Η Αργεντινή αντιμετωπίζει ξανά οικονομική κρίση


Τις μέρες αυτές (6-9/5/2017) βρίσκεται στη χώρα μας η πρώην πρόεδρος της Αργεντινής Κριστίνα Φερνάντες, που κυβέρνησε τη χώρα από το 2007 ως το 2015, σε δυο προεδρικές θητείες, ακολουθώντας την προεδρία του συζύγου της Νέστορ Κίρχνερ, από το 2003 ως το 2007, ο οποίος διαδέχθηκε την περίφημη περίοδο μεγάλης κρίσης στην Αργεντινή του 2001, που ακόμα συζητιέται στη χώρα μας.

Η Φερνάντες μίλησε στο Μέγαρο Μουσικής σήμερα το απόγευμα για τις ενέργειές της στη διάρκεια της δικής της, διπλής θητείας στην προεδρία της Αργεντινής, ενώ έκανε και αναφορά αλληλεγγύης στις ενέργειες του ΣΥΡΙΖΑ σχετικά με τους πρόσφυγες, που υποστηρίζονται από την κυβέρνηση παρά το μικρό μέγεθος και τους προφανώς περιορισμένους πόρους της Ελλάδας, κάνοντας παράλληλη σύγκριση με τους εκτοπισμένους της Κολομβίας από τη διαμάχη μεταξύ κολομβιανής κυβέρνησης και FARC (προφανής συσχέτιση με τη Συρία) και αναφέροντας ότι πρέπει να έχουν ίδια δικαιώματα σε εργασία και αμοιβή και να μην είναι θύματα του καπιταλισμού και της συνήθους μεταπολιτικής μορφής με την οποία προσπαθεί να επιβληθεί ως μοντέλο στις διάφορες χώρες, του νεοφιλελευθερισμού (neoliberalism ή neoconservatism όταν πρωτοεμφανίστηκε στις ΗΠΑ, ουσιαστικά, δηλαδή, μεταπολιτική ή ο καπιταλισμός ως μεταπολιτικό σύστημα διακυβέρνησης).

Σημαντική η αναφορά της Φερνάντες στη σημασία του να μην αποδίδεται το να έχεις δουλειά ή να είσαι άνεργος στο άτομο αλλά στο σύστημα διακυβέρνησης, που φροντίζει να υπάρχουν δουλειές ή κάνει ενέργειες που ευνοούν το κεφάλαιο και αγνοούν τους πολίτες. Η κυβέρνησή της έκανε πολλές κρατικοποιήσεις, όταν όλα είχαν γίνει ιδιωτικά, έκανε πάλι κρατικό το σύστημα συντάξεων, που είχε γίνει ιδιωτικό, δημιούργησε νέες θέσεις εργασίες με καλό μισθό και αύξησε την αγοραστική δύναμη των Αργεντίνων, ενώ όταν η General Motors ετοιμαζόταν για απολύσεις, η κυβέρνησή της έδωσε δάνειο στην εταιρεία για να μπορέσει να συνεχίσει την ανάπτυξη και να βγάλει νέα μοντέλα, ώστε να μη χαθούν θέσεις εργασίας. Συγκρίνετε με τα ειρωνικά 1,234 δισ. της ληστρικής Fraport από ελληνικές τράπεζες και μετά από δύο χρόνια από τη συμφωνία. Επίσης, έδωσε σημασία στις καλές αμοιβές και των συνταξιούχων, που δεν μπορούν να απεργήσουν για να διεκδικήσουν ο,τιδήποτε, όπως ανέφερε, ώστε συνολικά να τονωθεί η κατανάλωση και να υπάρχει μια ανθηρή οικονομία, με καλούς μισθούς και συντάξεις, κάτι που η ίδια ανέφερε ότι θεωρεί πολύ σημαντικό για την οικονομία.

Όμως, και στις δυο θητείες της δέχτηκε μεγάλη επίθεση από τα μονοπωλιακά, όπως είπε, ελεγχόμενα ΜΜΕ, που προσπαθούσαν να επιβάλλουν το νεοφιλελεύθερο μοντέλο και υποστήριζαν τους αντίπαλούς της υποψήφιους για την προεδρία, οι οποίοι έταξαν στον λαό το ακριβώς αντίθετο από ό,τι σκόπευαν να κάνουν και έπεισαν τους ψηφοφόρους ότι η ανάπτυξη και η εργασία είναι αποτέλεσμα των δικών τους προσωπικών ενεργειών και όχι της κυβέρνησης, ένα απατηλό ψέμα που διαγράφει τις ευθύνες των πολιτικών και για την ανάπτυξη και για την κρίση. Τελικά, το 2015 βγήκαν οι νεοφιλελεύθεροι.

Μέσα σε ένα χρόνο έχουν αυξήσει τον δανεισμό με κρατικά χρεόγραφα της Κεντρικής Τράπεζας της Αργεντινής σε δολάρια σε υπερβολικό βαθμό, περισσότερο από ό,τι ήταν και μετά τη χούντα στην Αργεντινή, από όπου δεν μπορούσαν να επανέλθουν. Αυτό το θεωρεί το κεντρικότερο πρόβλημα της οικονομίας τους σήμερα, τον κίνδυνο από το αυξημένο (τεχνητά και σκόπιμα, θα προσθέταμε) χρέος και την αδυναμία της οικονομίας να ανταπεξέλθει. Επίσης, έκαναν αμέσως απολύσεις, ενώ είχαν πει ότι δε θα κάνουν, όπως έταξε εδώ και ο Κούλης, αγνοώντας μάλιστα ότι βρισκόμαστε ακόμα στο μέσο της κυβερνητικής θητείας.

Η Αργεντινή είχε ένα μεγάλο πρόβλημα χρέους στις αρχές της δεκαετίας του 2000, που αντιμετώπισε δίνοντας 9 δισ. δολάρια από την κεντρική της τράπεζα, ώστε να μη δίνει πια αναφορές κάθε χρόνο στο ΔΝΤ για την πορεία της οικονομίας της και να μη βρίσκεται υπό τον ασφυκτικό έλεγχό του, όπως γίνεται τόσα χρόνια στην Ελλάδα, προσθέτουμε εμείς. Μάλιστα, ο πρώην πρόεδρος και σύζυγος της Φερνάντες είχε ζητήσει ηπιότερα μέτρα για την αποπληρωμή του χρέους σε συνάντηση της ομάδας του για την οικονομία, λέγοντας στον υπεύθυνό του για τα οικονομικά στην πρότασή του ότι κανείς δε θα τον δεχθεί αν τους πει για ηπιότερα μέτρα ότι "καλύτερα να σε διώξουν αυτοί, παρά ο αργεντίνικος λαός", κάτι που καταχειροκροτήθηκε από τους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ στο Μέγαρο Μουσικής, ξεχνώντας ότι η ελληνική κυβέρνηση αρνήθηκε να αποπληρώσει τη δόση των 12 δισ. ευρώ που έληγε στις 30/6/2015, του ετοίμασαν κούρεμα για τις 15/6/2015, ξεκίνησε η διαφυγή κεφαλαίων για να σωθούν και η επιβολή capital controls, για τα οποία ακόμα ψεύδεται προκλητικότατα ο Βαρουφάκης, και ακολούθησε 'πραξικόπημα', νέο μνημόνιο, πώληση των αεροδρομίων μας στον γερμανικό άξονα της ΕΕ χωρίς ισάξιο αντίτιμο και ένα ακόμα νέο μνημόνιο τώρα, που προβλέπει μηδενικές προσλήψεις και ήδη διαψεύδεται, προς όφελος ψηφοφόρων-πελατών του 'συστημικού' πλέον ΣΥΡΙΖΑ. Και ξεχνώντας και το δημοψήφισμα, με το οποίο, αν ο ΣΥΡΙΖΑ τηρούσε το πρόγραμμα και τις δηλώσεις των στελεχών του το 2011, θα είχαμε ήδη δραχμή, ενώ πολλά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, όπως ο Τατσόπουλος, ακόμα αναφέρονται με πόνο στο ότι χάθηκε η ευκαιρία για δραχμή, δηλαδή οριστική διάλυση της Ελλάδας στις διεθνείς αγορές και ραγδαίες υποτιμήσεις, πληθωρισμό κλπ., μετά το δημοψήφισμα. Το ακριβώς αντίθετο από την πολιτική του Νέστορ Κίρχνερ, με άλλα λόγια. Πάντα με τους ισχυρούς και το κεφάλαιο και ενάντια στον λαό, ό,τι και αν ψηφίσει και ό,τι και αν δηλώσουν πριν και μετά από εκλογές, δημοψηφίσματα κλπ., πολιτική ΓΑΠ και από τον ΣΥΡΙΖΑ και ταύτιση με τη λέρα των Καραμανλήδων του Βατοπεδίου και της Siemens, που το 2015 ακόμα στηλίτευαν έντονα. Πλήρες ξεπούλημα της όποιας ιδεολογίας και πλήρης α-πολιτική (ή νεοφιλελεύθερη, αν θέλετε) παράδοση στον καπιταλισμό.

Αναφέρθηκε, τέλος, στο ότι μέχρι την πτώση του τείχους του Βερολίνου στην Ευρώπη κυριαρχούσε η σοσιαλδημοκρατία της ευμάρειας και της ανάπτυξης, ενώ μετά εμφανίστηκε ο νεοφιλελευθερισμός, που προσπαθεί να φάει τις ευρωπαϊκές οικονομίες, που πρώτα ήταν ενωμένες απέναντι στον εχθρό τους, την ΕΣΣΔ. Και έκλεισε με την ανάγκη για ένα φόρουμ της αριστεράς παγκόσμιο, αν και η ίδια είναι περονίστρια, είπε, και αντιμετωπίζεται κάπως στην Ευρώπη. Αγνοεί, φαίνεται, την υποκρισία του ΣΥΡΙΖΑ, την απάτη των ΜΚΟ και κυβέρνησης με τους πρόσφυγες, τις ιδιωτικοποιήσεις και επενδύσεις σε ληστές με κρατικό χρήμα, την εξαγορά της μισής χώρας από τον Σαββίδη, την προκλητική στροφή σε πρεζέμπορες και λαμόγια (Μαρινάκη ο Σαμαράς και Σαββίδη ο ΣΥΡΙΖΑ) που εκπροσωπούν το δόγμα του σκουπιδοτενεκέ (θα πάρει μαζί του, δήλωνε ο Σαμαράς, τους οπαδούς του Ολυμπιακού με τον "αθώο" πρεζέμπορα Μαρινάκη, όπου και τελειώνει η πολιτική στη χώρα και περνάμε στον μετα-πολιτικό νεοφιλελευθερισμό και τη διάλυση με τα μνημόνια και τις ιδιωτικοποιήσεις, περικοπές, φόρους κλπ.), του τίποτα και του ξεπουλήματος, δήθεν με αρχηγούς ομάδων, της χώρας. Στην πραγματικότητα τα πουλάνε όλα όπου βρουν, σε τυχάρπαστους και τυχαίους.

Δυστυχώς, αν και η Φερνάντες καταχειροκροτήθηκε εμφανώς από συριζαίους, το κόμμα τους έχει προδώσει και απογοητεύσει τη χώρα και όσους στηρίχθηκαν σε αυτούς, σαν κόμμα αντίδρασης στα μνημόνια και την καταστολή και όχι για την ιδεολογία του, και βαδίζει στα χνάρια του ΓΑΠ, κλείνοντας και το μάτι στους Βατοπεδιανούς και μιζαδόρους της Siemens και της Novartis, που βλέπουν τα ποσοστά τους να ανεβαίνουν συνεχώς και του ΣΥΡΙΖΑ να πέφτουν. Τα μνημόνια, η λιτότητα και η καταστολή δεν εγκατέλειψαν τη χώρα, ενώ το ΔΝΤ απειλεί να συνεχίσει την εποπτεία για πολλά χρόνια ακόμα, με δεδομένο ότι αρνούνται απατηλά και λαμογίστικα και να το πληρώσουν. Η αριστερά γνώρισε μεγάλη προδοσία και το στάδιο στο οποίο βρισκόμαστε είναι το μετα-πολιτικό (neo-liberalism και neo-conservatism), αλλά χωρίς κόμματα αντίδρασης, σαν τον ΣΥΡΙΖΑ, πλέον. Αν και χαρήκαμε πολύ ακούγοντας τις πολιτικές της Φερνάντες, ήδη ανατράπηκαν από τους διαδόχους της στην Αργεντινή και κανείς δεν εφαρμόζει τέτοιες πολιτικές εδώ και μια δεκαετία στην Ελλάδα. Όσο για το φόρουμ της αριστεράς, δεν αντέχουμε άλλη κοροϊδία, τα φόρουμ και οι σοσιαλιστικές διεθνείς του ΓΑΠ είναι διαβόητες για την υποκρισία και τα ψεύδη τους. Η Φερνάντες δεν αποτελεί ελπίδα πλέον ούτε καν για την Αργεντινή, την ίδια της τη χώρα, που ξαναμπήκε στον βόθρο του υπερβολικού χρέους μέσα σε έναν μόλις χρόνο από τη νέα κυβέρνηση, και μάλιστα χρωστάνε ήδη σε ένα χρόνο μόνο περισσότερα από όσα χρωστάγανε όταν έπεσε η πολυετής χούντα τους εκεί και μείνανε με ένα πολύ μεγάλο χρέος. Άλλη μια χώρα της Λατινικής Αμερικής, μετά από τη Βραζιλία, τη Βενεζουέλα και άλλες, που βυθίζεται στο σκοτάδι του μεταπολιτικού καπιταλισμού και της προδοσίας των λαών προς όφελος ολιγαρχιών μεγαλοκαρχαριών.

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License