Άρτα - Κείμενο για την απεργία της 17 Μάη

Πρωτοβουλιακό κείμενο που μοιράστηκε στην απεργία της 17ης Μάη στην Άρτα.

 

 ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ - ΤΑΞΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

 

Η επικείμενη ψήφιση του 4ου μνημονίου ή τεχνικής συμφωνίας ή όπως ο καθένας το ονομάζει αποτελεί ένα ακόμη τμήμα του τείχους που Κράτος και Κεφάλαιο χτίζουν γύρω από την κοινωνία. Ένα τείχος φυλακή που επί 7 χρόνια ισχυροποιείται και δυσχεραίνει τους όρους διαβίωσης του λαού εντείνοντας το δίπολο εκμεταλλευτές – εκμεταλλευόμενοι.

  Κομμάτι των μέτρων της νέας συμφωνίας, μιας και δεν έχουμε ακόμη δει το τελικό κείμενο, αποτελούν οι νέες μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις, οι περικοπές επιδομάτων (θέρμανσης, τέκνων, ανεργίας), η μείωση του αφορολόγητου, η απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, το άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές… Απέναντι σε αυτά η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. πανηγυρίζει για τα αντίμετρα που θα υπάρχουν (ακόμα και αυτό μένει να το δούμε) στην συμφωνία. Αντίμετρα φιλανθρωπικού χαρακτήρα και ελεημοσύνης που θα προσπαθήσουν να χρυσώσουν το χάπι εν όψει της νέας λεηλασίας και θα αποτελέσουν εργαλείο στην μιντιακή απέλπιδα προσπάθεια στελεχών της κυβέρνησης να υπερασπιστούν την υπογραφή τους. Το νέο…φρούτο των προνομοθετημένων μέτρων έχει λοιπόν σαφή ταξικά χαρακτηριστικά μιας και η άμεσα και κυρίως πληγμένη θα είναι η εργατική τάξη (εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι).  Τα παραμύθια περί αναδιανομής του πλούτου, υγιούς ανάπτυξης και εκσυγχρονισμού καταρρέουν μπροστά στην πραγματικότητα της ανεργίας, της επισφαλούς απασχόλησης, της λεηλασίας του δημόσιου πλούτου. Κερδισμένοι μόνο οι μεγαλοεργολάβοι, οι μεγάλες επιχειρήσεις, το ντόπιο και διεθνές κεφάλαιο δηλαδή, που απαιτεί και παίρνει ευνοϊκότερους όρους για τις επενδύσεις του, ενισχύοντας τις πιθανότητες αύξησης της κερδοφορίας του μέσα σε ένα περιβάλλον βαθιάς κρίσης.

  Η συνέχεια του Κράτους λοιπόν είναι κάτι παραπάνω από προφανής. Η αριστερή διαχείριση του συστήματος αφού τελείωσε γρήγορα με τα ‘’σκισίματα’’ και τις…κόκκινες γραμμές, απαραίτητα σε πρώιμο στάδιο για την απόσπαση της κοινωνικής συναίνεσης, μπήκε άμεσα στις ράγες της προσπάθειας αναδιάρθρωσης του Καπιταλιστικού συστήματος σε συνθήκες κρίσης. Ο μονόδρομος των μνημονίων και του ευρώ, η μη ύπαρξη εναλλακτικής, έγιναν καραμέλα στο στόμα αυτών που συνειδητά επέλεξαν την συνέχιση του οικονομικού/κοινωνικού πειράματος που βρίσκεται σε εξέλιξη στον ελλαδικό χώρο και που θα αποτελέσει, προσαρμοσμένο φυσικά, την πραγματικότητα τα επόμενα χρόνια και στην υπόλοιπη Ευρώπη  - παράδειγμα επ’ αυτού οι πρόσφατες δηλώσεις  Γιούνκερ ότι οι Γάλλοι ζουν πάνω από τις δυνατότητες τους – Αποκλειστικότητες φυσικά δεν υπάρχουν για όποιον δεν εθελοτυφλεί. Το έργο των προηγούμενων – δεξιών, σοσιαλδημοκρατών, συγκυβέρνησης- συνεχίζουν οι τωρινοί και θα συνεχίσουν οι επόμενοι. Ο ‘’καπιταλισμός με ανθρώπινο πρόσωπο’’ των μεν αποτελεί εξ’ ίσου απάτη με την ανάπτυξη και τον εκσυγχρονισμό που ευαγγελίζονται οι δε. Κοινή επιδίωξη όλων η επαναφορά της ομαλότητας, μιας ομαλότητας που πατάει πάνω στην εξαθλίωση και την εκμετάλλευση των πολλών και υπόσχεται κέρδη για τους λίγους.

  Η ομοιότητα του κάθε διαχειριστή της Κρατικής εξουσίας μπορεί να φανεί και στην, εν τέλει, όμοια χρήση των μεθόδων καταστολής. Από την ωμή καταστολή, έμμεση και άμεση, των προηγούμενων κυβερνήσεων περάσαμε σε μια περίοδο όπου η κοινωνική συναίνεση, που αναφέραμε πιο πάνω, και που αποσπάστηκε με καπήλευση των κοινωνικών-ταξικών αγώνων από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, δεν έκανε επιτακτική την χρήση των κατασταλτικών μηχανισμών. Περίοδο που έληξε σύντομα, με την εμφάνιση των πρώτων οργανωμένων αντιδράσεων και των πρώτων ρηγμάτων στην κοινωνική ειρήνη, επαναφέροντας την βία, είτε φυσική, με ξυλοδαρμούς διαδηλωτών, εκκένωση καταλήψεων κ.α, είτε μέσω εκβιασμών και ποινικοποιήσεων. Στα πλαίσια αυτά εντάσσεται και η, τουλάχιστον, ανοχή στους νεοναζί της Χρυσής Αυγή. Το ιστορικό προηγούμενο καθώς και η εύκολα αναλύσιμη σημερινή κατάσταση, επιβεβαιώνει την χρήση των νεοναζί ως μακρύ χέρι του Κράτους, του παρακράτους αλλά και του Κεφαλαίου. Είτε στο δρόμο, είτε μέσα στην βουλή λειτουργούν, πέρα από υπερασπιστές των συμφερόντων εφοπλιστών και άλλων εκπροσώπων του Κεφαλαίου, ως φόβητρο για την κοινωνία και μέσο εμπέδωσης της λογικής του μικρότερου κακού.

  Στα 7 αυτά χρόνια των μνημονίων οι αντιδράσεις και η αντίσταση των από τα κάτω σε αυτές τις πολιτικές επιλογές ήταν, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, αναντίστοιχες  της κατάστασης που βιώνουμε.  Οι λόγοι εσωτερικοί και εξωτερικοί. Από την, βαθιά ριζωμένη, λογική της ανάθεσης και της αναζήτησης μεσσία έως την απογοήτευση από τις ήττες και το μη προφανές αποτέλεσμα. Την ολοένα αυξανόμενη ισχύ των κατασταλτικών μηχανισμών και των μηχανισμών απόσπασης της συναίνεσης. Την έλλειψη οργάνωσης και ξεκάθαρης στόχευσης. Είναι ζωτικής σημασίας λοιπόν, όλο και μεγαλύτερα κομμάτια αυτών που βιώνουν στο πετσί τους την εκμετάλλευση να συνειδητοποιήσουν ότι τίποτα δεν έχουν να περιμένουν από τον ξεπουλημένο γραφειοκρατικό συνδικαλισμό, τις πεφωτισμένες ηγεσίες και τα κόμματα. Η ρήξη με την σκληρή πραγματικότητα που μας επιβάλλουν μπορεί να έρθει μόνο μέσα από οργανωμένους από τη βάση,  και με σαφή ταξικά και αντι-ιεραρχικά χαρακτηριστικά αγώνες. Αγώνες πολύμορφους που θα εξαπλώνονται σε κάθε πτυχή της ζωής μας. Από την οργάνωση σε σωματεία βάσης στους χώρους δουλείας και παρέμβασης σε οτιδήποτε αφορά τις ζωές μας στο σχολείο, το πανεπιστήμιο την γειτονιά. Στοχεύοντας και να βελτιώσουμε τις συνθήκες της ζωής μας σήμερα αλλά έχοντας ως τελικό στόχο την καταστροφή αυτού του συστήματος που υπόσχεται μόνο φτώχεια και εξαθλίωση. Στα πλαίσια αυτά είναι απαραίτητη η συμμετοχή, με τα δικά μας χαρακτηριστικά και τον δικό μας λόγο, σε κάθε απεργιακή κινητοποίηση ανεξάρτητα αν αυτή καλείται από τις από καιρό κοινωνικά πτωχευμένες ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ. Εν κατακλείδι, η ανατροπή των πολιτικών λιτότητας και των μνημονίων δεν μπορεί από μόνη της να επιφέρει ουσιαστικά αποτελέσματα αν δεν συνοδεύεται από την προετοιμασία για σύγκρουση με το καπιταλιστικό σύστημα στο σύνολο του και το όραμα για μια κοινωνία αλληλεγγύης, ισότητας και ελευθερίας.

 

 

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ

 

 

Grupo de afinidad

 

 

 

 

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License