Δημοσκόπηση: Υπερήφανο για την ιστορία και τον στρατό το 90% των Ρώσων


Υπερήφανο για την ιστορία, τον πολιτισμό και τον ισχυρό στρατό που διαθέτει η χώρα του δηλώνει το 90% των Ρώσων πολιτών, την ίδια στιγμή που το βιοτικό επίπεδο στη χώρα προκαλεί αισθήματα υπερηφάνειας μόνο στο 20% του πληθυσμού, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης που πραγματοποίησε το Πανρωσικό Κέντρο Μελέτης της Κοινής Γνώμης (VTSIOM) και τα οποία έχει στη διάθεσή του το ειδησεογραφικό πρακτορείο RIA Novosti.

Η δημοσκόπηση του VTSIOM, κατά τη διάρκεια της οποίας ζητήθηκε από τους Ρώσους να απαντήσουν σε ποια κοινότητα αισθάνονται ότι ανήκουν περισσότερο και ποια είναι τα γεγονότα των τελευταίων ετών για τα οποία αισθάνονται υπερήφανοι, πραγματοποιήθηκε στο διάστημα 18 έως 19 Ιουνίου, σε 130 οικισμούς 46 περιφερειών, σε δείγμα 1.600 ατόμων. Το περιθώριο στατιστικού σφάλματος δεν υπερβαίνει το 3,5%.

«Στη συντριπτική πλειοψηφία τους οι Ρώσοι αισθάνονται υπερήφανοι για την ιστορία τους (90%), τον πολιτισμό της χώρας τους (88%), τον ισχυρό στρατό της (90%) και τα επιστημονικά της επιτεύγματα (82%). Οι Ρώσοι αισθάνονται επίσης υπερήφανοι και για τον αθλητισμό τους (75%), αλλά και για τη στάση της Ρωσίας στη διεθνή σκηνή (72%). Επίσης, τα τελευταία χρόνια έχουν ενισχυθεί σημαντικά τα πατριωτικά αισθήματα. Σε σχέση όμως με τα στοιχεία αυτά ξεχωρίζουν οι διαθέσεις των Ρώσων όσον αφορά στο βιοτικό επίπεδο, καθώς μόνο το 19% είναι ικανοποιημένο, κάτι που δεν μπορεί να πει το 76%» αναφέρεται στα συμπεράσματα της δημοσκόπησης.

Οι κοινωνιολόγοι επισημαίνουν ότι το 59% των ερωτηθέντων στο ερώτημα «τι θεωρείστε ότι είστε;» απάντησε ότι πρωτίστως θεωρούν ότι είναι πολίτες της Ρωσίας. Αυτό σημαίνει ότι οι περισσότεροι Ρώσοι κυρίως αυτοπροσδιορίζονται ως πολίτες της Ρωσίας.

«Τα τελευταία δύο χρόνια, οι Ρώσοι δίνουν μεγαλύτερη σημασία στην έννοια ''άνθρωπος'' (έτσι θεωρεί ότι είναι το 31%, σε σχέση με το 21% το 2014) και στην οικογενειακή κατάσταση (από 12% που ήταν το 2014 έφθασε σε 19%), ενώ την ίδια στιγμή άρχισαν να αισθάνονται ότι είναι πιο απόμακροι από τους κατοίκους της ίδιας πόλης ή του χωριού όπου ζουν (από 24% σε 16%)» αναφέρει το VTSIOM.

Η δημοσκόπηση έδειξε επίσης τη σημασία που είχαν για τους Ρώσους πολίτες γεγονότα που διαδραματίσθηκαν τα τελευταία 15 χρόνια. Πρωτίστως επεσήμαναν γεγονότα μεταξύ των οποίων η διεξαγωγή των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων στο Σότσι (12%) και η ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεων (10%). Μάλιστα, ο «ένας στους τέσσερις», δηλαδή το 25%, θεωρεί ως το πιο άξιο τον πρόεδρο της χώρας.

Σύμφωνα με τον αναλυτή της VITSIOM, Ιβάν Λεκόντσεφ, το θέμα της Κριμαίας την άνοιξη το 2014, «επηρέασε σημαντικά τις αντιλήψεις που είχαν οι Ρώσοι για τον ίδιο τους τον εαυτό και την ίδια τους τη χώρα. Τα αισθήματα υπερηφάνειας εκτοξεύτηκαν στα πιο υψηλά επίπεδα. Είδαν με μια νέα ματιά τον στρατό και τη στάση της Ρωσίας στον κόσμο. Δύο από τα τρία πιο γνωστά γεγονότα της τελευταίας δεκαετίας σχετίζονται επίσης με την Κριμαία. Το επόμενο πεδίο, στον τομέα της εξωτερική πολιτικής για το οποίο οι Ρώσοι νιώθουν υπερήφανοι, είναι οι επιτυχίες των αθλητών μας… Στο ερώτημα που αφορά στον αυτοπροσδιορισμό των Ρώσων είδαμε ότι αυξήθηκε το ποσοστό των ατόμων με ''κοσμοπολίτικη'' αντίληψη, που απαντούσαν ''απλώς ένας άνθρωπος''».

Η δημοσκόπηση έδειξε επίσης ότι η πλειονότητα των πολιτών (70%) δεν προτίθεται να εγκαταλείψει τη Ρωσία για χάρη μιας καλύτερης ζωής. «Μεταξύ εκείνων που εξετάζουν αυτό το ενδεχόμενο (συνολικά είναι ένα ποσοστό 23%), πιο ανεβασμένο είναι στη νεολαία (36% από 18 έως 24 ετών), ενώ στη Μόσχα και την Αγία Πετρούπολη φθάνει το 32%», σύμφωνα με τα στοιχεία της δημοσκόπησης.

Πηγή: www.ria.ru

από ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΣ (Homo-Naturalis.gr) 20/09/2016 9:32 μμ.


Οι δημοσκοπήσεις στη Ρωσία,είναι όπως το καθεστώς της. Μαύρες και  σκοτεινές. Φυσικά και ...πέτσινες,  χειραγωγημένες.Παρακάτω παραθέτουμε μια μικρή εικόνα (ανάλυση)  του τί συμβαίνει σήμερα στη Ρωσία υπό την εξουσία ενός από τους αγριότερους δικτάτορες στην ιστορία του κόσμου. Ο "Τσάρος" δε ζει μόνο μέσα σε μια πρωτοφανή χλιδή και  ασέλγεια , δε δολοφονεί,βασανίζει,φυλακίζει μόνο, όποιον δεν του αρέσει, δε γράφει στα παλιότερα των υποδημάτων του διεθνείς κανόνες δικαίου και αρχές για το σεβασμό και τη διατήρηση της παγκόσμιας ειρήνης, αλλά απειλεί πως είναι έτοιμος,αν δεν ισοπεδώσει τον κόσμο ολόκληρο  με τα πυρηνικά του,να το κάνει τουλάχιστον στη...Φινλανδία και τη Ρουμανία!                                                                               19/9/2016  Ανετη νίκη για το κόμμα του Πούτιν: 51% στις βουλευτικές εκλογές

To  θέατρο  του παραλόγου έχει αποκτήσει  μόνιμη σκηνή τα τελευταία χρόνια  στη Ρωσία.  Δεκαετίες ολόκληρες, ακόμα  και πριν την κατάρρευση του σοβιετικού καθεστώτος, συνεχίζονται εδώ οι παραστάσεις  από το  ίδιο έργο. Μόνο που ο παραλογισμός  και η φαιδρότητα της «σοβιετικής» εποχής,  συνοδευόταν   από πολύ αίμα, δυστυχία, ταπείνωση, εξευτελισμό.

Τί έχει πάθει  αυτή η χώρα στην ιστορική διαδρομή της και σημαδεύεται συνέχεια από δράματα και τραγωδίες; Φταίει μόνο ένας λαός, με σφοδρά εθνικιστικά σύνδρομα ,με μυαλό που γυρίζει …ανάποδα σε σχέση με τη φυσιολογική κίνηση του μυαλού των άλλων λαών; Θα ήταν ανεπίτρεπτη-απερίσκεπτη γενίκευση, αλλά και απλούστευση, αν υιοθετούσαμε τέτοια άποψη. Και δεν την αναγνωρίζουμε ιστορικά. Τις έχουμε ξαναθίξει εδώ.

Οι αιτίες είναι άλλες. Η απομόνωση της χώρας λόγω γεωγραφικής έκτασης ,αλλά και απόστασης από τον πολιτισμένο κόσμο. Οι  σκληρές συνθήκες ζωής επίσης που καλείται ανέκαθεν να αντιμετωπίσει- παλέψει ο Ρώσος, μέσα σε μια αχανή χώρα με εκτεταμένα βαρύ, κλιματολογικό «ημερολόγιο». Η ίδια η φύση «τρώει τα σωθικά» της. Πλήττει τις  πλουτοπαραγωγικές   πηγές της χώρας ,αλλά και  αποδυναμώνει  τη δραστηριότητα και την ενέργεια των κατοίκων.

 Μια παγωμένη «Σιβηρία» είναι το μεγαλύτερο μέρος της Ρωσίας. Ακόμα και στις περιοχές με ήπιο κλίμα, δύσκολα κανείς επιβιώνει διατροφικά, αν στηριχτεί μόνο σε ό,τι παράγει η γη. Η χώρα, όπως εύστοχα χαρατκηρίστηκε πρόσφατα, είναι μόνο ένα τεράστιο …βενζινάδικο . Απ΄αυτό ζει. Κι αν στερέψει η κάνουλα, ή αν δεν υπάρχουν πελάτες πια , για να ψωνίζουν από το συγκεκριμένο «μαγαζί», είναι τελειωμένη  χώρα οικονομικά.

Από την άλλη και  η γεωστρατηγική της θέση δεν είναι  σημαίνουσα, ούτε ευνοημένη. Δεν έχει διέξοδο στις θάλασσες ,που ήκμασαν οι αρχαίοι πολιτισμοί. Στα «κλεφτά» πάντα και πάνω σε μονόξυλα και άλλες  ναυτικές πατέντες πλεύσης, κατέβαιναν οι  ρώσικες-σλάβικες φυλές με τα ποικίλα ονόματα νότια, για  να ληστέψουν, να εκβιάσουν, να πάρουν λύτρα και πάλι να γυρίσουν πίσω στην παγωμένη γη τους. Μέχρι να βαρεθούν και πολλοί να εγκατασταθούν μόνιμα στις περιοχές ,που  κούρσευαν.

Αν κλείσει η ναυτική πύλη της Σεβαστούπολης, η χώρα αυτόματα γίνεται  μια κλειστή, ηπειρωτική χώρα και  τα καράβια της θα πρέπει να κάνουν ταξίδια εβδομάδων ,έναν ατέλειωτο γύρο, για να βρουν διέξοδο από την άλλη άκρη της χώρας σε θάλασσα. Το «Ανατολικό ζήτημα», η διέξοδος της τσαρικής Ρωσίας, αλλά και της σύγχρονης στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο, παραμένει αγκάθι μοναδικό, πρόβλημα άλυτο.

Κι ας νομίζει ο  σημερινός «τσάρος» της Ρωσίας πως έλυσε το ζήτημα  δια των όπλων.Με την ανήκουστη  διχοτόμηση της Ουκρανίας και την απόσπαση σχεδόν ολόκληρης της ανατολικής χώρας, η Ρωσία κατάφερε  στον αιώνα μας να μονοπωλήσει την έλλειψη σεβασμού στο διεθνές δίκαιο και τους καθιερωμένους κανόνες. Μοναδική αθέτηση  των υποχρεώσεων, ουσιαστικών και τυπικών ενός κράτους σε ένα άλλο και μάλιστα με λαό όμαιμο και γειτονικό .

Οι Ρώσοι θα βρουν μπροστά τους αργότερα  αυτό έγκλημα. Θα πληρώσουν ακριβά το  λεονταρισμό του δικτάτορα Πούτιν κάποια μέρα. Και θα τον καταριούνται γενεές, γενεών, όταν  κλείσει η ναυτική πόρτα που κρατά  με τη βία ανοικτή ο δικτάτορας στην Κριμαία. Τίποτα δε μένει αναπάντητο-ατιμώρητο σ΄αυτό τον κόσμο. Δεν ανα-γνωρίζει ο ανιστόρητος Πούτιν τέτοια «θέσφατα» της Ιστορίας.

΄Ολα αυτά, κατασκευάζουν  μια χώρα «κουβάρι» ανάμεσα στις άλλες πολιτισμένες  και δημιουργούν ένα ιδιόμορφο πολιτικό, κοινωνικό,οικονομικό,  στρατιωτικό, πολιτισμικό στάτους  στη Ρωσία από τα βυζαντινά ακόμα χρόνια μέχρι σήμερα. Μια χώρα sui generis,που δεν τη λες ούτε Ανατολή ούτε Δύση. Τη λές μόνο Ρωσία.

Τα «πέτσινα» αποτελέσματα των χτεσινών εκλογών -παρωδία που ανακοινώθηκαν από τη Μόσχα, επιβεβαιώνουν το χάος, τον παραλογισμό και τις τάσεις «αυτοχειριασμού»  μιας μεγάλης μερίδας του εκλογικού σώματος, που προσέρχεται στις κάλπες και επιλέγει ένα μαφιόζικο καθεστώς, για να κυβερνήσει. Αλλά, βέβαια,  οι περισσότεροι από τους οπαδούς του κόμματος του δικτάτορα Πούτιν, μαφιόζοι είναι κι αυτοί, ακροδεξιοί, χούλιγκαν και μπαχαλάκηδες.

΄Ενα μεγάλο τμήμα του πληθυσμού έχει εμποτιστεί «μέχρι μυελού οστέων» στην εθνικιστική προπαγάνδα με την οποία τους βομβαρδίζει καθημερινά  η δικτατορική κυβέρνηση. Κι αυτό, μαζί με τη βότκα, τον καπνό, την κακή διατροφή,την παγωνιά, αποδυναμώνουν και ναρκώνουν το μυαλό και τη βούληση.Το αποτέλεσμα είναι απολύτως ορατό. Αντί να είναι στη φυλακή το δικτάτορας το παίζει πρόεδρος, ίσια και όμοια με τους άλλους. Σαν να μη συμβαίνει τίποτα στη Ρωσία!

Κι αντί πάλι οι ρακένδυτοι στην πλειοψηφία τους, οι πεινασμένοι, άρρωστοι εν πολλοίς  Ρώσοι, να είναι  στους δρόμους,  να γκρεμίσουν την τυραννία της μαφίας, που μασκαρεύτηκε με πολιτική τήβεννο, προτιμούν να σέρνονται στα καπηλειά , τα άθλια διαμερίσματα σοβιετικής κατασκευκής και τα παγωμένα πάρκα, χωρίς ελπίδα αλλαγής ,χωρίς διάθεση για αγώνα. ΄Ενας τραγικός λαός, παραδομένος, περιθωριοποιημένος,  μια  χώρα  με χαίνουσες,ορατές πληγές!

Υπάρχει η άποψη πως η Δύση θέλει να υπάρχει ένας τέτοιο αντίπαλο δέος. Γι΄αυτό επιτρέπει σε ένα δικτάτορα να επιβιώνει τόσα χρόνια στην εξουσία.΄Ετσι δικαιολογεί η Αμερική και οι χώρες του ΝΑΤΟ   τα αστρονομικά ποσά στους εξοπλισμούς και τη διατήρηση της υστερίας από την αναζοπύρωση ενός ψυχροπολεμικού κλίματος. Το ένα είναι αυτό.

Από την άλλη,η αθλιότητα και η φτώχνεια ενός λαού γεμιζουν τις αγορές  με φτηνά εργατικά χέρια, με σύγχρονους σκλάβους, ακόμα και του σεξ.  Είναι γνωστή και ανθούσα  η βιομηχανία του νυφοπάζαρου, αλλά και της πορνείας στα οποία παραδίδεται  αμαχητί ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού της χώρας, για να  φτάσει το δυτικό συνάλλαγμα  στην οικογένεια, που αργοπεθαίνει στις ρωσικες στέπες. Να γίνει  ρούβλι κι αυτό με τη σειρά του βότκα, τσιγάρο, φτηνό λίπος λουκάνικου. Μια τραγωδία χωρίς τέλος.

Ποιός θα φέρει την κάθαρση; Ο ίδιος ο Ρώσικος λαός απέδειξε  πως δεν μπορεί. ,Μήπως ήρθε η ώρα ο πολιτισμενος κόσμος να πάρει την τύχη της Ρωσίας στα χέρια του;  Να γκρεμίσει το δικτάτορα και το μαφιόζικο καθεστώς του ,για να πνεύσει επιτέλους άνεμος  ελευθερίας και αλλαγής στην αχανή χώρα;

Η Ρωσία ανήκει στην Ευρώπη.Μια μέρα  θα λογαριάζεται ως  μια από τις πολιτείες των ΗΠΕ. Ας μην τη σνομπάρουν οι…βέρα Ευρωπαίοι. Είναι «σάρκα από τη σάρκα» της. Συγγενείς πρώτου βαθμού, αν πιστέψουμε το θρύλο της παρα-Ιστορίας πως από τις ρωσικές στέπες διασκορπίστηκαν σε όλη την Ευρώπη οι πρόγονοι των σημερινών κατοίκων της γηραιάς ηπείρου. Δεν αποκλείεται.

 

Γράψαμε  για  το ίδιο θέμα στις 4 Μάρτη 2016:

 

Παράλληλα και μια ανεξάρτητη ρωσική εταιρία δημοσκοπήσεων, το Levada Center, δίνει στον Πούτιν παρόμοια ποσοστά.

Αυτή η πανηγυρική προτίμηση στον Ρώσο Πρόεδρο πάντως όπως είναι φυσικό προκαλεί δυσαρέσκεια στους αντιπάλους του. Φιλελεύθεροι πολιτικοί της αντιπολίτευσης υποστηρίζουν πως τα ποσοστά είναι διογκωμένα λόγω του ότι η κρατική τηλεόραση, απ΄όπου ενημερώνονται οι περισσότεροι Ρώσοι, δίνει ευρεία κάλυψη στον Πούτιν ενώ εκείνους ως επί το πλείστον τους αγνοεί.

 

 Ο δικτάτορας επαίρεται και παραληρεί.   Είναι το χαρακτηριστικό όλων των …συναδέλφων του.  Να θυμηθούμε το  δικός μας  εδώ δικτάτορα.  Είχε βγάλει ποσοστά αποδοχής («ΝΑΙ») του σχεδίου Συντάγματος στο δημοψήφισμα του ΄68,  πάνω από 92%!. ΄Οχι, δηλαδή, πως δεν πήρε   κοντά  στο 75%.  ΄Ολη η επαρχία της χώρας ήταν χουντική την εποχή εκείνη με τα δάνεια που τους χάρισε, κάτι καλύβες-σπίτια που τους έχτισε και άλλα τέτοια ταξίματα. ΄Ιδια ιστορία αποδοχής με δημοψηφίσματα ή και εκλογές ολοκληρωτικών καθεστώτων από ισχυρές λαϊκές πλειοψηφίες, έχουμε σε όλο τον κόσμο, ειδικά στα καθεστώτα της Λατινικής Αμερικής παλιότερα.

Για να επανέλθουμε στους Ρώσους,  μπορεί μεν τα «χαλκεία»   του δικτάτορα εκεί  να του δίνουν σήμερα μεγάλα ποσοστά αποδοχής, αλλά σίγουρα δε φτάνουν παραπάνω από 55%. Δεν είναι οι Ρώσοι  σε τόσο πια  μεγάλη πλειοψηφία εθνικιστές και αποχαυνωμένοι, ώστε να μη γνωρίζουν πού οδηγεί τη χώρα ο δικτάτορας.

 Η πλειοψηφία του ρωσικού λαού ζει μέσα στη δεινή ανέχεια, την ώρα που ο τσάρος  ζει στη χλιδή και συμπεριφέρεται ως «αστέρας» σε… σόου μπίζνες.  Με εθνικισμό δε χορταίνεις άδεια στομάχια, έστω κι αν πείθεις  προς στιγμήν πως για την κατάντια σου  φταίνε αποκλειστικά οι Αμερικανοί και οι Ευρωπαίοι.  Ναζί, ακροδεξιούς, φανατικούς εθνικιστές, περιθωριακούς, μαφιόζους, που είναι η κατ΄εξοχήν εκλογική πελατεία του δικτάτορα,  μπορεί προς το παρόν  να τους κουμαντάρει.΄Οχι, όμως, για πολύ. Ιδαίτερα αν τα πράγματα χειροτερέψουν περισσότερο οικονομικά .Με ψέματα δεν κρατάς έναν ολόκληρο λαό στη τύφλα και την πείνα.

Βέβαια, μεγάλη ευθύνη έχει η Δύση για το σημερινό κατάντημα της Ρωσίας. Δεν προσέγγισε με την οφειλόμενη ιστορική προσοχή αυτό το λαό (με την όντως περίεργη συμπεριφορά και νοοτροπία ανά τους αιώνες) από την πτώση του σοβιετικού καθεστώτος και μετά. Οι Ρώσοι  στην πραγματικότητα ζουν ακόμα φυλακισμένοι από την εποχή του Στάλιν μέχρι σήμερα. Από τη μια, το απάνθρωπο σοβιετικό καθεστώς κι από την άλλη,ύστερα από  την πτώση του, η απομόνωση, η έλλειψη επικοινωνίας των μεγάλων ρώσικων μαζών με την κουλτούρα  των υπόλοιπων λαών  και ειδικά της Δύσης,  στέρησαν την ικανότητα και των δύο κόσμων να αντλήσουν ως «συγκοινωνούντα δοχεία» πολιτισμικά και άλλα στοιχεία, που θα έφερναν  κοντά τους λαούς.  Τρανή απόδειξη της δύναμης που έχει ο πολιτισμός,η ουσιαστική επικοινωνία και η ανταλλαγή νοοτροπιών  στους ανθρώπους είναι σήμερα οι άλλες  «Ανατολικές χώρες». Α. Γερμανία,Τσεχία, Πολωνία, Ουγγαρία,  Ρουμανία, Βουλγαρία  , έχουν αποκτήσει πλέον την ευρωπαϊκή κουλτούρα, αφού είναι και χώρες-μέλη της Ε.Ε . Ο πολίτης αυτών των χωρών δε θυμίζει πια  σε τίποτα τον απομονωμένο ,εθνικιστή, αντιευρωπαϊστή Ρώσο.

  Με 2 εβδομάδες διακοπές  των Ρώσων στην Ελλάδα και την Τουρκία,δε βιώνεις τον πολιτισμό της Δύσης. Αλλά κι αυτές τις ελάχιστες  διακοπές, μόνο τα μεσαία βαλάντια είναι σε θέση να τις χαρούν .Η πλειοψηφία του πληθυσμού είναι εγκλωβισμένη σε μια απέραντη χώρα κι καταδικασμένη να συνεχίζει να ζει στην απομόνωση. Τα πράγματα γίνονται ακόμα χειρότερα, αφού η χώρα  έχει να αντιπαλέψει και με διαφορετικές εθνότητες, εθνικισμούς, κουλτούρες, νοοτροπίες. Βεβαίως ,οι  «αυλικοί» της εξουσίας, οι άλλοι «ημέτεροι», οι  διαπλεκόμενοι και οι διεφθαρμένοι (τέτοιοι είναι …ο μισός και παραπάνω πληθυσμός της Ρωσίας), οι μαφιόζοι, απολαμβάνουν μια  μυθική ζωή (για τα πρότυπα της μάζας) ,η οποία μια μέρα, βέβαια, θα γυρίσει μπούμερανγκ  για το μαφιόζικο  καθεστώς Πούτιν, όταν τα ευρύτερα λαϊκά στρώματα στραφούν κάποια στιγμή εναντίον του.

Σήμερα, λείπει από το ρώσικο λαό η ενημέρωση, το άνοιγμα του «Παραθύρου» στον υπόλοιπο κόσμο. Τρέφεται από τους σκουπιδότοπους ενημέρωσης του δικτάτορα, αντιγράφει τς χειρότερες εκδοχές του δυτικού πολιτισμού, δέχεται τόνους εθνικιστικής και υβριστικής για όλους εμάς  προπαγάνδας και μένει με την εντύπωση πως είναι ένας περιούσιος, αλλά αδικημένος λαός από του υπόλοιπους. Στο μεταξύ, να μην ξεχνάμε πως η πλειονότητα του πληθυσμού έχει από το χαμηλότερο προσδόκιμο ζωής, χείριστη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, διατρέφεται ανθυγιεινά και οι κοινωνίες παιδιόθεν παραδίνονται στην αποχαύνωση, την αναπηρία κορμιού και ψυχής  και στον αργό θάανατο της βότκας, του καπνού  και άλλων ουσιών. Μια κόλαση βιώνουν στις μέρες μας οι Ρώσοι.

Αυτή η κατάσταση δεν μπορεί, βέβαια, να συνεχιστεί επ΄ άπειρον. Κι αν Αμερικανοί και Ευρωπαίοι νομίζουν πως  είναι καλύτερα το καθεστώς να πέσει και να ανατραπεί ο δικτάτορας από «μέσα», μόνο με την οικονομική πίεση που έχουν οι χώρες μέλη του ΝΑΤΟ επιβάλει, είναι γελασμένοι. Αν δε βρεθεί τρόπος προσέγγισης των ευρύτερων λαϊκών μαζών, ενημέρωσης, «προπαγάνδας», συσπείρωση της αντιπολίτευσης και  δημιουργία καθαρών λαϊκών εξεγέρσεων, ο δικτάτορας θα επιβιώσει. Καί όχι απλά θα ζήσει, αλλά θα τον  δούμε να ανοίγει και νέα μέτωπα πολέμου στις «παρ-΄Ιστριες χώρες»  τώρα πια  και φυσικά στην Τουρκία και το Αιγαίο. Είναι ικανός, επειδή ακριβώς είναι τρελαμένος από τη φιλοδοξία.Θα κάνε μεγαλύτερα εγκλήματα από εκείνα στην Ουκρανία. Και τότε…ας κρυφτούν όσοι τον άφησαν να φτάσει ως εκεί.

 

από να δημοσιεύονται 21/09/2016 4:30 μμ.


τέτοια κείμενα στο indymedia. Αναφερομαι προφανός στο δευτερο κείμενο και νομίζω οτι υπερβαίνει την πολιτική δημοσίευσης του μέσου, παρ'οτι είναι υπογεγραμένο και στο κομμάτι των αναδημοσιευσεων ( και μη μπερδευομαστε αποτελεί την άποψη του συγγραφέως που το δημοσιευει ο ίδιος αρα ενώ το πρωτο πράγματι είναι αναδημοσίευση το δευτερο είναι "σχόλιο στο πρώτο) .  Μερικά σημεία θα αναφέρω:

-Από την άλλη και  η γεωστρατηγική της θέση δεν είναι  σημαίνουσα, ούτε ευνοημένη. Δεν έχει διέξοδο στις θάλασσες ,που ήκμασαν οι αρχαίοι πολιτισμοί. Στα «κλεφτά» πάντα και πάνω σε μονόξυλα και άλλες  ναυτικές πατέντες πλεύσης, κατέβαιναν οι  ρώσικες-σλάβικες φυλές με τα ποικίλα ονόματα νότια, για  να ληστέψουν, να εκβιάσουν, να πάρουν λύτρα και πάλι να γυρίσουν πίσω στην παγωμένη γη τους. Μέχρι να βαρεθούν και πολλοί να εγκατασταθούν μόνιμα στις περιοχές ,που  κούρσευαν.   [Ασχολίαστο!!]

-Τρανή απόδειξη(!!!) της δύναμης που έχει ο πολιτισμός,η ουσιαστική επικοινωνία και η ανταλλαγή νοοτροπιών  στους ανθρώπους είναι σήμερα οι άλλες  «Ανατολικές χώρες». Α. Γερμανία,Τσεχία, Πολωνία, Ουγγαρία,  Ρουμανία, Βουλγαρία  , έχουν αποκτήσει πλέον την ευρωπαϊκή κουλτούρα, αφού είναι και χώρες-μέλη της Ε.Ε . Ο πολίτης αυτών των χωρών δε θυμίζει πια  σε τίποτα τον απομονωμένο ,εθνικιστή, αντιευρωπαϊστή Ρώσο.

 

-Βεβαίως ,οι  «αυλικοί» της εξουσίας, οι άλλοι «ημέτεροι», οι  διαπλεκόμενοι και οι διεφθαρμένοι (τέτοιοι είναι …ο μισός και παραπάνω πληθυσμός της Ρωσίας), οι μαφιόζοι, απολαμβάνουν μια  μυθική ζωή (για τα πρότυπα της μάζας) ,η οποία μια μέρα, βέβαια, θα γυρίσει μπούμερανγκ  για το μαφιόζικο  καθεστώς Πούτιν, όταν τα ευρύτερα λαϊκά στρώματα στραφούν κάποια στιγμή εναντίον του.   [οι μισοί Ρώσοι είναι αυληκοί-μαφιόζοι αλλά υπάρχουν και λαϊκά στρώματα,  αυτά είναι δηλαδή λιγότερα του 50% συμπέρασμα πάνω από το 50% είναι μια χαρά αφού είναι αυλικοί συν και κάποιοι που είναι από τα λαϊκά στρωματα αλλά γουστάρουν Πουτιν τότε για πια δυσαρεσκεια και δικτακτορια μιλάμε!!! Τα επιχειρήματα είναι αστεία και απλά λέει εντυπωσιακά νούμερα που ερχονται σε αντιφαση μεταξύ τους]

και το καλύτερο για το τέλος:

-Ποιός θα φέρει την κάθαρση; Ο ίδιος ο Ρώσικος λαός απέδειξε  πως δεν μπορεί. ,Μήπως ήρθε η ώρα ο πολιτισμενος κόσμος να πάρει την τύχη της Ρωσίας στα χέρια του;  Να γκρεμίσει το δικτάτορα και το μαφιόζικο καθεστώς του ,για να πνεύσει επιτέλους άνεμος  ελευθερίας και αλλαγής στην αχανή χώρα;

και

Αυτή η κατάσταση δεν μπορεί, βέβαια, να συνεχιστεί επ΄ άπειρον. Κι αν Αμερικανοί και Ευρωπαίοι νομίζουν πως  είναι καλύτερα το καθεστώς να πέσει και να ανατραπεί ο δικτάτορας από «μέσα», μόνο με την οικονομική πίεση που έχουν οι χώρες μέλη του ΝΑΤΟ επιβάλει, είναι γελασμένοι. Αν δε βρεθεί τρόπος προσέγγισης των ευρύτερων λαϊκών μαζών, ενημέρωσης, «προπαγάνδας», συσπείρωση της αντιπολίτευσης και  δημιουργία καθαρών λαϊκών εξεγέρσεων, ο δικτάτορας θα επιβιώσει

Ρε συντροφοι νομίζετε πραγματικά οτι τέτοια κείμενα έχου θέση στο μέσο αυτό;

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License