Ο θάνατος στα EVEREST δεν ήταν ατύχημα, ήταν δολοφονία απ’ τα αφεντικά

Μοίρασμα κειμένου σε 500 αντίτυπα πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Πέμπτης 15 Δεκέβρη έξω από το κατάστημα Everest απέναντι από τον ηλεκτρικό σταθμό του Πειραιά, σχετικά με τον θάνατο της Β.Π εν ώρα εργασίας της στο κατάστημα της πλατείας Βικτωρίας, τις πρωινές ώρες της 1/12.

Ο θάνατος στα EVEREST δεν ήταν ατύχημα, ήταν δολοφονία απ’ τα αφεντικά

Τις πρωινές ώρες της 1ης Δεκεμβρίου, σημειώθηκε έκρηξη στο υπόγειο του καταστήματος ταχείας εστίασης Everest στην πλατεία Βικτωρίας. Απ’ την έκρηξη (η οποία πιθανότατα προκλήθηκε εξαιτίας εργασιών ψυκτικών που πραγματοποιούνταν στον ίδιο χώρο) έχασε την ζωή της η 42χρονη λογίστρια Βασιλική Παραστατίδου, ενώ τραυματίστηκαν και μεταφέρθηκαν σε νοσοκομείο άλλα πέντε άτομα. Πέραν του σαφέστατου γεγονότος ότι στο δυστύχημα θα μπορούσαν να είχαν προστεθεί κι άλλα θύματα, αναδύονται σοβαρά ζητήματα-πραγματικότητες, που ξεπερνούν τα κροκοδείλια δάκρυα της διαχειρίστριας εταιρείας Everfood  Α.Ε, η οποία εξέφρασε τα συλλυπητήρια της συμμεριζόμενη την οδύνη της οικογένειας του θύματος, καθώς και των ανακοινώσεων του πρωθυπουργού και διαφόρων κυβερνητικών στελεχών. Το συμβάν στριμώχτηκε μηντιακά ανάμεσα στα διάφορα «φλέγοντα» εθνικά θέματα της περιόδου και σύντομα θάφτηκε κάτω απ’ το χαλάκι, όπως έχει γίνει πολλές φορές στο παρελθόν άλλωστε, με πιο πρόσφατο παράδειγμα τον θάνατο τεσσάρων εργατών στα διυλιστήρια Ασπροπύργου, με ευθύνη της εταιρείας ΕΛ.ΠΕ (συμφερόντων Λάτση).

Ο όμιλος Everest είναι μια απ’ τις μεγαλύτερες αλυσίδες καφέ κι επισιτισμού, με εκατοντάδες καταστήματα  ανά την χώρα. Έχει καταφέρει να διατηρεί την κερδοφορία του τα τελευταία χρόνια βασισμένος σε «στοχευμένες κινήσεις μείωσης κόστους». Σε αυτές εντάσσονται οι απλήρωτες ώρες εργασίας, τα ελαστικά ωράρια, η υπερ-εντατικοποιημένη εργασία, η απαγόρευση των διαλλειμάτων και οι τραμπουκισμοί απέναντι σε εργάτες που αντιδρούν ζητώντας τα δεδουλευμένα τους, δυστυχώς όμως η μείωση του κόστους δεν τελειώνει εκεί, αλλά πάει κι ένα βήμα παραπέρα.Το γεγονός ότι σε ένα υπόγειο(!) στεγάζεται η κουζίνα και το λογιστικό γραφείο ενώ ταυτόχρονα πραγματοποιούνται  επικίνδυνες εργασίες συντήρησης χωρίς να λαμβάνονται στοιχειώδη μέτρα προστασίας, σε μια οικονομική για την εταιρεία  «λογική», με αποτέλεσμα τον θάνατο της Β.Π, καθιστά σαφές ότι στον βωμό των κερδών της επιχείρησης οι ζωές των εργαζομένων δεν υπολογίζονται.

Σε μια εποχή όπου: ο βασικός μισθός (μειωμένος κατά 25% και 35% για το ηλικιακό όριο άνω και κάτω των 25 χρονών αντίστοιχα, μέσω της κυβερνητικής απόφασης του 2012) διατηρείται σε χαμηλότατα επίπεδα αδυνατώντας να καλύψει τις βασικές μας ανάγκες, όπου οι εκβιασμοί και οι απειλές των αφεντικών έρχονται να κουμπώσουν με τις μαζικές απολύσεις και την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων έναντι των ατομικών κι επιχειρησιακών, όπου ο κάθε «έντιμος» μικροεπιχειρηματίας-αφεντικό δεν πληρώνει υπερωρίες κι εκμεταλλεύεται 12 και 14 ώρες εργασίας πληρώνοντας ψίχουλα γιατί «δεν βγαίνει» ενώ δεν κολλάει ούτε ένσημα, όπου η υποβάθμιση των ζωών μας παράλληλα με την συναισθηματική και κοινωνική απομόνωση συνεχίζονται με αμείωτη ένταση, τέτοια περιστατικά έρχονται να μας θυμίσουν πως ο εχθρός βρίσκεται εντός των τειχών. Τα αφεντικά και κάθε είδους επιχειρήσεις-αλυσίδες δεν λογαριάζουν τον θάνατο μπροστά στα κέρδη τους και θα στέκονται πάντοτε εμπόδιο σε οποιαδήποτε κοινωνική προσπάθεια για αξιοπρεπή και ανθρώπινη αναπαραγωγή και διαβίωση, έχοντας πάντοτε στο πλευρό τους το κράτος και τους μηχανισμούς του.

 

Γιατί είναι τα ίδια τα αφεντικά που εμφανίζονται ως θύματα, δείχνοντας με το δάχτυλο διαρκώς τους κακούς δανειστές και το Δ.Ν.Τ σαν δαίμονες που επιβάλλουν σκληρά μέτρα στα εργασιακά και τις συντάξεις, ενώ είναι παραπάνω από προφανές ότι τόσα χρόνια είναι οι ίδιοι που ωφελούνται από όλες τις νομοθετικές ρυθμίσεις που μετατρέπουν την εργασία και τη ζωή μας σε φθηνές μεταβλητές οι οποίες ανεβάζουν τα κέρδη τους. Είναι τα ίδια τα αφεντικά, μεγαλοεργολάβοι κι επιχειρηματίες που συνάπτουν εμπορικές συμφωνίες διεθνούς εμβέλειας με εταιρείες άλλων κρατών (μεταξύ των οποίων και η Τουρκία), ενώ ταυτόχρονα σπέρνουν το μικρόβιο του εθνικισμού, έχοντας πάντα στο πλευρό τους ως συμμάχους στον αποπροσανατολιστικό τους θίασο, τους μηχανισμούς του θεάματος (μέσα μαζικής αποχαύνωσης) και τις εκάστοτε πολιτικές βιτρίνες (κεντροδεξιές, ακροδεξιές, αριστερο-ακροδεξιές κυβερνήσεις!).

Είναι τα ίδια τα αφεντικά-ρατσιστές που βρίζουν και διατυμπανίζουν ότι απειλούμαστε από τους μετανάστες εργάτες και τους πρόσφυγες, γιατί ξέρουν ότι τα στρατόπεδα συγκέντρωσης με τις απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης που «προσφέρουν» αποτελούν τεράστιες αποθήκες φτηνού κι εξαθλιωμένου εργατικού δυναμικού προς μελλοντική χρήση, ενώ το μίσος κι ο εξευτελισμός απέναντι στους ξένους, ως συνθήκη στους δρόμους των μητροπόλεων είναι το καλύτερο «σχολείο» για την εργασιακή πειθάρχηση σε επισφαλείς δουλειές με μισθούς πείνας.

Φυσικά οι γιορτές των Χριστουγέννων πλησιάζουν, προβάλλοντας για άλλη μια φορά το υπερκαταναλωτικό πνεύμα ως το νούμερο ένα φάρμακο απέναντι στην μίζερη καθημερινότητα. Οι ειδήσεις θα επικεντρώσουν ξανά στη μοιρολατρία των μαγαζατόρων για την πτώση του τζίρου τους, ενώ τα παράπονα των καταναλωτών για την ακρίβεια των τιμών, έχοντας βγει για ψώνια ημέρα ΚΥΡΙΑΚΗ, ανίκανοι να σκεφτούν ότι αυτή η ημέρα έχει θεσμοθετηθεί  από αιώνες μαχών και διεκδικήσεων ως ημέρα αργίας κι ανάπαυσης, νομιμοποιώντας την υπερεκμετάλλευση των εργαζομένων στον εμπορικό τομέα, θα τρυπάνε τα αφτιά μας. Κι η καθημερινότητα θα κυλάει ολοένα περισσότερο προς τον βούρκο, μέχρις ότου να συνειδητοποιήσουμε τουλάχιστον ότι για να αλλάξουν τα πράματα πρέπει να σταματήσουμε να φανταζόμαστε ελικόπτερα και μεγάλες νύχτες πτώσης κυβερνήσεων, να σταματήσουμε να έχουμε εκλογικές αυταπάτες και να πάρουμε θέσεις μάχης απέναντι στα αφεντικά και τους λακέδες τους, σε κάθε χώρο δουλειάς κι εκμετάλλευσης της ζωής, σε κάθε πόλη, σε κάθε γειτονιά.

ΝΑ ΜΗΝ ΣΥΝΗΘΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ

 

 

Πειραιώτες/Πειραιώτισσες με Ταξική Συνείδηση

 

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License