Από την οργανική κινηματική αντιπληροφόρηση στην κινηματική παραδημοσιογραφία”

 

Είναι γεγονός πως από την αρχή της λειτουργίας του το Athens Indymedia έχει αποτελέσει μια πραγματική όαση αντιπληροφόρησης από τα κάτω. Έχουν ειπωθεί πάρα πολλά πάνω σε αυτό και την συνεισφορά του μέσου στην διάχυση της ανατρεπτικής προπαγάνδας, στην ενημέρωση και στην άμεση ανταπόκριση κατά την διάρκεια μεγάλων γεγονότων. Μάλιστα είχε κερδίσει και την εμπιστοσύνη των περισσότερων ομάδων άμεσης δράσης που ενώ παλιότερα επέλεγαν να στέλνουν τις αναλήψεις τους σε καθεστωτικά άλλαξαν τακτική στέλνοντας τες στο Indymedia. Δεν θα μακρηγορήσουμε λοιπόν για χιλιοειπωμένα πράγματα.

Αυτό που έχουμε να καταθέσουμε εμείς με την σειρά μας στο διάλογο που έχει ανοίξει τελευταία πάνω στις προβληματικές του μέσου είναι ότι παρατηρούμε εδώ και πολύ καιρό την εκδήλωση σοβαρών παθογενειών στο τρόπο λειτουργίας του. Παθογένειες που πλέον γίνονται ολοένα και περισσότερο αντιληπτές από ετερόκλητες κιόλας πολιτικές συνιστώσες και αγωνιστές του ευρύτερου ανταγωνιστικού κινήματος. Παθογένειες που αλλοιώνουν το χαρακτήρα του μέσου, μεταλλάσσοντας το σε κάτι πολύ διαφορετικό από αυτό που υπήρξε κάποτε.

Παρατηρούμε τελευταία πως όλο και περισσότερο το μέσο διολισθαίνει σε επικίνδυνες λογικές. Με τη σημασία που έχει κατακτήσει πλέον το Indymedia ως το πιο αντιπροσωπευτικό κινηματικό μέσο αντιπληροφόρησης θα περίμενε κανείς και μια αντίστοιχη σοβαρότητα και υπευθυνότητα στην διαχείριση του. Όμως αντίθετα συμβαίνουν πράγματα που όχι μόνο ξεπερνούν την λογική της αντιπληροφόρησης αλλά που αγγίζουν ή ξεπερνούν κιόλας τα όρια ενός δημοσιογραφικού κιτρινισμού, μιας μεροληπτικής λογοκρισίας και μιας ανεύθυνης το λιγότερο, επόπτευσης των συζητήσεων του μέσου.

Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι να επιτρέπεται στην ουσία η ανοιχτή κατασυκοφάντηση και λασπολογία εναντίων αγωνιστών, στεκιών, ομάδων ή ακόμα και κρατουμένων όπως πολύ πρόσφατα είδαμε να συμβαίνει με αφορμή την έρευνα των ΕΚΑΜ στις φυλακές Κορυδαλλού και την καταστολή που ακολούθησε εναντίων αναρχικών κρατουμένων για τους οποίους γράφτηκαν αίσχη. Ακόμα χειρότερο παράδειγμα της κατάπτωσης πλέον του υπόβαθρου του μέσου ήταν η εντελώς ανυπόστατη δήθεν διαρροή ότι ο αναρχικός Λάμπρος Φούντας, μέλος του Επαναστατικού Αγώνα δολοφονήθηκε σε εκτέλεση συμβολαίου από την μαφία. Δεν είναι λίγες τέλος οι φορές που έχουν στοχοποιηθεί άτομα είτε επώνυμα είτε με τρόπο που να παραπέμπει ευθέως σε αυτά κάτι που προφανώς ενέχει κινδύνους. Φυσικά όλα αυτά μπορούν και συμβαίνουν διότι το ίδιο το μέσο παρέχει την δυνατότητα στον οποιονδήποτε ανώνυμο να μπορεί να σχολιάζει ανεξέλεγκτα. Αυτή η δικτατορία της ανωνυμίας στερεί όμως στο ίδιο το μέσο την δυνατότητα να αυτοπεριφρουρηθεί. Κανείς δεν μπορεί να ξέρει πλέον ποιος σχολιάζει και αν είναι μπάτσος, φασίστας ή απλά κακόβουλος. Έτσι αντί να προωθείται η αξία της αντιπληροφόρησης καλλιεργείται μια νοσηρή καχυποψία όλων εναντίων όλων ενώ ταυτόχρονα πέφτει λάσπη στον ανεμιστήρα και πάει παντού.

Όμως πέρα από αυτή την βαθειά παθογένεια του ανεύθυνου και ανώνυμου σχολιασμού υπάρχει και άλλη μια χειρότερη. Και δεν είναι άλλη από την παντελώς ανεξέλεγκτη παρεμβατικότητα της διαχειριστικής ομάδας του μέσου στον πολιτικό λόγο που προωθείται σε αυτό.

Έχουμε παρατηρήσει την τάση της διαχειριστικής ομάδας να παρεμβαίνει σε αναλήψεις ευθύνης αφαιρώντας πραξικοπηματικά περιεχόμενο (ονόματα και διευθύνσεις ελεγκτών) αλλοιώνοντας στην ουσία το χαρακτήρα ενεργειών για τις οποίες κάποιοι ρίσκαραν να συλληφθούν. Έχουμε παρατηρήσει επίσης ωμή παρέμβαση της Δ.Ο με λογοκρισία κειμένων σε πρόσφατο κεντρικό που αφορούσε στο κάλεσμα Fuck Nations / Squat the world από το οποίο στην αρχή αφαιρέθηκε κείμενο, για να εξαφανιστεί στην συνέχεια ολόκληρο το κεντρικό και να ανέβει ξανά μια βδομάδα πριν το πέρας του μήνα του καλέσματος λειψό χωρίς link που να παραπέμπουν σε κείμενα, δράσεις, εκδηλώσεις.

Αυτό που όμως ίσως είναι και το χειρότερο είναι ένα από τα βασικότερα εργαλεία προπαγάνδας του κινήματος έχει αποκτήσει έναν αυστηρά κλειστό χαρακτήρα. Σε αντίθεση με παλιότερα που ήταν γνωστό και ανακοινωμένο που και πότε έχει συνελεύσεις η διαχειριστική ομάδα, τώρα είναι άγνωστο το που, το πότε και το αν γίνονται στην τελική συνελεύσεις. Στην ουσία δηλαδή μιλάμε για μια αόρατη επιτροπή φάντασμα πίσω από το Indymedia με απόλυτη εξουσία πάνω στο μέσο που αποτελεί τον πληροφοριακό καθρέφτη ολόκληρου του κινήματος. Όλοι ξέρουμε πόσο επικίνδυνο είναι κάτι τέτοιο από την στιγμή που ξεκινάει να είναι καθεστώς. Αυτό που πραγματικά συμβαίνει είναι ότι μια εντελώς κλειστή γκρούπα αποφασίζει με απόλυτα αδιαφανή τρόπο και από ότι φαίνεται με εντελώς προσωπικά κριτήρια, τι θα δημοσιεύεται και τι όχι και ποιες συκοφαντίες και στοχοποιήσεις θα παραμένουν ορατές μέσα στο μέσο. Και όλα αυτά στο όνομα της ελευθερίας της έκφρασης.

Φυσικά δεν έχουμε σκοπό να μείνουμε μόνο σε μια κριτική πάνω στις παθογένειες του μέσου αλλά θέλουμε μέσω συγκεκριμένων προτάσεων να συνεισφέρουμε σε μια προσπάθεια ώστε να επανέλθουν οι ισορροπίες στον τρόπο λειτουργίας του.

Προτείνουμε λοιπόν να αποκτήσει ξανά το Indymedia τον χαρακτήρα που είχε και παλιότερα. Να ξαναγίνει μια ανοιχτή συνέλευση με πρόσβαση στον καθένα και την δυνατότητα να συμμετέχει ο οποιοσδήποτε όπως εξάλλου αρμόζει και σε ένα μέσο αντιπληροφόρησης που προωθεί την πολυμορφία και την πολυτασικότητα. Είναι απαράδεκτο ένα μέσο που μιλάει μάλιστα στο όνομα του “εμείς” και του “συλλογικού” να αποτελεί πλέον έναν κλειστό θεσμό τέταρτης εξουσίας μέσα στο κίνημα. Είναι αναγκαιότητα ο χαρακτήρας του μέσου να είναι ανοικτός ώστε να εξασφαλίζεται ότι κανείς σε όποια τάση και αν συγκαταλέγεται να μην μπορεί να προωθεί ιδιοτελή προσωπικές ατζέντες και να μπορεί ο καθένας όπως και παλιά να συμμετέχει, να συνδιαμορφώνει και να στηρίζει έμπρακτα με την συνδρομή του το μέσο.

Επίσης προτείνουμε ανεπιφύλακτα την οριστική κατάργηση των θεματικών “συζητήσεις / ερωτήσεις / απόψεις” και “κρυμμένα” καθώς όπως αναλύσαμε διεξοδικά προηγουμένως η παθογένεια της ανωνυμίας πληγώνει την ίδια την ουσία της αντιπληροφόρησης μετατρέποντας το μέσο σε μια αρένα όπου διαδραματίζονται διαξιφισμοί μεταξύ ανώνυμων σχολιαστών με τα γνωστά σε όλους μας αποτελέσματα. Η συνεισφορά των θεματικών αυτών είναι συγκριτικά μηδαμινή σε σχέση με την ζημιά που προκαλούν. Είναι επιτακτικό να δοθεί ένα τέλος στον κιτρινισμό.

Μόνο έτσι θα αποκτήσει η ελεύθερη έκφραση μέσα στο μέσο την διάσταση που τις αξίζει.

 

 

Τα μέλη της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς / FAI-IRF

 

Χάρης Χατζημιχελάκης

Θεόφιλος Μαυρόπουλος

Παναγιώτης Αργυρού

Μιχάλης Νικολόπουλος

Δαμιανός Μπολάνο

Γιώργος Νικολόπουλος

από @ 16/06/2016 11:36 μμ.


οταν τα μέλη της σπφ δρούσαν ακόμα σε καθεστος ελευθερίας, οι συντροφοι το έκαναν επώνημα, όπως πχ η Ούλρικε Μάινχοφ ή υπο καθεστως ανωνυμίας;

από @ 17/06/2016 2:23 πμ.


Οποίος δεν μπορεί να ξεχωρίσει τη διαφορά μεταξύ ένοπλου αγώνα και ανώνυμου σχολιασμού είναι η κακοπροαιρετος η παντελώς ηλιθιος

 

από @ 17/06/2016 2:56 πμ.


Θελω να κανω μια ερωτηση και θα ηθελα μια ειλικρινη απαντηση και οχι αλλες υπεκφυγες. Τα μελη της ΣΠΦ δεν ειχαν πολλακις δηλωσει περυσι ΔΗΜΟΣΙΑ πως δε θελουν να ανεβαινουν τα κειμενα τους στο indymedia; Απο που κι ως που βγαζουν τωρα κειμενο κριτικης στο indymedia χωρις να εχουν κανει πρωτα δημοσια μια αυτοκριτικη η εστω μια δηλωση που να λενε οτι ξαναδημοσιευουν στο indymedia και για ποιους λογους; Οσες φορες εχει τεθει αυτη η ερωτηση κανουν πως δεν τη βλεπουν και δεν εχουν απαντησει ποτε.

από themis 17/06/2016 2:56 πμ.


 μιας και οι σύτροφοι λόγου του εγκλεισμού τους απο το καθεστώς δεν εχουν την δυνατότητα της αμφίδρομης επικοινωνίας,νιώθω την ανάγκη να απαντήσω εγω ,οχι ως αυτοκλητος υπερασπιστης τους ,προφανώς, αλλα απο αγανακτηση και θυμο,πολυ θυμο.Υποψιάζομαι πως υποτιμάς την νοημοσύνης όλων μας εδω μέσα ή εισαι απλα ανόητος.ακου λοιπον αυτό.Η σπίλωση συντρόφων που έχουν χάσει τη ζωή τους στον ταξικο πόλεμο οταν γίνεται ανώνυμα είτε οχι,ειναι το λιγότερο αίσχρο αλλα σε καμία περίπτωση δεν ταυτίζεται με "καθεστώς ανωνυμίας"Κατανοητό;

από συγνώμη Δ.Ο για τις 50 φορές που το «δημοσίευσα» 17/06/2016 7:43 πμ.


Η ερώτηση είναι ρητορική. Όμως που αποσκοπεί όντως; Πχ στην εξίσωση των ποινικών συνεπειών υπό μορφή βασανιστηρίων και κράτησης σε μπουντρούμια από αντάρτικο πόλης (από ανθρώπους που αναλάβανε την καθολική ευθηνή για της πράξεις τους όταν γίνανε επώνυμοι) και την διαχείριση ενός domain (athens.indymedia.org) που στην τελική το domain, ο εξοπλισμός, η σύνδεση του στο διαδίκτυο και πάνω από όλα το περιεχόμενο ΔΕΝ ανήκουν στους τοπικούς, τωρινούς διαχειριστές του; Επίσης όταν γίνονται ανοιχτές συνελεύσεις για/από καταλήψεις, πορείες κ.ο.κ. τίθεται ζήτημα ανώνυμου / επώνυμου; Πχ τα περισσότερα ραδιοφωνικά μέσα αντί-πληροφόρησης που έχουν ανοιχτές συνελεύσεις είναι υποδεέστερα του indymedia, ή θα έχουν λιγότερο ποινικό κόστος;

υσ αφού έγραψα τη δική μου απάντηση είδα τις απαντήσεις των υπόλοιπων. Εγώ την ερώτηση την κατάλαβα ως προς μία ανοιχτή συνέλευση του indymedia και όχι ως προς τον ανώνυμο σχολιασμό στο φόρουμ και απάντησα αναλόγως. Τώρα αν όντως η ερώτηση πήγαινε προς το σκέλος του ανώνυμου σχολιασμού είναι γελοία. Όμως προς όσους απάντησαν ας κάνω το δικηγόρο του διαβόλου και να πω πως θα μπορούσαν κάλλιστα να σχολιάζουν όλοι/ες και να υπογράφουν σαν μέλη ή άτομα από συνελεύσεις / συλλογικότητες / καταλήψεις κ.ο.κ. Οπότε ανώνυμα μεν, αλλά να μπορούν δυνητικά να είναι διακριτοί, αν κάποιος/α θέλει να τους ζητήσει το λόγο (δε μιλάω για τραμπουκισμό βεβαίως). Για όσους ανθρώπους ήμαστε ανένταχτοι δεν έχω κάποια λύση, αλλά και αυτό θα είχε ενδιαφέρων. Δηλαδή αν τελικά το φόρουμ συζητήσεων χρησιμοποιείτε βασικά από ανένταχτες/ους. Δεν το πιστεύω.

από καμία σχέση δεν έχω με τη δ.ο. 17/06/2016 12:57 μμ.


πριν από μερικά χρόνια, που ήταν και ευρέως ανακοινωμένο, το indymedia έκανε εκδήλωση-συζήτηση (για τα τότε 10 χρόνια λειτουργίας του, αν δεν απατώμαι), και δεν πάτησαν το πόδι τους παρά μια πενηντάρα άτομα το πολύ

τότε είχαν εκφράσει και την πρόθεση να εμπιστευτούν κωδικούς δημοσίευσης, γι’ αρχή σε συλλογικότητες (κάτι που το λέγανε χρόνια, μα ως πρακτική εφαρμόζεται τον τελευταίο χρόνο και βάλε)

στις ανοιχτές συνελεύσεις του μέσου, που λάμβαναν χώρα στο «αυτόνομο στέκι» (το οποίο, απ’ ό,τι φαίνεται, είναι σε κατάσταση αλλαγής διαχείρισης επί της παρούσης), δεν πατούσε ψυχή επί χρόνια

καλά, και στη συνέλευση Αθήνας που είχε καλεστεί εξαιτίας της καταστολής κατά (και) του indymedia (κάπου μες στο 2013, αν δεν απατώμαι) δεν είδα και πολύ κόσμο να συρρέει

ύστερα, όταν μια διαχειριστική με χι ψι άτομα τρέχουν μια συνέλευση μπας και συμμετάσχει κανείς, και δεν πατάει ψυχή, έχει νόημα να εξακολουθούν να ανακοινώνουν επί χρόνια «εμείς εδώ θα είμαστε..»; για ποιον λόγο να το κάνουν; για να συναντιούνται μεταξύ τους όσα άτομα απέμειναν στη διαχείριση; (γιατί, κατά περιόδους, φύγανε άτομα από τη διαχειριστική)

θέλω να πω, μπορούν να συναντιούνται και να συνεννοούνται μεταξύ τους ούτως ή άλλως, δεν χρειάζονται ανακοινωμένο τόπο και χρόνο

υπάρχουν λοιπόν κάποια πραγματάκια γνωστά στους περισσοτέρους, οπότε μη στρουθοκαμηλίζουμε αν μη τι άλλο

τι «να μπορεί ο καθένας όπως και παλιά να συμμετέχει, να συνδιαμορφώνει και να στηρίζει έμπρακτα με την συνδρομή του το μέσο»; πότε παλιά γινόταν ακριβώς αυτό το πράγμα; το μόνο που είχε πράγματι περισσότερη και πλουσιότερη συμμετοχή παλιά ήταν το φόρουμ/κοινότητα του μέσου - το οποίο πήγε καλιά του αν έχω καταλάβει ορθά...

μετά, αν τρέξει όντως συνέλευση στην Αθήνα, δεν θα πούνε κάποιες ψυχές ότι γίνεται «αθηνοκεντρικό» το μέσο; ή θα παίξει ομοσπονδοποιημένο σχήμα ώστε να τρέχουν συνελεύσεις παντού πανελλαδικώς; δηλαδή, αν φανταζόμαστε τέτοια εμβέλεια συμμετοχής, θαρρούμε πως υπάρχει τρελόοοο ενδιαφέρον από κόσμο να συνδράμει στα λειτουργικά του μέσου (λίγο ειρωνικό αν φανταστεί κανείς την πραγματικότητα των τόσων ετών)

και άντε κι έγινε: στη συνέλευση αυτή δεν θα αποφασίζουν πρόσωπα κι ομάδες με «ίδια» κριτήρια και, κυρίως, βάσει συσχετισμών που θα προκύψουν εκ των όσων πατάνε το πόδι τους εκεί μέσα, που το πολύ πολύ να γίνουν η... ορατή επιτροπή;

ή μιλάμε απλά για δυνατότητα να βάζει κανείς χέρι και να κάνει κραξιματάκι διά ζώσης στην «γκρούπα» που θα διαχειρίζεται και πάλι μονάχη της το μέσο; περί αυτού πρόκειται;

πάντως, από τις άπειρες δυνατότητες δικτύωσής μας στο ίντερνετ και ενίσχυσης της αντιπληροφόρησης (χωρίς μίντια, χωρίς κοινωνικά δίκτυα και εμπορευματικά κανάλια), πήγαμε πάλι στη δήθεν λύση των «αγίων συνελεύσεων»...

τώρα, ως προς το ξήλωμα της κατηγορίας «συζητήσεις» και «κρυμμένα»:

οι συζητήσεις είναι παλιά κατηγορία με πολλά νήματα, οπότε αν μεταφερθούν σε μια νέα μεριά (για να μη σβηστούν, θέλω να ελπίζω), η οποία θα ονομάζεται π.χ. «αρχείο», πάλι μπορεί να έχουμε τα ίδια ακριβώς παρατράγουδα, απλά με πάτημα ενός «Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες» κάτω απ’ οπουδήποτε

εκτός κι αν μεταφερθεί σε αρχείο, και κλειδωθούν όλα τα νήματα, δηλαδή δεν μπορεί πια κανείς να σχολιάσει κάτι νέο (τεχνικά είναι εφικτό αυτό, κι ήδη έχει γίνει κατά καιρούς όταν εξόκειλε για πολλοστή φορά η «κουβεντούλα»)

το θέμα όμως είναι τι διαχείριση κάνεις, όχι το ξήλωμα της μιας ή της άλλης κατηγορίας για να μην έχεις παρατράγουδα

για τα «κρυμμένα», το μόνο που θα μπορούσε να ευνοήσει τη λεγόμενη «διαφάνεια», δηλ. το τσεκάρισμα τι πήγε καλιά του, είναι να υπάρχουν μεν τα κρυμμένα αλλά χωρίς να φαίνεται καθόλου το περιεχόμενό τους παρά μόνο το νούμερο δημοσίευσης

συνεπώς, ο κάθε χρήστης θα χρειάζεται πάντοτε να κρατάει τον επταψήφιο αριθμό που του βγάζει όταν ανεβάζει κάτι, εκεί που γράφει «Ευχαριστούμε για την συνεισφορά σας! H δημοσίευση έχει τον αριθμό 15.....»

κι άμα δεν το κάνει, κακό του κεφαλιού του

άμα δει κανείς ότι η υπ’ αριθμόν 15..... ανάρτηση κρύφτηκε από αστοχία, θα μπορεί να πει ότι θέλει αποκατάσταση της αυτής ανάρτησης ή απάντησης, αλλά οι απανταχού ματάκηδες δεν θα μπορούν πια να παίρνουν μάτι «τι λένε τα κρυμμένα»

λειτουργικό είναι το ζητηματάκι εδώ πέρα, και πρέπει να το δει άμεσα κάποιος που να σκαμπάζει από τεχνικά (α ναι, κάποιος από τη διαχειριστική ή κάποιος που να θέλει να τη συνδράμει πια τόσο πολύ)

αυτό που μου κάνει εντύπωση, ωστόσο, είναι ότι δεν έχει βρεθεί ψυχή να πει να ξηλωθεί επιτέλους αυτή η εκ των πραγμάτων άχρηστη και ολότελα σιχαμένη κατηγορία «αναδημοσιεύσεις», όπου τα μίντια κι οι καθεστωτικοί μπαίνουν από την πίσω πόρτα (γιατί γι’ αυτό χρησιμοποιούνται κατά κόρον οι «αναδημοσιεύσεις» εδώ και χρόνια, μην κάνουμε πως δεν το βλέπουμε)

συντροφικά, και πάντα τέτοια.

από @αλλα 17/06/2016 5:18 μμ.


Ασχετως με το αν συμφωνω σε ενα γενικοτερο επιπεδο με την κριτικη στο μεσο, θεωρω απαραιτητο να ανοιχτει μια κουβεντα για την κριτικη. οι συνελευσεις ειναι το μονο μεσο και εφοσον μας αφορα ολους θα επρεπε να ειναι ανοιχτες. αυτο ειναι το μεγαλυτερο νοημα του κειμενου και πρεπει να γινει κατανοητο.

το αν ατομα επιλεγουν να διαφονουν με τις πρακτικες του indy και παρόλα αυτα να το διαβαζουν εμενα προσωπικα με αφηνει παγερα αδιαφορο.

ας μην ειναι ενα ποστ αυτο που θα μεινει για μιση ωρα στα τοπικα νεα. αφορα ολουσ τουσ χρηστες

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License