ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΚΟΙ…ΕΡΩΤΕΣ.

Τέτοιοι έρωτες συνήθως μένουν ανεκπλήρωτοι. Δε φανερώνονται ποτέ και δεν ευδοκιμούν. Διαρκούν όσο η αποφοίτηση από το σχολείο ή η μετάθεση του δάσκαλου. Όμως, δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που οι εκπαιδευτικοί δε διστάζουν να συνάψουν ερωτικές σχέσεις με μαθητές-μαθήτριες , μικρής συνήθως διάρκειας, αλλά κάποτε και πολύχρονες, όπως η παραπάνω του 15χρονου μαθητή Μακρόν με τη δασκάλα του.

Οι γονείς του Μακρόν μιλούν για το σοκ, όταν έμαθαν ότι ο γιος τους τα έχει με τη δασκάλα του: «Πήγαμε και την πιάσαμε…»

Το σοκ που υπέστησαν οι γονείς του Εμανουέλ Μακρόν όταν ανακάλυψαν ότι ο 16χρονος γιος τους είχε σχέση με την παντρεμένη δασκάλα του περιγράφει μία νέα βιογραφία του Γάλλου προέδρου.

Το ζευγάρι που γνωρίστηκε στο ιδιωτικό σχολείο La Providence, ότα ο Μακρόν ήταν ακόμα 15 ετών μαθητής και η κατά 24 χρόνια μεγαλύτερή του Τρονιέ δασκάλα του στο μάθημα υποκριτικής, έχει βρεθεί στο επίκεντρο λόγω της διαφοράς ηλικίας.

Η συγγραφέας του βιβλίου «Εμανουέλ Μακρόν: Ένας τέλειος νέος άντρας», Αν Φούλντα, μίλησε με τους γονείς του Γάλλου προέδρου για τη σχέση του με την Τρονιέ όταν εκείνη ήταν 39 ετών, παντρεμένη και μητέρα τριών παιδιών.

Όπως εξηγεί, οι γονείς του μαθητή τότε Μακρόν πίστευαν ότι ο γιος τους έβγαινε με την κόρη της Τρονιέ, τη Λορένς, μέχρι που η αλήθεια βγήκε στην επιφάνεια από έναν φίλο της οικογένειας.

Σοκαρισμένοι από την παράνομη σχέση, οι Μακρόν απομάκρυναν τον έφηβο γιο τους από το σχολείο. Η μητέρα του, Φρανσουάζ Νογκ-Μακρόν, είπε στη Φούλντα: «Απλά δεν μπορούσαμε να το πιστέψουμε. Αυτό που ήταν ξεκάθαρο ήταν ότι όταν ο Εμανουέλ γνώρισε την Μπριζίτ δεν μπορούσαμε να πούμε απλά “αυτό είναι υπέροχο”».

 

 

Για το ρατσιστικό στερεότυπο της διαφοράς ηλικίας στα ζευγάρια, που ταλαιπωρεί τις  σύγχρονες κοινωνίες, έχουμε μιλήσει  παλιότερα. Και είναι μια καλή σύμπτωση η  συζυγική σχέση του προεδρικού ζεύγους στη Γαλλία και η διαφορά ηλικίας Μακρόν-Τρονιέ, που ασφαλώς θα επηρεάσει θετικά τη συμπεριφορά των ανθρώπων στο ζήτημα του ηλικιακού ρατσισμού κατά  εραστών ή συντρόφων-συζύγων.  Ιδιαίτερα θετικά αποτελέσματα θα προκύψουν   για τις  γυναίκες. Στις κοινωνίες μας, η διαφορά ηλικίας σε ζευγάρι  με άντρα μεγαλύτερο και μάλιστα αισθητά,  είναι σχεδόν αποδεκτή καθολικά. Δε συμβαίνει, όμως,  το ίδιο στη διαφορά ηλικίας με γυναίκα μεγαλύτερη. Σε τέτοια ζευγάρια, ο  ρατσισμός  είναι πολλές φορές  σκληρός, αλλόκοτος και απαράδεκτος σε βάρος της .

 Περισσότερα  για το συγκεκριμένο θέμα μπορεί κανείς να βρει στο  κείμενό μας με τίτλο                           «Τί 30, τί 40, τί 50» (24/4/2017). Σήμερα, με αφορμή όσα διαβάσαμε στο βιβλίο της βιογράφου του Μακρόν, θα κάνουμε μια μικρή αναφορά-ανάλυση στις  ερωτικές σχέσεις μαθητή-δάσκαλου.

Στις αρχαίες ελληνικές κοινωνίες, ειδικά στην αθηναϊκή,  τέτοιες σχέσεις δεν ήταν απαγορευμένες. Αντίθετα, ήταν επιδιωκόμενες και  σφόδρα επιθυμητές, ειδικά στην  κοινωνία της Αθήνας,  αν ο δάσκαλος  διέθετε  ισχυρό διανοητικό εκτόπισμα, οπότε δινόταν   μάχη από τους εφήβους για την…κατάκτηση του. Μια καθαρά αποκαλυπτική εικόνα για το συγκεκριμένο   ζήτημα, μας δίνει ο Πλάτωνας στο «Συμπόσιο» και αφορά την επιμονή του Αλκιβιάδη να διεκδικήσει την αποκλειστικότητα της προσοχής και του λοιπού… ενδιαφέροντος του  επίσης  συμποσιαζόμενου φιλόσοφου Σωκράτη σ εκείνη τη σπουδαία βραδιά της κουβέντας  για την Πάνδημο και την Ουράνια Αφροδίτη  στο σπίτι του ποιητή Αγάθωνα.

Οι ερωτικές αυτές σχέσεις, βέβαια, ήταν κυρίως ομοφυλοφιλικές.  Αλλά, οι δύο εραστές,  δεν ήταν  απλά σεξουαλικοί  σύντροφοι.Πρωτίστως,  αποτελούσαν ένα δεμένο ζευγάρι στη ζωή με αμοιβαία προσφορά και ισχυρό φιλικό-συντροφικό ενδιαφέρον ό ένας για τον άλλο,  ειδικά σε ό,τι είχε σχέση   με τον  τομέα της διδασκαλίας και τη «μόρφωσης» του  εφήβου. Στη μάχη, μάλιστα, οι επικεφαλής των στρατιωτών, φρόντιζαν να  τοποθετούν  μαζί,  στην ίδια σειρά, τους   δύο εραστές, για να αγωνιστούν γενναία, όχι μόνο για τη σωτηρία της πατρίδας, αλλά υπερασπιζόμενοι ο ένας τη ζωή του άλλου ερώμενου.

Τέτοια  ομοφυλοφιλικά ζευγάρια στην ελληνική  μυθολογία ,αλλά και στην ιστορική αρχαιότητα είναι πάμπολλα. Μνημονεύουμε τα πιο ξακουστά, όπως ο Αχιλλέας και ο Πάτροκλος, ο Δάμων και ο Φιντίας, ο  Σωκράτης και ο Αλκιβιάδης, ο Πελοπίδας και ο Επαμεινώνδας, ο Αλέξανδρος και ο  Ηφαιστίωνας.

Βεβαίως, εδώ οφείλουμε να υπενθυμίσουμε πως οι σεξουαλικές σχέσεις μεταξύ των ανδρών  στην ελληνική αρχαιότητα  δεν είχαν  τις σεξιστικές ιδιότητες που παρατηρήθηκαν αργότερα σε άλλες κοινωνίες. Στην αρχαία Αθήνα, ο περιορισμός της γυναίκας στο «γυναικωνίτη» της  ,αλλά  και το μέγα πάθος για στοχασμό και γνώση, ενίσχυσαν την ομοφυλοφιλία. Το ίδιο  και στη Σπάρτη, αλλά για διαφορετικούς  λόγους εδώ. Η μακροχρόνιες εκστρατείες των Σπαρτιατών, η απουσία επί μήνες από τη "συζυγική κλίνη" και η συνύπαρξη στους ίδιους κοιτώνες των στρατιωτών, καλλιέργησαν και επαύξησαν τις ομοφυλοφιλικές τάσεις των Σπαρτιατών. Να σημειώσουμε εδώ πως η ομοφυλοφιλία των ανδρών υπήρξε  ένας λόγος που η μοιχεία ήταν ανεκτή στη σπαρτιατική κοινωνία. Η γυναίκα- σύζυγος Σπαρτιάτη  μπορούσε  να διατηρεί εξωσυζυγικές, ερωτικές σχέσεις ειδικά με ρωμαλέους Είλωτες, κυρίως για να τεκνοποιήσει υγιή και εύρωστα παιδιά,αυριανούς στρατιώτες της   Λακεδαίμονος χώρας.

Δε συνέβαινε το ίδιο, όμως,  στις αρχαϊκές Μινωικές κοινωνίες της Κρήτης. Εδώ, το φαινόμενο της ομοφυλοφιλίας ήταν σχεδόν ανύπαρκτο, αφού οι γυναίκες είχαν ικανό μερίδιο συμμετοχής στην κοινωνική ζωή, όπως και οι άντρες (συμμετοχή σε συμπόσια, αγώνες και μάλιστα σε  ταυροκαθάψια κ.λπ).

Στις μέρες μας,  οι σεξουαλικές  σχέσεις δάσκαλου-μαθητή δεν είναι συνήθως  ομοφυλοφιλικές και  πολύ περισσότερο δεν έχουν καμιά σχέση με τη μάθηση-παιδεία.  Μια τέτοια σχέση, είναι καθαρά σεξουαλική και κυρίως  συνάπτεται μεταξύ δάσκαλου και μαθήτριας ,ιδιαίτερα στις Λυκειακές τάξεις.  Η «έδρα», η αυθεντία του καθηγητή, η εξουσία που ασκεί, είναι βασικοί λόγοι να επηρεάσουν συναισθηματικά έναν έφηβο (αγόρι-κορίτσι) και  ο θαυμασμός αυτός να εκδηλωθεί ως σεξουαλική έλξη, δοθέντος πως οι ερωτικές ορμές είναι αυξημένες στην εφηβεία.

Τέτοιοι έρωτες  συνήθως μένουν ανεκπλήρωτοι. Δε φανερώνονται ποτέ και δεν ευδοκιμούν. Διαρκούν όσο  η αποφοίτηση από το σχολείο ή η μετάθεση του δάσκαλου. Όμως, δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που  οι εκπαιδευτικοί  δε διστάζουν να συνάψουν ερωτικές σχέσεις με μαθητές-μαθήτριες , μικρής συνήθως διάρκειας, αλλά κάποτε και πολύχρονες, όπως η παραπάνω του 15χρονου μαθητή Μακρόν   με τη δασκάλα του.

Βεβαίως, μια τέτοιου είδους  σεξουαλική σχέση ανάμεσα στο δάσκαλο και το μαθητή, λίαν επιεικώς , θα τη χαρακτηρίζαμε ως απαράδεκτη. Κι αυτό δεν έχει να κάνει με πουριτανισμό  η σεμνοτυφία. Πρόκειται για καθαρή εκμετάλλευση της ηλικιακής απειρίας, της συναισθηματικής φόρτισης και της ανωριμότητας  του εφήβου. Το γεγονός, μάλιστα, πως ο εκπαιδευτικός ασκεί εξουσία, με την έννοια πως  αξιολογεί τη μαθησιακή και λοιπή ικανότητα  του μαθητή, είναι φανερό πως η κρίση του επηρεάζεται αμετάκλητα από μια τέτοια σεξουαλική σχέση σε βάρος των υπολοίπων παιδιών και της αξιοκρατίας.

Αλλά, μια τέτοια σχέση θεωρείται απαράδεκτη (και ποινικά κολάσιμη) και για άλλους λόγους, πέραν εκείνων που αναφέραμε . Η σοβαρή αναστάτωση για παράδειγμα, που μπορεί να προκαλέσει στη μαθητική κοινότητα η αποκάλυψη ενός τέτοιου δεσμού καθηγητή-μαθήτριας , λειτουργεί σε βάρος της κανονικότητας της σχολικής ζωής. Το κοινωνικό στερεότυπο θέλει το δάσκαλο φορέα  γνώσης και ήθους, σμιλευτή του χαρακτήρα του παιδιού. Σε καμιά περίπτωση δεν τον αναγνωρίζει ως εραστή. Η συντριβή  αυτής της εικόνας του δάσκαλου στη σχολική αίθουσα, είναι καταλυτική για τη «μόρφωση» του μαθητή. Ο «σεβασμός» και η εκτίμηση στο πρόσωπο του δάσκαλου παύουν να υφίστανται. Και η απαξίωση του εκπαιδευτικού είναι ό,τι χειρότερο μπορεί να συμβεί σε μια σχολική κοινότητα. Και για το μαθητές, αλλά και για το λοιπό εκπαιδευτικό προσωπικό.

Θα ήταν παράλειψη, αν δεν  κάναμε  μια αναφορά και στις σεξουαλικές σχέσεις στα…πανεπιστημιακά έδρανα. Εδώ οι σχέσεις ανάμεσα σε φοιτητή και καθηγητή  είναι πιο συχνές, αφού πρόκειται για ενήλικες και δεν επικρέμαται  τόσο απειλητικός ο ποινικός πέλεκυς της ανηλικιότητας.  Και πολλές φορές εδώ,  εκείνοι που επιδιώκουν τέτοιες σχέσεις για καθαρά   ωφελιμιστικούς στόχους   (βαθμολογία) είναι οι φοιτητές. Δεν είναι λίγοι οι σπουδαστές και των δύο φύλων, που περνούν τα πανεπιστημιακά μαθήματα «αβρόχοις ποσί» ,είτε προκαλώντας με την εμφάνισή τους τον εξεταστή,  είτε προχωρώντας στη σύναψη σεξουαλικής σχέσης, μόνο και μόνο για να πάρουν το βαθμό.  Κι εκεί ακριβώς τελειώνει και ο…δεσμός.

Τέτοια φαινόμενα δε συμβαίνουν μόνο στις εκπαιδευτικές κοινότητες, αλλά σε όλους τους χώρους που υπάρχουν σχέσης εξουσιαστή-εξουσιαζόμενου. ΄Οσο οι κοινωνίες  παραδίδονται σε έναν άκρατο και παραλυτικό  σεξισμό, αλλά  και οι εξουσιαστικός-ανταγωνιστικός  χαρακτήρας τους είναι  παρών και κυρίαρχος σε όλα τα επίπεδα, δεν πρόκειται να εκλείψουν τέτοια φαινόμενα. Η επικράτηση  αντιεξουσιαστικών και αταξικών κοινοτήτων ,η κατάργηση της ανταγωνιστικότητας και της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, θα σημάνουν και το τέλος πολλών κοινωνικών παθογενειών, όπως της κυρίαρχης σήμερα, εκείνης του σεξισμού και της αχαλίνωτης, χωρίς μέτρο, ικανοποίησης του σεξουαλικού ενστίκτου.   

 

από ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΣ (Homo-Naturalis.gr) 09/05/2017 7:28 μμ.


 

Στην παράγαφο

"Τέτοια  ομοφυλοφιλικά ζευγάρια στην ελληνική  μυθολογία ,αλλά και στην ιστορική αρχαιότητα είναι πάμπολλα. Μνημονεύουμε τα πιο ξακουστά, όπως ο Αχιλλέας και ο Πάτροκλος, ο Δάμων και ο Φιντίας, ο  Σωκράτης και ο Αλκιβιάδης, ο Πελοπίδας και ο Επαμεινώνδας, ο Αλέξανδρος και ο  Ηφαιστίωνας", χάθηκε  το ζευγάρι  Σαπφώ και  Αριγνώτα* και μαζί ο αστερίσκος με τα παρακάτω ποιήματα:

 

 

*Το τραγούδι της Αριγνώτας 

..... 
Συχνά από τις Σάρδες σε μας δώ πέρα 
η σκέψη της γυρίζει, 
πως ζούσαμε μαζί, 
τι εφάνταζες εμπρός της σα μια θεά, 
κι η ποιο τρανή χαρά της 
το δικό σου τραγούδι ήτανε πάντα. 

Τώρα μέσα στις Λυδές γυναίκες ξεχωρίζει 
καθώς σαν πέσει ο ήλιος 
κι η σελήνη ροδοδάχτυλη λάμπει 
τ' άστρα τ' άλλα σκοτεινιάζοντας 
κι ίδια γύρω αφήνει το φώς της να απλωθεί 
πα σ' αλμυρά πελάγη και σε πολύανθες χώρες. 

Κι έχει πάρει γλυκιά δροσιά να χύνεται 
τα ρόδα μοσχοβολούν και τ' απαλό χορτάρι 
και το τριφύλλι ολούθε τ' ανθισμένο. 

Κι εκείνη πέρα δώθε τριγυρίζει 
την Ατθίδα θυμάμενη 
η καρδιά της η τρυφερή από πόθο πλημμυρίζει 
κι απ' τον καημό βαραίνει μες τα στήθη. 

Κι εμας τις δυό φωνάζει 
να βρεθούμε κοντά της. 
'Ομως, [...]

 

Αποχαιρετισμός στην μαθήτρια..

 

"Να 'σαι ευτυχισμένη, πήγαινε, άλλωστε τίποτα δε διαρκεί. 
Να θυμάσαι όμως πάντα πόσο σ' αγάπησα, 
κρατιόμασταν χέρι χέρι μέσα στη νύχτα που ευωδίαζε, 
πηγαίναμε στην πηγή ή τριγυρίζαμε στους λόγγους 
κι έφτιαχνα για το λαιμό σου γιρλάντες μεθυστικές". 

 

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License