Οι ναζιστικές οργανώσεις ΟΕΔΕ, ΕΦΧ, Μπουντ και η δωσιλογική τους δράση

Πληροφορίες για ναζιστικές οργανώσεις της κατοχής και για τη δωσιλογική τους δράση

Θα αναφερθούμε με συντομία στην ιστορία της κατοχής και συγκεκριμένα στην ΟΕΔΕ, στην ΕΦΧ και στην Μπουντ. Οι συγκεκριμένες ελληνικές ναζιστικές οργανώσεις, δεν είναι τόσο γνωστές όσο η ΕΣΠΟ (της οποίας τα γραφεία έγιναν στόχος της αντιστασιακής οργάνωσης ΠΕΑΝ στις 20 Σεπτεμβρίου 1942), αλλά συνεργάστηκαν το ίδιο πρόθυμα με τους Γερμανούς κατακτητές.

Παραθέτουμε τις λιγοστές πληροφορίες που υπάρχουν για αυτές.

Ποια ήταν η ΟΕΔΕ ;

Η ΟΕΔΕ ήταν μια χιτλερική οργάνωση με πλούσια δωσιλογική – προδοτική δράση. Ιδρύθηκε το 1942. Αρχηγός της οργάνωσης αυτής ήταν ο Παντέλογλου και σύνδεσμος με τη γερμανική αστυνομία ο Νικ. Μπούγαλης. Σκοπός της ΟΕΔΕ (Οργάνωση Εθνικών Δυνάμεων Ελλάδος) ήταν η επιλογή και στρατολόγηση κατάλληλων πρακτόρων για τις γερμανικές υπηρεσίες AST και SD. Αξίζει να αναφέρουμε ότι τα μέλη της ΟΕΔΕ διατηρούσαν στενούς δεσμούς με διάφορες άλλες ναζιστικές οργανώσεις, όπως η ΕΣΠΟ και η Μπουντ.

Τα γραφεία της ΟΕΔΕ αρχικά βρίσκονταν στην οδό Κατακουζηνού, ενώ αργότερα μεταφέρθηκαν στη συμβολή των οδών Εμμ. Μπενάκη και Ακαδημίας. Τα μέλη της ΟΕΔΕ είχαν εφοδιαστεί από τους κατακτητές με γερμανικές ταυτότητες και αποτελούσαν τμήμα του γερμανικού δικτύου αντικατασκοπείας. Εκπαιδεύονταν στον τομέα της ναζιστικής προπαγάνδας, στην υποκλοπή σημάτων από τον ασύρματο, στις δολιοφθορές, στις παρακολουθήσεις αντιστασιακών κ.α. Συμμετείχαν συχνά σε συλλήψεις αντιστασιακών και απάνθρωπα βασανιστήρια.

Τα γραφεία της ΟΕΔΕ στον Πειραιά βρίσκονταν στην οδό Αγ. Κωνσταντίνου. Αρχηγός του εκεί παραρτήματος ήταν ο Διονύσιος Βύρων. Άλλα στελέχη της ΟΕΔΕ Πειραιά ήταν οι Παντελής Νούλης, Τάκης Ξάνθος, Τάκης Μπέλλος κ.α. Οι δύο τελευταίοι καταδικάστηκαν το 1946 από το Ειδικό Δικαστήριο Δοσιλόγων Πειραιά σε ισόβια κάθειρξη. Ο Διονύσιος Βύρων συνελήφθη το 1947.

Στην αρχή, αρχηγός της ΟΕΔΕ ήταν ο δημοσιογράφος Γεώργιος Ριζόπουλος. Αυτός ήταν ένας πλούσιος Αθηναίος που στην αρχή ήταν ιταλόφιλος και στη συνέχεια έγινε γερμανόφιλος.

Ο άλλος γνωστός αρχηγός της ΟΕΔΕ, ο Γεώργιος Παντέλογλου, ήταν και μέλος της ΕΣΠΟ. Αυτός κατάφερε να αυξήσει τον αριθμό μελών της ΟΕΔΕ και η οργάνωση λειτούργησε μέχρι τη μέρα που οι Γερμανοί κατακτητές έφυγαν από την Ελλάδα.

Σύμφωνα με τον ιστορικό Ιάσωνα Χανδρινό, ο αρχηγός της ΟΕΔΕ Γιώργος Παντέλογλου δολοφονήθηκε από μέλη της ΟΠΛΑ (ένοπλη οργάνωση του ΚΚΕ) στις 26 Σεπτεμβρίου 1944.

Ο δεύτερος στην ιεραρχία της ΟΕΔΕ, Νικ. Μπούγαλης, κλείστηκε στις φυλακές της Καλλιθέας για 6 χρόνια με την κατηγορία της κατασκοπείας.

Η ανατίναξη των γραφείων της ΟΕΔΕ και της ΕΣΠΟ

Τον Αύγουστο του 1942 η αντιστασιακή οργάνωση ΠΕΑΝ (Πανελλήνιος Ένωσις Αγωνιζομένων Νέων) ανατίναξε τα γραφεία της ναζιστικής οργάνωσης ΟΕΔΕ, στην οδό Κατακουζηνού, κοντά στην πλατεία Κάνιγγος (22-8-1942).

Οι συμμετέχοντες στη βομβιστική επίθεση ήταν οι : Μυτιληναίος, Μιχαηλίδης και Μούρτος. Η βόμβα κατασκευάστηκε στο σπίτι της Ιουλίας Μπίμπα και ήταν κρυμμένη σε ένα πακέτο μικρών διαστάσεων.

Τα τρία μέλη της ΠΕΑΝ πλησίασαν τα γραφεία της ναζιστικής οργάνωσης και σταμάτησαν έξω από αυτά. Ο Μυτιληναίος πήρε το πακέτο και άναψε το φυτίλι με σπίρτο. Έσπασε το τζάμι της πόρτας και πέταξε μέσα το πακέτο. Ένας περίοικος τους αντιλήφθηκε και τους φώναξε, αλλά αυτοί κατάφεραν να απομακρυνθούν. Λίγο μετά ακούστηκε η έκρηξη. Η έκρηξη ήταν τόσο ισχυρή που το εσωτερικό του κτιρίου της ΟΕΔΕ καταστράφηκε ολοσχερώς.

Ακολούθησε η ανατίναξη των γραφείων της ναζιστικής οργάνωσης ΕΣΠΟ στην Αθήνα από μέλη της ΠΕΑΝ στις 20 Σεπτεμβρίου 1942.

Ποια ήταν η ΕΦΧ ;

Η «Ένωσις Φίλων Χίτλερ» (ΕΦΧ) ιδρύθηκε κατά πάσα πιθανότητα πριν από το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αρχηγός της ήταν ο καθηγητής της Σχολής Ικάρων Καλαντζής. Την περίοδο της κατοχής αρχηγός έγινε ο έφεδρος ανθυπασπιστής Δανάλης, με βοηθούς του το δημοσιογράφο Χρήστο Μπαρδόπουλο (ο οποίος ήταν σύνδεσμος με το Γραφείο Προπαγάνδας και την SD) και το Μπριντάκη. Η ΕΦΧ συνεργαζόταν με το γερμανικό φρουραρχείο, με την ΟΕΔΕ και την Μπουντ. Διέθετε γραφεία στην οδό Παπαρρηγοπούλου 9 και παράρτημα στη Θεσσαλονίκη. Εξέδιδε την εφημερίδα «Ελληνική Ηχώ». Μετά το 1943 ενσωματώθηκε στην Μπουντ.

Το 1944 ο Χρήστος Μπαρδόπουλος διέφυγε στη Ναζιστική Γερμανία. Καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη από το Ειδικό Δικαστήριο Δοσιλόγων, αλλά έμεινε στη φυλακή μόνο τρία χρόνια. Πέθανε στην Αθήνα στις αρχές της δεκαετίας του 1980.

Ποια ήταν η Μπουντ ;

Η οργάνωση Μπουντ, δηλαδή Σύνδεσμος, ιδρύθηκε το 1942 και ελεγχόταν από τη γερμανική πρεσβεία. Αρχηγοί της ήταν ο Αγήνορας (Αγήνωρ) και ο Ιωάννης Μπουρνιάς. Τα γραφεία της Μπουντ βρίσκονταν στην οδό Παπαρρηγοπούλου και τα μέλη της ασχολούνταν με τη συλλογή πληροφοριών, με την προπαγάνδα υπέρ του ναζισμού, την αντικομμουνιστική προπαγάνδα και την παρακολούθηση Εβραίων προσφύγων. Από το φθινόπωρο του 1943 και μετά, η οργάνωση υπαγόταν στο Γερμανικό Στρατηγείο Ελλάδος από το οποίο λάμβανε χρήματα. Ο Αγήνορας μαζί με ένα λοχαγό της μεραρχίας Brandenburg συγκρότησαν το 1943 ένα λόχο από Έλληνες εθελοντές και τον έστειλαν στη Ρωσία, στη Βοσνία και στη Ρουμανία. Αξίζει να αναφέρουμε ότι ο Αγήνορας είχε πρωτοστατήσει στην κατάδοση και δολοφονία μελών της αντιστασιακής οργάνωσης ΕΑΜ – ΕΛΑΣ, στην καταλήστευση εβραϊκών περιουσιών, καθώς και στη σύλληψη και αποστολή Ελλήνων πολιτών στη Ναζιστική Γερμανία για να προσφέρουν καταναγκαστική εργασία για τις ανάγκες του Γ΄ Ράιχ.

Μετά τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο αστυνομικός διευθυντής Αρχιμανδρίτης κατέθεσε στο Ειδικό Δικαστήριο ότι ο Αγήνορας εκτελέστηκε στη Βόρεια Ελλάδα, λίγους μήνες μετά την απελευθέρωση, από αντάρτες του ΕΑΜ – ΕΛΑΣ.

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License