"ΓΝΩΣΕΣΘΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑΝ, ΚΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕΙ ΥΜΑΣ» (Ευαγγελιστής Ιωάννης)

Η ζωή είναι πολλές φορές  μια δύσκολη  πορεία υποχρεωτικής «κολύμβησης» στη «θάλασσα»των  προβλημάτων και των αναποδιών , που μπορεί να είναι και  «πέλαγος φουρτουνιασμένο». Αν είσαι δυνατός, με γνώσεις και άσκηση στην  κολυμβητική ικανότητα ,καταφέρνεις να διασωθείς  τις φορές που πέφτεις ή σε ρίχνουν στα νερά.  Αν παραδοθείς, χάνεσαι, ή  καταλήγεις ναυαγός σε άγνωστη βραχονησίδα.

Οι ναυαγοσώστες λένε  πως όταν  κάποιοι που κολυμπούν   συνειδητοποιήσουν μια στιγμή ότι  απομακρύνθηκαν από την ακτή σε  βαθιά νερά και δε γνωρίζουν  καλό κολύμπι, καταλαμβάνονται  από φόβο, και πανικό. Κι αν   καταφέρουν  και αρπαχτούν από μια προεξοχή βράχου , αρνούνται  να απαγκιστρωθούν, όχι μόνο για να επιδιώξουν με τις δικές τους δυνάμεις μια νέα προσπάθεια προσέγγισης της στεριάς, έστω κι αν είναι  ακριβώς δίπλα τους, αλλά ούτε καν αφήνονται  ή διστάζουν για ώρα  να αφεθούν στα χέρια ακόμα και έμπειρου ναυαγοσώστη, που εύκολα και ακίνδυνα  μπορεί να τους  βγάλει έξω. 
Ο φόβος, όταν  δεν είναι υπερβολικός,  είναι φυσικό να διακατέχει τον άνθρωπο. Πολλές φορές, μάλιστα,  είναι απαραίτητο συναίσθημα  της ζωής, επειδή λειτουργεί αποτρεπτικά και σωτήρια απέναντι στον κίνδυνο. Η εμμονή, η παράδοση στο συνεχή  φόβο, όμως,  είναι παραίτηση,  δειλία, αρρώστια ψυχής.

Η ζωή είναι πολλές φορές  μια δύσκολη  πορεία υποχρεωτικής «κολύμβησης» στη «θάλασσα»των  προβλημάτων και των αναποδιών , που μπορεί να είναι και  «πέλαγος φουρτουνιασμένο». Αν είσαι δυνατός, με γνώσεις και άσκηση στην  κολυμβητική ικανότητα ,καταφέρνεις να διασωθείς  τις φορές που πέφτεις ή σε ρίχνουν στα νερά.  Αν παραδοθείς, χάνεσαι, ή  καταλήγεις ναυαγός σε άγνωστη βραχονησίδα.

Οι περισσότεροι, ως τέτοιοι ναυαγοί της ζωής   από το φόβο του άγνωστου, την ανασφάλεια, την  αδυναμία επαναπροσδιορισμού-επαναχάραξης   πορείας και  νέου σταθερού προσανατολισμού, παραδίδονται αμαχητί και παραιτούνται από τον αγώνα. Συνήθως,  μέσα στον πανικό και τη σύγχυση που τους διακατέχουν, αρπάζονται μόνιμα ή ευκαιριακά  από διάφορους  «γάντζους» κυρίως τη θρησκεία, τους λογής  «διαλογισμούς» και τις «μυήσεις», τις ιδεοληψίες, τις εμμονές (π.χ ερωτικές- σεξιστικές και παρεμφερείς εξαρτήσεις ),  το οπαδιλίκι κ.α. Κι αν νιώσουν ασφαλείς ή νομίσουν πως είναι με  τέτοιες επιλογές- απολήξεις της ζωής τους ,συνήθως καταλήγουν όχι μόνο  να μη  διανοούνται απαγκίστρωση από τη «βολή» τους, αλλά καθίστανται «βασιλικότεροι του βασιλέως», φανατικοί, αρτηριοσκληρωτικοί, ανυποχώρητοι.

Οι μεγάλες συμφορές που έπληξαν τον άνθρωπο στην  ιστορική του εξέλιξη, όταν δεν ήταν φυσικές, σχετίζονταν σχεδόν πάντα με  παθογένειες, όπως πόλεμοι, επιθέσεις, σφαγές, αρπαγές, σκληρότητα και  έλλειψη ανθρωποκεντρικής ιδεολογίας.  Και οι περισσότερες, αν όχι όλες, οφείλονται στην αποδυνάμωση του φυσικού  Νου και την αδυναμία του πλέον  να τιθασεύσει  βίαια ένστικτα, προκαταλήψεις,  εμμονές, προσκολλήσεις.  Η  ανικανότητα αυτή αποστασιοποίησης του μυαλού και του συναισθήματος  από παράλογες, άγριες, ακατανόητες συμπεριφορές και η παράδοση του «εγώ στην κυριαρχία των ενστίκτων»,  δε θα υπήρχαν στην περίπτωση  που λειτουργούσε  ο καθαρός, ο αυθεντικός  Νους στην  «πρωτόγονη», παρθενική  μορφή του. Όταν με τέτοια χαρακτηριστικά λειτουργεί ο Νους του ανθρώπου,  οδηγείται πάντα  σε φυσικές, κατανοητές, αυτονόητες και λογικές συμπεριφορές.
Οι μαρξιστές ιστορικοί, οι αποκαλούμενοι οπαδοί του διαλεκτικού, ιστορικού υλισμού (αδόκιμος όρος)  θεωρούν απολύτως, ούτε καν με ενδοιασμούς, πως  αυτή διαστροφή του Νου, που εκφράζεται με την αρπακτικότητα, την  προσκόλληση  στα υλικά πράγματα, στην κατάκτηση (ιμπεριαλισμός), την οικονομία, το χρήμα, την εξουσία, και τα παρεπόμενά τους  είναι η ΜΟΝΑΔΙΚΗ αιτία των συγκρούσεων και των διενέξεων των ατόμων και των κοινωνιών μεταξύ τους. ΄Ετσι ερμηνεύουν οι μαρξιστές με μια απλή και συνοπτική διαδικασία  τις αιτίες των πολέμων και των μαχών. Στον αντίποδα  η ιδεαλιστική προσέγγιση της ιστορίας (και τούτος μη κατανοητός όρος). Οι οπαδοί της ιστορικοί και φιλόσοφοι απορρίπτουν την ύλη  ως προϋπάρχουσα του πνεύματος, της ιδέας .  Εξηγούν και ανάγουν το «κακό», την επιθετικότητα, την κατάκτηση, τον πόλεμο σε αιτίες ΚΥΡΙΩΣ ιδεοληπτικές ή ιδεολογικές. Απλοϊκή ερμηνεία, αν μη τι άλλο,  υποκρύπτουσα τις περισσότερες φορές και  σκοπιμότητα, στράτευση, υποβολιμαία εκδοχή.

Αναφέραμε  τα παραπάνω χαρακτηριστικά παραδείγματα αποδοχής, προσκόλλησης, εμμονής    του ανθρώπου σε συμπεριφορές ζωής ,οι οποίες  πιστεύουν  πως υπαγορεύονται ή επιβάλλονται  από μια  «Αλήθεια» την οποία  μάλιστα  καθιστούν μοναδική   , κυρίαρχη,  και αποκλειστική, απορρίπτοντας ή υποτιμώντας, όσες οι άλλοι με τη σειρά τους αποδέχονται κι αυτοί ως δικές τους, μοναδικές και καταλυτικές  αλήθειες. Και φυσικά δε διανοούνται  και δεν (από) δέχονται ποτέ   πως μια τέτοια πεποίθηση-στάση του ανθρώπου, είναι απολύτως λαθεμένη για ένα και μοναδικό λόγο. Η ίδια η  Φύση δεν (κατα)δέχεται μοναδικότητα ούτε μετα-εξω-φυσική προέλευση  στην  αλήθεια. Ούτε επομένως την εκλαμβάνει ως ΜΙΑ ,ως ΣΩΜΑ, αλλά ως ένα σύνολο ,ένα πλήθος, αμέτρητων  αληθειών, μικρών ή μεγάλων.
Αν υπάρχει μια και μοναδική αλήθεια στη Φύση είναι τούτη: ΄Ο,τι είναι μάθημα από  εκείνη δεν επιδέχεται αμφισβήτηση. Είναι νόμος. Και αν υπάρχει μια «Λυδία λίθος» πάνω στην οποία δοκιμάζεται η αξία ή απαξία μιας πράξης, το «κακό» και το «καλό», το «ηθικό» και το «ανήθικο», αυτή και πάλι είναι η Φύση. Σοφή μια τέτοια επιλογή, αφού έτσι ο άνθρωπος απαλλάσσεται-προφυλάσσεται  από λάθη,  στρεβλές πορείες ,αντιλήψεις πιστεύω . Γνωρίζει εξ αρχής πως η αποδοχή της φυσικής αλήθειας είναι δύναμη, κατίσχυση και επιτυχία της ζωής. Η Φύση δεν αναγνωρίζει ουδεμία άλλη διαφορετική  αλήθεια ,καμιά άλλη  πηγή εκπόρευσης ηθικής, καμιά διδασκαλία  Μεσσία και Σαμάνου.

 Αν,  επομένως, η πολυπλοκότητα και το απειράριθμο των αληθειών,   είναι φυσική επιταγή, ουδείς, άλλος πλην της Φύσης, μπορεί να διεκδικεί το «αλάθητο».  Τα «ευαγγέλια» όλων των ειδών είναι απαγορευτικά για τη Φύση. Χίλιοι δρόμοι    οδηγούν στην κατάκτηση των διαφόρων  αληθειών  , ουδέποτε ένας. Μπορεί ,όμως,  και κανένας  να μην οδηγεί σ΄αυτές  ,αφού δεν αποκλείεται  να μην υπάρχει  η συγκεκριμένη αλήθεια που αναζητάμε.  Λέμε ας πούμε. α. Μια «Δύναμη» δημιούργησε τον κόσμο. β . Από  τύχη, σύμπτωση έγινε ο κόσμος. γ. Ούτε το ένα  ούτε το άλλο. ΄Ετσι ήταν  πάντα ο κόσμος. δ. Τίποτα από τα τρία. Απλά δε γνωρίζουμε την αλήθεια.  ΄Ομως και η τελευταία αυτή «αλήθεια» (δ) μπορεί  να είναι «ψευδής» ,αφού αναιρεί τις τρεις πρώτες ή άλλες που δεν έχουν διατυπωθεί ακόμα είτε από έλλειψη γνωστικής, γλωσσολογικής ικανότητας είτε ακόμα νοηματικής δυνατότητας προσέγγισης άλλων, διαφορετικών οπτικών γωνιών  και εννοιών από τις ανθρώπινες.
Οι σοφιστές φιλόσοφοι  της αρχαίας Αθήνας προσέγγισαν την ορθότητα  της πολυπλοκότητας της Αλήθειας ,αλλά  αποδέχονταν μόνο την υποκειμενική αλήθεια, η οποία με  τη σειρά της όριζε και  χαρακτήριζε ό,τι εκείνη επέλεγε ως τέτοια. Αλλά, η υποκειμενικότητα της αλήθειας είναι κι αυτή λάθος φιλοσοφική προσέγγιση, γιατί αναιρεί δύο βασικές,  φυσικές αρχές α.Τη μοναδικότητα της φυσικής ,ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗΣ αλήθειας και β. Την πολυπλοκότητα και πολυποικιλότητα των επί μέρους αληθειών.

Για παράδειγμα. Δεν μπορεί σε καμιά περίπτωση το ποτήρι άλλος να το βλέπει ως πραγματικό ποτήρι, άλλος ως σουρωτήρι και ένας τρίτος ως … όπλο. Μπορεί να αποκτήσει κι αυτά τα χαρακτηριστικά δευτερευόντως.  Όμως, το ποτήρι αντικειμενικά και πρωτίστως, έχουμε αποφασίσει πως  είναι ποτήρι, γιατί  έχει συγκεκριμένη λογική χρήσης και αν κάποιος αρνείται να το δει έτσι και προτάσσει τη δική του αλήθεια για προσδιορισμό της  πραγματικής έννοιας του ποτηριού, τότε ως αντιστρατευόμενος τη μια και μοναδική αντικειμενική αλήθεια, αυτή της  λογικής, έχει κλονισμένη ή ανύπαρκτη  διανοητική ισορροπία. ΄Η  ακόμα μπορεί να έχει «τρικυμία εν τω κρανίω», αφού συγχέει  τη φαντασία με την πραγματικότητα, ή  υποτάσσει τη λογική στο συναίσθημα και το φαντασιακό ,ακόμα και στο προσωπικό συμφέρον.  
Ούτως ή άλλως, η Φύση μοναδικό, αυθεντικό κριτή των πράξεων, των επιλογών, των απόψεων, των κρίσεων του ατόμου καθορίζει το ΝΟΥ. Εκείνος στην καθαρή   τη μη «εσκοτισμένη» μορφή του είναι ίδιος για όλους και δεν αποκλίνει σε ακατανόητες, μη λογικές και αντικειμενικές ιδέες και συμπεριφορές.

΄Οποιος ανάγει τη δική του θεώρηση των πραγμάτων ως  μια από τις πολλές   αλήθειες, δε διαπράττει σφάλμα. Εκείνος, όμως που την ίδια θεώρηση την αναγορεύει σε μοναδική και αποκλειστική «Αλήθεια», διαπράττει τερατώδες σφάλμα. Αν, όπως λέγαμε, ως ναυαγός της ζωής,  βρίσκει την όποια εξάρτηση (ιδεοληψία, εμμονή ,εξάρτηση, βίτσιο)  ως βράχο που γαντζώθηκε, δε θα είχε κατάκριση. Θα ήταν μια αλήθεια, αν αποδεχόταν πως η κατάληξή σε ΟΠΑΔΟ ή ΔΟΥΛΟ  ήταν  αδιέξοδη συνέπεια, αφού δεν μπόρεσε να παλέψει τις τρικυμίες  της «θάλασσας» που έπεσε και κατέληξε ως  ναυαγός σε υπεσχημένο παράδεισο  απαλλαγής από τα δεινά ή και οριστικής σωτηρίας του.  Είναι μια πραγματικότητα την οποία αποδεχόμαστε ως αλήθεια. Αν είναι σωστή  αυτή η  πραγματικότητα τώρα  ή όχι, οφείλει να τη δοκιμάσεις  στη «Λυδία λίθο»,  τη Φύση, όπως την καθορίσαμε  πιο πάνω. Είναι εκείνη, που έχει και τον τελευταίο λόγο, που   θα  δείξει το σωστό ή το λάθος, το  ηθικό ή το ανήθικο της επιλογής του. Εν προκειμένω, η Φύση δε δέχεται κανόνες ζωής που καθορίζονται  από το λεγόμενο «super ego» ή  τις άλλες αποδοχές των   ανθρώπινων κοινωνιών. Δε δέχεται επίσης ανόητες κατασκευές αφύσικων ηθικών νόμων και συμπεριφορών από  Μεσσίες και Σαμάνους. Ούτε εμμονές και εξαρτήσεις, που στερούν τη ελευθερία, αποδυναμώνουν τη λογική ή και την μηδενίζουν.  

΄Αρα η παραμονή του ατόμου σε μια  αφύσικη ιδεοληπτική  κατάσταση εξάρτησης,  θα το  οδηγήσει σίγουρα σε αδιέξοδο, σε λάθος πορεία. Ακόμα χειρότερα, αν τη δική του  αλήθεια την  καθιερώσει  σε δόγμα, σε μοναδική και αξεπέραστη αλήθεια, την οποία  οφείλουν να την αποδεχτούν ασυζητητί και οι άλλοι. Σ΄αυτή την περίπτωση   διαπράττει «΄Υβριν»  μια και απορρίπτει την αντίληψη της Φύσης για την αλήθεια,που περιγράψαμε. Η ζωή έχει νόημα και αξία ,αν τη δει κανείς και τη ζει  στη διάσταση που την όρισε η ίδια η Φύση. Τότε μπορεί να διεκδικήσει την αλήθεια  πως ζει φυσιολογικά.  Αν αντικαταστήσει την υποχρεωτική αυτή συμμόρφωση της ζωής του σε άλλους κανόνες, σε μη φυσικούς νόμους, τότε είναι σίγουρο πως δεν ακολουθεί την αλήθεια, δεν πορεύεσαι σε   ασφαλή δρόμο. Πρώτος και βασικός κανόνας αυτού του τρόπου ζωής που ορίζει η Φύση, είναι η καθολική αποδοχή της κυριαρχίας του «άδολου», του  ασυσκότιστου  ΝΟΥ, ως μοναδικού  εργαλείου παραγωγής λογικής, ηθικής,  φυσικής ,ανθρωποκεντρικής ζωής. Όταν ανατρέπεται ή δεν τηρείται αυτός ο κανόνας, τότε το άτομο και οι κοινωνίες είναι σίγουρο πως πορεύονται σε λάθος ατραπούς, οι οποίες με τη σειρά τους οδηγούν σε λαθεμένους, αφύσικους τόπους κατοίκησης.

Η μόνη αλήθεια είναι ότι το σεξ είναι η κινητήριος δύναμη καθόλη την ιστορία της ανθρώπινης κοινωνικοποίησης. "Το μ@@νί σέρνει καράβι" δεν αφορά μόνο τους ναυτικούς, αφορά το σύνολο των ανθρώπινων όντων. Αν ο όρος σας φαίνεται σεξιστικός, είναι γιατί όλη η ανθρώπινη κοινωνία είναι οικοδομημένη πάνω σε σεξιστικά πρότυπα. Οι ίδιοι για να μη φανούν του λιμανιού το λένε, "πίσω από κάθε ισχυρό άνδρα κρύβεται μια γυναίκα". Και οι έλληνες ζουν εξ' αυτού την πολιτική που χάραξε ο "μέγας και αείμνηστος" Ανδρέας Παπανδρέου, εμπνεόμενος για λύσεις στα προβλήματα του τόπου καθώς έσκυβε στο μ@@νί της Λιάνη για να τα δει καλύτερα τα προβλήματα του τόπου βολεύοντας ημετέρους και γαλουχώντας γενιές και γενιές νέων παιδιών στα πρότυπα ζωής του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ... Πλείστα όσα τα παραδείγματα, η Μελάνια κυβερνά τις ΗΠΑ ή ο Τραμπ ας πούμε. Η Θεοδώρα συνέχισε το Βυζάντιο (και κατέσφαξε 30-40 χιλιάδες νοματαίους, νεολαίους κυρίως) κι όχι ο Ιουστινιανός που φοβόταν το λυντσάρισμα.
Αυτή η πρωταρχική αλήθεια για το σεξ, οδηγεί τους άντρες κυνηγούς στην απόκτηση περισσότερης δύναμης για να είναι σε θέση να διαλέγουν τα καλύτερα μ@@νιά. Η δύναμη όμως δεν ελέγχεται και φτάνει νομοτελειακά στη βαναυσότητα τη βία και τη βαρβαρότητα.
Το σεξ πάλι, μπορεί να είναι όμορφο κι ευγενικό, ή μπορεί να είναι βρώμικο (χωρίς εισαγωγικά το βρώμικο). Ως όμορφο κι ευγενικό ορίζεται το σεξ που γίνεται μεταξύ δύο ερωτευμένων ατόμων που θέλουν να Δημιουργήσουν ένα Νέο Άνθρωπο καθ' εικόνα και καθ' ομοίωσή τους, και ως βρώμικο αυτό που γίνεται μόνο για την ικανοποίηση του σώματος των εμπλεκομένων. Και είναι νομοτελειακά αποδεδειγμένο ότι το σεξ που γίνεται μεταξύ δύο πραγματικά ερωτευμένων παράγει νέους Ανθρώπους ανώτερης ποιότητας τόσο πνευματικής όσο και σωματικής. Γιατί το όμορφο και το ευγενικό τείνει προς την τελειότητα και την αρμονία, ενώ το βρώμικο προς το χάος και την αλαζονεία.
Ο κόσμος λοιπόν είναι όπως είναι με τα ίδια προβλήματα ανά τους αιώνες και τις χιλιετηρίδες, επειδή το συντριπτικό ποσοστό των γεννήσεων είναι αποτέλεσμα βρώμικου σεξ. Αν θέλετε λοιπόν πραγματικά να αλλάξετε τον κόσμο προσπαθείστε να γεννάτε μόνο όταν είστε πολύ ερωτευμένοι, τόσο που το πρόσωπο με το οποίο είστε ερωτευμένοι είναι για σας ό,τι πιο πολύτιμο υπάρχει στον κόσμο και όταν το αγγίζετε το αγγίζετε για να του δείξετε την αγάπη σας κι όχι τη δύναμή σας ή την υποτέλειά σας...

από ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΣ (Homo-Naturalis.gr) 14/08/2017 4:47 μμ.


Μεγάλο θέμα άνοιξες. Είναι όπως το λες. Τεράστια δύναμη για το μέγεθός της, εμπερικλείει μια  ...παλιο-σκουληκομερμηγκότρυπα. 
Γιατί όμως; Είναι φυσικός νόμος, επιταγή της Φύσης να έχει τη δύναμη καράβι ολόκληρο για να τραβάει; Και το σέρνει στ΄αλήθεια;
΄Η μήπως είναι κι αυτό επίκτητη,κοινωνική κατασκευή-επινόηση; Αλλά  για ποιους συγκεκριμένους λόγους;
 
Ολόκληρη βιομηχανία, παλιότερα και τώρα,ήταν κι είναι το αιδοίο.Το κάθε αιδοίο όμως; Και μάλιστα έτσι,όπως ποτέ δεν ήταν ο φαλλός. Αλλά, τί παίχτηκε εδώ,πώς χτίστηκε όλο τούτο το σαθρό οικοδόμημα,η αιδοιομυθοποίηση και ποιους εξυπηρετεί;

΄Εχουμε αναπτύξει το θέμα ουκ ολίγες φορές κι από πολλές πλευρές. Θέλουμε λίγο χρόνο μόνο για να μαζέψουμε όλο το υλικό,να ξεδιακρίνουμε το πιο απαραίτητο και να το ανεβάσουμε ως απάντηση εδώ.
Εν αναμονή και...πρόσεχε το καράβι ,αν ταξιδεύεις  πάνω του μη και σε πάει αλλού!

από antim 15/08/2017 5:08 πμ.


ΚΤ νομίζω δεν έχεις κατανοήσει που γράφεις. Συγχαρητήρια, σχόλιο γεμάτο με σεξιστικές, ελιτιστικές και κάθε λογίς φοβικές απόψεις. Προσπαθείς να πείσεις τους αναγνώστες πως τι; Ότι "πίσω από κάθε βάναυσο άνδρα βρίσκεται μία βαναυσότερη γυναίκα";Και αν το γεγονώς ότι οι γυναίκες είναι η πηγή του κακού δεν θεωρείται σεξιστική τοποθέτηση τότε τι αποτελεί(όπως προσπαθείς να πείσεις πως φράσεις του τύπου "Το μ@@νί σέρνει καράβι" δεν είναι σεξιστικές αλλά φαίνονται έτσι εξαιτίας της σεξιστικώς δομημένης κοινωνίας, δηλαδή η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό τη κότα). Επίσης θα ήθελα να εξηγήσεις λίγο καλύτερα τι εννοείς με το "Ανθρώπους ανώτερης ποιότητας τόσο πνευματικής όσο και σωματικής", στο οποίο δεν παρέληψες να γράψεις την λέξη άνθρωπος με κεφαλαίο το πρώτο γράμμα, όπως για παράδειγμα οι πιστοί για τον θεό τους. Τόση πίστη δα στους "άριστους"; Τί λοιπόν καθορίζει τον ανώτερο πνευματικά άνθρωπο; Το 20 στο διαγώνισμα μαθηματικών του λυκείου; Η μήπως σωματική αρετή θεωρούνται οι μάτσο μυώδεις τύποι και τα πρότυπα του κοσμοπόλιταν αντίστοιχα. Οι ομοφυλόφιλοι άνδρες είναι δεκτοί στο μυαλό σου, ή μήπως θα έπρεπε να θεωρούνται σφάλματα, μιας και δεν θέλουν "μουνί" που λες και εσύ; Σκατά λοιπόν στην τελειότητα και στην αρμονία και κάθε λογίς Αριστοκρατικής ή παρόμοιας θεωρίας που θέλει τους ανθρώπους δούλους της τελειότητας και της εξέληξης. Αυτά με την ελπίδα το παραπάνω σχόλιο να αποτελεί προϊόν ειρωνίας και βαθιού τρόλινγκ.

από ΚΤ 15/08/2017 9:09 πμ.


ΠΟΛΥΤΡΟΠΕ - πράγματι έχουν αναφερθεί κάποιες νύξεις εδώ μέσα, όπως η σχέση πατριαρχίας μητριαρχίας ανά τις Εποχές. Ωστόσο η έρευνα και η ανασκαφή δεν έχουν φτάσει ακόμα στο να ανακαλύψουν ποιά (προ)ιστορική περίοδο συνέβη αυτή η "μετάλλαξη" στο ένστικτο της αναπαραγωγής. Υπάρχουν βέβαια οι θρησκευτικές-μεταφυσικές αφηγήσεις, ωστόσο αυτές μπορούν να τεκμηριωθούν μόνο με την προσωπική εμπειρία όσων ακολουθούν κάποιο συγκεκριμένο δόγμα και όχι επιστημονικά, ελλείψει στοιχείων που να ικανοποιούν την κατανόηση του μέσου κοινού ΝΟΥ :) Για μας που δεν ακολουθούμε κάποιο δόγμα, μένει μόνο ο στοχασμός. Και μέσω του στοχασμού να φτάσουμε να θυμηθούμε ας πούμε κάποια ντοκιμαντέρ για φυλές του Αμαζονίου που ήταν ευτυχισμένες μέχρι που τις ανακάλυψε ο σύγχρονος πολιτισμένος άνθρωπος. Οι φυλές αυτές ήταν απαλλαγμένες από ταμπού, ερωτοτροπούσαν διαρκώς και ήταν σε ισορροπία με το φυσικό περιβάλλον τους.

Άσχετο: γκούγκλαρε Notepad++ και κατέβασέ το, θα σε βοηθήσει στη διαμόρφωση κειμένων πριν τα ανεβάσεις εδώ. Βέβαια εσείς φτιάξατε τα πισιά :) αλλά τώρα έχουμε html5 utf-8 klp.

antim - Η ομοφυλοφιλία ανδρών και γυναικών, δεν είναι σφάλμα για μένα. Είναι προτιμότερη 1000 φορές από το σεξ μεταξύ ετερόφυλων μόνο για τη σωματική ικανοποίηση. Γιατί πολύ απλά δεν επιβαρύνει το μέλλον της ανθρώπινης φυλής με γεννήσεις που είναι αποτέλεσμα βρώμικου σεξ.

Ωστόσο δεν θα κάτσω να σου εξηγήσω τι έγραψα στο πρώτο μου σχόλιο γιατί είτε δεν το κατάλαβες, είτε είσαι πολύ πονηρός και θέλεις να το στρέψεις εναντίον μου διαστρεβλώνοντας και σπιλώνοντας ότι έγραψα, καθώς επιχειρήματα δεν έχεις εκτός από "σκατά".

Επίσης, η αριστεία δεν έχει καμία σχέση με την ανωτερότητα της ψυχής και του σώματος. Τι να τους κάνω τους άριστους παπαγάλους; Προτιμώ τους αγράμματους με καθάριο βλέμμα και χαμόγελο... Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα για σένα.

από antim 15/08/2017 4:05 μμ.


Πάλι καλά λοιπόν που η ομοφυλοφιλία εξυπηρετεί τους σκοπούς σου και έμεινε στο απυρόβλητο μέσα στον μισογύνικο και ελιτίστικο οχετό σου. Έχοντας λοιπόν μηδενική πονηρή διάθεση και όρεξη στις 5 το χάραμα να δημιουργώ εχθρούς από το πουθενά, σου ξαναζητώ να απαντήσεις στα αρχικά ερωτήματα που δεν απάντησες αλλά και να μου επιτρέπεις να θεωρώ την δημοσίευση που φέρει τον τίτλο της αναμφισβήτητης αλήθειας ως κοπριά με πινελιές τρούφας για την ομορφιά. Και για να μην σου αφήσω περιθώριο για υπεκφυγές θα θέσω τα ερωτήματα πιο σαφή.Πως στο μυαλό σου ορίζεις την ψυχή τε και σώματι ανωτερώτητα. Πιστεύεις πως θεωρίες που πραγματεύονται την ψυχική και σωματική ανωτερότητα και υπεροχή δεν δημιουργούν ιεραρχία και εξουσία μεταξύ των ατόμων και αν ναι γιατί;

Για ιεραρχίες ελιτισμούς και τα ρέστα μιλάς εσύ υποχθόνια προσπαθώντας να μου τα προσάψεις, γι αυτό και δεν πρόκειται να μπω στο τριπάκι σου (σκατά, οχετούς, ιεραρχίες ελιτισμούς κλπ), καθώς, όπως είπαμε, η ποιότητα ε; μην το ξεχνάμε ;)

από opaleo 19/08/2017 2:04 μμ.


Γράφει αυτός ο τύπος:
"Η ομοφυλοφιλία ανδρών και γυναικών, δεν είναι σφάλμα για μένα. Είναι προτιμότερη 1000 φορές από το σεξ μεταξύ ετερόφυλων μόνο για τη σωματική ικανοποίηση. Γιατί πολύ απλά δεν επιβαρύνει το μέλλον της ανθρώπινης φυλής με γεννήσεις που είναι αποτέλεσμα βρώμικου σεξ."
Εδώ είναι μέσο στο οποίο λειτουργούν επαναστάτες, αναρχικοί και αριστεροί. Αναρχικοί και αριστεροί είναι υλιστές. Θέλουν ένα κόσμο που οι άνθρωποι θα ικανοποιούν πλήρως τις υλικές τους ανάγκες χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση και βέβαια θα έχουν χρονο και δύναμη και για τις πνευματικές τους ανάγκες.
Η άποψη του ΚΤ για το σεξ και την σωματική απόλαυση είναι βαθιά αντιδραστική, αντιανθρώπινη και αντικοινωνική. Μισεί το σώμα, μισεί την απόλαυση, μισεί τον άνθρωπο ως αυτό που πρώτα από όλα είναι: Σάρκα.
Το γιατί κυκλοφορούν τέτοιες απόψεις το έχουν εξηγήσει και επαναστατικά ρεύματα και κοινωνιολόγοι και πάνω από όλα ψυχολόγοι και ψυχαναλυτές. Η συγκινησιακή πανούκλα είναι παντοδύναμη, το ξέρουμε, και είναι προιόν ενός άθλιου πολιτισμού που θεωρεί το σώμα βρώμικο και ρυπαρό και ψάχνει ιδεαλιστικές παπάτζες. Όμηροι αυτοί του κόσμου από το πρωινό χέσιμο ως το βραδινό σεξ ψάχνουν να βρουν ιδεολογική φόρμα για να διαχειριστούν την τρομακτική αντίφαση να έχουν ψυχολογικά ενσωματώσει τον παλιο κόσμο τόσο πολύ και από την άλλη το μυαλό τους να τους λέει ότι όλο αυτό ειναι λάθος ενώ οι ορμές τους να βράζουν μέσα στο μικρό στενάχωρο κουτάκι που τις εχουν κλείσει. 
Αντρες, γυναίκες, στρέιτ και γκέι έχουμε ιερή υποχρέωση να κρατάμε τα σώματά μας ευχαριστημένα. Ιερή στον εαυτό μας γιατί μια κωλοζωή χωρίς ηδονή είναι μια χαμένη ζωή ιερή υποχρεώση στους γύρω μας για να μην καταντήσουμε μοχθηρά στερημένα αντικοινωνικά στοιχεία που η αλλοιωμένη και εχθροπαθής τους ψυχολογία μοιράζει εξουσία, εμπαθεια και αληθινή ανθρώπινη βρωμιά.
Οι απόψεις του ΚΤ είναι εντελώς κοινότοπες. Είναι οι κυρίαρχες απόψεις των εξουσιών λίγο πριν ο νέος καπιταλισμός βρει αγορά στην ηδονή, τα τελευταία 40 χρόνια στις Δυτικές κοινωνίες. Είναι σάπιες απόψεις αιώνων.
Εδω μέσα τι δουλειά έχουν αναρωτιέμαι...
Να ξυρίσουμε τους παπάδες, λευτεριά στα σώματα.

από φρικιο 20/08/2017 4:43 μμ.


ΚΤ 
Πραγματι αυτη η σεξουαλικη ελξη ειναι αρκετη να συρει καραβι, δε θεωρω ομως πως ειναι κατι ανικητο, μια λειτουργια δομικη του ανθρωπου. Υποθετω πως ειναι κατι που εχουμε μαθει στα πλαισια των κοινωνιων στις οποιες εχουμε (σαν ειδος και για αιωνες) γαλουχηθει. Μεγαλο μερος του στοχασμου του ανθρωπου ειναι πανω στην επιθυμια και τα ορια της. Η οποια κοινωνια στηριζεται στον περιορισμο καποιων (αντικοινωνικων) επιθυμιων. Πρωτη απο αυτες η αιμομιξια και ας μη το θυμαται κανεις μας...
Ο φρουντ μιλουσε για την αρχη της ηδονης και την αρχη της πραγματικοτητας σαν τις δυο αντιροπες δυναμεις που ενεργουν πανω στον ανθρωπο , ο υγιης ανθρωπος μπορει να μετασχηματιζει συνειδητα την αρχη της πραγματικοτητας με βαση το περιβαλλον και τους σκοπους του και να απολαμβανει χωρις απωθημενα, ενοχες, αντικοινωνικες συμπεριφορες κτλ.
Τωρα στα αλλα περι βρωμικου σεξ vs αγαπησιαρηκου , αν και διαισθητικα συμφωνω, νοητικα δε μπορω μεχρι να μου παραθεσεις τις ερευνες (τρεχα γυρευε πως μετριεται η αγαπη...). Εχω να προσφερω μια πιο εφαρμοσιμη τακτικη, την ευγονικη. Ο καθενας υπεθυνα και για τον εαυτο του να επιλεγει αν θα κανει παιδια η οχι. Η επιλογη της τεκνοποιησης δε θα παρθει συμφωνα με τις επιθυμιες του υποκειμενου, αλλα ορθολογικα και αξιολογοντας σε διαφορα επιπεδα, υλικα και συναισθηματικα per se. Το πιο πιθανο ειναι πως απο αυτη την πρακτικη θα γεννιουνται παιδια με πιο πολλες πιθανοτητες να ειναι ευτυχισμενα.

Οι σκοποι, τα μεσα, το περιβαλλον, οι επιθυμιες, ολα αλλαζουν, ακριβως οπως στη φυση πολυτροπε. Θανατος και ζωη ...Οσο αντιλαμβανομαστε την αλλαγη και αλλαζουμε μαζι της ειμαστε σε αρμονια. Τι γινεται ομως με τους αντιληπτηκους περιορισμους μας? Ολους αυτους τους νοητικους συσχετισμους που κανει ο εγκεφαλος γιατι αρεσκεται στο να "βλεπει" patterns και ετσι οδηγουμαστε σε λαθος συμπερασματα και πορεια? Πως βελτιωνουμε την κριση μας για να φτασουμε σε αυτο το ασκοτιστο μυαλο?

Σύντροφοι/ες μήπως το χάσαμε κάπου στην διαδρομή! ?! Το αρχικό κείμενο παραληρείζει την ανθρώπινη ύπαρξη/υπόσταση με τις δυσκολίες που αυτή περιέχει μέσα από αλληγορικες παραστάσεις. Που κολλάει λοιπόν σχόλιο όπως το μ@@ι σέρνει καράβι και ο σεξισμος και η ομοφυλοφιλία κ.τ.λ. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί να δημιουργήται σύγκρουση ανάμεσα σας ενώ δεν είστε καν στο θέμα. Τι διαόλο είναι καθολικο ιδίωμα του χώρου!?! Να τσακωνομαστε για ότι να ναι όταν το θέμα είναι συγκεκριμένο! ?! Θα πάρω τα βουνά μου φαίνεται!!!!!

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License