Οι εφημερίδες σε δίκη: η υπόθεση 7 απρίλη, ένατη συνέχεια

Η ιστορία της δίκης 7 aprile διαρκεί σχεδόν μια δεκαετία. Το να ακολουθήσουμε την αφήγηση της μέσα από τις σελίδες των εφημερίδων είναι δουλειά δύσκολη και πολύπλοκη. Περίοδοι όπου η προσοχή είναι μεγάλη, κυρίως στο ξεκίνημα της υπόθεσης, διαδέχονται πτώσεις του ενδιαφέροντος. Ψεύτικες ειδήσεις, ηθελημένες “μαύρες” τρύπες και σιωπές υπολογισμένες, καθιστούν την αφήγηση των εφημερίδων συχνά αναξιόπιστη, τόσο ώστε σε κάνει να αμφιβάλλεις για την χρησιμότητα τους σαν ιστορική πηγή.

Posted on 14/02/2016 by kleovis  DI GLIANNI70.ITGENNAIO 26, 2015CONTROINFORMAZIONEDOSSIERSMOVIMENTO ’77 I giornali a processo: il caso 7 aprile – Nona parte η ένατη συνέχεια της δίκης στις εφημερίδες για την υπόθεση 7ης απριλίου

του Luca Barbieri

(c) 2002 – Eπιτρέπεται η μερική ή πλήρης αναπαραγωγή του έργου και η διάδοση του ηλεκτρονικά, φτάνει να μην είναι για εμπορικούς σκοπούς και με τον όρο πως αυτή η διατύπωση θα αναπαραχθεί.

ΤΡΙΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙΙ – Η ΑΦΗΓΗΣΗ ΤΗΣ 7 ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΣΤΙΣ ΙΤΑΛΙΚΕΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ, CAPITOLO III – LA NARRAZIONE DEL 7 APRILE SUI QUOTIDIANI ITALIANI

1. Una periodizzazione Μια περιοδολόγηση

Η ιστορία της δίκης  7 aprile διαρκεί σχεδόν μια δεκαετία. Το να ακολουθήσουμε την αφήγηση της μέσα από τις σελίδες των εφημερίδων είναι δουλειά δύσκολη και πολύπλοκη.

Περίοδοι όπου η προσοχή είναι μεγάλη, κυρίως στο ξεκίνημα της υπόθεσης, διαδέχονται πτώσεις του ενδιαφέροντος. Ψεύτικες ειδήσεις, ηθελημένες “μαύρες” τρύπες και σιωπές υπολογισμένες, καθιστούν την αφήγηση των εφημερίδων συχνά αναξιόπιστη, τόσο ώστε σε κάνει να αμφιβάλλεις για την χρησιμότητα τους σαν ιστορική πηγή. Το κεφάλαιο που ακολουθεί θα προσπαθήσει απλά να οριοθετήσει ένα είδος μακριάς και ελπίζω εμπεριστατωμένης  “περιγραφής” αυτών που οι εφημερίδες διηγήθηκαν μέρα με την μέρα, για να φτάσουμε στην συνέχεια να προσλάβουμε μιαν μακροπεριοδολόγηση αυτών (που καθορίστηκε από τις αιχμές της προσοχής των εφημερίδων) που θα μπορεί μετά να καταστεί χρήσιμη για να διασταυρωθεί αντίθετα με την πολύ περιεκτική ανάλυση. Θα μπορούσε επίσης να είναι πολύ χρήσιμο να την διαβάσουμε παράλληλα με το δεύτερο κεφάλαιο, την αναπαράσταση της δικαστικής διαδικασίας δηλαδή, για να καθορίσουμε και να χτίσουμε ξανά τις εμφανείς αποκλίσεις μεταξύ δυο αφηγήσεων που στην θεωρία θα έπρεπε να είχαν προχωρήσει σχεδόν παράλληλα.

Για το χτίσιμο των παραγράφων υιοθετήθηκαν μέσα στο κεφάλαιο διαφορετικά κριτήρια ούτω ώστε να καθιστούν ευέλικτη και προσαρμόσιμη την μεθοδολογία παρουσίασης. Κάθε πληροφοριακό εμπόδιο (που εντοπίζεται χρονολογικά ή θεματικά) αντιστοιχεί σε ένα εμπόδιο τυπογραφικό χωρισμένο από τον λευκό χώρο που ακολουθεί.

Οφείλω να προειδοποιήσω πως αυτό που οι εφημερίδες έγραψαν στην διάρκεια του 1979 μεταξύ άλλων αντιμετωπίστηκε με επιμέλεια και προσοχή από δυο κείμενα στα οποία παραπέμπω αυτούς που θα ήθελαν να εμβαθύνουν κάποια ζητήματα. Το πρώτο είναι  Processo a mezzo stampa, Δίκη και ο τύπος σαν μέσο, του Pasquino Crupi και το άλλο είναι  Condanna Preventiva- Προληπτική Καταδίκη του Ivan Palermo. Γι αυτό το 1979 θα αντιμετωπιστεί με “μεγαλύτερη άνεση” στεκόμενος κυρίως, επίσης και λόγω της τεράστιας ποσότητας υλικού, μόνον επάνω στις στιγμές τις περισσότερο σημαντικές.

2. Aprile 1979. Le carte (truccate) in tavola  Απρίλιος 1979. Τα [πειραγμένα] χαρτιά στο τραπέζι

O πρώτος μήνας στην αφήγηση της 7 απριλίου είναι σημαντικότατος. Μέσα στην διάρκεια λίγων μηνών όλες οι κατηγορίες και οι διερευνητικές υποθέσεις  ξεδιπλώνονται στον Τύπο. όλο εκείνο που οι εφημερίδες θα μασήσουν, μέχρι την απόφαση του εφετείου, βρίσκεται ήδη εδώ. Μια μάζα και μια τεράστια ποσότητα πληροφοριών και αναπαραστάσεων που συχνά ούτε που θα βρει χώρο στις δίκες. Θεωρώ πως αυτή η πρώτη φάση είναι αποφασιστικής σημασίας για την σύνταξη της εικόνας που η κοινή γνώμη θα αποκτήσει για όλη την περίπτωση, για την εκχώρηση των σημασιών και για να οριοθετήσει τα σύνορα της διαλόγου, για εκείνο δηλαδή που θα μπορεί να ειπωθεί, ή όχι, από εδώ και στο εξής.

8 aprile 1979, il Day After dell’antiterrorismo  8 απριλίου 1979, η Επόμενη Μέρα της αντιτρομοκρατικής

Την επόμενη μέρα του blitz της 7 aprile η προσοχή σε όλη την Χώρα είναι πολύ υψηλή. Το να γνωρίζεις όμως κάτι δεν είναι εύκολο. Οι ειδήσεις είναι λίγες. Η εικόνα θα ξεκαθαρίσει μόνο στην διάρκεια της ημέρας στις 8 απριλίου. Οι εφημερίδες στα περίπτερα παρουσιάζουν ακόμη μιαν εικόνα μερική της επιχείρησης. Ποιο πληροφορημένη μοιάζει σίγουρα η Corriere della Sera που ανοίγει με ένα άρθρο σε έξι στήλες: “Συνελήφθησαν από την αντιτρομοκρατική καθηγητές και leader ultrà με την κατηγορία της ένοπλης εξέγερσης ενάντια στο κράτος”. Αν και στο άρθρο επαναλαμβάνεται συχνά πως οι έρευνες συνεχίζουν να καλύπτονται από την μέγιστη μυστικότητα, από ειδήσεις υπάρχουν αρκετές. Διαφορετικά από τις άλλες εφημερίδες η Corriere μπορεί να προσφέρει στους αναγνώστες της μιαν καλή περιγραφή της επιχείρησης και μιαν αξιόπιστη λίστα των κατηγορουμένων. Η Corsera παρέχει επίσης, με υπογραφή του Walter Tobagi, ένα πορτραίτο του Toni Negri: “Toni Negri, ο προφήτης της άρνησης της εργασίας”. Λιγότερο πληροφορημένη εμφανίζεται αντιθέτως η Unità που βγαίνει με δυο μόνο στήλες: “Αλυσίδα συλλήψεων μεταξύ Roma και Padova αυτόνομων αρχηγών”. Να σημειώσουμε πως το όργανο του Κκι, l’organo del PCI, που δεν έχει αρκετές ειδήσεις για να ετοιμάσει το άνοιγμα με μεγαλύτερη έμφαση, βρίσκει χρόνο για να ενθέσει στο τέλος του άρθρου μιαν ανακοίνωση που έχει εκδοθεί από την Ομοσπονδία του PCI της Padova.

Η ομοσπονδία του PCI της Padova διοχέτευσε μιαν ανακοίνωση στην οποίαν αναφέρει πως “εάν οι επόμενες εξελίξεις αυτής της υπόθεσης θα έπρεπε να επιβεβαιώσουν την σταθερότητα των κατηγοριών”, αυτό θα ήθελε να πει πως δόθηκε ένα σκληρό χτύπημα στην ανταρσίας, “με θετικά αποτελέσματα για την Χώρα και για μιαν πόλη όπως η δική μας, εδώ και καιρό τόπο πειραματισμού και ενεργοποίησης των τεχνικών της διάχυτης τρομοκρατίας. Κάθε δημοκρατική δύναμη – συνεχίζει η ανακοίνωση της  Federazione comunista — αναμένοντας ευσυνείδητα την πορεία της δικαστικής διαδικασίας για μιαν κρίση περισσότερο οριστική έχει το καθήκον να επιβλέπει αυτές τις ημέρες με πιο οξεία ευαισθησία και συνεχή προσοχή ούτως ώστε όλοι να εκπληρώσουν το καθήκον τους μέχρι τέλους και ξεκάθαρα έτσι ώστε τα κέντρα της εξέγερσης να μην μπορέσουν να ενεργοποιήσουν μιαν αντίδραση υφασμένη από προβοκάτσιες και βιαιοπραγίες ενάντια στην δράση της εισαγγελίας”.

Λίγες σειρές για να οριοθετήσουν την θέση που το ΚΚΙ θα κρατήσει για την υπόθεση στο μέλλον ζητώντας από την πολιτική κοινωνία μια ενεργή κινητοποίηση όλων των  “δημοκρατών”. Παρά τα τυπικά εύσημα στους χρόνους της δικαστικής διαδικασίας η κρίση που το κομουνιστικό Κόμμα έχει εκδώσει είναι ήδη ξεκάθαρη.
Εκτοπισμένο κυριολεκτικά το Manifesto που δείχνει όλα του τα όρια στον χώρο της ενημέρωσης. Μια μόνο στήλη, στην πλάτη της εφημερίδας, που όμως έχει το πλεονέκτημα και την αξία να σημαδεύει ευθύς εξ αρχής στην καρδιά του προβλήματος: «Για τον Toni Negri — γράφει το Manifesto — η κατηγορία μάλιστα είναι θορυβώδης: δημιουργία των Brigate Rosse».

La prima settimana η πρώτη εβδομάδα

Τις επόμενες ημέρες οι εφημερίδες προσπαθούν να ξεκαθαρίσουν την κατάσταση. Για αυτή την εβδομάδα των γεγονότων προτιμήσαμε να οργανώσουμε την έκθεση μέσα σε στενή χρονολογική τάξη έτσι ώστε να αντιληφθούμε τελείως την escalation των κατηγοριών που απευθύνονται, μέσα από τον τύπο, στους κατηγορούμενους.

Στις 9 απριλίου οι εφημερίδες καταφέρνουν επιτέλους να μεταφέρουν με ικανοποιητικό τρόπο τους λόγους για τους οποίους διεξήχθη η επιχείρηση. Η Corriere della Sera dispiega ξεδιπλώνει τελείως εκείνον που θα αποτελέσει, τουλάχιστον για τον πρώτο χρόνο, τον συμβολικό της μηχανισμό. Άνοιγμα σε έξι στήλες, επικεντρωμένο στην κατηγορία που απευθύνεται προς τους συλληφθέντες  πως είναι οι »αρχηγοί των Ερυθρών Ταξιαρχιών», di essere “i capi delle Brigate Rosse” και γίνεται η πρώτη αναφορά στην εκτέλεση Moro. Συνολικά πέντε άρθρα που ξεκινούν από την πρώτη σελίδα και γυρίζουν στην δεύτερη. Το κυριότερο από τα χρονικά υπογράφεται από τον Antonio Ferrari. Ένα κουτί, Un box, τοποθετημένο στο κέντρο της σελίδας, εξηγεί τους λόγους του δικαστικού μέτρου (όχι μέσα σε εισαγωγικά αλλά μια σύνθεση που περιέχει επίσης κομμάτια μέσα σε εισαγωγικά). Στο πλάι η πρώτη προσπάθεια να γίνει ταμείο από τον Leo Valiani που εκφράζει την θέση της Corriere για την υπόθεση: “Να υπερασπιστούμε την δημοκρατία πριν είναι πολύ αργά”. Στην μέση της σελίδας ένα άρθρο του Sandro Acciari που μιλά για την συμμετοχή του Toni Negri στην εκτέλεση Moro και μετά δυο άρθρα από την Padova: ένα του Walter Tobagi που μιλά για τις αντιδράσεις των Αυτόνομων και ένα του Giancarlo Pertegato για την  Padova κέντρο του ανατρεπτικού σχεδιασμού.
Αντίθετα η Unità invece ήδη ρίχνει μέχρι την μέση της σελίδας την περίπτωση επικεντρώνοντας την προσοχή στην κατηγορία που απευθύνεται στον Toni Negri πως αποτελεί την διεύθυνση των Brigate Rosse. Το άρθρο από τα χρονικά, από την Roma, κάνει έναν συνολικό έλεγχο των κατηγοριών, υπογραμμίζει τις προβλέψεις που είχαν γίνει τους προηγούμενους μήνες και μεταφέρει τις πολεμικές στο περιβάλλον των αυτόνομων απέναντι στο PCI που αμέσως υποδεικνύεται σαν ένας από τους σπόνσορες uno degli “sponsor” για τον ιούλιο που έρχεται. της επιχείρησης κυρίως αναφορικά με τις εκλογές που επίκεινται. Όπως κάθε δευτέρα, από τα περίπτερα απουσιάζει το Manifesto.

Την Τρίτη 10 απριλίου η διάταξη της σελίδας πρακτικά είναι πανομοιότυπη. Στην Corriere άνοιγμα με έξι στήλες “ο Toni Negri κατηγορείτε πως διαχειρίστηκε τις διαπραγματεύσεις με την οικογένεια Moro για λογαριασμό των Brigate Rosse”. Από κάτω, μέσα σε ένα κουτί, όλη η αντιγραφή του τηλεφωνήματος που δέχτηκε η Nora Moro στις 30 απριλίου του 1978 για το οποίο ο Negri είναι ύποπτος σαν δράστης. Είναι το τηλεφώνημα με το οποίο οι Brigate Rosse ανακοινώνουν στην κυρία Moro πως μοναχά μια ανακοίνωση extremis του Zaccagnini θα μπορέσει να εμποδίσει την εκτέλεση του Προέδρου του Συμβουλίου. Ένα τηλεφώνημα ιδιαίτερα δραματικό. Το κείμενο μεταφέρετε ακριβώς στο κέντρο της σελίδας. Βασικό άρθρο, σε τρεις στήλες, του Luigi Barzini “Οι αναρριχητές της επανάστασης”.
Σε πιο γενικούς τόνους η Unità, αν και χρειάζεται να υπογραμμίσουμε πως το θέμα επιστρέφει στο υψηλό κομμάτι της εφημερίδας καταλαμβάνοντας ακριβώς το μισό: “ο Br που τηλεφωνούσε στο σπίτι των Moro θα ήταν ένας από τους αυτόνομους”. Συνολικά τέσσερα είναι τα κομμάτια που αφιερώνονται στην περίπτωση. Το στενά δικαστικό χρονικό από  την Roma (Sergio Criscuoli), οι φήμες από την Padova (Massimo Cavallini), άλλο ένα άρθρο από την Padova (Michele Sartori ο οποίος στην συνέχεια θα παρακολουθήσει το θέμα μέχρι το τέλος) που παρουσιάζει συνθετικά είναο που αποκαλείται “Θεώρημα Καλότζερο, Teorema Calogero”. Τέλος, κάνουν ταμείο, δίχως υπογραφή, με τίτλο “εκλογικά Κοράκια, Corvi elettorali”, ασκώντας πολεμική σε εκείνες τις πολιτικές δυνάμεις της άκρας αριστεράςche polemizza con quelle forze politiche (Lotta Continua, Democrazia Proletaria, i Radicali) που θεωρούν την 7 aprile μιαν επιχείρηση του PCI.

Το άρθρο του Sartori, που γυρνά στην δεύτερη σελίδα, αναπαριστά το πως οι ερευνητές έφτασαν στο σημείο να στοχεύσουν τα μάτια τους στην κατάσταση της Πάντοβα. Υπάρχουν όλα τα στοιχεία του θεωρήματος Calogero συμπεριλαμβανομένης της υποτιθέμενης συμπληρωματικότητας μεταξύ των δράσεων της Autonomia και εκείνης των Brigate Rosse. η Unità θα επιμείνει πολύ επάνω σε αυτό το στοιχείο συνδέοντάς το μάλιστα με την μαύρη πίστα που το 1969 οδηγεί στην φασιστική σφαγή της Piazza Fontana. Πρακτικά οι εΤ, In pratica le Br, δεν δρούσαν πλέον στην περιοχή του Veneto για να δώσουν χώρο στην Αυτονομία: δυο πρόσωπα του ίδιου μετάλλιου, οι δυο πλευρές του ίδιου νομίσματος που λέμε και μεις, μόνον δηλαδή αλλαγή σκοπιάς, για την υπεράσπισης τους εδάφους, της περιοχής. Θα το έδειχναν επίσης οι διάφορες διασυνδέσεις των Br και των Nap με την κοινή εγκληματικότητα στο Veneto.
Αρχίζει να οριοθετεί την θέση του σχετικά με την υπόθεση και το Manifesto που ενσωματώνει το θέμα στις πολιτικές εκλογές που πλησιάζουν. “Μεγάλη εκλογική έξαψη γύρω από το blitz της Ρώμης και της Padova” ανοίγει στις 10 του απρίλη η κομουνιστική εφημερίδα. Δυο κομμάτια, ένα από την Roma και ένα από την Padova με υπογραφή Tiziana Maiolo. Το άρθρο από την Ρώμη μεταφέρει “αυτά  που ακούγονται” και που διαρρέουν από την ασφάλεια της πόλης και τα περιεχόμενα της συνέντευξης τύπου που έγινε στα γραφεία του περιοδικού της ρωμαϊκής αυτονομίας Metropoli όπου ο Lanfranco Pace εξηγεί πως οι πολιτικές θέσεις των συλληφθέντων δεν είναι συγκρίσιμες μεταξύ τους, ενώ ο Pannella ανακοινώνει την νομική δέσμευση των Ριζοσπαστών,  Radicali, στην υπεράσπιση των κατηγορουμένων. Από την Padova η Tiziana Maiolo περιγράφει τις αντιδράσεις που προέρχονται από την πόλη και το αίτημα πως τα στοιχεία, εάν υπάρχουν, πρέπει να δημοσιευτούν. Υπολογίζοντας το βασικό άρθρο, και το Manifesto, όπως οι άλλες δυο εφημερίδες που εξετάσαμε αφιέρωσε στην υπόθεση το μισό της πρώτης σελίδας.

Στις 10 απριλίου και Il Giornale αφιερώνει δυο ολόκληρες σελίδες στην υπόθεση. Το να ρίξουμε μια ματιά είναι ενδιαφέρον για να δούμε το πως βλέπουν από το αντίθετο στρατόπεδο, από την άλλη μεριά αυτό τον  “πόλεμο μέσα  στην αριστερά”. Η κύρια σελίδα χτίζεται με μιαν επικεφαλίδα σε εννιά στήλες που καλύπτει και κλείνει μέσα όλα τα υπόλοιπα άρθρα: “Ήταν ο Negri που τηλεφώνησε στο σπίτι του Moro?” και, συνοπτικά, “Αυτονομία: είναι μια εκλογική μανούβρα του PCI”. Μέσα  σε αυτό τον τίτλο βρίσκονται κλεισμένα τρία κομμάτια. “Μάντεψε ποιος ανεβαίνει στην πανεπιστημιακή έδρα”, με την θέση της εφημερίδας  Giornale για την Autonomia (συνοψίζοντας: «φανατικοί που έπρεπε να τους σταματήσουν πολύ νωρίτερα»), το χρονικό από την Padova που μιλά για “Χίλιες οκτακόσιες τηλεφωνικές υποκλοπές” και ένα άρθρο του Federico Orlando, “Ένα «stock» από καθηγητές που είναι από πάντοτε γνωστοί  στις ασφάλειες”, που αναρωτιέται τι ήταν αυτό που έκανε το ποτήρι να ξεχειλίσει αυτήν ακριβώς την στιγμή. Η σελίδα εμπλουτίζεται και από ένα καρτούν που δείχνει έναν άνδρα που κάθεται στην πανεπιστημιακή έδρα με ένα βιβλίο ανοικτό και το τουφέκι στον ώμο. Η διδασκαλία απαγγέλλει: “Libro e moschetto/ terrorista perfetto”, που σημαίνει: Βιβλίο και μουσκέτο/τέλειος τρομοκράτης. Αντιθέτως στην σελίδα 4 τέσσερα άρθρα εμβάθυνσης: “Οι αυτόνομοι κατηγορούν τους πάντες κηρύττοντας εαυτούς θύματα συνωμοσίας”; “Ποιος είναι ο Negri ο θεωρητικός και ο Scalzone il tribuno, ο δημαγωγός”; “Ίσως μέσα στα χαρτιά του Alessandrini τα ονόματα των στελεχών της Αυτονομίας που συνελήφθησαν” και “Άλλα δυο βράδια επιθέσεων στην Ρώμη”.

Η Τετάρτη 11 απριλίου είναι η μέρα κατά την οποίαν οι εφημερίδες μεταφέρουν την είδηση πως ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Sandro Pertini, δημόσια συγχαίρει με τηλεγράφημα του τους δικαστικούς. Η Corriere χωρίζει ακριβώς στην μέση την πρώτη σελίδα υπό τον τίτλο “ο Pertini συγχαίρει τους δικαστές, ο Negri ανακρίνεται επί πέντε ώρες”. Το τηλεγράφημα του Pertini στον Aldo Fais μοιάζει σχεδόν μια απάντηση στην έκκληση του (“Σταθείτε κοντά μας”) που είχε δημοσιεύει η Corriere δυο μέρες πριν. Σκάει μύτη στην σκηνή και η ιδέα να υποβληθεί η ταινία του τηλεφωνήματος στο σπίτι του Moro σε πραγματογνωμοσύνη ώστε να καθοριστεί εάν η φωνή πραγματικά είναι εκείνη του Negri. Μετά ένα άρθρο από την Padova, “Σήμερα στην Padova οι αυτόνομοι κατεβαίνουν στην Πλατεία, gli autonomi in Piazza”, που μοιάζει να προεικονίζει μιαν βίαιη αντίδραση της Αυτονομίας στις συλλήψεις. Στο βάθος δυο κομμάτια: “Το αβέβαιο σύνορο μεταξύ ιδεών και υποκίνησης” του Aldo Sandulli, πρώην προέδρου του συνταγματικού Δικαστηρίου, και ένα κομμάτι που αναφέρει “Σχόλια υπέρ και εναντίον των δικαστικών μέτρων”. Στο πλάι ένα βασικό άρθρο δίχως υπογραφή “Ούτε τέρατα, ούτε μάρτυρες” στο οποίο καλείται η κοινή γνώμη να μην τοποθετηθεί ούτε με αυτούς που υποστηρίζουν την ενοχή ούτε με αυτούς την αθωότητα αναμένοντας τα πειστήρια, in attesa delle prove. Κλεισμένο μεταξύ μισής σελίδας αφιερωμένης στην “7 aprile”, ένα κουτί: “Εισβάλλοντας  σε γραφεία της χριστιανοδημοκρατίας οι εΤ κλέβουν το αρχείο», Irruzione in una sede Dc Le Br rubano l’archivio”.

Σχεδόν ο ίδιος διαχωρισμός στην σελίδα και για την Unità που αφιερώνει στην 7 του απρίλη την μισή δεξιά πλευρά της πρώτης σελίδας. Κύριο άρθρο του Michele Sartori: “ο Negri ανακρίθηκε για 4 ώρες, Οι αποδείξεις στο αρχείο του?”. Η έρευνα στην Padova για την Unità επικεντρώθηκε στις διασυνδέσεις  “BR-Autonomia”. Το άρθρο του Sartori μιλά για το αρχείο το “μυστικό” του Negri. Πάντα στην πρώτη σελίδα ένα άρθρο βασικό, δίχως υπογραφή, με τίτλο “Ο εκβιασμός του Piperno” και ένα άρθρο για το τηλεγράφημα του Pertini που μεταφέρει τις αντιδράσεις του Mancini, υψηλού στελέχους του σοσιαλιστικού κόμματος PSI και το εγκώμιο του Norberto Bobbio στον ακαδημαϊκό Negri (“ένας λόγιος σοβαρός και με βάθος”) που υποστηρίζει πως δεν πρέπει να τον συνδέουν με μιαν οποιανδήποτε πολιτική πρακτική. Τέλος μια σημείωση σε βασικό άρθρο: «Για την υπόθεση εξέδωσαν δηλώσεις οι σύντροφοι βουλευτές  Cacciari και Trombadori: αυτές εκθέτουν προσωπικές απόψεις που δεν αντιστοιχούν με αυτές του ΚΚΙ». Υποσημείωση που, εκτός του ότι επιβεβαιώνει την ύπαρξη μιας επίσημης θέσης του PCI, δείχνει την σημασία που δίδεται στην υπόθεση, πως PCI δεν έχει σκοπό να διατρέξει τον κίνδυνο οι δηλώσεις των δυο βουλευτών να πάρουν την θέση εκείνων που είναι οι επίσημες του κόμματος. Το άρθρο που απηχεί την γνώμη της εφημερίδας γύρω από τις δηλώσεις του Piperno από το εξωτερικό προσπαθεί αντίθετα να ερμηνεύσει τις δηλώσεις του καθηγητή σαν απόδειξη ενοχής. Στην 7 του απρίλη η Unità αφιερώνει και ολόκληρη την δεύτερη σελίδα. Να σημειώσουμε ένα πορτραίτο της πνευματικής διαδρομής του Negri με υπογραφή Duccio Trombadori, “Η φρικτή φιλοσοφία του σαμποτάζ”, μια πολεμική με την εφημερίδα Il Giornale, και το box (όπως στην Corriere) για την εισβολή των Br στα γραφεία της χριστιανοδημοκρατίας DC.

Τετάρτη 11 είναι επίσης η ημέρα κατά την οποίαν η εφημερίδα Il Manifesto παίρνει οριστικά θέση. Το κύριο άρθρο, με υπογραφή Maiolo, μεταφέρει αποτέλεσμα της ανάκρισης και αντιδράσεις της υπεράσπισης: “Καλούν τον Toni Negri να επιβεβαιώσει τα γραπτά  του. Τυφλόμυγα, εκτροπή ή πολιτική περιπέτεια?η υπόθεση Moro αναμένει την κοινοβουλευτική διερεύνηση”. Το άρθρο καταγγέλλει πως στην διάρκεια των ανακρίσεων στον καθηγητή από την Πάντοβα ζητήθηκε μονάχα να δικαιολογήσει τα γραφόμενα του. Η γραμμή της Manifesto υπαγορεύεται από το βασικό άρθρο “Σας παρακαλούμε τις αποδείξεις” που ζητά από την εισαγγελία να εκθέσει αποδείξεις ανάλογες με τις κατηγορίες.

Την Πέμπτη όλες οι εφημερίδες, εκτός από την Manifesto, απουσιάζουν από τα περίπτερα εξ αιτίας εθνικής απεργίας των δημοσιογράφων. Η εφημερίδα επιστρέφει στην υπόθεση με ένα άρθρο editorial του Pintor και ένα άρθρο της Maiolo που λογαριάζεται με τις ανακρίσεις στους άλλους κατηγορουμένους.

Την Παρασκευή 13 απριλίου οι εφημερίδες μιλούν για μια βόμβα που έσκασε στην Thiene και που διαμέλισε τρεις αυτόνομους που την ετοίμαζαν. Η είδηση εισέρχεται αλαζονικά στην ειδησεογραφία της 7 aprile ενοποιώντας τα δυο γεγονότα. η Corriere ανοίγει με έξι στήλες: “Τρεις αυτόνομοι διαμελίζονται από την βόμβα τους, ο Alessandrini διερευνούσε για τους Negri και Scalzone”, ένα άρθρο του Antonio Ferrari. Η αναφορά πως και ο δικαστής Alessandrini, που σκοτώθηκε στις 2 ιανουαρίου του ιδίου έτους από μαχητές της Πρώτης Γραμμής Prima Linea, διερευνούσε για τον Negri είναι η αληθινή “είδηση βόμβα” της ημέρας. Μια περίπτωση που διασταυρώνεται με διεστραμμένο τρόπο (μέχρι την σύλληψη ενός δημοσιογράφου) με το έντυπο χαρτί. Η αποκάλυψη υποστηρίζεται από ένα άρθρο ad hoc του Sandro Acciari που αναρωτιέται “Τι εγνώριζε ο σκοτωμένος δικαστής?” που υπαινίσσεται συγκαλυμμένα (μόνο στον τίτλο) πως ο Alessandrini, που είχε ξεκινήσει μιαν αναγνωριστική έρευνα για την Autonomia, μπορεί να βγήκε από την μέση με την θέληση αυτών των ίδιων των leader της εργατικής Αυτονομίας. Να στηρίζουν αυτόν τον μεγάλο χώρο που αφιερώθηκε στην υπόθεση υπάρχουν ένα βασικό άρθρο του Leo Valiani “Οι δικαστές να εργαστούν δίχως εκβιασμούς”, ένα άρθρο καθαρά ειδησιογραφίας από την Padova του Antonio Ferrari, “Ο καθηγητές που κατηγορείται σήμερα ή αύριο μεταφέρεται στην Ρώμη για να ανακριθεί από τον δικαστή που οδηγεί την υπόθεση Moro”. Στο βάθος της σελίδας μια ανάλυση του Vittorio Strada γύρω από την εξέλιξη της μαρξιστικής σκέψης “Οι δηλητηριώδεις φίλοι της εργατικής τάξης” που προσφέρεται σαν εμβάθυνση και τέλος ένα άρθρο του Walter Tobagi για την συνέλευση των αυτόνομων στην Padova: “Στην συνέλευση των αυτόνομων. Εμείς απαντάμε: εξέγερση,insurrezione”.

Η είδηση της έκρηξης στην Thiene συνδέεται από την Unità με νήμα διπλής κατεύθυνσης με την έρευνα της Padova. Μέσα στην ίδια θηλιά “Νέα επεισόδια ενδυναμώνουν τις κατηγορίες προς τις ανατρεπτικές ομάδες” μας μεταφέρουν τόσο το χρονικό της τραγωδίας της Thiene όπως και τα νεώτερα που αναδύονται από την παντοβάνικη έρευνα. Το άρθρο του Michele Sartori μιλά για “ανακρίσεις εντονότατου ρυθμού”. Στην πραγματικότητα αυτές τις ημέρες, όπως μπορούμε να συνάγουμε από τα πρακτικά, ο Calogero περιορίζεται να απευθύνει στους εναγόμενους τις κατηγορίες. Οι κατηγορούμενοι από την πλευρά τους  αποφάσισαν να μην απαντήσουν σε αυτά που τους προσάπτουν. «Στο τέλος μόνο ένα σύντομο σχόλιο του Aldo Fais: “ο Calogero είναι ικανοποιημένος από την εξέλιξη των ανακρίσεων. Τα πράγματα βαίνουν καλά σύμφωνα με την άποψη μας ”», γράφει η Unità. Η εφημερίδα υπαινίσσεται επίσης στην επιδείνωση της έντασης ανάμεσα στους αυτόνομους και τα έντυπα μέσα εναντίον των οποίων απευθύνονται (κυρίως ενάντια στον κομουνιστικό τύπο) ανοιχτές απειλές.

Μια βαριά συμπεριφορά από πλευράς αυτόνομων που στο κλειστό γήπεδο επέτρεψαν στους δημοσιογράφους να εισέλθουν μόνο υπό σοβαρές προϋποθέσεις: έλεγχο ονομάτων με επίθετα και διευθύνσεις, την υπογραφή των εκπροσώπων του τύπου σε ένα ντοκουμέντο αλληλεγγύης με τους συλληφθέντες και με κάθε κόστος τον αποκλεισμό  — δηλώνοντας πως δεν μπορούσαν να εξασφαλίσουν την σωματική τους ακεραιότητα — κάποιων δημοσιογράφων της Gazzettino, της Unità, της Avanti και της Paese Sera. Σε αυτό το σημείο, βέβαια, κανείς από τους δεκάδες δημοσιογράφους και απεσταλμένους που ήταν παρόντες δέχτηκαν να εισέλθουν.

Ένα επεισόδιο που θα συνεισφέρει στο να μεγαλώσει η ένταση με τον τύπο και που μπορεί να είχε την συνέπεια του στην κάλυψη όλων των θέσεων στον αγωνιστικό χώρο.  Μεταξύ των επεισοδίων που αποκάλυψε η Unità, εκτός από το γεγονός πως και ο Alessandrini ερευνούσε για τους αυτόνομους, και η είδηση πως στο Potere operaio το 1971 είχε συζητηθεί η περίπτωση απαγωγής επιφανών προσωπικοτήτων όπως ο δικηγόρος Agnelli και ο Fanfani, εκ των ηγετικών στελεχών της χριστιανοδημοκρατίας. Το κύριο άρθρο, σε δυο στήλες, “Ποινικοποιείται η πολιτική?”, είναι σύμπτωμα της πολιτικής έντασης που συνοδεύει την περίπτωση: το PCI νιώθει κατηγορούμενο από πολλές πλευρές ότι είναι ο σπόνσορας της δικαστικής πρωτοβουλίας . Την προηγούμενη, στην Roma, στην διάρκεια διαδήλωσης των αυτόνομων, τα γραφεία του υπέστησαν μιαν πραγματική έφοδο. Η επίθεση, σύμφωνα με το όργανο του ΚΚΙ οφείλονταν ακριβώς στην αμετακίνητη στάση του “μεγαλύτερου εργατικού κόμματος” απέναντι στην τρομοκρατία, τον ανταρτοπόλεμο δηλαδή-λέω εγώ, και την πολιτική βία. Πράγμα που αντιθέτως δεν ενώνει, συνεχίζει το κύριο άρθρο της συντακτικής ομάδας της εφημερίδας, τα άλλα δυο μεγάλα κόμματα, την DC και το PSI. Το ΚΚΙ αυτοπροτείνεται σαν κόμμα “δυνατό”, μόνο ικανό να ανακόψει τις ομάδες, il “squadrismo” και να μπορέσει να σώσει την δημοκρατία.

Σάββατο 14 απριλίου, είναι η ώρα του δημοσιογράφου Pino Nicotri, που κατηγορείται πως είναι ο professor Niccolai που τηλεφώνησε στο σπίτι του professor Tritto στην διάρκεια της απαγωγής Moro. “Κατηγορείται κάποιος άλλος από τους συλληφθέντες της Padova πως είναι ο τηλεφωνητής της υπόθεσης  Moro”, ο τίτλος της Corriere. Και μας κλείνει το μάτι “Γίνονται επίμονες οι υποθέσεις γύρω από έναν ταξιαρχίτη που έχει αδειάσει τον σάκο”. ο Sandro Acciari στο κομμάτι του, “Είναι 150 οι τρομοκράτες που καταζητούνται σε όλη την Ιταλία”, (μα δεν συνδέονται όλοι με την 7 aprile), πληροφορεί, με έναν τόνο έκπληξης, πως η οικογένεια Moro δεν έχει ακόμη (μια εβδομάδα μετά την σύλληψη) αποφασίσει να συσταθεί σαν πολιτική αγωγή ενάντια στον Toni Negri.
η Unità, εκτός του ότι μεταφέρει και αυτή την είδηση που αφορά τον Nicotri, προσφέρει μια ηχηρή αναπαραγωγή του τρόπου με τον οποίον ο  Emilio Alessandrini αναγνώρισε την φωνή του Toni Negri για εκείνη του τηλεφωνητή στην οικία Moro. Οι δυο συναντήθηκαν σε δείπνο στο σπίτι του δικαστή Antonio Bevere έναν χρόνο πριν ακριβώς τις ημέρες που βρίσκονταν σε πλήρη εξέλιξη της απαγωγής Moro. Το άρθρο του Ibio Paolucci παρέχει μιαν αναπαραγωγή τόσο λεπτομερή γύρω από το γεγονός πως ο Alessandrini ήταν πεπεισμένος πως εκείνη ήταν η φωνή του Negri που φαίνονταν πως δεν μπορούσαν να υπάρχουν αμφιβολίες.

(9-CONTINUA) 9- Συνεχίζεται

(8-PARTE)

I GIORNALI A PROCESSO: IL CASO 7 APRILE – NONA PARTEwas last modified: gennaio 26th, 2015 by glianni70.it

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License