«ΞΕΝΟΦΟΒΙΑ, ο φόβος για κάθε τι που δεν είναι ίδιο με εσένα»

«ΞΕΝΟΦΟΒΙΑ, ο φόβος για κάθε τι που δεν είναι ίδιο με εσένα»

post image

«ΞΕΝΟΦΟΒΙΑ, ο φόβος για κάθε τι που δεν είναι ίδιο με εσένα» 


Καθώς βλέπουμε την Ευρώπη να αντιμετωπίζει τους πρόσφυγες με τον ίδιο τρόπο στον οποίο εξασκείται εδώ και αιώνες, στήνοντας φράχτες, στρατιωτικούς ελέγχους και στρατόπεδα συγκέντρωσης για τους ξένους, τους διαφορετικούς και τους διαφωνούντες, είμαστε υποχρεωμένοι να αναρωτηθούμε, έχει αλλάξει τίποτα πραγματικά στην Ευρώπη από την εποχή του Νταχάου και του Άουσβιτς;

Η εικόνα των Δανών αστυνομικών να αφαιρούν τα τιμαλφή αντικείμενα από τους πρόσφυγες με πρόσχημα την κάλυψη των εξόδων για τον ίδιο τους τον εγκλεισμό σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, η γενική άνοδος της ναζιστικής και ρατσιστικής δεξιάς σε όλη την Ευρώπη αλλά και τα υστερικά παραληρήματα ενάντια στους Μουσουλμάνους από τον Ντόναλντ Τράμπ, δημοφιλή υποψήφιο για την εκπροσώπηση του Ρεπουμπλικανικού κόμματος στις εκλογές για την προεδρεία της Αμερικής, απαιτούν μια επανεξέταση του τι σημαίνει να είσαι σήμερα διαφορετικός στον Δυτικό κόσμο, τον κόσμο που αυτοανακηρύχθηκε προστάτης της «Δημοκρατίας» και των «Ανθρώπινων Δικαιωμάτων».

Η Τζούντιθ Μπάτλερ δίνει έναν αποκαλυπτικό ορισμό για την βία όταν λέει ότι αυτή εκδηλώνεται με όλους τους τρόπους «όταν δρούμε ενάντια σε κάποιον, όταν βάζουμε τους άλλους σε ρίσκο, προξενούμε βλάβη, τραύμα ή ζημιά στους άλλους ή όταν απειλούμε την ύπαρξη τους με εξαφάνιση». Υπό αυτή την λογική ίσως είναι καιρός να αρχίσουμε να παρατηρούμε προσεχτικά την βία που εξασκεί ο καπιταλισμός μέσα από τα λόγια ενός τηλε-δημοσιογράφου, τις αποφάσεις, τις υπογραφές και τις ανακοινώσεις των πολιτικών, τις καθημερινές σημαντικές και ασήμαντες γραφειοκρατικές επιλογές των αρμόδιων τεχνοκρατών, των managers, των διευθυντών και των κυβερνητών μας. Μια βία διαρκής και εντατική που εξασκείται από τον καπιταλισμό και την Αντιπροσωπευτική Δημοκρατία με αφηρημένους και από-υλοποιημένους όρους , με τραγικά όμως και πολύ «υλικά» αποτελέσματα, ακόμα και αν δεν απαιτείται πλέον να φτάσει έως την ολοκληρωτική εξάλειψη πληθυσμών και την γενοκτονία. Απαιτεί όμως την συνεχή εξάλειψη κάθε διαφορετικότητας, την επιβολή της αφομοίωσης καθενός και καθεμίας μας σε μια δομή ενιαία και συμπαγή όπου κάθε δίοδος διαφυγής ή άλλος τρόπος να ζεις και να υπάρχεις έχει απαλειφθεί και ποινικοποιηθεί.
Η Ξενοφοβία υπήρξε σχεδόν από πάντα χαρακτηριστικό της ανθρώπινης κατάστασης, δεν πρέπει να ξεχνάμε όμως πως πάντα αυτός ο «ξένος» που φοβόμαστε δεν είναι κάθε είδους αλλά πολύ συγκεκριμένο είδος «ξένου».

Ο Τabish Khair, είναι Ινδός πολιτικός επιστήμονας από το Bihar, μια από τα πιο φτωχές περιοχές του πλανήτη, ο οποίος ζει και διδάσκει σήμερα στην Δανία. Στο καινούργιο του βιβλίο «Η Νέα Ξενοφοβία» μελετά μέσα στους αιώνες, τους τρόπους με τους οποίους το κυρίαρχο πολιτισμικό παράδειγμα, ο καπιταλισμός, αναγνωρίζει, περιορίζει και εξαλείφει την διαφορετικότητα διατηρώντας την κυριαρχία του σε κάθε εποχή.

Αυτό που ονομάζει «Παλαιά Ξενοφοβία» κατασκεύαζε την μορφή του ξένου πάνω στα προφανή χαρακτηριστικά της διαφοράς. Οι «ξένοι» αποτελούν απειλή επειδή ερμηνεύονται ως διαφορετικοί, η βασική έμφαση δίνεται σε όλα τα στοιχεία του «ξένου» που τον κάνουν διαφορετικό από εμάς. Κατά παράδοξο τρόπο, η παλαιά ξενοφοβία αναγνωρίζει την ύπαρξη της διαφορετικότητας, αν και στέκεται εχθρικά απέναντι της.

Εν αντιθέσει, η «Νέα Ξενοφοβία» εξαφανίζει κάθε ίχνος διαφοράς, επιβάλει την ομοιομορφία. Στην «Νέα Ξενοφοβία, ο ξένος παραμένει ξένος αλλά δεν του επιτρέπεται να προβάλει καμία διαφορά. Στην παλαιά ξενοφοβία δεν υπάρχουν φαντασιώσεις αφομοίωσης των ξένων, στην νέα ξενοφοβία το κυρίαρχο φαντασιακό είναι αυτό της πλήρους αφομοίωσης τους. Με ένα παράξενο τρόπο όμως τελικά, αυτό το μοντέλο καταλήγει να είναι πιο ξενοφοβικό από το παλιό, μιας και τώρα οι «ξένοι» εξαναγκάζονται να προσαρμοστούν, να συμμορφωθούν, να υπακούσουν στις νόρμες της κυρίαρχης κουλτούρας και να διαγράψουν ή να αποκρύψουν τα στοιχεία της διαφοράς τους.

Ο Καρλ Μαρξ είχε επιχειρηματολογήσει συγκρίνοντας την παλαιά, φεουδαρχική, και την ύστερη, καπιταλιστική εκμετάλλευση λέγοντας πως στην φεουδαρχία η εκμετάλλευση ήταν ορατή και έκδηλη, ενώ στον καπιταλισμό γίνεται αόρατη, άδηλη αλλά πολύ ισχυρότερη. Αντίστοιχα η νέα ξενοφοβία εκδηλώνεται με αόρατους και αφηρημένους τρόπους, λιγότερο εγχαραγμένη στα σώματα και περισσότερο εμφανής στις σχέσεις και τις εξαναγκαστικές λειτουργίες των θυμάτων της, εφαρμόζοντας μεθόδους που σκοπό έχουν να εξαφανίσουν τα ίχνη της διαφοράς και της ιδιαιτερότητας από τα σώματα παρά να αφήσουν ίχνη σε αυτά με το μαστίγιο, τις αλυσίδες και τις άλλες μορφές επιβολής του παλιού πολιτισμού. Τα αποτελέσματα όμως και αυτής της νέας ξενοφοβίας είναι τελικά το ίδιο απάνθρωπα και καταστροφικά.

Ο Tabish Khair, στο βιβλίο του αναφέρει ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από την εφημερίδα The Guardian: “Στην εποχή μας, κανένας δεν δηλώνει πλέον ρατσιστής. Ο ρατσισμός όμως συνεχίζει να βρίσκει τον στόχο του”. Ο ρατσισμός επιβάλει την εξάλειψη κάθε ιδιαιτερότητας, κανονικοποιεί τις συμπεριφορές, καταστρέφει πολιτισμούς και κλείνει διεξόδους διαφυγής, στρατιωτικοποιεί την φιλοξενία, απορροφά την ανθρώπινη δύναμη σύμφωνα με τους νόμους της εργασίας και του εμπορεύματος, εξαφανίζει κάθε πιθανή εναλλακτική μορφή διαχείρισης των πραγμάτων. Και εκεί είναι που τελικά αποκαλύπτεται ο τρόπος με τον οποίο η νέα ξενοφοβία αποτελεί το βασικό μηχανισμό με τον οποίο ο καπιταλισμός διαχειρίζεται, αφομοιώνει και εξαλείφει κάθε άλλο, ξένο ή ανταγωνιστικό προς αυτόν, πιθανό μέλλον της ανθρωπότητας.

Ο καπιταλισμός απαιτεί ανεμπόδιστη και απεριόριστη παγκόσμια κίνηση του κεφαλαίου. Την ίδια στιγμή απαιτεί ρύθμιση, έλεγχο και περιορισμό της εργασίας και κάθε πιθανής ανθρώπινης δραστηριότητας. Αυτό για να επιβληθεί απαιτεί την λειτουργία ενός αστυνομικού κράτους. Έτσι, εν αντιθέσει με την κυρίαρχη πεποίθηση, ότι το εμπόριο διαλύει τα σύνορα, τα καπιταλιστικά έθνη-κράτη απαιτούν και εντατικοποιούν διαρκώς την κατασκευή, διατήρηση και ένοπλη προστασία απροσπέλαστων συνόρων. Δεν θα υπήρχε άλλωστε άλλος τρόπος να διαφυλαχθεί η ελευθερία κίνησης κεφαλαίων και εμπορευμάτων από τις ορδές των αποκλεισμένων και εξαθλιωμένων που παράγονται καθημερινά σε όλο τον κόσμο καθώς η εκμετάλλευση και η ανισότητα εντατικοποιείται αποφέροντας τεράστια κέρδη στα χέρια των κυρίαρχων του «ανεπτυγμένου» κόσμου.
Οι απαραίτητοι νομοθετικοί κανονισμοί, οι διακρατικές συμφωνίες και οι συνοριακοί έλεγχοι μπορεί να εκδηλώνονται και να εφαρμόζονται με νέους τρόπους αυτό δεν σημαίνει όμως πως είναι λιγότερο ξενοφοβικοί.

Η διατήρηση του πλούτου και των προνομίων που συσσωρεύονται από την εκμεταλλευτική οργάνωση της εργασίας και της καθημερινής δραστηριότητας στις χώρες της Δύσης απαιτεί την διαρκώς αυξανόμενη κερδοφορία από την λειτουργία του καπιταλισμού χωρίς αυτή να μπορεί να ανεχθεί το βάρος της μετανάστευσης και των προσφυγικών ροών που δημιουργούνται από την εντατική παρέμβαση και την απρόσκοπτη καταλήστευση κοινωνιών που βρίσκονται εκτός των τειχών του Δυτικού κόσμου . Έτσι η νέα ξενοφοβία είναι υπό κάποιο τρόπο παρανοϊκή, παγιδευμένη σε έναν αδιόρατο και ανέκφραστο διαρκή φόβο, πίσω από τον οποίο κρύβεται η νόρμα της καπιταλιστικής εξουσίας και της εκμετάλλευσης.

Το Ισλάμ από την άλλη παράγει ένα πολύ παραδειγματικό πρόβλημα για την νέα ξενοφοβία. Η μετανάστευση μπορεί να «λειτουργήσει» αλλά μόνο αν αυτό γίνει με έναν αφηρημένο και αδιόρατο τρόπο. Δεν πρέπει να υπάρχουν ξένοι ανάμεσα μας. Η νέα ξενοφοβία απαιτεί την διαγραφή κάθε ξενικού στοιχείου από τον «ξένο». Το Ισλάμ με τα ορατά πολιτιστικά χαρακτηριστικά του αρνείται την εξάλειψη της δικιάς του διαφορετικότητας. Δεν αποκρύπτει τις ιδιαιτερότητες του και αντιστέκεται στους αφηρημένους μηχανισμούς παραγωγής ταυτότητας που ο καπιταλιστικός κόσμος θέλει να επιβάλλει στο σύνολο της ανθρωπότητας.
Το να απαγορεύσουμε στην Ευρώπη την μαντήλα στο κεφάλι από τις Μουσουλμάνες έχει λιγότερο να κάνει με την γυναικεία απελευθέρωση και περισσότερο με την δικιά μας ανάγκη να κάνουμε τους μετανάστες αόρατους, με την ανάγκη του καπιταλισμού να απορροφήσει τις μεταναστευτικές ροές στην αφηρημένη και εξομοιωτική λογική του κεφαλαίου. Ποια δυτική μαθήτρια θα επέλεγε να καθίσει δίπλα σε μια κοπέλα που φορά μπούργκα στο πανεπιστήμιο, ποιό διευθυντικό στέλεχος θα προσλάβει μια πωλήτρια με μαντήλα στο μαγαζί της πολυεθνικής εταιρίας; Με αυτό τον τρόπο το Ισλάμ αποτελεί απειλή στην ομογενοποιητική λογική του καπιταλισμού και για αυτό στοχοποιείται.

Στην Μέση Ανατολή και συνολικά στον Μουσουλμανικό κόσμο, τα καθεστώτα είναι παγιδευμένα σε μια πολύ εμφανή αντίφαση. Από την μια μεριά συνεργάζονται με τον παγκοσμιοποιημένο καπιταλισμό, από την άλλη ισχυρίζονται πως προβάλλουν μια συμβολική εναλλακτική οδό εξόδου από αυτόν. Η Σαουδική Αραβία αποτέλεσε και συνεχίζει να αποτελεί βασικό μοχλό επιβολής της Αμερικανικής πολιτικής στον Αραβικό κόσμο αλλά συνεχίζει να επιμένει σε ένα έντονα διαφορετικό πολιτικό και θρησκευτικό καθεστώς. Με τον τρόπο που δομείται η εξουσία σήμερα είναι φυσικό να καταλήγουμε σε έναν πόλεμο ανάμεσα σε φανατικούς Ισλαμιστές που λειτουργούν στα πλαίσια της καπιταλιστικής οικονομίας και καπιταλιστές που συνεργάζονται με φανατικούς μουσουλμάνους για να επιβάλλουν τα συμφέροντα τους στις Ισλαμικές περιοχές. 

Την ίδια στιγμή, όπως «εκτός» έτσι και «εντός» των συνόρων, σκοπός ύπαρξης της αστυνομίας και του στρατού είναι η προστασία των κυρίαρχων από κάθε πιθανή ανάδειξη ενός άλλου τρόπου δόμησης και οργάνωσης της οικονομίας και της κοινωνικής ζωής. Η καταστολή των διαδηλώσεων και των κατειλημμένων και αυτοδιαχειριζόμενων κοινωνικών κέντρων, των χώρων δηλαδή όπου οργανώνεται και πραγματώνεται η αντίθεση στην κυρίαρχη κουλτούρα του εμπορεύματος και της εκμετάλλευσης, είναι φυσικό να βρίσκονται στο κέντρο της στόχευσης της αστυνομικής βίας, όποιο και αν είναι το ιδεολογικό πρόσημο που επιλέγει να χρησιμοποιήσει κάθε φορά το κόμμα που κυβερνά την κάθε χώρα.

Ο αποκλεισμός των μεταναστών, των φτωχών, των αναπήρων και των ηλικιωμένων από τους δημόσιους χώρους, οι κατασκευασμένες καταδίκες αναρχικών, ο καθημερινός εγκλεισμός όλων μας σε εξοντωτικά ωράρια, τα τερατώδη ποσοστά ανεργίας ανάμεσα στους νέους, ο καθημερινός ρατσισμός που αντιμετωπίζουν οι ομοφυλόφιλοι, τα διεμφυλικά άτομα, οι ναρκομανείς, οι πάνκηδες και τα φρικιά, οι Ρομά, οι Αφρικανοί και οι Κινέζοι, οι Μουσουλμάνοι, οι Ινδουιστές, οι Βουδιστές, οι Σίχ και όποιοι άλλοι αλλόθρησκοι ζουν ανάμεσα μας, αποκαλύπτει ξεκάθαρα πως αυτός που στοχοποιήται ως βασικός εχθρός και απόκληρος του παρόντος συστήματος είναι αυτός που δεν μπορεί ή δεν θέλει να εξομοιωθεί και να αφομοιωθεί στις λειτουργίες και τις νόρμες αυτού του συστήματος.

Ο αγώνας ενάντια στον φασισμό, τον ρατσισμό και την ξενοφοβία, ο σεβασμός της διαφορετικότητας, η ανενδοίαστη έμπρακτη αλληλεγγύη και η ανοιχτόκαρδη ευφυής περιέργεια προς αυτό που μοιάζει αλλά δεν είναι ξένο είναι και πρέπει να είναι η στάση κάθε ανθρώπου που επιλέγει να στέκεται απέναντι σε όλα τα απολυταρχικά και εκμεταλλευτικά οικονομικά, πολιτικά και θρησκευτικά συστήματα της εποχής μας. Χωρίς να αγιοποιούμε την μορφή του μετανάστη ή να του προσδίδουμε αυτόβουλα επαναστατικές προοπτικές που δεν επιλέγει ο ίδιος να προσλάβει, στεκόμαστε δίπλα στον ανθρώπινο πόνο, την εξαναγκαστική προσφυγιά, την οικονομική μετανάστευση, την καταναγκαστική ανέχεια και την ανάγκη των ανθρώπων να βαδίσουν αυτό τον κόσμο ελεύθεροι, χωρίς περιορισμούς και συνοριακές περιφράξεις στην αιώνια αναζήτηση του ανθρώπου για ένα αξιοπρεπές και ευτυχισμένο παρόν και μέλλον.

Όταν επιτρέπουμε σε ένα καθεστώς να δημιουργεί στρατόπεδα συγκέντρωσης για τους μετανάστες να είμαστε σίγουροι πως αυτή η ίδια απάνθρωπη δομή βιο-εξουσίας απλώνεται σε όλη την επικράτεια της χώρας, διαπερνά όλες τις σχέσεις, τις επιλογές και τις καθημερινές δραστηριότητες όλων μας. Δεν πρόκειται ποτέ να απελευθερωθούμε από τα δεσμά που επέβαλαν στις κοινωνίες μας τα καπιταλιστικά καθεστώτα της Ευρώπης και της Αμερικής αν δεν αγωνιστούμε και για την ελευθερία των προσφύγων και των μεταναστών. Αν γίνει κατανοητό πως η φυλακή που επιβλήθηκε στους πρόσφυγες είναι ίδια με την καθημερινή φυλακή που επιβλήθηκε σε όλους μας, τότε θα καταλάβουμε ότι η ελευθερία τους είναι και δικιά μας ελευθερία.

Οι θάλασσες και τα ποτάμια, τα βουνά και οι ουρανοί αυτού του κόσμου δεν έχουν σύνορα. Η ανθρώπινη αγάπη, τα όνειρα της ζωής και ο πόθος για βελτίωση των όρων και των συνθηκών καθημερινής διαβίωσης δεν κλείνονται σε κατασκευασμένα και επιβεβλημένα όρια. Όλα όσα ονειρευτήκαμε για αυτό τον κόσμο έγιναν παράνομα καθώς η κυριαρχία απλώνεται σε κάθε μικρο-στιγμή της ζωής, νομοθετεί παγίδες, περιφράξεις και περιορισμούς, κλείνει και περιχαρακώνει την ζωή σε έναν μηχανισμό επιβολής και καθημερινής εντατικής εκμετάλλευσης. Στόχος όλων μας θα έπρεπε και πρέπει να είναι η καταστροφή αυτού του καθεστώτος, η απελευθέρωση της ανθρώπινης δύναμης να αγαπά, να φροντίζει και να περιθάλπει, να παράγει δηλαδή ελευθερία, ευτυχία και πλούτο για όλους εξίσου σε όλο τον κόσμο, χωρίς ειδικά προνόμια και περιορισμούς.

κείμενο: Τάσος Σαγρής

ΚΕΝΟ ΔΙΚΤΥΟ (Θεωρία, Ουτοπία, Συναίσθηση, Εφήμερες Τέχνες)
http://voidnetwork.blogspot.com  

Εικόνες:

από ναδα5 19/05/2016 3:11 μμ.


   το ισλαμ παραμενει μια κοσμοθεατικη αναφορα που οριζεται ως θρησκεια η οποια εχει κοινωνικες αναφορες και αναποφευκτα πρακτικες .ως προς το τι ειναι διαφορετικο και ρατσισμος ,βια ή μη βια σε μια εποχη που ουσιαστικα καποιοι περιμενουν να λειτουργησουν προς οφελος τους αντανακλαστικα, το κοινωνικο προσωπο του κρατους ηρθε και εδεσε με την γενικοτερη επιτηδευση που υπηρχε απο πριν για συγκεκριμενα προσωπα και πραγματα οπου , αφου απετυχε η προσπαθεια τους να  παρουσιασουν τα πραγματα οπως ηθελαν -και ενω τραβηξαν την σκανδαλη σε συνεργια με τον αυταρχισμο του- τις τακτικες και τα μεσα του με σαφεις δικαιολογιες κατα προεκταση και τα αναλογα προσωπεια.Απο τα προσωπεια τους εως το απροσωπο της αποξενωσης και της βιας της [μεταφρ.(Τahir)] -οπου παρουσιαζεται αλλη μια εικονα ανακλαστικα των μηχανισμων προπαγανδας -,βρισκεται το κοινο σημειο του ατομου-ηγετισκου που θελει να απεμπολισει τις ευθυνες του σε εναν συνεχη ιεραρχικο βιασμο του πλανητη και του ατομου ,οτιδηποτε ζωικου ,καθως φτανουμε σε αυτην την φωτισμενη στιγμη του τελους αυτης της παραγραφου , να αναρωτιομαστε απο που αρχιζει αυτη η βια. Το αν αρχιζει απο ενα συνειδητο ον ή οχι ειναι ενα ακομα ερωτημα που τιθεται καθως ειναι συνειδητο ?και αν ναι ως προς τι? ως προς το απροσωπο της βιας ,της ομογενοποιησης και του αφομοιωμενου οπαδισμου και ομαδοποιησης καθως ουσιαστικα με προσωπειο ή χωρις, απροσωπα εφιαλτικη και αλογη ,τυχαια κατευθειαν απο μια αβυσσωση θαλασσα ή ως οργισμενη απαντηση απο ενα αποδιοπομπαιο τραγο μιας κοινωνιας υπερμεγεθών πλουραλιστων παραμενει να ειναι μια συνολικη σταση απο τις εξουσιαστικες ιεραρχιες ως τις σκοπιμοτητες της ομαδας προς φιμωση και καποιου ατομου με προσωπειο και χωρις.  

 

αυτοι δηλαδη που επι χρονιο τραβηξαν και τραβουσαν την σκανδαλη ωστε να καταδειχθει μεσα απο το πρισμα που επιχειρουσαν να προσδωσουν παρουσιαζοντε ως οι υποστηρικτες ατομων που εχουν υποστει κοινωνικο ρατσισμο,ενω περιμενουν αν θα αποδωσει ο τακτικισμος τους και αν φανει να τον αποδωσουν και παλι οπως και την πολυ συγκεκριμενη μηχανορραφια τους .Στην ληθη ενος συνολου πραγματων αυτη η βια γινεται αλογη και η ξενοφοβια ξεκιναει απο τον ισλαμισμο και συγκρουεται με τον πλουραλισμο της αλογης βιας που εχει ηδη στοχοποιησει το ατομο και περιμενουν ρομποτ πρακτορες ανεξαρτητου προελευσης να εκμεταλευτουν ειτε ως "μεταναστες" ειτε ως "πανκηδες".η διαθεση του ηγετισμου και ποδηγετισμου τους ,επιστρεφει, οταν το αλλο ατομο ειναι διαυγες αρα μπορει να γινει αποδεκτης της χυδαιοτητας τους μα και της ομαδοποιημενης στασης απεναντι στην διαυγεια του μα και θυμα κοινωνικου ρατσισμου οπως εχει συμβει . εκει με την βαρβαρικη και αλογη επιθεση ,την αντανακλαστικη βια του απροσωπου και εκμεταλευομενοι τις περιστασεις οι ηγετισκοι βρισκουν στα προσωπεια και τις παραστασεις στις συνθηκες και τις περιστασεις την επομενη τους τροφη.Εκει το αλογο γινεται λογικη προς την αγελαια επιθεση μεσα απο την αποφαση της εντυπωσης . η συγκεκριμενη προσπαθεια φιμωσης και τακτικισμου αποδιδεται καθως η νοοτροπια τους εχει αποδωθει.πλαγιως.

 

Αυτοι λοιπον προσπαθησαν προς οφελος τους ,σε ανθρωπο που εχει υποστει χρονια κοινωνικο ρατσισμο ,μονο και μονο επειδη ηταν διαυγης στο μυαλο ,να ομαδοποιησουν μια ιδεα που τους συνεφερε και καλυπτει την γενικοτερη ρατσιστικη τους διαθεση απεναντι ας πουμε σε συγκεκριμενο ατομο.Οποια γενικευση οδηγει στην ανακλαστικοτητα του μηχανισμου προπαγανδας μα και της προπαγανδας ο οποιος εχει και προσωπεια και αντιθεσεις μα και υποστηριζει το αλογο και την αφομοιωση μεσα απο αυτο και αναποφευκτα αυτη τη βια η οποια ανακυκλωνεται μεσα απο την αποξενωση μα και χρησιμοποιουντε πολυπλευρα δικαιολογιες για την συντηρηση συνθηκών στα πλαισια της κοινωνικων ανταμοιβων και στερεοτυπων που οι καταβολες τους φτανουν στον μεσαιωνα.

 

Αναρωτιομαστε λοιπον ευλογα ποια ειναι η ουσιαστικη διαφορα απο τον ισλαμικο φανατισμο ο πρωιμος φανατισμος ηγετισκων απεναντι σε ενα συγκεκριμενο ατομο κ και των θιασωτων τους δρυκολαπτων οι οποιοι περιμενουν την επιβεβαιωση τους και με  το να ιδιοποιηθουν το γεγονος μετα το περας της καταιγιδας ή κατα την διαρκεια οπου εκει υπαρχει ακομα ελπιδα να καταδειχθει για παραδειγμα ενα ατομο ,ειτε απο εναν ισλαμιστη ειτε απο εναν φανατισμενο αρρωστο στο μυαλο ανθρωπο οπου περιμενει και αδημονει να δικαιωθει η ΧΥΔΑΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ,Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΟΥ,(το κριτηριο κατηγορητηριο λιγο δυσκολο), μεσα απο τις συνθηκες και τις περιστασεις οπως και οι οργανισμοι οπου εχει συμμαχησει απεναντι σε βασανισμενα ατομα που εχουν υποστει κοινωνικο ρατσισμο καθως και αυτοι οι οργανισμοι προσπαθουν οπως οι δρυκολαπτες να καπελωσουν μεσα απο περιστασεις και να επιβεβαιωσουν την αναγκη υπαρξης τους .Πως τελικα βρισκει χωρο αυτη η βια και παλι .Δεν ειναι παρα οι μηχανισμοι .ανακλωντε και απο τους θιασωτες και τους δρυκολαπτες ,τους ιδιους τους μηχανισμους που τα εκαψαν στο περασμα τους ολα μαζι με οποιο ηγετισκο .

   Τα προσωπα πρεπει να αλλαξουν ,στον ποταμο της ληθης τα πραγματα οταν θα ξεχαστουν θα ειναι ΑΥΤΟΙ που αξαφνου στις θεσεις του θα προσπαθησουν να επαναιδιοποιηθουν τα πραγματα.Μεχρι τοτε ως κατηγοροι περνουν απο ηττα σε ηττα .στα τελευταια τους σκιρτηματα ταυτισαν το κριτηριο με το κατηγορητηριο. μπραβο τους .δεν ειναι τυχαιο θα πουν καποιοι αυτο το αμορφο της αφομοιωμενης ξενοφοβιας .τι οδυρμος για την πλουραλιστικη μας κοινοτητα καθως δεν ειναι παρα οι μηχανισμοι προπαγανδας και αυτες οι πελατειακες σχεσεις που επωφελουντε απο την αφομοιωση και αποφαση του αλογου και οποιου προσωπειου και ιδιοποιησης.

Το αμεσως επομενο γεγονος ειναι οτι μετα τον διωγμο ενος ανθρωπου απο κοινωνικους χωρους με σαφεις δικαιολογιες αφου αναδειχθει το οτι τελικα η επιτηδευμενη υποκρισια βρηκε προκαλλυμα σε νοερα σχηματα οπου θα μπορουσαν να φαινεται οτι ξεκινουν απο παρομοια σημεια αλλα τελικα χωρις να μπορει να συγκριθει μια περιπτωση με μια αλλη , να ειναι ατυχης η ταυτιση των παραδειγματων περα απο την νοσηροτητα του οτι ενα φανατισμενο μυαλο ειτε κατεδειξε ειτε ιδιοποιηθηκε τις περιστασεις με αρρωστο τροπο αφου ηδη ειχε ομαδοποιησει ανθρωπους και την ιδεα για τον συγκεκριμενο στοχο για διαφορους λογους οπου κατεληξαν σε μια φανατισμενη σταση μισους απεναντι στον συγκεκριμενο στοχο.

    Τα μετρα που παιρνουν ως προς την διαχειρηση του κοινωνικου ιστου και μοναδας  σε ενα κρατος της μεσης ανατολης εχουν αλλαξει κατα πολυ αλλα καποια πραγματα παραμενουν σταθερες οπως και το ανυπαρκτο της οποιας επικονωνιας στην αλλη πλευρα του ατλαντικου του αμερικανικου πλουραλισμου των μεσων και ιδεων.η ιδεα της ισλαμοκρατουμενης ανατολης ειναι λανθασμενη .ποσο μαλλον και της ελευθεριας μεσα απο το ιντερνετ καθως η διαστροφη των παραπανω μηχανισμων δεν αποκλειει τις εναλλαγες αλλα ο εναλλακτισμος ειναι το επομενο προπυργιο που αποστειρωσε μυαλα ωστε φτασαμε σε ενα και μονο αποκυημα προπαγανδας που εχει ανακλαστικα το αποτελεσμα του μα και πρακτικα ως διαστροφη των ιεραρχικων μηχανισμων και οχι των εναλλαγων και δυνατοτητων της τεχνολογιας.

   το ατομο και το αγνωστο ουσιαστικα μεσα απο την υπερεξιδικευση και διαφορετικποτητα του δεν εχει παρα να βγει απο την ληθη του.η υπερεξιδικευση να εργαστει προς οφελος της αυτοδιευθυνσης.τα μεσαιωνικα προτυπα εχουν κατακρυμνηστει αφου πνιγηκαν στο απλετο φως της αποχαυνωσης.

  Το δεδομενο ομως ειναι οτι το συγκεκριμενο ατομο μπροστα στα ομαδοποιημενα πληθη που ανταμειβοντε ως ιδεολογοι δεν εχει το δικαιωμα να εκφραστει να εκφρασει την οργη του. Απο μια γενικευση ομως δεν θα μπορουσαμε να περασουμε σε ενα συμπερασμα διοτι πεφτουμε στην ιδια παγιδα .Ταυτιζοντας δυση με ανατολη και ομαδοποιωντας . Εκει πλασανε τοσα μιμιδια οπου στην απαξια τους οι ευκολες λυσεις ειναι η καταδειξη ,αποδωση , το προσωπειο η μηχανορραφια . 

ΚΑΘΩΣ ΑΥΤΟΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΒΑΣΗ ΤΟΥ ΑΠΟΔΙΔΟΝΤΕ ΟΙ ΕΥΘΥΝΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΟΙΟΝΤΑ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΕΚ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΜΕΣΟΥ ΜΑ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΜΗΧΑΝΟΡΡΑΦΙΑ . ΕΤΣΙ ΚΑΙ Η ΑΛΟΓΗ ΒΙΑ .

Η ΓΡΑΦΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ "ΗΤΑΝ ΠΛΕΚΤΑΝΗ" χανει την γραφικοτητα της αν την δουμε ουσιαστικα , εξω απο τον ΓΚΙΣΕ του ΨΥΧΙΑΤΡΕΙΟΥ 'Η ΤΟΥ ΨΥΧΙΑΤΡΟΥ.

Το συγκεκριμενο ατομο αφου εχει απομωνωθει ,φιμωθει ,δεν εχει που να εκφραστει .

    Με λιγα λογια ο πλουραλισμος του πολιτισμου οδηγηθηκε παλι σε ενα ατοπημα οπου με συμμαχο τον διανοουμενισμο κατεληξε στον πραγματικο κοινωνικο  ρατσισμο ,χωρις ομως -ενω υπαρχει αυτος ο πλουραλισμος- να δοθηκε η δυνατοτητα , στο συγκεκριμενο ατομο π.χ.  , να εκφραστει ή να εκφερει την γνωμη του μπροστα στο τετελεσμενο και την μη παραδοχη απο τα προκατειλλημενα μυαλα μα και την συνολικη τους σκοπιμοτητα οπου τελικα δεν βρισκεται σε καμμια κοινωνικη διαδικασια ,ενω αυτοι που ιδιοποιηθηκαν πραγματα και καταστασεις δεν αφησαν το συγκεκριμενο ατομο να εκφραστει,αλλα θελοντας με τον εναν ή αλλο τροπο να να ιδιοποιηθουν της καταστασης ,ειτε το ατομο αυτο παρουσιαζεται ως φιλος ή εχθρος.

 

αυτο επισης ,γενναει καποια ερωτηματα σε σχεση με το που βρισκομαστε , τις κοινωνικες προεκτασεις του ρατσισμου ειτε καποιος ειναι απο την ανατολη ,πιστευει σε εναν αλλο θεο ή κατι αλλο ,ειτε εχει μεγαλωσει σε μια ευρωπα'ι'κη μητροπολη οπου ο παλιμπαιδισμος του οπαδισμου κραταει ολον τον 20ο αιωνα.

 

Το παραπανω παραδειγμα  ,μπροστα στην κοινωνικη προκαταληψη του παρελθοντος την προσχηματικη κατασταση οποιας νορμας και την μηχανιστικη ραδιουργια οπως παραπανω δεν ειχε το δικαιωμα να υπερασπιστει τον εαυτο του ενω πλαγιως τον μπουκωναν μπουλιινγκ και επαρση θελοντας να του αποδωσουν ,προς ικανοποιηση τους αυτο που προσεφερε ,αντιστροφα.Δεν ξερω αν καποια αλλη πρακτικη θα αξιζε την ορολογια ΧΥΔΑΙΟΤΗΤΑ αν οχι αυτο.

ΧΥΔΑΙΟΤΗΤΑ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΕΘΕΛΟΤΥΦΛΙΑ .

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΟΥΘΕΝΑ ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΕΝΩ ΑΠΟΔΙΔΟΥΝ ΣΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΑΤΟΜΟ ΤΗΝ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ ΤΟΥΣ ΣΥΝΟΛΙΚΑ , ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑ ΟΙ ΚΡΑΤΙΚΟΙ ΦΟΡΕΙΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΠΑΡΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΘΑΛΠΩΡΗ ΚΑΙ ΑΝΤΑΜΟΙΒΗ ΓΙΑ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΣΤΑΣΗ ΤΟΥΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΑΤΟΜΟ.

Ισλαμιστες ή χριστιανοι οι μεταναστες ακολουθουν  το μονοπατι της μεταναστευσης μεσα απο τις επιταγες αυτων που το φτιαχνουν.

    Πρακτορες ή μη χρησιμοποιουν μασκες ιδεολογηματα ή θρησκειες για να πετυχουν τον σκοπο τους.ως τοτε περιμενουν αυτος ο παλιμπαιδισμος και μηχανικη νορμα να αποδωσει καρπους .Σε αυτα τα πλαισια ο ανθρωπος αποξενωμενος απολαμβανει τον πλουραλισμο και τα μεσα που τον ανταμειβουν καθως η συνηθεια του μεγαλου αδερφου θα ηταν μπροστα σε αυτους τους αποχαυνωμενους οπαδους μια μεγαλη νικη καθως και τα καταλοιπα που εχουν αφησει ενω εχει υποστει  κοινωνικο ρατσισμο  το ατομο καθως και την προσπαθεια να το φιμωσουν ολοι αυτοι οι καλοθελητες που πηραν το μερος του.

 Δεν ειχε  ουτε το δικαιωμα να εκφρασει στοιχειωδως την οργη του για μια συνολικη σταση καποιων σε συνδρομη με τον πατριαρχικο μητριαρχισμο τους  με οποιο ιδεολογικο προκαλλυμα,ειτε οποιας περιστασης οπου με ζητουμενο καθαρα την προπαγανδιστικη σκοπιμοτητα τους και του ηγετισμου τους και επιβεβαιωσης τους -  που στην τουρκια ειναι της μοδας ,με το ιδεολογικο προκαλλυμα- ,της ελευθεριοτητας και μιμιδιων που αναμασαγαν στο παρελθον,υπο τις νορμες του παλιμπαιδισμου και οποιας δικαιολογιας παρεχει ο κοσμος της αποξενωσης και του ιντελλεκτουαλισμου,σε εναν πλουραλιστικο κοσμο απεριοριστων δυνατοτητων  .

 

Ειναι κριμα πραγματικα να ξοδευει κανεις φαια ουσια για να εξηγησει οτι το οτι δεν ειναι διανοουμενος επειδη χρησιμποποιει αυτη την ορολογια.

 

  αλλα εχουμε φτασει καπου οπου τελικα αυτο φαινεται αναγκη.δεν ειναι .ειναι σαφεστατη δικαιολογια του ατομου ηγετη ,και της ομαδας που ψαχνει εναν δρομο μακρια απο τους φοβους του σε ενα απροσωπο φως θαλπωρης και αποχαυνωσης απο τον συνεχη πολεμο των επιταγων των αναγκων και της επιβεβαιωσης μιας ολιγαρχιας και ενος ακομα ηγετη που διακαως θα μπερδευαν μεσα απο την αοριστια μιας αφηρημενης σημαντικοτητας στην ληθη του πραγματικου.

 

 Αυτος ο ρατσιμος .αυτη η ιδιαιτερη υφη του δεν βρισκεται μακρια απο αυτα τα ατομα προς το ατομο . αυτο το μπουλλυινγκ και επαρση απο την συγκεκριμενη ψυχολογια του ατομου που υπερηφανευεται οτι "εχει φιλους ".Ισως στο μελλον το αβυσσωδες αλογο και τα τιρεντς του να δωσουν χωρο στους κατηγορους του ωστε το να ειναι το κριτηριο ενοχος μπροστα στο κατηγορητηριο τους να γινει δημοσια στο συνταγμα και με βοηθητικα διεγερτικα μονο για το event.Δημοσιως το κρητηριο ενοχος.Δημοσιως οι φτηνες δικαιολογιες μεσα απο δοξολογιες.

 

*κριτηριο 

 

Αυτος ο μεγαλος αδερφος εχει προσωπο και θιασωτες και ειναι απροσωπος.Αυτη η απεχθης χυδαια προφαση κεκαλυμμενης επιβολης και αντιστροφων που επεστρεψε σαν ενα απλο πειραγμα για τοσα χρονια .εκει ειναι το επομενο στοιχημα .τα μυαλα σας.με οποιο τακτικισμο.το αναποφευκτο της χειραγωγουμενης βιας και μη .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

από ναδα5 19/05/2016 5:56 μμ.


*********[μεταφρ. αυτου που εννοει ο Tabish Κhair)]

 

υ.γ. δεν ειναι τυχαιο οτι αυτοι που φτιαχνουν αυτα τα μονοπατια εχουν συγκεκριμενη σχεση με κρατικους φορεις και την οργανωμενη διαδικασια δομησης και προπαγανδας .ο μεγαλος αδερφος εχει την γραφικοτητα του οσο οι ουμανιστικες αντιστασεις εκπροσωπουντε στο μετρο που ο καθενας κανει την δουλεια του .

 

  Και ικανοποιει στο μετρο το δυνατο τον πατρονα του αφου εισχωρησε και απεκτησε το ιδιωμα της πελατειακης αυτης σχεσης και στην ληθη του πραγματικου ή εν συνειδησει φοβισμενοςπροσταξε στην αγελη να επιτεθει μη βλεποντας τυφλωμενος οτι απλα μπορουσε να φυγει και να εχει το θαρρος της γνωμης του απο ενα ακομα θεατρο σκιων .εν ολιγοις οι σχεσεις ανταμοιβης και ικανοποιησης της αγελης διατηρουν την παγιοτητα αυτη οσο και στοχοποιει  ενω οι σχεσεις δουλεμπορων και δομησης της προπαγανδας και του μαρκετιγκ "για την ελευθερια" , εχουν αριστες σχεσεις με το επομενο παιχνιδι στην σκακιερα που αποτελειται απο μια συνεργικοτητα μονοπατιων και φαινεσθε ολιγαρχικης χειραγωγησης . οπως καταλαβαινετε δεν καταλαβαινει κανεις εκτος απο τον στεγνο  λαικισμο τι σχεση θα μπορουσαν να εχουν με την κυβερνηση ενω αυτες οι τακτικες ειναι τοσο οριοθετημενες οσο και οι παραπανω εκβιασμοι οσο ποτε.

 

 

 

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License