[Αθήνα] Για τις καταστροφές στην Ερμού

μια πολιτική τοποθέτηση και ανάληψη ευθύνης

Την Δευτέρα 17 Ιουλίου και μόλις 4 ώρες από την απόφαση του Εφετείου για συνέχιση της κράτησης Ηριαννας και Περικλή καλέστηκε άμεση συγκέντρωση αλληλεγγύης στο Μοναστηράκι.

Υπήρξε προσέλευση τουλάχιστον 800 συντρόφων από το φάσμα του Α/Α κινήματος και της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς εντός μόλις 3 ωρών για στόμα με στόμα προπαγάνδιση της συγκέντρωσης.

Παράλληλα με την διαδρομή της πορείας προς το Σύνταγμα, υπήρξε η επιλογή από κομμάτια του κόσμου για παράλληλη επίθεση στα καταστήματα της Ερμού. Η επιλογή πλαισιώθηκε μαζικά, όχι μόνα στον αριθμό των ατόμων που συμμετείχαν στην δράση αυτη καθαυτή, όσο και στη ομοθυμία των συμμετεχόντων της πορείας οτι αυτές οι καταστροφές ήταν μια πράξη δικαιολογημένη και υπερασπίσιμη.

Δεν είναι δυσκολο να φανταστεί κανείς οτι τα μίντια θα βιαστούν να απονοηματοδοτησουν αυτές τις πράξεις σαν κινήσεις "τυφλές", "ωμής βίας" και στην τελική χωρίς κάποια διαλεκτική με τον "τελικό σκοπό", την απελευθέρωση δηλαδή την Ηριάννας και του Περικλη.

Τα μίντια, ιδιαίτερα μπροστά στο κοινωνικό ρεύμα που χτίζεται για την απελευθέρωση Η/Π, θα κουνήσουν ξανά το δάκτυλο και θα υποδείξουν τον "σωστό διαδηλωτή", τον "σωστό κινηματία". Αυτόν ο οποίος οφείλει να δεχτεί τις αποφασεις του δικαστηρίου με σύνεση, με ψυχραιμία. Αυτόν που μπορεί να βγάζει ψηφίσματα, να μαζεύει υπογραφές, αλλά μέχρι εκεί.

Οι καταστροφές στην Ερμού ήταν μια δήλωση.

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΙΡΗΝΗ ΧΩΡΙΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

Το κίνημα έχει δυνατότητες να προπαγανδίζει, να οικοδομεί κοινωνικές συμμαχίες, να διεκδικεί το δίκιο του και μέσω των διαφόρων κοινωνικών ταυτοτήτων και εξειδικεύσεων που το απαρτίζουν (βιολόγοι, αθλητές, μουσικοί, κερδκίδες, νεολαίοι κ.α.).

Έχει όμως και την δυνατότητα να δαγκώνει.

Με απόλυτη προσοχή στα λεπτά όρια μεταξύ μαχητικότητας και αυτο-αναφορικού μαχητισμού, η σύγκρουση με το κράτος και τις εξουσίες του έχει και υλικές κατευθύνσεις. Ο αγώνας απέναντι σε μηχανισμούς με πραγματική υλική εξουσία, που με μία υπογραφή σε κλειδώνουν φυλακή, δεν μπορεί και δεν πρέπει να παραμείνει σε ένα επίπεδο αντιπαράθεσης επιχειρημάτων, ουσιαστικά σε έναν διάλογο κουφών.  Πλέον πρέπει να γίνει κατανοητό προς κάθε κατεύθυνση πως κάθε ώρα, κάθε μέρα που η Ηριάννα και ο Περικλης βρίσκονται φυλακή θα είναι ημέρα ασύμετρου κόστους.

Αλήθεια υπάρχει καμία αυταπάτη οτι με 2 ανθρώπους φυλακή για τις κοινωνικές τους σχέσεις, η τουριστική βιομηχανία της Αθήνας θα συνεχίσει να δουλεύει κανονικά ?

Ας αναλάβουν όλοι τις ευθύνες τους για αυτό που πρόκειται να ακολουθήσει

 

Υ.Γ. Δεν παλεύουμε μόνο για την Ηριάννα σαν άτομο αλλά για την "Ηριάννα" σαν παράγωγο των διωκτικών μηχανισμών

Το ζήτημα των διώξεων κοινωνικών σχέσων οφείλει να είναι για το κίνημα ενα ζήτημα υπαρξιακής σημασιάς. Οφείλουμε να μπούμε στον αγώνα δυναμικά όχι απλά για την Ηριάννα αλλά για να βάλουμε φρένο στον μηχανισμό που παράγει και θα συνεχίσει να παράγει "Ηριάννες". Έτσι η πολιτική στοχοθεσία μας, οφείλει να ξεφεύγει από την υπεράσπιση απλά και μόνο της μεμονωμένης υπόθεσης και να βάζει παράλληλα και κεντρικα ζητήματα . Να μιλήσουμε για τον Τρομονόμο, τις πολιτικές και τους πολιτικούς που τον στηρίζουν

συμμετέχοντες/χουσες στα γεγονότα της Ερμού

 

από (Α) 18/07/2017 2:02 μμ.


Η κατάληξη του άρθρου αδικεί την πολύ σωστή παρέμβαση-δήλωση, γιατί πολύ απλά η τουριστική βιομηχανία δεν εδρεύει στην Ερμού. Εκεί είναι ένας εμπορικότατος δρόμος, ναι είναι σύμβολο αλλά όχι του τουρισμού. Η τουριστική βιομηχανία είναι στην Πλάκα και οπουδήποτε αλλού με παρόμοια χαρακτηριστικά.

από tr@nslator 18/07/2017 7:43 μμ.


[Athens] For the disasters in Ermou street (the most popular shopping street in the center of Athens)

 

a political positioning and taking responsibility


On Monday 17 July and just 4 hours after the decision of the Court of Appeal to continue the detention of Irianna and Periklis, an immediate solidarity gathering-demonstration was called in Monastiraki square (crowded metro station in the centre of Athens).

There were at least 800 comrades from the spectrum of the Anarchist/Anti-authoritarian movement and the out-of-parliament left in just 3 hours for mouth-to-mouth propagation.

Along with the way of the demo to Syntagma square (the central square of Athens, in front of the parliament), there was the choice by part of the demo for simultaneous attack to the shops of Ermou street. The choice was massively framed not only by the number of people involved in the action itself, but also by the participants' eagerness-unity that these disasters were a justifiable and defensible act.

It is not difficult to imagine that the media would hurry to deconstruct these acts as "blind", "brutal" moves and finally without any dialectics with the "ultimate purpose", ie the release of Irianna and Periklis.

The media, especially in front of the social stream built for the liberation of I/P, will move once again the finger and indicate the "right protester", "the right movement participant". The one who has to accept the court's judgments wisely, calmly. Whoever can make resolutions, gathers signatures, but up to there.

The destruction in Ermou street was a statement.

THERE IS NO PEACE WITHOUT JUSTICE

The movement has the potential to propagate, build social alliances, assert its right also through its various social identities and specializations (biologists, athletes, musicians, youth, etc.).

But, it also has the ability to bite.

With absolute attention to the delicate boundaries between combativeness and self-referencing fighting, the conflict with the state and its powers also has material directions. The struggle against mechanisms with real material authority, that with a signature they can lock you in prison, can not and should not remain at a level of controversy in arguments, essentially a deaf dialogue. Now, it must be understood in every direction that every hour, every day that Irianna and Periklis are in jail, will be a day of incommensurate(/asymmetric) cost.

Honestly, is there any illusion that with 2 people in prison for their social relations, the tourist industry in Athens will continue to work normally?

Let them all take their responsibilities for what is going to follow

 

PS. We are not only fighting for Irianna as a person but for "Irianna" as a derivative of persecution mechanisms

The question of persecution of social relations must be a matter of existential significance for the movement. We have to enter the struggle dynamically not just for Irianna but to stop the mechanism that produces and will continue to produce "Iriannas". So our political targeting must escape from the mere defence of the individual case and put at the same time central issues. Let's talk about the "terror law" (http://www.eksegersi.gr/Επικαιρότητα/23496.Ο-τρομονόμος-με-απλά-λόγια), the policies and the politicians who support him

Participants in the events of Ermou

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License