Ψηφίζουμε ΟΧΙ μέχρι τέλους γιατί...

Γίνεται πόλεμος. Ταξικός πόλεμος μεταξύ αστικών μερίδων της μυστικοποιημένης κοινωνικής σχέσης του κεφαλαίου που συμπαρασύρει - είναι “φυσικό” - και τους “από κάτω”.

Μια τυχόν επικράτηση του ΝΑΙ επικυρώνει και νομιμοποιεί με τη βούλα των αποκλεισμένων τη σύνθλιψη και τη συντριβή τους. Ας μην έχουμε καμία αυταπάτη για αυτό. Είναι βέβαιο, δεν χωρά την παραμικρή αμφιβολία. Θα μας λιώσουν, θα περάσουν πάνω από τα σώματά μας με τη δικιά μας συγκατάθεση.

Μια τυχόν επικράτηση του ΟΧΙ είναι ένα ανοιχτό στοίχημα (το ξαναλέω στοίχημα, καμία ευκόλως νοούμενη βεβαιότητα εδώ) για να τιναχθούν στον αέρα από τους “από κάτω” οι συσσωρευμένες αντιφάσεις της καπιταλιστικής συγκυρίας. Η τρέχουσα κομβική αντίφαση είναι πως η αριστερή διαχείριση του κράτους που προκρίνεται ιδεολογικά από τους “από πάνω” (κοινωνικό κράτος, αναδιανομή κ.α.) δεν μπορεί να υλοποιηθεί ως γενική μορφή και ως γενικός τρόπος αναδιάρθρωσης του ελληνικού καπιταλισμού. Τα αν οι “εθνικές αφηγήσεις” για την κρίση καταλήξουν κενά σημαίνοντα δεν εξαρτάται ούτε από δημοψηφίσματα, ούτε και από την αυτοεπιβεβαίωση της “κριτικής σκέψης” μπροστά από τον καθρέπτη της που αναμασά ad nauseam γνωστές και κούφιες αλήθειες εν γένει και παντός καιρού (τα δημοψηφίσματα ως ερωτήματα που υποδεικνύονται “εκ του πονηρού” από το κράτος κ.α.) ανεξαρτήτως των ιδιαίτερων αντιφάσεων της καπιταλιστικής συγκυρίας. Εξαρτάται εξ ολοκλήρου από τη συγκεκριμένη πρακτική των “από κάτω”: τι θα κάνουν, πώς θα πράξουν οι αποκλεισμένοι (εντός και εκτός της μισθωτής σχέσης) όταν η αριστερή διαχείριση θα καταρρέει λόγω των διαμαχών και των συμμαχιών μεταξύ αστικών μερίδων μέσα και έξω από το ελληνικό κράτος που θα προκρίνουν και αυτές τη δική τους “εθνική-πατριωτική” συγκρότηση για να “βγούμε από το αδιέξοδο”.

Γίνεται πόλεμος. Ταξικός πόλεμος μεταξύ αστικών μερίδων της μυστικοποιημένης κοινωνικής σχέσης του κεφαλαίου που συμπαρασύρει - είναι “φυσικό” - και τους “από κάτω”. Η “κριτική σκέψη” παραμένει γειωμένη στη συγκεκριμένη πραγματικότητα του υπαρκτού ως ένας από τους όρους της αλλαγής και της ρήξης με αυτό. Όχι για διαφυλάσσει το άγιο αλάθητο ενός “οράματος καθολικής ελευθερίας” που ελάχιστη γείωση έχει με τις ανοιχτές ρωγμές του πραγματικού.

Ψηφίζουμε ΟΧΙ μέχρι τέλους.

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License