Τα ξημερώματα της Τετάρτης 27/7, τρεις στεγαστικές καταλήψεις προσφύγων και μεταναστών στη Θεσσαλονίκη δέχθηκαν την επίθεση της αστυνομίας. Μέσα σε λίγες ώρες η κατάληψη του Ορφανοτροφείου στην Άνω Τούμπα, η κατάληψη Hurriya στην οδό Καρόλου Ντηλ και η κατάληψη στο Μανδαλίδειο κτίριο στην λεωφόρο Νίκης εκκενώθηκαν.

Πίσω από τους μπάτσους ήρθαν απευθείας και τα συνεργεία κατεδάφισης, έτσι ώστε ο κατασταλτικός μηχανισμός να βεβαιωθεί ότι η κατάληψη τους Ορφανοτροφείου θα καταστραφεί ολοσχερώς.
Παράλληλα, και οι τρεις εκκενώσεις συνοδεύτηκαν από μηνύσεις των ιδιοκτητών κατά πάσα πιθανότητα μετά από προτροπή της αστυνομίας: από τη Μητρόπολη Θεσσαλονίκης για την κατάληψη στο Ορφανοτροφείο, από ιδιώτη για την Hurriya και από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο για την κατάληψη Νίκης.

Ας σταθούμε όμως λίγο στη στάση της Μητρόπολης και του ΑΠΘ:

Το ορφανοτροφείο στεγαζόταν σε κτήριο της εκκλησίας Α.Ε. και από την πρώτη στιγμή δέχθηκε επίθεση. Λίγες μέρες μετά την κατάληψη του κτηρίου, μικρός αριθμός παπάδων συγκεντρώθηκε έξω από τον προαύλιο χώρο της κατάληψης με σκοπό να πιέσει τους συντρόφους και τις συντρόφισσες να αφήσουν το κτήριο. Όταν αυτό δεν έπιασε, ένα κείμενο με υπογραφή "Επιτροπή Κατοίκων Τούμπας" έκανε την εμφάνιση του, καταφερόμενο ενάντια στην κατάληψη, ενώ εμφανίστηκε και η ΔΕΗ να κόψει το ρεύμα, κάτι το οποίο αποτράπηκε από τους καταληψίες.

Φυσικά, αυτό που ένοιαζε την εκκλησία ήταν η μπίζνα. Το κτήριο του ορφανοτροφείου είχε παραχωρηθεί σε αυτήν από το Υπουργείο Υγείας για 25 έτη, με δηλωμένο σκοπό η πρώτη να το επισκευάσει και να το λειτουργήσει ως ίδρυμα περίθαλψης χρόνια πασχόντων. Λίγο αργότερα, το Υπουργείο επέκτεινε την μίσθωση σε 50 χρόνια και έδωσε στην εκκλησία προθεσμία για να λειτουργήσει το κτήριο 2 έτη ενώ σε περίπτωση κατεδάφισης 5 έτη. Μετά την εκκένωση από τους καταληψίες την πρώτη φορά (καλοκαίρι 2013) η εκκλησία δεν επισκεύασε το κτήριο, αποδεικνύοντας ότι η μόνη λύση για την εκ μέρους της "αξιοποίηση" του "φιλέτου" στο κέντρο της Τούμπας ήταν η κατεδάφιση. Για τον σκοπό αυτόν, η εκκλησία κατάφερε να μη κηρυχθεί το κτήριο διατηρητέο από το Υπουργείο Πολιτισμού και παράλληλα να της παραχωρηθεί από τον Δήμο άδεια για τους μεγαλύτερους δυνατούς όρους δόμησης που προβλέπονται στο Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο για την περιοχή. Έτσι, μετά από 4 χρόνια που η εκκλησία είχε "ξεχάσει" το κτήριο, επέστρεψε λαύρα να το "αξιοποιήσει" αφού είχε ήδη εξασφαλίσει ότι θα της επιτρεπόταν να χτίσει ένα προσοδοφόρο τερατούργημα 5 ορόφων στη θέση του μικρού διώροφου που αποτελούσε μία ζωντανή κοινότητα αλληλεγγύης και αγώνα.

Από την άλλη, η πρυτανεία του ΑΠΘ έδειξε από νωρίς την ενόχλησή της με την διεξαγωγή του No Border Camp εντός του πανεπιστημιακού χώρου. Με υστερικές εκκλήσεις προς όλες τις κατευθύνσεις, κατέβαλε κάθε δυνατή προσπάθεια να προκαλέσει την καταστολή του Camp. Επί μέρες το ίντερνετ ήταν γεμάτο δημοσιεύματα για τα ανθρωπόμορφα κτήνη που κατέστρεφαν το πανεπιστήμιο. Δημοσιογράφοι έμπαιναν κρυφά για να φωτογραφήσουν ανθρώπους να κοιμούνται και έκαναν -ευφάνταστες είναι η αλήθεια- προσπάθειες να τεκμηριώσουν με τις μισοκουνημένες φωτογραφίες το πόσο άντρο ανομίας έχει γίνει το ΑΠΘ (μάλλον κανείς δεν πρόσεξε τους ναρκεμπόρους που είναι μόνιμα στημένοι στις εισόδους του campus). Η κοσμητεία της Νομικής και του Οικονομικού του ΑΠΘ μετά το τέλος της διοργάνωσης εξέδωσε μία ανακοίνωση κατά την οποία αφενός απαρίθμησε όλες τις "ζημιές" που είχαν γίνει στο κτήριο (μέχρι τελευταίας γρατζουνιάς) και αφετέρου έκανε σαφές ότι για αυτήν το ζήτημα δεν είχε κλείσει, καθώς "η ηθική βλάβη και η καίρια προσβολή της υπόστασης του ΑΠΘ" ήταν "απροσμέτρητη" και άλλα τέτοια.

Αμέσως μετά την ολοκλήρωση του No Border, η όλη επιχείρηση γενικά, αλλά και η εκκένωση της κατάληψης Νίκης ειδικά, ήταν η ρεβάνς της πρυτανείας απέναντι στους "καταληψίες".

Δηλώνουμε ξεκάθαρα ότι οι αυτοοργανωμένες δομές στέγασης μεταναστών/στριών είναι η πιο έμπρακτη κίνηση αλληλεγγύης μας απέναντι στο πιο καταπιεσμένο τμήμα της τάξης μας.

Η "αριστερή" κυβέρνηση, που τμήμα της φαινόταν να υπερασπίζεται για δεκαετίες σε επίπεδο ρητορείας ψήγματα στοιχειωδών ελευθεριών και δημοκρατικών δικαιωμάτων, ανάμεσά τους και όσα αφορούσαν τους μετανάστες, αποσκοπούσε στο να διατηρεί τη δυνατότητα να αυτο-αναπαράγεται στην πλάτη του κινήματος και να αντλεί πολιτική υπεραξία μέσα από αγώνες που ποτέ δεν έδωσε.

Αφού λοιπόν τα εν λόγω ευρωκομμουνιστικά ραμολιμέντα αξιοποίησαν την πολυετή παρασιτική τους παρουσία μέσα στα κινήματα ώστε να αναδειχθούν από τον βούρκο της πολιτικής ανυπαρξίας και να εδραιωθούν ως ο νέος "βελτιωμένος" διαχειριστής της κρίσης, νομιμοποιώντας την δική τους "διαπραγματευτική" πολιτική ως καλύτερο δρόμο απέναντι στις πολιτικές της Ευρωζώνης, ακολούθησαν την παράδοση όλων των προηγούμενων προκατόχων τους, όπως ήταν φυσικά αναμενόμενο. Έτσι, την ίδια στιγμή που κάνουν ότι κόπτονται για μια όσο δυνατόν πιο ανθρώπινη μεταχείριση των προσφύγων, εξαίρουν την υπερπροσπάθεια των ενόπλων δυνάμεων στα νησιά του Αιγαίου και ευθυγραμμίζονται πλήρως με την γραμμή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Διατηρούν σε πλήρη λειτουργία τα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών και τα κέντρα “υποδοχής" και “φιλοξενίας”, στρατιωτικοποιούν το λιμενικό σώμα, συντηρούν τις δυνάμεις της Frontex στον Έβρο, αφήνουν ανενόχλητους τους βολικούς πορτιέρηδες της Ευρώπης -τους διακινητές δουλεμπόρους- να αλωνίζουν στο Αιγαίο, και τις μεγάλες ναυτιλιακές εταιρίες να πωλούν σε πολλαπλάσια τιμή τα εισιτήρια των επιβατικών σε πρόσφυγες, μασουλώντας απερίσπαστοι τα χρήματα των ευρωπαϊκών κονδυλίων για το προσφυγικό μαζί με τον γνωστό συρφετό των φιλάνθρωπων (όπως λέμε φιλόζωων) ΜΚΟ. Την ίδια στιγμή επιτίθενται στις αυτοοργανωμένες δομές στέγασης μεταναστριών και μεταναστών, καθώς είναι προφανές ότι οι τελευταίες τους χαλάνε την κυρίαρχη αφήγηση που ντύνει ιδεολογικά το προσοδοφόρο επιχειρηματικό παιχνίδι που έχει στηθεί στις πλάτες των μεταναστών: δεν ακολουθούν, δηλαδή, τον “ορθό” δρόμο της θυματοποίησης και απανθρωποποίησης των μεταναστών, δεν τους αντιμετωπίζουν ως το μελλοντικό πειθήνιο εργατικό δυναμικό που σύμφωνα με την δυτική κυβερνητική αφήγηση μας χρωστάει και χάρη.

Οι ξεριζωμένοι αυτού του κόσμου, πρόσφυγες και μετανάστες, είναι σάρκα από τη σάρκα μας. Μακριά λοιπόν από τα ιδεολογήματα της κυριαρχίας, η δική μας αλληλεγγύη δεν εγκλωβίζεται στα όρια μιας αφομοιωμένης φιλανθρωπίας αλλά είναι ταξική και αδιαπραγμάτευτη. Είναι η αλληλεγγύη όλων εμάς που παίρνουμε την επιλογή να "μοιράσουμε τη φτώχεια μας" και να σταθούμε, μακριά από τους κρατικούς θεσμούς και τις ΜΚΟ, έμπρακτα δίπλα στα ταξικά μας αδέρφια, τα κατατρεγμένα από την κόλαση ενός πολέμου που φαντάζει όλο και πιο κοντινός και μιας εξαθλίωσης που φαίνεται να μην έχει τέλος σε τεράστια κομμάτια του πλανήτη. Είναι η αλληλεγγύη που επιτίθεται στις πολιτικές της κυριαρχίας που δημιουργούν, αναπαράγουν και αξιοποιούν τον πόλεμο και τη μετανάστευση προς όφελος του κεφαλαίου. Είναι η αλληλεγγύη που χτίζει δομές˙ που δημιουργεί κοινότητες˙ που είναι στον δρόμο˙ που αγωνίζεται.



ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΕΣ

ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΝΤΟΠΙΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ


Αναρχική Ομοσπονδία

info@anarchist-federation.gr
http://anarchist-federation.gr

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License