Κάλεσμα στην Πορεία της Πρωτομαγιάς

129 χρόνια πέρασαν από την ματωμένη εξέγερση του Σικάγο, όταν πλήθος εργατών έχασαν τη ζωή τους στο πιο διαχρονικό αίτημα της τάξης τους, αυτό της εργατικής χειραφέτησης. Μακριά από εθνικούς, θρησκευτικούς και άλλους διαχωρισμούς, οι εργάτες πρόταξαν την ενότητα της τάξης απέναντι σε αιώνες σκλαβιάς που υπέβαλαν τις μάζες των εκμεταλλευόμενων οι εκάστοτε εκμεταλλευτές τους.

129 χρόνια πέρασαν από την ματωμένη εξέγερση του Σικάγο, όταν πλήθος εργατών έχασαν τη ζωή τους στο πιο διαχρονικό αίτημα της τάξης τους, αυτό της εργατικής χειραφέτησης. Μακριά από εθνικούς, θρησκευτικούς και άλλους διαχωρισμούς, οι εργάτες πρόταξαν την ενότητα της τάξης απέναντι σε αιώνες σκλαβιάς που υπέβαλαν τις μάζες των εκμεταλλευόμενων οι εκάστοτε εκμεταλλευτές τους.

Σήμερα, το αίτημα της εργατικής χειραφέτησης είναι απαραίτητο να ξαναμπεί στην ατζέντα των εργατών όλου του πλανήτη και να αποτελέσει την αιχμή του δόρατος για μια μαζική ταξική αντεπίθεση των «από τα κάτω» που θα σαρώσει κράτη και αφεντικά μια για πάντα, που θα τσακίσει τον φασισμό και τον θρησκευτικό φονταμενταλισμό όπου γης, που θα χτίσει έναν καινούριο κόσμο, ο οποίος δε θα βασίζεται ούτε στο κέρδος ούτε στην συσσώρευση κεφαλαίου, αλλά στην αλληλεγγύη, «από τον καθένα ανάλογα με τις δυνατότητές του, στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του». 

Δεν έχουμε αυταπάτες ότι τη στιγμή που μιλάμε, το ελληνικό εργατικό κίνημα βρίσκεται σε βαθιά ύφεση. Γι’ αυτό ευθύνεται και το ίδιο, αλλά και οι συνδικαλιστικές ηγεσίες, πράσινες, κόκκινες, μπλε, ροζ, οι οποίες από τη μεταπολίτευση κι έπειτα έχτισαν τη βάση της ανάθεσης, των ιεραρχιών και των διαχωρισμών στο εργατικό κίνημα. 
Η συνδικαλιστική γραφειοκρατία, άμεσα εμπλεκόμενη στα πολιτικά παιχνίδια των κομμάτων, πνέει πλέον τα λοίσθια καθώς αδυνατεί να εκπληρώσει τις υποσχέσεις που ανέκαθεν έδινε στους εργάτες, όταν αυτοί διεκδικούσαν απλά τα αυτονόητα. Το εργατικό κίνημα θα πρέπει να είναι αυτό λοιπόν που θα δώσει το τελειωτικό χτύπημα στους εργατοπατέρες και το σινάφι τους, σε ΓΣΕΕ και ΠΑΜΕ.

Στην σημερινή Ελλάδα της κρίσης, όπου το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο ζητούν όλο και περισσότερα, που χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και επενδυτικοί οίκοι επιβάλλουν την θέληση τους μέσω του οικονομικού στραγγαλισμού ολόκληρων χωρών με τη βία, που οι κυβερνήσεις διαπραγματεύονται το ποσοστό του ξεζουμίσματος της εργατικής τάξης, αν η ελπίδα είχε χρώμα αυτό θα έπρεπε να ήταν μαυροκόκκινο. Όσο συντομότερα ο λαός επιλέξει την ευθεία σύγκρουση με τους κάθε λογής δυνάστες του, όσο συντομότερα προτάξει την ενότητα της τάξης, απέναντι στην «εθνική ενότητα», τόσο πιο γρήγορα θα στρώσει το δρόμο για τη συνολική χειραφέτησή του. Μακριά από τις συνδικαλιστικές γραφειοκρατίες, με ταξικά σωματεία βάσης που να προτάσσουν την αυτοοργάνωση στους χώρους δουλειάς, την εξάλειψη του σεξισμού και το σεβασμό στη διαφορετικότητα, τη μετωπική σύγκρουση με τον κόσμο των αφεντικών, ντόπιοι και ξένοι εργάτες οφείλουμε να δώσουμε τη μάχη για μια διαφορετική κοινωνία, που δε θα βασίζεται στο εμπόρευμα, στο θέαμα, στην ατομική ιδιοκτησία. 

Σήμερα, Πρωτομαγιά του 2015, βρισκόμαστε στο δρόμο για όλους τους λόγους του κόσμου. 
Βρισκόμαστε στο δρόμο για να υπερασπιστούμε την κυριακάτικη αργία. Παρά τις εξαγγελίες της κυβέρνησης, η δουλειά κι η κατανάλωση την Κυριακή συνεχίζεται. Αν κάποιοι θεωρούν ότι το θέμα της αργίας έληξε με την εκλογή «αριστερής κυβέρνησης» τρέφουν φρούδες ελπίδες. Το εργατικό κίνημα, τα σωματεία βάσης πρέπει να δώσουμε την απάντησή μας στο δρόμο για να υπερασπιστούμε το «ποτέ δουλειά την Κυριακή»: αποκλεισμοί καταστημάτων, μποϊκοτάζ, μπλοκαρίσματα κεντρικών δρόμων της αγοράς, σύγκρουση με τα ΜΑΤ του ΣΥΡΙΖΑ όπου χρειαστεί. 

Βρισκόμαστε στο δρόμο και για να υπερασπιστούμε τη ΒΙΟΜΕ, το πιο αυθεντικό εγχείρημα εργατικής αυτοδιαχείρισης τα τελευταία χρόνια
, που δέχεται την επίθεση της δικαστικής κλίκας, των μπάτσων, των αφεντικών (Φιλίππου) και της ντροπής της εργατικής τάξης, μετά τους μεταλλωρύχους της Χαλκιδικής, των πρώην εργαζομένων της ΦΙΛΚΕΡΑΜ. Με τους αγωνιστές εργάτες της ΒΙΟΜΕ, με όσους αντιλαμβάνονται την αναγκαιότητα της εργατικής αυτοδιεύθυνσης, με όσα σωματεία βάσης επιλέγουν το δρόμο του αγώνα κι όχι των διαπραγματεύσεων σε κλειστά γραφεία, βρισκόμαστε και θα βρισκόμαστε μαζί, και αυτή και όλες τις πρωτομαγιές.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΚΑΜΑΡΑ στις 10:00, 
Παρασκευή 01/05/2015 


Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης
lib_thess@hotmail.com
w*w.libertasalonica.wordpress.com

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License