέπει να αποτελέσουν πειθαρχημένες μαχητικές δομές αιχμαλώτων. Εμείς οι ίδιοι «εντός» και «εκτός» των τειχών θα πολεμήσουμε την κυρίαρχη συστημική πληροφόρηση, που μας κατατάσσει ως εγκληματίες μακράς διάρκειας.

Προσδίδοντας έτσι μια αυθεντική συνάφεια σε λόγο και πρακτική στην κατεύθυνση του αγώνα. Του αγώνα της αξιοπρέπειας ενάντια στην υποδούλωση.

Με το κεφάλι ψηλά και δύσκαμπτους τους αυχένες αναζητούμε την ελευθερία.

Το να εξακολουθείς να ζεις περήφανος ακόμη και «μέσα» από τα κάγκελα καθιστά τα τσιμέντα των στρατοπέδων αόρατα.

Τα καθιστά αόρατα γιατί είμαστε διάφανοι.

Τα καθιστά αόρατα γιατί είμαστε Αγωνιστές και τολμάμε. Και όταν τα τείχη είναι ανύπαρκτα τότε το σθένος μας τραγουδά επινίκια εμβατήρια.

«Μέσα» και «έξω» όλοι μια γροθιά και ας τους σπάσουμε τα δόντια.

Ζήτω η ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Πάθος για ελευθερία.

Ο αγώνας μας παρακαταθήκη του παρελθόντος, νωπές σελίδες του παρόντος και υποσχέσεις του μέλλοντος.

Φωτιά στα κάτεργα.

Αλληλεγγύη στον Αιχμάλωτο Αγωνιστή Β. Πάλλη

Το αίμα που χύνεται από κάθε Αγωνιστή είναι και αίμα δικό μας.

 

Παναγιώτης Μασούρας / Ε.Κ.Κ.Ν.Α. / Σεπτέμβρης 2010

Στις 31/8 η εξέταση της παράτασης της προφυλάκισης

09/04/2010 in Uncategorized | Σχολιάστε

Την Τρίτη 31/8 ορίστηκε το συμβούλιο εφετών σε σχέση με την παράταση της προφυλάκισης των προφυλακισμένων για τη «συνομωσία» Χ. Χατζημιχελάκη και Π. Μασούρα. Πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση αλληλεγγύης 60 ατόμων.

Με αφορμή τα γεγονότα της 5ης Μάη 2010

07/22/2010 in Uncategorized | Σχολιάστε

Χιλιάδες κόσμου κατεβαίνουν στους δρόμους διαδηλώνοντας ενάντια στα οικονομικά μέτρα, πριν θεσπιστούν απ’ την κυβέρνηση.

Εκατοντάδες αναρχικοί δίνουν το δικό τους πολιτικό στίγμα. Επιδίδονται σε εμπρησμούς υπουργείων, τηλεοπτικών βαν, τραπεζών κ.α., ενίοτε με κομμάτια των υπόλοιπων διαδηλωτών, επιτίθενται στον αστικό στρατό του καθεστώτος.

Κάπως έτσι, μέσα σ’ αυτήν την έκρυθμη και τεταμένη συνθήκη πραγματοποιείται ο εμπρησμός του υποκαταστήματος της MARFIN BANK στην οδό Σταδίου, το αποτέλεσμα 3 νεκροί άνθρωποι από ασφυξία.

Οι τίτλοι τέλους θα πέσουν και μια άλλη παράσταση θα αρχίσει. Ο δημοσιογραφικός κόσμος και οι μολυβοσπρώχτες των φυλλάδων σπεύδουν να τυμβωρυχίσουν πάνω στα κουφάρια των 3 νεκρών ανθρώπων κάνοντας λόγο για εκτέλεση εν ψυχρώ. Ενώ ταυτόχρονα όλος ο πολιτικός χώρος της κυριαρχίας μιλά για τους δολοφόνους με τις κουκούλες που «συνάντησαν τον εχθρό τους σε 3 εργαζόμενους ανθρώπους».

Την τακτική των μέσων κατασκευής ήθους και φαινομενικών πραγματικοτήτων την γνωρίζαμε. Το ότι παρουσιάζουν ένα γεγονός προμελετημένο και παράγουν συγκεκριμένο κοινωνικό αίσθημα γνωρίζουμε επίσης πως είναι μέρος της τακτικής τους. Ξέρουμε πως τα τσιράκια των καναλιών κολακεύουν τους συστημικούς τους προϊσταμένους και καθόλου εντύπωση δεν μας κάνει.

Το γεγονός από μόνο του είναι τραγικό. Οι δράστες πάλι, με την ενέργεια τους αυτήν, υπέπεσαν σε μια ακόμη τραγικότερη… απροσεξία; άγνοια; σιγουριά οικειοποίησης του μέσου; Κανείς δεν θα μπορούσε να μιλήσει με ακρίβεια, παρά μόνο οι ίδιοι. Πάντως θεωρείται δεδομένη η μη σκοπιμότητα της ενέργειας, στην περίπτωση που οι συγκεκριμένοι άνθρωποι είναι υπεύθυνοι αναρχικοί και όχι κάτι διαφορετικό. Αν ανατρέξουμε πάλι μερικοί στο μνημονικό μας, θα διαπιστώσουμε πως λόγο των παραπάνω τριών ενδεχομένων, κάποιες φορές τα χειρότερα δεν «ήρθαν» από θέμα «τύχης». Οπότε λοιπόν, στην παρούσα συνθήκη τα χειρότερα «ήρθαν» και μάλλον ήταν θέμα και απόντος τύχης. Όλες οι λέξεις ίσως φαντάζουν λίγες για να αποδώσουν με ακρίβεια και ρευστότητα, το πόσο αυτό το γεγονός έβαλε στον πάγο αισθήματα και ελπίδες εκατέρωθεν. Τα αδικαιολόγητα είναι κομμάτι δύσκολο να δικαιολογηθούν, και ούτε τέτοια πρόθεση υπάρχει. Τέτοια φαινόμενα παίρνουν σάρκα και οστά λόγω έλλειψης οργανωτικών δομών και εσφαλμένης νόησης της βίας και της χρήσης που αυτή στοχεύει σαν αποτέλεσμα της λειτουργίας της. Το αποτέλεσμα συνήθως της ανοργάνωτης κινητικότητας και του μη διαχειρήσιμου αυθορμητισμού, ερμηνεύεται με συλλήψεις, τραυματισμούς, αναποτελεσματικότητα.

Επιστρέφοντας λοιπόν αυτό που δεν γνωρίζαμε είναι το γεγονός ότι κάποια κομμάτια της αντιεξουσίας αφομοιώθηκαν πλήρως με την δικαστική σιγουριά των καναλιών, αναπαράγοντας μέσα στον ίδιο το χώρο, την κλωνοποιημένη ηθική των εισαγγελέων της mediακής πλέμπας μιλώντας έτσι την γλώσσα της συστημικής νομιμότητας.

Από την άλλη, οι ίδιοι χωρίς να το καταλαβαίνουν μετατρέπονται σε άτυπες πληροφορίες της ασφάλειας, διαδίδοντας φήμες επί προσεγγιστικών σεναρίων ακολουθούμενες με κακουργήματα.

Χρήσιμο θα ήταν λοιπόν να μην αποδίδουν ευθύνες καταριπάς και τα βέλη τους να μην στρέφονται ενάντια σε συγκεκριμένους ανθρώπους. Και να μην εξωτερικεύουν την ηττημένη τους ανασφάλεια εναντίων επαναστατικών τάσεων.

Από την στιγμή που εικάζοντας φτάνουν στο σημείο να δικάζουν, καλό θα ήταν να τοποθετήσουν ένα πώμα στην στοματική τους κοιλότητα.

Στον αντίποδα αυτής της λογικής, ακούστηκε μία άλλη. Αυτή των παράπλευρων απωλειών, των εχθρών τραπεζοϋπαλλήλων, της ευθύνης του Βγενόπουλου, των απεργοσπαστών που αν δεν δούλευαν δεν θα πέθαιναν. Η «λογική» του ξεπετάγματος, του αποπροσανατολισμού από την υγιή επαναστατική αναλυτικότητα και η ρηχότητα προσέγγισης πάνω σε αξιακά ζητήματα επαναστατικής βίας. Του «ότι έγινε έγινε, κοιτάμε μπροστά». Ναι κοιτάμε μπροστά, όπως πάντα άλλωστε, γι’ αυτό και μερικές φορές σκοντάφτουμε στα σκαλοπάτια που οι ίδιοι χτίσαμε. Ας το προσεγγίσουμε λοιπόν ουσιαστικά και χειρουργικά για να μην ξαναγίνει. Τέτοιες προσεγγίσεις και υπεραπλουστεύσεις μας αποπροσανατολίζουν από την κατεύθυνση της πάλης. Τελειώνοντας είναι αδόκιμο να ερμηνεύουμε το ανθρώπινο δυναμικό με μαθιματίστικους  όρους +1  -1.Η συγκεκριμένη λογική πατάει φρένο στην εξέλιξη της σκέψης μας και στην εμβάθυνση της αναλυτικότητας μας.

«Ποιοι είναι οι εχθροί μας; Ποιοι είναι οι φίλοι μας; Πρόκειται για ένα ζήτημα πρωταρχικής σημασίας για την επανάσταση.»
Μαο Τσε Τουνγκ

Ακούσαμε πολλά, διαβάσαμε άλλα τόσα. Επειδή αυτονόητα δεν υπάρχουν, ας ξεκαθαρίσουμε μερικά πράγματα: τα καρτοτηλέφωνα, οι γιαγιάδες με τα εγγονάκια τους στις παιδικές χαρές, οι τοξικομανείς… και οι εργαζόμενοι (εξαιρούνται αστυνομικές βαθμίδες ασφαλείας και οτιδήποτε παρεμφερή με το περιεχόμενο της αντίληψης και κίνησης του θεσμού) δεν αποτελούν στόχο της αντιεξουσίας.

Τέτοια γεγονότα, σαν αυτό της  MARFIN μαζί με το αποτέλεσμα (σε περίπτωση σκοπιμότητας), δεν έχουν τάση, ούτε θεωρητική προέλευση. Διαφορετικά η καταστροφή τραπεζών είναι διαχρονικό κομμάτι επιθετικής επιλογής της αντιεξουσίας.

Τώρα το σπάσε, κάψε, κλέψε, από μόνο του θα μπορούσε να θεωρηθεί ένας πρώιμος υπό προϋποθέσεις ( συνείδηση, κριτική σκέψη, στόχευση) επαναστατικός εκπαιδευτισμός.

Είναι πουστιά λοιπόν και αισχρός πολιτικαντισμός, να σέρνεσαι σαν πτώμα πιασμένος από τα φέρετρα των νεκρών για να κάνεις πολεμική σε επαναστατικές τάσεις.

«Η διαφορά μεταξύ ευφυΐας και βλακείας είναι ότι η πρώτη έχει όριο».
Α .Αϊνστάιν

Ακούσαμε για μηδενιστικά σκοτεινά μυαλά που όπλισαν τα χέρια των δραστών. Για αυτιστικά, αυτοαναφορικά τσογλάνια όπου θέτουν το ατομικό εγώ ενάντια στο συλλογικό εμείς. Για πεφωτισμένες πρωτοπορίες που βρήκαν γόνιμο έδαφος στα σπλάχνα του επαναστατικού χώρου και τους «επετράπη» να αναπτυχθούν ενώ έχρηζαν πυράς και πάταξης. Για ματσό κυριαρχομιλιταριστικές αντιλήψεις  και εν κατακλείδι, κατασκεύασαν μία αλήθεια: «όποιος δεν είναι με τους μηδενιστές, είναι εχθρός τους».

Η κριτική σε αυτόνομα στέκια και συλλογικότητες τύπου «Αντίπνοια – Αρχειοθήκη – Αντιεξουσιαστική Κίνηση» και σε λοιπές παρεμφερεί ηττημένες προπαγανδιστικές επιστολές είναι θεωρώ συγκεκριμένη.

Ο ονοματισμός προφανώς δεν στοχεύει στην διαφήμισή τους, αλλά στην ανάδειξη σκεπτικών συγκεκριμένων συλλογικοτήτων που προσβάλουν με το δηλητήριό τους επαναστατικές πρακτικές ανεξαρτήτου τάσης.

Τέτοιες «θεωρήσεις» μολύνουν τις κινηματικές επαναστατικές και αντάρτικες προοπτικές.

«Για έναν επαναστάτη οι συνθήκες είναι πάντα ώριμες»
Che Guevara

Οργανωτικός επαναστατικός μιλιταρισμός είναι η πλατφόρμα όπου τέμνεται η πρακτική με την ανάλυση, την προσέγγιση, την αυτοπειθαρχία, το αποτέλεσμα, είναι η συνθήκη που εξασφαλίζει την στρατιωτική ετοιμότητα και ισχύ. Επομένως εάν κάποιος Αγωνιστής τον συμπεριλαμβάνει σαν δομή στην πρακτική του εργαλειοθήκη, αυτό φαντάζει θεμιτό και αναγκαίο και καθόλου επιλήψιμο. Καθώς η προοπτική της διάχυσης αυτού και του αποτελέσματος που τα επαναστατικά υποκείμενα φέρουν αποτελεί στόχο των επαναστατικών διαδικασιών που τοποθετούν και αυτές τον εαυτό τους σε απόλυτη αρμονία με την κατεύθυνση και την επίτευξη του σκοπού.

Η τάση του μηδενισμού, σαν ένα μίγμα αξιών κινητικότητας και διαρκώς εξελισσόμενων ουσιαστικών ρηξιακών αναζητήσεων, δεν ταιριάζει σ το ελιτίστικο εξάμβλωμα, όπως παρουσιάστηκε. Ο μηδενισμός δεν είναι αντίροπη δύναμη με τις υπόλοιπες θεωρίσεις και προσεγγίσεις, απλώς διαφορετική.

Το να προσαρμόζεις τον πολιτικό σου λόγο, αλλά και την επιβαλλόμενη βάση μεταλλασσόμενων συνθηκών, διαρκή αναθεωρητική κριτική σκέψη απέναντι στην επίσης διαρκή εξέλιξη της συστιμικής νόρμας και διάφανης καπιταλιστικής κυριαρχίας, μόνο υγιές και θεμιτό θα μπορούσε να χαρακτηριστεί.

Το ότι η κριτική ανάλυση των περισσοτέρων αγωνιστών, «κοντινών» ή «μακρινών» δεν αναλώνεται σε υπερφλύαρες ακαδημαϊκού και μόνο περιεχομένου αναζητήσεις, δεν καθιστά την οποιαδήποτε  τάση που εκπροσωπούν κυριαρχική.

Ίσως αυτοί που το νοούνται ως έτσι να έχουν ενσωματώσει όντως, μια άτυπη ιεραρχία στις δομές τους.

Επαναστατική κριτική σημαίνει να τεμαχίζεις συνθήκες, σκεπτικά, καταστάσεις, να τα αξιολογείς, να εμβαθύνεις και εκ νέου να αναζητείς.

Προφανώς δεν γίνετε λόγος για ετυμολογία αλλά ξεκάθαρα για ουσία.

Μία επαναστατική πρακτική, συρραμμένη μ’ έναν  αναλυτικό εμβαθυμένο πολιτικό προταγματικό λόγο, δεν θα μπορούσε να μην είναι πρωτοποριακή, απ’ την στιγμή που στρέφεται ενάντια στην εποχή της. Σε περίπτωση που δεν είναι, χάνει και το στοίχημα το οποίο αυτομάτως  θέτει. Αυτό της καίριας πολιτικής παρέμβασης.

Ας θεωρήσουμε γεγονός την ύπαρξη αγωνιστών/ αγωνιστριών, που μαχόμενοι να αλλάξουν τους όρους ζωής τους, τάσσονται αυτομάτως πολέμιοι σε κάθε τι που συντηρεί την συστημική αιχμαλωσία και διαιωνίζει την κοινωνική αδράνεια.

Η αναφορά που κάνει ο επαναστάτης στο λόγο τον οποίο πάνω έπραξε, είναι θεμέλιος λίθος στην ιδεολογική δομή του. Είναι η στιγμή που βάση πολιτικών κινήτρων, θέτει την κριτική του στην νέα τάξη πραγμάτων.

Ανιχνεύοντας λοιπόν διαρκώς τα νέα κυριαρχικά εργαλεία της εξουσίας, του καπιταλισμού και των αξιακών επικοινωνιακών δομών του κοινωνικού ιστού, καθίσταται εφικτό ένα μοντέλο διαρκούς αναζήτησης και ανάλυσης, παράγοντας μία σε διάρκεια ενσωμάτωση  λόγου και πράξης, θεώρησης και σκέψης, ως όπλο στις δομές του εχθρού.

Ο μόνος λοιπόν που θα έβαζε αρνητικό πρόσημο στην ουσία της πρωτοπορίας, του πρακτικού αλλά και θεωρητικού αποτελέσματός της , θα ήταν κάποιος που αδυνατεί να ανιχνεύσει την ουσία της.

Τα μπουκάλια, τα πιστόλια, τα γκαζάκια, οι βόμβες, οι πέτρες, δεν έχουν στόμα. Η αντίληψη: «οι πράξεις μιλάνε μόνες τους», δεν έχει τίποτα να πει και στην εξέλιξη μας να προσφέρει. Είναι η ίδια η λογική που διεισδύει στον ελιτισμό της θεαματικότητας και  στην φετιχοποίηση των μέσων.

Ίσως κάποιοι/ες είναι διστακτικοί, μην τυχών πρωτοπορήσουν και δημιουργήσουν κόμπλεξ θεωρητικής και πρακτικής στειρότητας στις επαναστατικές διαδικασίες.

Είναι κατάντια τέτοιες φτηνές προσεγγίσεις να προβάλλονται ως πολιτικές θεωρήσεις.

Το ατομικό εγώ λοιπόν, δεν στέκεται ενάντια στο συλλογικό εμείς.

Το ατομικό εγώ στέκεται πολέμιο της διαδικαστικής νωθρότητας και της λογικής του
εκπτωτικού πολιτικού σκεπτικού, που το μόνο που παράγουν τις περισσότερες φορές, είναι η στασιμότητα και η επανάληψη με αποτέλεσμα την μη θεωρητική και πρακτική εξέλιξη του επαναστάτη.

Ο ατομικισμός είναι ένα απ’ τα σημεία συνάντησης των συλλογικών επιθυμιών με κατεύθυνση την σαρωτική επαναστατική πάλη.

Η ιδεολογική του τοποθέτηση επομένως, έχει ως σκοπό να συλλογικοποιήσει το περιεχόμενό του και αντίστροφα. Στοχεύοντας στην εξάλειψη της επανάληψης που θέτει το άτομο σε ένα ιδιότυπο καθεστώς πνευματικής και πρακτικής στασιμότητας.

Ο μηδενισμός και ο αναρχοατομικισμός είναι οι συνιστώσες όπου τέμνεται ο επαναστάτης με την θεωρητική/ αναλυτική νηφαλιότητα, με την καινοτόμο/ εξελικτική κινητικότητα και την ρεαλιστική/ απελευθερωτική διορατικότητα.

«Το να βασίζεσαι στους χωρικούς και να μην προετοιμάζεσαι, είναι το μέγιστο των εγκλημάτων. Το να προετοιμάζεσαι εγκαίρως για οποιοδήποτε ενδεχόμενο είναι η μέγιστη των αρετών.»
Χο Γιέν-Σι

Είναι αναγκαίο να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα με μια πρωτοβουλία επαναστατικής καλοζυγισμένης και μαχητικής πολιτικής.

Έτσι θα μπορέσουμε να φανερώσουμε την σπουδαιότητα μιας ανάλυσης, που θα μπορεί να καθορίσει την στρατηγική μας για τον αγώνα.

Η επαναστατική κριτική είναι η οδός για να μπορέσουν οι αγωνιστές να γνωρίσουν τον εχθρό και τις δυνάμεις του, αλλά και τις δικές τους.

Η κριτική αυτή καταδεικνύει στους μαχητές τα αίτια των «αποτυχιών» τους προωθώντας το ξεπέρασμά τους.

Θα κάνουμε τον αγώνα μας ποιο άμεσο και ανάγλυφο, γνωρίζοντας και κατηγοριοποιώντας την φύση του εχθρού.

Οι νίκες μας δεν θα πρέπει να ερμηνεύονται μονόπλευρα και να μην υποτιμάμε τον εχθρό σε πνευματικό, ηθικό, στρατιωτικό και πολιτικό επίπεδο.

Δεν θα πρέπει να ακούμε τις φωνές που τείνουν να ουδετεροποιήσουν το ζήτημα της επανάστασης, που θέτουν το ζήτημα της συμμαχίας μεταξύ αγεφύρωτων πολιτικών και θεωρητικών στοχεύσεων. Ο μόνος δρόμος είναι η αμείλικτη, αδιάλλακτη και σθεναρή επαναστατική πάλη.

Η πλειοψηφία έχει μάθει να μιλάει τη γλώσσα των ρόλων: ο συνταξιούχος, ο δάσκαλος, ο φοιτητής, ο εργάτης, ο οικογενειάρχης και η λίστα δεν έχει τέλος.

Αλήθεια πόσο μπορούμε να υπολογίζουμε σε μία κοινωνική έκρηξη με την προοπτική της εξεγερτικής κατεύθυνσης;

Ας είμαστε ειλικρινής. Ένας συνειδητοποιημένος αγωνιστής που θέτει συγκεκριμένα κίνητρα, στόχους, αντιλήψεις, επιδιώξεις, προσεγγιστικές αναλύσεις και καταληκτικές στοχεύσεις, δεν θεωρώ πως μπορεί να ταυτιστεί με κάποιον που ενώ είναι σε απόγνωση καταλήγει σπασμωδικά στο μέσο της βίας, η οργή μονάχα που νιώθουν και οι δύο για την ζωή που ζουν, δεν είναι από μόνος του ένας ενωτικός παράγοντας. Το ότι τέτοια κομμάτια δεν μας είναι εχθρικά (ακόμη) αυτό δεν σημαίνει πως είμαστε αυτομάτως και σύμμαχοι.

Με μια αυστηρή κριτική. Μόνο έτσι θα δώσουμε την απαραίτητη βαρύνουσα σημασία σε βασικά συνειδησιακά ζητήματα.

Μήπως δεν είναι λίγο να γνωρίζουμε εκ των προτέρων πως εάν η πλειοψηφία του λαού «ικανοποιηθεί» οικονομικά, θα επιστρέψει στις συμβάσεις της, που εμείς αντιμαχόμαστε καθημερινά, ότι θα εισχωρήσει εκ νέου σε όλα αυτά που εμείς έμπρακτα έχουμε προσπαθήσει να αρνηθούμε.

Η ολοκληρωτική σαρωτική απελευθέρωση δεν μπορεί να ταυτιστεί με την μετριότητα των οριοθετημένων συμβάσεων που παράγει ο καθεστωτικός μηχανισμός.

Δεν μπορεί να την ταυτίσει ούτε η πολύπλοκη ρητορεία, που πολλές φορές τυγχάνει επιπόλαια και δεν μπορεί γιατί περιπλέκει ξεκάθαρα αξιακά ζητήματα αντί να τα υπηρετεί.

Δεν μπορεί να ταυτιστεί διότι ίσως την κατάλληλη στιγμή θα χτυπήσει την επανάσταση πισώπλατα οδηγώντας την στην ήττα.

Από την άλλη ας μην γίνουμε  απαισιόδοξοι και μοιρολάτρες, κάτι τέτοιο θα μας παραπλανούσε ούτως ή άλλως.  Το οικονομικοπολιτικό καταστημένο είναι όμηρο των θέλγητρων της παγκόσμιας οικονομικής ανάπτυξης, της Ε.Κ.Τ. και του Δ.Ν.Τ και οι συνθήκες βαίνουν αβέβαιες. Οι πιθανότητες λοιπόν για μια κοινωνική έκρηξη, φαντασιακά είναι κοντινές.

Βιώνουμε το μοντέλο ενός καπιταλισμού που δεν δύναται να πάρει την δική του ανεξάρτητη πολιτική θέση, έχουμε έναν καπιταλισμό ενσωματωμένο στον παγκόσμιο, οπότε πρέπει οπωσδήποτε να τον καθορίσουμε με σαφήνεια. Ζούμε στην Ελλάδα του 2010, του νέου διάφανου ενσωματωμένου και μη ανεξάρτητου καπιταλισμού, ο οποίος στοχεύει στην ψευδαίσθηση της εξίσωση των τάξεων (δυνατότητες κοινωνικής και οικονομικής αναρρίχησης) και εν μέρει τα έχει καταφέρει.

Προσδίδοντας στα χαμηλότερα οικονομικά στρώματα την δυνατότητα να αναδειχθούν κοινωνικά, να αναρριχηθούν αξιοκρατικά και επιχειρηματικά. Κάποτε όλοι νόμιζαν ότι είχαν δικαίωμα και πρόσβαση στο άπιαστο όνειρο, με το αζημίωτο βέβαια. Μια σταθερή δουλειά με πολλά λεφτά, οικογένεια, σπίτι με πισίνα, εξοχικό και ένα ακριβό αυτοκίνητο. Και γιατί μια κοινωνική έκρηξη είναι φαντασιακά κοντά; Γιατί ο πολίτης πλέον δεν έχει ούτε αυτήν την ψευδαίσθηση για να πιστέψει. Ο καπιταλισμός όσα του υποσχέθηκε, όχι μόνο δεν τα έδωσε, αλλά τώρα θα πάρει πίσω τα ήδη υπάρχοντα, μετατρέποντας την εκλεπτυσμένη βία που ασκεί σε ωμή.

Πρέπει κάθε φορά να αναγνωρίζουμε τις κοινωνικοπολιτικές ιδιαιτερότητες της κάθε συνθήκης για να ορίσουμε μια εύστοχη στρατηγική για τον αγώνα.

Σαν αγωνιστές αναζητούμε συνεχώς την επαναστατική κριτική και αυτοκριτική, έχουμε το θάρρος να αναθεωρούμε και να επαναξιολογούμε.

Θα πρέπει να ερμηνεύουμε την πραγματικότητα για να μπορέσουμε να την αντιστρέψουμε.

Η συνείδησή μας θα πρέπει να είναι η αρχή και το τέλος στον στοχασμό μας για τον αγώνα. Οι επαναστατικές δυνάμεις έχουν την τάση να εξελίσσονται και να παράγουν σκέψεις και θεωρήματα, σύμφωνα με το νέο μοντέλο ζωής που τις περιβάλλει.

Έχουν το θάρρος και την ψυχραιμία να αναγνωρίζουν τις παρούσες κοινωνικοπολιτικές συνθήκες και να καθιστούν την κριτική τους αιχμηρή.

Έχουν φτάσει στο σημείο να αναζητούν τη αρχή των λέξεων που είναι παράλληλα η ίδια η αναζήτηση για την αρχή των σκέψεων.

Το καθήκον του επαναστάτη λοιπόν ποιό είναι; Πρέπει να αυτοεγκλωβιστεί στην άνευ προοπτικής διαδικαστική διεκδίκηση της πλειοψηφίας του όχλου ή πρέπει να πυροδοτήσει την κοινωνική πόλωση; Έχει σκοπό να δημιουργεί εξεγερτικές προοπτικές αναπτύσσοντας νέα θεωρήματα και αναλυτική σκέψη ή να στηρίξει τις ελπίδες του στον λαό ο οποίος με τη σειρά του τις παραδίδει στην εκάστοτε εξουσία;

Δεν είναι απογοητευτικό να προσδοκάνε κάποιοι την αδυναμία του κεφαλαίου να ικανοποιήσει το λαό και να μην  προσδοκάνε την δυνατότητα του λαού να καταλύσει την κυριαρχία;

Στην διαρκή αναζήτηση νέων τρόπων, μεθόδων και θεωρημάτων, συναντάμε την πραγματική αντανάκλαση του αγώνα. Του αγώνα για απελευθέρωση και της προοπτικής για αυτονομία.

Είναι καθήκον μας να αντιστρέψουμε τις αξίες της ιδιοτέλειας και του βολέματος. Είναι κομμάτι του αγώνα μας ο πόλεμος στην αντίληψη: κοίτα μόνο την πάρτη σου και οι υπόλοιποι ας γκρεμιστούν. Διαλύοντας έτσι τις μήτρες των στερεοτύπων.

«Δεν είμαστε άτομα ταιριαστά για τέτοια αυτιά. Μήπως πρέπει πρώτα να τους σπάσουμε τ’ αυτιά, για να μάθουν ν’ ακούν με τα μάτια;
F.Nietzsche

Η εξέλιξη ας γίνει αντικείμενο αναζήτησης σε όλες τις διακλαδώσεις της, γιατί αυτόν τον πόλεμο ίσως θα πρέπει να τον δώσουμε πλάτη με πλάτη με τους συντρόφους μας, πρόσωπο με πρόσωπο με τον ίδιο μας τον εαυτό.

Αναζητούμε διαρκώς λοιπόν συντρόφους-συνεργούς και όχι χειροκροτητές και συμπαθούντες.

Εμείς πρώτοι θα πρέπει να επιδιώκουμε την αντιστροφή και την υγιή μετάλλαξη των κοινωνικών στερεοτύπων και σχέσεων. Μέσα στην αδρεναλίνη και το ντελίριο της εξεγερτικής προοπτικής, ας προσέξουμε μην γίνουμε σκλάβοι του ίδιου μας του αγώνα.

Ο επαναστάτης δεν αναζητά τον συμβιβασμό, μα ούτε και την έκπτωση, δεν μας ικανοποιούν τα επιδερμικά συμπληρώματα ζωής που μας πετάνε σαν αποφάγια, αυτοί που διαχειρίζονται τον πλούτο.

Τα κάλπικα χαμόγελα, τα πισώπλατα μαχαιρώματα και οι πατερναλιστικές συμπεριφορές δεν ταιριάζουν στην ποιότητά μας. Ας αναγνωρίσουμε τον πραγματικό εχθρό και ας σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων σύντροφοι, όπως μας επιτάσσει η καρδιά μας, η τόλμη και η συνείδησή μας.

Δίνεται  δυνατότητα στον επαναστατικό χώρο, και πόσο μάλλον στους νέους συμπολεμιστές-συντρόφους που έρχονται, να μαζέψουν τα καλύτερα κομμάτια από αυτήν την δυναμιτισμένη κοινωνική συνθήκη, πετώντας οτιδήποτε βλαβερό.

Το έδαφος ίσως προσφέρει μια ιδιαίτερη γονιμότητα προοπτικής στην εξέλιξη της επαναστατικής βίας και θεωρίας, μια εξελικτική πορεία η οποία δύναται να θέσει εκ νέου θεμέλια στον αγώνα του ανθρώπου απέναντι στην εξουσία.

Χτίζοντας το τείχος της απελευθέρωσης ας σταθούμε επί των επάλξεων. Διαχέοντας τον ανταρτοπόλεμο.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ  ΚΑΤΑΖΗΤΟΥΜΕΝΟΥΣ ΠΟΥ ΔΙΩΚΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗΝ Ε.Ο. « ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΠΥΡΗΝΩΝ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ»

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΣΤΟΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ  ΑΝΑΡΧΙΚΟ Χ.ΧΑΤΖΗΜΙΧΕΛΑΚΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΚΗ  Κ.ΚΑΡΑΚΑΤΣΑΝΗ ΠΟΥ ΔΙΩΚΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΥΠΟΘΕΣΗ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ  Π.ΡΟΥΠΑ, Κ.ΓΟΥΡΝΑ, Ν.ΜΑΖΙΩΤΗ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ  Χ.ΚΟΡΤΕΣΗ, Σ.ΝΙΚΗΤΟΠΟΥΛΟ, Ε.ΣΤΣΑΘΟΠΟΥΛΟ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ «ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ»

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΣΙΜΟ ΣΕΙΣΙΔΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΡΗ ΣΕΙΡΗΝΙΔΗ

ΔΙΠΛΑ ΣΤΟΥΣ Γ. ΤΣΙΡΩΝΗ ΚΑΙ Μ. ΣΕΙΣΙΔΗ

ΔΙΠΛΑ ΣΤΟΥΣ ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΥΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΤΑΣΕΩΝ

ΔΙΑΧΥΤΟΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΣ ΜΗΔΕΝΙΣΜΟΣ

ΕΧΟΥΜΕ ΠΟΛΕΜΟ

ΤΙΜΗ ΣΤΟΝ ΛΑΜΠΡΟ ΦΟΥΝΤΑ

Μασούρας Παναγιώτης
Φυλακή Ανηλίκων Αυλώνα
Ιούνιος 2010

«Πάει κι έρχεται, πάει κι έρχεται με χίλια βήματα που δεν τον οδηγούν πουθενά. Σε κάποιον τσιμεντένιο κόσμο και στα παράθυρα, τα κάγκελα να ανθίζουν από απελπισία. Απάνθρωπο… στενό… Χωρίς κανένα αύριο. Μόνος του δίχως ήλιο. Για να του κλέβουν ακόμη και την σκιά του. Πάει κι έρχεται… και θα πηγαινοέρχεται, μέχρι την στιγμή που λαβωμένο αγρίμι, μπροστά στους δικαστές του, δεν θα σκύψει το κεφάλι.»
-Ζακ Μεσρίν-

Έκλεισε η δικογραφία

06/17/2010 in Uncategorized | Σχολιάστε

Ολοκληρώθηκε χθες η ανακριτική διαδικασία για τις υποθέσεις που φέρονται να σχετίζονται με την οργάνωση «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς» σύμφωνα με τους εφέτες ειδικοί ανακριτές, Κ. Μπαλτά και Δ. Μόκκα, που χειρίζονται τη δικογραφία.

Με την ολοκλήρωση του κύκλου της ανάκρισης, αναμένεται σήμερα να διαβιβαστεί η δικογραφία στο Συμβούλιο Εφετών, όπου θα εισηγηθεί σχετικά ο αρμόδιος εισαγγελέας προκειμένου να αποφασιστεί η παραπομπή ή μη των κατηγορουμένων σε δίκη.

από το tvxs.gr

Κατηγορία και για το υπουργείο Μακεδονίας Θράκης

06/17/2010 in Uncategorized | Σχολιάστε

Στους κατηγορούμενους για συμμετοχή στη «συνομωσία πυρήνων της φωτιάς» προστέθηκε από το εφέτη ανακριτή κατηγορία για την έκρηξη έξω από το κτίριο του υπουργείου Μακεδονίας-Θράκης στη Θεσσαλονίκη στις 2 Σεπτεμβρίου.

«θεωρίες συνομωσίας»

06/17/2010 in Uncategorized | Σχολιάστε

η μπροσούρα σε μορφή pdf:

http://athens.indymedia.org/local/webcast/uploads/brosouraificlb.pdf

Κείμενο της Κ.Κ. από τις φυλακές της Θήβας

05/03/2010 in Uncategorized | Σχολιάστε

Στις 22 Απριλίου και ενώ τηλεφωνούσα από καρτοτηλέφωνο στο κέντρο της Αθήνας ήρθαν και με συνέλαβαν. Λογικό, αφού δεν είχα ορίσει συγκεκριμένο χρόνο, ώστε να έχω φύγει μέχρι να με εντοπίσουν. Στη συνέχεια οδηγήθηκα στην ΓΑΔΑ, όπου έγιναν τα γνωστά. Δεν έλειψαν και τα νταηλίκια συγκεκριμένων μπάτσων. Τόσο γραφικά που μου έρχεται να ξεράσω! Άλλωστε δεν περιμένω κάτι καλύτερο από αυτούς. Μετά από διήμερη παραμονή στην γιάφκα του 12ου ορόφου και αφού ο εισαγγελέας αποφάσισε τελικά την κράτησή μου, μεταφέρθηκα στις φυλακές ελαιώνα . 6-7 αυτοκίνητα και 3 μηχανές συνόδευαν έναν εγκληματία, εμένα…

Βέβαια το “έγκλημα”ο καθένας το ορίζει όπως θέλει. Η συνείδηση και ο αγώνας είναι έγκλημα για αυτούς. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο, το Υπουργείο Προστασίας του Ρουφιάνου, απ’ την αρχή καταβάλει άπειρες προσπάθειες για την καταστολή του εγκλήματος! Με προφυλακίσεις, ατελείωτες διώξεις για τη ΣΠΦ, μαζικές προσαγωγές και φακελώματα, ντου και ξύλο στα Εξάρχεια, μπούκες σε στέκια, σαθρά κατηγορητήρια και πιο πρόσφατα η πισώπλατη δολοφονία του Λάμπρου Φούντα που κάποιοι κακοποιοί δε δίστασαν να χαρακτηρίσουν “μεγάλη επιτυχία της ΕΛ.ΑΣ”.

Στόχος τους δεν είναι αποκλειστικά η εξάρθρωση κάποια οργάνωσης, αλλά η αδρανοποίηση και ο εκφοβισμός όλων όσων μάχονται.

Στην προσπάθεια θα μείνουν….

Δεν έχει σημασία αν υπάρχουν στοιχεία, πρέπει να πας φυλακή για να μάθεις να σκύβεις το κεφάλι… Πρέπει επιτέλους κάποιος να τους πει ότι η επαναστατική συνείδηση δε γνωρίζει κάγκελα, κλουβιά και χειροπέδες και δε σωφρονίζεται.

Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν την τάση να σφίγγουν μόνοι τους τα δεσμά τους. Ο καθένας με τον τρόπο του χτίζει τη δική του νοητή φυλακή, γιατί έτσι έχουν μάθει και χαίρονται για’ αυτό, νιώθουν ασφαλείς.

Μέσα και έξω, τώρα και πάντα, θα ζουν ελεύθεροι όσοι δεν έχτισαν ποτέ τη νοητή τους φυλακή…

Μια πολύ μεγάλη αγκαλιά σε όλους τους έγκλειστους και διωκόμενους νικητές. Ηττημένοι είναι όσοι υποκλίνονται στην υποταγή και στην παραίτηση.

“όσο μεγαλώνει η σιωπή του θωρακισμένου σφαγείου τόσο τους τρομάζει η οργή του παγιδευμένου θηρίου”

υ.γ όταν ήρθε έξω από τις φυλακές η πορεία συντρόφων έριξαν τις γραμμές των τηλεφώνων μέχρι να φύγουν, για να μην μπορώ να επικοινωνήσω μαζί τους, ενώ το παράθυρο του κελιού μου (τελείως τυχαία!) δεν έχει πρόσβαση στον δρόμο. Υπήρξε θετική ανταπόκριση από μέσα, οι κρατούμενες το συζητούσαν όλη μέρα

Κ.Κ

Φυλακές Ελαιώνα

Προφυλάκιση της Κ.Κ.

05/03/2010 in Uncategorized | Σχολιάστε

Μετά την πολύωρη απολογία της ενώπιον του Εφέτη ειδικού Ανακριτή, η 19χρονη που συνελήφθη χθες και κατηγορείται για συμμετοχή στην τρομοκρατική οργάνωση «Συνομωσία Πυρήνων της Φωτιάς» κρίθηκε προφυλακιστέα. Η ίδια αρνείται οποιαδήποτε εμπλοκή της στην οργάνωση.

tvxs.gr 23/04/2010

Σύλληψη της Κ.Κ.

05/03/2010 in Uncategorized | Σχολιάστε

Μία 19χρονη συνέλαβε η αντιτρομοκρατική υπηρεσία στις 19:00 της Πέμπτης στο κέντρο της Αθήνας, για συμμετοχή στην οργάνωση «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς». Σε βάρος της είχε εκδοθεί ένταλμα σύλληψης, ένα από τα έξι πρώτα που είχαν εκδοθεί μετά τον εντοπισμό του σπιτιού στην οδό 25ης Μαρτίου στο Χαλάνδρι.

tvxs.gr 22/04/2010  

Κείμενο από το Αυτοδιαχειριζόμενο στέκι παλιού χημείου

05/03/2010 in Uncategorized | Σχολιάστε

Λίγο πριν τις βουλευτικές εκλογές ,στις 23 Σεπτεμβρίου 2009 , το κράτος για να αντιμετωπίσει τον γενικότερο «αναβρασμό» και τη δυσαρέσκεια που επικρατούσε στην κοινωνία ,αποφασίζει να θέσει σε λειτουργία ένα σχέδιο παραγωγής φόβου για να επιβάλλει ευκολότερα τη συναίνεση στα σχέδιά του. Η όλη υπόθεση που άρχισε επί κυβέρνησης της Ν.Δ. ήταν μια προσπάθεια για να ξεπλύνει το αμαυρωμένο από τα σκάνδαλα επικοινωνιακό της προσωπείο απέναντι στους ψηφοφόρους της. Επιχείρησαν σ ΄ ένα προεκλογικό υπερθέαμα να παρουσιάσουν ότι «κάνουν δουλειά και πιάνουν τρομοκράτες». Συγκεκριμένα, μπάτσοι της αντιτρομοκρατικής εισβάλλουν στο σπίτι του Χάρη Χατζημιχελάκη στο Χαλάνδρι όπου τον περιμένουν και τον συλλαμβάνουν. Παράλληλα συλλαμβάνονται άλλα 3 άτομα , ο ξάδερφός του Μάνος Γιόσπας και η φίλη του όπως και ο Παναγιώτης Μασούρας. Οι τέσσερις τους οδηγούνται στον 12ο όροφο της ΓΑΔΑ όπου αρχίζουν οι ανακρίσεις από την αντιτρομοκρατική. Ταυτόχρονα εκδίδονται άλλα 6 εντάλματα σύλληψης ατόμων που έχουν με τους προαναφερθέντες συντροφικές ή φιλικές σχέσεις. Οι έξη αυτοί σύντροφοι αρνούμενοι να παραδοθούν στα χέρια του κράτους αναγκάζονται να βγουν από την καθημερινότητά τους και οδηγούνται στη φυγοδικία. Μετά από λίγες μέρες η μία από τους συλληφθέντες αφήνεται ελεύθερη με περιοριστικούς όρους ενώ αρχίζει ένα «κυνήγι μαγισσών» για την ενοχοποίηση και άλλων ανθρώπων για την ίδια υπόθεση. Τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ αναμασώντας τις πληροφορίες των μπάτσων δεν χάνουν χρόνο και σπεύδουν να βαφτίσουν το σπίτι «γιάφκα» και την παρέα «τρομοκρατική οργάνωση» . Προβάλλουν ως «αδιάσειστα» στοιχεία στις τηλεοράσεις και τις εφημερίδες μερικά σπρέι , αφίσες και μπογιές που βρέθηκαν στο σπίτι ενώ μιλούν για διάφορα ενοχοποιητικά αντικείμενα που όμως ποτέ δεν παρουσιάστηκαν. Η ενορχηστρωμένη επιχείρηση των κυρίαρχων να δείξουν ότι ένα σπίτι που χρησιμοποιείται από τον Χατζημιχελάκη Χ. για να ζει όπως ζούμε όλοι είναι και γιάφκα τρομοκρατών, είναι η προσπάθεια να αποδείξουν ότι ο γάιδαρος πετάει. Οι φυλακισμένοι σύντροφοι βρίσκονται πίσω από τα κάγκελα όχι επειδή οι αρχές απέδειξαν την σχέση τους με τις κατηγορίες που τους προσάπτονται αλλά μέχρι να αποδείξουν το αντίθετο, δηλαδή για το δικαστήριο είναι «ένοχοι» μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου. Η βιομηχανία μαζικής παραγωγής υπόπτων που στήνεται έρχεται να στοχοποιήσει και να ποινικοποιήσει τις φιλικές και συντροφικές σχέσεις με βάση δαχτυλικά αποτυπώματα που βρέθηκαν στο σπίτι στο Χαλάνδρι. Πιο συγκεκριμένα, στις 14/11/09 συλλαμβάνεται μετά από παρακολούθηση η Α.Χ. επειδή βρέθηκε αποτύπωμα της σε ένα κηροπήγιο. Αφού απήχθη από την αντιτρομοκρατική, οδηγείται στον εισαγγελέα και αφήνεται ελεύθερη. Στις 5/01 συλλαμβάνεται ο Ν.Μ. επειδή βρέθηκαν τα αποτυπώματα του σ΄έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή που είχε συναρμολογήσει για τον φίλο και συνάδελφό του Χάρη Χ. Αφήνεται και αυτός ελεύθερος μέχρι την δίκη της υπόθεσης. Στη 01/02 προφυλακίζεται ο Ν.Β. επειδή βρέθηκαν αποτυπώματά του σε μια πλαστική σακούλα και σ΄ένα φυλλάδιο. Μετά από περίπου ένα μήνα αποφυλακίζεται. Τα ΜΜΕ μιλούν επίσης και για άλλα «κρυφά» εντάλματα σύλληψης που όμως ποτέ δεν εκδόθηκαν επίσημα. Η όλη επιχείρηση του κράτους και των κονδυλοφόρων του δεν έχει σαν κύριο στόχο την εξουδετέρωση συγκεκριμένων προσώπων ούτε την εξάρθρωση συγκεκριμένης ομάδας, αλλά αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης κατασταλτικής στρατηγικής, είναι ο «δούρειος ίππος» που αποσκοπεί στον εγκλωβισμό γενικότερα κόσμου που αντιστέκεται στην εξουσιαστική βαρβαρότητα. Το κράτος αντιλαμβανόμενο τη δυναμική της εξέγερσης του Δεκέμβρη 2008 προσπαθεί να προλάβει μια παρόμοια κατάσταση που μπορεί να ξεσπάσει λόγω των νέων συνθηκών εντατικότερης δουλείας που επιβάλλονται αυτόν τον καιρό (λόγω της «χρεοκοπίας» του καπιταλιστικού συστήματος). Τον κατασταλτικό αυτό σχεδιασμό τον βλέπουμε και σε άλλες περιπτώσεις όπως στην εντατικότερη αστυνομοκρατία στα εξάρχεια από τον Σεπτέμβρη, στην εφαρμογή του κουκουλονόμου, στις 300 προσαγωγές την 17 Νοέμβρη 2009, στην επικήρυξη 3 αναρχικών, στις 122 συλλήψεις τον Δεκέμβρη του 2009, στην εισβολή στο Ρεσάλτο και στο δημαρχείο στο Κερατσίνι και την δίωξη των συντρόφων, στην εκδικητική καταδίκη του αναρχικού Ηλία Νικολάου σε 7,5 χρόνια φυλάκισης, στις εξοντωτικές ποινές στους αναρχικούς Πολύκαρπο Γεωργιάδη και Βαγγέλη Χρυσοχοϊδη για την αλληλεγγύη που έδειξαν στον δραπέτη Β.Παλαιοκώστα, στις συλλήψεις στην πορεία του Βύρωνα για τη δολοφονία του Νίκου Τόντι από μπάτσους, στις συλλήψεις διαδηλωτών στις απεργιακές πορείες, στη δολοφονία του αναρχικού αγωνιστή Λάμπρου Φούντα από ένστολα σκυλιά της δημοκρατίας. Οι κυρίαρχοι χρησιμοποιούν πάγιες τακτικές για να διαλύσουν τις επιθετικές αντιστάσεις. Επιχειρούν να διαχωρίσουν και να κατατάξουν σε μια προσπάθεια να διαχειριστούν πιο εύκολα τους αντιστεκόμενους. Φτιάχνουν κατηγορίες όπως των αναρχικών «χούλιγκαν», των «ιδεολόγων», των «τρομοκρατών», των «φίλων αντιεξουσιαστών του Χρυσοχοίδη», των «ειρηνικών διαδηλωτών» και των «βανδάλων». Η επιχείρηση αυτή δεν είναι κάτι το πρωτοφανές αλλά είναι κάτι που έχει ξαναγίνει στην Ευρώπη (υπόθεση Μαρίνι* στην Ιταλία). Το ελληνικό κράτος σε αγαστή συνεργασία με τα ΜΜΕ κατασκευάζει είδωλα φόβου και τρομοκράτησης της κοινωνίας. Αναπαράγουν το στερεότυπο του αδίστακτου τρομοκράτη με στόχο να παραπληροφορήσουν, να απονοηματοδοτήσουν και να εγκληματοποιήσουν την όλη δράση των αναρχικών και των αντιεξουσιαστών. Αυτές τις μέρες 3 σύντροφοί μας κλείνουν 6 μήνες προφυλάκισης και άλλοι 6 καταζητούνται κατηγορούμενοι για συμμετοχή σε «τρομοκρατική οργάνωση». Κατηγορούνται από ένα δικαστήριο που ξέρει καλά να συντηρεί την κυριαρχία και την εκμετάλλευση, που ξέρει καλά να τιμωρεί ό,τι βγαίνει από την κανονικότητα που επιβάλλει, που ξέρει καλά να εκδικείται ό,τι μάχεται για ελευθερία. Στο «δικαστήριο» αυτό και στο σύστημα που το στηρίζει στρέφουμε την οργή μας. Στεκόμαστε δίπλα στους συντρόφους μας. ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ ΤΟΤΕ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ!

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ Π.ΜΑΣΟΥΡΑ ,
Χ.ΧΑΤΖΗΜΙΧΕΛΑΚΗ, Μ.ΓΙΟΣΠΑ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΚΑΤΑΖΗΤΟΥΜΕΝΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ

ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΒΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

*αντιτρομοκρατική εκστρατεία του ιταλικού κράτους όπου φυλακίζονταν αγωνιστές χωρίς στοιχεία για «αξιόποινες πράξεις» που παραβίαζαν την αστική νομιμότητα, ουσιαστικά όμως για την ιδεολογική τους τοποθέτηση και για την αντιεξουσιαστική τους δράση.

Αυτοδιαχειριζόμενο στέκι παλιού χημείου
steki-escalera.blogspot.com

Αφίσσα από το Αυτοδιαχειριζόμενο στέκι παλιού χημείου

05/03/2010 in Uncategorized | Σχολιάστε

Ελεύθερος ο Ε.Ρ.

05/03/2010 in Uncategorized | Σχολιάστε

Ελεύθερος με περιοριστικούς όρους αφέθηκε μετά την πολύωρη απολογία του ενώπιον του ειδικού εφέτη ανακριτή, Κώστα Μπαλτά, ο 22χρονος, ο οποίος κατηγορείται για συμμετοχή στην οργάνωση «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς». Σύμφωνα με το συνήγορό του αρνήθηκε οποιαδήποτε σχέση με την οργάνωση. Ο 22χρονος υποχρεώθηκε να καταβάλει εγγύηση 10.000 ευρώ, να εμφανίζεται στο Αστυνομικό Τμήμα της περιοχής του, ενώ του απαγορεύθηκε η έξοδος από τη χώρα.

zougla.gr 29/03/2010

Ορίστηκε το 6μηνο για τους προφυλακισμένους της υπόθεσης «Χαλανδρίου».

03/26/2010 in Uncategorized | Σχολιάστε

Η παράταση της προφυλάκισης των κατηγορούμενων για συμμετοχή στη «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς» θα συζητηθεί στις 15 Απρίλη.

Συγκέντρωση αλληλεγγύης: Πέμπτη 15 Απρίλη, 9:00 πμ, Εφετείο

Σύλληψη του Ε.Ρ. (25/3)

03/26/2010 in Uncategorized | Σχολιάστε

O 22χρονος Ε.Ρ. συνελήφθη στον Βόλο από την Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία, με την κατηγορία της συμμετοχής στη «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς». Σε βάρος του είχε εκδοθεί ένταλμα σύλληψης, από τα πρώτα έξι που εκδόθηκαν για την υπόθεση. Το στοιχείο που συνδέει τον 22άχρονο φοιτητή με τη γιάφκα, είναι ένα αποτύπωμά του σε πλακάκι, στο μπάνιο του διαμερίσματος της οδού 25ης Μαρτίου.

Απορρίφθηκε η αίτηση αποφυλάκισης του Π.Μασούρα

03/26/2010 in Uncategorized | Σχολιάστε

Απορρίφθηκε η αίτηση αποφυλάκισης του Π.Μασούρα στις 16/3 από το Συμβούλιο Εφετών.

Αφίσσα από την κατάληψη Σκαραμαγκά

03/26/2010 in Uncategorized | Σχολιάστε

Συνέντευξη του Π.Μασούρα στο radio barricada (10/3)

03/26/2010 in Uncategorized | Σχολιάστε

http://www.zshare.net/audio/7370565756323fb5/

Γράμμα του Χάρη Χατζημιχελάκη

03/13/2010 in Uncategorized | Σχολιάστε

«Βελτιώνουν τη μέθοδο…

Αίσθηση προκάλεσε η προφυλάκιση του 21χρονου, που κατηγορείται για συμμετοχή στην οργάνωση «Συνομωσία Πυρήνων της φωτιάς» με επιβαρυντικά στοιχεία ανάλογα με εκείνα που δε στάθηκαν ικανά να κλείσουν στη φυλακή άλλα δύο άτομα για την ίδια υπόθεση προσφάτως.
Δηλαδή με αποτυπώματα σε κινητά αντικείμενα. Φαίνεται ότι αυτή τη φορά αναπτύχθηκε έντονο παρασκήνιο και έγινε συνάντηση παραγόντων της εκτελεστικής και δικαστικής εξουσίας την περασμένη Δευτέρα πριν από τη σύλληψη του νεαρού, ώστε να διασφαλιστεί η προφυλάκιση.Δεν άντεχε ο αντιτρομοκρατικός μηχανισμός, όπως δείχνουν τα πράγματα, τρίτη μη προφυλάκιση συλληφθέντος σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. Γι’ αυτό και η κρίσιμη προκαταρκτική συνάντηση αρμοδίων δικαστικών και στελεχών της ΕΛ.ΑΣ. Το θέμα είναι ότι μεθοδεύονται και άλλες συλλήψεις στην πλατφόρμα αυτής της συνάντησης.»

Ελευθεροτυπία 6/2/2010

Τη σύλληψη των τεσσάρων (εμού συμπεριλαμβανομένου) πρώτων κατηγορουμένων για συμμετοχή στην επαναστατική οργάνωση «Συνομωσία Πυρήνων της Φωτιάς» ακολουθεί ένα κλίμα τρομοϋστερίας από πλευράς τόσο του έντυπου τύπου όσο και της τηλεόρασης. Διεκδικώντας για άλλη μια φορά το ρόλο του ρουφιάνου και δημαγωγού ζητούν συλλήψεις, προφυλακίσεις και παραδειγματική τιμωρία. Ταυτόχρονα «έγκυροι» κίτρινοι δημοσιογράφοι στην προσπάθειά τους να δημιουργήσουν κλίμα και να κερδίσουν νούμερα αναπτύσσουν παραφιλολογίες περί διασυνδέσεων με άλλες επαναστατικές οργανώσεις αλλά και το κοινό έγκλημα, για λεφτά που προέρχονται από ληστείες, για όπλα, για παιδομάζωμα βομβιστών και για μωρά της τρομοκρατίας.
Εν μέσω λοιπόν της καταλασπωμένης αυτής προπαγάνδας, προερχόμενης από βδελυρά γραβατωμένα τηλεσκουλήκια σε συνεργασία με καρεκλοκένταυρους διοικητές της ΕΛ.ΑΣ, το σπίτι μου παίρνει την ονομασία «γιάφκα». Παρόλη, όμως, την προσπάθεια τόσο των δελτίων των 8 όσο και της χολής, που ονομάζουμε εφημερίδα, να πείσουν και τον τελευταίο τηλεορασόπληκτο νοικοκυραίο για το αντίθετο, το οίκημα της οδού 25ης Μαρτίου ήταν το ΣΠΙΤΙ μου και όχι γιάφκα κάποιας οργάνωσης, ούτε οπλοστάσιο, ούτε αποθήκη πυρομαχικών.

Με βάση ένα και μόνο εύρημα, όμως, το σπίτι βαφτίζετα γιάφκα και όποιος έχει πατήσει το πόδι του έστω και μια φορά φορτώνεται (άνευ,φυσικά, στοιχείων) το μισό ποινικό κώδικα. Τέτοια παραδείγματα είναι και τα εντάλματα, που ακολούθησαν τη σύλληψή μου και εκδόθηκαν με βάση αποτυπώματα σε κινητά ή ακίνητα αντικείμενα. Τρία από αυτά εκτελούνται (σε διαφορετικούς χρόνους) και ένα ακόμη άτομο προφυλακίζεται, αναδεικνύοντας για μια ακόμη φορά το ρόλο της «ανεξάρτητης» δικαιοσύνης, να καλύπτει την ανικανότητα της ΕΛ.ΑΣ κλείνοντας για 1 μήνα στη φυλακή έναν 20χρονο για να διασκεδάσει τις εντυπώσεις.

Είναι ξεκάθαρο, ότι ο Δεκέμβρης του ’08 και η δολοφονία του Α. Γρηγορόπουλου από τον «σερίφη» ειδικό φρουρό Ε. Κορκονέα, προκάλεσε ένα έντονο κοινωνικοπολιτικό ρήγμα στην ήδη αποσταθεροποιημένη ελληνική πραγματικότητα. Το γεγονός ότι όλο και περισσότερος κόσμος βγαίνει από την απάθεια, την αδιαφορία και το βόλεμα του καναπέ του, ότι ένας ολόκληρος πολιτικός χώρος ριζοσπαστικοποιείται με αφετηρία τα Δεκεβριανά, ότι οι ήδη υπάρχουσες επαναστατικές οργανώσεις εντείνουν τη δράση τους, ενώ ξεπηδούν και καινούριες, ότι η επιλογή της επίθεσης γίνεται αργά αλλά σταθερά κεκτημένο, φοβίζει τους υπερασπιστές του καπιταλιστικού τερατουργήματος,που σήμερα ονομάζουμε κοινοβουλευτική δημοκρατία.

Έτσι φτάνουμε στις μεγαλόστομες δηλώσεις του υπουργού προστασίας του πολιτεύματος (και όχι του πολίτη, όπως θα ήθελαν να πιστέψουμε) αμερικανοτσολιά Μ. Χρυσοχοϊδη περί «πάταξης της τρομοκρατίας» περί «εκσυγχρονισμού της αστυνομίας», περί «τάξης και ασφάλειας». ‘Εχοντας ξεφτιλιστεί από τις απανωτές αποτυχίες και εξαιτίας της ανάγκης τους να δείξουν, ότι παράγουν έργο, οι πάλαι ποτέ πραίτωρες της «λαϊκής δεξιάς» μετατρέπονται γρήγορα σε σοσιαλιστικού προσωπείου συνεχιστές του Παπαδόπουλου, αφού οι τακτικές, που ακολουθούν μόνο μνήμες από την εποχή της χούντας ξυπνούν. Επικηρύξεις συντρόφων έναντι αμύθητων ποσών (600.000 ευρώ), μαζικές προληπτικές προσαγωγές στις πορείες του Δεκέμβρη, εφόδους σε στέκια εντός και εκτός ασύλου με γελοίες προφάσεις και τέλος μια μαζική παραγωγή ενταλμάτων και σωρεία προφυλακίσεων για την υπόθεση της «Συνομωσίας των Πυρήνων της Φωτιάς» με εφαλτήριο ένα γελοίο και αστήριχτο ισχυρισμό, ότι το σπίτι μου αποτελεί «γιάφκα» της οργάνωσης.

Στο σημείο αυτό θέλω να ξεκαθαρίσω, ότι δε μου αρέσουν οι μεμψιμοιρίες και τα κλαψουρίσματα περί δικαιοσύνης και νομιμότητας στις διαδικασίες και ο μόνος λόγος, που αναφέρω όλα τα παραπάνω, είναι ακριβώς για να δείξω πόσο επίπλαστοι και ψεύτικοι είναι οι όροι του δίκαιου και νόμιμου, αφού βρισκόμενοι σε διαρκή αλληλεπίδραση με την κοινή γνώμη είναι το ίδιο εύπλαστοι και ευμετάβλητοι με την ίδια. Πόσο μάλλον όταν για τη χειραγώγηση της τελευταίας αρκεί ένα και μόνο δελτίο των 8.

Τελικά αυτό που έχει και τη βαθύτερη ουσία δεν είναι η καταστολή που δέχεται ο αναρχικός ή και ο ριζοσπαστικός χώρος γενικότερα, αλλά η απάντηση που ο ίδιος θα δώσει. Είναι λογικό και αυτονόητο, ότι ο κρατικός μηχανισμός χρησιμοποιεί και θα συνεχίσει να χρησιμοποιεί κάθε δυνατό μέσο για να εντείνει την καταστολή και να σπείρει το φόβο σε όσους συνεχίζουν να αντιστέκονται. Αν τα μέσα, που θα χρησιμοποιήσει είναι νόμιμα ή παράνομα, αν ο τρόπος που θα κινηθεί είναι ξεκάθαρος ή σκιώδης, δεν πρέπει να μας ενδιαφέρει περισσότερο από όσο πρέπει για να προστατευτούμε εμείς οι ίδιοι. Αντίθετα, αυτό που πρέπει να μας ενδιαφέρει, είναι να ανταποδώσουμε τα χτυπήματα που δεχόμαστε όσο το δυνατόν με μεγαλύτερη σφοδρότητακαι αποτελεσματικότητα. Να αρνηθούμε τη λογική της θυματοποίησης, να αρνηθούμε να ζούμε με το φόβο και την ανησυχία, να επικεντρώσουμε τις δυνάμεις μας στην κλιμάκωση της δράσης μας, αφού καλύτερη απάντηση στην εντατικοποίηση της καταστολής δεν υπάρχει.

Στη βάση, λοιπόν, των παραπάνω, ας προτάξουμε την έμπρακτη αλληλεγγύη, ας οργανώσουμε τους εαυτούς μας όσο καλύτερα μπορούμε, ας αρνηθούμε τη λογική του φόβου και της υποταγής, ας επιτεθούμε σε ό,τι καταστέλλει τις επιθυμίες μας, τα πάθη και τις ανάγκες μας για ελευθερία και για μια περήφανη ζωή.

«Πρέπει να ζητάτε τον εχθρό σας και πρέπει να αρχίσετε τον πόλεμό σας και τον πόλεμο για τις ιδέες σας! Κι αν νικηθεί η ιδέα σας, η τιμιότητά σας πρέπει να καλεί ακόμα τον θρίαμβο!»

Φ. Νίτσε

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ Π. ΜΑΣΟΥΡΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΓΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ ΜΟΥ, Ε. ΓΙΟΣΠΑ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΥΠΟΘΕΣΗ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΥΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

 

Χάρης Χατζημιχελάκης

Αποφυλακίστηκε ο Νίκος Β.

03/03/2010 in Uncategorized | Σχολιάστε

Αποφυλακίζεται με βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών ο νεαρός, που συνελήφθη τη Δευτέρα 1 Φεβρουαρίου στον Άγιο Δημήτριο ως ύποπτος για συμμετοχή στην οργάνωση «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς».  Την αίτηση αποφυλάκισής του έκανε δεκτή το Δικαστικό Συμβούλιο. Ο νεαρός είχε συλληφθεί μετά την εύρεση αποτυπωμάτων του σε μία νάιλον σακούλα και ένα ξενόγλωσσο φυλλάδιο στη γιάφκα του Χαλανδρίου. Ο ίδιος ο 21χρονος είχε αρνηθεί, από την πρώτη στιγμή, τις κατηγορίες.

zougla.gr

Μπλοκάρανε τους τραπεζικούς λογαριασμούς

02/26/2010 in Uncategorized | Σχολιάστε

Στις 23 Φεβρουαρίου -μετά από εντολή εισαγγελέα- μπλοκαρίστηκαν οι τραπεζικοί λογαριασμοί -τόσο οι προσωπικοί τους, όσο και αυτοί στους οποίους είναι συνδικαιούχοι- όλων των κατηγορούμενων για συμμετοχή στην οργάνωση «συνομωσια πυρήνων της φωτιάς».

Κείμενο του Παναγιώτη Μασούρα

02/25/2010 in Uncategorized | Σχολιάστε

«Carcesse, tu trembles?
Tu trembleras bien davantage,
si tu savais ou je te mene”

-Turenne-

Αιχμάλωτος εντός των τειχών  στα μοντέρνα κέντρα αναμόρφωσης παραβατών της δημοκρατίας. Οι μέρες, οι μήνες  και τα χρόνια θα αυτοκτονήσουν σταδιακά, με πειθαρχία αντικρίζοντας το περήφανο ανάστημα των επαναστατών που στήνουν καρτέρια για να παγιδεύσουν το αδύνατο. Θα αυτοκτονήσουν αγκαλιά με τον απόηχο της νεκρικής σιγής των υποταγμένων φυλακισμένων.

Ο ανεπίσημος πόλεμος ενεδρεύει παντού. Όπισθεν των πολιτικών συμφερόντων και των διακομματικών στοιχημάτων. Η φρενίτιδα της παραπληροφόρησης και η ανηλεής πλύση εγκεφάλου είναι γεγονός. Οι τυμβωρύχοι των media σφυροκοπούν με διάρκεια και μεθοδικότητα τα εκλεπτυσμένα κελιά του κοινωνικού ιστού, διψώντας για περισσότερο φόβο και ανασφάλεια κάνοντας επίκληση για κοινωνική ευαισθησία και συνοχή απέναντι στο μοντέλο της «νεοτρομοκρατίας».

Ήδη ο απόηχος των αφηγήσεών τους από τα  κέντρα διαχείρισης και κατασκευής ήθους ξεχειλίζει από έξαλλες φαντασιώσεις.

Η συνθήκη είναι ξεκάθαρη. Το σπίτι θα μετονομαζόταν σε γιάφκα, οι φιλικές και συντροφικές σχέσεις σε εγκληματική οργάνωση και τα αποτυπώματα που βρέθηκαν σε αυτό θα παρουσιάζονταν ως ακλόνητα ενοχοποιητικά στοιχεία για συμμετοχή στην οργάνωση «Συνομωσία Πυρήνων της Φωτιάς».

Άνθρωποι  εξακολουθούν να βρίσκονται προφυλακισμένοι, άλλοι να καταζητούνται  λόγω των αποτυπωμάτων και μόνο που βρέθηκαν στο σπίτι, ενώ κάθε φορά  που χτυπάει η οργάνωση από τη Δ.Ε.Ε.Β. ξεφυτρώνει απαντητικά και ένα νέο ένταλμα. Μια υπόθεση που στρώνει το έδαφος για να ισχυρίζονται με βεβαιότητα οτιδήποτε δεν μπορούν να αποδείξουν λογικά. Μια παρακαταθήκη που  θα επιτρέπει στο μέλλον να στηρίζουν  επικοινωνιακά και κατ’ επέκταση νομικά, τα κακουργήματα με το καρότσι.

Έπειτα από τη σύλληψη μας η σκυτάλη δόθηκε. Το υπουργείο προστασίας του οπλίτη θα δώσει εντολή για προληπτικές προσαγωγές τον δεκέμβρη, θα εισβάλλει στη «γιάφκα» στο αναρχικό στέκι Ρεσάλτο, θα επικηρύξει τα scalp των συντρόφων μας για 600 ψωροχιλιάρικα, θα μιλήσει για διασυνδέσεις με το οργανωμένο έγκλημα και για «κοινό επαναστατικό ταμείο». Θα κάνει λόγο για πόλεμο.

Καθιερώνει τους μπάτσους της γειτονιάς και καλεί κάθε επίδοξο οπλίτη να συνεργαστεί με πρόταγμα την κοινωνική ειρήνη και ασφάλεια. Προσπαθεί  να ακρωτηριάσει τον επαναστατικό χώρο επιδιδόμενο ύπουλα στην αποπολιτικοποίησή του κάνοντας λόγο για ιδεολόγους απ΄ τη μια και βανδάλους απ΄ την άλλη, θεωρώντας πως από μόνες τους οι επαναστατικές δυνάμεις θα οδηγήσουν τις δομές και την υπόστασή τους στο βωμό της κοινωνικής ευημερίας.

Στόχος της εξουσίας δεν είναι η εξάρθρωση της «Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς»  ούτε συγκεκριμένων ανθρώπων. Ο στόχος της είναι να απομονώσει και να αδρανοποιήσει οτιδήποτε «αντικανονικό» και εν δυνάμει επαναστατικό. Από τις ομάδες  που συλλογικοποιούν τον ατομικισμό τους,  τα στέκια, τις καταλήψεις, τα επιθετικά μπλοκ των πορειών και τέλος τους εν δυνάμει νέους συμπολεμιστές συντρόφους.

Τα  παιχνίδια κάτω από το τραπέζι  δεν είναι σε θέση να μας ξαφνιάσουν, ούτε να μας αφήσουν έκπληκτους. Ανέκαθεν γνωρίζαμε την χειρουργική  επικοινωνιακή ακρίβεια που χρησιμοποιεί η εκάστοτε πολιτική εξουσία προκειμένου να αποιδεολογικοποιήσει  τον επαναστατικό χώρο.

Η εξόντωση και η εκδικητικότητα του πολέμου πρωταγωνιστούν βάλλοντας κατά των νευραλγικών αξιών της βιωματικής καθημερινότητας μας. Αυτήν της αξιοπρέπειας και της ριζοσπαστικοποιημένης συνείδησής μας.

Να σταθούμε πρακτικά πολέμιοι στους δεσμοφύλακες των ψυχών μας.
Οι ιαχές του πολέμου πρέπει να ακουστούν αρμονικά μέσα και έξω από τα κάγκελα.

Επίθεση τώρα, παντού, πάντα.

Δίπλα στους καταζητούμενους που κατηγορούνται για συμμετοχή στην οργάνωση «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς».
Δίπλα στους επικηρυγμένους συντρόφους.
Δίπλα στους πανταχού αξιοπρεπείς αιχμαλώτους.
Αντιμέτωποι με τον εαυτό μας κάθε στιγμή.
Αγκαλιά με τον πόλεμο.

Παναγιώτης Μασούρας
Φυλακές Αυλώνα, Φεβρουάριος 2010

Mεταγωγή του Χ.Χατζημιχελάκη

02/08/2010 in Uncategorized | Σχολιάστε

Σήμερα μεταφέρθηκε, χωρίς καμία προειδοποίηση, από τις κλειστές φυλακές ενηλίκων Κασσαβέτειας στον Βόλο, όπου βρισκόταν, στις φυλακές Κορυδαλλού ο Χάρης Χατζημιχελάκης,προφυλακισμένος για την υπόθεση της «Συνομωσίας των πυρήνων της φωτιάς.

athens imc, 5/2

Προφυλακίστηκε ο Νίκος Β.

02/08/2010 in Uncategorized | Σχολιάστε

Προφυλακίστηκε για συμμετοχή στην «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς» ο Νίκος Β. στις 4 Φεβρουαρίου. Ο ίδιος αρνείται τις κατηγορίες.

Σύλληψη του Νίκου Β.

02/08/2010 in Uncategorized | Σχολιάστε

Στις 1 Φεβρουαρίου συλλαμβάνεται ο Νίκος Β, για τον οποίο είχε εκδοθεί ένταλμα σύλληψης στις 13 Ιανουαρίου από τον ειδικό εφέτη ανακριτή Κ. Μπαλτά. Αποτυπώματά του βρέθηκαν σε μια άδεια νάιλον σακούλα και σε ένα δεκασέλιδο ξενόγλωσσο έντυπο μέσα στο σπίτι στο Χαλάνδρι.

Στα ίχνη… μας

01/29/2010 in Uncategorized | Σχολιάστε

ΣΤΑ ΙΧΝΗ… ΜΑΣ Η εξουσία είναι ο προθάλαμος της αυθαιρεσίας. Έτσι λοιπόν το κράτος ως εξουσιαστική δομή επιδίδεται ανελλιπώς στη επιβολή της αυθαίρετης βούλησης του καταστέλλοντας διαρκώς από τις απαρχές της δημιουργίας του οποιαδήποτε μορφή αντίστασης ανθίσει στο εσωτερικό του. Οι μορφές καταστολής διαφοροποιούνται όσο πέρανε τα χρόνια και όσο οι εξουσιαστικές δομές αλλάζουν. Από το τουφεκισμό και τις εξορίες περνάμε στις φυλακίσεις και από κει σε πιο έμμεσες μορφές οι οποίες στοχεύουν κατευθείαν στο μυαλό αξιοποιώντας το ποιο χρήσιμο εργαλείο τους, τα ΜΜΕ. Το σύνθημα «εκεί που δεν φτάνει το γκλοπ του μπάτσου φτάνει το μικρόφωνο του δημοσιογράφου» έρχεται να επαληθεύσει την ύπαρξη του και σε αυτή την περίπτωση. Με τη μάσκα του σοβαρού, του καλλιεργημένου και κοινωνικά ευαισθητοποιημένου δημοσιογράφου τα καθεστωτικά μέσα επιτελούν τον εκπρόσωπο τύπου των εξουσιαστών. Δημιουργώντας ένα κλίμα πανικού και κολλώντας στο τέλος κάθε τους πρότασης τη λέξη τρομοκράτης και τα παράγωγα της προετοιμάζουν το έδαφος για τον οποιοδήποτε Χρυσοχοϊδη να φαίνεται ως προστάτης των θεσμών της δημοκρατίας. Σκοπός τους είναι η απονοηματοδότηση κάθε επαναστατικής ενεργείας αποκόπτοντας της τα κοινωνικοπολιτικά της χαρακτηριστικά, προβάλλοντας τες ως εκδηλώσεις τυφλής βίας και παρουσιάζοντας κάθε αγωνιζόμενο-επαναστατικό υποκείμενο ως απειλή για «κοινωνική ειρήνη» τους.

Εισβολή σε στέκια, κατεχόμενα Εξάρχεια, βίαιες προσαγωγές, υπόθεση Χαλανδρίου.

Τον τελευταίο καιρό γινόμαστε μάρτυρες ενός κυνηγιού μαγισσών που έχει εξαπολύσει το κράτος και ειδικά τα μαντρόσκυλα της (αντί)τρομοκρατικής υπηρεσίας με σκοπό το τρενάρισμα οποιασδήποτε δραστηριότητας η οποία βρίσκεται έξω και αντίθετα με τις προσταγές του κράτους και των μηχανισμών του. Βλέποντας τα γεγονότα συνολικά και πιάνοντας τα απ’ την αρχή μας διευκολύνει να διακρίνουμε ευκολότερα τις πραγματικές προθέσεις που έχει το κράτος και τα τσιράκια του.
Κατά το τέλος της τελευταίας κυβερνητικής θητείας και αφού τα ΜΜΕξημέρωσης είχαν αποφασίσει ότι το κόμμα της αντιπολίτευσης έχει τώρα σειρά, η κυβέρνηση έκανε μια ύστατη επίδειξη δύναμης με την εισβολή στο σπίτι του Χαλανδρίου και τη σύλληψη 4 νεαρών με κατηγορίες για σύσταση τρομοκρατικής οργάνωσης. Αν και τα αποδεικτικά στοιχεία ήταν μερικά κουζινικά σκεύη και οικιακά είδη ως υλικά κατασκευής εκρηκτικών μηχανισμών και επίσης αναρχικά βιβλία και φυλλάδια (που απ’ ότι φαίνεται η κατοχή τους αποτελεί παρανομία), τα 3 άτομα έχουν προφυλακισθεί μέχρι τη δίκη τους. Επίσης έχουν εκδοθεί εντάλματα και για άλλα 6 άτομα τα οποία διατηρούσαν φιλικές σχέσεις με τους συλληφθέντες και τα ονόματά τους έχουν δοθεί στη δημοσιότητα. Τέλος, η αντιτρομοκρατική έχει υιοθετήσει την τακτική του «ένοχος μέχρι αποδείξεως του εναντίου». Διώκουν με τρομονόμο όποιο άτομο πολιτικά ενεργό μπορούν να ταυτοποιήσουν με τα αποτυπώματα που έχουν ανευρεθεί στο σπίτι του Χαλανδρίου.
Και το παιχνίδι της παραπληροφόρησης τους δεν σταματά εδώ .Η αναφορά ότι μέσα σε καταλήψεις και στους χώρους του ασύλου λαμβάνουν χώρο δραστηριότητες οι οποίες αποτελούν ποινικά αδικήματα και απειλή για την εύρυθμη λειτουργία τους κράτους όπως επίσης η συνεχής επανάληψη ότι καταζητούμενοι και τρομοκράτες κρύβονται πίσω απ’ το άσυλο, όλο αυτό λοιπόν, το συνονθύλευμα παραληρημάτων μας κάνει ακόμα πιο ξεκάθαρο ως προς τι στοχεύει το κράτος. Και αυτό είναι η στοχοποίηση και η καταστολή ατόμων(βλ.Αντιγόνη, Νικος..)με αντίθετη πολιτική ταυτότητα και δράση απ’ αυτή που τους συμφέρει και τους κάνει να κοιμούνται ήσυχοι στ’ ανάκτορά τους αλλά και ακόμα η κατάργηση οποιουδήποτε στοιχειώδους θεσμού όπως το άσυλο στο οποίο υπάρχει μια δυνατότητα ελεύθερης έκφρασης, άποψης και δραστηριοτήτων, χωρίς το φόβο δίωξής τους με την αιτία ότι δεν συμβαδίζουν με τις προσταγές τους κράτους.
Με όποιον τρόπο κι αν προσπαθούν να τρομοκρατήσουν τα άτομα που αντιστέκονται και δρουν ενάντια στο σύστημα νόμων και σαθρών ιδεών τους, το πάθος για δημιουργία, ελευθερία και καταστροφή της καταπίεσης είναι σαφώς δυνατότερο από κάθε απειλή τους. Δεν καταφέρνουν να μας φοβίσουν, μόνο να μας κάνουν ακόμα πιο οργισμένους και αποφασισμένους για το δρόμο που έχουμε επιλέξει, εκείνον της κοινωνικής απελευθέρωσης.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΠΟΙΟΝ ΔΙΩΚΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΠΟΥ ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΤΣΙΡΑΚΙΑ ΤΟΥ

Αναρχική συλλογικότητα απ’ τα Νότια Ελεύθερος με περιοριστικούς όρους ο συλληφθέντας

01/29/2010 in Uncategorized | Σχολιάστε

Ο 26χρονος που κατηγορείται για συμμετοχή του στην οργάνωση «Συνομωσία Πυρήνων της Φωτιάς», αφέθηκε ελεύθερος ύστερα από την απολογία του κατά την οποία αρνείται τις κατηγορίες. Υποστηρίζει ότι το 2007 , στο σπίτι του Χαλανδρίου είχε εγκαταστήσει έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή και δεν έχει ξαναπάει . Στη δικογραφία αναφέρεται ότι βρέθηκε αποτύπωμά του στον ηλεκτρονικό υπολογιστή του σπιτιού και σε μία δισκέτα. Αφέθηκε ελεύθερος αλλά του απαγορεύτηκε η έξοδος από την χώρα και θα παρουσιάζεται 2 φορές το μήνα σε Αστυνομικό Τμήμα.

http://www.wenet.gr/?p=1687

Σύλληψη για συμμετοχή στην οργάνωση «Πυρήνες της φωτιάς»

01/29/2010 in Uncategorized | Σχολιάστε

Συνελήφθηκε, ένας 26χρονος, ο οποίος κατηγορείται για συμμετοχή στην οργάνωση «Πυρήνες της Φωτιάς».

Τα δακτυλικά αποτυπώματα του συγκεκριμένου νεαρού είχαν βρεθεί σε ηλεκτρονικό υπολογιστή στην γιάφκα της οδού 25ης Μαρτίου στο Χαλάνδρι. Ο ίδιος νεαρός είχε συλληφθεί τον Μάιο του 2006 για συμμετοχή σε επεισόδια στο συλλαλητήριο του Ευρωπαϊκού Φόρου στο κέντρο της Αθήνας.

Είχε αφεθεί ελεύθερος με τον όρο το πρώτο πενθήμερο κάθε μήνα, να δηλώνει παρών στο Α.Τ.Ζωγράφου όπου και συνελήφθηκε σήμερα μετά την ταυτοποίση του αποτυπώματος.

http://www.wenet.gr/?p=1614

Επιστολή της μητέρας της Κωνσταντίνας Καρακατσάνη

12/20/2009 in Uncategorized | Σχολιάστε

Επιστολή της μητέρας της Κωνσταντίνας Καρακατσάνη στη εφημερίδα «VETO» στις 20/12/09

«Αποφάσισα να γράψω αυτή την επιστολή για να στείλω ένα μήνυμα στο παιδί μου που έχω να το δω από τις 23 Σεπτεμβρίου και να δημοσιοποιήσω την οργή μου για κάποιες αδιανόητες καταστάσεις που βιώνουμε εγώ και η οικογενειά μου. Είμαι η μητέρα της Κωνσταντίνας Καρακατσάνη που καταζητείται για συμμετοχή στη Συνωμοσία Πυρήνων της φωτιάς.

Έχω να δω το παιδί μου 85 μέρες. Είναι φοβερά δύσκολο. Ο πόνος, η θλίψη, η τρέλα, η σύγχυση που επικρατεί στη ζωή μου και στο μυαλό μου δεν περιγράφεται και λες και δε φτάνει αυτό, εδώ και αρκετό καιρό το σπίτι μου και η οικογένειά μου κι εγώ περιτριγυριζόμαστε από αδιάκριτες φιγούρες (της αστυνομίας) σε τόσο έντονο βαθμό που, πλέον, νιώθω πως παραβιάζεται η προσωπική μου ζωή. Εξοργίζομαι κάθε πρωί που φεύγω για τη δουλειά μου και βλέπω να με περιμένουν κάτω από το σπίτι μου, να είναι παρκαρισμένοι πίσω από το αυτοκίνητό μου, να μου θυμίζουν κάθε στιγμή τη δυστυχία μου. Το κάνουν δε τόσο απροκάλυπτα που είναι πολύ ψυχοφθόρο. Η κατάσταση έχει φτάσει στο εξής τραγελαφικό σημείο: να τους πετυχαίνω κάποιες φορές να κοιμούνται μέσα στο όχημά τους. Ναι, είναι αλήθεια! Επιπλέον δεν διστάζουν να παρακολουθούν και τις κινήσεις της 22χρονης κόρης μου! Επίσης, έχω και μια τρίτη 17χρονη κόρη η οποία μένει με τον πατέρα της (πρώην σύζυγό μου), της οποίας αγνοώ εάν «κλέβουν» λίγη απ’ τη ζωή της με τον ίδιο αισχρό τρόπο.

Προσπάθησα αρκετά να συγκρατήσω την οργή μου, όμως, δυστυχώς, ο ασφυκτικός κλοιός γύρω μας μ’ έκανε να ξεπεράσω τα όρια της αντοχής μου. Θα ήθελα να απευθύνω μια ερώτηση στον κύριο Χρυσοχοϊδη. Κατα πόσον σε ένα δημοκρατικό πολίτευμα αρμόζει η παρακολούθηση των πολιτών; Με ποιο τρόπο τελικά επιτυγχάνεται η προάσπιση των ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών; Η απουσία του παιδιού μου μου έχει κοστίσει αφάνταστα και πιστεύω ότι έχω κάθε δικαίωμα να απαιτώ την απομάκρυνση κάθε ανεπιθύμητης παρουσίας γύρω από την οικογένειά μου. Πρέπει να προσπαθήσουμε να βρούμε την ψυχική μας ηρεμία όσο αυτό είναι δυνατό… ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ. Δεν θα επεκταθώ άλλο, να σας πω μόνον ότι έχω στοιχεία γι’ αυτά που είπα, (μάρκες και αριθμούς κυκλοφορίας αυτοκινήτων και μηχανών και πιστεύω πως δεν θα θέλατε να δημοσιευτούν).

Τώρα θέλω να απευθυνθώ στο παιδί μου και να του πω πως όσο και αν υποφέρω από την απουσία του, όσο και αν κοιμάμαι και ξυπνάω με τη φωτογραφία του, όσο κι αν ανυπομονώ να το σφίξω στην αγκαλιά μου θέλω να ξέρει πως θα είμαι δίπλα της. Όταν έρθει η ώρα… Μαζί θα το περάσουμε και θα τη στηρίξω με όλες μου τις δυνάμεις μέχρι τέλους.

Κωνσταντίνα μου σε λατρεύω.

Ξανθή Κοντακτζόγλου»

Αφίσσα σχετικά με την υπόθεση (11/09)

11/29/2009 in Uncategorized | Σχολιάστε 

Γράμμα της καταζητούμενης Κωνσταντίνας Καρακατσάνη

11/28/2009 in Uncategorized | Σχολιάστε

Με αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα αποφάσισα να δημοσιοποιήσω τη θέση μου σχετικά με την υπόθεση που κατηγορούμαι, υποστηρίζοντας πρώτα και πάντα την πολιτική μου ταυτότητα.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Την ημέρα που η αστυνομία έκανε την έφοδό της στην υποτιθέμενη γιάφκα στο Χαλάνδρι, συνέλαβε τέσσερα άτομα. Τα τρία αυτή τη στιγμή βρίσκονται έγκλειστα σε διάφορες φυλακές, ενώ το τέταρτο αφέθηκε. Στα δελτία επικρατεί κλίμα τρομοϋστερίας, ενώ οι δημοσιογράφοι στα πρόθυρα του εμφράγματος, ορύωνται και αναπαράγουν φαντασιόπληκτες ιστορίες τρόμου. Οργιάζουν και φαντασιώνονται πράγματα για τα οποία, όχι μόνο στοιχεία δεν έχουν, αλλά ούτε καν ενδείξεις. Αμέσως μετά εκδόθηκαν εντάλματα σύλληψης για έξι ανθρώπους που τα αποτυπώματά τους βρέθηκαν στο σπίτι και σε αντικείμενα μέσα σε αυτό, τα οποία σε καμία περίπτωση δεν σχετίζονται με την εν λόγω υπόθεση (πόρτες, παράθυρα, εφημερίδες, σακούλες, κιθάρες) ή στηρίχτηκαν στην παρουσία των οχημάτων τους έξω από το σπίτι.

Είναι προφανές ότι η αστυνομία έπραξε έτσι για να ικανοποιήσει την ανάγκη της τότε κυβέρνησης να δείξει ότι παράγει έργο, έστω και την τελευταία στιγμή της προεκλογικής εκστρατείας. Θα ήταν καταστροφικό η οποιαδήποτε κυβέρνηση να κατέβει από το σανίδι αφήνοντας πίσω της μια θητεία γεμάτη σκάνδαλα και διαφθορά και χωρίς καμία επιτυχία, έστω και φαινομενική. Γι’ αυτό αποφάσισαν ότι πρέπει να βαφτίσουν το σπίτι «γιάφκα», την παρέα «οργάνωση» και τα άτομα που πήγαιναν στο σπίτι αδίστακτους βομβιστές και να τους στείλει φυλακή, μπας και πείσουν κανέναν ότι παράγουν έργο. Μετά από κάποιες μέρες ανέλαβε ο επόμενος. Ο Μ. Χρυσοχοίδης, υπουργός που κατέχει το πιο «σεβαστό προφίλ» στα μάτια της κοινής γνώμης και τη «μεγάλη επιτυχία επί 17Ν», δεν είναι δυνατόν τη δύσκολη στιγμή της καριέρας του να κάνει λάθη. Και αρχίζει πάλι το παραλήρημα….

Μπορεί η Ν.Δ. να υποτίθεται πως εξάρθρωσε τη Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς, αλλά το ΠΑΣΟΚ μόλις ανέβηκε, μέσω αυτής της οργάνωσης βρήκε και την άκρη του νήματος για όλο το σύμπλεγμα της τρομοκρατίας. Και ο πυρετός άρχισε να ανεβαίνει… Με μια φωνή (όπως πάντα άλλωστε) μπάτσοι και ΜΜΕ αναγγέλλουν με πάσα βεβαιότητα ότι εμείς οι έξι πραγματώσαμε τα τελευταία χτυπήματα, ότι έχουμε σχέσεις με όλες τις οργανώσεις, ότι γνωρίζουμε άτομα…

Ενώ λένε ότι υπάρχει και το ενδεχόμενο να κρυβόμαστε μαζί με τους τρεις επικηρυγμένους συντρόφους, να κάνουμε ληστείες και να σχεδιάζουμε τα επόμενα χτυπήματα όλοι μαζί. Τώρα που τα συμπέραιναν όλα αυτά… Μάλλον οι μπάτσοι βλέπουν το «CSI MIAMI» και μετά δίνουν πληροφορίες στα αστυνομικά δελτία. Κανονίστε να σοβαρευτείτε λίγο, γιατί έτσι δε γίνεται δουλειά…

Επίσης καθοριστικό ρόλο στην έκδοση του εντάλματός μου είχε το γεγονός ότι η αστυνομία γνωρίζει τη σχέση μου με τον αναρχικό χώρο, λόγω της σύλληψής μου τον Ιανουάριο σε επιχείρησή τους σε σπίτια των Εξαρχείων, μετά την επίθεση του ΕΑ στο υπουργείο πολιτισμού. Και τότε για να μπουκάρουν, ισχυρίστηκαν ότι ήμασταν ύποπτοι (λόγω της τοποθεσίας του σπιτιού μάλλον) και αφού δεν βρήκαν τίποτα, για να μην γυρίσουν με άδεια χέρια, με συνέλαβαν (με άλλα δυο άτομα) για άσχετο λόγο. Μπορεί το δικαστήριο τότε να με αθώωσε, αλλά αυτό στάθηκε μεγάλο συν στα χέρια της αστυνομίας για να μπορέσει να με κατηγορήσει και σήμερα, μιας και με θεωρούσαν πλέον σεσημασμένο άτομο.

Και έτσι, λοιπόν, όλοι μαζί οι άρρωστοι κάνουν συνειρμούς και βγάζουν λάθος συμπεράσματα. Εγώ πάντως αυτό που έχω να τους πω, είναι να κλείσουν το στόμα τους, γιατί βάζω τα γέλια κάθε φορά που τους ακούω να λένε πως κανείς δεν εμφανίζεται, γιατί είμαστε ένοχοι. Δεν εμφανίζομαι, γιατί δεν προτίθεμαι να γίνω βορρά στις ασφαλίτικες φιλοδοξίες για παράσημα και όχι επειδή σχεδιάζω ενέργειες. Δεν επέλεξα να είμαι σε αυτή τη θέση, άλλοι το αποφασίσανε για μένα. Άλλοι προσπαθούν να δείξουν ότι είμαι στην παρανομία, να με θέσουν εκτός της καθημερινότητας, των δραστηριοτήτων μου και εκτός της ζωής μου γενικότερα. Και δεν θα πάω φυλακή για αυτούς τους άλλους που αποφάσισαν ότι τα κελιά της δημοκρατίας τους έχουν χώρο και πρέπει να τα γεμίσουν, για να σκούζουν ότι παράγουν το κατάπτυστο έργο τους. Γι’ αυτό δεν παρουσιάζομαι «αυτοβούλως» αν το πιάσατε… Και όλα αυτά γιατί; Για ένα αποτύπωμα σε μια σακούλα μέσα σε σπίτι φίλου; Με ένα αποτύπωμα σε μία σακκούλα γίναμε συντονιστές ολόκληρης της νεοτρομοκρατίας στην Ελλάδα; Μόνο την Αλ Κάιντα δεν μας έχουν φορτώσει ακόμη…Και ας ψάξουν καλύτερα, θα δουν τα αποτυπώματά μου παντού στο σπίτι. Και τι σημαίνει αυτό δηλαδή;

Ούτε εκρηκτική ύλη υπήρχε διασκορπισμένη, ούτε καμία βόμβα σε εμφανές σημείο, όπως είπαν για να μπορέσουν να κατηγορήσουν οποιονδήποτε έμπαινε. Η αντιτρομοκρατική μπήκε μέσα και έκανε το σπίτι Κόσοβο. Έβαλαν στο τραπέζι κουτιά με μπογιά και σπρέυ και έλεγαν ότι «αυτά είναι τα σύνεργα των τρομοκρατών» λες και οι μπογιές είναι εκρηκτικές ύλες. Πως και δεν μας είπαν ότι το τηλεκοντρόλ είναι χειροβομβίδα…

Και όσο για τον υπουργό Δημ. Τάξ. που ζήτησε στα έξι άτομα να παρουσιαστούν, προσωπικά του δηλώνω ότι δε συνηθίζω να απολογούμαι, ειδικά στην αστυνομία σας, και ειδικότερα εφόσον δεν υπάρχουν στοιχεία σε βάρος μου. Να πάω στην δικαιοσύνη να αποδείξω τι; Ότι η παρέα έγινε οργάνωση και το σπίτι γιάφκα για να έχουν το ελεύθερο να κατηγορήσουν όποιον θέλουν; Ότι μας φορτώνουν ολόκληρο τον ποινικό κώδικα και μάζεψαν όποιον βρήκαν μόνο και μόνο για να μιλήσουν για συλλήψεις; Ή μήπως τελικά να πάω ν’ αποδείξω ότι δεν είμαι ελέφαντας; Να πάω να διαπραγματευτώ τι ακριβώς; Αναρχική είμαι, δεν είμαι ζητιάνα να κάνω διαπραγματεύσεις και παζάρια.

Και γι’ αυτό θα είμαι απόλυτη σ’ αυτά που έχω να πω. Παρ’όλα αυτά, εγώ μπορεί να μην αναγνωρίζω το δικαστήριο ως θεσμό, αυτό όμως με αναγνωρίζει ως ένοχη. Αυτή η ιστοριούλα κάποτε πρέπει να σταματήσει και γι’ αυτό θα αναγκαστώ να αναμετρηθώ με την δικαιοσύνη σας, όταν έρθει η ώρα.

Και, επιτέλους, κύριε Χρυσοχοΐδη, αποκτήστε σταθερή άποψη: Τη μία κάνετε λόγο για «παιδάκια που ζουν μακριά από τις οικογένειες τους και η δημοκρατία πρέπει να ‘ναι επιεικής» και απ’ την άλλη η υπόθεση αναβαθμίζεται και περνάει σε εφέτη ανακριτή. Δεν κάνω παράπονα. Απλά αναδεικνύω τα παιχνιδάκια πολιτικών σκοπιμοτήτων.

Ξέρω ότι μπορεί να κατηγορηθώ για τις αλήθειες που λέω, αλλά αυτό είναι που ξέρω να κάνουν οι ηδονοβλεψίες εκπρόσωποι του νόμου κάθε είδους. Να κατασκευάζουν σαθρά κατηγορητήρια, να εξαντλούν στις ανακρίσεις, να ποινικοποιούν φιλικές σχέσεις, να δικάζουν συνειδήσεις και να προσπαθούν να γεμίσουν τα κολαστήριά τους με επαναστατημένες ψυχές. Και φυσικά να προωθούν τη ρουφιανιά επικηρύσσοντας τους συντρόφους. Μιας και ήξεραν δηλαδή ότι σε κάποιους θα τρέξουν τα σάλια μόλις ακούσουν το μεγάλο ποσό της επικήρυξης και θα σπρώχνονταν μεταξύ τους για το ποιος καταδότης θα μιλήσει πρώτος.

Ο κύριος Χρυσοχοΐδης είχε το θράσος να επικηρύξει τα τρία παιδιά, ενώ ποτέ κανείς δεν έβγαλε στη δημοσιότητα καμία φωτογραφία κανενός μπάτσου από αυτούς που βιάζουν, δολοφονούν σε φυλακές και κρατητήρια, συμμετέχουν σε κυκλώματα παιδικής πορνογραφίας και ναρκωτικών, βασανίζουν, δέρνουν, σπάνε κεφάλια, βγάζουν όπλα και εκπυρσοκροτούν. Γιατί πολύ απλά αυτοί, οι νυν προστάτες του πολίτη, έχουν το ακαταλόγιστο. Η κοινωνία τους το παρέχει με την ένοχη σιωπή της.

Απευθύνομαι δημόσια όχι για να αποδείξω την αθωότητά μου, καθώς το δίπολο αθωότητας και ενοχής δεν χωράει στη λογική μου (άλλωστε σε αυτούς που θεωρώ ενόχους, έχω ήδη αναφερθεί), αλλά επειδή εκτός από τους σιχαμένους ξερολισμούς των κονδυλοφόρων της εξουσίας υπάρχει και μια άλλη αλήθεια.

ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΠΟΥ ΒΑΔΙΣΑΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ Σ’ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΕΙΝΑΙ ΟΣΟΙ ΣΤΑΘΗΚΑΝΕ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ

ΚΑΡΑΚΑΤΣΑΝΗ ΚΩΝ/ΝΑ
12-11-09

Κείμενο από Κατάληψη κτήματος Πραποπούλου

11/28/2009 in Uncategorized | Σχολιάστε

από email που μας στάλθηκε:

keimeno

Με αφορμή τη σύλληψη της Αντιγόνης Χ.

11/28/2009 in Uncategorized | Σχολιάστε

Το ξέρει το κράτος, το ξέρουμε εμείς, ας το μάθει και η κοινωνία

Παρασκευή 13/11 μετά τα μεσάνυχτα, ομάδα ασφαλιτών στημένη στη συμβολή Πατησίων και Ηπείρου. Στην κατάληψή μας (μόλις 50 μέτρα από το παραπάνω σημείο ) πραγματοποιείται πάρτυ γενεθλίων με εκατοντάδες ανθρώπους. Τέσσερις εξ αυτών αποχωρούν τα ξημερώματα για τα σπίτια τους και φτάνοντας στη συμβολή Πατησίων και Ηπείρου απαγάγονται από τους ασφαλίτες, που τους βάζουν μέσα σε αυτοκίνητα με τύπους της «αντι»τρομοκρατικής με κουκούλες. Την επόμενη ημέρα το μεσημέρι, οι 3 από τους απαχθέντες αφήνονται ελεύθεροι, ενώ μια συντρόφισσα (η Αντιγόνη) κρατείται βάσει εντάλματος σύλληψης, που εκδόθηκε εναντίον της την Πέμπτη 12/11 για συμμετοχή στη «ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΠΥΡΗΝΩΝ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ».

Ενοχοποιητικό στοιχείο σε βάρος της ένα αποτύπωμά της σε κινητό αντικείμενο που βρέθηκε στην περιβόητη «γιάφκα» του Χαλανδρίου. Μια «γιάφκα» που δεν αποτελεί τίποτε άλλο από το σπίτι ενός από τους 3 προφυλακισμένους από τα τέλη Σεπτέμβρη, που κατηγορούνται για μέλη της συγκεκριμένης οργάνωσης. Ένα σπίτι, δηλαδή, που μετονομάστηκε σε «γιάφκα» για να «ευσταθεί» το σενάριο ότι κάθε επισκέπτης του σπιτιού ενοχοποιείται ως «μέλος τρομοκρατικής οργάνωσης» βάσει του τρομονόμου. Αυτό, εξάλλου, είναι εξαρχής το πλαίσιο της κατασταλτικής μεθόδευσης,  από  τις 4 αρχικές συλλήψεις, την προφυλάκιση των 3 και την άμεση έκδοση 6 ενταλμάτων σύλληψης, μέχρι την πρόσφατη έκδοση άλλων 5 ενταλμάτων και τη σύλληψη της Αντιγόνης: ποινικοποίηση των διαπροσωπικών, κοινωνικών και συντροφικών σχέσεων και δημιουργία ολοένα και περισσότερων  «ομήρων» για την επίδειξη «αντι»τρομοκρατικού έργου, με την περιφορά των συλληφθέντων  στα κανάλια ως τρόπαια μιας κάποιας αστυνομικής επιτυχίας.

Η επιλογή σύλληψης της συντρόφισσας έξω από την κατάληψη και όχι σε οποιοδήποτε άλλο σημείο της πόλης (πχ, στο σπίτι της ή στο Αστυνομικό Τμήμα της περιοχής της, στο οποίο ήταν υποχρεωμένη 1η και 15 κάθε μήνα να παρουσιάζεται μετά τις φοιτητικές κινητοποιήσεις του 2006/07) δεν είναι διόλου τυχαία. Το σενάριο που έχει παιχτεί και άλλες φορές και ξαναπαίζεται -έστω και ήπια- και στη συγκεκριμένη περίπτωση, είναι ότι οι απελευθερωμένοι κατειλημμένοι χώροι αποτελούν καταφύγια διωκόμενων και ορμητήρια εμπρηστικών και ένοπλων ενεργειών. Ένα σενάριο που -μαζί με πολλά άλλα- αξιοποιείται στο μέτρο του πολέμου ενάντια στον αναρχικό-αντεξουσιαστικό χώρο και σε ευρύτερα κοινωνικά κομμάτια, που αντιστέκονται και δεν ενσωματώνονται στις επιταγές της κυρίαρχης ιδεολογίας. Πρόκειται για τον προληπτικό πόλεμο-εκστρατεία απέναντι στον κόσμο που εξεγέρθηκε τον περασμένο Δεκέμβρη και συνεχίζει, είτε μέσα από οργανωμένες συλλογικότητες είτε ως άτομα, να αποτελεί απειλή για τη συγκρότηση της κοινωνικής συναίνεσης στους σχεδιασμούς κράτους και κεφαλαίου για τη συντήρηση της κοινωνικής ειρήνης και των εκμεταλλευτικών εξουσιαστικών σχέσεων.

Εμείς από την πλευρά μας επιφυλασσόμαστε για το άμεσο μέλλον σχετικά με μια σφαιρική τοποθέτηση για την εξελισσόμενη κατασταλτική μεθόδευση και τις ευρύτερες επιδιώξεις της μέσα στο συνολικό πλαίσιο της κατασταλτικής στρατηγικής του κράτους από τη νέα πολιτική διαχείριση και δίνουμε ραντεβού για την Τετάρτη το πρωί μαζί με όλους τους υπόλοιπους αλληλέγγυους/ες στα δικαστήρια της Ευελπίδων, όπου η Αντιγόνη θα περάσει από ανακριτή.

Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας

το κράτος είναι ο μόνος τρομοκράτης

Κατάληψη Πατησίων 61 και Σκαραμαγκά

Κείμενο με αφορμή τη σύλληψη της Αντιγόνης Χ.

11/28/2009 in Uncategorized | Σχολιάστε

H συλληψη της Αντιγόνης ειναι επίθεση (και) στο φοιτητικό κίνημα

To μεγαλειωδες φοιτητικο κινημα Μαη-Ιουνη 2006 και της ανοιξης του 2007, εναντια στο νομο πλαισιο ,αν και δεν κερδισε οσον αφορα το σκοπο του πετυχε ομως και μεγαλες νικες, που αφησαν την παρακαταθηκη τους για τους μελλοντικους αγωνες.

Σε μια στιγμη επιθεσης του κεφαλαιου ενα κομματι της νεολαιας εβαλε τη συλλογική του πράξη εμπόδιο στην καταστροφικη επεκταση του νεοφιλελευθερισμου, αυτοθεσμιστηκε για συντομο διαστημα, εκανε τα πανεπιστημα χωρους ζωντανους και διεκδικησε ενα καλυτερο παρον και μέλλον.

Στη διαρκεια αυτου του κινηματος , αρκετοι απο εμας, επεσαν θυματα βιαιων επιθεσεων, ξυλοδαρμων και χημικων επιθεσεων απο τις δυναμεις καταστολής.

Δε θα ξεχασουμε ποτέ τα ανοιγμένα κεφάλια του Ιούνη, τους πυροβολισμούς του ειδικού φρουρού,το αγριο ξύλο της 8ης Μάρτη που απο τυχη δεν αφησε νεκρούς και τις επιθέσεις με χημικά και εμπρηστικές χειροβομβίδες , που στόχο είχαν να καταστείλλουν τον μεγάλο αγώνα που ενα κομμάτι της φοιτητικής νεολαίας και όχι μόνο διεξήγαγε.

Δε θα ξεχάσουμε τους δημοσιογράφους που απειλούσαν με λόγια πομπώδη και προσπαθούσαν να μας επαναφέρουν στην τάξη και τελικά πίσω στα μαθηματά μας, ηττημένους και με το κεφαλι κάτω.

Δε θα ξεχάσουμε ποιοι ήταν μαζί μας , δίπλα μας και απειλήθηκαν απο όσα απειληθήκαμε και εμείς αλλά στάθηκαν συντροφοι στις δύσκολες και στις όμορφες στιγμές.

Κάποιοι απο εμάς εχουν κάνει την αυτοκριτική τους για τις επιλογές μας τότε, στο δρόμο, στις συνελεύσεις , στα συντονιστικά. Η ηττα που ακολούθησε, ο χρόνος για να σκεφτούμε τα λάθη και τέλος η εξεγερση του Δεκεμβρίου 2008 , που ανοιξε νεες προοπτικές για τα κινήματα και μας εκανε να σκεφτούμε πολλά , μας εκανε να αναθεωρήσουμε τις επιλογές μας, όπως π.χ εκλογές, αντι-βία στις διαδηλώσεις, να μην δώσουμε πολύ σημασία στην αλληλεγγύη προς συλληφθέντες της εποχής, πχ Στεργίου.

Για τους αγωνιστές όμως , σημασία έχει να μπορούν να μαθαίνουν και να προχωρούν.

Σήμερα βρισκόμαστε τον τελευταίο καιρό μπροστα σε μια αναδιαρθρωση της επιθετικότητας του Κεφαλαίου, με μπροστάρη τη “σοσιαλιστική” κυβέρνηση του Πασόκ. Τα λόγια του Χρυσοχοίδη, με χρυσοσκονη πασπαλισμένα μας θυμίζουν κάτι απο τον πιο “μπρουταλ” Βύρων Πολύδωρα. Η Δεξια όμως ειναι πιο ωμη στα λόγια ενω το Πασοκ τα καταφερνει το ίδιο καλά και όταν σε βαράει σου μιλά λες και σου κάνει χάρη.

Με άξονα τις επιθέσεις διαφόρων ομάδων, με την αντίληψη και πρακτικη των οποίων διαφωνούμε, αλλά αυτό ειναι ζήτημα αποκλειστικά του κινήματος και όχι της νομοθεσίας, η κυβέρνηση του Πασόκ εξαπολύει ένα πογκρόμ του οποιου οι απολήξεις μπορέι να είναι πολύ βαθύτερες και επικίνδυνες.

Όταν διαπομπευονται άνθρωποι με τραγικές συνέπεις για τη ζωή τους, μπροστά στους φακούς των κανιβαλλων media, με ανυπαρκτα στοιχεία.

Όταν υπάρχει αόρατη απειλή για συλλήψεις προς όλες τις κατευθύνσεις .

τότε αυτό ΜΑΣ ΑΦΟΡΑ ΟΛΟΥΣ.

Είναι προφανές οτι στόχος τους απώτερος δεν ειναι οι «πυρήνες» ή οι ενοπλες οργανώσεις. Στόχος ειναι στο μέλλον είναι όλοι όσοι αγωνίζονται.

Κάνει λάθος η Αριστερά και οι προοδευτικές δυνάμεις, όπως και ο αναρχικός χωρος αν θεωρούν ότι δεν πρέπει να πάρουν θέση στις συνεχιζόμενες επιθέσεις και συλλήψεις επειδή διαφωνούν με τις πρακτικές αυτές, ή περιμένουν να δουν πως θα εξελιχθεί όλο αυτό.

Με αφορμή την τελευταία συλληψη, της αγωνίστριας του φοιτητικού κινήματος και μέλους του φοιτητικού συλλόγου Χημικού Αντιγόνης Χελιώτη με ουσιαστικό επιβαρυντικό στοιχείο , όπως αναφέρεται χυδαία στα μέσα μαζικής ενημέρωσης τη συμμετοχή της στη μεγαλειώδη διαδήλωση της 8ης Μάρτη, μέρας που στη βουλή ψηφιζόταν ο νόμος πλαίσιο, για την οποία συμμετοχή είχε συλληφθει στο σωρό των εγκλωβισμένων και άγρια ξυλοφορτομένων της ΑΤΕbank στην πανεπιστημίου, για την οποία έπρεπε να δίνει παρών δυο φορές το μήνα στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής της, θεωρούμε απαραίτητη την κινητοποίηση των αγωνιζόμενων φοιτητών – εργατών – ανέργων-μαθητών.

Η επίθεση στην Αντιγόνη Χελιώτη είναι επίθεση (και ) ενάντια στο φοιτητικό κίνημα, ενάντια σε όσους ήταν τότε εκεί και είναι φανερό ότι ουσιαστικά το κράτος για αυτό το λόγο την επέλεξε ανάμεσα σε τόσους άλλους που θα μπορούσε να συλλάβει με τα ίδια ανύπαρκτα στοιχεία. Η Αντιγόνη ήταν τότε στο δρόμο όπως και τόσοι άλλοι.

Καλούμε το σύλλογο Χημικού και έπειτα ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥΣ και το φοιτητικό κινημα να βγάλουν ψηφίσματα στηριξης της και καταδίκης της συλληψής της όσο και της πολιτικής απόφασης για συλλήψεις και κυνηγητό ανθρώπων χωρίς στοιχεία.

Η επίθεση μας αφορά όλους.

Δεν είναι τυχαίο πως οι συλληφθέντες και οι καταζητουμενοι ειναι στην πλειονότητα τους νεοι και συμμετείχαν στο κίνημα αντίστασης του Μάη – Ιούνη και της επόμενης χρονιάς.

Αν δεν αντισταθουμε στις μαζικές συλλήψεις , στις σκευωρίες και την ποινικοποίηση των ανθρώπινων σχέσεων,η πολιτική της τρομοκράτησης των όσων αγωνίζονται θα εχει πετύχει μια σημαντική νίκη με επικίνδυνες , το ξαναλέμε , συνέπειες.

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΓΟΝΗ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΟΣΟΥΣ ΗΤΑΝ ΔΙΠΛΑ ΜΑΣ

Πρώην ΕΑΑΚ-Αυτόνομοι-Ανένταχτοι

Ελεύθερη με περιοριστικούς όρους η Αντιγόνη Χ.

11/28/2009 in Uncategorized | Σχολιάστε

Ελεύθερη με περιοριστικούς όρους η 22χρονη φοιτήτρια
«Ξεφούσκωσαν» οι κατηγορίες περί εμπλοκής στην οργάνωση

«Ξεφούσκωσαν» οι κατηγορίες περί εμπλοκής της 22χρονης φοιτήτριας του Χημικού, Αντιγόνης Χελιώτη, σε τρομοκρατικές επιθέσεις της οργάνωσης «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς», καθώς χθες με σύμφωνη γνώμη της 32ης ανακρίτριας και της εισαγγελέως η κοπέλα αφέθηκε ελεύθερη χωρίς εγγύηση, αλλά μόνο με περιοριστικούς όρους εμφάνισης δύο φορές τον μήνα στο αστυνομικό τμήμα και απαγόρευσης εξόδου.

«Έθνος» 19/11

Σύλληψη της Αντιγόνης Χ.

11/28/2009 in Uncategorized | Σχολιάστε

Νέα σύλληψη για τη «Συνωμοσία των Πυρήνων»

Στη σύλληψη μιας 22χρονης, η οποία σύμφωνα με αστυνομικές πηγές εμπλέκεται στην οργάνωση «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς», προχώρησαν, στις 5:30 τα ξημερώματα του Σαββάτου αστυνομικοί της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Ειδικών Εγκλημάτων Βίας. Έλαβε προθεσμία για να απολογηθεί τη Δευτέρα.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη η 22χρονη κατηγορείται για «εγκληματική οργάνωση,προμήθεια, κατασκευή και κατοχή εκρηκτικών υλών και βομβών από κοινού με σκοπό να χρησιμοποιηθούν για να προξενήσουν κοινό κίνδυνο σε ξένα πράγματα και κίνδυνο για άνθρωπο κατά συρροή, έκρηξη από κοινού από την οποία μπορούσε να προκύψει κίνδυνος για άνθρωπο κατά συρροή και  τρομοκρατική οργάνωση».

enet.gr, Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2009

Σε εφέτη – ανακριτή η υπόθεση της οργάνωσης «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς – Φράξια Μηδενιστών»

11/28/2009 in Uncategorized | Σχολιάστε

Την ανάθεση της ανάκρισης για την υπόθεση της Οργάνωσης «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς – Φράξια Μηδενιστών» σε εφέτη -ανακριτή, λόγω σοβαρότητας, αποφάσισε ομόφωνα η ολομέλεια Εφετών. Οι εφέτες έκαναν δεκτή την πρόταση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Ιωάννη Τέντε, να χειριστεί θέμα της τρομοκρατικής οργάνωσης εφέτης – ανακριτής και όρισαν για την υπόθεση τον Δημήτρη Φλέγκα με αναπληρωτή του τον Κωνσταντίνο Μπαλτά. Στην Ολομέλεια παραστάθηκαν 125 εφέτες και πρόεδροι εφετών από τους 244, που υπηρετούν στην Αθήνα.

ΑΘΗΝΑΪΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ – ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ, 12 Νοε 2009

Κείμενο από το Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πολυτεχνείου/ κτίριο χημικών μηχανικών

11/28/2009 in Uncategorized | Σχολιάστε

από emai που μας έστειλε ένας σύντροφος από το στέκι πολυτεχνείου:

Την Τετάρτη 23/9, μετά από φαντασμαγορική επιχείρηση της αντιτρομοκρατικής σε 2 σπίτια στο Χαλάνδρι και το Γαλάτσι .συλλαμβάνονται 4 άτομα. Ανακρίνονται για 48 ώρες στην ΓΑΔΑ χωρίς την παρουσία δικηγόρων και την Παρασκευή 25/9 περνάνε από εισαγγελέα όπου παίρνουν τριήμερη προθεσμία για να απολογηθούν. Την ίδια μέρα βγαίνει ένταλμα για άλλα 6 άτομα, βασισμένο σε αποτυπώματα στο σπίτι στο Χαλάνδρι (που βαφτίστηκε γιάφκα), ποινικοποιώντας φιλικές και συγγενικές σχέσεις. Την Τρίτη 29 και Τετάρτη 30 Σεπτέμβρη περνάνε από εισαγγελέα όπου αρνούνται όλες τις κατηγορίες, οι 3 κρίνονται προφυλακιστέοι ενώ η 4π απελευθερώνεται με περιοριστικούς όρους.Η όλη επιχείρηση είχε πολύ έντονο το θεαματικό στοιχείο, άλλωστε κάτι τέτοιο είχαν υποσχεθεί οι μπάτσοι προαναγγέλλοντας την με SMS στους αστυνομικούς συντάκτες. Από τη μία η υπερπαραγωγή των μπάτσων : κουκουλοφόροι αντιτρομοκρατικάριοι, απρόσωποι ήρωες με αλεξίσφαιρα και αυτόματα, κλούβες, διμοιρίες ματάδων στην πλατεία Χαλανδρίου και μπλόκα σε κεντρικούς δρόμους.

Από την άλλη τα ΜΜΕ με την συνδρομή των παθιασμένων μπατσοεραστών τους, επιδόθηκαν σε έναν αγώνα ταχύτητας για το ποιος θα κόψει πρώτος το νήμα της πιο «έγκυρης» ενημέρωσης, όπου δεν καταλάβαινες τι είναι μπατσοδιαρροή και τι καφρίλα που κατέβαινε στο κεφάλι του κάθε δημοσιογράφου. Σκατά ,ψευτιές , σκευωρίες, βιαστικές τηλεκαταδίκες. Χαρακτήριζαν χωρίς κανένα ενδοιασμό τους διωκόμενους σκληρούς τρομοκράτες, επικίνδυνους για τη χώρα. Μέσα σ όλο αυτό το κομφούζιο δε θα μπορούσε να λείπει και η στοχοποίηση του ασύλου (κυρίως της πολυτεχνειούπολης), αφού όπως λέει το παραμύθι εκεί σταματά το έργο της αστυνομίας, το κυνηγητό και οι παρακολουθήσεις. Όποτε είναι λογικό (?) ότι εκεί κατασκευάζονται οι βόμβες και διαφεύγουν οι τρομοκράτες. Ας μην έχουμε όμως τέτοιες αυταπάτες. Η αστυνομία έχει τον πλήρη έλεγχο της πολυτεχνειούπολης με ασφαλίτες να τριγυρίζουν νυχθημερόν, μπλόκα με σκυλιά στην πύλη κατεχάκη και ματάδες με ΜΡ5 να σημαδεύουν προς τα μέσα στην γωνία της κοκκινοπούλου.

Όμως, όπως και κάθε άλλο θεαματικό προϊόν ,έτσι και η υπόθεση άρχισε να ξεφουσκώνει με την γιάφκα να γίνεται σπίτι, οι τρομοκράτες ερωτευμένα μωρά ενώ τα στοιχεία παραμένουν ρευστά.Όταν οι μπάτσοι ολοκλήρωσαν το έργο τους πρωταγωνιστικό ρόλο πήρε η δικαιοσύνη ο πιο σάπιος και συντηρητικός θεσμός , που συμπληρώνει την τριάδα της αστικής εξουσίας, κρίνει και αποφασίζει με ταξικά και πολιτικά κριτήρια. Έτσι φραγκάτα λαμόγια την γλυτώνουν με απλές αποζημιώσεις ενώ πολιτικά υποκείμενα , μετανάστες και εξιλαστήρια θύματα καταδικάζονται σε εξοντωτικές ποινές , με μόνο στοιχείο τις καταθέσεις μπάτσων. Βέβαια σε συνθήκες κρίσης (και όχι μονό τότε) και σε συνδυασμό με την πολιτική αιχμή της συγκυρίας είναι γνωστό τρικ των εξουσιαστών η δημιουργία και η στοχοποίηση ενός φαντασιακού εσωτερικού εχθρού.

Η προσπάθεια εξόντωσης του τους εξιλεώνει .ταυτόχρονα διαμορφώνεται ένα κλίμα τρομολαγνείας και επικινδυνότητας επιβάλλοντας την κοινωνική συναίνεση σε κάθε κίνηση κρατικής καταστολής,και παράλληλα απονευρώνει κάθε κινηματική πρακτική . Έτσι η απειλή της τρομοκρατίας χρησίμευσε παγκόσμια σαν άλλοθι των αφεντικών για την αστυνομική διαχείριση της καθημερινότητας. Στην ελλάδα, ιδιαίτερα μετά το πανυγηράκι των ολυμπιακών, η στρατηγική αυτή κορυφώνεται με την ανάπτυξη αστυνομικών στρατών κατοχής σε κομβικά σημεία στο μητροπολιτικό πεδίο, κάμερες παρακολούθησης, υποκλοπές συνομιλιών της ΕΥΠ, νέα σώματα ασφαλείας , επιχειρήσεις σκούπα, και στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών.

Αυτή είναι η πραγματική τρομοκρατία , όπως η κάθε στιγμή ελέγχου που βιώνουμε, από τα σχολεία φυλακές, τα αποστειρωμένα πανεπιστήμια, την κάθε βασανιστική εργατοώρα ,το γραμμάτιο του δανείου την 1π του μήνα, το κάθε γαμημένο αφεντικό, τον κάθε εξουσιαστή, εκμεταλλευτή, τους φασίστες που ξερνάνε μίσος , μέχρι τις φυλακές τα αναμορφωτήρια και τα ψυχιατρεία.

ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΟΙ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΟΙ ΑΛΛΑ ΠΟΤΕ ΜΟΝΟΙ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΧΑΤΖΗΜΙΧΕΛΑΚΗ, ΓΙΟΣΠΑ, ΜΑΣΟΥΡΑ ΠΟΥ ΔΙΩΚΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΡΟΜΟΝΟΜΟ

ΚΑΜΙΑΔΙΩΞΗ ΣΤΟΥΣ 6 ΚΑΤΑΖΗΤΟΥΜΕΝΟΥΣ

Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πολυτεχνείου
αίθουσα 11 κτίριο χημικών μηχανικών

Γράμμα του Χάρη Χατζημιχελάκη

11/28/2009 in Uncategorized | Σχολιάστε

Την 23η Σεπτεμβρίου κατά τις 8.30 το βράδυ φτάνοντας σπίτι μου στο Χαλάνδρι βρέθηκα περικυκλωμένος από καμιά δεκαριά ένοπλους μπάτσους, που, αφού με πέταξαν στο πεζοδρόμιο, μου φόρεσαν χειροπέδες. Ταυτόχρονα διαπίστωσα, ότι τουλάχιστον 15 άτομα ακόμη βρίσκονταν εντός του σπιτιού αδειάζοντας το από οτιδήποτε τους φαινόταν «ύποπτο και επικίνδυνο». Ένας εξ αυτών δεν παρέλειψε να με ενημερώσει ότι «έτσι γαμάει το κράτος», αφού μάλλον φαντάστηκε ότι η αφοπλιστική αυτή δήλωση θα βοηθούσε τη σύλληψη μου. Την εικόνα συμπληρώνουν οι δημοσιογράφοι, που από την πρώτη στιγμή φρόντισαν να είναι εκεί, συνεπείς στο ρόλο του ρουφιάνου, του κριτή και δικαστή. Συνεπείς στο ρόλο της μηχανής παραγωγής σκέψης για κάθε τηλεορασόπληκτο νοικοκυραίο, που αδυνατεί να σχηματίσει ιδίαν άποψη.

Τη σύλληψη διαδέχθηκε η μεταφορά μου στη ΓΑΔΑ, όπου, αφού με ανέβασαν στον δωδέκατο της αντιτρομοκρατικής, βρέθηκα να κοιτάζω γυμνός και δεμένος με χειροπέδες μια ντουλάπα για τουλάχιστον 7 – 8 ώρες. Επιπλέον, κάθε τόσο εμφανιζόταν και ένας αξιωματικός, που ουρλιάζοντας ασυναρτησίες του τύπου «αυτό είναι πόλεμος» φρόντιζε να με επιδεικνύει σε όλο το προσωπικό που τύχαινε να παρευρίσκεται στον όροφο. Φυσική συνέχεια η ανάκριση για καταστάσεις που δε γνώριζα και οι διαρκείς ερωτήσεις για πρόσωπα που είτε δε γνώριζα καθόλου είτε είχα φιλική σχέση μαζί τους. Το αποκορύφωμα ήρθε, όταν ένας εκ των ανακριτών προσπάθησε να με πείσει ότι «έχει γεμίσει ο όροφος κόσμο και αν συνεχίσεις να παραμένεις σιωπηλός, θα τους πάρεις όλους στο λαιμό σου». Η παράσταση έληξε, όταν κατέληξα στο 2*2 κελί της αντιτρομοκρατικής χωρίς να έχω φυσικά καμία επικοινωνία με τους συγκατηγορούμενους μου.

Θέλω να ξεκαθαρίσω ότι, παρόλο που αρνούμαι τις κατηγορίες που μου αποδίδονται, δε θα αρνηθώ σε καμία περίπτωση τις ιδέες μου, τις αξίες μου, την πολιτική μου ταυτότητα ως αναρχικού επαναστάτη και κατά συνέπεια τον ίδιο μου τον εαυτό.Τη ζωή μας δεν την καθορίζουν παρά μόνο οι επιλογές μας.

Αμφισβήτηση. Άρνηση. Επίθεση.

Αμφισβητώ και περιφρονώ τον αξιακό κώδικα αυτής της κοινωνίας.

Αρνούμαι να συμβιβαστώ.

Επιτίθομαι λυσσαλέα σε καθετί που μας περιορίζει, μας υποτιμά, μας υποδουλώνει.

Η επιλογή της επανάστασης διαρκής και αναλλοίωτη στο τώρα και το πάντα.

Όποιος μπορεί να διαγνώσει στο ελάχιστο την πολιτική επικαιρότητα -έστω και με τη μορφή που την παρουσιάζουν οι καιροσκόποι ρουφιάνοι της τηλεόρασης και των εφημερίδων- μπορεί να καταλάβει, ότι η προφυλάκισή μου, όπως και των συγκατηγορούμενων μου, είναι προϊόν μιας ακόμα ψηφοθηρικής καμπάνιας μιας κυβέρνησης που, απελπισμένη, ψάχνει να βρει την εξιλέωση της αποτυχημένης θητείας της στη σύλληψη μας παρουσιάζοντας την ως την αρχή του τέλους της «εγχώριας τρομοκρατίας».

Σχεδόν 2 μήνες μετά, η νέα πλέον κυβέρνηση παίρνει επάξια τη σκυτάλη και αφού εγκαθιδρύει σκηνικό απόλυτης αστυνομοκρατίας σε όλη την Αθήνα, αποφασίζει -ξυπνώντας μνήμες άλλων εποχών- να βάλει στο παιχνίδι τους «φιλήσηχους και αγανακτισμένους πολίτες» και με τις ευλογίες πολιτικών και δημοσιογράφων όλων των τάσεων επικηρύττει τους αναρχικούς Σ. Σεϊσίδη, Μ.Σεϊσίδη και Γ. Τσιρώνη για 600.000 ευρω.Πάσης φύσεως ρουφιάνοι και κυνηγοί κεφαλών προσέλθετε!

Ό,τι ζει στο φως, ζει και στο σκοτάδι και ό,τι επιβιώνει στο σκοτάδι, θα ζήσει ξανά δυνατότερο στο φως. Η ελεύθερη ψυχή, η ψυχή κάθε επαναστάτη, μιλάει μέσα από τα κάγκελα των φυλακών και έξω από αυτά για τιμή, αξιοπρέπεια, περηφάνεια. Η πόρτα του κελιού σφαλίζει μόνον όταν ο άνθρωπος πίσω της υποταχθεί, σκύψει το κεφάλι, σταματήσει να πολεμά.

Να πολεμά ό,τι ορίζει τον γερασμένο κόσμο των ενάρετων και καλών, των ήσυχων και βολεμένων, των δειλών και αδιάφορων.

Να πολεμά και να χαίρεται την κάθε στιγμή για τη υπέροχη μοναδικότητά της, την κάθε νίκη για τη δόξα της, την κάθε ήττα για τον πόνο της.

Να πολεμά και να συντρίβει την ηθική που κρατά στη ζωή έναν κόσμο από καιρό πεθαμένο για να του δώσει καινούρια μορφή, στο πρόσωπο της επανάστασης.

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΣΥΓΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΩΝ ΜΟΥ:
ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΜΑΣΟΥΡΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΓΙΟΣΠΑ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΚΑΤΑΖΗΤΟΥΜΕΝΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΥΠΟΘΕΣΗ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗ ΔΙΩΚΟΜΕΝΗ ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΧΕΛΙΩΤΗ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ:Γ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΗ, Γ.ΒΟΥΤΣΗ-ΒΟΓΙΑΤΖΗ, Η.ΝΙΚΟΛΑΟΥ,Π.ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ, Β.ΠΑΛΛΗ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΕΠΙΚΗΡΥΓΜΕΝΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ:
Σ.ΣΕΪΣΙΔΗ, Μ.ΣΕΪΣΙΔΗ, Γ.ΤΣΙΡΩΝΗ

Γράμμα του Παναγιώτη Μασούρα

11/28/2009 in Uncategorized | Σχολιάστε

Την Τετάρτη,23 Σεπτεμβρίου και ώρα 8:15 ενώ έβγαινα από το σπίτι μου στο Γαλάτσι και κατευθυνόμενος με ένα σακβουαγιάζ προς το γυμναστήριο μου,έλαβε χώρα το συμβάν της σύλληψης μου από 25 άτομα της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας.

Εν ριπή οφθαλμού βρέθηκα στο πεζοδρόμιο με τις χειροπέδες πισθάγκωνα,ενώ ταυτόχρονα ενημέρωναν τους αξιωματικούς τους ότι «όλα πήγαν καλά» και ότι «με πήραν».Με οδήγησαν στο 12ο όροφο της Γ.Α.Δ.Α.Την επόμενη πληροφορούμαι ότι μαζί με εμένα έχουν συλληφθεί ακόμα δύο φιλικά μου πρόσωπα.

Η παράσταση εν τω μεταξύ έχει ήδη αρχίσει.Άυπνος για δύο 24ωρα και σωματικα εξαντλημένος,όρθιος με το πρόσωπο μου προς το τοίχο και να ακολουθεί ένα μακροσκελές ερωτηματολόγιο,ενώ παράλληλα κάποιος αξιωματικός γυρνούσε από γραφείο σε γραφείο και αναφωνούσε μέσα σε ένα ντελίριο ηδονής πως αυτό που συμβαίνει λέγεται πόλεμος.

Κατόπιν πήρε θέση το ενδιαφέρον για την σταδιοδρομία μου,οι φιλικές κουβέντες,ο τσαμπουκάς και η ανθρώπινη προσέγγιση του παρασυρμένου νεολαίου που πήρε το στραβό δρόμο,ενώ αυτόκλητα εκείνοι ήταν αυτοί που θα έπρεπε να με ευθυγραμμίσουν και να με συνετίσουν,όχι για αυτούς αλλά για εμένα τον ίδιο όπως έλεγαν που είχα χρέος να βοηθήσω τον εαυτό μου,μιλώντας τους γιακαταστάσεις και ανθρώπους που ο ίδιος δεν γνώριζα.Αργότερα ενημερώθηκα από έναν αξιωματικό ότι ήμουν ο μαλάκας του ορόφου διότι όπως μου έλεγε οι υπόλοιποι με είχαν «δώσει στεγνά» και είχαν «βγάλει την ουρά τους απ’έξω» και πως εάν δεν μιλούσα θα έβγαζα φυλακή για πράγματα που έκαναν άλλοι,οπότε
ξανακλήθηκα να απαντήσω για άγνωστες προς εμένα καταστάσεις.

Οι βάρδιες φύλαξης άρχισαν:οι «καλοί» αστυνομικοί με ευαίσθητο εσωτερικό κόσμο και πληγωμένα συναισθήματα από τα παιδικά τους χρόνια όπως έλεγαν,αναγνωρίζαν την αδικία και θέλανε να βοηθήσουν.Από την άλλη τα «σκληρά» κομάντο της υπηρεσίας με τα fullface, «σκληροί» εφαρμοστές του νόμου και εκπρόσωποι της ηθικής,ενεργούσαν με απολυτότητα,ψυχική και σωματική εξάντληση,ως ένα είδος εκδίκησης όπως έλεγαν επειδή «κρατούσα το στόμα μου κλειστό».

Το ότι αρνούμαι τις κατηγορίες που μου απέδωσαν,δεν σημαίνει ότι θα μπορούσα ποτέ να αρνηθώ την πολιτική μου «ταυτότητα» και «προέλευση».Δεν θα μπορούσα ποτέ να βάλω κάτω από το χαλάκι του εγκλεισμού την αξιοπρέπεια μου,παραβλέποντας το γεγονός ότι είμαι μια πολιτική οντότητα η οποία παίρνει και αυτή τη θέση της ενάντια στις αξίες και τους θεσμούς αυτής της κοινωνίας,διαμέσου της κριτικής επαναστατικής σκέψης και πρακτικής.Είμαι αναρχικός και είμαι ταγμένος στο στρατόπεδο της επανάστασης και παράλληλα του εαυτού μου.

Ο λόγος που βρίσκομαι σήμερα προφυλακισμένος εγώ και τα άλλα δύο φιλικά μου πρόσωπα είναι ευδιάκριτος.Μέχρι και ο πιο αφελής νους θα μπορούσε να αντιληφθεί ότι στη παρούσα συνθήκη εντάσσονται οριοθετημένες καταστάσεις στο πλαίσιο των εκλογών,κινούμενες στην εξυπηρέτηση πολιτικών και επικοινωνιακών σκοπιμοτήτων.

Η διογκώση της κατάστασης,οι πάνοπλες συνοδείες των Ε.Κ.Α.Μ. και ο ρόλος των ξεφτιλισμένων ρουφιανοδημοσιογράφων,σε συνδυασμό με τη πολιτική συνθήκη των ημερών ήταν αρκετό για να διαμορφωθεί ένα αίσθημα τάξης και ασφάλειας στο μέσο Έλληνα εν όψει των εκλογών,όπου υπνοβατικά πλέον θα κινούνταν με τον ρόλο του ενεργού πολίτη προς την κάλπη για να καταθέσει το μερίδιο των ευθυνών της ύπαρξης του για ακόμα μια φορά σε ξένα χέρια.Είναι γνωστό πλέον πως η κοινή  γνώμη δεν έχει γνώμη, γι’αυτό λοιπόν κάποιος θα πάρει το ρόλο του διαμορφωτή της.Το κλίμα των ημερών οφείλεται ως επί το πλείστον στα σκουλήκια των media και στην αδηφάγα δίψα τους για «δράκους στο Γαλάτσι» και «τέρατα στο Χαλάνδρι»,για κατα συρροή βομβιστές οι οποίοι έχουν διασυνδέσεις με «επιφανείς» επαναστατικές οργανώσεις από τις οποίες δέχονται εντολές και φέρνουν σε πέρας αποστολές.Για όπλα και σφαίρες που βρέθηκαν σπίτι μου,μέχρι και χρήματα που βαφτίστηκαν ως προϊόν ληστειών διοτί ήταν επιμελώς κρυμμένα,την επόμενη θα τα αφήνω στην εξώπορτα του σπιτιού μου.

Η κοινωνία δεν χωρίζεται σε τάξεις,παρά μόνο σε επιλογές και συνειδήσεις.Να διδαχτούμε λοιπόν από τον πόνο και την χαρά,το αίμα και το δρόμο.Γεννηθήκαμε για να υπάρχουμε ακέραιοι μέσα στις ακατάληπτες μοναδικότητες μας,ακατάληπτες γιατί αντέχουμε στον πόνο,απρόβλεπτες γιατί μάθαμε στο δρόμο, αδίστακτες γιατί θα στραφούμε εναντίον όλων,διότι θα μάθουμε να δένουμε μεθοδικά το ατσαλί με το δέρμα και να βάφουμε τα τσιμέντα με το επαναστατικό αίμα.

Εκτελούμε την ηθική,προλογίζοντας την καταστροφή, σιγοψιθυρίζουμε λυσσασμένα δαγκώνοντας τις λέξεις: ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΠΙΘΕΣΗ γιατί υπάρχει μονάχα η ομορφιά και η δύναμη,αλλά οι δειλοί για ισορροπήσουν επινόησαν τη δικαιοσύνη.

Εκεί που θα υπάρχουν συρματοπλέγματα,ας υπάρχουν ματωμένα χέρια που θα τα ξεσκίσουν,εκεί που θα υπάρχουν τσιμέντα ας υπάρχουν λυσσασμένες κραυγές που θα τα γκρεμίσουν,εκεί που θα υπάρχουν σίδερα ας υπάρχουν ψυχές σαν διαβρωτικά που θα τα καταστρέφουν,εκεί που θα ήμαστε θαμμένοι ζωντανοί ας θάψουμε
μαζί την ηθική.

Οφειλούμε στο εαυτό μας να δαγκώνουμε τα δεσμά μας έστω και αν πεθάνουμε δαγκώνοντας.Γιατί δεν είμαστε τίποτα άλλο πέρα από τις ίδιες μας τις επιλογές.

Για την τιμή,την αξιοπρέπεια,την επανάσταση.

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ: Β.ΠΑΛΛΗ-Γ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΗ- Γ.ΒΟΥΤΣΗ-ΒΟΓΙΑΤΖΗ -Π.ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ-Η.ΝΙΚΟΛΑΟΥ.

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΣΥΓΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΩΝ ΜΟΥ Χ.ΧΑΤΖΙΜΙΧΕΛΑΚΗ-Μ.ΓΙΟΣΠΑ.

Μασούρας Παναγιώτης

Φυλακές Αυλώνας

Πώς να κάνετε πράγματα με τις λέξεις: Οι «τρομοκράτες» των ΜΜΕ

11/28/2009 in Uncategorized | Σχολιάστε

Πώς να κάνετε πράγματα με τις λέξεις: Οι «τρομοκράτες» των ΜΜΕ

«Προφυλακιστέοι οι τρεις από τους τέσσερις των Πυρήνων Φωτιάς» (Το Βήμα, ηλεκτρονική έκδοση, 30/9), «Τρεις προφυλακίσεις για τη Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς» (Η Καθημερινή, ηλεκτρονική έκδοση, 30/9): δύσκολα συγκαλύπτεται μια κάποια υπερηφάνεια, ένας ορισμένος τόνος θριάμβου στις «αναφορές» των έγκριτων εφημερίδων μας. Και να ήθελαν, άλλωστε, πώς θα μπορούσαν να κρυφτούν; Οι προφυλακισμένοι, τα «20χρονα παιδιά» (στα οποία θα επανέλθουμε), είναι προπάντων δικά τους «παιδιά», ακριβώς υπό την ιδιότητα βάσει της οποίας προφυλακίστηκαν: «τρομοκράτες», γεννήματα των ΜΜΕ, έγκλειστοι του κράτους. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, κατά πως λέγεται…

Η τρέχουσα τρομοϋστερία, παρά την ένταση της λοιπής τρομο-επικαιρότητας που την περιβάλλει (εκλογές, κρίση, γρίπη…) και την κάνει να περνά σε σχετικά δεύτερο πλάνο, δεν παύει να εμφανίζει ένα τουλάχιστον κοινό βασικό σημείο με όλες τις προηγούμενες που ζήσαμε τα τελευταία χρόνια: την οριστική και αμετάκλητη, όπως φαίνεται, μετατροπή των ΜΜΕ σε δομικό παράγοντα του σύγχρονου «φαινομένου της τρομοκρατίας», τη διεξοδική μετάλλαξή τους σε γραφείο τύπου της Αστυνομίας, σε παράγοντα δηλαδή που διαμορφώνει ενεργά τα ίδια τα «στοιχεία» της εκάστοτε «υπόθεσης», παραδίδοντάς τα στη συνέχεια ως αντικειμενικά «δεδομένα» βάσει των οποίων, υποτίθεται, πρέπει να αντιλαμβανόμαστε τι συμβαίνει γύρω μας. Δεν χρειάστηκαν παρά λίγες ώρες για να μάθουμε ότι οι τρεις συλληφθέντες και η μία συλληφθείσα του Χαλανδρίου «συνδέονται» με την, ή «ανήκουν» στην, οργάνωση «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς», ενώ μερικές ημέρες αργότερα η συντονισμένη αυτή εκδοχή των ΜΜΕ πήρε και επίσημη νομική υπόσταση, καθώς εκφράστηκε πιστά στο αναβαθμισμένο κατηγορητήριο που αντιμετώπισαν αίφνης οι συλληφθέντες κατά την απολογία τους. Αντιγράφουμε από την έντυπη Ελευθεροτυπία (30/9):

Τρομοκρατικές ενέργειες …υψηλού κινδύνου «διέγνωσε», πάντως, η 32η τακτική ανακρίτρια της Αθήνας, εκτιμώντας τα ευρήματα της δικογραφίας που έχει σχηματιστεί σε βάρος των τεσσάρων νεαρών, (…) αλλά και των υπόλοιπων έξι που καταζητούνται. Και ζήτησε, πέραν των βαρύτατων ποινικών διώξεων που τους είχαν ήδη ασκηθεί με βάση και διατάξεις του αντιτρομοκρατικού νόμου, να «εμπλουτισθεί» το σε βάρος τους κατηγορητήριο και με παραγράφους του άρθρου 187Α του Ποινικού Κώδικα, το οποίο επιγράφεται «τρομοκρατικές πράξεις», όπως εισήχθη με το νόμο 3251 του 2004.

Όπως και στην περίπτωση κάθε άλλης μαζικά μεταδιδόμενης υστερίας, η «είδηση» δεν υπάρχει ως τέτοια σε κανένα στάδιο της «μετάδοσής» της: κατασκευάζεται στην πορεία, σε συνεργασία με όλους τους άλλους εμπλεκόμενους φορείς – Αστυνομία, Δικαιοσύνη, πολιτική εξουσία. Η «είδηση» χειραγωγείται τόσο εύκολα και γρήγορα όσο και η δικογραφία ή το κατηγορητήριο. Ο συγχρονισμός αυτής της διαδικασίας – στην οποία δεν έχει μάλλον και τόση σημασία ποιος φτιάχνει τι πρώτος, ποιος ακολουθεί και ποιος δέχεται το τελικό προϊόν – μας είναι πια οικείος, παραμένει ωστόσο εντυπωσιακός: από μερικές λέξεις που συνάπτονται σε μερικά βουβά «ευρήματα», βγαίνει τελικά, στην άλλη άκρη της αλυσίδας συναρμολόγησης, ένα ωραιότατο, χειροπιαστό και άκρως εμπορεύσιμο προϊόν με την επωνυμία «τρομοκρατική οργάνωση Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς», που κομίζει επιπλέον την υπόσχεση νέων και βελτιωμένων εκδοχών του («και στο βάθος, ίχνη της Σέχτας Επαναστατών», όπως μας πληροφορεί δελεαστικά η Καθημερινή, 27/9)…

Αν όμως η διαδικασία αυτή, στην (κάθε) συγχρονία της, εκτυλίσσεται με ακρίβεια και μεθοδικότητα αντάξια ενός πρότυπου φορντιστικού εργοστασίου, αν περιγράφεται τόσο δύσκολα όσο «εύκολα» και «αυτόματα» εκτυλίσσεται, αφήνοντας το άναυδο φιλοθεάμον κοινό να συγκατατίθεται παθητικά στην κατασκευασμένη πραγματικότητα που του παρουσιάζεται, υπάρχει ευτυχώς και η διαχρονία, που αναδεικνύει την ιδιαιτερότητα της εκάστοτε τρομοϋστερίας, τα πολιτικά χαρακτηριστικά της. Τι θυμόμαστε, λοιπόν, για τη διαβόητη «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς», για την οποία κατηγορούνται σήμερα τέσσερις, αύριο δέκα, και πάει λέγοντας;

Ενεργή από τις αρχές του 2008, η οργάνωση φαίνεται ότι άρχισε να απασχολεί σοβαρά την Αστυνομία μόλις τον Νοέμβριο του ίδιου έτους, όταν (όπως ανέφερε εκείνες τις ημέρες αξιωματούχος της ΕΛ.ΑΣ. στην Καθημερινή) η επικαιρότητα θεωρήθηκε πλέον εκρηκτική λόγω της «περιρρέουσας ατμόσφαιρας οικονομικής και κοινωνικής κρίσης». Οι περιγραφές των ιθυνόντων τη μακρινή εκείνη εποχή ηχούν στις μέρες μας σχεδόν ρετρό: ομάδες «γκαζάκηδων», αποκαλούμενοι «αντιεξουσιαστές», δίχως κεντρική οργάνωση ή καθοδήγηση, που συντονίζονται στα κατά τόπους «στέκια». Εν μέσω εθνικών σκανδάλων και διεθνούς χρηματοπιστωτικής κατάρρευσης, θα πήγαινε, ασφαλώς, πολύ να ανοίξει «φάκελος: τρομοκρατία», να επιχειρηθεί η στοχοποίηση ολόκληρων κοινωνικών, πολιτικών ή πολιτισμικών χώρων, να ενοχοποιηθεί απροκάλυπτα η ευρύτερη κοινωνία από το ίδιο το ένοχο κράτος – να ενορχηστρωθούν, με δυο λόγια, όλα αυτά που τείνουν σήμερα να γίνουν κανόνας. Ένα είδος σχεδίου, βέβαια, διαφαινόταν ήδη, τότε όμως φάνταζε αρκετό να μην επιτραπεί στους «δράστες» να «αποκτήσουν ρόλο στις εξελίξεις και έρεισμα σε μερίδα της κοινωνίας». Και μετά, άλλαξε ο μήνας, και οι «εξελίξεις» έγιναν αυτό που λέμε «ραγδαίες»…

Είναι αισθητές εδώ και καιρό οι επιπτώσεις του Δεκέμβρη στον ορισμό της «τρομοκρατίας» και της «αντιτρομοκρατίας», με τη σύλληψη όμως των τεσσάρων στο Χαλάνδρι και ό,τι ακολούθησε / πρόκειται να ακολουθήσει παρέχεται πια μια ξεκάθαρη εικόνα της νέας κατασταλτικής στρατηγικής. Όλο το πεδίο του κοινωνικού καλείται πλέον να συμμορφωθεί στις προδιαγραφές μιας νέας αυταρχικής συναίνεσης που επιβάλλεται συστηματικά στην «κοινή γνώμη» ως φοβική αντιμετώπιση, η μόνη εφικτή, των πολλαπλών «απειλών» που μας έχουν ενσκήψει, από τους μετανάστες και τα χρέη ως τα …μικρόβια. Έχει, πράγματι, κάτι το έντονα κλινικό η σημερινή στρατηγική της βίαιης συναίνεσης, καθώς επιδιώκει να αφαιρέσει «επιστημονικά», ριζικά μεν, χωρίς περιττές εικόνες φρίκης δε, κάθε εναπομείνασα εστία αντίστασης, κάθε ρωγμή στο συνθετικό περίβλημα της κοινωνικής ζωής (ένα από τα σύμβολα του Δεκέμβρη, το στρατιωτικά οχυρωμένο πλαστικό χριστουγεννιάτικο δένδρο του Συντάγματος, αποκτά τώρα και αξία οιωνού). Σήμερα, «οι έρευνες εκτείνονται σε όλη την επικράτεια», «οι καταζητούμενοι ίσως έχουν βρει καταφύγιο στο άσυλο της Νομικής», «στην Πανεπιστημιούπολη ενδέχεται να κατασκευάζονται εκρηκτικοί μηχανισμοί», «το Πολυτεχνείο υποθάλπει τον server των αναρχικών» (με σιωνιστικά κεφάλαια…), οι «γιάφκες» αναμένεται να αρχίσουν να εμφανίζονται παντού, από τον locus classicus των Εξαρχείων μέχρι τις καταλήψεις, τα βουνά και τα λαγκάδια…

Διαμιάς, έρχεται με ορμή στο προσκήνιο όλη η τραγικότητα (κατά κυριολεξία) του σχεδίου για μια κοινωνία πλήρως συμμορφωμένη στο κράτος και τους «ιδεολογικούς μηχανισμούς» του, μια κοινωνία που «οφείλει» να στραφεί πειθήνια ενάντια στον εαυτό της και, τελικά, να βγάλει μόνη της τα μάτια της. Όταν γίνεται λόγος σήμερα για «20χρονα παιδιά», αυτό που καλούμαστε να ακούσουμε, μετά τον Δεκέμβρη, μέσα στον λόγο περί «Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς», είναι «20χρονοι τρομοκράτες»: ο απολύτως εσωτερικός, απόλυτος εχθρός, ο οποίος πρέπει στο εξής να εκλείψει εξίσου απόλυτα – που θα πει διαλογικά, σαν ηττημένος σε debate: άφωνος, άλαλος, εγκλωβισμένος στον κυρίαρχο λόγο και συγχρόνως εξοβελισμένος από αυτόν, δέσμιος σε ένα γενικευμένο «ειδικό κελί». Ειπώθηκε, άλλωστε, με τον δέοντα τρόπο, από αρμόδια χείλη:

Πρώτα απ’ όλα χρειάζεται διάλογος. Αν εμμένουν σε εγκληματικές πράξεις και ενέργειες δεν μπορούν να μείνουν ατιμώρητοι. Να μην υπάρξουν πάλι αυτές οι άγριες ημέρες. Πάνω απ’ όλα χρειάζεται διάλογος. Αυτά τα παιδιά έχουν χάσει τον προσανατολισμό. Πρέπει να τους ακούσουμε για να μην επαναληφθούν αυτά τα γεγονότα (Γ. Καρατζαφέρης, περί «κουκουλοφόρων»)

Οι κρατούντες το ξέρουν, έστω και διαισθητικά: όταν κάνουν πράγματα με τις λέξεις, οι τελευταίες παύουν να υπάρχουν. Για τα σύγχρονα ΜΜΕ, η σιωπή αυτή είναι ο ιδεατός ορίζοντας, ο σκοπός και η εκπλήρωσή τους, ο νόμος τους. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι το βουλώσαμε όλοι.

http://katalipsiesiea.blogspot.com/

Προφυλάκιση των 3, ελεύθερη με περιοριστικούς όρους η Μ.Παντέλογλου

11/28/2009 in Uncategorized | Σχολιάστε

Τρεις προφυλακίσεις για τη «Συνομωσία Πυρήνων της Φωτιάς»
Προφυλακιστέοι οι τρεις εκ των κατηγορουμένων για την υπόθεση τρομοκρατίας. Ελεύθερη με περιοριστικούς όρους αφέθηκε η Μυρτώ Παντέλογλου.

Προφυλακιστέοι κρίθηκαν μετά τις απολογίες τους ενώπιον της 32ης τακτικής ανακρίτριας οι άλλοι δύο κατηγορούμενοι στην υπόθεση της τρομοκρατικής οργάνωσης «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς».

Πρόκειται για τους Χαρίλαο Χατζημιχελάκη, ιδιοκτήτη του σπιτιού στο Χαλάνδρι, όπου σύμφωνα με την Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία εντοπίστηκαν ευρήματα από επιθετικές ενέργειες της οργάνωσης και τον Παναγιώτη Μασούρα, ο οποίος είχε κλειδί του εν λόγω σπιτιού. Και οι δύο αρνούνται τις κατηγορίες και υποστηρίζουν ο μεν Χατζημιχελάκης ότι το χώρο του σπιτιού όπου η Αστυνομία εντόπισε τα ευρήματα δεν το χρησιμοποιούσε, αλλά έμπαιναν φίλοι του, ο δε Μασούρας ότι είχε κλειδιά του σπιτιού διότι είχε αφήσει εκεί τη μηχανή του που είχε χαλάσει και ήταν κοντά το συνεργείο που θα την πήγαινε για επισκευή.

Χθες, αργά τη νύχτα, κρίθηκε προφυλακιστέος ο τρίτος από τους κατηγορουμένους, ο Μανώλης Γιόσπας, που μένει πάνω από το επίμαχο σπίτι και είναι ξάδελφος με τον Χατζημιχελάκη, ενώ αφέθηκε ελεύθερη η τέταρτη των κατηγορουμένων, Μυρτώ Παντέλογλου, με την επιβολή περιοριστικών όρων.

Σήμερα, από νωρίς το πρωί, στην Ευελπίδων είχαν συγκεντρωθεί προς συμπαράσταση των κατηγορουμένων περίπου 150 νεαροί.

http://www.kathimerini.gr, 30-09-09

Κατηγορίες και 6 εντάλματα

11/28/2009 in Uncategorized | Tags: χρονικό | Σχολιάστε

Ποινικές διώξεις, σε βαθμό κακουργήματος, βάσει του αντιτρομοκρατικού νόμου, ασκήθηκαν εναντίον των τεσσάρων συλληφθέντων από τις γιάφκες του Χαλανδρίου και του Γαλατσίου. Επιπλέον, η Εισαγγελία έκρινε θετικά το αίτημα για εντάλματα σύλληψης ακόμη έξι υπόπτων.

Η εισαγγελέας Ελένη Ράικου εξέδωσε διάταξη για την δημοσιοποίηση των ονομάτων των κατηγορουμένων καθώς και των προσώπων τους. Πρόκειται για τους: Χαράλαμπο Χατζιμιχελάκη, Εμμανουήλ Γιόσπα, Μυρτώ Παντέλογλου και Παναγιώτη Μασούρα, όλοι ηλικίας 20 έως 21 ετών.

Η δίωξη που ασκήθηκε από την εισαγγελέα Ελένη Ράικου εναντίον των «4» αφορά τα αδικήματα της:

Συμμετοχής σε εγκληματική οργάνωση, προμήθειας και κατοχής εκρηκτικών υλών, έκρηξης από κοινού από την οποία προκλήθηκε κίνδυνος για ανθρώπινες ζωές, διακεκριμένων φθορών, πραβάσεων του νόμου περί εκρηκτικών, περί κροτίδων και φωτοβολίδων και προμήθειας και κατοχής ναρκωτικών ουσιών για ιδία χρήση.

Η κατηγορία της έκρηξης αφορά τις επιθέσεις στις οικίες του πρώην υφυπουργού Εσωτερικών Παναγιώτη Χηνοφώτη και της υποψήφιας βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Λούκας Κατσέλη.

Η δικογραφία θα ανατεθεί σε ανακριτή ενώπιον του οποίου θα παραπεμφθούν να απολογηθούν οι κατηγορούμενοι την Τρίτη 29 Σεπτεμβρίου. Έως τότε κρατούνται.

Παράλληλα, ο ανακριτής αναμένεται να εκδόσει εντάλματα σύλληψης για ακόμη έξι άτομα, πέντε Έλληνες και έναν Αλβανό υπήκοο. Ήδη η κ. Ράικου έχει εκφράσει σύμφωνο γνώμη για την έκδοση ενταλμάτων ώστε οι έξι να καταστούν καταζητούμενοι.

in.gr, 25/09/09 13:00

23/9

11/28/2009 in Uncategorized | Tags: χρονικό | Σχολιάστε

Το βράδυ της Τετάρτης 23 Σεπτέμβρη η αντιτρομοκρατική εισβάλλει σε 2 σπίτια, στο Χαλάνδρι και το Γαλάτσι και συλλαμβάνει τους Χ.Χατζημιχελάκη, Μ.Γιόσπα, Μ.Παντέλογλου και Π.Μασούρα.

   

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License