ΜΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ (ΜΚΟ)

https://anarchypress.wordpress.com/2017/09/15/%CE%BC%CE%B7-%CE%BA%CF%85%CE%B2%CE%B5%CF%81%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%B5%CF%83-%CE%BF%CF%81%CE%B3%CE%B1%CE%BD%CF%89%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%83-%CE%BC%CE%BA%CE%BF

             Όταν η αλ­λη­λεγ­γύ­η, η διά­θε­ση προ­σφο­ράς στον συ­νάν­θρω­πο, η α­νά­γκη για α­γώ­να ε­νά­ντια σε κά­θε μορ­φή κα­τα­πί­ε­σης ε­ξα­κο­λου­θεί να υ­πάρ­χει. Ό­ταν με διά­φο­ρες α­φορ­μές, το ξέ­σπα­σμα της κοι­νω­νι­κής ορ­γής και α­γα­νά­κτη­σης με­τα­φρά­ζε­ται σε α­διαλ­λα­ξί­α και σύ­γκρου­ση με τα α­φε­ντι­κά. Ό­ταν η αμ­φι­σβή­τη­ση ό­χι μό­νο των πο­λι­τι­κών και της πο­λι­τι­κής, αλ­λά και ε­νός σω­ρού θε­σμών, μη­χα­νι­σμών και λει­τουρ­γιών του κρά­τους, α­πο­τε­λεί μια κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα. Τό­τε πα­ρου­σιά­ζε­ται η α­νά­γκη των ε­ξου­σια­στών να α­ντι­με­τω­πί­σουν αυ­τή την κα­τά­στα­ση. Η α­νά­γκη δη­μιουρ­γί­ας των α­λυ­σί­δων ε­κεί­νων, που ό­χι μό­νο θα ε­πι­χει­ρή­σουν να α­πορ­ρο­φή­σουν αυ­τήν την αν­θρώ­πι­νη ε­ξε­γερ­τι­κό­τη­τα, αλ­λά θα την κα­τευ­θύ­νουν σε μο­νο­πά­τια συν­διαλ­λα­γής, εν­δυ­νά­μω­σης του κρα­τι­κού θη­ρί­ου, ε­γκλω­βι­σμού σε λο­γι­κές κα­λυ­τέ­ρευ­σης της υ­πάρ­χου­σας κα­τά­στα­σης.

«…Αν οι ε­κλο­γές μπο­ρού­σαν να αλ­λά­ξουν τα πράγ­μα­τα, θα ή­ταν πα­ρά­νο­μες…», α­να­φέ­ρει έ­να πα­λιό μα πά­ντα ε­πί­και­ρο σύν­θη­μα. Η λύσ­σα τους να ε­γκλω­βί­σουν τους αν­θρώ­πους στην κο­ρο­ϊ­δί­α της συμ­με­το­χής στις ό­ποιες πο­λι­τι­κές δια­δι­κα­σί­ες ξε­κι­νά α­πό το «…ε­σύ α­πο­φα­σί­ζεις» του Big Brother και κα­τα­λή­γει σε ο,τι­δή­πο­τε μπο­ρεί να προ­ω­θή­σει την λο­γι­κή της «διεύ­ρυν­σης της πο­λυ­φω­νί­ας» και την «ε­μπέ­δω­ση της δη­μο­κρα­τι­κής δια­δι­κα­σί­ας», πά­νω στους αν­θρώ­πους. Προ­ω­θούν, στη­ρί­ζουν και προ­βάλ­λουν μη­χα­νι­σμούς, θε­σμούς, έν­νοιες και λο­γι­κές, οι ο­ποί­ες δί­νουν τη δυ­να­τό­τη­τα στον ο­ποιο­δή­πο­τε πο­λί­τη, να… συμ­με­τέ­χει στις… α­πο­φά­σεις.

Οι λε­γό­με­νες Μη Κυ­βερ­νη­τι­κές Ορ­γα­νώ­σεις, εί­ναι έ­νας α­πό τους μη­χα­νι­σμούς αυ­τούς. Εμ­φα­νί­ζο­νται να μην ε­ξαρ­τώ­νται ά­με­σα α­πό κά­ποιον κρα­τι­κό φο­ρέ­α και έ­χουν έ­να ευ­ρύ φά­σμα ε­να­σχό­λη­σης, που ξε­κι­νούν α­πό οι­κο­λο­γι­κά ζη­τή­μα­τα και φτά­νουν μέ­χρι την ε­να­ντί­ω­ση στον… πό­λε­μο των ά­στρων…

Η κυ­ριό­τε­ρη στή­ρι­ξή τους προ­έρ­χε­ται α­πό τον Ορ­γα­νι­σμό Η­νω­μέ­νων Ε­θνών (έ­τος κα­τα­σκευ­ής 1946) και ό­χι τυ­χαί­α. Ο ρό­λος του εί­ναι γνω­στός, τη στιγ­μή που εμ­φα­νί­ζε­ται ως έ­νας «υ­πε­ρε­θνι­κός» ορ­γα­νι­σμός, που δή­θεν λει­τουρ­γεί με γνώ­μο­να το συμ­φέ­ρον της ει­ρή­νης και των «αν­θρω­πί­νων δι­καιω­μά­των», έ­χο­ντας ο ί­διος ι­δρύ­σει «διε­θνείς ορ­γα­νι­σμούς», (UNISEF, UNESCO, Διε­θνής Ε­ρυ­θρός Σταυ­ρός, κ.α.). Αυ­τή α­κρι­βώς η «βα­ρύ­τη­τα» και τα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά που δια­κρί­νουν τον ΟΗΕ ε­πι­χει­ρεί­ται να «με­τα­δο­θούν» και στην έν­νοια της ΜΚΟ. Ό­τι δη­λα­δή, βρί­σκο­νται μα­κριά α­πό τα συμ­φέ­ρο­ντα των κρα­τών και α­γω­νί­ζο­νται για έ­να κα­λύ­τε­ρο, πιο… αν­θρώ­πι­νο κό­σμο.

Αυ­τό που ε­πί­σης ε­πι­χει­ρεί­ται εί­ναι η προ­σπά­θεια σύν­δε­σης «το­πι­κών» και «διε­θνών» ΜΚΟ με τον ΟΗΕ σε έ­να ευ­ρύ­τε­ρο δί­κτυο, ό­πως και με την «ε­πι­ση­μο­ποί­η­ση» τους, με την πα­ράλ­λη­λη συμ­με­το­χή αρ­κε­τών α­πό αυ­τές σε δια­σκέ­ψεις του, ό­πως σε αυ­τή «για τα αν­θρώ­πι­να δι­καιώ­μα­τα», (Βιέν­νη ’93), για την «κοι­νω­νι­κή α­νά­πτυ­ξη», (Κο­πεγ­χά­γη ’95), «για τις γυ­ναί­κες», (Πε­κί­νο ’95). Το πό­σο ση­μα­ντι­κή εί­ναι η ύ­παρ­ξη και λει­τουρ­γί­α των ΜΚΟ, για τους εξου­σια­στές, φαί­νε­ται και α­πό το γε­γο­νός πως η ευ­ρω­πα­ϊ­κή ε­πι­τρο­πή δε­χό­ταν προ­τά­σεις, ως «ευ­ρω­πα­ϊ­κά σχέ­δια συ­ζη­τή­σε­ων που υ­λο­ποιούν οι ΜΚΟ…». Τα θέ­μα­τα, α­φο­ρού­σαν, την ευ­ρω­πα­ϊ­κή δια­κυ­βέρ­νη­ση, ι­θα­γέ­νεια, το κοι­νω­νι­κό μο­ντέ­λο και γε­νι­κό­τε­ρα προ­τά­σεις με στό­χο την πιο εύ­ρυθ­μη και ι­κα­νο­ποι­η­τι­κό­τε­ρη λει­τουρ­γί­α της Ευ­ρω­πα­ϊ­κής Έ­νω­σης.

Οι ΜΚΟ στη­ρί­ζο­νται ε­πί­σης σε ε­πι­χο­ρη­γή­σεις α­πό κρα­τι­κούς προ­ϋ­πο­λο­γι­σμούς, αλ­λά και σε χρη­μα­το­δο­τή­σεις α­πό κόμ­μα­τα, ι­δρύ­μα­τα και ορ­γα­νι­σμούς, πο­λυε­θνι­κές ε­ται­ρί­ες κ.λπ. (ΝΑ­ΤΟ, ΕΕ, ί­δρυ­μα Ford, ΔΝΤ, συ­γκρό­τη­μα Le Monde κ.α.). Η σχέ­ση φυ­σι­κά ό­λων των πα­ρα­πά­νω, εί­ναι αμ­φί­δρο­μη.

Ποια ε­ται­ρί­α δεν θα ή­θε­λε να έ­χει την τα­μπέ­λα τoύ ό­τι «δεν βρω­μί­ζει το πε­ρι­βάλ­λον», α­πό την Greenpeace, (η ο­ποί­α βέ­βαια έ­χει κα­τη­γο­ρη­θεί στο πα­ρελ­θόν για με­ρο­λη­πτι­κή δια­μαρ­τυ­ρί­α, ι­διαί­τε­ρα στα θέ­μα­τα των πυ­ρη­νι­κών). Ποιο κρά­τος δεν θα ή­θε­λε να συ­νερ­γα­στεί με ΜΚΟ, για ζη­τή­μα­τα που το α­φο­ρούν; Στον ελ­λα­δι­κό χώ­ρο για πα­ρά­δειγ­μα και για την προ­ώ­θη­ση του ε­θε­λο­ντι­σμού (όπως για παράδειγμα τον ερχομό του 2004), τα υ­πουρ­γεί­α Παι­δεί­ας, Ε­σω­τε­ρι­κών, Δη­μο­σί­ας Τά­ξης και Ε­μπο­ρι­κής Ναυ­τι­λί­ας, συ­νερ­γά­σθηκαν με τους «Για­τρούς Χω­ρίς Σύ­νο­ρα» και τον «Ελ­λη­νι­κό Ε­ρυ­θρό Σταυ­ρό», προ­κει­μέ­νου να προ­ω­θή­σουν το πρό­γραμ­μα «προ­στα­τεύ­ω τον ε­αυ­τό μου και τους άλ­λους».

Έ­να α­κό­μη πα­ρά­δειγ­μα αυ­τής της αμ­φί­δρο­μης σχέ­σης, εί­ναι οι αν­θρω­πο­σφα­γές στη νέ­α Γιου­γκο­σλα­βί­α. Εί­ναι γνω­στό πως πριν τις στρα­τιω­τι­κές ε­πι­χει­ρή­σεις, αρ­κε­τές ΜΚΟ εί­χαν δρα­στη­ριο­ποι­η­θεί στην πε­ριο­χή του Κοσ­σό­βου και οι ο­ποί­ες εί­χαν ζη­τή­σει στρα­τιω­τι­κή ε­πέμ­βα­ση. Α­ξιω­μα­τού­χοι του ΝΑ­ΤΟ, α­νέ­φε­ραν πως στή­ρι­ξαν τις ε­πεμ­βά­σεις σε εκ­θέ­σεις από ΜΚΟ.

Η δια­μο­νή και ε­νερ­γο­ποί­η­ση τους σε κά­ποια συ­γκε­κρι­μέ­νη πε­ριο­χή ε­πί­σης, α­πο­τε­λεί και μια πρώ­της τά­ξε­ως «α­φορ­μή» ε­γκα­τά­στα­σης και πα­ρα­μο­νής και «ει­ρη­νευ­τι­κών στρατευ­μά­των» για την προ­στα­σί­α τους, ε­νώ και οι κα­τη­γο­ρί­ες οι ο­ποί­ες έ­χουν α­κου­στεί κα­τά και­ρούς ε­νά­ντια σε μέ­λη τους σε α­νά­λο­γες πε­ρι­πτώ­σεις, θα πρέ­πει να λαμ­βά­νο­νται υ­πόψη (σε­ξουα­λι­κή εκ­με­τάλ­λευ­ση, κα­τα­σκο­πεί­α κ.α).

Φυ­σι­κά, δεν θα μπο­ρού­σαν να λεί­πουν και α­πό το λε­γό­με­νο κί­νη­μα α­ντι – πα­γκο­σμιο­ποί­η­σης, ό­που η λει­τουρ­γί­α τους ο­ρί­ζε­ται μέ­σα α­πό την κα­τά­θε­ση προ­τά­σε­ων και πραγ­ματοποίηση κινήσεων, που στό­χο έ­χουν έ­να σύγ­χρο­νο κρά­τος, με «πιο αν­θρώ­πι­νες» συν­θή­κες ε­πι­βο­λής και κα­τα­πί­ε­σης. Α­πό την κα­τάρ­γη­ση των χρε­ών φτω­χών κρα­τών και την φαρ­μα­κευ­τι­κή και οι­κο­νο­μι­κή βο­ή­θεια στην Α­φρι­κή μέ­χρι την υ­πο­στή­ρι­ξη δια­φό­ρων συμ­φω­νιών, π.χ. του Κυό­το. Τα συ­νέ­δρια του Πόρ­το Α­λέ­γρε, στα ο­ποί­α συμ­με­τεί­χαν ε­κα­το­ντά­δες Μη Κυ­βερ­νη­τι­κές Ορ­γα­νώ­σεις, α­να­δει­κνύ­ουν ε­πί­σης το ρό­λο τους, μέ­σα στο γε­νι­κό­τε­ρο παι­χνί­δι. Αρ­κεί να α­να­φερ­θεί, πως στο δεύ­τε­ρο συ­νέ­δριο που συμ­με­τεί­χαν πά­νω α­πό 900 ΜΚΟ και το ο­ποί­ο έ­γι­νε υ­πό την αι­γί­δα της Πα­γκό­σμιας Τρά­πε­ζας, συμ­με­τεί­χαν ε­πί­σης κόμ­μα­τα, βου­λευ­τές και υ­πουρ­γοί κρα­τών.

Οι σχέ­σεις τώ­ρα, των στε­λε­χών τους με τους ε­πί­ση­μους φο­ρείς ε­ξου­σί­ας εί­ναι γνω­στός, Για πα­ρά­δειγ­μα, έ­νας πρώ­ην υ­φυ­πουρ­γός πε­ρι­βάλ­λο­ντος στον ελ­λα­δι­κό χώ­ρο, ο Η. Ευ­θυ­μιό­που­λος υ­πήρ­ξε πρό­ε­δρος της Green­­peace, ε­νώ ο Μπερ­νάρ Κου­σνέρ, α­πό τους ι­δρυ­τές των «Για­τρών Χω­ρίς Σύ­νο­ρα», διε­τέ­λε­σε πέ­ρα α­πό υ­φυ­πουρ­γός υ­γεί­ας της Γαλ­λί­ας και πο­λι­τι­κός διοι­κη­τής του Κοσ­σό­βου.

Ο α­ριθ­μός των ΜΚΟ, συ­νε­χώς αυ­ξά­νε­ται. Το 2002 μό­νο στην Ευ­ρω­πα­ϊ­κή  Έ­νω­ση, είχαν κα­τα­γρα­φεί πε­ρισ­σό­τε­ρες α­πό 1 ε­κα­τομ­μύ­ριο, ε­νώ πε­ρισ­σό­τε­ροι α­πό 7.000.000 άν­θρω­ποι α­πα­σχο­λού­νταν σε αυ­τές. Στον ελ­λα­δι­κό χώ­ρο, ε­πί­ση­μα υ­πήρ­χαν πε­ρισ­σό­τε­ρες α­πό 130 Μη Κυ­βερ­νη­τι­κές Ορ­γα­νώ­σεις, οι ο­ποί­ες είχαν ε­πι­χο­ρη­γη­θεί με πε­ρί­που εν­νέ­α ε­κα­τομ­μύ­ρια ευ­ρώ. Α­πό τους «έλ­λη­νες για­τρούς χω­ρίς σύ­νο­ρα», και την το­πι­κή Greenpeace, μέ­χρι τον «Ό­μι­λο για προ­βλη­μα­τι­σμό της κοι­νω­νί­ας», με ι­δρυ­τή (το 1992) τον ί­διο τον Κ. Ση­μί­τη και το το­πι­κό πα­ράρ­τη­μα της ATTAC.

Σε κα­μί­α πε­ρί­πτω­ση δεν α­φο­ρί­ζε­ται η διά­θε­ση του κά­θε αν­θρώ­που να προ­σφέ­ρει στον συ­νάν­θρω­πο του. Η υ­λι­κή βο­ή­θεια η ο­ποί­α προ­σφέ­ρε­ται σε αν­θρώ­πους οι ο­ποί­οι βρί­σκο­νται σε στά­διο ε­ξα­θλί­ω­σης, α­πό διά­φο­ρες «ε­ξει­δι­κευ­μέ­νες σε αυ­τόν τον το­μέ­α» ΜΚΟ, κα­θώς και η προ­σφο­ρά σε ε­πί­πε­δο ια­τρι­κο­φαρ­μα­κευ­τι­κής πε­ρί­θαλ­ψης, κά­θε τι άλ­λο πα­ρά με­μπτό θα μπο­ρού­σε να χα­ρα­κτη­ρι­στεί. Το πρό­βλη­μα εί­ναι το γε­γο­νός πως αυ­τή η σύμ­φυ­τη αν­θρώ­πι­νη διά­θε­ση, ε­γκλω­βί­ζε­ται μέ­σα σε μη­χα­νι­σμούς οι ο­ποί­οι ου­σια­στι­κά α­να­πα­ρά­γουν την κα­τά­στα­ση την ο­ποί­α υ­πο­τί­θε­ται πως θέ­λουν να α­ντι­με­τω­πί­σουν. Η λει­τουρ­γί­α αυ­τών των ορ­γα­νώ­σε­ων, σε κα­μί­α πε­ρί­πτω­ση δεν προ­ω­θεί την ρή­ξη με τις συν­θή­κες και τα δε­δο­μέ­να ε­κεί­να, στα ο­ποί­α ο­φεί­λο­νται τα δει­νά των αν­θρώ­πων, αλ­λά α­ντί­θε­τα α­να­λαμ­βά­νουν το ρό­λο που τους α­να­λο­γεί, προ­κει­μέ­νου να πραγ­μα­το­ποι­η­θούν ο­μα­λό­τε­ρα οι ό­ποιοι κρα­τι­κοί σχε­δια­σμοί.

Κα­ταγ­γέλ­λο­ντας ο­ποιον­δή­πο­τε και ο,τι­δή­πο­τε δεν βρί­σκε­ται μέ­σα σε αυ­τά τα πλαί­σια, προ­βάλ­λουν και προ­ω­θούν τον α­γώ­να για έ­να κα­λύ­τε­ρο κρά­τος. Χρη­σι­μο­ποιώ­ντας γε­νι­κό­λο­γες έν­νοιες και ό­ρους ό­πως «α­γώ­νας για την κοι­νω­νί­α των πο­λι­τών», «οι άν­θρω­ποι πά­νω α­πό τα κέρ­δη» κ.λπ. ου­σια­στι­κά οι ΜΚΟ δεν α­πο­τε­λούν τί­πο­τε άλ­λο, πέ­ρα α­πό έ­να α­κό­μη γρα­νά­ζι στην κρε­α­το­μη­χα­νή.

Πολ­λοί εί­ναι οι άν­θρω­ποι, οι ο­ποί­οι έ­χουν κά­θε διά­θε­ση να πο­λε­μή­σουν για έ­να κα­λύ­τε­ρο αύ­ριο και στα­δια­κά τεί­νουν να με­τα­τρα­πούν σε δό­ντια αυ­τών των γρα­να­ζιών. Το να μπαί­νει κά­ποιος σε λο­γι­κές συν­διαλ­λα­γής, αλ­λά και γε­νι­κό­τε­ρης στή­ρι­ξης αυ­τών των μη­χα­νι­σμών, ση­μαί­νει αυ­τό­μα­τα πως αυ­τός ο «έ­νας άλ­λος κό­σμος που εί­ναι ε­φι­κτός» και σί­γου­ρα ο­ρα­μα­τί­ζο­νται και ο­νει­ρεύ­ο­νται πά­ρα-πά­ρα πολ­λοί, σι­γά-σι­γά με­τα­τρέ­πε­ται σε ε­φιάλ­τη. Έ­ναν ε­φιάλ­τη που δεν άλ­λα­ξε πο­τέ, που δεν έ­πα­ψε πο­τέ να υ­πάρ­χει.

Από την ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, φ. 4, Ιούνιος 2004

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License