Με ποιο τρόπο μπορούν να συνδυαστούν  ? Η πρόσφατη άποψη του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ Νίκου Ξυδάκη  για το θέμα της δραχμής. Ο οποίος αργότερα, μετά την κατακραυγή από όλη τη νεοφιλελεύθερη πολιτική μαφία,  επικαλέστηκε πως ήταν ένα ατυχές παράδειγμα. Με  μια επίσης πρόσφατη ιστορική άποψη που δημοσιεύτηκε στο  Indymedia::Athens  στη στήλη αναλύσεις με τίτλο,  ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΣ ΔΙΑΣΚΕΨΗΣ ΣΤΗ ΓΙΑΛΤΑ 72 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ

από ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΣ (Homo-Naturalis.gr)

Ιανουάριος 29, 2017

Αυτό που συνδέει τις δυο απόψεις είναι η νεότερη ιστορία της Ελλάδας. Η άποψη από ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΣ (Homo-Naturalis.gr), καταλήγει σε λάθος ιστορικά συμπεράσματα. Ο οποίος ούτε λίγο ούτε πολύ φτάνει στο συμπέρασμα πως :η ελληνική κοινωνία στερείται κομμουνιστικής διαπαιδαγώγησης ( όπως αυτή επιβλήθηκε στα κομμουνιστικά κράτη από τις ηγεσίες των κομμουνιστικών κομμάτων ). Ότι,  αποτελούν παραδείγματα προς μίμηση η Πολωνία, η Τσεχία, η Σλοβακία, η Ρουμανία, οι οποίες και μέσα στον καπιταλισμό βρήκαν το δρόμο τους ( χάρη στην πρότερη κομμουνιστική εμπειρία ) . Αναφέρεται  σωστά στις συνθήκες φτώχειας  της ελληνικής κοινωνίας, στην αναγκαστική μετανάστευση, στην έλλειψη ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, στους διωγμούς  που υπέστησαν οι μη ‘’ νομιμόφρονες’’ . Παρατηρεί επίσης, πως η μόνη χώρα που πτώχευσε είναι η Ελλάδα. Διότι στη διάσκεψη της Γιάλτας, όπου οι μεγάλες δυνάμεις της εποχής μοίρασαν τον κόσμο, η Ελλάδα δεν συμπεριελήφθηκε στο Ανατολικό μπλοκ των κομμουνιστικών κρατών.  Όποιος προσπάθησε να μελετήσει νεότερη ελληνική ιστορία από το 1821 και μετά. Θα διαπίστωσε πως πρόκειται για μια πολύ δύσκολη και δαπανηρή υπόθεση. Πρέπει να βρει τα κατάλληλα βιβλία, να διαθέτει χρόνο και χρήμα. Η ιστορία της νεότερης Ελλάδας μοιάζει μόνο με τον εαυτό της. Γι’ αυτό δεν μπορούμε να την συγκρίνουμε με την ιστορία άλλων Ευρωπαϊκών κρατών. Το Νεοελληνικό κράτος ιδρύθηκε από τον πολιτικό Α. Μαυροκορδάτο  ( όλοι οι πολιτικοί Φαναριώτες υπερασπίστηκαν τα συμφέροντα της Υψηλής Πύλης ) . Όταν αυτός μετέτρεψε τα άτακτα σώματα των Αρματολών  σε τακτικό στρατό. Κάτω από την ηγεμονία της τότε πλουτοκρατίας , -  ανώτερους αξιωματούχους του εκκλησιαστικού κλήρου ( στυλοβάτες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ), εμπόρους, κοτζαμπάσηδες ( ντυνόντουσαν και συμπεριφέρονταν όπως οι άρχοντες Οθωμανοί ), πειρατές ( οι σημερινοί εφοπλιστές ) , Αρματολούς ( στην υπηρεσία του Αλή Πασά με μεγάλα προνόμια ) -. Όλοι τους ήταν υπάλληλοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το Νεοελληνικό κράτος από το 1821 έως το 1922 ασχολήθηκε συστηματικά με το πλιάτσικο , και το ξεπάτωμα  όσων ανθρώπων κατοικούσαν στην σημερινή γεωγραφική περιοχή που ονομάζουμε Ελλάδα , και δεν πληρούσαν τα χαρακτηριστικά του Έλληνα. Το Νεοελληνικό κράτος αποτέλεσε προίκα των Άγγλων και αργότερα των Αμερικανών. Η Αγγλία υποστήριζε ( εκείνη την εποχή, 1821 ) όλα τα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα παραχωρώντας τους δάνεια. Τα οποία αργότερα καταναλώθηκαν από το Παλάτι, τους πολιτικούς και την ντόπια πλουτοκρατία. Την πολιτική του πλιάτσικου και των δανείων ακολούθησαν όλες οι πολιτικές ελληνικές κυβερνήσεις μέχρι σήμερα. Αυτή ακριβώς η πάγια πολιτική οδήγησε στις σημερινές συνθήκες. Η φτώχεια όμως δεν κτύπησε όλους τους Έλληνες, αλλά  πάντα επιλεκτικά κυρίως τα λαϊκά στρώματα . Τα οποία  ( λαϊκά στρώματα ) οι τουρκοχριστιανοί  αφεντάδες τους – πολιτικοί, ακαδημαϊκοί  και ντόπια πλουτοκρατία – μισούσαν, ακόμη και τη γλώσσα που μίλαγαν. Θέλοντας να απαρνηθούν το Οθωμανικό παρελθόν τους και τη Βαλκανική προέλεσή τους , συνδέθηκαν ως απόγονοι των Αρχαίων Ελλήνων. Αλλάζοντας με τη βία τη γλώσσα του λαού.  Σε εκείνη την εποχή διασώζεται μόνο η προσωπικότητα του Ρήγα Φεραίου. Όσο για το ρόλο της Φιλικής Εταιρείας, παραμένει μέχρι σήμερα συνωμοτικός και σκοτεινός. Η λεγόμενη ως εθνικοαπελευθερωτική επανάσταση  μοιάζει περισσότερο για αναζήτηση πατρίδας για το εμπορικό και πειρατικό κεφάλαιο. Αφού όλοι προέβλεπαν την αναμενόμενη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Όλες οι Ελληνικές ιστορίες ξεκινούν με τον διαφωτισμό. Ωστόσο, η φιλοσοφική του θεωρία δεν άγγιξε τα αυτιά των δούλων αγροτών της Πελοποννήσου. Την οποία κατείχαν μια χούφτα κοτζαμπάσηδες, μαζί με τη γη, τα χωριά και τους κατοίκους. Όσο για τη λέξη Έλληνας, αυτή δεν ήταν σε χρήση ήδη από τα χρόνια του Βυζαντίου.  Όπως και να ‘χει  η εθνική συνείδηση δεν αποκτάται ξαφνικά και αυτόματα, διότι χρειάζεται καλλιέργεια και μακρόχρονες προσπάθειες.. Το εμπορικό και πειρατικό κεφάλαιο δεν κατάφερε να αποκτήσει δικιά του ανεξάρτητη πατρίδα. Το ίδιο και η πολιτική του έκφραση, υποστήριζαν πάντα τα συμφέροντα των δανειστών και ιδρυτών του Νεοελλήνικού κράτους. Τη νύφη την πλήρωνε πάντα ο μαλάκας της ιστορίας, δηλαδή ο ελληνικός λαός.   Στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο , η αδυναμία του ΕΑΜ να ολοκληρώσει και να ξεπεράσει τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα , μετατρέποντάς τον σε αμεσοδημοκρατικό φορέα κοινωνικής αλλαγής,. Οδήγησε  στη μη κατάληψη της Αθήνας από τον ΕΛΑΣ, στη συνθήκη του Λιβάνου, στη Βάρκιζα και τη μάχη στο Γράμμο,  καταστρέφοντας το ΕΑΜ.  Δεν υπήρχε καμία πιθανότητα η προίκα της Αγγλίας να δοθεί στο Στάλιν και κατ’ επέκταση η Ελλάδα να αποτελέσει κομμουνιστική χώρα. Το ΕΑΜ έχασε την μεγάλη ευκαιρία να απελευθερώσει την Αθήνα ,να κηρύξει την ανεξαρτησία της Ελλάδας και να την οδηγήσει στην αυτοδυναμία της. Τι συνέβη λοιπόν μετά την ήττα του ΕΑΜ . Το εξόριστο πολιτικό κατεστημένο μαζί με τους μαυραγορίτες, δοσίλογους , ταγματασφαλίτες , χαφιέδες, και λοιπές εθνικόφρονες δυνάμεις, συνέχισαν την πολιτική που γνώρίζαν καλύτερα, το πλιάτσικο, τα δάνεια και την εξυπηρέτηση των ξένων Πατρόνων. Δηλαδή του επιχειρησιακού ξένου κεφαλαίου, των Αμερικανών και της ΕΕ. Η δραχμή λοιπόν, έρχεται να ενωθεί με την Νεοελληνική ιστορία στα χρόνια της παγκοσμιοποίησης και της ΕΕ , ακριβώς σε αυτό το σημείο. Ένας αντισυστημικός οικονομικός κανόνας λέει : δεν μπορείς να ασκήσεις δική σου αυτοδύναμη και αυτόνομη πολιτική, δίχως να έχεις δικό σου νόμισμα. Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως όλα τα μεγάλα Ευρωπαϊκά κράτη, άσκησαν και ασκούν τη ληστεία σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο. Η Ελλάδα αποτέλεσε και αποτελεί πελάτη αυτών των κρατών. ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, αποτελούν τις μεγαλύτερες νεοφιλελεύθερες πολιτικές δυνάμεις του τόπου. Κάθε φορά που γίνεται θέμα για τη δραχμή, δεν παραλείπουν ( το ντόπιο κεφάλαιο και τα νεοφιλελεύθερα πολιτικά κόμματα ) να την συνδέουν με την απομόνωση της χώρας. Η επιστροφή στη δραχμή ,  χωρίς κοινωνική πολιτική, χωρίς την μονομερή διαγραφή του χρέους, την έξοδο από την ΕΕ και το ευρώ , δεν πρόκειται να ωφελήσει την ελληνική κοινωνία. Αυτό ακριβώς αποκρύπτουν από τον ελληνικό λαό. Διότι τα συστημικά πολιτικά κόμματα εξουσίας συνδέουν τη δραχμή με την παραμονή στην ΕΕ . Αποκρύπτουν επίσης από τον ελληνικό λαό, πως μέσα στην ΕΕ και το ευρώ, η πάγια πολιτική του κοινωνικού πλιάτσικου και των δανείων θα συνεχίζεται με το καρότο της νεοφιλελεύθερης  διαρκούς ανάπτυξης. Η Ελλάδα είναι ένα εξαρτημένο κράτος παρίας από τα γεννοφάσκια της. Ο λαός της έζησε και ζει ,κάτω από το πλιάτσικο και το βάρος των δανείων που επέλεξαν ως πολιτική,  η ντόπια ληστρική οικονομική ελίτ και η μικροαστική μαφία των πολιτικών κομμάτων. Η απελευθέρωση της χώρας και της κοινωνίας αργεί. Η φτωχοποίηση μεγάλων κοινωνικών στρωμάτων, και το πλιάτσικο πάνω στους κοινούς πόρους, επιβάλλουν την ίδρυση από την ίδια την  κοινωνία του νέου ΕΑΜ.

 

Βιβλιογραφία

Μεγάλη ιστορία του ελληνικού έθνους, Γ. Κορδάτος

Ιστορία του γλωσσικού μας ζητήματος, Γ. Κορδάτος

Το 21 και η αλήθεια, Γ. Σκαρίμπας

Πόλεμος και εθνοκάθαρση, Τάσος Κωστόπουλος

Η ιστορία της Ελλάδας του 20ου αιώνα, συλλογικό έργο

Η αυτολογοκριμένη μνήμη, Τάσος Κωστόπουλος

Κανέλλος  Δεληγιάννης, Κωστής  Παπαγιώργης

Τα καπάκια, Κωστής Παπαγιώργης

Εμμανουήλ Ξάνθος. Ο Φιλικός, Κωστής Παπαγιώργης

Η Ελλάδα ως Προτεκτοράτο της Υπερεθνικής Ελίτ, Τάκης Φωτόπουλος

Περιεκτική Δημοκρατία, Τάκης Φωτόπουλος

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License