νέα βιβλία από ΔΑΙΜΟΝΑ ΤΟΥ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΥ

νέα βιβλία από ΔΑΙΜΟΝΑ ΤΟΥ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΥ

Κυκλοφορούν την επόμενη βδομάδα δύο νέα βιβλία από τον Δαίμονα του Τυπογραφείου.

Πρόκειτα για τα...

 

Black Liberation Army

Κείμενα και χρονικό του Μαύρου αντάρτικου πόλης στις ΗΠΑ

(1970-1981)

 

σημείωμα για την έκδοση

 

Αφορμές για την έκδοση αυτού του βιβλίου ας πούμε πως υπήρξαν δύο.

 Δεν θα κρύψουμε πως κάπου μας “τσίγκλησε” η ελληνική έκδοση της Αυτοβιογραφίας της Assata Shakur[1] (από την “Antifa Sisterhood”), μια έκδοση που αμέλησε -ή μάλλον απέφυγε- να έχει την όποια αναφορά στο τι έλεγε και στο τι έπραττε ο Black Liberation Army (Μαύρος Απελευθερωτικός Στρατός), παραπέμποντας σε διαδικτυακή αναζήτηση.

Σίγουρα, όσο πιο μακριά, στον χώρο και τον χρόνο, είναι κάτι (κι ακόμα καλύτερα αν έχει άλλο χρώμα στο πετσί του) τόσο πιο εύκολα μπορεί κανείς ευκαιριακά (ή οπορτουνιστικά, αν χρησιμοποιήσουμε τον αντίστοιχο, πιο εύγλωττο, ξενόφερτο ορισμό) να το προσεταιριστεί.[2]

Παρ’ όλα αυτά, δεν μπορούμε παρά να επισημάνουμε πως το ASSATA είναι ένα πολύ καλό βιβλίο, που απαραίτητη θα ήταν η παράλληλη ανάγνωσή του, για την καλύτερη κατανόηση των όσων αναφέρονται στο βιβλίο μας.

Ειδικά για την ίδια την Assata, επιλέξαμε να ελαχιστοποιήσουμε τις αναφορές μας, παραπέμποντας στο ομώνυμο βιβλίο. Θα δώσουμε όμως τον λόγο στους συντρόφους της που βρίσκονταν μαζί της εκείνο το βράδυ στον αυτοκινητόδρομο του New Jersey· τον Zayd Shakur και τον Sundiata Acoli. Και εννοείται πως θα μιλήσουν τα ίδια τα κείμενα και η δράση του BLΑ. Και ας διακριθεί ο ενδεχόμενος καιροσκοπισμός κάποιων ή η δική μου κακή προαίρεση και “σκάλωμα”.

Επειδή «…αυτοί που μέσα στο κίνημα καταδικάζουν την επαναστατική βία των αντικαπιταλιστικών, αντιιμπεριαλιστικών και επαναστατικών Μαύρων εθνικιστικών ομάδων, στην ουσία εξασθενούν τη θέση μας. Αυτοί οι ανόητοι δεν κατανοούν την ανάγκη διάδρασης της επαναστατικής βίας με τις άλλες μορφές αγώνα, κι επειδή δεν κατανοούν τις πραγματικές εμπλεκόμενες δυναμικές βάζουν σοβαρά εμπόδια στην ανάπτυξη του απελευθερωτικού κινήματος στην ολότητά του. Αυτοί οι ρεφορμιστές, περιβεβλημένοι απελευθερωτικής αμφίεσης, θα πρέπει να κατανοήσουν ότι εκτός κι αν το κίνημα καλλιεργήσει την ικανότητά του να μάχεται τον εχθρό σε όλα τα μέτωπα, κανένα μέτωπο από μόνο του δεν θα διασφαλίσει πραγματικές νίκες».

Ας πούμε λοιπόν πως αυτή ήταν η πρώτη αφορμή.

 

Η άλλη αφορμή ήταν σίγουρα η εκλογή του Donald Trump στην προεδρία των ΗΠΑ, γεγονός που κάνει ορατό ακόμα και στους τυφλούς τον βαθύ ρατσισμό που είναι άρρηκτα δεμένος με την ίδια τη δημιουργία και την ύπαρξη των ΗΠΑ, μιας κρατικής οντότητας που βασίστηκε στη γενοκτονία των ιθαγενών λαών όσο και στην υποδούλωση ολόκληρων πληθυσμών που απήχθηκαν από μια άλλη ήπειρο προκειμένου να “συμμετάσχουν” στο αμερικάνικο “οικονομικό θαύμα”.

Ο ρατσισμός μπορεί να μην εκφράζεται πια με λυντσαρίσματα από ρατσιστικούς λευκούς όχλους και απροκάλυπτο καθεστώς apartheid, παραμένει ωστόσο κραυγαλέος στην ακραία οικονομική εκμετάλλευση και φτώχια έγχρωμων και ιθαγενικών πληθυσμών, παραμένει εξοντωτικός μέσα από την αστυνομική δολοφονική βία και τον μαζικό εγκλεισμό δυσανάλογου αριθμού ατόμων από τις μαύρες και latino κοινότητες. Η εκλογή Trump μοιάζει σαν να δίνει τα άνωθεν διαπιστευτήρια για τη συνέχιση και όξυνση αυτών των πολιτικών.

Μέσα σε αυτή τη συνθήκη, οι εκδόσεις του “Δαίμονα” θεωρούν ως επίκαιρες και χρήσιμες να διαβαστούν την ιστορία και τις απόψεις του Black Liberation Army, ερχόμενες από κάποιες δεκαετίες πίσω, τότε που το επαναστατικό όραμα ήταν ζωντανό και παλλόμενο.

Επειδή κάποια πράγματα δεν μπορεί παρά να εκφράζονται «…με τους μόνους όρους που η άρχουσα τάξη κατανοεί, τους όρους του αίματος· του δικού τους αίματος. Η Αμερική θα πρέπει να μάθει πως οι Μαύροι δεν είναι αυτοί που θα υποφέρουν για πάντα, οι παγκόσμιοι έγκλειστοι, οι μοναδικοί που θα νιώθουν πόνο. Η επαναστατική βία είναι, ως εκ τούτου, όχι μια τακτική αγώνα αλλά μια στρατηγική. Μια στρατηγική σχεδιασμένη να οδηγήσει το καπιταλιστικό σύστημα βαθύτερα στην κρίση, ενώ ταυτόχρονα θα αναγκάζει όλους αυτούς που είναι υπεύθυνοι για την καταπίεση να συνειδητοποιήσουν πως και αυτοί μπορεί να ματώσουν, κι αυτοί μπορεί να πονέσουν».

 

[1] Μαύρη αγωνίστρια, μέλος των Μαύρων Πανθήρων και κατόπιν του BLA. Μετά την απόδρασή της που πραγματώθηκε από ένοπλο κομάντο μελών του BLA και λευκών ανταρτών, διέφυγε στην Κούβα όπου ζει ως πολιτική πρόσφυγας. Το όνομα “Assata Shakur”, όπως και άλλα ονόματα μαύρων επαναστατών που αναφέρονται, είναι αφρικάνικης προέλευσης, υιοθετημένα από τους ίδιους ώστε να αποποιηθούν τα επίθετα που οι σκλάβοι πρόγονοί τους είχαν λάβει, και δεν ήταν άλλα από αυτά των ιδιοκτητών τους.  

[2] Ακόμα κι αν λέει «…το να είσαι έτοιμος να πεθάνεις, αυτό δεν σε κάνει επαναστάτη. Οι μαχητές θα πρέπει να είναι έτοιμοι να σκοτώσουν για να αλλάξουν τις επικρατούσες συνθήκες. Επανάσταση είναι ο ένοπλος αγώνας, επανάσταση είναι η βία, επανάσταση είναι ο πόλεμος, επανάσταση είναι η αιματοχυσία». 

 

*******************************

και το...

ΕΡΓΑΤΕΣ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ

 

22 χρόνια μετά από την πρώτη φωτοτυπημένη έκδοση Ο MARIUS JACOB ΚΑΙ ΟΙ ΓΑΛΛΟΙ ΙΛΛΕΓΚΑΛΙΣΤΕΣ, 6 χρόνια μετά από τη μικρή μπροσούρα ΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ, ο Δ.τ.Τ. επιστρέφει με μια ολοκληρωμένη δουλειά, ένα βιβλίο 224 σελίδων που καταπιάνεται με την ιστορία των γάλλων ιλλεγκαλιστών και αφηγείται τις εξεγερμένες διαδρομές τους. Από τη λεαλησία του κλεμένου πλούτου των αστών στις μητροπόλεις της εποχής ως τα κάτεργα των σωφρονιστικών αποικιών . 

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License