"ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ»! ΑΛΗΘΩΣ…ΨΕΥΔΕΣ.

Για να αντιληφτεί κάποιος (απλουστευμένα) το μέγεθος της παράλειψης αναφοράς του Ιώσηπου στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού και στο έργο του, είναι σαν να λέμε πως γράφει κάποιος Ιστορία για την ελληνική επανάσταση του 1821 ,αλλά στη συγγραφή του, αγνοεί ή ξεχνάει παντελώς τον…Κολοκοτρώνη. Για τέτοια πρόκληση μιλάμε!

  «ΤΑ ΑΧΡΑΝΤΑ ΠΑΘΗ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΙΗΣΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ Πού βρίσκεται σήμερα το ακάνθινο στεφάνι του Χριστού

Στην Ιερά Μονή Παμμεγίστων Ταξιαρχών Αιγιαλείας, λέγεται ότι δώρισαν οι Παλαιολόγοι τα Aχραντα Πάθη του Σωτήρος Ιησού Χριστού, μεταξύ των οποίων φυσικά είναι και το ακάνθινο στεφάνι.

Τα Άχραντα Πάθη του Χριστού είναι τεμάχια από το Τίμιο Ξύλο, το ακάνθινο Στεφάνι, τη Χλαμύδα, τον Κάλαμο, τον Σπόγγο, τα καρφιά, τα οποία σώζονται άθικτα μέχρι σήμερα.

Η ιστορία της Μονής αρχίζει με τον Όσιο Λεόντιο.Μετά το θάνατο της μητέρας του έγινε μοναχός.

Γύρω στα 1415 – 1420, φεύγει από Άγιο Όρος και έρχεται στο όρος Κλωκός άνω του Αιγίου και στη θέση, που σήμερα είναι το «Παλαιομονάστηρο» με τον απότομο βράχο και την αφιλόξενη γη, όπου κάνει το ασκηταριό του.

Στη συνέχεια, με την συμπαράσταση των θείων του Θωμά και Δημητρίου Παλαιολόγων ιδρύεται μεγαλοπρεπές μοναστήρι περί το 1450.

Ο θαυμασμός των Παλαιολόγων για την αρετή του οσίου Λεοντίου ήταν μεγάλος και δωρίζουν στην Μονή τα Άχραντα Πάθη του Σωτήρος Χριστού δηλαδή τεμάχια από το Τίμιο Ξύλο, τον ακάνθινο Στεφάνι, την Χλαμύδα, τον Κάλαμο, τον Σπόγγο, τα καρφιά, τα οποία σώζζονται  άθικτα μέχρι σήμερα».

 

Ψαρέψαμε το παραπάνω κείμενο σε μια από τις φυλλάδες, που δίνουν ρέστα στην παραπληροφόρηση και τη χάλκευση. «΄Ονομα και μη χωριό», σα να  λέμε.

Οι Παλαιολόγοι, λοιπόν,διαβάζουμε, δωρίζουν στη  Μονή τα…΄Αχραντα Πάθη του Χριστού! Και πρώτα απ΄όλα… Τίμιο ξύλο. (Είναι τόσα τα κομμάτια του Σταυρού διασκορπισμένα  σε μοναστήρια, σκήτες και  ναούς, που ούτε η...ξυλεία της Σουηδίας    δεν έφτανε,  για να βγούνε  στον κόσμο τόσα «Τίμια Ξύλα» ). Κι ακόμα. Οι ίδιοι  Παλαιολόγοι πρόσφεραν από τη…συλλογή τους  το ακάνθινο στεφάνι, τα καρφιά, το καλάμι  και τη  χλαμύδα του Χριστού.

Μόνο που παρέλειψαν  να μας πουν μια λεπτομέρεια ( δηλαδή την  ουσία). Καμιά πληροφορία δε διασώζεται από τα χρόνια εκείνα, ούτε καν σαν παράδοση για τέτοια "άχραντα Πάθη".Γιατί το κράτησαν μυστικό οι Παλαιολόγοι;

 Και πού  τα βρήκαν,  πώς τα απόκτησαν ; Ποιος είπε πως είναι αυτά που ισχυρίζονταν  οι καλόγεροι; Και μέχρι να τα δωρίσουν τούτοι στη Μονή   πού τα φύλαγαν ,ως εφτασφράγιστο μυστικό, οι ιδοκτήτες της συλλογής ;

Παραμύθι, τόσο  ανιστόρητο, χοντρό και… μυτερό,  όσο «η μύτη του  Πινόκιο». Είναι γνωστό πως οι θεομπαίχτες, οι θεοκάπηλοι δεν ορρωδούν μπροστά σε τίποτα. Μπορούν στο…όνομα του Χριστού να πλαστογραφήσουν, να χαλκεύσουν, να ψευστούν  ασύστολα.  ΄Ολο, το οικοδόμημα του Χριστιανισμού, άλλωστε,  είναι ένα τερατώδες ψέμα.

Να θυμηθούμε μόνο  την ανίερη  εκείνη πλαστογραφία, που πρααγματοποίησε η λεγόμενη «εμβόλιμος χειρ» (πιθανότατα ο Ευσέβιος ο Παμφίλου)   στο κείμενο των Ιστοριών του Ιώσηπου, ο οποίος έγραψε την Ιστορία   των Ιουδαίων, στο βιβλίο του Ιουδαϊκή Αρχαιολογία.

Ο Ισώσηπος  γεννήθηκε το 37. μ χ στην Ιουδαία. Είναι ο πιο σύγχρονος του Ιησού Χριστού λόγιος Ιστορικός. Οι γονείς του, δηλαδή, ήταν συνομήλικοι πάνω κάτω του Ιησού . Από την άλλη, πολλοί από εκείνους που έζησαν με το  Χριστό,  όταν γεννήθηκε και ανδρώθηκε ο Ιώσηπος, ακόμα ήταν εν ζωή. Θέλουμε να πούμε πως ο Ιστορικός είχε «από πρώτο χέρι» πηγές για το πρόσωπο του  Ιησού Χριστού.

Και όμως.  Στο έργο του  για την Ιστορία των Ιουδαίων (Ιουδαϊκή Αρχαιολογία),   δεν αναφέρει ούτε λέξη (για δείγμα) περί   Ιησού Χριστού.  Και να σκεφτεί κανείς πως ο Ιουδαίος αυτός ιστορικός «λεπτολογεί» πολλές φορές σε τέτοια έκταση, που καταντάει κουραστικός. Και όμως, για ένα  Χριστό, που ανάστησε νεκρούς και περπατούσαν στην πόλη ανάμεσα στους ζωνανούς (οι Εβραίοι γονείς του Ιώσηπου  θα είχαν να λένε  για αυτό το μέγα θάμα!), που σήκωνε παράλυτους ,που έδινε φως σε τυφλούς, φοβερά, πρωτάκουστα, δηλαδή, φαινόμενα για όλες τις εποχές και όχι μόνο για τότε,  ο σχολαστικ'ος  Ιστορικός τα αγνοεί παντελώς.

Για να αντιληφτεί κάποιος (απλουστευμένα)  το μέγεθος της παράλειψης αναφοράς  του Ιώσηπου  στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού και στο έργο του, είναι σαν να λέμε πως  γράφει κάποιος Ιστορία για την ελληνική  επανάσταση του 1821 ,αλλά  στη συγγραφή  του, αγνοεί  ή ξεχνάει παντελώς τον…Κολοκοτρώνη.  Για τέτοια πρόκληση μιλάμε!

Αλλά,πώς να γράψει ο Ιώσηπος για κάποιον που ποτέ δεν έζησε και για όσα περιγράφουν τα ευαγγέλια ως έργο του, ουδέποτε έγιναν στην πραγματικότητα ;

Ο Ιησούς χριστός είναι ανύπαρκτος ως ιστορικό πρόσωπο. ΕΝΤΕΛΩΣ.  Οι μοναδικές πηγές που τον  μνημονεύουν  ως πρόσωπο και περιγράφουν το έργο του , είναι τα ευαγγέλια.

Η  φοβερή σιωπή του Ιώσηπου του μοναδικού  ιστορικού κοντά στα χρόνια που λένε πως έζησε ο Χριστός, ήταν μια πραγματική πρόκληση για τη νέα θρησκεία.  Ηχηρή σφαλιάρα για το ιερατείο  που εντόπισε από  την πρώτη στιγμή αυτή την τραγωδία  .Η έλλειψη πληροφοριών από τον Ιώσηπο για το πρόσωπο του ιδρυτή της χριστιανικής θρησκείας, ήταν  σκάνδαλο. Ετσι, αποφασίστηκε  «η εμβόλιμος χειρ» να…  επαναφέρει τον Ιώσηπο στην τάξη.   Να  προσθέσει, δηλαδή,  στο  κείμενο του  Ιστορικού  ό,τι εκείνος δεν ήξερε και δεν συμπεριέλαβε.

Να τί γράψανε οι αθεόφοβοι:

Γίνεται δὲ κατὰ τοῦτον τὸν χρόνον Ἰησοῦς σοφὸς ἀνήρ, εἴγε ἄνδρα αὐτὸν λέγειν χρή. ἦν γὰρ παραδόξων ἔργων ποιητής, διδάσκαλος ἀνθρώπων τῶν ἡδονῇ τἀληθῆ δεχομένων, καὶ πολλοὺς μὲν Ἰουδαίους, πολλοὺς δὲ καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐπηγάγετο: ὁ χριστὸς οὗτος ἦν. καὶ αὐτὸν ἐνδείξει τῶν πρώτων ἀνδρῶν παρ’ ἡμῖν σταυρῷ ἐπιτετιμηκότος Πιλάτου οὐκ ἐπαύσαντο οἱ τὸ πρῶτον ἀγαπήσαντες: ἐφάνη γὰρ αὐτοῖς τρίτην ἔχων ἡμέραν πάλιν ζῶν τῶν θείων  προφητῶν ταῦτά τε καὶ ἄλλα μυρία περὶ αὐτοῦ θαυμάσια εἰρηκότων. εἰς ἔτι τε νῦν τῶν Χριστιανῶν ἀπὸ τοῦδε ὠνομασμένον οὐκ ἐπέλιπε τὸ φῦλον.(Ιουδαϊκή Αρχαιολογία, Ιώσηπος)

Δεν υπάρχει σοβαρός ερευνητής που να  δέχεται  έστω  μια λέξη από το πλαστή  αυτή παράγραφο , αφού το ύφος και  η μορφολογία , είναι εντελώς διαφορετικά από εκείνα του Ιώσηπου.  Κι από την άλλη, καμιά νοηματική σχέση δεν έχει τούτη η παράγραφος με την προηγούμενη και την επόμενη. «Από την πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλλα», θα το έλεγε ο κόσμος.

Αλλά το πλέον σοβαρό επιχείρημα πως η παράγραφος είναι 100%  ξένη προσθήκη  είναι τούτο: Οι   προγενέστεροι    του πλαστογράφου αντιγραφείς    του Ιώσηπου , ΑΓΝΟΟΥΝ  ΕΝΤΕΛΩΣ   τη συγκεκριμένη  παράγραφο.  Και πως να μη  λείπει από τα δικά τους κείμενα ,αφού την πρόσθεσε αργότερα (πιθανότατα) ο Ευσέβιος;

Δραματικά  ξεκρέμαστη, λοιπόν,  η ιστορικότητα του Ιησού χριστού. Δεν υπήρξε ποτέ ως πρόσωπο.   Δεν έχουμε ούτε μια ιστορική πηγή που να μας διαβεβαιώνει  όχι για  εκείνα τα θαυμαστά έργα που λένε τα ευαγγέλια πως έκανε, αλλά ούτε καν αν  έζησε σ΄αυτό το μάταιο κόσμο ένας, που το λέγανε Ιησού Χριστό, υιός του Ιωσήφ και της Μαρίας, γεννηθείς εν  Βηθλεέμ της Ιουδαίας.

από @Ιστορικός 16/04/2017 1:09 πμ.


Ο Ιώσηπος ήταν όπως είπες Ιουδαίος. Η επίσημη πολιτική τότε ήταν να αποσιωπάται ότι αφορούσε το πρόσωπο του Χριστού. Η σύγκριση με τον Κολοκοτρώνη είναι άστοχη γιατί είναι σαν να λες πως ένας Οθωμανός της εποχής που ήταν αρεστός στο Σουλτάνο δεν κατέγραψε για τον Κολοκοτρώνη ενώ έγραψε γενικά για την ιστορία του κράτους. Στην τελική, άλλο είναι να μην επιλέγεις να πιστεύεις και άλλο να προσπαθείς να πιαστείς από κάτι για να πείσεις τον εαυτό σου. Εδώ και με ραββίνους αν μιλήσεις δε θα σου πουν αυτά που λες τώρα για τον Ιώσηπο.

από ομνύων επί αμνίου 16/04/2017 8:23 πμ.


Ψεύδεσαι ασύστολα.

Για όσους θέλουν περισσότερες πληροφορίες για την ιστορικότητα του Ιησού (και τον πέριξ αυτού μύθο) ας ανατρέξουν στην wikipedia.

Απλώς ας αναρρωτηθεί κανείς γιατί δεν αναφέρεσαι στην αναφορά του Ιώσηπου:

αθίζει συνέδριον κριτῶν καὶ παραγαγὼν εἰς αὐτὸ τὸν ἀδελφὸν Ἰησοῦ τοῦ λεγομένου Χριστοῦ, Ἰάκωβος ὄνομα αὐτῷ, καί τινας ἑτέρους, ὡς παρανομησάντων κατηγορίαν ποιησάμενος παρέδωκε λευσθησομένους.

Μήπως και αυτό είναι πλαστό; Αν ναι όπως πολύ εύκολα θα ισχυριστείς τότε γιατί ο πλαστογράφος αναφέρει ότι ο Ιάκωβος λιθοβολήθηκε ενώ στην βιογραφία του αναφέρεται πως:

Αφού τον έπιασαν, τον έριξαν πάνω από το πτερύγιο του Ναού, και ενώ ακόμα ήταν ζωντανός, τον αποτελείωσαν με άγριο κτύπημα ροπάλου στο κεφάλι.

Ένας "αθεόφοβος" πλαστογράφος θα φρόντιζε αυτό που έγραφε να μην διαφωνεί με όσα ισχυρίζεται η εκκλησία του (ή και το αντίστροφο).

Μήπως και ο Τάκιτος δεν ήξερε τι έγραφε όταν αναφερόταν στον Κρίστους;

Μήπως και η αναφορά του Ιώσηπου στον Ιωάννη τον Βαπτιστή και στην Σαλώμη είναι και αυτή πλαστή;

-

Κοίτα να δεις έχω και εγώ κάποιες αμφιβολίες για την ιστορικότητα του Ιησού αλλά δυστυχώς για σένα το μόνο που σε ενδιαφέρει είναι να αποδομήσεις τον Ιησού Χριστό. Ένας σωστός ιστορικός, όπως ισχυρίζεσαι ότι είσαι, δεν θα έγραφε ποτέ ένα τέτοιο κατάπτυστο κείμενο. Εσύ όμως θέλεις να περάσεις την κομμουνιστική σου προπαγάνδα και ο Χριστός σου χαλάει τη συνταγή. Εγώ (που δεν γουστάρω να φοράω καμία ταμπέλα) δεν έχω κανένα κόλλημα ώστε αν ασχολούμαι με το δένδρο και να μην βλέπω το δάσος:

Γιατί ο Ιησούς έφτασε να αποκαλείται ο 'αμνός' του Θεού (= α + μένος);

Από που και ως πού βρέθηκε το κρασί στο Δείπνο ενώ οι Εβραίοι αρχικά υποτίθεται ότι κατά την Έξοδο έφαγαν αρνί και άζυμο ψωμί (παρεπιμπτόντως το κρασί είναι προιόν που έχει υποστεί ζύμωση);

Γιατί ο κάθε άσχετος μας κουδουνίζει τα αυτιά ότι το Πάσχα είναι εβραική λέξη (πασάχ) ενώ και στα αρχαιοελληνικά βρίσκουμε την λέξη πίσα (πίσαχ στην αρχαία Αίγυπτο) που σημαίνει γιορτή;

Γιατί ο Όμηρος μας ενημερώνει ότι οι πρόγονοί μας έψηναν κρέατα στους οβελίες προς τιμήν των θεών;

Χμμ, ερίφιο στα ελληνικά, αραφά στα αραβικά, αποδιοπομπαίος τράγος στους Εβραίους, ρε πως δένουν όλα αυτά.

Γιατί και οι Βουδιστές γιορτάζουν το νεό χρόνο την εαρινή ισημερία;

Γιατί ο Άδωνης (ή ο Θαμμούζ ή ο Διόνυσος και έπεται συνέχεια) πεθαίνει και ανασταίνεται;

Δεν είχαν οι Αργείοι την Αρνίδα, γιορτή καθαρμού και εξιλασμού, που περιελάμβανε θυσίες αμνών, χορωδίες γυναικών και κοριτσιών που θρηνούσαν το Λίνο και τελετουργική θυσία σκύλων;

Και μιάς και αρέσκεσαι να το αναφέρεις συχνά στα κείμενά σου γιατί το μ**ν* σε άλλες γλώσσες σημαίνει το παρθένο κορίτσι; Στα Αγγλικά δεν λέμε moon από το ελληνικό μήνη, menstrual από το έμμηνα;

Και πριν τις θυσίες των ζώων τι θυσίαζαν στην Παλλήνη* (και όχι μόνο / * Βαλλήνη στα αρχαία ελληνικά);

Μήπως και η θυσία του Αβραάμ ξεκάρφωτα μπήκε στην Παλαιά Διαθήκη;

 

Αδαμόπουλε αυτά πρέπει να αναλύεις σαν ιστορικός και να βοηθήσεις και μας τους μη ειδικούς. Βλέπεις πόσο εύκολο είναι να γκρεμίσεις τον μύθο που έχει χτίσει το ιερατείο γύρω από τον Ιησού; Δεν υπάρχει κανένας λόγος να μαίνεσαι.

 

Άντε και Καλόν Μουνιχίωνα!

(Και αντί για αμνόν σαν "γνήσιος" Αθηναίος τηρώντας την παράδοση μέρες που είναι θα φτιάξω και κανέναν πλακούντα με τυράκι φέτα (κοινώς τυρόπιτα) μέρα που είναι.)

από ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΣ (Homo-Naturalis.gr) 16/04/2017 1:44 μμ.


 

Καταιγισμός (και υβριστικών) μέηλ από χτες που ανέβηκε  το  θέμα «ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ»! ΑΛΗΘΩΣ…ΨΕΥΔΕΣ)! ΄Εχει  ξαναγίνει και παλιότερα, όταν ανεβάζαμε όμοια θέματα (και υπάρχουν πολλά).  Ευσεβείς χριστιανοί, αθυρόστομοι και μη, ταπεινολόγοι ή κατ΄επίφαση ειρηνοποιοί, όλοι μα όλοι, μηδενός εξαιρουμένου, θεωρούν τη δεδομένη περί το πρόσωπο του Ιησού  Χριστού  πίστη τους, ως ΙΣΤΟΡΙΚΗ  απόδειξη της εν τη γη ή εν τω… ουρανώ παρουσίας του  και δεν…το συζητούν.  Οι περισσότεροι ούτε καν τα προσχήματα  ανοχής (δε λέμε σεβασμού) που έχουν σχέση με την υποχρεωτική αποδοχή της ειδίκευσης, της επαγγελματικής ιδιότητας-επάρκειας του ιστορικού, κρατούν. Αναγορεύονται «δια ροπάλου», πέρα από…πιστοί χριστιανοί, σε…ίστωρες  και αποφαίνονται βαρύγδουπα περί των ανοησιών ημών των ιστορικών και της  δικής τους αγχίνοιας και της σοβαρότητας των… επιχειρημάτων της πίστης τους.

Αλλά, αν δεν είχαν τέτοιο χαρακτήρα, δε θα ήταν και οπαδοί.  Ο άνθρωπος που σέβεται την αλήθεια, δε θα μπορούσε ποτέ να είναι οπαδός. Οποιασδήποτε ιδεοληψίας. Ο σεβασμός στην αλήθεια είναι πρωτίστως σεβασμός στη Φύση και αποδοχή των κανόνων της.  Τυφλές διακηρύξεις  «Ου με πείσεις καν με πείσης», δεν έχουν θέση σε ανεξάρτητα, μη ελεγχόμενα-λοβοτομημένα μυαλά. Ομοίως, το οπαδιλίκι  οδηγεί σε φανατισμό και ειδικά σ΄αυτόν  αυτό της θρησκείας ,το φονταμενταλισμό. Και τα αποτέλεσματα μιας τέτοιας δεινής εκτροπής του ανθρώπινου μυαλού και της συμπεριφοράς του τα…δρέπουμε σήμερα με τον ακραίο Ισλαμισμό και παλιότερα με τον επίσης ακραίο Χριστιανισμό  του άγριου κυνηγητού και των  θανατώσεων των «εθνικών», των  σταυροφοριών, των ιερών εξετάσεων.

Επί του θέματος τώρα  της «ιστορικότητας» του προσώπου του  Ιησού Χριστού.  Οι Χριστιανοί, όπως είπαμε, επικαλούνται επιχειρήματα πίστης και αποδοχής του  αρχηγού της θρησκείας τους, αλλά στην επιστήμη η πίστη είναι απορριπτέα  ως επιχείρημα. Ειδικά η Ιστορία έχει δικούς της κανόνες (ας τους δουν όσοι θέλουν στα ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΙΣΤΟΡΙΑΣ) και όποιος αποκλίνει απ΄αυτούς τους νόμους είναι και ανιστόρητος και στρατευμένος.

«Τούτων ούτως εχόντων», λοιπόν, ,η ακηδεμόνευτη, η  αστράτευτη  Ιστορία έχει αποφανθεί  και μάλιστα τελεσίδικα  για την «ιστορικότητα» του Ιησού Χριστού. Αν δηλαδή, υπήρξε ως φυσικό πρόσωπο στη γη. Αν γεννήθηκε, τον γράψανε στα Μητρώα, αν ανδρώθηκε, αν δούλεψε ποτέ στη ζωή του. ΄Οσα ξέρουμε για αυτό το πρόσωπο, είναι θρύλος,  μόνο θεολογικές μυθοπλασίες, που δε στηρίζονται  παρά μόνο στον «αέρα» και στην…πίστη. Το έλεγε, άλλωστε, και πολύ καλά ο  ίδιος ο Παύλος: «Πίστις  εστι ελπιζομένων υπόστασις, έλεγχος πραγμάτων ου βλεπομένων».

Κι επειδή στην Ιστορία δε λέμε ποτέ πως «ελέγχουμε» πράγματα που δεν τα… βλέπουμε, αλλά μόνο όσα είναι χειροπιαστά, γι΄αυτό απορρίπτουμε την πίστη ως ιστορικό επιχείρημα και δεχόμαστε τις  «sine qua non» αποδείξεις. Κι αυτές είναι οι ακόλουθες για το συγκεκριμένο θέμα:

1.Κανένας Ιστορικός δε «γνωρίζει» τον Ιησού Χριστό ως ιστορικό   πρόσωπο.

2. Ο πιο σύγχρονος, όπως είπαμε του Ιησού, αξιόλογος, δόκιμος  και μάλιστα Ιουδαίος Ιστορικός είναι ο Ιώσηπος.  ΄Εζησε σχεδόν την ίδια εποχή με το Χριστό. Κι αν δεν τον είδε, θα είχε ακούσει για αυτό το… μεγαθήριο σε θαυμαστές πράξεις και λόγους. Κι όμως, ουδείς μιλούσε για Ιησού Χριστό. ΄Ηταν ανύπαρκτος, ως πρόσωπο.

3. Οι ανόητες επισημάνσεις πως ο Ιώσηπος …μισούσε τον Ιησού και γι΄αυτό δε μίλησε για εκείνον ,είναι πέρα από ανόητες και αφελείς, ανιστόρητες περισσότερο. Κι αυτή είναι η συνήθης κατάληξη, όσων  υποδύονται και τους ιστορικούς, όντας φανατικοί θρησκευόμενοι.

 Αν ο Ιουδαίος Ιώσηπος  γνώριζε για τον Ιησού, έστω και αν τον θεωρούσε εχθρό των  ομοφύλων του, θα έγραφε γι αυτόν ΑΡΝΗΤΙΚΑ. Όπως κάνει για άλλα πρόσωπα που τα θεωρεί εχθρούς των Εβραίων. ΄Αλλωστε, αυτή την αρχή ακολουθούν ΟΛΟΙ οι ιστορικοί της αρχαιότητας. Όταν θεωρούν ένα ιστορικό πρόσωπο ως φορέα αρνητικών ιδιοτήτων κατά την ιστορική  τους άποψη,  του…δίνουν και καταλαβαίνει. Η αρνητική κριτική είναι από τις βασικές, τις κύριες αρετές της Ιστορίας. Και την ακολουθούν με θρησκευτική ευλάβεια οι Ιστορικοί. .

Θα επικαλεστούμε από τα χιλιάδες ,ένα παράδειγμα. Ο Ιστορικός Πολύβιος ο Μεγαλοπολίτης περιγράφει τον ιδεολογικό του αντίπαλο Νάβη ,τον περίφημο βασιλιά της Σπάρτης με τις απίστευτες για την εποχή του επαναστατικές  πράξεις, ως εγκληματία, κλέφτη, ραδιούργο, βιαστή, βασανιστή. Δεν υπάρχει χαρακτηρισμός αρνητικός,  υβριστικός, που να μην του τον αποδίδει.  ΔΕΝ ΚΡΥΒΕΙ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΤΟΥ. ΚΡΙΝΕΙ ΑΡΝΗΤΙΚΑ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΝΑΒΗ, όπως κάνουν όλοι οι Ιστορικοί (Δες και Νικ. Αδαμόπουλος, «Νάβις, Βασιλεύς Λακεδαιμονίων, ανήρ αγαθός», εκδόσεις  Dreyfus ).

4.  Αν γνώριζε ο Ιώσηπος τον Ιησού,αν είχε ακούσει γι΄αυτόν και  δεν τον θεωρούσε Μεσσία, αλλά τσαρλατάνο, θα τον «στόλιζε» πατόκορφα, όπως έκανε και για άλλους όμοιους με τον Ιησού Μεσσίες.  Όπως  και άλλοι μη χριστιανοί συγγραφείς.  Δεν θα τον αγνοούσε. Δεν έχει νόημα και είναι βαριά ανοησία να υποστηρίζει κανείς πως δεν τον μνημόνευσε για να μην τον κάνει …διάσημο. ΄Ενας άγνωστος Μεσσίας «Χριστός» από τις  εκατοντάδες που κυκλοφορούσαν τότε και θεωρούσαν  τους εαυτούς τους «υιούς Θεού», επιλέχτηκε από τον ιστορικό Ιώσηπο να μη μνημονευτεί από …ζήλεια, μήπως και  τον διασώσει στη μνήμη μας!  Αιδώς, ανιστόρητοι, Αργείοι!

5. Πέρα από τον σύγχρονο του Ιησού ιστορικό Ιώσηπο, αναφορές για το πρόσωπο του αρχηγού της χριστιανικής θρησκείας δεν έχουμε. Ο   Σουητώνιος και ο Τάκιτος , που αργότερα  μνημονεύουν «Χριστό» σε δυο σειρές, δεν αναφέρονται στον Ιησού, αλλά σε Χριστό(=κεχρισμένο) .Όχι στον ιδρυτή της χριστιανικής θρησκείας. (Δες κείμενά μας εδώ «Ο Ιησούς ως Ιστορικό πρόσωπο»).


Το ζητούμενο είναι η ουσία της διδασκαλίας που ντύθηκε το όνομά του. Και η ουσία αυτής της διδασκαλίας ήταν και είναι καλή γι αυτήν την εποχή και για λίγα χρόνια ακόμα.

Σε 3 αιώνες από τώρα θα υπάρχει άλλος Θεός, που θα έχει κατέβει με διαστημόπλοιο στην εποχή μας - υποτίθεται - και άλλαξε την εποχή, από την Εποχή των Ιχθύων στην Εποχή του Υδροχόου. Το πιθανότερο είναι βέβαια, ότι η ανάμνηση αυτή αυτού του εξωγήινου θεού, σε τρεις αιώνες, θα είναι μια ανάμνηση καταγεγραμμένη σε μια Νέα Βίβλο, αλλά άλλη επαφή με εξωγήινους δεν θα έχουν και σε 3 αιώνες και τα ΑΤΙΑ θα είναι φήμες όπως αυτές που υπάρχουν και τώρα.

Τα ιερατεία και οι σέχτες της εποχής μας, θα καθορίσουν και το πρόσωπο του θεού του μέλλοντος.

Εποχή των Ιχθύων = ΙΧΘΥΣ = Ιησούς Χριστός Θεού Υιός Σωτήρ = Η σχέση του Χριστού και του χριστιανισμού επακόλουθα με την Εποχή των Ιχθύων, που άρχισε με τη γέννησή του. ΙΧΘΥΣ σημαίνει ψάρι που ζει στο βυθό, στο σκότος, γι αυτό και η Εποχή των Ιχθύων θεωρείται και είναι μια Σκοτεινή και Σκοταδιστική Εποχή.

Για τον Υδροχόο είναι πιο αισιόδοξα τα πράγματα, ο άνθρωπος βρίσκει και αντιλαμβάνεται πλέον την υπόστασή του, από κάτοικος των υδάτων σαν ψάρι στην Εποχή των Ιχθύων, γίνεται Κύριος των Υδάτων στην Εποχή του Υδροχόου, μιας και το όνομα Υδροχόος σημαίνει αυτός που "χέει" τα ύδατα.

Με άλλα λόγια ο άνθρωπος τώρα ενηλικιώνεται, μέχρι τώρα ήταν ψάρι.

από @ 17/04/2017 3:31 πμ.


Άλλο να επιλέγεις να μην πιστεύεις σε κάποια θρησκεία κι άλλο να προσπαθείς να πεις ότι τα ιστορικά πρόσωπα δεν υπήρξαν. Πολύτροπε αφού λες ότι τα ξέρεις όλα μπορείς να μας πεις ποιός ήταν κατά τη γνώμη σου ο πρώτος Χριστιανός; Λες δηλαδή ότι αιώνες μετά ξαφνικά εμφανίστηκε η θρησκεία απ'το πουθενά; Απορώ και για τα μητρώα που λες, λες και τότε είχαν κανονικά ληξιαρχεία του στυλ δήμος Αθηναίων και μπορεί τώρα να πάει ο καθένας να ψάξει.

από ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΣ (Homo-Naturalis.gr) 17/04/2017 2:32 μμ.


 

 

1. "Ιστορικός"

Η απάντηση   βρίσκεται  στο κείμενό μας εδώ με τίτλο Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΓΝΟΕΙ ΕΝΤΕΛΩΣ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ "ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ"

 

2. "ομνύων επί αμνίου".

 Αν και "ξέρεις γράμματα", όπως δείχνει το κείμενό σου, εν τούτοις,επιλέγεις να παραμένεις  σε ένα στείρο θρησκευτικό φανατισμό. Δικοί σου οι λόγοι και προσωπικές οι  αφορμές. Και τούτο ,"ίνα πληρωθή το ρηθέν" πως άλλο "μόρφωση" και άλλο εκπαίδευση.

΄Οσο για  "Καθίζει συνέδριον κριτῶν καὶ παραγαγὼν εἰς αὐτὸ τὸν ἀδελφὸν Ἰησοῦ τοῦ λεγομένου Χριστοῦ, Ἰάκωβος ὄνομα αὐτῷ, καί τινας ἑτέρους, ὡς παρανομησάντων κατηγορίαν ποιησάμενος παρέδωκε λευσθησομένους", είναι  ...ποίημα της ίδιας "εμβολίμου χειρός"  και δεν κολλάει πουθενά στη συνολική συγγραφή του Ιστορικού. ΄Αλλωστε,τα είπαμε. Στις παλιότερες της πλαστογραφίας αντιγραφές, λείπουν αυτές οι αναφορές.

Προτροπή:  "Γνώρισε την αλήθεια κι αυτή θα σε ελευθερώσει",όπως λένε και τα προσφιλή  θρησκευτικά σου κείμενα.

 

3."αθεοφοβίξ"

΄Ο, τι πεις, αδερφέ!

 

4." Ήμαρτον"

"΄Ημαρτον!  Θου, Κύριε, φυλακήν τω στόματί μου και θύραν περιοχής περί τα χείλη μου. Μη εκκλίνης την καρδίαν μου εις λόγους πονηρίας..."  μ΄αυτά τα αφελή που γράφεις.

 Υ.Γ Και, ναι, υπήρχαν Μητρώα και ληξιαρχεία τότε. Ρωμαϊκός νόμος και πολιτισμός γαρ. Διάβασε τί λέει ο Λουκάς:

  

1, Ἐγένετο δὲ ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ἐξῆλθε δόγμα παρὰ Καίσαρος Αὐγούστου ἀπογράφεσθαι πᾶσαν τὴν οἰκουμένην. 

2 αὕτη ἡ ἀπογραφὴ πρώτη ἐγένετο ἡγεμονεύοντος τῆς Συρίας Κυρηνίου. 

3 καὶ ἐπορεύοντο πάντες ἀπογράφεσθαι, ἕκαστος εἰς τὴν ἰδίαν πόλιν. 

4 ἀνέβη δὲ καὶ ᾿Ιωσὴφ ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας ἐκ πόλεως Ναζαρὲτ εἰς τὴν ᾿Ιουδαίαν εἰς πόλιν Δαυΐδ, ἥτις καλεῖται Βηθλεέμ, διὰ τὸ εἶναι αὐτὸν ἐξ οἴκου καὶ πατριᾶς Δαυΐδ, 

5 ἀπογράψασθαι σὺν Μαριὰμ τῇ μεμνηστευμένῃ αὐτῷ γυναικί, οὔσῃ ἐγκύῳ. 

6 ἐγένετο δὲ ἐν τῷ εἶναι αὐτοὺς ἐκεῖ ἐπλήσθησαν αἱ ἡμέραι τοῦ τεκεῖν αὐτήν, 

7 καὶ ἔτεκε τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν πρωτότοκον, καὶ ἐσπαργάνωσεν αὐτὸν καὶ ἀνέκλινεν αὐτὸν ἐν τῇ φάτνῃ, διότι οὐκ ἦν αὐτοῖς τόπος ἐν τῷ καταλύματι. 

  

από @Ήμαρτον! 17/04/2017 7:36 μμ.


Δηλαδή όλα τα υπόλοιπα ονόματα που ήταν στα μητρώα της εποχής τα βρίσκεις και μόνο του Χριστού δε βρίσκεις;

;

από @; 17/04/2017 9:01 μμ.


οι εβραιοι ομως τι λενε; Η ραββινικη παραδοση δεν γνωριζει τον Ιησου ως ραββινο ;

από ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΣ (Homo-Naturalis.gr) 18/04/2017 12:51 πμ.


 Το Ραββινικό corpus  κειμένων ,όπως το Ταλμούδ, είναι παραδόσεις και θρύλοι χωρίς καμιά ιστορική αξία. Μιλάει...επί παντός επιστητού και ανα-γνωρίζει  γνωστούς και αγνώστους. Ακόμα και για  το Μέγα Αλέξαντρο έχει "λόγο και γραφή" (Ζει ο βασιλιάς Αλέξανδρος; Ζει και βασιλεύει!).  Ας σοβαρευτούμε.

από ομνύων επί αμνίου 18/04/2017 5:51 πμ.


Ξεκινώ με μια μικρή παρένθεση: Το να αφιερώνεις δύο ολόκληρες παραγράφους περί πίστης και οπαδοποίησης το βρίσκω μάλλον άτοπο σε σχέση με το μέσον που βρίσκεται αναρτημένο το άρθρο σου. "Διάβολε" (για να κάνουμε και λίγο χιούμορ), σε αναγνώστες του indymedia απευθύνεσαι. Λες να μας καίγεται καρφί για την βλακεία που φέρουν στον εγκέφαλό τους κάποιοι φανατικοί θρησκευόμενοι; Για να βρισκόμαστε σε αυτόν τον χώρο αυτά τα έχουμε λύσει προ πολλού.

Τώρα επί προσωπικού: Αυτό το περί θρησκευτικού φανατισμού που με κατέχει από που προκύπτει; Ναι μπορεί και 'γω να σέρνω την δική μου ιστορία και δεν το κρύβω πως κάποτε δεν διέφερα από αυτούς που αναφέρεις. Όμως με προσωπική έρευνα και τη βοήθεια των άλλων "άνοιξα τα μάτια μου".

Για να μην μακρυγορώ: Θεωρώ τον εαυτό μου μαθητή του Χριστού όπως θεωρώ τον εαυτό μου μαθητή του Πλάτωνα,του Σωκράτη και γιατί όχι ακόμα και μαθητή του "Πολύτροπου" μιάς και τα άρθρα σου τα βρίσκω ιδιαίτερα διαφωτιστικά (παρ' όποιες ενστάσεις και διαφωνίες τυχόν να έχω). Επί πλέον δεν παύω να προτρέπω και άλλους να μελετούν τα άρθρα σου. Φυσικά σαν μη οπαδός ούτε ωραιοποιώ ούτε αποκρύπτω τα "μαργαριτάρια" οποιουδήποτε-ακόμα και αυτού του Χριστού.

Αλήθεια μήπως επειδή η μορφή του Σωκράτη που γνωρίζουμε σήμερα σώζεται μέσα από τα έργα του Πλάτωνα, πρέπει να τον αποδομήσουμε και αυτόν; Όπως ανέφερε παραπάνω ο "αθεοφοβίξ" με ενδιαφέρει περισσότερο η "κληρονομιά" που άφησε κάποιος πίσω του. Μέχρι και πρόσωπα εντελώς μυθικά ή που θεωρούνταν θεοί μπορεί τελικά να μην γεννήθηκαν στον ευφάνταστο νου κάποιου παραμυθά αλλά να ήταν υπαρκτά πρόσωπα που άφησαν πίσω τους τη δική τους μικρή "κληρονομιά" και γέννησαν τον θρύλο.

Τέλος σε παρακαλώ όλους μας εδώ μας ενδιαφέρει αυτό που λες για παλαιότερα χειρόγραφα του Ιώσηπου που παραλείπουν τον Ιάκωβο: Σαν σωστός ιστορικός ;-) όφειλες να μας παράσχεις και παραπομπές/links.

από ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΣ (Homo-Naturalis.gr) 18/04/2017 2:54 μμ.


ομνύων επί αμνίου 

 (Επιδαψίλεψες λόγια εύηχα και σε ευχαριστώ,πολύ περισσότερο,επειδή  προέρχονται από πεπαιδευμένο και ...Ιντιμιντιοσχολάζοντα).

1. Στην ανάλυση  δεν ασχολήθηκα με τη διδασκαλία του Ιησού Χριστού. Είναι θέμα θεολογικό,φιλοσοφικό, κοινωνιολογικό,  ηθικό και εν πάση περιπτώσει δεν αφορά την ιστορία.(Επί προσωπικού, αν θες, πολλές από τις "ατάκες" των ευαγγελίων είναι μεστές ουσίας και συμπυκνωμένου λόγου  και  τις χρησιμοποιούμε,  γιατί  καλλύνουν το λόγο ,αλλά και γιατί διευκολύνουν την κατανόηση ενός κειμένου.  Επομένως,αν η διδασκαλία του Χριστού σε εκφράζει,εμένα δε μου πέφτει λόγος).

2. παραπομπές/links. Τα χειρόγραφα του Ιώσηπου και η επεξεργασία τους (αντιγραφές,μεταφράσεις κ.λπ) δεν υπάρχουν  στο διαδίκτυο. Επιγραμματικά  καλές παραπομπές  για το θέμα είναι:

1. Τα κείμενα περί Χριστιανισμού της  Σοβιετικής Ακαδημίας Επιστημών με  διάφορους συγγραφείς (Λένσκι κ,α). Εκτενής αναφορά στις αντιγραφές του Ιώσηπου.

2. Η (κακή) λατινική μετάφραση του Κασσιόδωρου,που μετέφρασε τον Ιώσηπο από τα ελληνικά. Σ΄αυτή τη μετάφραση δεν έχουμε καμιά απί τις δυο αυτές παραγράφους που μνημονεύσαμε.

3. Αποσπάσματα του έργου του Ιώσηπου, που είναι αρκετά μεγάλο (και πέρα από την "Αρχαιολογία" του),υπάρχουν σε πολλούς συγγραφείς,ακόμα και εκκλησιαστικούς. Και σ΄αυτούς τους συγγραφείς δε μνημονευονται ή σπανίζουν οι δυο επίμαχες αναφορές.

4. Πολύ καλή εργασία είναι κι αυτή του παλιού θεολόγου Παναγ.Τρεμπέλα ("Τίνα με λέγουσιν, οι άνθρωποι είναι"). Είχα διαβάσει αυτό το μεργάλο έργο (5-6 τόμοι;) ως φοιτητής. Μου έκανε εντύπωση πως ο αυστηρός αυτός θεολόγος ασυζητητί πετούσε έξω τις παραγράφους της "εμβολίμου χειρός" του Ιώσηπου. ΄Εκτοτε, το συγκεκριμένο έργο του Τρεμπέλα δεν το είδα να επανεκδίδεται (μπορεί να υπάρχει ακόμα σε ορθόδοξους εκδοτικούς οίκους ή στο βιβλιοπωλείο του Γρηγόρη στη Σόλωνος).

 

   

 

 

από @εσχατος 18/04/2017 8:16 μμ.


Και ποιος ηταν ο Ιωσηπος; Λοιπον, ο Ιωσηπος ηταν ενας απο τους τρεις στρατηγους/επικεφαλης της πρωτης ιουαδικης εξεγερσης κατα των ρωμαιων. Στρατιωτικος δηλαδη, οχι καποιος πολιτης τυχαιος. Νικηθηκε στο τομεα του, και περασε με τους ρωμαιους. Εχει σημασια και πως ... περασε. Κρυφτηκε με 40 ανταρτες, οι οποιοι αποφασισαν να αυτοκτονησουν για να μην πεσουν στα χερια των Ρωμαιων. Στο τελος μενει αυτος και υπασπιστης του, το σκεφτονται παλι, και παραδιδονται!!!. Ο Ιωσηπος βεβαια πουλα ολοκληρη την αντισταση στους ρωμαιους, αφου ακομα δεν εχει ληξει ο πολεμος, και ως ανταμοιβη γινεται ρωμαιος πολιτης. Και ... ιστορικος.

Καποιος ειχε πει, οτι οι νικητες γραφουν την ιστορια. Ξεχασε να συμπληρωσει μεσω των χαφιεδων. Ο Ιωσηπος τι να γραψει λοιπον; Ποσο αντικειμενικος και ποσο ιστορικος να ηταν; Ενας δημοσιογραφος ηταν, τιποτε παραπανω.

Αυτα να τα λεμε...

Απο την αλλη ομως ξερουμε πολυ καλα, οτι μετα την καταστροφη του ναου, δηλαδη με την ηττα της εξεγερσης, η θρησκευτικη ελιτ των εβραιων, επεταξε αεξω την αιρεση του ιησου, μαζι με αλλες αιρεσεις, και μαλιστα την καταραστηκε ως υπαιτια της ηττας. Η λαικη καταγραφη γεγονοτων και βεβαια ειναι ενα σημαντικο στοιχειο που πρεπει να παιρνει υποψη της η σημερινη επιστημη της ιστοριας. Απειρα τα παραδειγματα, οπου οι ιστορικοι μιας εποχης αποσιωπησαν γεγονοτα μικρα ή σημαντικα για την εξελιξη, η λαικη καταγραφη με τον ενα ή τον αλλο τροπο τα εφερε ομως στην επιφανεια...

από @ 19/04/2017 6:52 πμ.


Παρακαλώ, αν διαθέτεις την μετάφραση του Κασσιόδωρου, δεν βλάπτει να ανεβάσεις και καμιά φωτοτυπία με την επίμαχο παράγραφο που λείπει. Μιά και ανέφερες τον Τρεμπέλα, αυτός είναι γνωστός από την 'μετάφραση' της Βίβλου που βέβαια μόνο μετάφραση δεν έχει κάνει αλλά (παρ)ερμηνεία για να στηρίξει ότι συμφέρει την Ορθόδοξη Εκκλησία. Αν απορρίπτει την παράγραφο για τον Ιάκωβο τότε αυτό αποκτά μείζονα βαρύτητα λαμβάνοντας υπόψη την 'βιασμό' που έχει κάνει ο ίδιος στο κείμενο της Βίβλου με την μετάφραση/παρερμηνεία του.

από @jesus 27/04/2017 2:11 μμ.


Πολύτροπος, εσύ πρέπει να ήσουν κάποτε βαθιά (και άσχημα...) χωμένος στα της χριστιανοσύνης. Αίσθηση μου προσωπική... Λαθεύω;

Anyway.

Πέραν τούτων:Ο Ιώσσηπος δέχτηκε πιθανόν προσμήξεις απο Χριστιανούς, αλλά όχι απαραίτητα ολοκληρωτική αντιγραφή-επικόληση του επίμαχου σημείου. Το να λές πως "ολοι οι σοβαροί ιστορικοί" συμφωνούν μαζί σου είναι δηλωτικό του λάθους σου. όχι. Π.Χ. Ο Sanders E.P. στο "ιστορικό πρόσωπο του Ιησού" διαφωνεί μαζί σου και επιχειρηματολογεί πειστικά. Και άλλοι πολλοί. Οι μυθιστές, είναι μόνο μία πολύ μικρή ομάδα ιστορικών. Επίσης στον "ομνύων" και στα περί Ιωάννη και ιάκωβου, δεν πολυ-απαντας τουλάχιτον με την ίδια σιγουριά... Τέλος οι εβραίοι στο ταλμούδ, μειώνουν και βρίζουν τον ιησού και την καταγωγή του ΑΛΛΑ δεν τον αρνούνται-αν και θα τους συνέφερε κάτι τέτοιο. Τέλος πάντων εγώ βλέπω απο εσέ αφορισμούς και μόνον..

υ.γ. τα περί τρεμπέλα που λές, με βάζουν σε σκέψεις και μου φαίνονται παράξενα... Θα το ψάξω...

 

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License