«…Δημόσιο είναι το ταξικό συμφέρον των οικονομικών κολοσσών… πρόσφατες δύο αποφάσεις του Αρείου Πάγου για τον μη έλεγχο φορολογουμένων μετά την πενταετία, και για την απλήρωτη εργασία…
σε μία εποχή εργασιακού κανιβαλισμού και ενώ το Σώμα Επιθεώρησης προσπαθεί να επαναφέρει την [αστική, ας μην γελιόμαστε] κανονικότητα, ο Άρειος Πάγος ακυρώνει με κάθε εργατικό νόμο για την μη καταβολή μισθών και όλο τον πόλεμο κατά της εργασιακής αυθαιρεσίας…
με το πρόσχημα των ανεξάρτητων αρχών το ίδιο έπραξε και το ΣτΕ προσπαθώντας να ακυρώσει την καταβολή τιμήματος από τα τηλεοπτικά κανάλια στο δημόσιο…
το ίδιο το ΣτΕ προτιμά ελεγχόμενους κομματικά διευθυντές σχολικών μονάδων από την ανεξαρτησία των εκπαιδευτικών που αποφασίζουν δι’ αιρέσεως για τον διευθυντή τους…
Η περίπτωση του Τάσου Θεοφίλου που καταδικάστηκε πρωτόδικα σε 25 έτη κάθειρξης κι έχασε 4 χρόνια από τη ζωή του φυλακισμένος άδικα και η περίπτωση της Ηριάννας που καταδικάστηκε σε 13 έτη επειδή “τα είχε” με έναν που θεωρήθηκε ύποπτος -αλλά αθωώθηκε-, αποδεικνύουν ακριβώς τον πλέρια αντιδραστικό χαρακτήρα της δικαιοσύνης…

τα δύο δικαστικά σώματα αποκαλύπτουν όλο και βαθύτερα τον εξίσου βαθιά αντιδραστικό του χαρακτήρα ως ισχυρό παράγοντα επιβολής της κυριαρχίας του κεφαλαίου και προστασίας της απειλούμενης εξουσίας του. Έτσι, καταφεύγει στον περιορισμό τον κοινωνικών ή εργασιακών δικαιωμάτων είτε ακόμα και στην ολοκληρωτική κατάργησή τους, αποδεχόμενο τη λογική της “εκτάκτου ανάγκης” προς το όνομα ενός αλλήθωρου δημόσιου συμφέροντος. Αλλήθωρου επειδή άλλοτε το θέτουν στο επίκεντρο της λογικής των αποφάσεων για νομιμοποιήσουν τα «παρασυντάγματα» των μνημονίων κι άλλοτε το προσπερνούν προς όφελος του αστικού κεφαλαίου…»

https://isotis.wordpress.com/g8d/

https://isotis.wordpress.com

από @ 16/07/2017 11:16 πμ.


Ο Θεοφιλου εχασε 5 χρονια απο τη ζωη του και οχι 4, που γραφετε.

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License