« Η δίψα για ν’ αποκτήσουμε είναι η αιτία των πάντων»


« Η δίψα για ν’ αποκτήσουμε είναι η αιτία των πάντων»

Από το έργο του Νικολάι Γκόγκολ , Νεκρές Ψυχές.

Αυτό που θα μάθαινε κάποιος διαβάζοντας μια βιβλιοθήκη κοινωνιολογίας , περιγράφεται σε μια πρόταση από τον  Ν. Γκόγκολ . Μπροστά μας ξανοίγεται η πάγια πολιτική πρακτική της ληστρικής πατριαρχίας, που μόλυνε όλους τους πληθυσμούς, πέρα από οικονομική, κοινωνική, ταξική ανισότητα. Η δίψα για απόκτηση, κατάκτηση, κατοχή, δεν αφορά μόνο τους πόρους αλλά και τον ίδιο τον άνθρωπο. Αυτή η δίψα παραμένει  πολιτική απόφαση. Στο ίδιο συμπέρασμα από διαφορετικούς δρόμους καταλήγουν τόσο ο P. Clastres ,  ( κοινωνία ενάντια στο κράτος ) , όσο ό M. Sahlins  , ( κοινωνίες μοιράσματος ) . Η απαίτηση για διαρκή αύξηση της παραγωγής  κι η ανταπαίτηση για αύξηση των μισθών, οδηγούν σε σχέσεις υποτέλειας των ανθρώπων  τόσο με την παραγωγή όσο μεταξύ τους, διατηρώντας την δίψα ακόρεστη. Ο μύθος της επιστημονικής κοινότητας  και των πολιτικών, πως τα εργαλεία θα απελευθερώσουν τον άνθρωπο από την δουλική εργασία, έχει καταρριφθεί από καιρό. Ένας άλλος μύθος, αυτός της απελευθέρωσης της παραγωγής από την εργατική τάξη, ( αλλά όχι της ίδιας της εργατικής τάξης ),  οδήγησε σε μονοκομματική γραφειοκρατική δικτατορία των μικροαστών. Η ανάπτυξη της ταξικής συνείδησης των ‘’ κάτω ‘’και η λεκτική πολεμική κατά του κεφαλαίου, εξυπηρετούν τα αποκλειστικά συμφέροντα της κομματικής επιχείρησης του κκε. Διότι το συμφέρον του περιορίζεται στη συντήρηση και διατήρηση του πολιτικού κόμματος. Ταξικός ή κοινωνικός αγώνας ;  Ο ταξικός αγώνας αναπαράγει την εξουσία, ο κοινωνικός την καταλύει. Η κοινωνική αντιπαράθεση δεν αφορά το κεφάλαιο και την απαλλοτρίωσή του, δεν πρόκειται για οικονομίστικη διευθέτηση. Αντίθετα, αφορά την κατά μέτωπο σύγκρουση με όλα τα πολιτικά κόμματα και την καταστροφή τους. Το θέμα της απελευθέρωσης του ανθρώπου και της κοινωνίας από την δίψα ( την  παραγωγή και την εξουσία  ) δεν ήταν και δεν είναι οικονομικό , μα πολιτικό. Ορισμένοι απαιτούν, ( άραγε από ποιούς ; ) , το κλείσιμο των γραφείων της χρυσής αυγής, αλλά όχι των άλλων κομμάτων ! Πράγματι, περίεργη πολιτική ‘αναρχική’  άποψη. Η Χ.Α είναι φασιστική, τα υπόλοιπα κόμματα εξουσίας είναι δημοκρατικά.  Πιστεύουν επομένως στην δημοκρατία ,στα χρηστά δημοκρατικά κόμματα και, στην λαοκρατία, όπως έλεγε και ο γέρο πράκτορας των Άγγλων. Αν υπάρχει αναρχικό κίνημα, τότε, αυτό παίζει, πετώντας βότσαλα στην πλατιά θάλασσα.  Δεν μπορούμε να απαλλοτριώσουμε τους πόρους και να ξανασκεφτούμε την δουλική σχέση μας με την εργασία και την παραγωγή, εάν πρώτα, δεν απαλλαγούμε από όλες τις πολιτικές επιχειρήσεις ,( τα πολιτικά κόμματα εξουσίας ). Μόνο τότε , ίσως, οι ‘’νεκρές ψυχές ‘’ θα εξαναγκαστούν να σκεφτούν πολιτικά και να ξεδιψάσουν.

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License