Παρέμβαση στην αφετηρία λεωφορείων έξω από την πανεπιστημιούπολη

Ακολουθεί το κείμενο της παρέμβασης

Στο μέτρο των κοινών μας αναγκών, δημιουργούμε πεδίο απεριορίστων διαδρομών

 

Το τελευταίο διάστημα κράτος και ΟΑΣΑ σχεδιάζουν την αναδιάρθρωση της λειτουργίας των ΜΜΜ. Ενώ η κυρίαρχη αφήγηση θέλει να παρουσιάσει αυτήν την αναδιάρθρωση ως μία προσπάθεια εξυπηρέτησης των αναγκών των επιβατών για «ποιοτική» μετακίνηση, αυτό που βιώνουμε στην καθημερινότητα μας είναι αρκετά διαφορετικό. Μπάρες και τουρνικέ πετάνε έξω από τα ΜΜΜ όπιον και όποια δεν μπορεί ή αρνείται να πληρώσει εισιτήριο, αποκλείοντας μας με φυσικό τρόπο από τη μετακίνηση από και προς τη σχολή, τη δουλειά την ψυχαγωγία. Εξατομικευμένες ηλεκτρονικές κάρτες καθιστούν αδύνατες κινήσεις αλληλεγγύης μεταξύ επιβατών όπως η ανταλλαγή εισιτηρίων, επιβάλλουν την καταγραφή των προσωπικών μας στοιχείων και κάθε κίνησής μας στην πόλη. Ακόμα, και το καθημερινό στοίβαγμα στα λεωφορεία λόγω μειωμένων δρομολογίων καθώς και οι ατελείωτες ώρες αναμονής στις ουρές για την έκδοση καρτών αποτελούν ενδείξεις ότι τα νέα μέτρα μόνο τις δικές μας ανάγκες δεν εξυπηρετούν. Τη στιγμή που το κόστος μετακίνησης μετακυλύεται εξ ολοκλήρου στις πλάτες μας, ο ΟΑΣΑ επενδύει για να «πατάξει τους τζαμπατζήδες» και αφήνει απλήρωτες τις εργαζόμενες στα λεωφορεία. Οι ονομαστικές κάρτες και οι κάμερες στους συρμούς δεν είναι απλά μέσα ενός γενικότερου εκσυγχρονισμού. Είναι τα μέσα που επιτρέπουν στο κράτος να επιτηρεί ολοένα και περισσότερες πτυχές της ζωής μας. Ακόμα και η εφαρμογή οασατελεμάτικς που παρουσιάζεται ως δική μας διευκόλυνση, εχει σχεδιαστει για να συγκαλύψει τυχόν αντιδράσεις λογω της αραίωσης των δρομολογιων. Φαίνεται ξεκάθαρα δηλαδή πως η επένδυση όλων αυτών των εκατομμυρίων (27 για την ακρίβεια) γίνεται για την αύξηση των κερδών του ΟΑΣΑ, τη συνεπακόλουθη μεταφόρτωση του κόστους μεταφοράς στις πλάτες των επιβατών και την αναβάθμιση του κράτους ελέγχου. Δεν θα αναγκαστούμε να δίνουμε το 10% των μισθών μας σε κάρτες και εισιτήρια και δεν είμαστε διατεθημένοι να ανεκτούμε την καθημερινή επιτήρηση από το κράτος.

 

Όσο κράτος και ΟΑΣΑ επιχειρούν τον περί-ορισμό των καθημερινων μας αναγκών (θα) απαντάμε έμπρακτα με την υπεράσπισή τους, Όσες περισσότερες μπάρες ακυρώνουν την είσοδο μας στα μέσα, τόσους περισσότερους τρόπους να βρούμε να τις ακυρώσουμε. Σε μία συνθήκη επιβολής ψευτό-διαχωρισμών μεταξύ επιβατών (τζαμπατζήδες και μη), οι ίδιοι οι επιβάτες, φοιτητές/τριες, εργαζόμενοι/ες, άνεργοι/ες, μετανάστες/στριες, δημιουργούμε συνδετικούς κρίκους με βάση την κοινή μας ανάγκη: την ελεύθερη μετακίνηση. Για την υπεράσπιση αυτού του προτάγματος, έχει ήδη ανπτυχθεί ένας πολύμορφος αγώνας με απώτερο σκοπό το μπλοκάρισμα της επιχειρούμενης αναδιάρθρωσης. Αυτός ο αγώνας εμπεριέχει άρνηση της πληρωμής εισιτηρίων, υπεράσπιση όσων δεν πληρώνουν, κινήσεις αλληλεγγύης μεταξύ επιβατών, μοιράσματα κειμένων, κυνήγι ελεγκτών, πρακτικές σαμποτάζ/καταστροφής των επικυρωτικών μηχανημάτων.

 

Πώς όμως γίνονται όλα αυτά στην πράξη; Πώς μπορεί μία παρέα φοιτητών/τριων που χρησιμοποιεί καθημερινά το λεωφορείο να αντισταθεί έμπρακτα στους μηχανισμούς ελέγχου και αποκλεισμου; Για τα νέα (μπλε) ακυρωτικά χρειαζόμαστε ένα κλειδί άλεν Νο 4, ένα κλειδί για βίδες αστερίσκο ΤΤ-25 και έναν μικρό μονωμένο κόφτη. Αφαιρούμε τις 4 βίδες του ακυρωτικού με τα κλειδιά (συνήθως 2 με κάθε κλειδί σε διαγώνια διάταξη). Έπειτα αφαιρούμε το μηχάνημα και κόβουμε το καλώδιο με τον κόφτη. Διαφορετικά, μπορούμε να προμηθευτούμε ένα φορητό επαναφορτιζόμενο τρυπάνι και να τρυπήσουμε το ακυρωτικό στο κουμπί Χ, μέχρι να σβήσει η οθόνη του. Για τα παλιά (πορτοκαλί) ακυρωτικά, τα πράγματα είναι πιο απλά. Αρκεί να κόψουμε το καλώδιο που βρίσκεται στο κάτω μέρος του μηχανήματος με έναν κόφτη. Αν δεν το βρίσκουμε, ή είναι θωρακσιμένο με μεταλλικό σωλήνα, μπορούμε απλά, αντί για εισιτήριο, να τοποθετήσουμε στη σχισμή ένα παλιό χρησιμοποιημένο εισιτήριο ή ένα διπλωμένο χαρτί στο οποίο θα έχουμε βάλει λίγη υγρή κόλλα στιγμής.

 

Την Τρίτη, 21.11 πραγματοποιήθηκε παρέμβαση από περίπου 25 άτομα στην αφετηρία των λεωφορείων 608 έξω από την είσοδο της πανεπιστημιούπολης, σαμποτάροντας 3 ακυρωτικά μηχανήματα και την ταμπλέτα ελέγχου του οδηγού, αφαιρώντας 1, ενώ παράλληλα μοιράζονταν κείμενα στους επιβάτες, πετώντας τρικάκια και γράφοντας με σπρέυ γύρω από τη στάση και επάνω στο λεωφορείο. Μπροστά από τα λεωφορεία ανοίχτηκε πανό σε σχέση με την παρέμβαση που γινόταν.

 

Να αντισταθούμε έμπρακτα στον περι-ορισμό των αναγκών μας

 

Να υπερασπιστούμε την ανάγκη της μετακίνησης

 

Να σαμποτάρουμε τα συστήματα ελέγχου και επιτήρησης

 

φοιτήτριες/φοιτητές

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License