Εκλογές ξανά-ματά-πάλι


Πάλι εκλογές!!! Θα το πάρουν χαμπάρι και οι τελευταίοι πλέον ότι δεν γίνεται τίποτα με αυτή την διαδικασία! Εμπρός να δούμε τι έχουν να προτείνουν πάλι οι αριστεροειδείς! Τα ψωμιά τους όμως είναι μετρημένα. "Αυτοοργάνωση ρε κουφάλες" που λέει κι ένα πανό.

από @rpaCola 20/08/2015 7:19 μμ.


Θυμήθηκε η μνημονιακή νεοφιλελεύθερη παράταξη μετά από 7 μήνες ότι υπήρχε κι ένα κίνημα ανθρώπων στο οποίο πάτησαν να πάρουν την εξουσία και σταμάτησαν "προσωρινά" και μέχρι νεοτέρας δικαστικής απόφασης τα θανάσιμα έργα της Ελληνικός Χρυσός. Όπου αλλού για 7 μήνες η απάντηση στο κίνημα ήταν καταστολή και υπονόμευση. Ποτέ μη σώσουν και ξεφύγουν απ'την κυβέρνηση, ας μείνουν εκεί να αντιμετωπίσουν την πολιτική τους ανεπράρκεια με ότι αυτό μπορεί να συμπεριλαμβάνει.

από 90's 20/08/2015 9:29 μμ.


Για να δούμε τι γραμμή θα τηρήσει εκείνο το κομμάτι του χώρου που στις προηγούμενες εκλογές στήριξε ΣΥΡΙΖΑ.

από @αα 20/08/2015 11:56 μμ.


αυτοι που στήριζαν συριζα και κρατικα δημοψηφισματα τόσους μήνες φαντάζομαι θα στηρίξουν τώρα λαφαζάνη και ανταρσύα,ε;

από -------- 21/08/2015 2:21 πμ.


αποτι ειδαμε παλι σαν αρνι στην καλπη θα συρθει δινοντας χωρο στο συριζα μεσα στον ...χωρο..

από @ 21/08/2015 8:13 μμ.


ποιος στυριξε συριζα? Θα μας πειτε? Αλλα θα πειτε επωνυμα αλλιως ειστε συκοφαντες ψευτες και κοτες

από @pro 21/08/2015 10:21 μμ.


για πες εσυ τι να κανουμε?παρακαλω να αποφευθχουν τσιτατα οπως :Ολοι στους δρομους, να παρουμε τη ζωη στα χερια μας ,αυτοοργανωση.Δεν διαφωνει κανεις με αυτα προφανως.Στις συγκεκριμενες πολιτικες συγκυριες απλα μια αντιπροταση που να στηριζει την κριτικη σου?φιλικα

από κ@λά ευχαριστώ 22/08/2015 1:42 πμ.


Τι θα πεί τι κάνουμε ? Ψάχνεις για κάτι θεαματικό, κάτι ακαριαίο και πομπώδες ? Δυστυχώς τέρμα οι φασούλες...

Τα αυτονόητα κάνουμε. Καλλιεργούμε και αναπτύσσουμε την ΠΟΛΙΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ και την κοσμοθεωρητική ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ενός τέως ΜΕΙΟΨΗΦΙΚΟΥ νεολαιίστικου κινήματος αμφισβήτησης, το οποίο πλέον βρίσκεται σε βαθιά ύπνωση και φυλοροεί ακατάπαυστα τα τελευταία χρόνια. Ενός κινήματος που επι δεκαετίες έμαθε να μιλά με μαγκιώρικα "προτάγματα" τύπου μεταμοντέρνων τσιτάτων, να "αυτοοργανώνει" καφενεία και παρτάκια, να στήνει "φασούλες" και να κυκλώνει άτσαλα και χουλιγκάνικα το Α, καταντώντας το σχεδόν σαν το σήμα της μερσεντές...

Όποιος/α νόμιζε οτι υπήρχε ζωντανό ΑΝΑΡΧΙΚΟ κίνημα, μάλλον μπερδεύει την "φασούλα" και τις "εξεγερμένες ατομικότητες" με την επανάσταση και το επαναστατικό υποκείμενο. Καμμία σχέση...

Καλώς ήλθατε στον κόσμο του άγριου καπιταλισμού, περάστε τώρα στο σαλόνι της ταχύτατης φτωχοποίησης-κινεζοποίησης. Ρίξτε όμως πρώτα μια ματιά στις φορολογικές σας δηλώσεις και τα Ε9, καθώς και αυτά των πατεράδων και των μανάδων σας, κι αν υπάρχει "λίπος", τότε αδειάστε μας την γωνιά και πάτε παίχτε την μαυροεναλλακτικοφασούλα σας σε άλλη παραλία. Εδώ "παίζουμε μπάλα" μέχρι να πεθάνουμε είτε απο γηρατειά είτε απο αρρώστειες, απροσκύνητα και αμετανόητα, κι όχι μέχρι τα 30-35 που θα παραλάβετε τα φραγκάκια και τα διαμερισματάκια του μπαμπά και της μαμάς και θα την κάνετε με ελαφρά, νιώθοντας κιόλας οτι έχετε προσφέρει πολλά στο κίνημα.

Χωρίς ΤΑΞΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ δεν πάμε πουθενά σαν κίνημα. Απλά κάνουμε επιτόπιο τροχάδην φαντασιωνόμενοι οτι τρέχουμε σκαρφαλώνοντας, ή άντε το πολύ να "καταφέρουμε" να "πάμε" μέχρι την φυλακή για να γίνουμε ήρωες στα μάτια φίλων, συγγενών και συντρόφων, την ώρα που δίπλα μας, ολόγυρά μας, θα θριαμβεύει σαν οδοστρωτήρας η καπιταλιστική βαρβαρότητα.

Όχι άλλες "φασούλες", όχι άλλοι εργασειοθεραπευτικοί ακτιβισμοί. ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ, πριν απο οτιδήποτε άλλο. ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΣΗ.

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ, όχι άλλο αφορμαλιτικό κάρβουνο...

 

από πολύ δουλει@ 22/08/2015 8:30 μμ.


Καλά όλα αυτά που λες, δεν έχω και πολλά επιχειρήματα εναντίων τους, δεν είναι και της ώρας, αλλά για να πραγματοποιηθεί κάτι τέτοιο θέλει πολύ δουλειά. Ξέρεις πολλούς που είναι διατεθειμένοι να την κάνουν. Και εννοώ διανοητική και παραγωγική εργασία όχι μόνο μπλά-μπλά. Γιατί πάει καιρός τώρα που αυτοί που έχουμε διάθεση για δουλειά συλλογική μπλοκαριζόμαστε από αυτούς που λένε πολλά αλλά δεν κάνουν τίποτα. Έχεις δει πολλούς/ες όταν φτάνουν τα ζητήματα σε δύσκολες συνθήκες να κάτσουν να γράψουν την θέση τους και την δεσμευτική τους πρόταση σε 2-3 σελίδες αντί να φλυαρούν ακατάπαυστα με αερολογίες που δεν τους δεσμεύουν σε τίποτα; Συνήθως οι τοποθετήσεις και οι προφορικές προτάσεις έχουν να κάνουν με το τι πρέπει να κάνουν όλοι οι άλλοι κι όχι με το τι είναι οι ίδιοι διατεθειμένοι να κάνουν. Κουσούρια κι αυτά που έχει αφήσει η κομματική αριστερά στα άτομα που δραπέτευσαν από αυτή.

από πάντα καλά... 22/08/2015 8:59 μμ.


πολιτική οργάνωση και κοσμοθεωρητική και πολιτική συγκρότηση για να αντικαταστήσουμε τους "εργασιοθεραπευτικούς ακτιβισμούς" με λογοθεραπευτικές ακροβασίες.

Ωραία λύση...

Όχι άλλα καμουφλαρισμένα κομματικά παραμυθάκια...

από πολύ δουλει@ 23/08/2015 1:51 μμ.


Οτιδήποτε ξεπερνάει το λάϊφ στάϊλ του αφορμαλισμού και της εντυπωσιακής δράσης της παρέας είναι κομματικό παραμυθάκι και κομματικός μηχανισμός. Σε κάποια στιγμή θα βρεθείτε χέρι χέρι όλοι εσείς με τον πρακτικισμό του νεο-ναζί. Η ανατροπή του κράτους και του καπιταλισμού χωρίς πρόγραμμα και κοινωνική οργάνωση είναι ιδεοληψία που πηγάζει από μισάνθρωπους.... είναι πολιτική ανευθυνότητα! Με την οποία καμιά σχέση δε θα μπορούσε να έχει η αναρχία.

από πάντα καλά... 24/08/2015 8:29 πμ.


ενώ οτιδήποτε ξεπερνάει το λαιφ στάιλ του πιονιέρου και του κομματικού γραφειοκρατικού πρακτικισμού και μιλιταντισμού είναι εν δυνάμει ναζισμός για την ιδεοληψία που θεωρεί ότι η αφορμαλιστική οργάνωση, η οποία είναι η μόνη που δεν κατσικώνεται στο σβέρκο της κοινωνίας (κι αυτό ακριβώς είναι ο raison d' etre της), ισούται με απουσία προγράμματος και κοινωνικής οργάνωσης...

Αυτά βέβαια για τους ιησουίτες γραφειοκράτες μισανθρώπους οι οποίοι βαφτίζουν την κομματική οργάνωση, κοινωνική....

Η Χ.Α πάντως μια χαρά κόμμα έχει...

από κ@λά ευχαριστώ 25/08/2015 12:46 πμ.


Και δεν θέλει μόνο πάρα πολύ δουλειά, αλλα και πάρα πολύ ΧΡΟΝΟ δουλειάς. Δουλειάς συλλογικής και ατομικής, δουλειάς συστηματικής, επίπονης και επίμονης. Με ΣΥΝΕΠΕΙΑ, ΣΥΝΕΧΕΙΑ και ΔΕΣΜΕΥΣΗ. Συνήθως, λόγω χαμηλού μέσου όρου ηλικίας στον "χώρο", επικρατεί στην ατμόσφαιρα των συλλογικών διαδικασιών, μια παραμορφωμένη αίσθηση του χρόνου. Νιώθεις οτι οι περισσότεροι/ες έχουν λόγω νεότητας μια τελείως προσωπική αίσθηση του πώς κυλάει ο πολιτικός χρόνος μέσα σε κάθε συγκυρία, άλλες φορές τον αντιλαμβάνονται πολύ συμπυκνωμένα (βλ. Δεκ 2008) και άλλες φορές (τις περισσότερες) ξεχειλωμένο...

Και συμφωνώ μαζί σου 1571196, ΔΕΝ βλέπω πολλούς/ές που να είναι διατεθειμένοι να "τραβήξουν" μπροστά το κάρο, παρά τα κραξίματα που τρώνε και θα φάνε απο τα αφορμαλιστικά παρεάκια. Στα παρτάκια, τις συναυλιούλες και τα λοιπά "αυτορογανωμένα" δρώμενα συρέουν χιλιάδες. Δυστυχώς όμως, το μέσο επίπεδο κοσμοθεωρητικής συγκρότησης και ταξικής και πολιτικής συνειδητότητας στον "χώρο" χταματάει λίγο μετά το δίπολο acab-antifa... Κι εκεί υπάρχει το μεγαλύτερο πρόβλημα, ΑΝ θέλουμε να συγκροτήσουμε ΑΝΤΙΙΕΡΑΡΧΙΚΑ ένα συνειδητοποιημένο και αποτελεσματικό ελευθεριακό κίνημα ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ, με κοινωνικές ρίζες και στοχευμένες δράσεις παρέμβασης στα κοινωνικά υποκείμενα αναφοράς, χρειάζεται να αφιερώσουμε και πάρα πολύ δουλειά και πάρα πολύ ατομικό και συλλογικό χρόνο για να δούμε κάποια πρώτα minimum ενθαρυντικά αποτελέσματα μετά απο 2-3 χρόνια.

Συνήθως στις διαδικασίες του "χώρου" επικρατούν αυτοί οι γνωστοί αντιδιαλεκτικοί φαμφαρονισμοί, η ποιητικοσυναισθηματικη γλώσσα και οι ατέρμονες αφορμαλιστικές διαδικασίες. Γι αυτό σε πολύ μεγάλο ποσοστό των συμμετεχόντων διαχρονικά στον "χώρο" (συνελεύσεις και δράσεις) δεν χτίζονται ισχυρές (ταξικά και πολιτικά) συνειδήσεις, αλλα επικρατεί μια χυλόσουπα συναισθηματικής ένταξης. Κι όταν τα νιάτα τελειώνουν και το οργισμένο συναίσθημα έχει εξαντληθεί, τότε κατα 80-90% πάνε σπιτάκια τους ν' ακούσουν την μουσικούλα τους και μετά απο 1-2 "δοκιμές" στοιχίζονται μπροστά στις κάλπες (όποτε αυτές στήνονται), ψηφίζοντας το κάθε πολιτικό ρετάλι είτε της σύγχρονης νεοφιλελεύθερης σοσιαλδημοκρατίας, είτε του εδώ και δεκαετίες χρεωκοπημένου μπολσεβικισμού.

Απο το 84-85 που θυμάμαι, έχουν περάσει ΠΟΛΛΕΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ τουρίστες και τουρίστριες απο τον "χώρο", που τώρα η συντριπτική τους πλειοψηφία κάθονται στα σπιτάκια τους και κάνουν χαριτωμένα σχόλια στο φατσομπούκι και στα λοιπά "social" media. Ελάχιστοι/ες απο αυτούς/ές παρέμειναν να συμμετέχουν και αγωνίζονται μετά τα 30-35 τους για την υπόθεση της αναρχίας. Άσε που μεγάλο ποσοστό τους είναι ταξικά μικρομεσαίοι και δεν ανήκουν (ούτε ποτέ ανήκαν) στις κατώτερες-καταπιεσμένες κοινωνικές τάξεις. Οπότε το ταξικό και μόνο συμφέρον τους, σε συνδιασμό με την χαμηλή πολιτική τους συνειδητοποίηση, τους οδήγησε ορθολογικά εκεί που είναι σήμερα και τους καθοδηγεί στην αναπαραγωγή της αστικής κυριαρχίας. Η ίδια "γάγγραινα" συνεχίζεται μέχρι και σήμερα.

Και για να επανέλθουμε στο θέμα της συζήτησης, έρχεται τώρα ο "αγχωμένος βιαστικός" του "εδώ και τώρα" (αχ βρε θαθανδρέου, που να 'ξερες ποιοί χρησιμοποιούνε σήμερα τις ατάκες σου), να ρωτήσει (δήθεν και καλά...) τι να κάνουμε τώρα που ο Λαφαζάνης έφτιαξε το κώμα της σοσιαλδημοκρατικής δραχμής. Τι θέλεις να κάνουμε δηλαδή ? Να ψηφίσουμε το πολιτικό πτώμα που βαφτίστηκε "Λαϊκή Ενότητα" ? Ούτε νεκροί... Να βγάλουμε "εξεγερμένους" απο τα μαγικά καπέλα μας και να γεμίσουμε τους δρόμους ? Θανατάς και ηττοπάθεια επικρατεί απο τότε που ο σύριζας κατάφερε να κεφαλαιοποιήσει πολιτικά την κοινωνική ριζοσπαστική δράση στους δρόμους του 2010-12 και να τους στοιχίσει στην κάλπη.

Να οικοδομήσουμε fast-track κίνημα ? Με ποιούς να συμπορευτούμε μαζί για να το πετύχουμε σε χρόνο dt ? Μ' αυτούς που στήριξαν εκλογικά τον πασοκοσύριζα στις προηγούμενες εκλογές, καμωνόμενοι οτι το κινημα κερδίζει καλύτερες θέσεις διεκδίκησης με την "για πρώτη φορά αριστερά" ή παρέα με αυτούς που βάφτισαν αμεσοδημοκρατική διαδικασία το μαϊμουδένιο ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ δημοψήφισμα, μόνο και μόνο για να ψηφίσουν και να στηρίξουν το "όχι" ? Ή μήπως να πάμε αγκαζέ με τους "ελευθεριακούς" νεομπολσεβίκους του "εαμ-ελας-μελιγαλας" ? Έχεις δεί εσύ καμμία ΣΟΒΑΡΗ ανάλυση και αυτοκριτική για τις ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΠΙΛΟΓΕΣ που κάνανε όλοι οι προαναφερόμενοι ? Κάποιο ίχνος προσπάθειας έστω, ωστε να χτιστεί συλλογική πολιτική διαδικασία αποτίμησης τακτικών επιλογών και των αποτελεσμάτων τους ? Εγώ αυτό που βλέπω, ακούω και διαβάζω μέχρι και σήμερα είναι μόνο γαργάρες και ανούσια κατεβατά...

Εδώ ο κάθε πικραμένος πολιτικός τυχοδιώκτης βάζει αλφάδι μπροστά σε κάθε ιδεοληπτικό παρασκεύασμά του, και οι συγκροτημένες πολιτικές συλλογικότητες του ελευθεριακού κινήματος στον ελλαδικό χώρο, χωρίς να ξεκαθαρίσουν ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ ΚΑΙ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΟΠΟΙΗΜΕΝΑ το περιβάλλον μέσα στο οποίο βαδίζουν, σε ποιά δηλαδή οικονομική, πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα και συγκυρία ζούμε και δρούμε, χωρίς να ασχολούμαστε με ΒΑΣΙΚΟΥΣ κοσμοθεωρητικούς άξονες κινηματικής συγκρότησης (προτάγματα είναι ο εναλλακτικομοδάτος όρος...), περιμένουμε ασυνείδητα και καρτερικά, το μεγάλο τακτικό "λάθος" της κυριαρχίας με βάση το οποίο θα βγούν αυθόρμητα οι καταπιεσμένες κατώτερες κοινωνικές τάξεις στον δρόμο να διαδηλώσουν εξοργισμένες. Κι εμείς να βγούμε τότε σαν τους αρουραίους, για να τους μπολιάσουμε με εξεγερτικό και αφορμαλιστικό δυναμισμό, μπας και τους πείσουμε να γίνει το φαντασιακό γιουρούσι στην Βουλή, για να καταστραφεί το "υπάρχον" !

Ο χριστιανισμός στηις πρώτες δεκαετίες της ιστορικής του διαδρομής ως θρησκεία, ήταν πολύ πιο γειωμένος στην (τότε) πραγματικότητα...

Κι επειδή έγραψα πολλά, να συνοψίσω επιγραμματικά :

1. Όποιος/α συμμετέχει στο εκλογικό προβατοπάζαρο, ρίχοντας το κουκί του στην κάλπη είναι έτσι κι αλλιώς ΕΚΤΟΣ αναρχικού κινήματος. Τελεία και παύλα. Ας ονομάσει τον εαυτό του "αυτόνομο", "αυτοοργανωμένη φασούλα", "εξεγερμένη ατομικότητα" ή ότι άλλο ευφάνταστο κατεβάσει η κεφάλα του, αλλα όχι αναρχικό. Τα τσιτάτα του Ντουρούτι το 36 για τις τότε εκλογές τα ξέρουμε, ας μην επαναληφθούν σε μια προσπάθεια ανιστόρητης και αντιδιαλεκτικής ταύτισης του ιστορικού χθές στην προεπαστατική Ισπανία με το σήμερα στο ελλαδιστάν.

2. Μαζική, πανελλαδική και κυρίως ΠΟΛΙΤΙΚΗ προπαγάνδιση της ΚΙΝΗΜΑΤΙΚΗΣ ΑΠΟΧΗΣ. Αν είναι εφικτό, με ΜΙΑ ΕΝΝΙΑΙΑ πολιτική αφίσα, κοινά αποφασισμένη και "χτισμένη" σε καλεσμένο πανελλαδικά διήμερο συλλογικοτήτων. Μια ΚΟΚΚΙΝΟΜΑΥΡΗ αφίσα που θα κολιέται συνέχεια σε δεκάδες χιλιάδες αντίγραφα πανελλαδικά, πριν και μετά τις εκλογές, όσο κι αν την σκίζουνε, όσο κι αν την πατάνε με προεκλογικά σκουπίδια.

3. Συλλογικές δράσεις κοινωνικής παρέμβασης με κείμενα σε κάθε πόλη, κωμόπολη κι όπου υπάρχουν ελευθεριακές συλλογικότητες για να τις κάνουν πράξη. Δράσεις κοινωνικής παρέμβασης που να χτυπάνε την "λογική" της ανάθεσης στην ρίζα της. Τώρα πλέον, μετά και την συλλογική κοινωνική εμπειρία απο την πολιτική διαχείριση της χαζοχαρούμενης νεοφιλελέ σοσιαλδημοκρατίας του 3ου μνημονίου, επιχειρήματα υπάρχουν πολλά για να γίνει ο λόγος μας πειστικός. Πειστικος για να αναδείξουμε το τρίπτυχο ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ σαν το μόνο ρεαλιστικό αντίπαλο δέος στην "ευκολοχώνευτη" ΑΝΑΘΕΣΗ της κάλπης.

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

 

από πάντα καλά 25/08/2015 4:11 μμ.


που καταλήγουμε στα ίδια συμπεράσματα όσον αφορά το τι πρέπει να γίνει και σε μεγάλο βαθμό στο  πως έχουν τα πράγματα. Αυτό οφείλεται στο ότι δεν  εντοπίζουμε το πρόβλημα στις ίδιες αιτίες. Εκεί κάνεις λάθος με βάση την τεκμηρίωση που δίνεις εδω πέρα,

α. Διότι δε μπορεί η "νεότητα" και η αίσθηση του χρόνου της να είναι κατηγορία κατά ενός φαντασματικού "αφορμαλισμού", καθώς αυτή ως ανθρώπινο φυσικό χαρακτηριστικό εμφανίζει τις ίδιες ιδιότητες και μέσα στις πιο κάθετα οργανωμένες πολιτικές δομές...

β. Διότι στα παρτάκια κ.τ.λ δε πάνε μόνο τα αφορμαλιστικά παρεάκια, αλλά και τα φορμαλιστικά αντίστοιχα τους. Τα τελευταία μάλιστα είναι τις περισσότερες φορές αυτά που τα οργανώνουν...

γ. Διότι δε μπορεί να ξεχνά κανείς ότι δεν είναι ζήτημα "αφορμαλισμού" η μη δημιουργία ισχυρών συνειδήσεων και το γεγονός ότι οι περισσότεροι πάνε σπίτια τους μόλις μεγαλώσουν,  καθώς αν οι παντός είδους "φορμαλισμοί" αποτελούσαν το αντίδοτο σε αυτά τα φαινόμενα, τότε θα είχαμε ήδη "κομμουνισμό" στην Ελλάδα, μόνο και μόνο επειδή η μισή ελλάδα έχει περάσει από το ΚΚΕ...

Δεν εστιάζεις σωστά στο πρόβλημα και νομίζω ότι περισσότερο αγωνιάς να τα φορτώσεις στον "αφορμαλιστικό" κόκκορα. Η οργάνωση δεν είναι φύσει-θέσει εργαλείο λοβοτομής κι όποιος την αντιλαμβάνεται ως τέτοιο μάλλον δεν έχει θέση στο αναρχικό κίνημα.

Κι ο "αφορμαλισμός", επίσης,  δεν είναι "πολιτικό πρόγραμμα" ή "πρόταγμα" για να έχει ως στόχο το "ντου στη βουλή" ή να υπαγορεύει "πολιτικούς στόχους" γενικότερα, αντίθετα με τη συντριπτική πλειοψηφία των "πολιτικών" οργανώσεων, αλλά "οργανωτικό" πρόταγμα ή "αξονας κινηματικής συγκρότησης" που υπηρετεί τα πολιτικά προτάγματα του κινήματος σε άμεση συνάφεια με αυτά...Κι όταν σπάει αυτή η συνάφεια, τότε πράγματι αυτός που τη σπάει είναι εκτός κινήματος.

Από την άλλη επίσης, δε μπορεί, ακόμα κι αν δεχόμασταν ότι όντως αυτό είναι το πρόβλημα, η απάντηση να είναι ένα γενικό κι αόριστο, δλδ. φαμφαρόνικο, "ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ ΚΙ ΟΜΟΣΠΟΝΔΟΠΟΙΗΜΕΝΑ", ως τάχα αντίθετο προς τον "αφορμαλιστικό τρόπο οργάνωσης". Αυτό πρέπει να το κάνεις ταληράκια εκτός κι αν νομίζεις ότι ένα "επιχειρησιακό σωματείο" ή μια "τοπική οργάνωση" έχει και τόσο μεγάλη διαφορά στο τρόπο που συνδέεται ελεύθερα, με μια ομοσπονδία απ' ότι μια "ομάδα συγγενείας" που συμμετέχει σε μια αναρχική ομοσπονδία ... Μάλλον φαντάσματα κυνηγάς.

 

 

 


Προχθές βέβαια που ανέβασα μια απάντηση στον καθοδηγητή του αφορμαλιστικού κόμματος πιο πάνω πήγε στα κρυμμένα. O τίτλος ήταν "αναρχική οργάνωση και κόμμα" hidden/comments/1571286/ και αν και το ξαναδιάβασα δεν κατάλαβα πως και γιατί κόπηκε, ίσως ήταν λίγο "οξύς" ο τόνος. Τι να κάνει και η καημένη η ΔΟ/ΣΟ τις ξεφεύγουν καμιά φορά και τα χλωρά.

Με αυτά που λες δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο, δεν μου έχει τύχει, όπως ακριβώς τα γράφεις τα συνυπογράφω ... αλλά κάπου θα τύχει και θα τρακάρουμε, αν και κολλημένοι στη λάσπη δύσκολο να τρακάρει κανείς. Υπάρχει μια ασφάλεια στο τέλμα.

Υπάρχει όμως και μια εκδοχή πέρα από το "συμμετέχω σε αυτό που υπάρχει" και στο "πάω σπίτι μου και ψηφίζω κόμμα" του αν τελικά, με τα προβλήματα που και ατομικά αντιμετωπίζουμε πια, κάποιος μέχρι να δημιουργηθεί αυτό που θεωρούμε αναγκαίο και κατάλληλο ώστε να αλλάξει η πραγματικότητα σε αυτή που θέλουμε, αντέξει να επιδιώκει κάτι πιο σοβαρό.

Εδώ αντιμετωπίζουμε αφενός μια τάση αφορμαλισμού που σε κρατάει απ΄το φανελάκι του μπάσκετ μην και φτάσεις πιο ψηλά, αφετέρου μια "φαινομενικά φορμαλιστική πρωτοπορία" που αντί να απευθυνθεί στην αποχαυνωμένη κοινωνία με λόγια που αντιλαμβάνεται, την καλεί σε κεντρικό επίπεδο να παρουσιαστεί σαν ουρά της αναρχίας. Αφετρίτου υπάρχει κι αυτός που είναι εξίσου αδιάφορος με αυτές τις τάσεις, τι κάνει; Ψηφίζει Λεβέντη που δεν είναι κόμμα;

Θα την βρούμε τελικά την άκρη γιατί η ουρά μας δεν είναι η άκρη που ψάχνουμε.

Ξαναγράψτο αν μπορείς αυτό που έγραψες με έντονα κεφαλαία και υπογραμμισμένα αυτά που λες για τον χρόνο. Δεν είναι μόνο τα κτήρια καταλήψεις, πρέπει και στα ρολόγια του εχθρού να κάνουμε κατάληψη. Δε μπορεί να βαράμε κινηματικές υπερωρίες όποτε πατήσει τον συναγερμό το αφεντικό κι όταν δεν μας θέλει στα πόδια του να κάνουμε ρεπό.

από κ@λά ευχαριστώ 25/08/2015 10:15 μμ.


Το να μην καταλαβαίνεις 1571309 αυτό που διαβάζεις δεν είναι κάτι μεμπτό. Μπορεί να συμβεί στον καθένα, ανάλογα την ψυχική του διάθεση. Το να προσπαθείς εναγώνια να στρεβλώσεις τα επιχειρήματα και τους συλΛογισμούς του άλλου, προκειμένου να "αναδείξεις" την ανωτερότητα (και καλά...) των δικών σου συλλογισμών, είναι φτηνιάρικος "συνδικαλισμός" καφενειακού επιπέδου. Στα λόγια σου απαντάω, μπας και καταλάβεις :

1. "καταλήγουμε στα ίδια συμπεράσματα όσον αφορά το τι πρέπει να γίνει και σε μεγάλο βαθμό στο  πως έχουν τα πράγματα."

Πού είδες να συμφωνούμε σε επίπεδο συμπερασμάτων και για το τι πρέπει να γίνει ? Πραγματικά δεν παίζεσαι... Είναι τόσο έκδηλο το άγχος σου να υπερασπιστείς την αφορμαλιστική παρείστικη χαοτομηδενομαυρίλα σου, ως (και καλά...) επιλογή "οργάνωσης" του "χώρου", που καταφεύγεις σε νοητικές ακροβασίες.

2. "δε μπορεί η "νεότητα" και η αίσθηση του χρόνου της να είναι κατηγορία κατά ενός φαντασματικού "αφορμαλισμού", καθώς αυτή ως ανθρώπινο φυσικό χαρακτηριστικό εμφανίζει τις ίδιες ιδιότητες και μέσα στις πιο κάθετα οργανωμένες πολιτικές δομές..."

Προφανώς και κάνεις πως δεν καταλαβαίνεις αυτά που διαβάζεις... ΔΕΝ κατηγορώ την νεότητα για την στρεβλή της αντίληψη του πολιτικού χρόνου. Καταλογίζω στρεβλή αντίληψη, τις περισσότερες φορές ξεχειλωμένη και χαλαρή του πολιτικού-κινηματικού χρόνου, απο όσους/ες λόγω μηδενικής ή ελάχιστης ταξικής και πολιτικής συνειδητοποίησης, κατοικοεδρεύουν "συναισθηματικά" και "εφηβο-εξεγερμένα" στις αφορμαλιστικές δομές του χώρου (καταλήψεις, στέκια, αναρχοπαρεάκια κλπ. Ο "πολυ δουλει@" το είπε καλύτερα απο μένα : "Δε μπορεί να βαράμε κινηματικές υπερωρίες όποτε πατήσει τον συναγερμό το αφεντικό κι όταν δεν μας θέλει στα πόδια του να κάνουμε ρεπό." Ξέρεις ποιοί κάνουν ρεπό όποτε δεν "μυρίζει" μπάχαλο ? Τα αφορμαλιστικά παρεάκια με την χαμηλή έως μηδενική ταξική και πολιτική συνείδηση, που δεν καταλαβαίνουν τι παίζει γύρω τους σε επίπεδο κοινωνίας, παρα μόνο αν δούνε μπάτσους και φασίστες απέναντί τους. Τότε μόνο τσουτσουρώνουν και βγάζουν τον "εξεγερτισμό" τους...

3. "Διότι στα παρτάκια κ.τ.λ δε πάνε μόνο τα αφορμαλιστικά παρεάκια, αλλά και τα φορμαλιστικά αντίστοιχα τους. Τα τελευταία μάλιστα είναι τις περισσότερες φορές αυτά που τα οργανώνουν..."

Πολλοί οργανώνουν παρτάκια, δεν είναι εκεί το πρόβλημα. Μην κάνεις πως δεν καταλαβαίνεις... Το θέμα είναι, όταν σε ένα πάρτυ ή μια συναυλία που οργανώνεται για οικονομική ενίσχυση απο μια αναρχική πολιτική συλλογικότητα, ή απο πολλές συλλογικότητες μαζί, συλλογικότητες των 15-20 μελών, συρρέουν χιλιάδες (βλ. 2ήμερο Βίλας Ζωγράφου πέρυσι), αλλα όταν οργανώνονται πορείες, συγκεντρώσεις και μικροφωνικές για ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ, τότε κατεβαίνουν οι μερικές δεκάδες έως μερικές εκατοντάδες γνωστοί/ές και μη εξαιρεταίοι/ες συνεπείς σύντροφοι/ισες του αγώνα. Πού είναι οι άλλοι/ες οοοέεεοο ??? Φασούλα δικέ μου.... Ποιός θα μας πιάσει απο το πέτο, όταν ξαναπάμε στην κατάληψη να πιούμε μαγκιώρικα την μπυρίτσα μας και να κάνουμε την αναρχοφασούλα μας, ποιός θα μας ζητήσει τον λόγο που κάνουμε αποχή απο κινηματικές δράσεις ? Κανένας, απολύτως κανένας. Γιατί αυτή είναι η αφορμαλιστική σας αναρχία, να κάνει ο καθένας ότι γουστάρει, όποτε γουστάρει, όποτε κεφάρει και "νιώθει", να μπαίνει όποτε θέλει στις συνελεύσεις, να μένει μουγγός ή να σολάρει εκτός θέματος, να φεύγει όποτε θέλει και λογαριασμό να μην δίνει σε κανέναν και ποτέ. Αυτό δεν λέγεται αναρχικές διαδικασίες αλλα ανοιχτή ψυχοθεραπεία. Αν θέλεις να την βαφτίσεις αφορμαλιστική, πές την κι έτσι, πάντως πιο πολύ της ταιριάζει το σηματάκι της μερσεντές παρά το αλφάδι...

4. "Διότι δε μπορεί να ξεχνά κανείς ότι δεν είναι ζήτημα "αφορμαλισμού" η μη δημιουργία ισχυρών συνειδήσεων και το γεγονός ότι οι περισσότεροι πάνε σπίτια τους μόλις μεγαλώσουν,  καθώς αν οι παντός είδους "φορμαλισμοί" αποτελούσαν το αντίδοτο σε αυτά τα φαινόμενα, τότε θα είχαμε ήδη "κομμουνισμό" στην Ελλάδα, μόνο και μόνο επειδή η μισή ελλάδα έχει περάσει από το ΚΚΕ..."

Η μη δημιουργία ισχυρής ταξικής και πολιτικής συνείδησης στον "χώρο" οφείλεται σε πολλούς λόγους, τους οποίους εξέθεσα αναλυτικά. Αν έχει "λίπος" η φορολογική δήλωσή σου, και το Ε9 σου (ακίνητη ιδιοκτησία), καθώς και τα αντίστοιχα των γονιών σου, κατα 99% θα την κάνεις κι εσύ με ελαφρά όταν θα καβατζάρεις τα 30-35, άντε το πολύ τα 40 σου... Μην την ξεχνάς αυτή την ΤΑΞΙΚΗ παράμετρο, δεν είναι μόνο ο αφορμαλισμός αιτία απόσυρσης. Για σένα προφανώς ότι είναι έξω απο το χυμαδιό και την χαοτομαυρίλα είναι ΚΚΕ. Πολύ ωραίο επιχείρημα να ταυτίζεις έμμεσα την αναρχική πολιτική οργάνωση με το ΚΚΕ ! Ο κόσμος που πέρασε κατα εκατοντάδες χιλιάδες απο το ΚΚΕ απο την μεταπολίτευση και δώθε, πήγε σπίτι του για πολλούς λόγους, ο κυριότερος των οποίων είναι οτι κατάλαβε, άλλοι νωρίς (μέσα στην ΚΝΕ) κι άλλοι πολύ αργά, οτι το ΚΚΕ δεν επιδιώκει καμμία κοινωνική ανατροπή και καμμία κοινωνική επανάσταση, αλλα οτι είναι ΜΑΓΑΖΙ, απο το οποίο κάποιοι λίγοι τρώνε και πίνουνε εις υγείαν των κορόϊδων και οι πολλοί κάνουν το σκατό τους φιλότιμο και συνδρομές νομίζοντας οτι ενισχύουν την υπόθεση της κοινωνικής απελευθέρωσης. Προσπάθησε να πιάσεις φιλική κουβέντα με μερικούς παλιούς κκέδες, είτε διαγραμμένους, είτε αποχωρήσαντες να σου πούνε ιστορίες να φρίξεις. Κι ο αφορμαλιστικός "χώρος" κατ' αντιστοιχία, λειτουργεί σαν μαγαζί για κάποιους, που προσκολούνται στο χαλαρό σε καταλήψεις, στέκια, παρεάκια κλπ[, χωρίς δεσμεύσεις, αλλα με αυτό το γνωστό αναγνωρίσιμο στυλάκι και κάνουν τις δουλίτσες τους και βγάζουν τα μεροκαματάκια τους... Γι αυτό και μόνο τον λόγο, ο "χώρος" πρέπει να "πεθάνει" και την θέση του να πάρει ένα οργανωμένο ΤΑΞΙΚΟ και ΠΟΛΙΤΙΚΟ αναρχικό κίνημα, κι ας είναι πολύ λιγότερος ο κόσμος που συμμετέχει στα παρτάκια και τις συναυλίες που θα διοργανώνονται για οικονομικές ενισχύσεις. Ο αφορμαλισμός είναι το καλύτερο λίπασμα για να διαιωνίζεται αυτό το συνοθύλευμα που αποκαλείται "χώρος". Δεν χρειαζόμαστε εξεγερμένες ατομικότητες και εφηβικά ή μετεφηβικά παρεάκια που σήμερα είναι και μεθαύριο αποχωρούν ή διαλύονται, παρεάκια που περνάνε, ξεκαυλώνουν στα μπάχαλα ναρκισευόμενοι με την έκριση της τεστοστερόνης τους, αλλα μόλις τους φύγει η κάψα απο την "φασούλα" τους την κάνουν στο χαλαρό.

5. "Δεν εστιάζεις σωστά στο πρόβλημα και νομίζω ότι περισσότερο αγωνιάς να τα φορτώσεις στον "αφορμαλιστικό" κόκκορα. Η οργάνωση δεν είναι φύσει-θέσει εργαλείο λοβοτομής κι όποιος την αντιλαμβάνεται ως τέτοιο μάλλον δεν έχει θέση στο αναρχικό κίνημα."

Κατα την γνώμη μου εστιάζω σωστά.Όταν εσύ κατέβεις απο την πλάτη του αφορμαλιστικού κόκορα που αναφέρεις, και δομήσεις τα επιχειρήματά σου διαλεκτικά για να με πείσεις χωρίς μαγκιώρικη απαξίωση, τότε πολύ ευχαρίστως να αναθεωρήσω την άποψη που έχω οικοδομήσει μέσα μου εδώ και αρκετά χρόνια... Προφανώς για σένα η λέξη οργάνωση είναι συνώνυμη της λοβοτομής, γι αυτό τις βάζεις δίπλα-δίπλα. Να σε ενημερώσω λοιπόν κι εγώ απο την πλευρά μου στον ίδιο τόνο, οτι και για μένα ο αφορμαλισμός είναι συνώνυμο του δωρεάν μπορδέλου. Στο δωρεάν μπορδέλο μπαίνεις, κάνεις αυτό που είναι να κάνεις και εξέρχεσαι δωρεάν και ξαλαφρωμένος απο την έκριση αδρεναλίνης και τεστοστερόνης. Συγχαρητήρια ! Η ιστορία του ιστορικού αναρχικού κινήματος θα αναδείξει την πολιτική υπεροχή του στο βαθύ μέλλον...

6. "Κι ο "αφορμαλισμός", επίσης,  δεν είναι "πολιτικό πρόγραμμα" ή "πρόταγμα" για να έχει ως στόχο το "ντου στη βουλή" ή να υπαγορεύει "πολιτικούς στόχους" γενικότερα, αντίθετα με τη συντριπτική πλειοψηφία των "πολιτικών" οργανώσεων, αλλά "οργανωτικό" πρόταγμα ή "αξονας κινηματικής συγκρότησης" που υπηρετεί τα πολιτικά προτάγματα του κινήματος σε άμεση συνάφεια με αυτά...Κι όταν σπάει αυτή η συνάφεια, τότε πράγματι αυτός που τη σπάει είναι εκτός κινήματος."

Δεν θέλω να γίνομαι κουραστικός, αλλα αναγκάζομαι να σου επαναλάβω γι ακόμα μια φορά, οτι ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ. Δεν κατηγορώ τον αφορμαλισμό για όλες τις παθογένειες και αδυναμίες του "χώρου", οργανωτικές, πολιτικές, κοσμοθεωρητικές, στρατηγικής κλπ. Αυτή είναι η δικιά σου εντύπωση, γι αυτό απαντάς αλλού γι αλλού... Απο ένα σημείο και μετά η απάντησή σου είναι αυτοαναφορική και καμμία σχέση με αυτό που έγραψα πριν.

7. "Από την άλλη επίσης, δε μπορεί, ακόμα κι αν δεχόμασταν ότι όντως αυτό είναι το πρόβλημα, η απάντηση να είναι ένα γενικό κι αόριστο, δλδ. φαμφαρόνικο, "ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ ΚΙ ΟΜΟΣΠΟΝΔΟΠΟΙΗΜΕΝΑ", ως τάχα αντίθετο προς τον "αφορμαλιστικό τρόπο οργάνωσης". Αυτό πρέπει να το κάνεις ταληράκια εκτός κι αν νομίζεις ότι ένα "επιχειρησιακό σωματείο" ή μια "τοπική οργάνωση" έχει και τόσο μεγάλη διαφορά στο τρόπο που συνδέεται ελεύθερα, με μια ομοσπονδία απ' ότι μια "ομάδα συγγενείας" που συμμετέχει σε μια αναρχική ομοσπονδία ... Μάλλον φαντάσματα κυνηγάς."

Με τα φαντάσματα συνδιαλέγεσαι εσύ, εγώ είμαι άθεος υλιστής κι όχι χίπης, κι έχω και τα 2 μου πόδια στην γη... Όταν μιλάμε για αναρχική πολιτική οργάνωση νομίζω οτι είναι προφανές οτι ΔΕΝ ΜΙΛΑΜΕ για αναρχοσυνδικαλιστκή οργάνωση. Ιστορικά ΠΟΤΕ δεν ήταν μπουρδουκλωμένα αυτά τα 2 σε 1 "συσκευασία". Άλλο η CNT ως αναρχοσυνδικαλιστική συνομοσπονδία κι άλλο η FAI ως αναρχική ομοσπονδία πολιτικών ομάδων. Οι της FAI συμμετείχαν ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ στην CNT. Το αντίθετο δεν συνέβαινε... Επομένως ένα επιχειρησιακό σωματείο αν θέλει να ενταχθεί κάπου, θα ψάξει να βρεί τα άλλα σωματεία και συνδικαλιστικές κινήσεις, για να ομοσπονδιοποιηθούν. Μια αναρχική πολιτική συλλογικότητα θα ψάξει να βρεί άλλες αναρχικές πολιτικές συλλογικότητες για να συνάψει σχέσεις πολιτικής και οργανωτικής σύνδεσης. Αντιλαμβάνομαι επίσης οτι έχεις μπλεγμένες τις έννοιες "ομάδα συγγένειας" και "αφορμαλισμός", μπλεγμένες μέχρι ταύτισης. Καλό νομίζω είναι να διαβάσεις λίγο παραπάνω για να ανακαλύψεις οτι ιστορικά ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ομάδες συγγένειας υπήρχαν, ως βασικός άξονας οργάνωσης στην FAI, μια ομοσπονδία που καμμία σχέση δεν είχε με αφορμαλισμούς και μοντέλα οργανωτικών σχέσεων μεταξύ ομάδων στα οποία αναφέρεσαι... Το "ελεύθερα" δεν σημαίνει "χαλαρά και χωρίς δέσμευση", αυτός είναι ο βασικός πυρήνας της διαφωνίας μας. Για σένα "ελεύθερα" σημαίνει ΧΩΡΙΣ ΔΕΣΜΕΥΣΗ, πολιτική και οργανωτική. Για μένα σημαίνει το ακριβώς αντίθετο, δηλαδή ΜΕ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΕΣ ΔΕΣΜΕΥΣΕΙΣ.

Αυτή την στιγμή στον ελλαδικό χώρο εξελίσσονται 3 βασικά αναρχικά πολιτικά εγχειρήματα ομοσπονδιοποίησης. Προσωπικά δεν προκρίνω κανένα, είναι πολύ νωρίς να κάνουμε κριτική, αν δεν δούμε πώς δουλεύουν αυτά στην πράξη. "Με τα λόγια χτίζονται ανώγια και κατώγια" έλεγε η μακαρίτισα η γιαγιά μου. Ας αφήσουμε την ίδια την εξέλιξη των εγχειρημάτων να μας δείξει τι είναι αυτό που ταιριάζει στην παρούσα κοινωνική, οικονομική και πολιτική συγκυρία στο ελλαδιστάν... Οπότε για τα "φραγκοδίφραγκα" που ζητάς σε ότι αφορά το "ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ ΚΙ ΟΜΟΣΠΟΝΔΟΠΟΙΗΜΕΝΑ" που έγραψα σε προηγούμενη ανάρτηση, ρώτα, διάβασε, ενημερώσου για το πώς το εννοούν πολιτικά και οργανωτικά το καθένα απο τα 3 αυτά εγχειρήματα. Δεν είμαι διαφημιστής κανενός... ;)

Για κλείσιμο, θα ξαναγυρίσω στο θέμα της συζήτησης, επαναλαμβάνοντας το αυτονόητο :

Όποιος/α συμμετέχει στο εκλογικό προβατοπάζαρο, ρίχοντας το κουκί του στην κάλπη είναι έτσι κι αλλιώς ΕΚΤΟΣ αναρχικού κινήματος. Τελεία και παύλα. Ας ονομάσει τον εαυτό του "αυτόνομο", "αυτοοργανωμένη φασούλα", "εξεγερμένη ατομικότητα" ή ότι άλλο ευφάνταστο κατεβάσει η κεφάλα του, αλλα όχι αναρχικό. Τα τσιτάτα του Ντουρούτι το 36 για τις τότε εκλογές τα ξέρουμε, ας μην επαναληφθούν σε μια προσπάθεια ανιστόρητης και αντιδιαλεκτικής ταύτισης του ιστορικού χθές στην προεπαστατική Ισπανία με το σήμερα στο ελλαδιστάν.

ΕΙΤΕ ΜΕ ΕΥΡΩ ΕΙΤΕ ΜΕ ΔΡΑΧΜΗ, ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ.

από αποχη 26/08/2015 2:28 πμ.


ελπιζουμε οτι δεν θα μας πρηξουν παλι οι συριζαιοι και οι ομοσταυλοι τους με κειμενα του στυλ γιατι πρεπει να διαλεξουμε ποιος η ποιοι πολιτικοι της σκακιερας  θα εφαρμοσουν μεσω μνημονιου την παραπερα εξαθλιωση μας.

από Πολύ δουλει@ 26/08/2015 2:54 πμ.


Θα έπρεπε αυτές τουλάχιστον τις εκλογές να τις είχαμε δει να έρχονται απ'τον Ιούνιο και την διχοτόμηση των μνημονιακών ψευτοαριστερών με των αντιμνημονιακών χαζοαριστερών. Θα ήταν σημαντικό αν υπήρχε πραγματική οργάνωση να αξιολογήσει και να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία που ιστορικά δεν επανέρχεται για πολλές δεκαετίες. Δεν είναι σαν όλες τις προηγούμενες εκλογές και δεν θα είναι σαν τις επόμενες. Εδώ η μοναδική πρόφαση (παραμύθι) των κοινοβουλευτικών ότι η σωστή επιλογή εκπροσώπων θα φέρει την σωστή επιλογή πολιτικής γκρεμίστηκε. Δεν πα να ψηφίζεις και ΕΚΚΕ και ΑΚ η πολιτική όχι μόνο δεν αλλάζει αλλά χειροτερεύει κιόλας ασχέτως εκπροσώπων.

Κι αντί να πέσουμε στη δουλειά τρεις μήνες για το πως θα το εκμεταλλευτούμε και να μιλήσουμε στην κοινωνία για το αδιέξοδο της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, εμείς πήγαμε διακοπές και μπανάκια κι όταν από Σεπτέμβρη περάσει η ηλίαση και "ξελαμπικάρουμε" το βλέπουμε. Τραβάμε και 2-3 σεντόνια clopy-paste απ'τα παλαιά του ξύλινου ακαταλαβίστικου λόγου και μποϊκοτάρουμε τις εκλογές, εμείς οι γραφικοί ... που μαζί με το ΚΚΕ πάντα τα ίδια λέμε. Μονοπώλια αυτοί, αφεντικά εμείς, ... σαν τις αρκούδες χορεύτριες.

Να είχα 20 ανθρώπους συνεννοήσιμους και με όρεξη για δουλειά και 10 φράγκα για έξοδα θα πρότεινα να ιδρύσουμε κόμμα το οποίο να λέει "μη μας ψηφίσετε γιατί δεν πρόκειται έτσι κι αλλιώς να αλλάξει τίποτα" - "οργανωθείτε μόνοι σας να αλλάξετε την ζωή σας, αλλιώς και να μας ψηφίσετε θα κάνουμε ότι ο Γιωργάκης κι ο Αντωνάκης, θα σας πιούμε το αίμα εκ μέρους των μεγάλων αφεντικών". Καταστασιακό ακούγεται αλλά δε ξέρω πως αλλιώς να ξυπνήσει αυτή η κοινωνία πριν είναι πια πολύ αργά. Να ξυπνήσει να αγωνιστεί όμως, όχι να ξυπνήσει να αρχίσει να διαβάζει Καστοριάδη. Από συνειδητοποιημένους με φουλάρια και βερμούτ φλομώσαμε, και το πρωί την κουστουμιά το μαγουλάκι να γυαλίζει και στη γραφειοκρατία. (μας πήραν τα εργατικά δικαιώματα - 50% του μνημονίου - και μας πήραν και τα ανθρώπινα δικαιώματα πάνω απ'τη δημόσια γη που μετέτρεψαν σε κρατικό/ιδιωτικό οικόπεδο - άλλο 50% του μνημονίου .... αλλά και πριν αυτά καπιταλισμό είχαμε .. )

Για μένα που απεχθάνομαι τον αφορμαλισμό η επανάσταση μοιάζει με ένα αγροτικό γεμάτο με μικρές λεσβίες μαύρες αγρότισσες με καλάζνικοφ ... αλλά να τις κοιτάνε όλοι οι άλλοι και να καμαρώνουν! Όσο οι μεγάλοι λευκοί άνδρες θα ηγούνται κάποιας επανάστασης αυτή θα πλησιάζει το τέλος της. Έχουμε πολύ δουλειά να κάνουμε ακόμα εμείς οι μεγάλοι λευκοί άνδρες, πρέπει να κατέβουμε πολλά σκαλοπάτια ακόμα. Και το αν έχουν ή όχι καλάζνικοφ δεν είναι όσο σημαντικό όσο η υπόλοιπη εικόνα.

Αν η κοινωνία δεν είναι κοινωνία αναρχικών επανάσταση δεν θα υπάρξει, δε πα να χτυπιέσαι με τους μπάτσους και τους φασίστες όσο θες εσύ, η κοινωνία θα ξερνάει κι άλλους κι άλλους μέχρι να σε εκμηδενίσει. Κι αφεντικά... εκατομμύρια περιμένουν στην ουρά να γίνουν κι αυτά, δεν είναι άτομα είναι κοινωνικό φαινόμενο, για το οποίο, εσύ μηδενιστή αφορμαλιστή, όχι μόνο δεν έχεις κάνει τίποτα να το αντιστρέψεις, το τροφοδοτείς και με βενζίνη να φουντώνει. Το κακό αφεντικό αντλεί δύναμη από την ανάθεση σε αυτό να εκμηδενίσει την ύπαρξη σου.

Και γιατί δεν διαβάζει και δεν σε ακούει η κοινωνία; Γιατί δεν έχεις οργάνωση, όπως έχει το ΚΚΕ, μοιράζεις 500 κείμενα σε 11 εκατομμύρια, και μετά ένα άλλο, εξίσου ξύλινο αλλά διαφορετικό, και μετά άλλο, και δεν βγαίνει συμπέρασμα από αυτα τα 500ρικα κειμένων. Άσε που χρησιμοποιείς ένα σωρό ξένες λέξεις, αυτοοργάνωση, κυριαρχία, αφεντικά, ολοκληρωτισμός, καταστολή, .... τι είναι αυτά, ποιός στη γειτονιά σου μιλάει έτσι; Εξήγησε μια φορά τι σημαίνουν όλα αυτά. Τι να κάνουμε, αφού δε βγαίνει νόημα ας ψηφίσουμε τώρα Ζωή μπας κι αλλάξει κάτι, μπας και βρούμε μεροκάματο, έρθει ανάπτυξη, σκιστούν τα μνημόνια .... ΚΑΤΙ ΡΕ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ!

Η ΕΛΠΙΔΑ ΔΕΝ ΕΡΧΕΤΑΙ ΜΟΝΗ ΤΗΣ

Έχουμε x δευτερόλεπτα ακόμα σε αυτή την μάταια ζωή να επενδύσουμε στην επανάσταση ... δεν έχουμε καιρό για πάρτι εκτός κι αν οικονομικά ενισχύουμε αυτούς που η ζωή τους κρίνεται απ'την βοήθεια μας, .. δεν έχουμε καιρό για χάσιμο ούτε το θεωρούμε δεδομένο ότι σε 5-10 χρόνια θα έχουμε την ευκολία και την ελευθερία να κάνουμε αυτό που μπορούμε σήμερα. Στο Ιραν και την Β.Κορέα δεν έχουν αυτή την πολυτέλεια που προσωρινά έχουμε εμείς. Κάπου όμως είναι κάποιοι σύντροφοι κι εκεί και το παλεύουν σιωπηρά με κίνδυνο το κεφάλι τους.

από πάντα καλά 26/08/2015 8:50 πμ.


αγαπητέ "πάντα καλά", εδώ μιλάς με μένα, άρα το πληθυντικός "βαρεθήκατε" είναι μια κουτοπόνηρη μαλακία και μισή αν δε μου πείς που με έχεις εντάξει ερήμην  για να καταλάβω"ποιοί βαρεθήκαμε;". Αυτό είναι φτηνός πολιτικαντισμός που ανθεί σε κάτι αριστερές (και όχι μόνο) οργανωσεις που αναζητούν εναγωνίες "φράξιες".

1. Είδα ότι συμφωνούμε σε όλα τα υπόλοιπα πλην των τριών σημείων που ανέφερα. Χαλιέσαι; Δεν πειράζει. Θα μου πείς κι εσύ που την είδες τη "χαοτομηδενιστομαυρίλα" μου;

2. Προφανώς κι εσύ δεν καταλαβαίνεις τι γράφεις όχι εγώ τι διαβάζω. Όταν λες "Συνήθως, λόγω χαμηλού μέσου όρου ηλικίας στον "χώρο", επικρατεί στην ατμόσφαιρα των συλλογικών διαδικασιών, μια παραμορφωμένη αίσθηση του χρόνου. Νιώθεις οτι οι περισσότεροι/ες έχουν λόγω νεότητας μια τελείως προσωπική αίσθηση του πώς κυλάει ο πολιτικός χρόνος μέσα σε κάθε συγκυρία, άλλες φορές τον αντιλαμβάνονται πολύ συμπυκνωμένα (βλ. Δεκ 2008) και άλλες φορές (τις περισσότερες) ξεχειλωμένο..." κατηγορείς τη νεότητα.

Τώρα το αλλάζεις. Λες "Καταλογίζω στρεβλή αντίληψη, τις περισσότερες φορές ξεχειλωμένη και χαλαρή του πολιτικού-κινηματικού χρόνου, απο όσους/ες λόγω μηδενικής ή ελάχιστης ταξικής και πολιτικής συνειδητοποίησης, κατοικοεδρεύουν "συναισθηματικά" και "εφηβο-εξεγερμένα" στις αφορμαλιστικές δομές του χώρου (καταλήψεις, στέκια, αναρχοπαρεάκια κλπ."

και κατηγορείς την έλλειψη συνείδησης. Χαίρω πολύ...Κι ακριβώς σε αυτό το πράγμα σου  απάντησα εκ των προτέρων όταν σου είπα ότι η οργάνωση δε μπορεί να κάνει λοβοτομή (και η αναρχική οργάνωση δε θα έπρεπε να το θέλει να γίνει μαντρί άβουλων ακολουθητών), ερήμην του υποκειμένου και έφερα ως παράδειγμα το ΚΚΕ...Άρα δεν είναι αυτή η λύση για το πρόβλημα της συνειδητοποίησης.

3. Αυτό που περιγράφεις εσύ το ονομάζεις "αφορμαλιστική" διαδικασία, όχι εγώ... Αν και πάλι η αναρχική οργάνωση μπορεί να ζητήσει το λόγο μόνο από αυτούς που είναι μέλη της. Άρα όταν αυτή θα κάνει πάρτυ αλλά και οτιδήποτε άλλο και πάλι μόνο από τα μέλη της θα μπορεί να ζητήσει τα ρέστα για τη συμμετοχή, όπως ακριβώς συμβαίνει και τώρα από τις επιμέρους συλλογικότητες που αναλαμβάνουν να "οργανώσουν" την όποια εκδήλωση. Καμία διαφορά...Άρα πάλι η "οργάνωση" δεν είναι λύση εκτός αν κάνει πάρτυ μόνο για τα μέλη της., πράγμα το οποίο μπορεί να γίνει και τώρα, άρα και πάλι δε χρειάζεται. Όσο για τις συνελέυσεις κ.τ.λ, πολύ θα ήθελα να μου πείς τον τρόπο με τον οποίο θα εξαναγκάσεις κάποιον να μιλήσει σε μια συνέλευση.

4. Δεν ταυτίζω καμία "πολιτική οργάνωση" με το ΚΚΕ. Εσύ αντίθετα είσαι απλά ΑΝΤΙ-ΚΚΕ και τέτοιο και το επιχείρημα σου. Γιατί τώρα μας λες ότι μπήκαν στο ΚΚΕ ταξικά συνειδητοί κι επειδή δε βρήκαν εκεί ότι περίμενε η ταξική συνείδηση τους, το εγκατέλειψαν. Άρα αφού είχαν ταξική συνείδηση πριν μπουν στο ΚΚΕ τότε καταρρέει ξανά το επιχείρημα σου για την "οργάνωση" ως δημιουργό ταξικής συνείδησης. Συν ότι Ε9 με λίπος έχουν και στο κόμμα, μέχρι και συνδικαλιστική οργάνωση έχουν για τους μικροαστούς, άρα αυτό που λες ισχύει για όλους τους πολιτικούς χώρους που ομνύουν στην "εκ-λιπούσα" εργατική τάξη. Κι αυτό δεν έχει καμία σχέση με "αφορμαλισμό". Και τέλος πάντων υπό τις διαταγές του ΚΚΕ βρέθηκαν πολύ περισσότεροι από αυτούς μετά τη μεταπολίτευση. Πριν τη μεταπολίτευση κι επί εθνικοαπελευθερωτικού πολέμου περασε όντως η μισή ελλάδα.

5.ο μόνος που βγάζει μαγκιώρικη απαξίωση είσαι εσύ. Τα επιχειρήματα σου είναι αντιδιαλεκτικά όπως σου αποδεικνύω τόση ώρα και δεν κάνω καμία τάυτιση "οργάνωσης"- λοβοτομής, όπως πολύ θα ήθελες. Εσύ προκρίνεις μια οργάνωση τέτοιου τύπου με αυτά που λες κι ενάντια στα οποία επιχειρηματολογώ. Άλλωστε τα "μπουρδέλα" είναι μια "οργανωμένη" επιχείρηση, δε νομίζω να μπουκάρεις σε όποιο σπίτι βρείς για να γαμήσεις όποιον βρείς μπροστά σου. Συν ότι υπάρχουν και τα βίτσια, άλλοι ξεκαβλώνουν έμπρακτα κι άλλοι ξεκαβλώνουν κάνοντας τους ηδονοβλεψίες. Εν προκειμένω της επανάστασης...Η ιστορία του ιστορικού αναρχικού κινήματος δείχνει την αξία της στο σήμερα και ανήκει σε όλους μας. Δεν είσαι τιμητής της και ιστορικά να το πάρεις δλδ... Ο μεσσιανισμός σου είναι κατάλληλος για θρησκείες.

6. Ούτε εγώ θέλω να γίνομαι κουραστικός, όμως αν είναι έτσι όπως το λες, τότε δεν εκφράζεσαι σωστά για να γίνεις κατανοητός.

7. Άθεος υλιστής και να προβλέπει το βαθύ μέλλον, μάλλον για ιδεαλιστής μου κάνει ή για οπαδό της "επιστημονικής" θρησκείας που καταδίκαζε ο Μπακούνιν του ιστορικού αναρχικού κινήματος. Που επειδή έχει πάψει πλέον να είναι επιστήμη άρα και κατά συνέπεια υλιστική, μπορεί άνετα να βλέπει φαντάσματα. Είτε χίπηδων, είτε αφορμαλιστών είτε μεταεφήβων κ.ο.κ.

Χαίρω πολύ επίσης, για το τι είναι η fai,  Εσύ έχεις μπλεγμένες τις έννοιες σκορποχώρι-αφορμαλισμός. Πόσα θες να μας τρελάνεις. Δεν είχε η fai σχέση με αφορμαλισμό Εν μέρει όντως κι αυτό ήταν το λάθος της.

Ξέρεις πόσες τάσεις συμμετείχαν στη fai; Όλες.

Ξέρεις πόσο χαλαρή ήταν η fai όσον αφορα την αυτονομία των ομάδων που την απάρτιζαν; Εντελώς.

Ξέρεις εσύ η fai να αναλαμβανε ως τέτοια τις εκτελέσεις των μπράβων των αφεντικών; Δε νομίζω...

Ξέρεις πόσοι έγιναν υπουργοί και γενικότερα την κατάληξη της fai;

Ο Ντουρούτι τη μία έλεγε ότι είναι μέλος της fai και μίλαγε εξ' ονόματος της στα συνέδρια και όταν πήγε να του ζητήσει να απολογηθεί για κάτι η fai, τους είπε ότι "δε λογοδοτώ σε εσάς διότι δεν είμαι μέλος της fai"...

Για σένα "ελεύθερα" σημαίνει "χωρίς δέσμευση" όχι για μένα. Ούτε καν γι' αυτούς τους "αφορμαλιστές" που κατηγορείς ως χαοτοτιδήποτε δε σημαίνει αυτό το πράγμα, όπως αποδεικνύουν οι ισόβιες ποινές τους λόγω της δέσμευσης τους στα όποια πολιτικά προτάγματα τους. Να τελειώνουμε λοιπόν με τις μυθολογίες, δε βοηθάνε το κίνημα.

Σαφώς και πρώτα θα περιμένουμε να δούμε τα πλαίσια λειτουργίας των ομοσπονδιών για να κρίνουμε ποιός είπε το αντίθετο; Τα φραγκοδίφραγκα τα ζήτησα από εσένα εδω μέσα, επειδή εσύ μας τα πρότεινες. Όχι από τους συντρόφους που συμμετέχουν, οπότε μην κάνεις τον τιμητή και μη πετάς τη μπάλα στην εξέδρα. Δεν έχεις άποψη; Αν δεν έχεις είναι πολιτικά ανεύθυνο και πολιτικά άχρηστο να μας πετάς με τον ανεμιστήρα προτάγματα....

Συμφωνώ απόλυτα στην κατακλείδα σου.

προς πολύ δουλειά: Kαθοδηγητές να αναζητήσεις στα γραφεία από τα οποία ποστάρεις, ασφαλίτη. Κι αν φτιάξεις και την οργάνωση σου, μπορεί ίσως και να γίνεις ένας.

 

από κ@λά ευχαριστώ 26/08/2015 4:38 μμ.


Έχεις πολύ άγχος να αυτοδικαιωθείς. Μην στρεσάρεσαι αφορμαλιστή μου, ο καιρός θα δείξει ποιός απο τους δυό μας έχει δίκιο και πού. Ήθελες "ταληράκια" στα έκανα φραγκοδίφραγκα, αλλα ακόμα και μετά απ' αυτό είσαι καβαλημένος στην πλάτη του αφορμαλιστικού σου κόκορα και τσουτσουρώνεις μπαχαλεύοντας έννοιες. Αφού προσπάθησες να παρουσιάσεις οτι συμφωνούμε σ' όλα, μετά έκανες την κωλοτούμπα σου και διαφωνείς σε κάθε σημείο. Αποφάσισε. Και την ταύτιση της αναρχικής οργάνωσης με το ΚΚΕ την έκανες εσύ κι όχι εγώ, ξαναδιάβασε αυτά που έγραψες. Και ποιός έγραψε οτι η συνείδηση αποκτάται πριν μπείς στην οργάνωση ? Εσύ και μόνο εσύ. Ξαναδές τα γραφτά σου. Και μετά θίγεσαι που σε λέω χαοτομηδενομαυρίλα... ΟΚ, απλά τρικυμία στο κρανίο είναι δεν είναι χαοτομηδενομαυρίλα.

Για πές μας "ιστορικέ" ποιές έιναι ΟΛΕΣ αυτές οι τάσεις που ισχυρίζεσαι οτι στεγάζονταν στην FAI σχεδόν "αφορμαλιστικά" ? Γιατί βέβαια δεν τολμάς να μιλήσεις για αφορμαλιστική FAI... Πιάνεσαι απο τους Los Solidarios και το πώς τοποθετούνταν ιστορικά σε σχέση με την FAI, για να γενικεύσεις και να παραμυθιάσεις οτι η FAΙ ήταν σχεδόν αφορμαλιστική !Το άτυπο διευθυντήριο της FΑΙ το έχεις υπόψη σου ? Αυτό που μετά τις αποτυχημένες και πολύνεκρες εξεγέρσεις της περιόδου 31-34, είχε συσταθεί κεντρικά απο την ομοσπονδία για να εκτιμά κάθε φορά τις συνθήκες, ωστε να μην σηκώνει όποτε της καβλώσει της καθε μιας περιφέρειας το μπαϊράκι της εξέγερσης ? Αυτή την "εθνικη επιτροπή" που έβαζε πάνω απο το θυμικό την αποτελεσματικότητα και τον στρατηγικό στόχο ? Που λόγω δεκάδων χιλιάδων πολιτικών κρατουμένων και μεγάλων απωλειών στο προηγούμενο διάστημα, εξουσιοδοτήθηκε να αποφασίζει αν μια απεργία θα απλωθεί ή όχι σε τοπική ή περιφερειακή εξέγερση ? Πόσο αφορμαλιστικό σου ακούγεται αυτό ? Και μετά μου λές οτι ήταν η FAI ανοιχτή σε κάθε τάση ? Πού είδες αφορμαλισμό σε όλα αυτά ? Μάλλον χρειάζεσαι διάβασμα...

Και δηλώνεις και υπέρ της δέσμευσης ! Ποιάς δέσμευσης ? Οτι θα είσαι για τις επόμενες 2-3 ώρες μαζί με κάποιους άλλους σε έναν χώρο για να συζητάτε ? Κι οτι αν δεν συμφωνήσετε σχεδόν σε όλα, θα πάρει ο καθένας την αποψάρα του και θα πάει στο στεκάκι του και στην φασούλα του να συνεχίσει να κάνει αυτά που έκανε και πριν και να τα χώνει παρέα με τους "δικούς" του, στους "άλλους" ? Είναι για γέλια η δέσμευση που επικαλείσαι... Προχωρώντας έτσι, αν ζήσεις 2-3 χιλιάδες χρόνια ίσως καταφέρεις να συγκεράσεις τις απόψεις σου με τις απόψεις άλλων και να στήσεις το αφορμαλιστικό σου δίκτυο. Εγώ δεν είμαι χαϊλάντερ, ούτε γνωρίζω άλλους που να έχουν την πολυτέλεια της αναμονής του πότε το θυμικό και ο μικραστικός εγωϊσμός θα μπούνε κάτω απο την ανάλυση και τον στρατηγικό σχεδιασμό της επαναστατικής προοπτικής.

Σαφώς και δεν υπάρχει "επιστημονικός" σοσιαλισμός, οπότε τα περι θρησκείας στα επιστρέφω, κανένας δεν προβλέπει το μέλλον, εκτιμήσεις κάνουμε με βάση τα αναλυτικά εργαλεία που ο καθένας διαθέτει στην κεφάλα του. Τα φαντάσματα λοιπόν είναι δικά σου και συνέχιζε να τα κυνηγάς, μιας και αυτό σε φτιάχνει. Για το "λίπος" θα επιμείνω μέχρι να πεθάνω, μιας και αρνούμαι να συμπορεύομαι με "φασούλες" και γόνους εύπορων μικρομεσαίων αφεντικών που αυτοπροσδιορίζονται αναρχικοί όχι ταξικά, αλλα ιδεαλιστικά όπως εσύ. Πρώτα θα "καθαρίσετε" τον εαυτό σας απο κληρονομιές και ιδιοκτησίες, θα κατέβετε 6-7 στρώματα κάτω, εκεί κοντά στον πάτο που βρισκόμαστε οι υπόλοιποι και μετά θα ξεκινήσει η όποια συζήτηση για "αυτάρκειες", "αφορμαλισμούς" και τα όποια άλλα ιδεολογήματά σας. Όταν είναι μπουκωμένο το στόμα και χορτάτη η κοιλιά, κι έχουμε καβατζαρισμένο σπιτάκι και εξοχικό,  ο καθένας λέει ότι νάναι, τζάμπα είναι. Εκεί να δείς ιδεαλισμούς και χιποφρίκες.

Άντε τώρα, πήγαινε να κάνεις κι εσύ καμμιά δουλειά, να πάω κι εγώ στην δική μου. Πολύ ασχολήθηκα με το θέμα, δεν σκοπεύω να ξανασχοληθώ με τον κάθε ένα αδιάβαστο που νομίζει οτι κατέχει την "καθαρή αλήθεια". Ασχολήθηκα κυρίως γιατί εμφανίστηκαν πάλι αυτά τα πολιτικά ρετάλια της αριστεράς που προσπαθούν κάθε φορά παραμονές εκλογών να μας πείσουν να πάμε να τους ψοφήσουμε. Καλό ψόφο συριζαίικα και λαφαζανικά ρετάλια !

 

από καταραμενη νεολαια 26/08/2015 4:48 μμ.


και ξανα προς εκλογες τραβά


από τη μια έχουμε φωνές τύπου "εγώ είμαι παλιός εσύ νέος δεν ξέρεις" σαν να μιλάει ο πατηρ φαμίλιας μιας οικογένειας που τα ξέρει όλα και τα πράττει όλα σωστά και ξαφνικά η οικογένεια βρίσκεται στο δρόμο και στις ουρές από τα συσίτια

από την άλλη έχουμε κάτι τύπους που μιλάνε για αφορμαλιστικά δίκτυα και μαυρους μπλε πρασινους δράκους...

στην άλλη μπάντα είδαμε την αποφυλάκιση όλων των βουλευτών της χ.α (αναμενόμενο) και παρολα αυτά το κράτος κρατάει όμηρο την συντροφο φυλακισμένου μέλους της Σ.Π.Φ., κλείνει και γκρεμίζει καταλήψεις και όλα καλά κομπλέ πήγαμε τις διακοπούλες μας ήπιαμε τα μπαφάκια μας κλπ..ο λαφαζαν ερχεται από τα αριστερά να επιτεθεί στο τσιπρα σε αγαστή συνεργασία με τη ζωή, το μνημονιο 3 είναι εδώ ισχυρό και δυνατό


ο λαός θα κρίνει...ο λαός θα γίνει ουρά κάποιου είτε αυτό λέγεται κομουνισμός και αναρχία είτε αυτό λέγεται αριστερό τακούνι είτε λέγεται πατρις θρησκεια οικογένεια...

το μόνο σωστό που έχει γραφτεί εδώ πέρα είναι το "όποιος έχει ψηφίσει είναι σίγουρα εκτός αναρχικού χώρου" αλλά στη πράξη στα κείμενα που θα βγουν 2-3 μέρες πριν τις εκλογές θα δουμε υπογραφές από αυτούς που μας πρήζανε να ψηφίσουμε το όχι στο δημοψήφισμα και άλλους που το 12 μας λέγανε (όχι σε κανονικά κείμενα αλλά σε κουβέντες) ψήφισα σύριζα για να μη βγει η χ.α. και ποιος ξέρει αν στην εξέλιξη των κομουνιστικών και αντιίμπεριαλιστικών σκοπών δεν πήγαν να ξαναψηφίσουν σύριζα το γενάρη...

εν τέλει τέτοια σχιζοφρένεια και διπολικότητα δεν την βλέπεις ούτε σε ψυχιατρείο..τώρα έρχεται σεπτέμβρης ώρα να κάνουμε καμια συνέλευση να βγάλουμε κανα κείμενο κανα παρτάκι έτσι μωρέ αντιεκλογικό


πραγματικά τα τελευταία χρόνια η σαπίλα του "κινήματος" έχει βαθύνει τόσο πολύ που δεν παλεύεται...ελάχιστοι είναι αυτοί που είναι συνεπείς στα λόγια κ στις πράξεις και είναι πολύ περισσότεροι αυτοί που βερμπαλίζουν και μαλακίζονται οπότε πάλι θα δει το "κίνημα" τα γεγονότα να έρχονται και να γίνεται ουρά των γεγονότων μη ικανό να δημιουργήσει το ίδιο γεγονότα...

Η συντρόφισσα Πόλα Ρούπα στο τελευταίο της κείμενο τελείωνε με τη φράση "Επανάσταση Ή Θάνατος"....πολύ σωστά το τελείωσε αλλά στη παρούσα φάση χωρίς καμία εξέλιξη σε συνειδήσεις και σε ζητήματα δομών και υποδομών ο θάνατος είναι προτιμότερος εξαρχής αφού αν γίνει επανάσταση με τα σημερινά δεδομένα απλά θα πεθάνουμε


από ν 26/08/2015 7:52 μμ.


Αρχικά, συγγνώμη για το άσχετο (με το βασικό μέρος της συζήτησης) ερώτημα μου. Παραπάνω αναφέρθηκε "Αυτή την στιγμή στον ελλαδικό χώρο εξελίσσονται 3 βασικά αναρχικά πολιτικά εγχειρήματα ομοσπονδιοποίησης". Αν τα 2 πρώτα είναι αυτά που ξεκίνησαν από το γνωστό κάλεσμα των 4 ομάδων μερικά χρόνια πριν, το 3ο ποιο είναι; Ρωτάω εντελώς για λόγους διευκρίνισης και χωρίς προφανώς να θέλω να υπονοήσω οτιδήποτε άλλο.

από @formal 26/08/2015 9:01 μμ.


Όπου θέλει ο καθένας πάει,σε οτι θέλει συμμετέχει και όσα φράγκα θέλει έχει.Και για όσο τον εκφράζουν κάποια πράγματα μένει αλλιώς αν βαρεθεί τα ίδια και τα ίδια ή βρεί κάτι που τον εκφράζει περισσότερο,φεύγει.Μόνο οι χρυσαυγίτες παίρνουν παρουσίες στα γραφεία και βρίζουν έτσι όσους φεύγουν,αλλά ακόμα και αυτοί δεν κοιτάνε τα οικονομικά και οικογενειακά φρονίματα.Δεν πάτε καλά μερικοί...


Tι ζόρι τραβάνε οι αφορμαλιστές αν οργανώνονται ή οργανωθούν οι υπόλοιποι. Αν προκύψει οργάνωση και είναι κατά της μορφής της αναγκαστικά δεν θα συμμετέχουν αφού δεν συμφωνούν, και δεν βλέπω γιατί τόσος προβληματισμός. Αν η σκέψη είναι τόσο ελευθεριακή και συντροφική θα έπρεπε να χαίρονται για την διαφορετικότητα, όχι να την εχθρεύονται. Απ'την άλλη αυτοί που είναι υπερ της φορμαλιστικής οργάνωσης δεν έχουν λόγο να ασχοληθούν μαζί τους, Κάνουν αυτό που θεωρούν σωστό.

Oι θέσεις που συχνά ακούγονται είναι ότι "άμα εσείς οργανωθείτε έτσι τότε δεν είστε αναρχικοί, πάτε να φτιάξετε κόμμα". Δηλαδή στο μυαλό τους ο χώρος αποτελεί ιδιοκτησία κάποιων που αποδέχονται τις ίδιες ορθες αξίες και αρχές κι όταν ξεφύγει κάποιος απ'τη γραμμή αυτή μένει εκτός (α) χώρου. Παιδιάστικη αντιμετώπιση που δεν μπορώ να την κατανοήσω.

Σε σχέση με τις εκλογές πως θα μπορούσε αποτελεσματικά η παρέμβαση των υποκειμένων του χώρου να αποτελεί πλήγμα στο ιεραρχημένο σύστημα χειραγώγησης της κοινωνίας. Με το να λέει ο καθένας το δικό του, άλλος να κάνει κριτική κι άλλος να βρίζει την εξουσία, και να ακούγεται μια οχλαγωγία; Εδώ ακούγονται 2 και περισσότερες ίσως αντιφατικές προτάσεις. Ο ένας λέει μην ψηφίζεις αλλά μην οργανώνεσαι γιατί η οργάνωση είναι εξουσιαστικός μηχανισμός, να παλέψεις ατομικά για την ελευθερία σου. Δηλαδή να παλέψεις σαν άτομο ΟΛΑ τα άλλα άτομα και την ελευθερία τους. Ο άλλος λέει ελευθερία χωρίς ισότητα δεν υπάρχει και για να επιτευχθεί η ισότητα θέλει πολύ οργάνωση αν δεν είναι ιεραρχημένη και επιβεβλημένη. Το που, πως, με ποιούς, θα οργανωθεί ο παραιτούμενος ψηφοφόρος δεν είναι κατανοητό. Στην ομάδα που του απευθύνει τον λόγο; Να φτιάξει δικιά του; Μα δεν ήταν αναρχικός, τι ομάδα να φτιάξει, απλά πείστηκε ότι το να ψηφίζει είναι μάταιο και εις βάρος του.

Αντί από τον α/α χώρο να ακούγεται ένα απλό μήνυμα ενάντια στο κράτος και τον καπιταλισμό και μια πρόταση διαφυγής από αυτά, ακούγεται ένα παράσιτο πολυφωνίας. Αν προκύψει οργάνωση θα ακούγεται μια καθαρή φωνή, της οργάνωσης, και κάποια χαμηλής έντασης πια παράσιτα. Ολοένα και το σινιάλο στην κοινωνία θα καθαρίζει, τα άναρχα άτομα δεν θα ακούγονται πια. Μήπως αυτός είναι ο λόγος και η πηγή της εχθρικότητας ενάντια σε όποια πρόταση οργάνωσης;

\

από @ναρχοΛάτσης 27/08/2015 2:14 πμ.


Τι μας λές ρε μεγάλε ? Σου πήρε χρόνια για να κατασταλάξεις σ' αυτή την @formal σοφία σου ?  Όσα φράγκα θέλεις έχεις και δηλώνεις αναρχικός ? Κάπου πρέπει να ψαχτείς, γιατί τα φράγκα είναι προϊόν κλοπής και εκμετάλευσης, κλοπής και εκμετάλευσης, είτε άμεσης είτε έμμεσης, της υπεραξίας κάποιων προλετάριων που χύνουν ιδρώτα και αίμα για να τα αποκτήσεις εσύ ή ο μπαμπάς σου. Και μάλλον χρειάζεται να ξεκινήσουμε απο την Α-Β του αναρχισμού, γιατί μερικοί έχετε κάνει το κεφάλι σας ταραμά με τις διάφορες δοξασίες και θρησκοληπτικές ιδεολογίες που κουβαλάτε. Προτείνω να διαβάσετε τον Προυντόν για ξεκίνημα και συγκεκριμένα το "θεωρία της ιδιοκτησίας", το τελευταίο του έργο οπου ξεκαθαρίζει το θέμα της ιδιοκτησίας (που είναι κλοπή) και της νομής. Αφήστε τις μπυρίτσες και πιάστε κανα βιβλίο να ξεστραβωθείτε, για να μη πετάτε βόμβες μεγατόνων χαζαμάρας.

Α, και για να μην ξεχνιώμαστε, στην κάλπη ΔΑΓΚΩΤΟ ΑΠΟΧΗ.

Το νού σας ρεμάλια ! Όποιος τολμήσει και ψηφίσει να του καεί η μηχανή, να του σκιστεί το νορθφέις, να φοράει μια ζωή πράσινα και γαλάζια τι-σέρτ, να ξυρίζεται κάθε μέρα, και κάθε άλλη κατάρα πάνω του.

«Θεωρία της Ιδιοκτησίας» «Θεωρία της Ιδιοκτησίας»

από πάντα καλά 27/08/2015 8:32 πμ.


δώσε μου αυτό που πίνεις εσύ, μήπως και ξεαγχωθώ, γιατί απ' ότι βλέπω κάνει δουλειά. Σε φτάνει να βλέπεις ανύπαρκτα φραγκοδίφραγκα, συμφωνίες, διαφωνίες, εύπορους μικρομεσαίους, κληρονόμους, σπιτάκια, εξοχικά και ιδιοκτήτες... Δε χρειάζεται να πω τπτ παραπάνω, αυτά αρκούν για να φανερώσουν το ήθος σου, όσο και τον καραμικροαστικό, θεαματικό και εσπρέσσο τρόπο (μη)σκέψης σου. Σε αφήνω στην αγωνία σου και λυπάμαι την οργάνωση που θα σε δεχτεί. Άντε γειά...

libecom:

προσωπικά δε τραβάω κανένα ζόρι και δεν ορίζω τον εαυτό μου ως αφορμαλιστή, αλλά ως αναρχικό. Εσύ πάλι πρέπει να μάθεις να διαβάζεις και όχι να βγάζεις αυθαίρετα συμπεράσματα και να υποστηρίζεις ταυτόχρονα δύο αντιφατικές θέσεις.

Το ένα αυθαίρετο συμπερασμα είναι η μία θέση που υποστηρίζεις ότι εκφράζω είναι ότι "Ο ένας λέει μην ψηφίζεις αλλά μην οργανώνεσαι, γιατί η οργάνωση είναι εξουσιαστικός μηχανισμός", δλδ. η οργάνωση καθαυτή, ως διαδικασία και όχι ως μορφή και η αντίφαση της είναι ότι ακριβώς πριν είπες ότι "Αν προκύψει οργάνωση και είναι κατά της μορφής της αναγκαστικά δεν θα συμμετέχουν αφού δεν συμφωνούν, και δεν βλέπω γιατί τόσος προβληματισμός".

Το άλλο αυθαίρετο είναι ότι πρότεινα "να παλέψεις σαν άτομο ΟΛΑ τα άλλα άτομα και την ελευθερία τους".

Αυτή η αποτυχημένη διαστρέβλωση που επιχειρείς είτε είναι προϊόν μιας μανιχαϊστικής αμάθειας και της ιστορίας του κινήματος και των ίδιων των περιεχομένων του είτε μια απλή κουτοπονηριά που επιχειρεί να ταυτίσει μορφές οργάνωσης με ιδεολογίες όπως ο ατομικισμός, ο αντικοινωνισμός. ο μηδενισμός, επειδή τραβάει ζόρι με κάποιους που την επικαλούνται. Βάλτα τότε και με την ελευθερία, διότι την επικαλούνται και οι φιλελέδες και με την ισότητα επειδή την επικαλούνται οι σοσιαλιστές...Αυτός είναι ο τρόπος σκέψης σου και οι φρούδες ελπίδες σου. Να σιωπήσουν τα "άναρχα άτομα" ή αλλιώς "παράσιτα" κάτω από τη μπότα της οργάνωσης σου και της Κ.Ε της...no passaran.

υ.γ: ενδιαφέρον πάντως θα είχε να δούμε και τα ε1 και ε9 κάποιων που ομνύουν σε κάθετες παραδοσιακές μορφές οργάνωσης, εδώ μέσα όσο και τα μούτρα τους. Είμαι σίγουρος ότι όποιος υποστηρίζει κάτι τέτοια επιχειρήματα ανήκει στο χώρο της αριστεράς, αλα Σκαμπαρδώνης, που θέλει τους αναρχικούς "μικροαστικό" κίνημα και πασάρεται εδω μέσα καμουφλαρισμένος ως, και καλά, "κομμάτι των αναρχικών".

 

 

από @formal 27/08/2015 9:39 πμ.


και αν η ιδιοκτησία είναι κλοπή είμαστε όλοι κλέφτες.Λες και δεν υπάρχουν άνθρωποι που δουλεύουν σαν σκυλιά για να κάνουν μια μικρή περιουσία και να εξασφαλίσουν την οικογένεια τους ή λες και αν εσάς σας τύχει αύριο το πρωί μια κληρονομιά θα τα δώσετε στους πρόσφυγες τα φράγκα και θα τρέχετε στις φάμπρικες και στου Γκίνη αντί να πάτε αιώνιες διακοπές.

Αυτό σημαίνει οργάνωση,απαγόρευση με το καλημέρα.Απαγορεύεται να ψηφίσεις,απαγορεύεται να περνάς καλά,απαγορεύεται να φύγεις,απαγορεύεται να μιλάς με αυτούς και με τους άλλους,απαγορεύεται να αυτοοργανώσεις πάρτυ.Άσε,δεν θα πάρουμε,αν θέλαμε τέτοια θα πηγαίναμε στου κκε...

από ιστορικός 27/08/2015 9:57 πμ.


"καλά ευχαριστώ" είναι το alter ego του σταλινικού "el quinto regimiento"¨;  Μια ματιά στα δύο θρεντ και ειδικά στις αναφορές περί fai όσο και το "ιστορικέ" που αναφέρει θα πείσει και τον πιο δύσπιστο, Έτσι εξηγείται και η "εργατολατρεία" του ανθυποκοντρίτη...Μη ψαρώνετε λοιπόν σύντροφοι, αυτά είναι "λενινιστικά κόλπα" που "δε τα ξέρουμε εμείς" :o... Ρε ποιόν νομίζετε ότι θα δουλέψετε;

από ιστορικός 27/08/2015 10:36 πμ.


Κυκλοφόρησε σχετικά πρόσφατα ένα βιβλίο με τον τίτλο Εμείς οι αναρχικοί! Μια μελέτη της fai 1927-37 του St. Christie, εκδ. Αλληλεγγύη. Εκεί μέσα περιγράφεται αναλυτικά πως λειτουργούσε και ποιά ήταν η φυσιογνωμία της fai ανάμεσα σε άλλα και από ανθρώπους που την αποτελούσαν. Μάθαίνουμε λοιπόν από το βιβλίο σε κάποιο σημείο ότι μέσα στη fai υπήρχαν από ατομικιστές μέχρι φυσιολάτρες, αναρχοχριστιανοί και γυμνιστές μαζί με τους αναρχοσυνδικαλιστές, τους αναρχοκομμουνιστές κ.ο.κ.

Το κεφάλαιο 8, το οποίο θα παραθέσω ολόκληρο, αναφέρει:

                                8. Μια παράλληλη CNT;

        Ο  Τροτσκιστής  ιστορικός,  Φελίξ  Μόροου,  περιέγραψε  τη  FAI  ως  έναν «υψηλά   συγκεντρωτικό   κομματικό   μηχανισμό   μέσω   του   οποίου διατηρούσε τον έλεγχο στη CNT».  Αυτή την άποψη μοιράζεται ο φιλελεύθερος ιστορικός Γκαμπριέλ Τζάκσον ο οποίος την απεικόνισε ως «την αυστηρά οργανωμένη ελίτ, που, από το 1927, είχε κυριαρχήσει στη CNT».

       Αυτή την άποψη για τη FAI δεν τη συμμερίζονται αυτοί που συμμετείχαν. Ο Φρανθίθκο Καρασκουέρ, ένας faista, παρατήρησε:

       «Κάθε ομάδα της FAI σκέφτονταν και δρούσε, όπως αυτή θεωρούσε κατάλληλο, χωρίς να ενοχλείται από το τι μπορεί να πιστεύουν ή να αποφασίζουν οι άλλες, γιατί δεν υπήρχε κάποια πειθαρχία για όλες της ομάδες, όπως υπήρχε ανάμεσα στους κομμουνιστικούς πυρήνες σε σχέση με την περιοχή, κ.τ.λ. Κατά δεύτερον, δεν είχαν καμία ικανότητα, ευκαιρία ή αρμοδιότητα – αν και θα μπορούσαν να προτιμούσαν κάτι τέτοιο- να περάσουν μια κομματική γραμμή πάνω στη βάση. Ήταν όπως οι υπόλοιποι, τίποτα παραπάνω. Αν ήταν αλλιώς τα πράγματα, πως ένας Φρανθίθκο Ασκάσο θα επιτρέπονταν να πεθάνει στην πρώτη γραμμή;»

        Όσον  αφορά  αυτό,  που  πολλοί  παρατηρητές  έχουν  αναφέρει  ως  «ελίτ» του αναρχικού κινήματος, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι οι αναρχικοί δεν αντιτίθενται στην αρχή της ηγεσίας και ότι η οργάνωση δε σημαίνει υποταγή στη συγκεντρωτική εξουσία. Οι αναρχικοί, ποτέ, δεν αρνήθηκαν τη θεμιτή εξουσία ενός ατόμου να ασκήσει ηγεσία σε ένα πεδίο, το οποίο, αυτός ή αυτή, γνωρίζει καλύτερα. Σε αυτό που αντιτίθενται είναι στην άποψη, ότι μια τέτοια εξουσία πρέπει να είναι καταπιεστική.

        Η αναρχική στάση σε μια τέτοια εξουσία εκφράστηκε καθαρά και ευκρινώς από το Μπακούνιν, 60 χρόνια νωρίτερα:

        «Δεν  πρέπει  να  υπάρχει  καθορισμένη  και  συνεχής  εξουσία,  αλλά  αμοιβαία και εθελοντική εξουσία. Η κοινωνία δε θα πρέπει να ικανοποιεί ή να εξυψώνει τους ευφυείς, ούτε θα πρέπει να τους προσφέρει ειδικά δικαιώματα ή προνόμια επειδή, συχνά,  περνά  τον  τσαρλατάνο  για  ευφυή  κι  επειδή  μέσω  τέτοιων  συστημάτων προνομίων μπορεί ακόμα και να μεταμορφώσει έναν τέτοιο ευφυή σε τσαρλατάνο, να βάλει έναν αφέντη πάνω από το κεφάλι της»

        Οι  βασικές  μονάδες  της  FAI  δεν  ήταν  άτομα,  αλλά  μικρές  αυτόνομες ομάδες συγγενείας αναρχικών αγωνιστών. Αυτή η συνεκτική κυτταρική μορφή ένωσης  για να  εξελιχθεί  σταδιακά,  με  την  πάροδο  του  χρόνου,  χρειάζεται να εγκαθιδρυθούν  σχέσεις  και  να  αυξηθεί  η  αμοιβαία  εμπιστοσύνη.  Οι  ομάδες συγγενείας αποτελούνταν, συνήθως, από τρία μέχρι δέκα μέλη που συνδέονταν με δεσμούς φιλίας και τα οποία μοιράζονταν καλά καθορισμένους στόχους και συμφωνημένες  μεθόδους  αγώνα.  Μια  τέτοια  ομάδα,  αν  δημιουργούνταν,  θα μπορούσε, αν επιθυμούσε, να ζητήσει σύνδεση με τη FAI.

       Το μικρό μέγεθος της ομάδας υπονοούσε μια ελάχιστη δομή αποφάσεων, αν και μόνο, πάνω στη βάση της δέσμευσης στις αποφάσεις της πλειονότητας ή στην ομοφωνία της ομάδας. Επέτρεπε, επίσης, το μεγαλύτερο βαθμό οικειότητας κι  εμπιστοσύνης  ανάμεσα  σε  εκείνους  που  την  αποτελούσαν.  Η  ουσία  της ομάδας συγγενείας, όμως, είναι πως είναι τα μέλη αυτά που αποφασίζουν, ποιος είναι  και  ποιος  δεν  είναι  μέλος.  Η  αφοσίωση  των  μελών  της  ομάδας  πάντα κρίνονταν στη σχέση τους ενός με τον άλλον και με το κοινό  ιδανικό, όχι σε σχέση με την αντίληψη της οργάνωσης ως ενός οργανωμένου θεσμού. Επίσης, αν  και  οι  μικρές  ομάδες  μπορεί  εύκολα  να  καθοδηγηθούν  με  τη  δύναμη  της προσωπικότητας, αυτό το μειονέκτημα εξισορροπούνταν από το γεγονός ότι τα κυρίαρχα άτομα που εμφανίζονται, περιορίζονται στο πεδίο στο οποίο μπορούν να  κυριαρχήσουν.  Οι  ομάδες  συγγενείας  είναι,  επίσης,  εξαιρετικά  ανθεκτικές στην αστυνομική παρείσφρηση. Ακόμα κι αν παρεισφρήσουν ή αν καταφέρουν να στήσουν τις δικές τους ομάδες «συγγενείας» οι αστυνομικοί πράκτορες, δε θα είναι μια ειδικά αποτελεσματική μέθοδο συλλογής πληροφοριών. Η ατομική δομή της FAI σήμαινε ότι δεν υπήρχε κεντρικό σώμα, το οποίο να προσφέρει μια επιτομή ολόκληρου του κινήματος.

       Θα   πρέπει   να   τονιστεί,   ότι   οι   ομάδες   συγγενείας   δεν   είναι   χωρίς ελαττώματα, επίσης. Υπάρχουν τόσοι πολλοί εγγενείς κίνδυνοι μέσα στις μικρές, αυτό-επιλεγόμενες και αυτό-διαιωνιζόμενες ομάδες, όσο υπάρχουν και μέσα σε μεγαλύτερες επίσημες οργανώσεις. Η CNT, για παράδειγμα, πήρε ως βασική της μονάδα, τον τόπο εργασίας, από ανάγκη, και αυτό μπορεί να είχε τις αδυναμίες του,  αλλά  είχε  επίσης  την  τεράστια  δύναμη  ότι  οι  εργάτες  συνεργάζονταν καθημερινά κι αγωνίζονταν ενάντια σε έναν κοινό και πραγματικό εχθρό. Ήταν υποχρεωμένοι να προχωρήσουν και να εφαρμόσουν την αλληλεγγύη. Ήταν αυτή η καθημερινή πρακτική συνεργασίας κι αλληλεγγύης που αποτέλεσε τη βάση του επαναστατικού συνδικαλισμού. Οι ομάδες συγγενείας, από την άλλη, λόγω της αποκλειστικής και συνεκτικής φύσης τους, διατρέχουν τον κίνδυνο να μην είναι τίποτα άλλο παρά ιδεολογικές ομαδοποιήσεις ή τρομοκρατικοί πυρήνες, που  όσο  κι  αν  είναι  απαραίτητα  και  τα  δύο,  μερικές  φορές,  διατρέχουν  τον συνεχή κίνδυνο να διαιωνίσουν το χάσμα ανάμεσα στους ταξικά συνειδητούς ή τα επαναστατικά στελέχη και τη μη μαχητική μάζα των εργατών. Ασχέτως από το πόσο ιδεαλιστές είναι τα μέλη της ομάδας, θα έρθει, αναπόφευκτα, κάποια στιγμή  που  θα  αναπτυχθεί  η  σύγκρουση  ανάμεσα  στις  υποχρεώσεις  κάποιου στους συντρόφους του  και στην  κοινωνία του εξωτερικού  κόσμου.  Η ένταση ανάμεσα στο ιδανικό και την πράξη γίνεται αναπόφευκτη, όταν οι ιδεολογικά δεσμευμένοι     άνθρωποι      σχηματίζουν     αποκλειστικές      ομαδοποιήσεις.      Ένα αγεφύρωτο χάσμα δημιουργείται ανάμεσα σε αυτούς και τους ανθρώπους που βρίσκονται  έξω  από  τον  άμεσο  κύκλο  τους  και  την  ιδεολογία  τους.  Με  άλλα λόγια, μια «ομάδα συγγενείας» μπορεί να γίνει τόσο «θεσμοθετημένη» όσο και μια μαζική οργάνωση.

       Οι ιδρυτές της FAI, όμως, ήταν ευαίσθητοι σχετικά με τους ολιγαρχικούς  κινδύνους που είναι εγγενείς στην οργάνωση και είχαν συνείδηση του διαρκούς αγώνα  ανάμεσα  στην  «ελευθερία»  και  την  «εξουσία»,  με  τα  επακόλουθα προβλήματα  της «υποχώρησης» και της «υπακοής» κι έκαναν μια συνειδητή προσπάθεια  να  μειώσουν  τα  αρνητικά  χαρακτηριστικά  στο  ελάχιστο.

  Στην πραγματικότητα,  ο  όρος  «οργάνωση»  με  δυσκολία  ταιριάζει  στη  FAI:  δεν είχε  καμία  συλλογική  ταυτότητα,  πέρα  από  μια  δέσμευση  στον  ελευθεριακό κομμουνισμό ως άμεσο στόχο. Δεν εξέδωσε κάρτες μέλους, δε συνέλεγε εισφορές (αν και γίνονταν εθελοντικές συνεισφορές), έτσι ποτέ δεν υπήρξε κατάλογος με μέλη, ούτε υπήρχαν επίσημες διαδικασίες αντικατάστασης μελών. Πάνω απ’ όλα, δεν ήταν ένα αντιπροσωπευτικό σώμα και δεν εμπεριείχε καμία εκπροσώπηση εξουσίας, είτε μέσα στις ομάδες συγγενείας είτε στα περιφερειακά και εθνικά σώματα, που να εξουσιοδοτεί αυτά τα σώματα να παίρνουν αποφάσεις εκ μέρους της συλλογικότητας. Αντλώντας από τα πολλά χρόνια επαναστατικής εμπειρίας, η  FAI  ήταν  σταθερά  ριζωμένη  στις  ομοσπονδιακές  αρχές  και  δομημένη  με τέτοιο τρόπο που η συντονιστική της λειτουργία δε στέρησε τα συντακτικά της μέλη από την αυτόνομη εξουσία τους. «Ο τίτλος της (χερσονησιακής) επιτροπής ήταν  Επιτροπή  Σύνδεσης  (comite  de  relaciones)  τίποτα  παραπάνω.  Δεν  πήρε καμία πρωτοβουλία, κανενός είδους,  η ίδια. Απλά, τις μεταβίβαζε στους άλλους  συντρόφους και οι συνελεύσεις τις ενέκριναν ή τις απέρριπταν» . Σε καταστάσεις όπου ήταν απαραίτητο να πάρουν αποφάσεις εκπρόσωποι, π.χ., στις συνεδριάσεις της ολομέλειας κατά τις περιόδους κρίσης ή παρανομίας, εκείνες οι αποφάσεις απαιτούνταν να επικυρωθούν από όλα τα μέλη πρώτα, τα οποία, ως αποτέλεσμα, αποτελούσαν την διοίκηση.

       Όχι  μόνο  δεν  υπήρχε  κανένα  πρόγραμμα  δράσης,  όπως  παρατήρησε ο  Φρανθίθκο  Καρασκουέρ,  πέρα  από  τον  συμφωνημένο  άμεσο  στόχο  της  ανατροπής  του  καπιταλισμού  και  του  Κράτους  και  της  εγκαθίδρυσης  τουΕλευθεριακού Κομμουνισμού, αλλά καμία κοινή ιδεολογικά συνεκτική γραμμή δεν ήταν δυνατή.  Οι απόψεις, οι δράσεις και οι προτεραιότητες των διαφόρων ομάδων  κάλυπταν  μια  τόσο  ευρεία  γκάμα  επιλογών,  που  κάθε  προσπάθεια να  επιβληθεί  ένα  επίσημο  πρόγραμμα  θα  μπορούσε,  μόνο, να  αποτελεί  πηγή διαίρεσης και προστριβών. Οι δημόσιες απόψεις της .FAI εκφράζονταν ως γενικές δηλώσεις της Χερσονησιακής Επιτροπής, αλλά αυτές, κατά κανένα τρόπο, δεν περιόριζαν τις ομάδες που την αποτελούσαν, οι οποίες παρέμεναν ελεύθερες να επιδιώξουν τις προτιμώμενες δραστηριότητες τους και να προπαγανδίσουν τις απόψεις τους, μέσα στις δικές τους σφαίρες επιρροής.

       Η  FAI  ήταν,  στην  αρχική  της  φάση,  απλά  ένα  ad  hoc  όργανο,  η  πρώτη γραμμή της CNT. Ήταν μια εθελοντική και μουτουαλιστική ένωση μαχητικών αναρχικών   συνδικαλιστών   οι   οποίοι,   ως   απάντηση   σε   μια   θεωρούμενη απειλή,  σε  μια  συγκεκριμένη  χρονική  στιγμή,  αρνήθηκαν  να  ακολουθήσουν τη  ρεφορμιστική  ηγεσία  της  CNT.  Αυτοί  οι  αναρχικοί  εργάτες  συντόνισαν τις ενέργειες τους κάτω από το βολικό λάβαρο της  FAI, για να πετύχουν ένα συγκεκριμένο συμπαγή σκοπό, την υπεράσπιση των επαναστατικών στόχων και αρχών της Συνομοσπονδίας.

       Η  πρόθεση  των  faistas    δεν  ήταν    να  ασκήσουν  κυριαρχία,  αλλά    να εκτελέσουν  τον  ιστορικό  ρόλο  του  αναρχισμού,  δηλαδή  να  παλέψουν  τις εξουσιαστικές  ιδέες μέσα στο εργατικό κίνημα και να κρατήσουν ζωντανό το αναρχικό  πνεύμα  της  CNT,  η  οποία  βρίσκονταν  όλο  και  περισσότερο  κάτω από την πίεση μιας ηγεσίας που υποστήριζε την ταξική συνεργασία. Ο Χουάν Μανουέλ Μολίνα, γραμματέας της Χερσονησιακής Επιτροπής της FAI, από το 1930 μέχρι το 1932, την περιέγραψε ότι ήταν, πάνω απ’ όλα «ένα σύμβολο», παρά μια «αυστηρά δομημένη οργάνωση». Συνέχισε, λέγοντας ότι, η πλειονότητα των αναρχικών  συμφωνούσαν  και  τη  συμπαθούσαν,  και  «μιλούσαν  στο  όνομα  της  ακόμα κι αν στην πραγματικότητα δεν άνηκαν σε αυτήν»   

       Κάθε άτομο στις ομάδες συγγενείας της FAI, αν ήταν μισθωτός, έπρεπε να μπει και να είναι ενεργός σε ένα συνδικάτο συνδεδεμένο με τη CNT. Όπως έχει ήδη τονιστεί, τα περισσότερα από τα ιδρυτικά μέλη της  FAI ήταν, πρώτα και κύρια, αγωνιστές της CNT. Όπως θυμάται ο Χοσέ Λοπ σε μια συζήτηση με το Φράνκ Μιντς:

       «Οι ομάδες οργανώνονταν με τέτοιο τρόπο που τα συνδικαλιστικά προβλήματα αντιμετωπίζονταν, συνθέτοντας τις διαφορετικές απόψεις των αναρχικών, οι οποίοι ήταν,  επίσης,  μέλη  της  συνδικαλιστικής  οργάνωσης,  των  κοοπερατίβων,  κ.τ.λ. Το  συνδικαλιστικό  ζήτημα    κυριαρχούσε  στις  δράσεις  των  ομάδων.  Δηλαδή,  η ομάδα είχε ιδρυθεί με μοναδικό σκοπό να είναι ενεργή μέσα στις συνδικαλιστικές τάξεις»

       Σε αυτή που έχω περιγράψει, ως εργαλειακή ή νεανική και ώριμη περίοδο της FAI, 1927-1933, η δέσμευση της FAI στην άμεση δράση και τον ταξικό πόλεμο σήμαινε ότι προσέλκυε λίγους διανοούμενους. Κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης,τα περισσότερα μέλη της ήταν νέοι   κι   ενθουσιώδεις   εργάτες   επαναστάτες οι  οποίοι,  βασισμένοι  στις  εμπειρίες  τους  και  τη γνώση  τους,  κατάλαβαν  ότι κάθε οικονομική νίκη ήταν βραχυπρόθεσμη και ότι η μόνη διαρκής λύση στην αποξένωση  και  τη  μιζέρια  της  κοινωνίας  στην  οποία  ζούσαν,  ήταν  η  άμεση κοινωνική επανάσταση. Υπήρξαν οι ορκισμένοι εχθροί όλων των προσπαθειών να  συμβιβαστούν  οι  θεμελιώδεις  αναρχικές  αρχές,  μέσω  συμφωνιών,  με  την αστική δημοκρατία. Υποστήριξαν μια κοινωνία που λειτουργούσε από τα κάτω προς τα πάνω, όχι από ένα συγκεντρωτικό κράτος ή διοικητικό μηχανισμό που διευθύνονταν από μια πνευματική ελίτ με μια θεωρητική άποψη των κοινωνικών διαδικασιών.

       Ένας  σημαντικός  δεσμευτικός  παράγοντας  στη  σχέση  ανάμεσα  στην αναρχική  οργάνωση  και  το  συνδικάτο  ήταν  η  ομόσπονδη  δομή  της,  η  οποία άμεσα  παραλληλίζονταν  με  εκείνη  της   CNT,  με  τοπικές,  επαρχιακές  και  περιφερειακές ομοσπονδίες. Οι ομάδες σε μια πόλη ή κωμόπολη συνιστούσαν μια Τοπική Ομοσπονδία, ενώ οι ομάδες της υπαίθρου, συνδυασμένες σχημάτιζαν μια  Επαρχιακή  Ομοσπονδία.  Αυτές  διοικούνταν  από  μια  γραμματεία  και  μια επιτροπή που αποτελούνταν από έναν εντεταλμένο εκπρόσωπο από κάθε ομάδα συγγενείας. 

        Οι Τοπικές και Επαρχιακές Ομοσπονδίες ήταν υποχρεωμένες να συγκαλούν τακτικά  συμβούλια  όλων  των  ομάδων  της  περιοχής  τους.  Αυτά  συνήθως λάμβαναν χώρα τις Κυριακές, υπό τη μορφή πικνίκ στην ύπαιθρο, για λόγους ασφαλείας. Υπήρχαν μικρές συναντήσεις με έναν ή δύο εκπροσώπους από κάθε  ομάδα και «ποτέ», σύμφωνα με το Φιντέλ Μιρό, «γενικές συνελεύσεις» .  

        Οι Τοπικές και Επαρχιακές Ομοσπονδίες συνιστούσαν μια Περιφερειακή Ομοσπονδία.  Αυτές  με  τη  σειρά  τους,  συντονίζονταν  από  μια  Χερσονησιακή Επιτροπή  Σύνδεσης.  Καμία  από  αυτές  τις  επιτροπές,  τοπικές,  επαρχιακές, περιφερειακές   ή   εθνικές,   δε   θα   μπορούσε   να   περιγραφεί   ότι   είχε   έναν γραφειοκρατικό  μηχανισμό.  Ούτε  ασκούσαν  εκτελεστική  εξουσία  κανενός είδους. Η λειτουργία τους ήταν καθαρά διαχειριστική.

        Η  Περιφερειακή  σύνδεση  πάντα  διεξάγονταν  με  γράμματα.  «Ποτέ  δεν ήταν  επιλογή  να  τα  διανέμει  ένας  σύντροφος.  Η  εθνική  επιτροπή  αποσπάστηκε κάμποσες φορές, αλλά πάντα μέσα στην Καταλωνία. Αργότερα, όταν οι πόροι ήταν περισσότεροι, αυτό αποτέλεσε μια επιλογή. Θα ήταν ενδιαφέρον να αποσπάσουμε ένα  σύντροφο  στις  Αστουρίες,  γιατί  υπήρχε  μια  ομοσπονδία  αναρχικών  ομάδων εκεί.  Αλλά,  η  σύνδεση  με  την  εθνική  επιτροπή  ήταν  μάλλον  περιστασιακή.  Μια συνάντηση  θα  ήταν  απαραίτητη,  αλλά  πολλές  φορές  δεν  είχαμε  τα  μέσα  να στείλουμε γράμματα»

 

Αυτά έτσι για το ξεβρακωματάκι, επειδή ο σταλινικός el quinto ή red antifascistas ή εν προκειμένω "καλά ευχαριστώ" παρουσιαζόμενος ως "αναρχικός" αυτή τη φορά, έχει βγεί στην εισοδιστική παγανιά του για να σπείρει σύγχυση και παραπληροφόρηση σχετικά με την ίδια την αναρχική ιστορία. Φίλέ λυπάμαι, αλλά δεν υπάρχει ούτε μία περίπτωση να καταφέρεις αυτό που νομίζεις ότι μπορείς.

 

 

 

από κ@λά ευχαριστώ 27/08/2015 2:42 μμ.


Στο ξανάπα οτι εσύ είσαι αυτός που μονομαχεί με φαντάσματα... Καλό θα ήταν να το δείς, για να μην οργίζεσαι α-νόητα και πετάς λάσπη για σταλινικούς, ασφαλίτες κλπ σε όποιον διαφωνεί μαζί σου. Ούτε ο quinto ούτε o red είμαι. Καμμία σχέση με σταλινικά κατακάθια. Αλλα για σένα όλα αυτά είναι ψιλά γράμματα. Λυπάμαι (ειλικρινά) που στο λέω αλλα λειτουργείς σαν φανατισμένος κνίτης, να το προσέξεις γιατί πατάς πάνω στα χνάρια του μπολσεβικισμού με τον τρόπο που πετάς βρωμιές και συκοφαντίες. Συγκράτησε τα νεύρα σου και προσγειώσου, δεν είναι όλοι σαν τα μούτρα σου. Υπάρχουν και σύντροφοι με άλλο τρόπο σκέψης απο τον ολοκληρωτικό αφοσμαλισμό σου...

Για την FAI έχουν γραφτεί δεκάδες βιβλία. Μας κοτσάρεις ένα απόσπασμα απο ένα βιβλίο που αναφέρεται στην 1η περίοδο και κάνεις γαργάρα αυτό που σου έγραψα για τις αποφάσεις του συνεδρίου του 34. Για την άτυπη "εθνική επιτροπή" που ΑΠΟΦΑΣΙΖΕ μετά το φθινόπωρο του 34 για το αν είναι και πότε ευνοϊκές οι συνθήκες, έχεις διαβάσει καθόλου ? Η μήπως η ιστορία είναι για σένα ότι και για τους σταλινικούς, ένα ζυμάρι δηλαδή που ο καθένας το πλάθει όπως τον συμφέρει ? Οι αναρχικοί δεν ντρέπονται και δεν κρύβουν την αλήθεια, αυτό είναι "προνόμιο" άλλων. Πιθανόν να υπάρχει και κατηγορία σταλινο-αφορμαλιστών, γι αυτό μην παλεύεις λυσσασμένα να το επιβεβαιώσεις... Ο Casas πάντως με τις λεπτομερείς καταγραφές των εσωτερικών οργανωτικών συζητήσεων και συνεδρίων/συνδιασκέψεων που κάνει, άλλη εικόνα της FAI δίνει για μετά το 34, απο αυτή που δίνεις εσύ. Κι ο Paz γράφει πολλά, ρίξε μια ματιά... Ούτε καν ασχολούνται με γυμνιστές, αναρχοχριστιανούς κλπ "ομάδες" στις οποίες αναφέρεσαι, γιατί πολύ απλά δεν ήταν αυτό το κριτήριο συμμετοχής στην FAI. Ήταν πολιτικά και κοσμοθεωρητικά τα κριτήρια, κι όχι η "φασούλα" που τυχόν γούσταρε κάποια ομάδα. Έχουν γραφτεί πολλά, υπάρχουν κι αμετάφραστα βιβλία, βρές καιρό να ψηλαφήσεις τα ιστορικά γεγονότα και μην βιάζεσαι να τα μοντάρεις στον αφορμαλισμό σου. Αυτό που κάνει ο quinto σε άλλο θέμα, ξαναγράφοντας και ουσιαστικά "διδάσκοντας" την ιστορία του 36-39 κατα πώς συμφέρει τους σταλινικούς μην μπαίνεις στον κόπο να το κάνεις απο την αντίθετη πλευρά...

Α και να μην το ξεχάσω, αν θέλεις σώνει και καλά να πίνεις κάτι, πείνε φυσικούς χυμούς και κανα καφέ πότε-πότε, αυτά πίνω εγώ. Στο λέω γιατί εξέφρασες την απορία...

Άντε καλές φασούλες να έχεις, να περνάς ευχάριστα τον χρόνο σου και να επιβεβαιώνεις το αφοσμαλιστικό εγώ σου.


αφού πας να μας παρουσιάσεις τη fai ως μια μασίφ συγκεντρωτική οργάνωση που με παρθενογέννεση εμφανίστηκε ξαφνικά το 34 με ένα αόρατο διευθυντήριο...Από το 27 μέχρι το 34 μεσολαβούν 7 χρονάκια τα οποία τα έφαγε η μαρμάγκα... Κι ενδιαφέρων θα είχε να με βοήθαγες λίγο πιο αναλυτικά για την περίοδο που μιλάς, αφού είμαι αδιάβαστος. Επίσης κι επειδή όντως οι αναρχικοί δε ντρέπονται και δεν κρύβουν την αλήθεια, το εν λόγω βιβλίο από το οποίο παρέθεσα είναι κάργα κριτικό προς τη FAI.

Άντε καλά ευχέλαια και να περνάτε καλά με το κατά φαντασίαν ανύπαρκτο Εγώ σας.

από Ιn-Formal 28/08/2015 1:58 μμ.


"Υπάρχουν και σύντροφοι με άλλο τρόπο σκέψης απο τον ολοκληρωτικό αφορμαλισμό σου..."

 

Όσοι ανησυχούν τόσο πολύ για τον ολοκληρωτισμό, όπως ο παραπάνω, τότε να ακόμα ένας λόγος να γίνουν αφορμαλιστές. Αντιγράφοντας από το παραπάνω κείμενο:

"Επίσης, αν  και  οι  μικρές  ομάδες  μπορεί  εύκολα  να  καθοδηγηθούν  με  τη  δύναμη  της προσωπικότητας, αυτό το μειονέκτημα εξισορροπούνταν από το γεγονός ότι τα κυρίαρχα άτομα που εμφανίζονται, περιορίζονται στο πεδίο στο οποίο μπορούν να  κυριαρχήσουν."

Ο ολοκληρωτικός φορμαλισμός είναι ακόμα πιο καταστροφικός, λόγω του μεγαλύτερου πεδίου εφαρμογής/δράσης του.

από κ@λά ευχαριστώ 28/08/2015 2:21 μμ.


Τόσο "φυσικά" λοιπόν μας κοτσάρεις ΜΟΝΟ την 1η περίοδο της χαλαρής δομής της ομοσπονδίας και τόσο "φυσικά" κάνεις γαργάρα την πιο σφιχτή και πολύ πιο αποτελεσματική οργανωτική δομή της προεπαναστατικής περιόδου της FAI απο το συνέδριο δηλαδή του 34 και μετά με τις αντίστοιχες αποφάσεις που πάρθηκαν για την προετοιμασία της επανάστασης, όσο "φυσικά" ζυμώνει και πλάθει έντεχνα την ιστορία ανακατεύοντάς την με τις σταλινικές του βρωμιές, ο quinto σε άλλη σχετική συζήτηση, παίζοντας κατα το δοκούν με αποσπάσματα κειμένων απο πηγές που συμφέρουν την σταλινική του αφήγηση, και αποσιωπώντας άλλες πηγές και ντοκουμέντα που καταρίπτουν την σταλινική του προπαγάνδα. Τόσο "φυσικά" λοιπόν...

Και ταυτόχρονα καμώνεσαι οτι συμφωνείς κι εσύ οτι οι αναρχικοί ποτέ στην ιστορία δεν έκρυψαν και δεν φοβήθηκαν την αλήθεια. Κι όλους αυτούς τους τακτικισμούς και τις μισές αλήθειες "ιστορικέ" τους κάνεις για να αβαντάρεις το αφορμαλιστικό χυμαδιό της "φασούλας", που προσπαθεί να μας πείσει οτι η FAI ήταν σχεδόν πρότυπο αφορμαλισμού... Και μετά κοιτάζεσαι στον καθρέφτη σου φαντάζομαι και θαυμάζεις το υπέρωχο εγώ ενός "αντικειμενικού ιστορικού" της αναρχίας ! Δεν έχω να πώ κάτι άλλο, συνέχισε να αυτοθαυμάζεσαι για την "αναρχική" προπαγάνδα που κάνεις. Ο μπολσεβικισμός σε αγκαλιάζει σιγά-σιγά, αν δεν το έχεις συνειδητοποιήσει. Μήπως είσαι κι εσύ θαυμαστής του γνωμικού "ο σκοπός αγιάζει τα μέσα" ?

Δεν θα γράψω τίποτε άλλο, το θέμα της συζήτησης εδώ είναι οι επικείμενες εκλογές. Για την FAI εξελίσσεται αλλού η συζήτηση, την οποία και παρακολουθώ με ενδιαφέρον. Εκεί κοίτα να αντιπαρατεθείς λυσσασμένα με τα σταλινικά κατακάθια, γιατί ο "εσωτερικός εχθρός" είναι στην φαντασία σου σύντροφε αφορμαλιστή "ιστορικέ". 

από @ ετών 41 29/08/2015 9:46 πμ.


σόρρυ σύντροφε, επειδή στην πρώτη σου παρέμβαση είπες πως θυμάσαι το χώρο από το 84-85 αλλά και αναφέρθηκες στο θέμα της νεότητας, πόσο χρονών είσαι;

από Yianiris 30/08/2015 2:54 μμ.


Τελικά όλα τα θέματα στο φόρουμ καταλήγουν σε μια διαμάχη για το ζήτημα της οργάνωσης. Τόσο οι αφορμαλιστές όσο και οι Μαρξιστές προάγουν την ιδέα της μη οριζόντιας οργάνωσης από τα κάτω και την ιδέα της επαναστατικής αντικοινωνικής πρωτοπορίας, Απ'την άλλη όσο η κοινωνία παραμένει ανοργάνωτη είτε ψηφίσει είτε δεν ψηφίσει οι αποφάσεις θα προέρχονται από τα πάνω και από αυτούς που είναι οργανωμένοι. Με τους δε αφορμαλιστές δεν ασχολούμαι γιατί κάνουν αυτό που κάνουν όπως το κάνουν αν το πιστεύουν, για τους δε Μαρξιστές κομματικούς που εισχωρούν στις διάφορες ελευθεριακές διαδικασίες και εγχειρήματα του χώρου είναι φως φανάρι γιατί επιδιώκουν την μη-οργάνωση (την μη-φορμαλιστική οργάνωση) και ειδικότερα αυτοί της Τροτσκιστικής επιρροής. Γιατί αν ποτέ προκύψουν συνθήκες αναμπουμπούλας θα είναι και εντός του κινήματος και σκληρότερα οργανωμένοι ώστε να επικρατήσει ο λόγος τους και άρα και η εξουσία τους, Προτιμώ δηλαδή να έχω δίπλα μου στην κοινωνική οργάνωση έναν απολίτικο κεντρώο παρά έναν οργανωμένο Μαρξιστή, γιατί η στρατηγική και η μεθοδολογία του δεύτερου είναι πολύ πιο ύπουλη, και εις βάρος της οργάνωσης απ'τα κάτω.

 

Σίγουρα όσο είναι αυτοί μαζί η οργάνωση δεν θα είναι απ'τα κάτω γιατί δεν συμμετέχουν σαν άτομα αλλά σαν στελέχη μιας άλλης οργάνωσης απ'τα πάνω. Το αν ψηφίσει ή όχι ο κόσμος γύρω μου είναι πολύ χαμηλότερο σε προτεραιότητα από το ζήτημα της οργάνωσης του. Η όποια επαναστατικότητα ή μη προκύψει απ'την κοινωνική οργάνωση θα είναι ζήτημα ωριμότητας αυτής της οργάνωσης και όχι αναγκαιότητα που πρέπει να επιβάλω εγώ σαν πλαίσιο. Όταν μιλάμε για κομματικές οργανώσεις όμως μιλάμε για στρατιωτικές πυραμίδες διοίκησης όχι για το τουρλουμπούκι του Σύριζα. 500 τροτσκιστές ή μαοϊστές οργανωμένοι αποδίδουν πολύ περισσότερο από 10000 Συριζαίους, ως προς τους άμεσους σκοπούς και την στρατηγική του κόμματός τους. Αξιακά δηλαδή τους απορρίπτω αλλά σαν απόδοση της επιρροής δεν μπορώ παρά να τους βγάλω το καπέλο .... γιατί αυτοί μπόρεσαν να οργανωθούν ώστε να πετύχουν κάτι ενώ εμείς όχι. Γι αυτούς η συνέλευση της γειτονιάς είναι "μέσο" του αγώνα, ενώ για μας είναι σκοπός να προκύψει πραγματική οριζόντια αυτοοργάνωση απ'τα κάτω. Αλίμονο και σε αυτούς που δεν είναι Μαρξιστές αλλά βλέπουν το σωματείο ή την κοινωνική οργάνωση σαν μέσο για κάποιο σκοπό που έχουν στο μυαλό τους. Ίσως φταίει η προσωπική τους πορεία μέσα από αριστερά κόμματα που τους έχει δημιουργήσει αυτή την σύγχυση.

από @ πληβείος 16/09/2015 2:52 πμ.


Παιδιά τι θα λέγατε για μια συγκέντρωση - πάρτυ των απεχόντων, την ημέρα των εκλογών  στο σύνταγμα για να γιορτάσουμε την αποχή μας στο κάλεσμα αυτό " δημοκρατίας και λαικής έκφρασης " ? Μία μαζική μάζωξη θα αποτελέσει μια δυνατή απάντηση σε επίπεδο εικόνας και συμβολισμού, ενάντια σε αυτην θεμελιωδη " γιορτη της δημκρατίας " ? Σε επίπεδο τακτικής θα ήταν αποτελεσματικότερο η συγκέντρωση να γίνει σχετικά νωρίς ώστε η εικόνα αυτή να ενθαρρύνει ακόμα περισσότερους να μην πάνε να ψηφίσουν ? Σε επίπεδο τακτικής θα ήταν αποτελεσματικό να κοινοποιηθεί απο τα " κοινωνικά " δίκτυα όπως έγινε στην περίπτωσητων συγκεντρώσεων σανελ, των φιλελέδων του ναι κλπ ? 

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License