Σημειώσεις για τις ταραχές στο Μενίδι

*****

 

https://apatris.info/simiosis-gia-tis-taraches-sto-menidi/

 

 

Σημειώσεις για τα γεγονότα στο Μενίδι

 

 

Οι τσιγγάνοι πιστεύουν πως έχει κανείς την υποχρέωση να λέει την αλήθεια μόνο στη γλώσσα του.

Στη γλώσσα του εχθρού, το ψέμα είναι υπεραρκετό.

 

Γκυ Ντεμπόρ

 

*

 

Οι ταραχές στο Μενίδι είναι η βίαιη έκφραση του αιτήματος μέρους της τοπικής κοινωνίας για περισσότερη αστυνόμευση. Η συγκεκριμένη αντίφαση, το να πετάει κάποιος δηλαδή πέτρες στους μπάτσους απαιτώντας περισσότερους μπάτσους, δεν πρέπει να ειδωθεί ως κάποιου είδους μαζική σχιζοφρενική δράση αλλά σαν δυναμική απαίτηση για την παροχή της μοναδικής πρόνοιας που προσφέρει πλέον το κράτος στους πολίτες του, ειδικά (αλλά όχι μόνο) σε αυτές τις περιοχές: της αστυνομίας.

 

*

 

Στο Μενίδι, όπως και στη Φυλή, τον Ασπρόπυργο και τα Άνω Λιόσια υπάρχει πολύ έντονο το πρόβλημα της «εγκληματικότητας» δηλαδή της μαζικής παραβατικής συμπεριφοράς, ότι και εάν σημαίνει αυτό, ή για να χρησιμοποιήσουμε μια πιο πολιτική έκφραση υπάρχει έντονο το πρόβλημα κοινωνικού κανιβαλισμού. Πολύ πιο έντονο από ότι στις υπόλοιπες περιοχές της χώρας. Αυτό δημιουργήθηκε έντεχνα από το ίδιο το κράτος. Στις σύγχρονες μητροπολιτικές συνθήκες αυτές οι περιοχές είναι προορισμένες να παίζουν ένα τέτοιο πολλαπλό ρόλο: κρύβουν τους απόβλητους από το υπόλοιπο κοινωνικό σύνολο, αποτελούν περιοχές δράσης της μαύρης οικονομίας και εγκλωβίζουν χωροταξικά τις επικίνδυνες τάξεις. Συνεπώς το πρόβλημα δεν είναι η απουσία κράτους όπως ισχυρίζονται οι διάφοροι καραγκιόζηδες που εκτελούν χρέη τοπικών εξουσιαστών και φυσικά πολλοί αφελείς κάτοικοι αλλά το ίδιο το κράτος που καθορίζει τον ρόλο των συγκεκριμένων περιοχών σε οικονομικό, ταξικό επίπεδο και φυσικά σε επίπεδο αστικού σχεδιασμού.

 

*

 

Από τη πρώτη στιγμή της είδησης ότι ο θάνατος του 11χρονου προκλήθηκε από σφαίρα μέχρι και σήμερα δεν υπάρχει καμία απολύτως απόδειξη ότι το όπλο άνηκε τσιγγάνο. Το γεγονός ότι η βολή ήταν κάθετη δείχνει επίσης και το τυχαίο του γεγονότος ότι δηλαδή ο 11χρονος ήταν θύμα ενός άσκοπου πυροβολισμού στον αέρα. Ταυτόχρονα σε μια περιοχή σαν το Μενίδι όπλα δεν έχουν μόνο οι τσιγγάνοι και φυσικά δεν πυροβολάνε (στον αέρα ή όχι) μόνο αυτοί.

 

*

 

Την Δευτέρα (12/06) και την Τετάρτη (14/06) οι συγκεντρώσεις ενάντιον στους τσιγγάνους επεκτάθηκαν και πέραν του Μενιδίου, συγκεκριμένα στα Άνω Λιόσια και το Αιτωλικό Αιτωλακαρνανίας, - σε μια παράλληλη εξέλιξη υπήρξαν και συγκρούσεις μεταξύ ρομά και υπόλοιπων κατοίκων στο Αίγιο - ενώ υπήρχε σαφής παρότρυνση από τα ΜΜΕ να επεκταθούν και αλλού δίνοντας βήμα σε διάφορους ρατσιστές ανά την ελλάδα να δηλώσουν ότι και αυτοί έχουν πρόβλημα με τους Ρομά και να προαναγγείλουν πιθανές κινητοποίησεις και στις δικές τους περιοχές. Όποιο συνεπώς και εάν ήταν το κίνητρο των πρώτων συγκεντρωμένων στο Μενίδι, αυτοί που συνεχίζουν και επεκτείνουν σε νέες περιοχές της αντι-Ρομά συγκεντρώσεις αν δεν είναι ανοιχτά ναζί, τότε απλά είναι επικίνδυνοι ηλίθιοι που κάνουν τη δουλειά τους.

 

*

 

Η πρέζα και η διακίνηση της στο Μενίδι και αλλού αποτελεί ένα εντατικό κοινωνικό πρόβλημα το οποίο, και αυτό, δεν χρεώνεται στην ανυπαρξία κράτους στην περιοχή αλλά ακριβώς στην ίδια του την ύπαρξη και πιο συγκεκριμένα σε ένα από τα πιο μαύρα κομμάτια του ελληνικού βαθέως κράτους. Οι τσιγγάνοι του Μενιδίου είναι απλά οι μεσάζοντες σε μια τεράστια επιχείρηση με αμύθητα κέρδη την οποία διαχειρίζονται οι ίδιοι άνθρωποι που κατέχουν τεράστιο μερίδιο της οικονομικής (φυσικά όχι μόνο) εξουσίας. Οι περιπτώσεις Μαρινάκη/Γιανουσσάκη του Noor1 που μετέφερε 2 τόνους πρέζα ή του επίσης μεγαλοεφοπλιστή Αγγελόπουλου, το 2004, με 5,5 κιλά κοκαίνη είναι μόνο κάποιες υποθέσεις που έγινα ευρέως γνωστές. Ενδεικτικά: Το 1998 οι εφοπλιστές Χαικάλης και Γατελούζος συνελήφθησαν με 4,5 τόνους κοκαίνης μετά απο συνεργασία ελλήνων και αμερικάνων μπάτσων. Το 2000 ο εφοπλιστής Λαιμός συνελήφθη, στη Βενεζουέλα, για μεταφορά 8,5 τόνων κοκαίνης αλλά την γλίτωσε αφού πρόλαβαν και ξεφόρτωσαν το εμπόρευμα στη θάλασσα. Το 2001, το πλοίο «Σατούρν», ελληνικών συμφερόντων, ξεφόρτωσε στις Αζόρες 1.300 κιλά κοκαΐνης και 200 κιλά στην Πρέβεζα - το δεύτερο τμήμα του φορτίου ήταν αμοιβή του πληρώματος για τη μεταφορά της κοκαΐνης.Τον Μάιο του 2002, ο γαλλικός στόλος άνοιξε πυρ εναντίον του ελληνικού πλοίου «Γουίνερ», ιδιοκτησίας Κοτσορέ και Σεϊντή (ιδιοκτήτες ναυτιλιακών επιχειρήσεων), όταν αρνήθηκε να σταματήσει για έλεγχο - το πλοίο είχε φορτώσει 2,5 κοκαΐνη από μικρά αλιευτικά 200 μίλια ανοιχτά της Κούβας.

 

 

*

 

Μια από της πιο απλές μεθόδους πολεοδομικής καταστολής είναι ο αποκλεισμός των κατοίκων μιας περιοχές μέσω τεράστιων αυτοκινητόδρομων που λειτουργούν σαν απροσπέλαστα τείχη. Αυτός ο σχεδιασμός χρησιμοποιήθηκε στο Λος Άντζελες μετά την εξέγερση του '93 για να χωριστούν οι ''καλές'' από τις ''κακές'' περιοχές. Αυτή τη στιγμή, ανεξάρτητα από το εάν προέκυψε εκούσια ή όχι, το Μενίδι έχει τέτοιου τύπου σύνορα: την Αττική οδό, που το αποκόπτει νότια από τον αστικό ιστό της υπόλοιπης Αθήνας και την Εθνική όδο που το χωρίζουν από το Μαρούσι και την μεγαλοαστική Κηφισιά. Έαν χρειαστεί μελλοντικά η (εύκολη) προσθήκη αστυνομικών μπλόκων στις τρύπες αυτών των δρόμων μπορεί να μετατρέψει την περιοχή σε καθαρό γκέτο. Άλλη μια μέθοδος πολεοδομικής καταστολής, ακόμα πιο απλή, είναι να μην υπάρχουν συγκοινωνίες. Στο Μενίδι από το αθηναικό κέντρο πηγαίνουν δύο λεωφωρεία (Α10,Β10) και στα Άνω Λιόσια ένα (Β12) ενώ σε περιοχές με ίσο ή και πολύ μικρότερο πληθυσμό όπως το Χαλάνδρι ή το Μαρούσι αντίστοιχα υπάρχουν τρείς ή τέσσερις σταθμοί του μετρό.

 

*

 

Ο όχλος που επιτέθηκε στα σπίτια των τσιγγάνων με τις ίδιες του τις πράξεις δεν έκρυψε τίποτα από την ταυτότητα και την ποιότητα του. Οι επιτιθέμενοι έκαψαν και λεηλάτησαν τα τσιγγανικά σπίτια ενώ κάποια στιγμή επιτέθηκαν με πέτρες και στο εν κινήσει και γεμάτο επιβάτες διερχόμενο τραίνο. Όλα αυτά σε μια συγκέντρωση ενάντια στην εγκληματικότητα των τσιγγάνων.

 

*

 

Η επίθεση στην κοινότητα των Ρομά έχει να κάνει και με την μοιρασιά της αγοράς της μαύρης οικονομίας. Η αντίστοιχη με αυτή των τσιγγάνων, ρωσοποντιακή μαφία έχει πολύ καλές άκρες με τους χρυσαυγίτες, που αναμφίβολα βρίσκονται στα οδοφράγματα και που επίσης αναμφίβολα ενδιαφέρονται να βάλουν χέρι σε μια τόσο μεγάλη αγορά.

 

*

 

Οι τσιγγάνοι δεν είναι εύκολος αντίπαλος για τους ναζί, οι οποίοι έχουν σαφέστατα στον πολιτικό τους πρόγραμμα την πρόκληση φυλετικών συγκρούσεων μέσω της διοργάνωσης δράσεων ενάντια στην παραβατικότητα των Ρομά. Το καλοκαίρι του 2012 μια κοινή επιχείρηση μπάτσων – χρυσαυγιτών στα Άνω Λιόσια κατέληξε με τους τσιγγάνους να πραγματοποιούν μικρής διάρκειας εξέγερση με λεηλασίες, συγκρούσεις και οδοφράγματα και τελικά να περικυκλώνουν, πυροβολόντας με καραμπίνες το Α.Τ της περιοχής όπου κατέφυγαν για να σωθούν μπάτσοι και χρυσαυγίτες. Ένα μήνα πριν, συγκέντρωση ενάντια στους ρομά, η οποία κατέληξε επίσης σε κοινή επιχείρηση μπάτσων – χρυσαυγιτών, στο Αιτωλικό Αιτωλακαρνανίας είχε σαν αποτέλεσμα τρεις πυροβολημένους κατοίκους που δρούσαν στο πλευρό των μπάτσων. Η πρόθεση για τόσο κοινωνικά επικίνδυνες κινήσεις εκ μέρους των ναζί υπάρχει ακόμα - και εφαρμόζεται τώρα στο Μενίδι - απλά μέχρι τώρα δεν τους έχει βοηθήσει ο συσχετισμός δυνάμεων.

 

*

 

Ο κοινωνικός αποκλεισμός των τσιγγάνων έχει προαιώνιες ρίζες και βασίζεται σε μια σειρά μυθεύματα και προκαταλήψεις παρόμοια με ότι βίωναν οι εβραικές κοινότητες ή οι μαύροι στον αμερικάνικο νότο. Η συνολικά από φοβική εώς εχθρική στάση των άλλων πληθυσμών απέναντι τους, οδήγησε τους τσιγγάνους στο να αναπτύξουν πολύ έντονα το συλλογικό/κοινοτικό στοιχείο συνδυαζόμενο με έναν ηθικό κώδικα διαφορετικό από τον επικρατόν. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχει ταξική διαστρωμάτωση στο εσωτερικό των τσιγγάνικων κοινοτήτων, αυτή συνυπάρχει με μια σειρά φυλετικές ιεραρχήσεις που βασίζονται στην, από κοινού, προβληματική σχέση με το κράτος και φυσικά στις εσωτερικές οικονομικές αλληλεξαρτήσεις. Είναι ο κοινωνικός αποκλεισμός και η παρανομοποίηση που πριμοδοτεί την επικράτηση της κοινής φυλετικής ταυτότητας σαν συνδετικό στοιχείο μεταξύ των τσιγγάνων και δεν αφήνει χώρο για οποιαδήποτε έκρηξη των εσωτερικών αντιφάσεων στις τσιγγάνικες κοινότητες.

 

 

*

 

Οι κοινότητες των τσιγγάνων δεν έχουν καμία αλληλεπίδραση με μια σειρά από δομικές, για το αστικό κράτος, σχέσεις, όπως για παράδειγμα οι αστικοδημοκρατικές σχέσεις ή ο τομέας της δικαιοσύνης, με την έννοια ότι ούτε της κατανοούν, ούτε φυσικά τις αποδέχονται. Ταυτόχρονα και η σχέση των τσιγγάνων με τον καπιταλισμό είναι προβληματική: οι, νομάδες και έμποροι, τσιγγάνοι δεν μπορούν με κανένα τρόπο να αφομοιώσουν την μισθωτή εργασία.

 

*

 

Εκτός από την ιδιάιτερη σχέση τους με την καπιταλιστική ιδεολογία, οι τσιγγάνοι έχουν μείνει σχετικά ανεπηρέαστοι και από τα κοινωνικά κινήματα που αναπτύχθηκαν τους τελευταίους αιώνες. Η πρώτη συνέλευση για τα όρια του αναρχικού μοντέλου στην επαναστατημένη Βαρκελώνη Ιούλιο του 1936 ήταν για το θέμα των τσιγγάνων. Ενώ έφευγαν όλοι μαζικά απο τις εχθρικές δεξιές περιοχές και ερχόταν στις περιοχές των αναρχικών και ενώ χρησιμοποιούσαν τα δημόσια αγαθά δεν ήταν διατεθειμένοι να δουλέψουν σε καμία κολλεκτιβοποιημενη επιχείρηση.

*

 

Η εικόνα του τσιγγάνου που πουλάει ναρκωτικά, οπλοφορεί και οδηγάει ακριβά αυτοκίνητα είναι το προτεινόμενο μοντέλο της κοινωνίας του θεάματος για τις γκετοποιημένες περιοχές, το αντεσταρμένο κοινωνικό πρότυπο των παραβατικών που με αυτό τον τρόπο γίνεται ακίνδυνο και ταυτόχρονα προσοδοφόρο. Αυτοί οι τσιγγάνοι είναι πρέζάκια της κοινωνίας του θεάματος.

 

 

*

 

Οποιαδήποτε κινηματική παρέμβαση θα πρέπει δυστυχώς να γίνει από έξω, χωρίς να υπάρχει καμία σύνδεση με τις κοινότητες των τσιγγάνων. Αυτό καθορίζει και το εφήμερο μιας οποιασδήποτε παρέμβασης. Σε πρώτο χρόνο το επίδικο είναι στην άλλη πλευρά, στο πώς δεν θα επικρατήσει η φασιστική αφήγηση των γεγονότων καθολικά στην δυτική αττική.

 

 

Βαγιάν

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

από ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΣ (Homo-Naturalis.gr) 16/06/2017 9:46 μμ.


Πολύ καλή προσέγγιση. Προσεγμένη και αποκαλυπτική ανάλυση παραμέτρων  που διακρίνουν τις «δύσκολες»  κοινότητες των Ρομά από άποψη κοινωνιολογικο-πολιτικής και  συναφούς  έρευνας . Και προπαντός μια δίκαιη απόδοση   «τα του Καίσαρος τω  Καίσαρι».

Να προσθέσουμε κάτι.  Ο συντάκτη  περιορίζεται σχεδόν αποκλειστικά στις ελληνικές κοινωνίες των Ρομά.  Σε άλλες χώρες , ειδικά στη Βουλγαρία, Ρουμανία, π. Γιουγκοσλαβία τα πράγματα είναι, αν όχι εντελώς, αλλά διαφορετικά πάντως από την ελληνική πραγματικότητα που αφορά τους  δικούς μας εδώ Τσιγγάνους. Μάλιστα, ακόμα πιο διαφορετικά είναι τα πράγματα στην Ουγγαρία, όπου οι Τσιγγάνοι στην πλειοψηφία τους είναι σχεδόν απόλυτα ενταγμένοι στην Ουγγρική κοινωνία. Ένα ,για παράδειγα, ανύπαρκτο (θα ήταν και παράξενο)  στην ελληνική κοινότητα των Ρομά ( χαρακτηριστικό να σημειώσουμε. Πολλοί από τους Ούγγρους  Τσιγγάνους ψηφίζουν μαζικά με πάθος και φανατισμό. Το χειρότερο,  το ακροδεξιό, ρατσιστικό και …Τσιγγανοφάγο κόμμα του Βίκτορ Όρμπαν  έχει στην Ουγγρική κοινότητα των Ρομά  αρκετούς  οπαδούς! 

Αυτά. Και μπράβο πάλι!


Ενδεικτικά, μερικά όχι και τόσο γνωστές εικόνες από τη σχέση Ρομά και ισπανικής επανάστασης...

Ο Mariano Rodríguez Vázquez ή “Marianet” ήταν Ρομά, οικοδόμος και γενικός γραμματέας της CNT τους μήνες αμέσως πριν και κατά τη διάρκεια της ισπανικής επανάστασης. Μετά την ήττα ήταν από τους υποστηρικτές της παρατεταμένης αντίστασης. Πέθανε εξόριστος κάτω από μυστηριώδεις συνθήκες.

Ο Helios Gómez ήταν από τους πιο ξεχωριστούς καλλιτέχνες της γενιάς του, αναρχοκομμουνιστής, Ρομά που πολέμησε στα οδοφράγματα της Βαρκελώνης αλλά και στο μέτωπο της Αραγωνίας. Ήταν επίσης καλλιτεχνικός υπεύθυνος της ταξιαρχίας Ντουρρούτι. Μετά την ήττα έφυγε (όπως και εκατοντάδες χιλιάδες άλλοι/ες) ως πρόσφυγας στη Γαλλία. Επέστρεψε στην Ισπανία για να συμμετάσχει στην αντίσταση, συνελήφθη και πέθανε στις φυλακές του Φράνκο. Στις φωτό αφίσες του για την εφημερίδα της FAI και για τον θάνατο του Ντουρρούτι.

O Abel Paz στο βιβλίο του Φραγκοσυκιές και Σκορπιοί (εκδ. Πανοπτικόν) αναφέρεται στις σχέσεις Ρομά και αναρχικών στον τόπο καταγωγής του, την Ανδαλουσία.

Εικόνες:

από @γκ 18/06/2017 10:15 πμ.


Μετά τον ρατσισμό από την ανάποδη κάποιων δήθεν υπερασπιστών των ρομά (κάτω τα ξερά σας από τους ρομά) ή την σύσσωμης ενοχοποίηση του ντόπιου στοιχείου με πράξεις ανίερες που αντίστοιχα εναποθέτουν την ευθύνη στο σύνολο της τσιγγανικής κοινότητας στην περιοχή, επιτέλους, ένα κείμενο πιο ξεκάθαρο δυστυχώς φτάνει στο αδιέξοδο και στην έξωθεν λογική παρέμβασης. Αποκλείοντας τις πιθανότητες γέφυρας μεταξύ των δυο παράλληλων κόσμων που σε ένα βαθμό συγκρούονται δίνει την κατεύθυνση ενός αδιεξόδου που αφορά κάθε φορά τη αποτυχημένη λογική: πηγαίνουμε, τους βρίζουμε "ρατσιστές", λέμε καλά λόγια για τους ρομά, φεύγουμε και πίνουμε νικηφόρες μπίρες στα στέκια και ΣΤΗΝ πλατεία. Δυστυχώς, αυτή είναι η πραγματικότητα χοντροκομμένα κι αν θέλουμε αυτήν να την υπερβούμε και να μην αφήσουμε την περιοχή έρμαιο του κανιβαλισμού και της ανάπτυξης παράλληλων κόσμων ας επιχειρήσουμε να βρούμε τις όποιος συσσωματώσεις που μπορούν να υποβοηθήσουν στην δημιουργία γεφυρών, διότι υπάρχει πρόβλημα συμβίωσης. Η ανάπτυξη του σχολικού θεσμού με διεκδικήσεις που αφορά στις ιδιαιτερότητες της γλώσσας των τσιγγάνων, σε μικτά σχολεία, η ανάπτυξη του θεσμού των κοινών πανηγυριών και γιορτών, η νομιμοποίηση της όποιας χειροτεχνικής δραστηριότητας απέμεινε στην κοινότητα των ρομά με την ανάλογη δυνατοτητα διάθεσης των αγαθών, η δημιουργία δομών πρωτοβάθμιας φροντίδα υγείας, η ιστορική ανάδειξη ενός μικτού χαρακτήρα της περιοχής, τέλος, η κοινή άμυνα απέναντι σε φαινόμενα τραγικά όπως η ανάπτυξη εξαρτημάτων της μαφίας των ναρκωτικών, η δημιουργία ζωνών παραγωγικής δυνατότητας με απαίτηση από την Περιφέρεια για χρηματοδότηση είναι μόνο μερικές ιδέες κομβικής όμως σημασίας για την παραμελημένη για ντόπιους και ρομά περιοχή. Αποτελεσματικό ρόλο θα παίξουν τα σωματεία των εκπαιδευτικών, πολιτιστικοί σύλλογοι και βεβαίως επίσημες δομές των τσιγγάνων και τέλος πάντων ΠΡΟΣΩΠΑ, που έχουν επιδείξει στο παρελθόν έναν ανάλογο προβληματισμό. Κάθε άλλη κίνηση δεν είναι τίποτε παραπάνω από μια επιβολή έξωθεν με τις όποιες προθέσεις που δεν αντιλαμβάνονται την πραγματικότητα και τα τείχη που έχουν υψωθεί σε αυτούς τους παράλληλους κόσμους, που εξιδανικεύονται από τις δυο πλευρές ως αποκλειστικά υπάρχουσες και κυριάρχες. Οπωσδήποτε το κράτος είναι το κεντρικό πρόβλημα. Η επεμβατική λογική του δεν πρέπει να ακολουθάται και από τους ανθρώπους του κινήματος με την όποια πρόθεση κι αν υπάρχει. 

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License