Μεγαλειώδης γενική απεργία στην Βραζιλία

https://avantgarde2009.wordpress.com/2017/05/06/megaleiwdhs_apergia_brazilia/

Την περασμένη Παρασκευή περισσότεροι από 35 εκατομμύρια άνθρωποι συμμετείχαν σε μια μεγαλειώδη γενική απεργία, την πρώτη εδώ και τριάντα χρόνια ενάντια στις νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις που προωθεί η πραξικοπηματική κυβέρνηση του Τεμέρ στα εργασιακά και στο συνταξιοδοτικό σύστημα.

 Η απεργία οργανώθηκε βασικά από την μεγαλύτερη εργατική ομοσπονδία της Βραζιλίας, την CUT και στηρίχτηκε από ένα μέτωπο συνδικάτων, πολιτικών κομμάτων (προεξάρχοντος του Εργατικού Κόμματος του Λούλα Ντα Σίλβα και της Ντίλμα Ρούσσεφ) και κινημάτων, όπως το MST (Κίνημα των χωρίς γη), τα φοιτητικά, φεμινιστικά κινήματα και ομάδες αυτοχθόνων. Η μεγάλη μαζικότητα αποτυπώνει την ενότητα πολιτικών δυνάμεων και την λαϊκή δυσαρέσκεια για την λιτότητα και το δόγμα σοκ που προωθεί η κυβέρνηση του Τεμέρ.

Στις μεγάλες πόλεις σε όλη την χώρα, τα δημόσια σχολεία, οι δημόσιες συγκοινωνίες, οι τράπεζες και όλοι οι τομείς όπου υπάρχουν συνδικάτα έκλεισαν, στους μεγάλους δρόμους στήθηκαν οδοφράγματα και  η πρόσβαση πολλών πόλεων στα σημαντικά αεροδρόμια κόπηκε. Οργανώθηκαν μαζικές πορείες και υπήρξε σύγκρουση πολλών διαδηλωτών με την αστυνομία και σκληρή καταστολή, ενώ υπήρξαν και απειλές κατά των εργαζόμενων για περικοπές μισθών και πρόστιμα, χωρίς όμως να καταφέρουν να ανακόψουν το κύμα μαζικής συμμετοχής στην απεργία.

Η απεργία ξεσπά εν μέσω τρομερής οικονομικής κρίσης, καθώς η οικονομία συρρικνώθηκε κατά 3,5 % το 2016 ενώ η ανεργία καλπάζει στο 13,7%. Ταυτόχρονα, η δυσαρέσκεια τροφοδοτείται από τα πρόσφατα σκάνδαλα διαφθοράς που εκθέτουν πολλούς από τους υπουργούς της κυβέρνησης Τεμέρ και υποσκάπτουν ακόμη περισσότερο το νομιμοποιητικό υπόβαθρο της κυβέρνησης. Έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά μαζικότατων διαμαρτυριών και κινημάτων αντίστασης που ξεσπούν αδιαλείπτως ήδη από το Σεπτέμβρη, με αίτημα την ανατροπή του Τεμέρ και των αντεργατικών πολιτικών, με διαμαρτυρίες το Νοέμβρη αντιδρώντας στην καταστολή των κοινωνικών κινημάτων, και συνεχίζονται το Φεβρουάριο, το Μάρτιο και όλο τον Απρίλιο για να κορυφωθούν στην τεράστια γενική απεργία στις 28/ 4.

Ο Τεμέρ επιχειρεί να περάσει με διαδικασίες fast track δύο δρακόντεια νομοσχέδια. Ξεκίνησε προωθώντας την μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού και συνταξιοδοτικού συστήματος, το οποίο επιβάλλει λιτότητα και περικοπή των συντάξεων. Μεταξύ άλλων προβλέπει την αύξηση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης κατά 10 χρόνια και την πληρωμή εισφορών επί 49 χρόνια ώστε να κατοχυρώσει  ο εργαζόμενος πλήρη συνταξιοδοτικά δικαιώματα (που σημειωτέον θα υπολογίζονται με βάση το μέσο όρο των αποδοχών όλων αυτών των ετών). Ο Τεμέρ προσπαθεί μέσα στην αναμπουμπούλα που προκάλεσε η εξαγγελία του συνταξιοδοτικού νομοσχεδίου να περάσει στα γρήγορα, ενώ ο κόσμος είναι ακόμη ζαλισμένος από το πρώτο, κι άλλο νομοσχέδιο, το οποίο επιφέρει την διάλυση της εργασίας, καθώς επικυρώνει την κατάργηση του οχτάωρου και την δυνατότητα της εργοδοσίας να επιμηκύνουν τα ωράρια ως και 12 ώρες και ταυτόχρονα να μειώνουν τις αποδοχές  και διευκολύνει το outsourcing. Στην πραγματικότητα οι μεταρρυθμίσεις αυτές συνιστούν το νεοφιλελεύθερο «όραμα» που περιγράφεται στο πρόγραμμα «Bridge to the Future».

Εννοείται ότι στην αποστολή του αυτή ο Τεμέρ απολαμβάνει την στήριξη της ομάδας που συνασπίστηκε για να διώξει την Ρούσεφ με πραξικοπηματικό τρόπο τον περασμένο Αύγουστο και κυρίως της ακροδεξιάς (MBL). Και βέβαια εννοείται ότι απολαμβάνει την στήριξη του εγχώριου αλλά και του διεθνούς κεφαλαίου, όπως φαίνεται σε άρθρα που εξυμνούν τις πολιτικές του και τις παρουσιάζουν ως το μοναδικό δρόμο επανόδου στην ανάπτυξη (δηλαδή διασφάλισης της κερδοφορίας και διάσωσης του καπιταλισμού)

Η απεργία έχει σαφή πολιτικό χαρακτήρα αφού στρέφεται όχι μόνο ενάντια στα νεοφιλελεύθερης εμπνεύσεως μέτρα που έχουν σκοπό να ξεζουμίσουν τους εργαζόμενους αλλά και ενάντια στον ίδιο τον Τεμέρ, ο οποίος ανήλθε στην εξουσία χωρίς καμιά λαϊκή νομιμοποίηση μετά την πραξικοπηματική εκδίωξη της Ντίλμα Ρούσεφ. Πρέπει μάλιστα να αναφέρουμε ότι τα ποσοστά δημοτικότητας του αυταρχικού Τεμέρ έχουν πέσει στο ναδίρ (4%) κι ο ίδιος προσπαθεί, όπως και ο δεξιός προκάτοχός του Καρντόσο, να καταστείλει και να ποινικοποιήσει τα κινήματα που δεν ευθυγραμμίζονται με την πολιτική του ατζέντα (φοιτητικά κινήματα καταλήψεων, MST) ώστε να νομιμοποιήσει το καθεστώς του και να πραγματοποιήσει το νεοφιλελεύθερο «όραμά» του, δηλαδή να ξεπουλήσει τις δημόσιες υποδομές, να επιβάλει ανεμπόδιστος ιδιωτικοποιήσεις και μέτρα λιτότητας. Προσπαθεί δε, εξαγοράζοντας τα κανάλια να συγκεντρώσει λαϊκή στήριξη στα αντιλαϊκά νομοσχέδια και να συκοφαντήσει όσους την στηρίζουν και κυρίως τον Λούλα, ο οποίος φαίνεται (παρά την πολιτική χρεωκοπία του κόμματός του και την εμπλοκή σε σκάνδαλα διαφθοράς) να παραμένει δημοφιλής κι ελπίζει να κεφαλαιοποιήσει την πολιτική ηγεσία των διαδηλώσεων διαμαρτυρίας ώστε να επανεκλεγεί στις επόμενες προεδρικές εκλογές.

Η κατάσταση στην Βραζιλία παραμένει έκρυθμη και όλα τα ενδεχόμενα για κλιμάκωση είναι ανοιχτά. Από την  μία, η παρούσα κυβέρνηση είναι η πιο δεξιά και αντιδραστική κυβέρνηση εδώ και δεκαετίες, σε μεγαλύτερη σύμπνοια από ποτέ με το αντιδραστικό Κονγκρέσο και είναι αποφασισμένη να κάνει τα πάντα προκειμένου να περάσει τα μέτρα όσο πιο γρήγορα μπορεί καθώς δεν έχει τίποτα να χάσει με τα έτσι κι αλλιώς ισχνά ποσοστά αποδοχής της. Από την άλλη, η ενότητα του κόσμου και της Αριστεράς και των κινημάτων φαίνεται αρραγής και συσπειρώνει όλο και περισσότερο κόσμο, όπως έδειξε η τελευταία μεγαλειώδης γενική απεργία. Η λαϊκομετωπική παράδοση είναι ακόμη ισχυρή στις χώρες της Λατινικής Αμερικής. Πρέπει άλλωστε να λάβουμε υπόψη ότι ο πολιτικός συσχετισμός δυνάμεων είναι αρκετά ρευστός αυτή την στιγμή στην Λατινική Αμερική, ιδιαίτερα οι εξελίξεις στην Βενεζουέλα θα μπορούσαν αν κλιμακωθούν, να πυροδοτήσουν επαναστατικά ξεσπάσματα και στις γειτονικές χώρες.  Μένει να φανεί  αν οι πολιτικές δυνάμεις που συμμετέχουν σε αυτό το μέτωπο θα συνεχίσουν να ασκούν πίεση και θα κινηθούν σε πιο επαναστατική κατεύθυνση με σκοπό να ανατραπεί η κυβέρνηση την οποία επέβαλε το αμερικανικής σύλληψης κοινοβουλευτικό πραξικόπημα και η νεοφιλελεύθερη πολιτική της ή αν θα επικρατήσει η ρεφορμιστική γραμμή αναζήτησης μιας στρατηγικής συμφωνίας με την κυβέρνηση, που θα οδηγήσει σε βέβαιη ήττα της Αριστεράς και των πληβειακών στρωμάτων της μεγαλύτερης χώρας της υποηπείρου.

 

ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΕ ΤΗ ΝΟΜΙΜΗ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΝΤΙΛΜΑ ΡΟΥΣΕΦ

ΚΑΤΩ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΤΩΝ ΕΘΝΟΠΡΟΔΟΤΩΝ ΤΗΣ ΒΡΑΖΙΛΙΑΣ

από ΑΝΑΡΧΙΚΟΣ 12/05/2017 7:30 μμ.


Η Αριστερή Ντίλμα Ρούσεφ όμως δεν ήταν και τόσο καλή και άγια. Επί Προεδρίας δικής της είχαμε και νεκρούς διαδηλωτές. Η Ντίλμα Ρούσεφ έχαιρε και της εκτίμησης του ΣΥΡΙΖΑ (για να μην ξεχνιόμαστε).

Η Αριστερή εξουσία είναι και αυτή ΕΞΟΥΣΙΑ. Καμιά τάση της Αριστεράς δεν μπορεί να πετύχει την κοινωνική απελευθέρωση γιατί δεν καταργεί την εξουσία. Ακόμα και αν εξαλείψει τη φτώχεια και τις ανισότητες πάλι δεν μπορεί να εξαλείψει την καταπίεση.

Ο Πόλεμος είναι κοινωνικός και ταξικός. Ούτε η Αριστερά ούτε η Δεξιά μπορούν να εξαλείψουν την καταπίεση και την αδικία.

 

https://www.inewsgr.com/87/ena-ekatommyrio-kai-enas-nekros-stous-dromous-tis-vrazilias.htm

https://athens.indymedia.org/post/1515355/

https://athens.indymedia.org/post/1511743/

https://anarchypress.wordpress.com/2016/01/25/%CE%BD%CE%AD%CE%B1-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%B4%CE%AE%CE%BB%CF%89%CF%83%CE%B7-%CE%B5%CE%BD%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%B9%CF%82-%CE%B1%CF%85%CE%BE%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CF%84/#more-22888

 

ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗ ΣΧΕΣΗ ΣΥΡΙΖΑ- ΡΟΥΣΕΦ

https://left.gr/news/sygharitirio-minyma-tis-proedroy-tis-vrazilias-ntilma-roysef-ston-syriza-kai-ton-al-tsipra

http://www.enikos.gr/politics/273253/i-epistoli-tou-tsipra-stin-rousef

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License