(Μυτιλήνη)| Κείμενο αλληλεγγύης στους μετανάστες και στις μετανάστριες της πλατείας Σαπφούς

Η καθημερινότητα και οι άθλιες συνθήκες στη Μόρια αποτυπώνουν την αντιμεταναστευτική πολιτική της Ε.Ε. και της «κυβέρνησης της αριστεράς»  που εφαρμόζουν τις κατασταλτικές τους μεθοδεύσεις και το καθεστώς εξαίρεσης σε μετανάστες και μετανάστριες, που διεκδικούν το αυτονόητο δικαίωμα στη ζωή και στην ελεύθερη μετακίνηση. Η διαχείριση του μεταναστευτικού καθώς και η σύμπλευση με το ΝΑΤΟ και την Frontex αποτελούν περίτρανο κομμάτι της στρατιωτικοποίησης των συνόρων, είτε με την συνεχή παρουσία  αυτών, είτε με τους φράχτες που στήνονται από την πλευρά του ελληνικού κράτους κατά τις επιταγές της Ε.Ε. . Πάνω σε αυτή τη συνθήκη, λοιπόν, χτίζεται ο επίπλαστος διαχωρισμός του πρόσφυγα και του μετανάστη, ο οποίος έχει ξεκάθαρα ταξικό πρόσημο και εξυπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Υπό αυτή την έννοια, οι επονομαζόμενοι ως πρόσφυγες θα μπορούν να στελεχώσουν το εργατικό δυναμικό σε χώρες της Ε.Ε. με πολύ χαμηλούς μισθούς, καθώς οι περισσότεροι από αυτούς προέρχονται από τη Συρία, η οποία έχει κηρυχθεί εμπόλεμη ζώνη, και είναι ειδικευμένοι εργάτες. Από την άλλη, οι επονομαζόμενοι ως μετανάστες , που κατά πλειοψηφία προέρχονται από χώρες της Αφρικής, το Ιράκ, το Πακιστάν και το Αφγανιστάν παρουσιάζονται ως λιγότεροι χρήσιμοι για τις εργασιακές ανάγκες της Ε.Ε.  ,όντας ανειδίκευτοι εργάτες, και  γίνεται προσπάθεια περιθωριοποίησης τους ακόμα περισσότερο λόγω της δυσκολίας μετακίνησης τους στην Ευρώπη, αλλά και της χορήγησης ασύλου. Έτσι, δημιουργείται ένα εργατικό δυναμικό δύο ταχυτήτων με κοινό παρανομαστή, ωστόσο, τους μισθούς πείνας χωρίς δικαιώματα και ασφάλιση.

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ ΣΑΠΦΟΥΣ

Τις τελευταίες δύο εβδομάδες ομάδα Αφγανών, Ιρακινών και Κούρδων (άνδρες, γυναίκες και παιδιά) εγκατέλειψαν το κέντρο κράτησης της Μόριας, στο οποίο έμεναν για αρκετό καιρό υπό άθλιες συνθήκες και παραμένουν στην κεντρική πλατεία (Σαπφούς) της Μυτιλήνης διεκδικώντας να τους δοθεί η δυνατότητα να φύγουν από το νησί της Λέσβου. Πολλοί και πολλές από αυτούς και αυτές ξεκίνησαν απεργία πείνας από την Παρασκευή 27/10 σε μια προσπάθεια προώθησης του αγώνα και των αιτημάτων τους. Στη συνέχεια, ξεκινούν απεργία πείνας και 4 γυναίκες εκ των οποίων οι 3 είναι ανήλικες. Από την πρώτη στιγμή η παρουσία της κρατικής καταστολής είναι έντονη με ομάδες Ομάδες Πρόληψης και Καταστολής Εγκλήματος (ΟΠΚΕ) και όχι μόνο, να προσπαθούν με κάθε τρόπο να αποτρέψουν τον αγώνα τους, αλλά και αλληλέγγυους και αλληλέγγυες να παρευρίσκονται στην πλατεία με συστηματικούς ελέγχους. Απειλώντας τους με μόνιμο εγκλωβισμό τους στο νησί αλλά και με εκφοβιστικές πρακτικές εντός του κέντρου “φιλοξενίας” μειώνουν την παροχή ζεστού νερού, διαιωνίζουν τις ήδη οξυμένες συνθήκες στρέφοντας τους υπόλοιπους μετανάστες εναντίον τους και εναντίον οποιουδήποτε μελλοντικού αγώνα. Κόντρα στη λογική της τρομολαγνείας αλληλέγγυες και αλληλέγγυοι στέκονται δίπλα στα επαναστατημένα υποκείμενα με κάθε τρόπο παραχωρώντας έστω κάποιο στεγνό κατάλυμα για τις ημέρες κακοκαιρίας.

Οι συνθήκες που είναι αναγκασμένοι να ζουν οι μετανάστες και οι μετανάστριες στο κέντρο κράτησης στη Μόρια είναι άθλιες. Αφού πέρασαν ένα ολόκληρο καλοκαίρι κάτω από τον καυτό ήλιο, ακολουθεί ένα βαρύς χειμώνας με αποτέλεσμα να μοιάζει με μέθοδο βασανισμού λόγω της ψυχικής και σωματικής καταπόνησης των ανθρώπων. Ιδιαίτερα αν σκεφτεί κανείς ότι υπάρχουν άνθρωποι που είναι αναγκασμένοι να ζουν σε τέτοιες συνθήκες σχεδόν 2 χρόνια και ότι σε ένα στρατόπεδο που προορίζονταν για 2500 άτομα αυτή τη στιγμή μένουν 5000 άνθρωποι. Το περσινό χειμώνα πέθαναν 11 άνθρωποι λόγω καιρικών συνθηκών , ενώ έχουν πεθάνει αρκετοί ακόμα μέσα σε αυτό το κολαστήριο της Ευρωπαικής Ένωσης. Ενώ οι μπάτσοι εντείνουν τις διαμάχες μεταξύ των μεταναστών , προκαλούν ένταση και δεν χάνουν την ευκαιρία να ρίξουν χημικά και ξύλο. Βλέπουμε στη πράξη τη αντιμεταναστευτική πολιτική της Ε.Ε. και του ελληνικού κράτους , που έχουν αναδείξει τα επονομαζόμενα κέντρα υποδοχής προσφύγων σε στρατόπεδα συγκέντρωσης του σύγχρονου ολοκληρωτισμού.

Η καθημερινότητα και οι άθλιες συνθήκες στη Μόρια αποτυπώνουν την αντιμεταναστευτική πολιτική της Ε.Ε. και της «κυβέρνησης της αριστεράς» που εφαρμόζουν τις κατασταλτικές τους μεθοδεύσεις και το καθεστώς εξαίρεσης σε μετανάστες και μετανάστριες, που διεκδικούν το αυτονόητο δικαίωμα στη ζωή και στην ελεύθερη μετακίνηση. Η διαχείριση του μεταναστευτικού καθώς και η σύμπλευση με το ΝΑΤΟ και την Frontex αποτελούν περίτρανο κομμάτι της στρατιωτικοποίησης των συνόρων, είτε με την συνεχή παρουσία αυτών, είτε με τους φράχτες που στήνονται από την πλευρά του ελληνικού κράτους κατά τις επιταγές της Ε.Ε. . Πάνω σε αυτή τη συνθήκη, λοιπόν, χτίζεται ο επίπλαστος διαχωρισμός του πρόσφυγα και του μετανάστη, ο οποίος έχει ξεκάθαρα ταξικό πρόσημο και εξυπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Υπό αυτή την έννοια, οι επονομαζόμενοι ως πρόσφυγες θα μπορούν να στελεχώσουν το εργατικό δυναμικό σε χώρες της Ε.Ε. με πολύ χαμηλούς μισθούς, καθώς οι περισσότεροι από αυτούς προέρχονται από τη Συρία, η οποία έχει κηρυχθεί εμπόλεμη ζώνη, και είναι ειδικευμένοι εργάτες. Από την άλλη, οι επονομαζόμενοι ως μετανάστες , που κατά πλειοψηφία προέρχονται από χώρες της Αφρικής, το Ιράκ, το Πακιστάν και το Αφγανιστάν παρουσιάζονται ως λιγότεροι χρήσιμοι για τις εργασιακές ανάγκες της Ε.Ε. ,όντας ανειδίκευτοι εργάτες, και γίνεται προσπάθεια περιθωριοποίησης τους ακόμα περισσότερο λόγω της δυσκολίας μετακίνησης τους στην Ευρώπη, αλλά και της χορήγησης ασύλου. Έτσι, δημιουργείται ένα εργατικό δυναμικό δύο ταχυτήτων με κοινό παρανομαστή, ωστόσο, τους μισθούς πείνας χωρίς δικαιώματα και ασφάλιση.

Στον αντίποδα όλων αυτών οφείλουμε να σταθούμε αλληλέγγυοι και αλληλέγγυες στον αγώνα των μεταναστών και των μεταναστριών δημιουργώντας ένα αδιαμεσολάβητο κίνημα αλληλεγγύης των από τα κάτω μέχρι την κοινωνική και ταξική χειραφέτηση. Ενάντια στον κοινωνικό κανιβαλισμό που μας επιβάλλεται καθημερινά κάτω από τον μανδύα της «εθνικής ενότητας» από τα ντόπια αφεντικά και τις εμπροσθοφυλακές τους, στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και στις πολιτικές εξαθλίωσης που επιβάλλονται στους μετανάστες και στις μετανάστριες, στην ξενοφοβία και στην μισαλλοδοξία προτάσσουμε την αλληλεγγύη μεταξύ ντόπιων και μεταναστών ενάντια στους δυνάστες των ζωών μας.

ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΔΕΡΦΙΑ ΤΑΞΙΚΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΟΥΘΕΝΑ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΕΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ ΣΑΠΦΟΥΣ

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ

Πολιτική συνέλευση για την Κοινωνική Χειραφέτηση

από Πολιτική Συνέλευση για την Κοινωνική Χειραφέτηση ★ 03/11/2017 8:42 μμ.


post image
Πανό αλληλεγγύης που κρεμάστηκε στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου

Εικόνες:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License