όταν το κράτος σκοτώνει

Κάλεσμα που μοιράζεται εκτεταμένα στις γειτονιές της πλ. Βικτωρίας, του Αγ. Παντελεήμονα και της πλ. Βάθης για τη δημιουργία αυτοοργανωμένης κοινωνικής δομής υγείας.

post image

όταν το κράτος σκοτώνει

Ζούμε, κινούμαστε και δρούμε σε αυτές τις γειτονιές –την πλ. Βικτωρίας, τον Αγ. Παντελεήμονα, την πλ. Βάθης– εδώ και 4,5 χρόνια. Μέσα σ’ αυτό το διάστημα έγινε πολύ δουλειά: συναντηθήκαμε με εκατοντάδες ανθρώπους, επανασυνδέσαμε το ρεύμα σε δεκάδες σπίτια, κάναμε αυτοοργανωμένες εκδηλώσεις και πορείες, συμμετείχαμε με πολύ ενεργητικό τρόπο στο δίκτυο των συνελεύσεων γειτονιάς που απλώθηκε σε όλη την Αθήνα, βρεθήκαμε στους εργατικούς αγώνες μαζί με τα σωματεία βάσης, παρεμβήκαμε στα σχολεία, οργανώσαμε γιορτές για τα παιδιά. Και τους τελευταίους μήνες –μαζί με πολλές ακόμη συλλογικότητες– μοιράσαμε χιλιάδες μερίδες φαγητού και είδη πρώτης ανάγκης στους πρόσφυγες που βρέθηκαν στην πλ. Βικτωρίας.

Και ήρθε η ώρα να πάμε παρακάτω. Έτσι συναντηθήκαμε τον τελευταίο μήνα με γιατρούς στην πρόταση για τη δημιουργία μιας αυτοοργανωμένης δομής υγείας στις γειτονιές μας. Όμως αν και ο χώρος και οι γιατροί βρέθηκαν, αν το ιατρείο είναι τεχνικά έτοιμο για να ξεκινήσει τη λειτουργία του από τις αρχές Γενάρη (και το φαρμακείο ελάχιστα αργότερα), αυτό δεν μας αρκεί. Χρειαζόμαστε, θέλουμε, ονειρευόμαστε μια συνολική κοινωνική δομή υγείας στη γειτονιά που θα τη λειτουργούμε όλες και όλοι μαζί. Όχι μόνο για τα πρακτικά ζητήματα (την οργάνωση, τη λειτουργία της, τη συλλογή φαρμάκων), αλλά κυρίως γιατί δεν σκοπεύουμε να αφήσουμε κανέναν και καμία μόνο του και μόνη της απέναντι στην αρρώστια και τον θάνατο. Γιατί κουβαλάμε οργή γι’ αυτό που συμβαίνει, γιατί δεν αντέχουμε άλλο ένα σύστημα υγείας που μας σκοτώνει, γιατί πριν τα νοσοκομεία πετάξουν ακόμη έναν άνθρωπο στον δρόμο θα μας βρουν απέναντί τους.

Είναι καιρός τώρα που δεν υπάρχει τίποτα να περιμένουμε από τους από πάνω. Με τα νοσοκομεία διαλυμένα, χωρίς τεχνικούς, αναλώσιμα, εργαστηριακό εξοπλισμό, με γιατρούς και νοσηλευτές/τριες εξαντλημένους, ανήμπορους, στα όρια της απόγνωσης. Με φάρμακα που ολοένα και περισσότερο γίνονται πανάκριβα και απλησίαστα, που –ακόμη και για τους τυχερούς/ές που έχουν ασφάλιση– απαιτούν κάθε μήνα ολοένα και περισσότερα από έναν ανύπαρκτο μισθό και μια γλισχρή σύνταξη. Και κυρίως με 3.000.000 ανθρώπους ανασφάλιστους, χωρίς καμία ιατρική κάλυψη και φαρμακευτική περίθαλψη, ολοκληρωτικά εγκαταλελειμμένους απέναντι στην ανημποριά, την αρρώστια και τον θάνατο. Το κράτος σκοτώνει! Κυριολεκτικά όσο και ολοκληρωτικά σε έναν πόλεμο απέναντι στις ζωές μας που σαφώς και έχει όνομα: ταξικός πόλεμος.

Και ήρθε η ώρα να απαντήσουμε. Με τον πιο επιθετικό τρόπο.

Συνέλευση για τη δημιουργία κοινωνικού ιατρείου & φαρμακείου

Γ´ Σεπτεμβρίου 174 | Κυριακή 20 Δεκέμβρη, 5.30μμ

συνέλευση πλ. Βικτωρίας

Εικόνες:

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License