Αντιεξουσιαστική Κίνηση Κομοτηνής: Πανό και μοίρασμα κειμένων ενάντια στο φασιστικό καθεστώς Ερντογάν στην Τουρκία

Παρέμβαση με πανό και κείμενο σήμερα Τετάρτη 14/6 στην Πλατεία Ειρήνης στην Κομοτηνή.

post image

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΕΡΝΤΟΓΑΝ

Στις 15/7/2016, πραγματοποιήθηκε αποτυχημένη προσπάθεια πραξικοπήματος στη γειτονική Τουρκία. Μετά από αυτό η κυβέρνηση Ερντογάν κήρυξε κατάσταση έκτακτης ανάγκης υπό το πρόσχημα της οποίας, ξεπερνάει κάθε όριο στις είδη υπάρχουσες κατασταλτικές μεθοδεύσεις της ενάντια σε όποιον και ότι φαντάζει επικίνδυνο για τις βλέψεις σουλτανοποίησής του. Το μπαράζ διώξεων που ξεκίνησε την επομένη του πραξικοπήματος δείχνει να μην γνωρίζει κανένα όριο και να εντείνεται συνεχώς. Χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι και εκπαιδευτικοί έχουν απολυθεί με συνοπτικές διαδικασίες ενώ υπέρογκος είναι ο αριθμός των προφυλακίσεων που έχουν πραγματοποιηθεί. Σχεδόν όλα τα αντιπολιτευτικά ΜΜΕ έχουν κλείσει ενώ έχουν πραγματοποιηθεί απόπειρες απενεργοποίησης των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Οι επιχειρήσεις της αστυνομίας αλλά και του στρατού σε πολλές περιοχές τη Τουρκίας και του κουρδιστάν είναι πλέον καθημερινές όπως και οι συλλήψεις που πραγματοποιούν. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι ανάμεσα στους χιλιάδες ανθρώπους που βρίσκονται στην φυλακή βρίσκονται και μερικοί από τους βουλευτές του κουρδικού κόμματος. Επίσης, πριν από μερικούς μήνες πραγματοποιήθηκε δημοψήφισμα με ερώτημα την αύξηση των εξουσιών του Ερντογάν στο οποίο επικράτησε η θετική απάντηση και είχε ως στόχο να ντύσει με έναν δημοκρατικό μανδύα τις φασιστικές τακτικές του φιλόδοξου σουλτάνου.

Λόγω αυτής της κατάστασης μεγάλος είναι και ο αριθμός των απεργιών πείνας που έχουν πραγματοποιηθεί τον τελευταίο καιρό με αρκετές από αυτές να φτάνουν σε οριακό σημείο. Μία από τις εκπαιδευτικούς που απολύθηκαν είναι η Νουριγιέ Γκιουλμέν, η οποία είχε συλληφθεί 99 φορές μέσα σε τρεις μήνες, διότι επέλεγε να διαμαρτυρηθεί για την απόλυσή της αλλά και την γενικότερη κατάσταση που επικρατεί στην Τουρκία. Έτσι λοιπόν, έβγαινε καθημερινά στην πλατεία κρατώντας ένα πλακάτ στο οποίο αναγράφονταν κάποιες φράσεις εναντίωσής στις παραπάνω τακτικές της κυβέρνησης. Παρά τις συνεχείς συλλήψεις της, η εν λόγω καθηγήτρια συνέχισε την αντίστασή της, ξεκινώντας απεργία πείνας μαζί με τον επίσης απολυμένο δάσκαλο Σεμίχ Οζακτσά. Κατά την 76η ημέρα της απεργίας πείνας οι δύο εκπαιδευτικοί συνελήφθησαν από την αντιτρομοκρατική και προφυλακίστηκαν, ενώ η απεργία τους συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Οι δύο αυτές προφυλακίσεις σύμφωνα με εισαγγελική πρόταση, έγιναν με σκοπό την αποτροπή γεγονότων όπως η εξέγερση του Γκεζί και οι αγώνες των καπνεργατών του ΤΕΚΕΛ το 2010. Το γεγονός αυτό αποδεικνύει την προληπτική καταστολή που εφαρμόζει το κράτος για να ‘προλάβει’ ανεπιθύμητες κοινωνικές αντιδράσεις, να ξεκαθαρίσει πως οποιαδήποτε μορφή αγώνα θα περιορίζεται με οποιονδήποτε τρόπο, υπό το πρόσχημα της διασφάλισης της «ειρήνης» και γενικότερο να καθιερώσει τον τρόμο και την ποινικοποίηση σε περιπτώσεις διεκδίκησης των αυτονόητων δικαιωμάτων.

Άλλη μια περίπτωση αγώνα διαρκείας, αποτελεί αυτή του 70χρονου πατέρα, ο οποίος πραγματοποίησε απεργίας πείνας 83 ημερών με σκοπό να του παραδοθούν τα οστά του γιού του, ενός απ’ τους 11 αντάρτες που ‘έπεσαν’ στο κουρδικό μέτωπο . Ο άνθρωπος αυτός διεκδικώντας το αυτονόητο δικαίωμά του, να κάνει την ταφή του γιού του, τιμωρήθηκε με πρόστιμο δεκαοχτώ χιλιάδων λιρών για κατοχή δημόσιου χώρου, καθώς πραγματοποίησε την απεργία πείνας σε πάρκο πόλης της Τουρκίας. Σε πολλές περιπτώσεις απεργών πείνας το κράτος δεν έχει διστάσει να χρησιμοποιήσει και την ενδεχομένως πιο ακραία μορφή καταστολής που κατέχει προκειμένου να κάμψει την αντίσταση των αγωνιστών και να πάψουν τις διεκδικήσεις τους, την αναγκαστική σίτιση. Η απεργία πείνας αποτελεί το ύστατο μέσο διεκδίκησης απέναντι στο κράτος, την τελευταία λύση των αγωνιζομένων και όταν απειλείται μια τέτοια ενέργεια από την παρέμβαση των εντολοδόχων του κράτους, απαιτείται η άμεση παρέμβαση του κινήματος.

Παρατηρούμε λοιπόν καθημερινά, μέσα από πολλά παραδείγματα, την μανία που διακατέχει τα κράτη και του κυβερνήτες τους, να περιορίζουν και να καταστέλλουν οποιαδήποτε μορφή αντίστασης και αγώνα. Με τις μεθοδεύσεις της φίμωσης των επαναστατημένων λαών, της λογοκρισίας των μέσων - καθεστωτικών και μη - , με τις διώξεις και τις φυλακίσεις αγωνιστών και την ποινικοποίηση της όποιας ελεύθερης έκφρασης εναντιώνεται στις κυρίαρχες πολιτικές. Πολιτικές όπου έχουν καθιερωθεί μέσα απ’ την χρόνια καταστολή και διαστρέβλωση της πραγματικότητας, απ’ το φασιστικό καθεστώς του Ερντογάν, δημιουργώντας εθνικιστικές αντιλήψεις και ρητορικές μίσους, ενώ συγχρόνως προσπαθεί να αποτρέψει την κοινωνία να ακολουθήσει επαναστατικά πρότυπα, όπως αυτό των κούρδων ανταρτών/ισσων της Ροζάβα. 

Όταν ο φασισμός και ο κοινωνικός κανιβαλισμός γίνονται καθημερινότητα όπως στην περίπτωση της Τουρκίας η αντίσταση και η εξέγερση είναι μονόδρομος. Ο τουρκικός λαός έχει δείξει ότι μπορεί να αντισταθεί στην καταδυνάστευση της ζωής του, με ένα από τα κυριότερα παραδείγματα την προαναφερθείσα εξέγερση του πάρκου Γκεζι το 2013 ενάντια στην καταστροφή του και το χτίσιμο εμπορικού κέντρου στην περιοχή. Ενάντια στο αναχρονιστικό καθεστώς Ερντογάν καλούμαστε να προτάσσουμε την αξία της αλληλεγγύης η οποία δεν γνωρίζει σύνορα και έθνη και να καταστήσουμε σαφές ότι οι Τούρκοι και Κούρδοι αγωνιστές δεν είναι μόνοι τους. Είμαστε δίπλα τους, εκφράζοντας την αμέριστη συμπαράσταση μας και αγωνιζόμενοι για κοινές διεκδικήσεις.

ΑΜΕΣΗ ΕΚΠΛΗΡΩΣΗ ΤΩΝ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ ΝΟΥΡΙΓΙΕ ΓΚΙΟΥΛΜΕΝ ΚΑΙ ΣΕΜΙΧ ΟΖΑΚΤΣΑ

Σ’ ΕΛΛΑΔΑ, ΤΟΥΡΚΙΑ, ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ, Ο ΕΧΘΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΑ

ΚΑΜΙΑ/ΝΕΝΑΣ ΑΓΩΝΙΣΤΡΙΑ/ΗΣ ΜΟΝΗ/ΟΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΚΑΙ ΚΟΥΡΔΙΚΟ ΛΑΟ

Αντιεξουσιαστική Κίνηση Κομοτηνής

Και μεταφρασμένο στα Τούρκικα: 

ERDOĞAN’IN FAŞİST YÖNETİMİNE KARŞI MÜCADELE
15 Temmuz 2016’da, komşu ülke Türkiye’de başarısız bir darbe girişimi gerçekleşti. Bu girişim sonrası Erdoğan hükümeti olağanüstü hal (OHAL) ilan etti ki, bu sayede kendisinin sultanlaşmasına karşı çıkan herkes tehlikeli adledilip eşi benzeri görülmemiş bir baskıyla karşı karşıya kalıyor. Darbe girişiminin ertesinde başlayan kovuşturmalar süreci, sınır tanımıyor ve sürekli genişliyor. Binlerce kamu personeli ve eğitimci işlerinden uzaklaştırılırken, tutuklamaların sayısı da oldukça yüklü. Neredeyse tüm muhalif yayın organları kapatılırken, sosyal medya araçlarının da kapatılması için girişimlerde bulunuldu. Polisin ve ordunun Türkiye ve Kürdistan’daki operasyonları ve gerçekleşen tutuklamalar artık gündelik olmuş vaziyette. Tutuklanan binlerce insanın arasında, Kürt partisinin milletvekillerinin de olduğunu vurgulamakta fayda var. Ayrıca bundan birkaç ay önce, Erdoğan’ın yetkilerinin artırılmasının oylandığı bir referandum gerçekleşti ve sandıktan olumlu cevap çıkmasıyla Sultan’ın faşist taktiklerini demokratik örtü ile süsledi.

Bu durum dolayısıyla son zamanlarda gerçekleşen açlık grevlerinin sayısı da oldukça büyük olmakla birlikte, bunlardan bir çoğu sınır noktaya ulaşmış durumda. İşinden atılan eğitimcilerden biri de Nuriye Gülmen, ki son üç ay içerisinde, işten atılmasına ve Türkiye’de hakim olan duruma karşı gerçekleştirdiği protestolar sonrasında 99 kez tutuklandı. Böylelikle her gün şehir meydanına elinde hükümetin söz konusu taktiklerini protesto eden kelimelerin yazılı olduğu bir pankartla çıkıyordu. Ancak sürekli tutuklamalara rağmen söz konusu eğitimci, işinden atılmış bir diğer eğitimci Semih Özakça ile birlikte mücadelesini sürdürerek açlık grevine başladı. Açlık grevlerinin 76. gününde iki eğitimci, Terörle Mücadele ekipleri tarafından tutuklanarak hapse atıldılar; ki açlık grevleri bugüne değin sürmekte. Bu iki kişinin tutuklanması, savcılık kararına göre, Gezi olaylarına ve 2010’daki TEKEL direnişine katılmak sebebiyle gerçekleştirilmiş. Bu olay, devletin istenmeyen toplumsal direnişleri ‘önlemek’ için, herhangi bir mücadele çeşidinin nasıl sınırlandırılacağını göstermek için, “barış”ı sağlamak adına en doğal taleplerin ve hakların nasıl korku salarak cezalandırılabileceğini göstermek için uyguladığı bir baskıdır.

Bir diğer olay ise, Kürt cephesinde ölen 11 gerilladan biri olan oğlunun kemiklerinin kendisine iade edilmesi için 83 gün açlık grevi yapan 70 yaşındaki babanın durumudur. Bu adam, en doğal hakkı olan oğlunu gömme hakkını talep ettiği için, Türkiye’nin bir parkında açlık grevi yapmak ve kamusal alanı işgal etmekten 18.000 TL para cezasına çarptırıldı. Birçok açlık grevi örneğinde devlet, mücadelecilerin taleplerini geri çekmeleri için en uç şiddet metodlarını kullanmaktan çekinmedi, zorunlu beslemeye kadar. Açlık grevi, devlete karşı talebin en üst düzey aracı olmakla birlikte, aynı zamanda mücadelecilerin son çözümüdür; ve devlet yetkililerince böyle bir girişim engellendiğinde, sokak hareketinin acil müdahalesi gerekmektedir.
Günlük bazda bir çok örnekte görüyoruz ki, devletler ve hükümetler, mücadelenin her çeşidini sınırlamak ve ablukaya almak için müthiş bir takıntı içinde. Ve bunu devrimci halkları lekeleyerek, -rejim yanlısı olan veya olmayan- medyayı sansürleyerek, hakim politikalara karşı direnen mücadelecileri kovuşturarak ve tutuklarayarak, her türlü ifade özgürlüğünü sınırlayarak yapıyor. Erdoğan’ın faşist rejiminin yıllardır uyguladığı baskı ve yanıltma politikaları, milliyetçi algılar ve kin retoriği oluşturduğu gibi, toplumun Rojava’daki Kürt gerillaları gibi devrimci hareketlerden ilham almasını engelliyor.

Türkiye örneğinde olduğu gibi, faşizm ve toplumsal kanibalizm gündelik olunca, isyan tek yol oluyor. Türk halkı 2013’te doğanın talanı ve AVM’lere karşı Gezi Parkı’nda sergilediği direnişte de olduğu gibi, hayatını kendi ellerine almak için direnebileceğini gösterdi. Erdoğan’ın kokuşmuş rejimine karşı sınır ve milliyet tanımayan dayanışma değerini sunmaya, Türk ve Kürt mücadelecilerin yalnız olmadıklarını haykırmaya çağrılıyoruz. Onların yanlarındayız. Sonsuz dayanışma ve ortak talepler doğrultusunda ortak mücadele mesajlarımızı iletiyoruz.

NURİYE GÜLMAN VE SEMİH ÖZAKÇA’NIN TALEPLERİ ACİLEN YERİNE GETİRİLSİN
YUNANİSTAN, TÜRKİYE VE BULGARİSTAN’DA, DÜŞMANLAR BANKALAR VE BAKANLIKLARDA
HİÇBİR MÜCADELECİ DEVLETİN ELİNE YALNIZ BIRAKILMAMALI
MÜCADELECİ TÜRK VE KÜRT HALKLARIYLA DAYANIŞMA

Gümülcine Otorite Karşıtı Hareketi  

Εικόνες:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License