Μοτοπορεία για τα "εργατικά ατυχήματα" στις περιοχές του Πειραιά.

Μοτοπορεία για τα λεγόμενα "εργατικά ατυχήματα", με επικέντρωση στον κλάδο των courier-delivery-εξωτερικών, πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Πέμπτης 18/5, σε κεντρικούς δρόμους και πλατείες του Κορυδαλλού, της Νίκαιας και του Κερατσινίου.

post image

Μοτοπορεία για τα λεγόμενα "εργατικά ατυχήματα", με επικέντρωση στον κλάδο των courier-delivery-εξωτερικών, πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Πέμπτης 18/5, σε κεντρικούς δρόμους και πλατείες του Κορυδαλλού, της Νίκαιας και του Κερατσινίου: Μεγάλου Αλεξάνδρου, Ελευθερίου Βενιζέλου, Ταξιαρχών, Πλ. Μέμου, Πλ. Ελευθερίας, Διαμαντίδη, Πλ. Κρήνης, Ελλησπόντου, Πλ. Κουμπάκη (πρώην Σπάθας), Γρ. Λαμπράκη, Πλ. Νίκης, Παύλου Φύσσα (πρώην Τσαλδάρη), Σαλαμίνος, Σμύρνης, Ελ. Βενιζέλου, Λωφ. Δημοκρατίας, Πλ. Λαού. Με συνθήματα, τρικάκια, σημαίες και στάσεις σε πλατείες για μοίρασμα κειμένων και εφημερίδων σε ντελιβεράδες και κατοίκους, τοποθέτηση πανό, αναγραφή συνθημάτων.

Την μοτοπορεία συνδιοργάνωσαν οι τοπικές αυτοοργανωμένες συλλογικότητες Pasamontana (Κορυδαλλός), Εργατική Πτέρυγα (Κορυδαλλός), Μπλόκο στην Εξουσία (Νίκαια), Ρεσάλτο (Κερατσίνι), Συνέλευση της Πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας, με τη συμμετοχή συντρόφων του ΣΒΕΟΔ.

 

Η κάθε τοπική συλλογικότητα είχε αναλάβει την τοποθέτηση των πανό και το μοίρασμα του δικού της κειμένου στην περιοχή της. Το ΣΒΕΟΔ συμμετείχε με τρικάκια και εφημερίδες που αναφέρονταν στην απεργιακή κινητοποίηση που καλεί στις 25 Μάη και στο πλαίσιό της.

 

Το κάλεσμα για την απεργία: http://sveod.gr/   Η εφημερίδα Ρελαντί - απεργιακό φύλλο:
http://sveod.gr/2017/04/12/relantiapergiako/       ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ-ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΧΩΡΟ   ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΜΕ ΟΣΟΥΣ ΜΑΣ ΚΛΕΒΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ  

 

Εικόνες:

από @Αυτοοργανωμένες Συλλογικότητες Κερατσινίου 22/05/2017 3:31 μμ.


post image

Δουλειές - παιχνίδι με το θάνατο. Μόνο που δεν είναι παιχνίδι...

«Δουλίτσα να υπάρχει», μία από τις πιο συνηθισμένες φράσεις της καθημερινότητας. Δουλίτσα, κι ας μη φτάνει ο μισθός ούτε για τα βασικά. Κι ας είμαστε ανασφάλιστοι. Κι ας δουλεύουμε απλήρωτες υπερωρίες. Κι ας βγάζουμε δουλειά για δυο. Kι ας σκύβουμε το κεφάλι. Kι ας καταπατιέται κάθε έννοια «εργασιακού κεκτημένου». Kι ας τσαλακώνεται η αξιοπρέπεια. Kι ας υποθηκεύεται κάθε μέρα η ζωή μας.

Τους τελευταίους μήνες συμπληρώθηκαν νέα κεφάλαια στο βιβλίο των εργατικών ''ατυχημάτων''. Ένα βιβλίο που ποτέ δεν κλείνει και στο οποίο προστίθενται διαρκώς νέες σελίδες, όπου καταγράφονται το σακάτεμα και οι δολοφονίες εργαζομένων στο βωμό του εργασιακού εκβιασμού. Σε εργοστάσια, κατασκευές και βιοτεχνίες (Ελληνικά Πετρέλαια, Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη Περάματος, οδικά έργα κτλ) και σε υπηρεσίες του τριτογενούς τομέα παραγωγής (courier, διανομείς, delivery κ.α.). Ένας καθημερινός, υπόκωφος αλλά αδυσώπητος πόλεμος.

01/12: Στα Everest της πλατείας Βικτωρίας στην Αθήνα σημειώνεται έκρηξη σε φιάλη βουτανίου ενώ εκτελούνταν εργασίες ηλεκτροσυγκόλλησης στο υπόγειο του καταστήματος, όπου λειτουργούσαν το λογιστήριο και η κουζίνα του καταστήματος, με αποτέλεσμα το θάνατο της 38χρονης λογίστρια Βασιλικής Παραστατίδου.

14/02: Ο εργαζόμενος courier στη Speedex, Παναγιώτης Βρεττάρος, σκοτώνεται εν ώρα εργασίας στη Λ. Βουλιαγμένης.

09/03: Ο 22χρονος Μέμο, εργαζόμενος ως διανομέας στο κατάστημα Mikel της Λ. Αθηνών πεθαίνει στο νοσοκομείο έπειτα από πολυήμερη νοσηλεία, λόγω ''ατυχήματος'' με το μηχανάκι του, στις 02/03.

Κι ένα από τα πλέον αδιανόητα -αλλά καθόλου σπάνια- περιστατικά εργοδοτικής βαρβαρότητας: 17χρονος ανασφάλιστος ντελιβεράς στο συνοικιακό σουβλατζίδικο Αλεξανδρινό στην Αγ. Βαρβάρα, σκοτώνεται εν ώρα εργασίας σε δρόμο του Κορυδαλλού. Το αφεντικό σπεύδει στο σημείο του “ατυχήματος” και αποσπά από το μηχανάκι το κουτί που αναγράφει την επωνυμία της επιχείρησης του.

Θανατηφόρα εργατικά ''ατυχήματα'' που πέρασαν -αν πέρασαν- στα ψιλά των έντυπων και ηλεκτρονικών μέσων ενημέρωσης, έτυχαν της αδιαφορίας των επίσημων συνδικαλιστικών φορέων, καταγράφηκαν ως «μεμονωμένα» και «ατυχή» περιστατικά και ξεχάστηκαν από τη σιωπή φοβισμένων συναδέλφων. Μια συνθήκη όπου τα αφεντικά απαιτούν να την ενσωματώσουμε ως παράπλευρη απώλεια της εργασιακής μας πραγματικότητας ώστε να συνεχίσουν ανενόχλητα να προσφέρουν στην «ανάπτυξη της εθνικής οικονομίας».

Ο κλάδος των courier και των διανομέων φαγητού ήταν πάντα από τους πιο υποτιμημένους και αιματηρούς εργασιακούς κλάδους, συγκεντρώνοντας μεγάλο αριθμό νέων ή/και ανειδίκευτων εργαζομένων, υποχρεωμένων να εργάζονται καθημερινά εκτεθειμένοι σε αντίξοες καιρικές συνθήκες (βροχή, κρύο, καύσωνα), πολλές φορές με ιδιόκτητα μηχανάκια, που αναγκάζονται όχι μόνο να τα διαθέτουν αλλά και να συντηρούν οι ίδιοι. Η κινητικότητα και η επισφάλεια που χαρακτηρίζει τον κλάδο επιτρέπει στα αφεντικά, είτε πρόκειται για ιδιοκτήτες μεγάλων αλυσίδων είτε για συνοικιακές επιχειρήσεις και ταχυφαγεία, να αγνοούν επιδεικτικά τα στοιχειώδη μέσα ασφάλειας που, κατά τα άλλα, υποχρεούνται να παρέχουν στους εργαζόμενους. Η παροχή του κατάλληλου εξοπλισμού (κράνος, ένδυση και υπόδηση) για δικυκλιστές είναι μάλλον ένα παλιό ανέκδοτο με το οποίο όμως κανείς πλέον δε γελάει.

Κι ενώ οι μισθοί και η ασφάλεια των εργαζομένων παραπέμπουν σε όλο και πιο εξαθλιωτικές συνθήκες, η πίεση για αύξηση της αποδοτικότητας είναι συνεχής και πλέον οργανώνεται με όρους τεχνολογικής αιχμής. Αφενός όλο και περισσότερες επιχειρήσεις εξοπλίζουν τα μηχανάκια του στόλου τους με συσκευές γεωγραφικού εντοπισμού (GPS), δίνοντας τη δυνατότητα διαρκούς παρακολούθησης των διαδρομών, των στάσεων και των χρόνων που ο κάθε διανομέας διανύει μέσα στην πόλη. Αφετέρου στο χορό της ηλεκτρονικής ρουφιανιάς μπαίνουν και οι ίδιοι οι καταναλωτές με ακόμα πιο ολοκληρωτικούς όρους: με την χρήση ηλεκτρονικών εφαρμογών (efood, forky κτλ), ο κάθε εργαζόμενος/η αξιολογείται ανά παραγγελία της βάρδιας του, σύμφωνα με τα γούστα (ή και τις παραξενιές) του κάθε πελάτη: χρόνος παράδοσης, συμπεριφορά, ντύσιμο, μέχρι και το πώς ο διανομέας πρέπει να μυρίζει!

Μέσα σε αυτή την εκβιαστική συνθήκη, τα εργατικά ''ατυχήματα'' τις περισσότερες φορές ούτε καν καταγράφονται ως τέτοια. Ο εκβιασμός της απόλυσης και της ανεργίας αποτελούν τα κυριότερα όπλα των αφεντικών για να αποσιωπούν κάθε παρόμοιο περιστατικό. Στην καλύτερη περίπτωση, δηλώνονται ως τροχαία ατυχήματα, γεγονός που συνεπάγεται μηδενικές ευθύνες και καμία υποχρέωση για καταβολή αποζημιώσεων από την εκάστοτε επιχείρηση. Οι εργαζόμενοι αντικαθιστούνται και νέα ανθρώπινα εξαρτήματα εισάγονται στην κρεατομηχανή του κέρδους. Η «στραβοτιμονιά», η «κακιά στιγμή», η «απροσεξία» βαραίνει πάντα τους εργαζόμενους και ποτέ τα αφεντικά ή τους πελάτες που πιέζουν για ταχύτητα στις παραδόσεις. Η περαιτέρω εντατικοποίηση του εργασιακού χρόνου σημαίνει ακόμα μεγαλύτερα κέρδη για τα αφεντικά, ακόμα κι αν αυτό μεταφράζεται σε σακατεμένους ή δολοφονημένους εργαζόμενους.

Δεν πρόκειται για κάποιο σύμπτωμα των περιβόητων μνημονίων. Τα εργατικά ''ατυχήματα'' δεν αποτελούν απότοκο της κρίσης του καπιταλισμού αλλά δομικό του στοιχείο και εντείνονται σε περιόδους κρίσεων. Το εργατικό κόστος αποτελούσε πάντα τον πιο ελαστικό παραγωγικό συντελεστή για μια επιχείρηση. Η μείωση των μισθών ή του αριθμού των εργαζομένων και η απαίτηση για περισσότερη δουλειά από τους υπόλοιπους είναι νόμος του καπιταλισμού για την ανάπτυξη και την κερδοφορία του κεφαλαίου.

Στην εποχή που διανύουμε έχει οξυνθεί η επίθεση στις εργατικές κατακτήσεις που κερδήθηκαν με αγώνες ενώ οι ταξικές αντιστάσεις έχουν αναδιπλωθεί. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι δεν έχουμε δυνατότητες αντεπίθεσης. Η συλλογικοποίηση και η αλληλεγγύη μεταξύ των εργαζομένων κόντρα στην εξατομίκευση και τη ματαιότητα, οι διεκδικήσεις και οι ακηδεμόνευτοι ριζοσπαστικοί αγώνες ενάντια στην εκμετάλλευση, την καταπίεση και την αλλοτρίωση μπορούν να αποτελέσουν ανάχωμα στις ορέξεις και τον τσαμπουκά της εργοδοσίας. Για μια κοινωνία χωρίς ταξική διαίρεση, χωρίς αφεντικά και εργάτες.

Δεν είμαστε αναλώσιμοι-αναλώσιμες

 

Σύγκρουση με όσους μας κλέβουν τη ζωή

 

Αντίσταση, αυτοοργάνωση, αλληλεγγύη σε κάθε γειτονιά και εργασιακό χώρο

 

Συνέλευση της Πλατείας Κερατσίνιου-Δραπετσώνας Αυτοοργανωμένος Χώρος Αλληλεγγύης & Ρήξης, ΡΕΣΑΛΤΟ

Εικόνες:


post image

Τα κείμενα των συλλογικοτήτων νίκαιας και κορυδαλλού

Εικόνες:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License