ΕΝ ΤΩ ΟΝΟΜΑΤΙ ΤΟΥ ΚΕΡΔΟΥΣ

Προξένησαν ανεπανόρθωτη, οικολογική καταστροφή στο νερό και το χώμα, δηλητηρίασαν από τη μια ως την άλλη άκρη  την τροφική αλυσίδα, δεκαετίες ολόκληρες. Στον πάγκο του ψαράδικου, του μανάβη, του σουπερμάκετ, του παραγωγού-πωλητή της Λαϊκής αγοράς δεν ψωνίζεις εδώ και χρόνια πεσκανδρίτσα για την ψαρόσουπα του παιδιού σου, φρούτα και  ζαρζαβατικά  για το τραπέζι  σου,   αλλά   σκέτο δηλητήριο. Ορμόνες, φυτοφάρμακα, «ψαρομπογιές»,  καρκίνο, θάνατο.

ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΔΙΑΡΡΟΕΣΕπιχειρηματικά συμφέροντα καθυστερούν την απάντληση του «Αγία Ζώνη ΙΙ», με στόχο τα κονδύλια του Γαλάζιου Ταμείου22|09|2017



«Η όλη υπόθεση, της βύθισης του δεξαμενόπλοιου «Αγία Ζώνη ΙΙ», αλλά και της απάντλησης του πετρελαίου που βρίσκεται στις δεξαμενές του, αποτελεί ένα τεράστιο σκάνδαλο. Αντί να κλείσει ο κύκλος το ταχύτερο δυνατόν, για να αποφευχθεί ο ορατός κίνδυνος περαιτέρω επιβάρυνσης του Σαρωνικού με νέες διαρροές, με ανεύθυνες και ύποπτες ενέργειες καθυστερεί η απάντληση. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την οικονομική καταστροφή χιλιάδων επαγγελματιών και πολλών επαγγελματικών κλάδων».

Αν κανείς πιστεύει πως τις επόμενες, λίγες δεκαετίες, το πρόβλημα των καπιταλιστικών ανθρώπινων κοινωνιών, θα είναι τα …κινέζικα μεροκάματα  και τα συναφή  οικονομικά  ζητήματα, μάλλον αγνοεί μια βασική αρχή της ιστορίας. Εκεί που ο άνθρωπος  θέτει άλλες προτεραιότητες από τις επείγουσες και φυσικές, η ίδια η «Ανάγκη- Αναγκαιότητα»  στη μαρξιστική της διάσταση, επιστρατεύεται για να διορθώσει  την όποια τέτοια δυσαρμονία προκύψει.  Στις «δυτικές»   λεγόμενες κοινωνίες το μέγα σημερινό πρόβλημα, δεν είναι ούτε η οικονομική κρίση, ούτε ο επαπειλούμενος τρίτος παγκόσμιος πόλεμος από τις άφρονες, πολεμικές κραυγές  της Ουάσιγκτον και της Πιονγιάνγκ. Ούτε ακόμα  η όντως προκλητική διαπίστωση της κατάκτησης υψηλών θώκων  εξουσίας παγκόσμια, είτε από  παντελώς ενδεή φρενών, ασύνετα  άτομα, είτε από αριβίστες, που  υπολογίζουν τις ανθρώπινες ζωές , ως  μεγέθη αριθμών και ποτέ  ως μονάδες.  Είναι όντως κι αυτά μέγιστα, υπαρκτά  προβλήματα, κάποια και για άμεση επίλυση επιβαλόμενα  Ουδείς το αρνείται.Παρ΄όλα αυτά, το αναμφισβήτητα πρωτεύον και κυρίαρχο ζήτημα  σήμερα, είναι εκείνο  της  εκτός ορίων πλέον οικολογικής καταστροφή σε όλες της τις μορφές και τις διαστάσεις, που δε θα υποστεί μελλοντικά, αλλά ήδη τις υφίστανται  η παγκόσμια  κοινότητα.  Ειδικά, το πρόβλημα της  μη αναστρέψιμης πλέον  επικινδυνότητας από τη δεινή μόλυνσης  της   τροφικής αλυσίδας , είναι επί τάπητος  και έχρηζε λύσης δεκαετίες πριν.  Σήμερα είναι πλέον πολύ αργά.Οι περιλειπόμενες γενιές, δηλαδή εμείς σήμερα, δε θερίζουμε, δεν εισπράττουμε  απλώς τις συνέπειες αυτής της  αφροσύνης -μάστιγας, με τις ποικιλώνυμες και αθρόες  οργανικές και ψυχικές παθήσεις , αλλά παράλληλα, αποθωρακίσαμε γενετικά και τους μελλοντικούς οργανισμούς των απογόνων μας , άγνωστο για πόσες εποχές, που θα μετριούνται σε δεκαετίες, αλλά μπορεί και σε αιώνες.Αν στην εποχή μας η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων του πλανήτη έχει (αυτο)αναγορευτεί σε ειδικούς περί την οικονομία, τις παροχές στα μεροκάματα, τους μισθούς, τις συντάξεις, την ασφάλιση ,τις εργασιακές και τις άλλες επαγγελματικές σχέσεις, κι αν τελικά υπάρχει προοπτική να συνεχίσει να έχει νόημα τέτοια ενασχόληση και  προσφυγή  σε αγώνα, είναι ώρα (ήταν πριν πολύ καιρό)  οι ανθρώπινες κοινωνίες να περάσουν στην πράξη. Να πάρουν στα χέρια τους τη ζωή τους. Κι αυτή πρώτα περνάει τουλάχιστον στην υλική της υπόσταση  από το…στομάχι. Πολλά χρόνια, όμως, τώρα  οι γενιές αυτοχειριάστηκαν διατροφικά και ως συνέπεια και διανοητικά, αφού κατά την άφθαρτη ρήση της αρχαίας σοφίας «νους υγιής εν σώματι υγιεί». Και φαινομενικά τα περισσότερα σώματα  ταλαιπωρημένα από το υπέρβαρο φορτίο τους, μπορεί να είναι ακόμα μια απόδειξη ευμάρειας του "πολιτισμού» μας , ακόμα και εκείνα που  καταπολεμούν την ακαλαισθησία τους  στις αίθουσες γυμναστηρίων, καθυποταγμένα στις εξοντωτικές γυμναστικές ή  στα αναβολικά και τις ουσίες,  για να  ζωγραφίζονται έντονα  οι  γραμμώσεις τους, στην ουσία  είναι σάπια και άρρωστα.  

 Η επανάσταση «αύριο» θα αλλάξει και περιεχόμενο και αντικείμενο,αλλά και τρόπο πραγμάτωσής της. Το σημαντικότερο. θα έρθουν τα "πάνω κάτω", αφού  ο εχθρός θα είναι πια εντός των τειχών, ο γείτονας -φονιάς της διπλανής πόρτας!Γράφαμε παλιότερα:ΦΟΝΙΑΔΕΣ ΜΕ ΒΟΥΛΑ! (3/7/201«Από τα πιο ασφαλή στην ΕΕ τα ελληνικά φρούτα και λαχανικάΣτη λίστα των πιο ασφαλών φρούτων και λαχανικών στην Ευρωπαϊκή Ένωση περιλαμβάνονται τα ελληνικά, σε ό,τι αφορά τις υπερβάσεις σε υπολείμματα φυτοφαρμάκων, όπως προκύπτει από τις καταγραφές του Συστήματος Έγκαιρης Προειδοποίησης για τα Τρόφιμα και τις Ζωοτροφές (RASFF), στο πρώτο εξάμηνο του 2014.Το σύστημα ανακοίνωσε συνολικά κοινοποιήσεις, από κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για υπερβάσεις σε υπολείμματα φυτοφαρμάκων σε φρούτα και λαχανικά, εισόδους από τρίτες χώρες ή ενδοκοινοτική διακίνηση εντός της ΕΕ. Μεταξύ αυτών των αναφορών, μόνο μία αφορά την Ελλάδα!Τα στατιστικά στοιχεία σχολίασε , ο ειδικός σύμβουλος του Συνδέσμου Ελληνικών Επιχειρήσεων Εξαγωγής Διακίνησης Φρούτων Λαχανικών και Χυμών INCOFRUIT – HELLAS, Γιώργος Πολυχρονάκης:

Οπότε… φάτε άφοβα  φρούτα και λαχανικά, το είπε και ο…Πολυχρονάκης (σύμβουλος  των εμπλεκομένων  επιχειρήσεων), που δεν έχει… ΚΑΝΕΝΑ συμφέρον να πει ψέματα, αλλά τα λέει. Μόνο που τα ψέματα αυτά είναι δολοφονικά και μάλιστα  στη λίστα των υποψηφίων θυμάτων είναι και παιδιά! Και φυσικά ούτε ντρέπεται ούτε κανένας εισαγγελέας θα τον καλέσει αυτόν τον ασυνείδητο Πολυχρονάκη.Εμείς ,λοιπόν, μάθαμε:Τα σχετικά ενημερωτικά, που αναφέρει ο «σύμβουλος» στέλνονται από τα ίδια τα  κράτη και αφορούν τα δικά τους φρούτα και λαχανικά, όχι από έλεγχο  ανεξάρτητων αρχών της Ε.Ε. Είναι, επομένως, αυτονόητη και φανερή η  πλαστή πληροφορία. Ποια χώρα θα έλεγε για τα δικά της προϊόντα πως δεν είναι καλά;   Αυτογκόλ θα έβαζε; Η Ελλάδα είναι η χώρα-«παράδεισος» των σκληρών φυτοφαρμάκων. Το γνωρίζουν όλοι οι αρμόδιοι.

Γράφαμε εδώ στις 9 Ιουνίου 2014
ΜΗΤΡΟΚΤΟΝΟΙ!
«Οικολογικό έγκλημα στη Σάμο – χιλιάδες ψάρια νεκρά
Έντονη δυσοσμία συνεχίζουν να προκαλούν τα ψάρια τα οποία βρέθηκαν στην κεντρική παραλία του Καρλοβάσου την Παρασκευή το πρωί.Πρόκειται για χιλιάδες μικρά ψάρια, τα οποία αντίκρισαν έκπληκτοι οι κάτοικοι της περιοχής, σε κεντρικό σημείο της παραλίας όπου πηγαίνουν για να κολυμπήσουν.

Από τους ψαρότοπους του  Αιγαίου και του Λιβυκού Πελάγους, από τους κάμπους της Λάρισας και της Ηλείας, από τα  κοτοπουλάδικα  της Εύβοιας και των Ιωαννίνων, ασυνείδητοι και «κατά συρροή» δολοφόνοι (δηλώνουν «ψαράδες», «αγρότες», «παραγωγοί-βιοτέχνες-βιομήχανοι») από τη δεκαετία του “ 70 και μετά, διαπράττουν ένα συνεχές ,αποτρόπαιο και ατιμώρητο έγκλημα: Μόλυναν (και συνεχίζουν ανενόχλητοι να το κάνουν)  με τα «δηλητήριά» τους το ελληνικό οικοσύστημα. Προξένησαν ανεπανόρθωτη, οικολογική καταστροφή στο νερό και το χώμα, δηλητηρίασαν από τη μια ως την άλλη άκρη  την τροφική αλυσίδα, δεκαετίες ολόκληρες. Στον πάγκο του ψαράδικου, του μανάβη, του σουπερμάκετ, του παραγωγού-πωλητή της Λαϊκής αγοράς δεν ψωνίζεις εδώ και χρόνια πεσκανδρίτσα για την ψαρόσουπα του παιδιού σου, φρούτα και  ζαρζαβατικά  για το τραπέζι  σου,   αλλά   σκέτο δηλητήριο. Ορμόνες, φυτοφάρμακα, «ψαρομπογιές»,  καρκίνο, θάνατο. Μοσχοπληρώνεις  τους αλητήριους για να  σκοτώνουν τα παιδιά σου και σένα!


 Δε συνετίζονται, δεν υπολογίζουν τη ζωή. Ο παράς να πέφτει! Ραντίζουν με απαγορευμένα φυτοφάρμακα,  κόβουν καρπούς  με τα δηλητήρια πάνω, μπολιάζουν και τρέφουν  με ορμόνες   τα ζώα. ΄Ολα για το κέρδος, λεφτά βαμμένα με αίμα. Δε χαμπαριάζουν. 


Θυμάμαι αρχές της δεκαετίας του ΄70 που ήρθαμε οικογενειακώς από το χωριό στην Αθήνα.  Πολλές άλλες οικογένειες από την Ανδρίτσαινα και τα γύρω χωριά  είχαν υποκύψει κι αυτές  στο δέλεαρ της αστυφιλίας για καλύτερη ζωή στο…  «κλεινόν άστυ». Παράτησαν το χωραφάκι και το «κεραμίδι» τους στου «Σέκουλα»  και ήρθαν στην «Πατησίων» να γίνουν θυρωροί και νεκροθάφτες στου «Ζωγράφου»!


Από τότε, δεν είχα κατέβη «κάτω» για κάποια χρόνια. Εκεί, στα τέλη της δεκαετίας του “ 80, ένα Πάσχα που πήγα στο χωριό μετά από 20 χρόνια, είδα τους περισσότερους «Αθηναίους» συγχωριανούς μου  και δεν τους γνώρισα!  Ανεξάρτητα από ηλικία, όλοι, μα όλοι τους ,με κάτι  κοιλιές  να ξεχειλώνουν από τα κουστούμια  και το μούτρο «ώχρα», σαν του πεθαμένου. Τίγκα στις ορμόνες και τα φυτοφάρμακα το αίμα τους από τα… καλούδια που τους τάιζαν στην πρωτεύουσα. Ποτισμένα, πίσσα  τα πνεμόνια τους από το νέφος-δολοφόνο της.

 Τους θυμόμουνα αδύνατους, όλο «νεύρο», δύναμη  και μάγουλο ροδοκόκκινο, σαν βερίκοκο.  Και τώρα  άρρωστοι, σακατεμένοι, χλεμπονιάρηδες, λες και περιμένανε την «ώρα» τους. Μερικοί μάλιστα, έμαθα, είχαν ήδη «φύγει» νωρίς,  ιδιαίτερα όσοι ήταν στην ηλικία των γονιών μου. Τους είχαν θερίσει ο καρκίνος και τα εγκεφαλικά. Για τέτοιο «εθνικό» έγκλημα μιλάμε. Τότε και σήμερα. Και δε βγάζουν τσιμουδιά. ΄Ενοχη σιωπή, «ομερτά». Συνένοχοι κράτος, παραγωγοί- έμποροι, βιομήχανοι, πελάτες.


Απεργούν οι  συντεχνίες, οι συνταξιούχοι, ωρύονται, για να τους δώσουν μια αύξηση 50 ευρώ παραπάνω. Να τα ξοδέψουν  στη Λαϊκή για πατάτα  φασολάκι και μήλο, εμποτισμένα ως το «μεδούλι»  στο φυτοφάρμακο. Να τους  «στείλουν»  πριν την ώρα τους. Και μέχρι τότε,  να αγκομαχούν να κουβαλάνε από του Βερόπουλου στο διαμέρισμα- κλουβί τις πρησμένες μπάκες και τις πλαστικές σακούλες με τα ψώνια-«απασφαλισμένες  χειροβομβίδες».
Η εκδίκηση της μάνα Φύσης!

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License