[Γιάννινα] “Στη λίμνη θα σας ρίξουμε του Αλή Πασά…”

17/02/07, η απαρχή μιας δεκαετίας μαχητικού αντιφασισμού στα Γιάννινα

“Στη λίμνη θα σας ρίξουμε του Αλή Πασά…”

H κεφαλή της πορείας με αστέρι και αλφάδι.

 

17/02/07, η απαρχή μιας δεκαετίας μαχητικού αντιφασισμού στα Γιάννινα

Σπάω το κεφάλι μου να θυμηθώ ποιος πρωτοείδε το κάλεσμα των φασιστών στο ίντερνετ. Ήταν στο pathfinder, σε μια άσημη σελίδα∙ το κάλεσμα στην επίσημη σελίδα των αυγών θα εμφανιζόταν ως απλό νέο ύστερα από 5 ημέρες. Αλλά τι σημασία έχει το πρόσωπο; Σημασία έχει πως όταν σήκωσα το τηλέφωνο είχαμε ακριβώς την ίδια θέση με τον συνομιλητή μου: «αυτό δεν μπορεί να περάσει έτσι». Είχαμε μόνο 2 εβδομάδες μπροστά μας.

Εκείνη την περίοδο υπήρχαν 3 στέκια στην πόλη. Οι πολιτικές διεργασίες πάσχιζαν να ωριμάσουν και να εμβαθύνουν τα περιεχόμενα και την παρουσία τους. Με τη σημερινή εμπειρία τολμώ να πω πως τίποτα δεν ήταν δεδομένο, πως χρειαζόταν πολύ δουλειά ακόμα για να στεριώσει ο «χώρος». Μια επιτυχημένη φασιστική πορεία μπορούσε πολύ εύκολα να αλλάξει τις ισορροπίες. Μην ξεχνάμε, άλλωστε, πως βρισκόμασταν δίπλα στα σύνορα, την περιοχή που έβγαζε βουλευτή τον Ζέρβα, που βρισκόταν κάτω από την επιρροή του Αβέρωφ και των επιγόνων του, που χρειαζόταν ειδική άδεια της αστυνομίας για να προσεγγίσεις τα παραμεθόρια χωριά έως και το ‘70, που έδρασε το ΜΑΒΗ[1]. Βρισκόμασταν δίπλα στην Αλβανία και ο αλυτρωτισμός για την «μικρή αδελφούλα Β. Ήπειρο» δεν είχε κοπάσει, παρά το χαμηλό προφίλ που έχτιζε η εκκλησία και η μετωπική της οργάνωση ΣΦΕΒΑ[2].

Κι αυτός ακριβώς ήταν ο επίσημος λόγος της φασιστοσύναξης: εορτασμός της επετείου του αυτονομιακού αγώνα για τη Β. Ήπειρο (17/02/1914). Το περίεργο, βέβαια, ήταν πως η συγκέντρωση θα εξελισσόταν σε διαμαρτυρία μπροστά από το αλβανικό προξενείο, ενώ στην πόλη υπήρχαν κάμποσα μνημεία άμεσα συνδεδεμένα με την περίσταση. Εμείς, μπορεί να ήμασταν καλοί στην ιντερνετική κατασκοπεία, αλλά τότε δε διαβάζαμε εφημερίδες, αλλά ούτε και συσχετίζαμε τους ναζί με την εξωτερική πολιτική του ελληνικού κράτους∙ ήταν, αν θυμάστε, η εποχή που μόνο ελάχιστοι από το «χώρο» δεν θεωρούσαν  τους ναζί ως ασήμαντους γραφικούς, που δεν άξιζαν της προσοχής μας… Οπότε, που μυαλό να συσχετίσουμε τις δημοτικές εκλογές της Αλβανίας, που θα λάμβαναν χώρα ακριβώς την επόμενη μέρα, με την φασιστοπορεία ως μοχλό πίεσης[3].

Από φασιστικής άποψης τα πράγματα είχαν ως εξής: ενώ ένιωθες πως η πόλη είναι δεξιόστροφη, εν τούτοις δεν υπήρχε σοβαρή χρυσαυγίτικη παρουσία. Ίσως να ήταν όλοι μαντρωμένοι στη ΝΔ, όπως δηκτικά αρέσκεται να επισημαίνει ένας παλαιότερος σύντροφος. Τα όποια αυτοκόλλητα και συνθήματα τους δεν μένανε πολύ στον τοίχο, κι αυτό χάρη σε μια μικρή μερίδα του «χώρου» που έτρεχε το ζήτημα με συνέπεια. Το καλοκαίρι του 2006 είχανε προσπαθήσει να βγούνε και για αφισοκόλληση, μαζεύοντας ένα μπούγιο από πιτσιρίκια. Για κακή τους τύχη σκόρπισαν μπροστά σε μια ολιγομελή ομάδα συντρόφων που κινητοποιήθηκε με το που είδε το πρώτο τους φέιγ βολάν στο δρόμο. Εκείνο το βράδυ θα έτρωγε για πρώτη φορά ξύλο και ο δικηγόρος Χριστόφορος Τσάγκας. Θα ακολουθούσαν και άλλες, που οδήγησαν στην «οικειοθελή» του αποχώρηση από την πόλη[4]. Επίσης, στα πλαίσια του μιμητισμού και της εθνικής υπερηφάνειας, που έφερε η κατάκτηση του euro2004 από την εθνική ποδοσφαίρου, εμφανίστηκε εκείνη την περίοδο μια παρέα νεολαίων που μπέρδεψαν το χουλιγκανισμό με την πολιτική. Παρόλο που δεν αποδείχτηκε ποτέ κάποια ώσμωση μεταξύ των προαναφερόμενων, θα μας επιτραπεί να μην αναφερθούμε περαιτέρω στο θέμα του γηπέδου, παρά μόνο τονίζοντας τούτο: τότε δημιουργήθηκε και μια συσπείρωση-αντίβαρο, που έκανε και συνεχίζει να κάνει αρκετά πράγματα πίσω από ένα πανό με υπογραφή «antinazi».

Tο μπλοκ του antifa [i].

 

Τα πράγματα από δικής μας πλευράς δεν ήταν τόσο ξεκάθαρα. Ενώ όλοι και όλες καταλαβαίναμε πολύ καλά πως πρέπει να σταματήσουμε τους φασίστες, δεν ήμασταν σίγουρες για τις δυνάμεις μας. Αντιπορεία με δημόσιο κάλεσμα είχε να καλεστεί περίπου δέκα χρόνια, από το 1998 για τα Ίμια στην Αθήνα. Αν και ποτέ δεν είχαμε δει από κοντά το βιολογικό τύπο «καράφλας ναζί με αστείρευτη κακία», ο μύθος που τεχνηέντως είχανε χτίσει οι μαχαιροβγάλτες βάραινε τις σκέψεις μας. Από μεγάλες πορείες με συγκρουσιακό χαρακτήρα δε σκαμπάζαμε, ενώ οργανωτικά δεν είχαμε κατακτήσει και πολλά πράγματα στο δρόμο. Βέβαια το κύμα των καταλήψεων του ’06 είχε βοηθήσει τον κόσμο να προσεγγίζει αλλιώς το δρόμο και τη συμμετοχή στα πολιτικά. Αυτό που αφθονούσε ήταν η θέληση και μια ενδόμυχη παραδοχή πως «κάτι πρέπει να κάνουμε». Δυνάμεις που τελικά αποδείχτηκαν αρκούντως κινητήριες.

Οι μαζώξεις και τα τηλεφωνήματα με άλλες πόλεις δίνανε και παίρνανε. Πόσοι θα κινητοποιηθούν από την πόλη; Πόσοι μπορούν να έρθουν από αλλού; Με τι εξοπλισμό; Που θα κοιμίσουμε τους ξενομερίτες; Τι δρομολόγιο; Τι τακτικές στο δρόμο; Πόσα μπλοκ; Θα εμφανιστούν οι φασίστες; Πως θα σταθούνε οι μπάτσοι; Ερωτήματα, απορίες, σκέψεις και ιδέες. Ο ένας προσπαθούσε να παρακινήσει τον άλλον: «αν βγάλετε εσείς κάλεσμα, τότε θα βγάλουμε και εμείς». Η παραλυτική επίδραση του φόβου έκανε συχνά την επίσκεψη της. Νομίζω πως η τελική απόφαση δεν πάρθηκε με πλήρως ορθολογικά κριτήρια… αλλά εν τέλει πάρθηκε! Ο καθένας θα έκανε το κάλεσμα του, όσοι συμφωνούσαν μεταξύ τους θα στήνανε το ξεχωριστό τους μπλοκ, θα το κάναμε 1ο θέμα συζήτησης στην πόλη, θα δημιουργούσαμε ένα εχθρικό περιβάλλον προκαταβολικά, θα κινητοποιούσαμε τις επαφές μας πανελλαδικά.

Τα καλέσματα με αφίσα ήταν 3: Ανοιχτή Συνέλευση Αναρχικών Αντιεξουσιαστών Ιωαννίνων, Αυτόνομες Παρεμβάσεις και antifa [i][5], από 500 αφίσες, αριθμός ασύλληπτος για τα δεδομένα της πόλης. Υπήρξαν και αποφάσεις-καλέσματα από φοιτητικούς συλλόγους, μιας και κάποιοι σοβαροί αγωνιστές της αριστεράς και της ΑΚ παρεμβαίνανε μεθοδικά στο πανεπιστήμιο. Τα φωτοτυπικά κάποιας κατειλημμένης σχολής δουλέψανε στο κόκκινο για να βγάλουν 30.000 τρικάκια, ενώ δεκάδες τοίχοι γέμισαν με το κάλεσμα της πορείας. Σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα οργανώθηκαν συναντήσεις με ομάδες και άτομα, υπό την ευθύνη ξενιτεμένων συντρόφων, οι οποίες –όπως αποδείχτηκε- απέδωσαν καρπούς, ενώ τα παλούκια και τα κράνη διαρκώς αυξάνανε σε αριθμό.

Οι καταλήψεις του πανεπιστημίου με το δικό τους μπλοκ.

 

Η πόλη μύριζε μπαρούτι. Όσο πλησιάζαμε στο Σάββατο της πορείας, όλη η πόλη μάς έμοιαζε περίεργη. Κάθε βλέμμα, κάθε κίνηση, κάθε σωματότυπος μας παραξένευε. Όλες και όλοι βλέπαμε παντού φασίστες. Φλερτάραμε –ειδικά οι φοιτητές που δε γνώριζαν πρόσωπα και καταστάσεις- με την ψύχωση. Τα νεύρα ήταν τσιτωμένα. Η χαζομάρα ενός χουλιγκάνου να θυμηθεί να λύσει τις διαφορές του με έναν σύντροφο, έβγαλε 70 άτομα στη γύρα να ψάχνουν σε μπιλιαρδάδικα και καφετέριες τον εν λόγω και την παρέα του. Ευτυχώς που δεν τους βρήκαμε… Φτάσαμε στην Παρασκευή. Μια τελευταία μεσημεριανή αφισοκόλληση από το antifa [i] ακριβώς στο δρομολόγιο της πορείας, μια ένδειξη ότι εμείς ελέγχουμε το δρόμο! Αργά το βράδυ άρχισαν να καταφθάνουν οι πρώτοι από άλλες πόλεις.

Είχαμε βάλει την πορεία στο κεντρικότερο σημείο της πόλης, 2 ώρες πριν το κάλεσμα των φασιστών. Ό,τι και να γινότανε το κέντρο θα παρέμενε δικό μας. Ο κόσμος άρχισε να μαζεύεται. Ήταν καταπληκτικό! Περίπου 450 άτομα σε 3 διαφορετικά μπλοκ. Στην κεφαλή το μπλοκ με υπογραφή αλφάδι και αστέρι, μετά το μπλοκ με το πανό του antifa [i] και μετά το συντονιστικό των καταλήψεων του πανεπιστημίου. Η στήριξη από άλλες πόλεις ήταν συγκινητική. Δεν έχει σημασία να καταγράψουμε ποιες ακριβώς συλλογικότητες στείλανε κόσμο, γιατί σίγουρα θα ξεχνάγαμε κάποιους, αλλά η παρουσία πεπειραμένων συντρόφων αναπτέρωσε το ηθικό μας. Μοιράζονται χάρτες, οδηγίες προς ναυτιλόμενους και τηλέφωνα δικηγόρων. Σε πολύ κοντινή απόσταση και οι μπάτσοι. Αμέτρητοι και πανέτοιμοι. Μια ακόμα απόδειξη ότι οι ναζί, τελικά, θα μας τιμούσαν με την παρουσία τους.

Το σύνθημα δόθηκε. Οι ναζί δεν είχανε κάνει ακόμα την εμφάνιση τους. Βγήκαμε στο δρόμο και στηθήκαμε, παλμός φοβερός και αδρεναλίνη στο φουλ. Το σχέδιο έλεγε να καταλήξουμε με πορεία στο δικό τους σημείο συγκέντρωσης μισή ώρα πριν από αυτούς. Μια στρατιά από μπάτσους μας κόβουν στη διασταύρωση Χ. Τρικούπη με Μ. Αγγέλου, είμαστε μόλις 2 τετράγωνα από το αλβανικό προξενείο. Αναστροφή βάσει σχεδίου και απόπειρα προσέγγισης από άλλο δρόμο. Φτάνουμε στο 4ο γυμνάσιο, πάλι 2 τετράγωνα από το προξενείο, πάλι μας κόβουν οι μπάτσοι. Είμαστε στην ανηφόρα και τα γουρούνια στην κατηφόρα. Οι μπροστινές αλυσίδες ζυγίζουν την κατάσταση. Θα ξεχυθούν προς τους μπάτσους, με τα κανάλια να καταγράφουν τις πρωτόγνωρες για την πόλη μας σκηνές. Θα μας πνίξουν με ασφυξιογόνα. Αναγκαστικά υποχωρούμε, χωρίς οι μπάτσοι να καταφέρουν να κάνουν συλλήψεις. Ανασύνταξη στον παραπάνω δρόμο, καθαρός αέρας και τα μαλόξ να γυρνάνε. Με πλησιάζει ένας αγαπημένος σύντροφος, δραστήριος από τις πρώτες μέρες της Βίλας: «Μαλάκα μου, τέτοιο πράγμα δεν έχω ξαναφάει! Από πότε τα έχουνε;»

Χ. Τρικούπη & Μ. Αγγέλου: ένας στρατός μπάτσων φυλάει τους παρακρατικούς.

 

Αργά και ατσούμπαλα, με το φόβο και τις ανυπόστατες πληροφορίες να μας κυκλώνουν, ξεκινάμε να βαδίσουμε. Θα γυρνάγαμε στην κεντρική πλατεία για να μην χάσουμε τουλάχιστον το κέντρο. Επιτέλους, αξιόπιστες πληροφορίες: δεν πρέπει να είναι ούτε 30, φρουρούμενοι από μπάτσους και τα τοπικά κανάλια να τους καλύπτουν. Λογικό, μιας και είχανε βγει για να φέρουν εις πέρας μια κρατική δουλειά. Τελείωσαν από προξενείο και πάνε προς το Ρολόι για στεφάνια. Έχει αρχίσει να σκοτεινιάζει και σε όλο το μήκος της κεντρικής οδού από τη Νομαρχία ως το Ρολόι διμοιρίες μπάτσων κάθετα φυλάνε τους παρακρατικούς. Είναι σίγουρο ότι ακούνε τα συνθήματα μας. Άραγε τι να νιώθουνε; Θα εξαφανιστούν όπως εμφανίστηκαν, σαν να άνοιξε η γη να τους καταπιεί. Είναι προφανές πως ελάχιστοι από αυτούς είναι ντόπιοι. Ένας κουτός φασίστας θα θελήσει να κάνει τον μάγκα περνώντας μέσα από τις γραμμές μας. Θα φιλοδωρηθεί με πλήθος αντιφασιστικών επιχειρημάτων. Ανάμεσα μας αυξάνονται οι φωνές πως πρέπει να το λήξουμε. Κάποιοι άλλοι θέλουνε να μείνουμε ακόμα λίγο. Το κρύο μας περονιάζει, ενώ οι μπάτσοι χαλαρώνουν, οδεύουμε προς τη λήξη.

«Μαλάκα μου, τέτοιο πράγμα δεν έχω ξαναφάει! Από πότε τα έχουνε;»

 

Το βράδυ θα μας βρει να προσπαθούμε να ζεσταθούμε, άλλοι με τσίπουρο και άλλοι δίπλα από σόμπες. Όλες μας έχουμε το βλέμμα στην αυριανή μέρα. Είναι οι Τζαμάλες[6] και αδημονούμε να ξεδώσουμε από την υπερένταση των 2 εβδομάδων. Κάποιοι θα ξενυχτήσουμε στα στέκια, αναμένοντας αντίποινα που ποτέ δε θα έρθουν. Τα τοπικά μεταδίδουν πλάνα στα δελτία των 9. Αναγνωρίζονται ελάχιστοι φασίστες, μιας και είναι όλοι σχεδόν κουκουλωμένοι. Ένας από αυτούς φοιτητής πληροφορικής. Πριν πάρει και αυτός με τη σειρά του το δρόμο της «οικειοθελούς» αποχώρησης από τα Γιάννινα, θα προλάβει να διαγραφεί από το φοιτητικό του σύλλογο σε μια χολιγουντιανή συνέλευση που άφησε εποχή. Το βίντεο με τη φάτσα του θα παιχτεί σε slow motion από προτζέκτορα, με σβησμένα φώτα, ηχεία και γιούχες μέσα σε ένα κατάμεστο αμφιθέατρο. Είναι άσχημο πράγμα να είσαι φασίστας στα Γιάννινα…

Σεμιναριακού επιπέδου αντιφασιστική δράση: στο ένα χέρι γραπωμένος ο Αλ. Ζιάκας, μετέπειτα υποψήφιος με τη ΧΑ και στο άλλο κονσερβοκούτι…

 

Οι φασίστες θα προσπαθήσουν να ανακτήσουν το χαμένο έδαφος. Θα βγουν για συνθήματα και αυτοκόλλητα τις επόμενες μέρες, αλλά δεν έχουνε πλέον τύχη. Στις 13 Μάη τα ξημερώματα, ένα κόκκινο mazda με βυθιζόμενα φώτα και αθηναϊκές πινακίδες, με τον Ηλία Κασιδιάρη επικεφαλής άλλων 4 ναζήδων, θα εκτοξεύσει βόμβα μολότωφ προς τον Αυτοδιαχειριζόμενο Κοινωνικό Χώρο, αφού πρώτα σπάσανε ένα τζάμι. Λίγες ώρες μετά θα βρεθούν στο Δελβινάκι σε εκδήλωση της μητρόπολης Κόνιτσας για το βορειοηπειρωτικό… Δε μας φόβισαν, αλλά μας εξόργισαν, όπως έγραψε και η αφίσα του ΑΚΟΙΧΙ που κάλεσε σε αντιφασιστική πορεία. Ήταν τέτοια η οργή μας, που όλα τα άλλα περιστατικά του μαχητικού αντιφασισμού των επόμενων χρόνων θα έλκυαν την καταγωγή τους από αυτή. Αντισυγκέντρωση ενάντια σε ομιλία του Άδωνι (20/10/2008), ξύλο σε 40 ναζήδες με επικεφαλής τον Παναγιώταρο που είχαν μαζευτεί στα μουλωχτά κάτω από το άγαλμα του Πύρρου στην κεντρική πλατεία (14/03/2009), απόπειρα γκρεμίσματος του αγάλματος του Πύρρου ύστερα από διαδήλωση (28/03/2009), γιαούρτια στο κεντρικό δελτίο του ITV επειδή φιλοξένησε τηλεφωνικά τον Κασιδιάρη (06/04/12), επίθεση στο μαγαζί του υποψήφιου βουλευτή ΛΑΟΣ και ΧΑ Ι. Μπίμπου μετά τη δολοφονία Φύσσα (24/09/2013), αντισυγκέντρωση στην Ελεούσα σε ομιλία του Κασιδιάρη η τοποθεσία της οποίας ανακοινώθηκε μόλις μια μέρα πριν (09/03/2014), ξύλο σε συγκεντρωμένους υποψήφιους της ΧΑ σε κεντρικό καφέ (08/05/2014), συγκέντρωση ενάντια στο σημαιοφόρο της ΧΑ Λ. Τσιότα έξω από τα H&M όπου δούλευε (22/07/2014), πορεία στην ορκωμοσία του περιφερειακού συμβουλίου με εκλεγμένο τον πρώην νεοδημοκράτη και νυν χρυσαυγίτη Κ. Αναγνώστου (30/08/2014), γκρέμισμα των γραφείων της Ελλήνων Συνέλευσις δις (01/07/2015 & 23/11/2015), κλπ.

Όποιος ακόμα αναρωτιέται γιατί η ΧΑ δεν άνοιξε ποτέ γραφεία στα Γιάννινα, παρόλο που υπαρχηγός[7] της οργάνωσης είναι από την πόλη, ας ανατρέξει στις 17 Φλεβάρη 2007…

Κάποιος υποκειμενικός, που τα έζησε από κοντά

Γιάννινα, 17/02/2017

υ.γ. το κείμενο αφιερώνεται στο σύντροφο Βούδα, που περάσαμε μαζί τη νύχτα της 17ης περιφρουρώντας τον ΑΚΟΙΧΙ. Αν ζούσε σήμερα είμαι σίγουρος πως θα ήταν μπροστάρης σε κάθε αντιφασιστικό σκηνικό σε Βέροια και Θεσσαλονίκη.

 

[1] Μέτωπο Απελευθέρωσης Βορείου Ηπείρου. Παραστρατιωτική οργάνωση που προσπάθησε να προκαλέσει πόλεμο με την Αλβανία το 1994, εποχή γεωγραφικών ανακατατάξεων στα Βαλκάνια. Τα μέλη της, αφού πρώτα είχαν περάσει τα σύνορα, σκότωσαν Αλβανούς φαντάρους και έκλεψαν τον οπλισμό τους, φωτογραφίζοντας τα αλά ένοπλη ακροαριστερή οργάνωση. Αν και συνελήφθησαν με ακράδαντα εις βάρος τους στοιχεία, πέσανε στα μαλακά μετά από άλλοθι που παρείχε ο Μ. Βορίδης. Μεταξύ άλλων τους υπερασπίστηκαν ο Αλ. Λυκουρέζος και ο μετέπειτα δήμαρχος Ιωαννίνων Ν. Γκόντας.

[2] Συντονιστική Φοιτητική Ένωση Βορειοηπειρωτικού Αγώνα. Μετωπική οργάνωση της εκκλησίας για την προώθηση της ένωσης της νοτίου Αλβανίας με το ελληνικό κράτος. Στηρίχθηκε άμεσα από τη μητρόπολη Κόνιτσας, ενώ τα ουσιαστικά γραφεία στα Γιάννινα βρισκόταν μέσα στο κατηχητικό «Απ. Παύλος» στο Άλσος. Έως το 2001 οργάνωνε μικροφωνικές/παρεμβάσεις στη λέσχη του πανεπιστημίου.

[3] Αυτές οι εκλογές ήταν οι πρώτες αφότου το ελληνικό κράτος απέδωσε ελληνική ιθαγένεια στους ελληνόφωνους χριστιανικούς πληθυσμούς της νοτίου Αλβανίας, οπότε και υπήρχε το ενδεχόμενο να εκλεγούν συνδυασμοί που θα μπορούσαν να κλονίσουν τη συνοχή του αλβανικού κράτους. Χαρακτηριστικά, στη Χιμάρα η ανακήρυξη δημάρχου καθυστέρησε 30 ώρες.

[4] Έκτοτε κατέβηκε υποψήφιος με την ΧΑ στα Γιάννινα, χωρίς καν να επισκέπτεται την εκλογική του περιφέρεια. Έφτασε να δίνει συνεντεύξεις ως δικηγόρος του Κασιδιάρη και να κάνει εκπομπή με την κόρη του φύρερ όταν η ηγεσία της οργάνωσης βρέθηκε προφυλακισμένη. Αξίζει να σημειωθεί ότι υπήρξε δικηγόρος και του κατηχητικού «Απ. Παύλος», αλλά και του Ανδρέα Καμπέρη (ρουφιάνος με τη φανέλα με το νο7, στην υπόθεση της ιδιωτικοποίησης του Ξενία Ιωαννίνων).

[5] Για να καταλάβουμε το ισχνό επίπεδο της οργάνωσης του «χώρου», αλλά –από την άλλη- και την αστείρευτη επιθυμία για δράση, το κάλεσμα του antifa [i] αποτέλεσε την πρώτη του αφίσα! Ως τότε ήταν μια υπογραφή στον πόλεμο συνθημάτων στους τοίχους. Έκτοτε, έως και τη διάλυση του το 2015, θα συνεισέφερε τα μέγιστα στη διάδοση της αντιφασιστικής κουλτούρας με αμέτρητες δράσεις, πρωτοβουλίες, εκδηλώσεις, αφίσες, αλλά και έντυπο δρόμου που μοιραζότανε στα λύκεια που έφτασε ως το τεύχος νο18. Για περισσότερα: www.antifa-i.gr

[6] Τοπικό παραδοσιακό αποκριάτικο έθιμο με πελώριες φωτιές σε αρκετά σημεία της πόλης.

[7] Μια άλλη θεωρία θέλει τον Χ. Παππά να είναι ο αρχηγός της οργάνωσης για 3 λόγους. Α) Γιατί του δόθηκε σίγουρη εκλόγιμη θέση σαν επικεφαλής στο ψηφοδέλτιο επικρατείας, παρόλο που ήταν για χρόνια εξαφανισμένος από τις δημόσιες δράσεις της συμμορίας, Β) Γιατί δόθηκε στον πατέρα του η τελευταία «τιμητική» θέση στο επικρατείας, χωρίς ποτέ να έχει αναφερθεί στα χρονικά της συμμορίας και Γ) γιατί στις προσωπικές φωτογραφίες που κυκλοφόρησαν μετά τις συλλήψεις της ηγεσίας, ο Παππάς εμφανίζεται με ναζιστικές στολές ενώ ο Μιχαλολιάκος μόνο με χιτλερικά περιβραχιόνια.

από @παρατηρητικός 17/02/2017 8:48 μμ.


τα links παραπέμπουν σε άλλο site, δεν γράφεις και την πηγή;

από Κάποιος υποκειμενικός, που τα έζησε από κοντά 18/02/2017 12:54 μμ.


το λινκ της πρώτης δημοσίευσης, το οποίο ξεχάστηκε εκ παραδρομής:

http://www.provo.gr/antifa-yannina-2007/

οι αφίσες της διαδήλωσης:

 

Εικόνες:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License