Αφορμή του παρακάτω κειμένου είναι τα λιμάνια που έχω επισκεφθεί πρόσφατα στη δυτική Αφρική. Χώρες όπωςη Liberia (Ελευθερία), πόλεις όπως η Freetown και η Libreville (Ελευθερη πολη) έχουν πάρει τα ονόματα τους θέλωντας να ξωρκίσουν το κακό που μάστιζε αυτές τις περιοχές ανέκαθεν και λέγεται Δουλεία. Ο μεγαλύτερος σταθμός εμπορίου σάρκας είχε στηθεί στη Γκάνα από τους πορτογάλλους. Από εκεί τροφοδωτούσαν την Ευρώπη και την Αμερική με εργατικό δυναμικό σε συνθήκες όπου η ανθρώπινη ζωή δεν έιχε καμία απολύτως αξία. Έχωντάς αυτά στο μυαλό μου μου ερχεται ο μύθος της αρπαγής της Ευρώπης από τον Δια που τόσο αλλυγωρικά περιγράφει την βίαιη μετακίνηση του κόσμου από την ανατολή προς την ευρώπη, κάτι που γίνεται και σήμερα στις μέρες μας με το θέμα του προσφυγικού.

Για τους μετανάστες ο μύθος αυτός που είναι απίστευτα διαχρονικός έχει δυτή ερμηνεία. Στα μάτια τους η Ευρώπη είναι η πλούσια χώρα που θα τους εξασφαλήσει την διαβίωση και συμβολίζεται με το Λευκό Ταυρο (σύμβολο ευμάριας και πλούτου) που είναι ο Διας ο πατέρας των θεών στην ουσία. Είτε από την άλλη, την βίαιη και με δώλο (ο Ισχυρος Διας ξεγελάει την κόρη παίρνωντας την μορφή του τάυρου και την απαγάγει) μετακίνηση των πλυθησμών προς τις εκμεταλέυσεις εργατικού δυναμικού επί ευρωπαικού εδάφους που γίνεται από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. (Δουλεμπόριο) 

Η δουλεία σήμερα, όσο κι αν νομίζουμε ότι προστατευονται τα ανθρώπινα δικαιώματα στην συγχρονη κοινωνια, είναι ένα πολύ επίκαιρο φαινόμενο και δεν έχει να κάνει απαραίτητα μόνο με τους πρόσφυγες.

Δούλοι στην αρχαιότητα ονομάζονται όσοι γενιώνται από δούλους γονείς. Όσοι συλαμβάνωντε στο πόλεμο και υποδουλώνοντε ονομάζονται Ανδράποδες (Καποιος συνοιρμός ίσως με το σημερινό Android;)

Με το νόμο του Σώλωνα απαγορεύτηκε ο δανεισμός κάποιου με ενέχυρο τον εαυτό του. Στην αρχαία Ελλάδα η δουλεία είχε πιο πολύ την ένοια της πολεμικής αποζημείωσης από τον ηττημένο στον νικητή. Επίσης οι αιχμάλωτοι διαχειρίζονταν ανάλογα την τάξη τους και αυτό γινόταν σεβαστό σε τέτοιο βαθμό που οι αιχμάλωτοι από ίσες ή ανώτερες τάξεις αντιμετωπίζονταν ως ίσοι, χωρίς όμως πολητικά δικαιώματα. Η ίδια αντίλειψη έδωσε άλωθι σε γενοκτονίες λόγω ανωτερώτητας της φυλής, και ξέφυγε αρκετές φορές από την απόκτηση εργατικού δυναμικού. Φαινόμενο που επαναλύφθηκε και στην σύγχρονη ιστορία κατά την διάρκεια του αποικισμού.

Αργότερα κατά την διάρκεια της Ρωμαικής αυτοκτατορίας έχουμε την εξάπλωση του φαινομένου αυτού καθώς όλη σχεδόν η αγροτική παραγωγή και οι κατασκευές των θαυμαστών έργων της Ρώμης έγιναν από χέρια δούλων. Δούλους είχαν οι ίδιοι οι Ρωμαίοι αλλά και το κράτος επίσης. Πολύ γνωστές οι επαναστάσεις των δούλων στην αρχαία Ρώμη με πιο γνωστή αυτή του Σπαρτακου. Κάθε φορά που συνέβαιναν παρέλυε η αγροτική παραγωγή, το εμπόριο, αλλά και το ίδιο το κράτος. Ανάμεσα στους δούλους υπάρχουν και επιστήμονες όπως γιατροί και δάσκαλοι και όλοι απασχολούντε σύμφωνα με την ειδικότητα τους

Με την κατάρευση της Ρωμαικής αυτοκτατορίας όλοι οι δούλοι μετατράπηκαν σε δουλοπάροικους που αποτέλεσαν την βάση της δυτικής φεουδαρχίας, η οποία τους μετρέτρεψε πάλι σε δούλους.

Από την άλλη μεριά στο Βυζάντιο ο Ιουστινιανός με διάταγμα του προστάτεψε τους δούλους από τον να θεωρούντε νομικά τουλάχιστον ως «πράγματα». 

Η ελευθερία εξαγοράζετε με χρήμα είτε στη δυτική φεουδαρχία είτε στο βυζάντιο. Όσοι δεν έχουν τα απαράιτητα να εξαγωράσουν την ελευθερία του σκλαβώνοντε και πουλιούντε σαν αιχμάλωτοι. Χαρακτηριστικό είναι ότι στο ευχολόγιον (βιβλίο που κρατάνε οι ιερείς και έχει μέσα τις ευχές που διαβάζονται κατα περίσταση) υπάρχη ευχή «υπερ αιχμαλώτων».

Η δουλεία βρέθηκε στο απόγειο της το 15ο 16ο και 17ο αιώνα με την κυριαρχία των Οθωμανων. Από την Αφρική η εισαγωγή δούλων στην Ευρώπη και την Β.Αμερική γίνεται σωρηδών με αποτέλεσμα την εξολόθρευση ενός μεγάλου μέρους του πλυθυσμού της Αφρικανικής ηπείρου. Οι άραβες έμποροι αποκτούν εξιδεικευση στο εμπόριο σκλάβων στο παλιό κόσμο όπως ονομάζεται, και οι δε πορτογάλοι στον Νέο κόσμο.

Η κατάσταση βελτοώνεται όταν η Αμερική με το σύνταγμα της προέβλεπε την απελευθέρωση των δούλων μέσα σε διάστημα 20 χρόνων από το 1788 και μετά ακολούθησαν η Γαλλία και η Αγγλία το 19ο αιώνα και η Ελλάδα με το πρώτο σύνταγμα της αμέσως μετά την απελευθέρωση το 1822.

Η δουλεία από τον εθιμικό θεσμό της αρχαιόητας που μετέτρεπαι τον άνθρωπο σε ιδιοκτησία λόγω χρέους ή αιχμαλωσίας σήμερα έχει μετατραπεί «στον πλήρη έλεγχο και εξουσία ενός ανθρώπου σε έναν άλλο με στόχο κυρίως την οικονομική ή κάποιας άλλης μορφής εκμετάλλευση του» Δούλος στη κλασσική μορφή του θεωρείτε κάθε άνθρωπος που προσπαθεί να ξεφύγει από τον εξευτελισμό και δεν μπορεί. 

Βλέπουμε λοιπόν πόσο βαθιά έχει υποδουλωθεί η Έλλαδα μέσα από όλες αυτές την νομοθετήσεις που έχουν πέρασει τα τελευταία 8 χρόνια, στους δανειστές της. Επίσης βλέπουμε την υποδούλωση του Ελληνικού λαού κάτω από ένα διεφθαρμένο κράτος που σκοπό έχει την εξαθλίωση του με πρόσχημα την αποπληρωμή του χρέους. Ποτέ η Ελλάδα στη συγχρονη ιστορία της δεν έφτασε σε τετοιο χαμηλό επίπεδο υποδούλωσης. Ποτέ ο Ελληνικός λαός δεν εξαθλιώθηκε τοσο πολύ που να θεωρείτε υπόδουλος ούτε καν κατά την διάρκεια της Τουρκοκρατίας. 

Η ιστορία διδάσκει και εμπνέει. Ίσως έχει φτάσει ο καιρός που πρέπει να αποτάξουμε από επάνω μας πρώτα από όλα το διεφθαρμένο κράτος, τους ανίκανους πολιτικούς και να διεκδικήσουμε σαν λαός τα ανθρώπινα δικαιώματα μας. Κύριοι λυπάμε αλλά σκλαβωθήκαμε.

Υπουδουλωθήκαμε από την στιγμή που ανίκανοι πολιτικοί έφεραν την χώρα στην παρούσα κατάσταση δίχως την συγκατάβαση μας. Η ψευδαίσθηση των εκλογών και η αντιπροσώπηση του ελληνικού λαού από μια ελίτ διεφθαρμένων και συμφεροντολόγων δεν δικαιολογεί την κατάστση μας. Έπρεπε να έχουμε βγει στους δρομους από καιρό. Να αποκλειστεί η βουλή και η αντιπροσωπεία των δανειστών. Να ελευθερωθούν μόνο όταν θα υπογράψουν νομοσχέδια που θα προβλέπουν την βελτίωση της υπάρχουσας κατάστασης. Και πρέπει να έιναι τόσο έντονος αυτός ο αγώνας που να χυθεί αίμα. Δηλαδή να φτάσει στα άκρα. Καμία απελευθερωση δεν εγινε διχως βιαιοπραγιες. Μόνο τότε θα ανασχεθεί η υπάρχουσα πορεία της χώρας.

Όσες δυμοιρίες των ΜΑΤ και να εμφανηστουν είναι τίποτα μπροστα στη λαοθάλασσα που θα ξεχυθεί στους δρόμους, οποιαδήποτε αντίσταση που θα προβληθεί από το διεφθαρμένο κράτος πρέπει να καμφθεί αποφασιστικά μέχρι την επέλαση του λαού από τα έδρανα της βουλής. Όλη η αστυνομική δύναμη της χώρας είναι ψύχουλα μπροστά στον πλυθησμό που πρέπει να ξεχυθεί στους δρόμους και ζυτά την απελευθέρωση της Ελλάδας.

Δεν φοβόμαστε, δεν κάνουμε πίσω. Προχωράμε μπροστά 

 

Ελευθερία ή Θάνατος

 

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License