Γιατί έχει σημασία οτι η Ursula Le Guin ήταν αναρχικιή

απο το https://crimethinc.com/2018/01/25/we-will-remember-freedom-why-it-matters-that-ursula-k-le-guin-was-an-anarchist


Ποτέ δεν άρεσε το κομμάτι της ιστορίας, όταν η φιγούρα του μέντορα πεθαίνει και οι νεαροί ήρωες λένε ότι δεν είναι έτοιμοι να το πάνε μόνοι τους, ότι την χρειάζονται ακόμα. Ποτέ δεν μου άρεσε επειδή αισθάνθηκε κλισέ και γιατί θέλω να δω τον αγώνα μεταξύ γενεών να εκπροσωπείται καλύτερα στη μυθοπλασία.

    Σήμερα δεν μου αρέσει αυτό το κομμάτι της ιστορίας επειδή … Δεν νιώθω έτοιμη

   Την περασμένη εβδομάδα ζούσα στον ίδιο κόσμο με την Ursula Le Guin, γκρουπ της επιστημονικής φαντασίας που αποδέχτηκε βραβεία αποκρύπτοντας τον καπιταλισμό και φάνηκε με κάθε ανάσα να μιλάει για τους καλύτερους κόσμους που μπορούμε να δημιουργήσουμε. Τη Δευτέρα, 22 Ιανουαρίου 2018, πέθανε. Ήταν 88 ετών και ήξερε ότι θα συνέβαινε , φυσικά η θλίψη μου είναι για τον εαυτό μου και για τη δική μου απώλεια και όχι για μια γυναίκα που μετά από μια ζωή καλής δουλειάς που αγωνίζεται για αυτό που πίστευε, πέθανε αγαπημένη

 Είναι επίσης μια θλίψη, που χάσαμε έναν από τους πιο λαμπρούς αναρχικούς που ο κόσμος έχει γνωρίσει ποτέ. Ειδικά τώρα, καθώς ξεκινάμε στις δύσκολες στιγμές που είπε, ότι θα έρχονταν.

  Για να είμαι σαφής η Ursula Le Guin όπως κατάλαβα δεν αποκαλούσε τον εαυτό της αναρχικό . Την ρώτησα για αυτό . Μου είπε ότι δεν αποκαλούσε τον εαυτό της αναρχικό επειδή δεν θεωρούσε ότι το αξίζει – δεν έκανε αρκετά. Την ρώτησα αν ήταν εντάξει να την αποκαλούμε έτσι. Είπε ότι θα τιμήσει

 Ursula σου υπόσχομαι , η τιμή είναι δικιά μας

Όταν σκέφτομαι την αναρχική μυθιστοριογραφία, η πρώτη ιστορία που έρχεται στο μυαλό μου είναι μια απλή, που ονομάζεται "Ile Forst", η οποία εμφανίστηκε στη συλλογή Orsinian Tales της Le Guin του 1976. Η αφήγηση πλαισιώνεται από δύο άνδρες που συζητούν τη φύση του εγκλήματος και του νόμου. Κάποιος προτείνει ότι ορισμένα εγκλήματα είναι απλά απερίγραπτα. Ο άλλος το διαψεύδει. Η δολοφονία, σίγουρα, υποστηρίζει το ένα, που δεν είναι για την αυτοάμυνα, είναι ασυγχώρητο.

Ο κύριος αφηγητής της ιστορίας συνεχίζει στη συνέχεια να αναφέρει μια ιστορία μιας δολοφονίας - μια χαμένη, μια μισογυνιστική - που σας αφήνει τόσο δυσφορία όσο και με την συνειδητοποίηση ότι σε αυτή τη συγκεκριμένη περίπτωση δεν θα υπήρχε δικαιοσύνη στην αναζήτηση εκδίκηση ή νομικές επιπτώσεις εναντίον του δολοφόνου.

Σε μερικές χιλιάδες λέξεις, χωρίς καν να προσπαθεί, υπονομεύει την πίστη του αναγνώστη και στα δύο κωδικοποιημένα νομικά συστήματα και στην δικαιοσύνη επαγρύπνησης.

Δεν ήταν ότι η Le Guin έφερε την πολιτική της στο έργο της. Είναι ότι το ίδιο πνεύμα κινούσε τόσο τη γραφή της όσο και την πολιτική της. Στο 2015 blog post της "Utopiyin, Utopiyang" γράφει:

"Το είδος σκέψης που αρχίζουμε να κάνουμε επιτέλους για το πώς να αλλάξουμε τους στόχους της ανθρώπινης κυριαρχίας και της απεριόριστης ανάπτυξης σε εκείνες της ανθρώπινης προσαρμοστικότητας και της μακροπρόθεσμης επιβίωσης είναι μια μετάβαση από το yang στο yin και έτσι εμπλέκεται στην αποδοχή της διαμάχης και της ατέλειας, την  υπομονή με την αβεβαιότητα και την αυτοσχέδια, τη φιλία με το νερό, το σκοτάδι και τη γη ».

Αυτό είναι το αναρχικό πνεύμα που προκάλεσε τη δουλειά της. Ο αναρχισμός, όπως το βλέπω, είναι να επιδιώξω έναν καλύτερο κόσμο, ενώ να αποδεχόμαστε την ακαταστασία και την ατέλεια.

 Ξοδεύω πολύ χρόνο σκέφτοντας, διαβάζοντας και μαθαίνοντας από άλλους για το πώς η μυθοπλασία μπορεί να ασχοληθεί με την πολιτική. Δεν θέλω να βάλω την Le Guin σε ένα βάθρο - αυτή καθαυτή, σε τέλεια μορφή, αρνήθηκε να αφήσει τους ανθρώπους να αποκαλούν την ίδια ή τη δουλεία της ιδιοφυές -  αλλά κανείς δεν έγραψε πολιτική φαντασία με το ίδιο πνεύμα για καλά μεταφρασμένη μεταφορά βιβλίων όπως αυτή έπραξε.

Το ευκολότερο βιβλίο για το οποίο μπορώ να μιλήσω είναι το The Dispossessed, επειδή είναι το πιο ευρέως διαδεδομένο αναρχικό ουτοπικό μυθιστόρημα στην αγγλική γλώσσα. Όταν ένας αναρχικός, όπως η Le Guin, γράφει την ουτοπία της, είναι ρητά "μια διφορούμενη ουτοπία". Λέει έτσι, ακριβώς πάνω στο εξώφυλλο. Είναι η ιστορία ενός αναρχικού επιστήμονα σε αντίθεση με τη δική του αναρχική κοινωνία και τις πνιγμένες κοινωνικές συμβάσεις που μπορούν να μεγαλώσουν στη θέση των νόμων. Είναι μια ιστορία αυτής της αναρχικής κοινωνίας, μακριά από τέλεια, ευνοϊκά σε σύγκριση με τον καπιταλισμό και τον κρατικό κομμουνισμό. Είναι επίσης μια ιστορία για το πόσο ωραίες είναι οι μονογαμικές σχέσεις όταν δεν είναι υποχρεωτικές. Όταν ο αναρχο-περίεργος με ρωτάει για ένα μυθιστόρημα που διαβάζει ότι διερευνά τον αναρχισμό, δεν το προτείνω πάντα, αφού ο αναρχικός κόσμος που εκπροσωπείται είναι τόσο ζοφερός (πηγαίνω πιο συχνά ότι δεν είναι το Πέμπτο Ιερό Πράγμα του Starhawk). Είναι πολύ αναρχικός για ένα κειμένου που θα χρησιμεύσει ως προπαγάνδα.

  Η Le Guin ήταν επίσης ειρηνίστρια. Δεν είμαι ο ίδιος, αλλά τηρώ τη θέση της επί του θέματος. Νομίζω ότι είναι εκείνος ο πασιφισμός που την βοήθησε να γράψει για ένα βίαιο αντι-αποικιακό αγώνα με τόσο διαφορετική απόχρωση όπως έκανε και στο The Word for World is Forest. Υπάρχει μια εγγενής καλοσύνη στη βία στο βιβλίο αυτό, το οποίο σπρώχνει μια αυτόχθονα εξωγήινη φυλή (την έμπνευση για τους Ewoks των Star Wars, παρεμπιπτόντως, σε περίπτωση που χρειάζεστε περισσότερες αποδείξεις ότι οι αναρχικοί εφευρίσκουν τα πάντα) κατά των ανθρωπίνων εισβολέων. Η δόξα του αγώνα σβήνει, καθίσταται ρεαλιστική. Η δόξα του είναι τόσο επικίνδυνη όσο η πραγματική βία, όπως θα έπρεπε. Η Le Guin και άλλοι συγγραφείς άνοιξαν τις πόρτες της επιστημονικής φαντασίας, παρουσιάζοντας τις κοινωνικές επιστήμες ως ίσες με τις σκληρές επιστήμες.

Το μυθιστόρημά της Το αριστερό χέρι του σκότους είναι για ανθρώπους που εναλλάσσονται μεταξύ ανδρών και γυναικών. Όπως καταλαβαίνω, ήταν ένα πρωτοφανές έργο όταν βγήκε το 1969. Δεν τo αγαπούσα με τον τρόπο που έχω αγαπήσει μερικά από τα άλλα βιβλία της, αλλά δεν είμαι σίγουρος ότι μπορώ να φανταστώ πώς θα ήταν ο κόσμος άμα δεν είχε γραφτεί ποτέ. Δεν μπορώ να επισημάνω ένα άλλο έργο που έχει κάνει περισσότερα για να σπείρει την ιδέα ότι το φύλο μπορεί και πρέπει να είναι ρευστό. Είναι πιθανό η ζωή μου ως μη δυαδική γυναίκα trans να ήταν εντελώς διαφορετική εάν δεν έχει γράψει αυτό το βιβλίο.

Ο Τόρνος του Ουρανού είναι ψυχεδελική μυθοπλασία στην καλύτερη του μορφή και παραβολή της εξουσίας που κατέχουν οι καλλιτέχνες και όσοι φαντάζονται άλλους κόσμους. Προφανώς, διερευνά μια κοινωνία που καταστρέφεται από την υπερθέρμανση του πλανήτη. Για τα πιο τυχερά παιδιά της γενιάς μου, η φανταστική σειρά Le Guin, η Earthsea, κάλυψε τον ρόλο που έχει ο Χάρι Πότερ για τους ανθρώπους που είναι νεότεροι από εμένα.

Μακάρι να το είχα διαβάσει ως παιδί, αν και δεν μετανιώνω για το πόσο συχνά διάβαζα το Χόμπιτ. Στον κόσμο της Earthsea, οι κακοί που απειλούν τον κόσμο είναι πτυχές των ηρώων που πρέπει να το σώσουν. Οι λέξεις που η Le Guin έγραψε που σήμανε το πιο σημαντικό για μένα, όμως, είναι οι σύντομες ιστορίες της. Αν θέλετε να καταλάβετε γιατί τόσοι πολλοί άνθρωποι φώναζαν για να ακούσουν για το θάνατό της, διαβάστε "Αυτοί που περπάτησαν μακριά από τον Ομέλα". Είναι απλά και δεν το λέω υπερβολικά τέλειο. Είναι σύντομη και όμορφη και είναι ακριβώς το είδος της ιστορίας που μπορεί να αλλάξει τον κόσμο. Δεν έχω διαβάσει όλα τα βιβλία της Le Guin και πρέπει να ομολογήσω ότι είμαι ευτυχής γι 'αυτό σήμερα. Χαίρομαι που υπάρχουν περισσότερες  ιστορίες της που με περιμένουν  
                                                   Το αριστερό χέρι του σκότους.

Όταν ήμουν ένα αναρχικό μωρώ, ήθελα να μάθω τι είχε να κάνει ο αναρχισμός με τη φαντασία. Παίρνω τις περισσότερες από τις ιδέες μου, μιλώντας σε έξυπνους ανθρώπους, έτσι ξεκίνησα να ζητώ από τους έξυπνους ανθρώπους την ερώτησή μου. Έγραψα στην Ursula Le Guin μια επιστολή και την έστειλα στην ταχυδρομική θυρίδα της. Με απέστειλε μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και την συνέντευξη για το τι νόμιζα ότι θα ήταν ένα zine.

  Αυτό το zine έγινε το πρώτο μου βιβλίο, το οποίο ξεκίνησε από τότε που έγινε τόσο η καριέρα μου όσο και, προφανώς, η δουλειά της ζωής μου. Δεν είχε κυριολεκτικά τίποτα να κερδίσει βοηθώντας με, με ενθάρρυνε και δανείζοντας την τεράστια κοινωνική αξιοπιστία της στο έργο μου.

Μου αρέσει να σκέφτομαι ότι ήταν ενθουσιασμένη να μιλήσει ρητά για τον αναρχισμό με έναν τρόπο που δεν συνήθιζε, αλλά ειλικρινά θα μπορούσε να προβάλλει τις ελπίδες μου πάνω της.  Νομίζω ότι η ευγένειά της είναι μια πράξη αλληλεγγύης μεταξύ δύο ανθρώπων που αγωνίζονται στον ίδιο αγώνα.

Αυτό είναι ένα μεγάλο μέρος για το λόγο που έχω κλάψει τόσο πολύ από το θάνατό της.

Αργότερα στο ίδιο έργο βιβλίου, άρχισα να αναρωτιέμαι γιατί με νοιάζει πολύ γιατί ο ίδιος ή αυτός ο συγγραφέας εντοπίστηκε ως αναρχικός ή εργάστηκε για αναρχικά έργα. Πάντα ασχολήθηκα λιγότερο με τα όρια της ιδεολογίας και ενδιαφέρομαι περισσότερο για τις λέξεις και τις πράξεις που ενθαρρύνουν την ελεύθερη σκέψη, τα αυτόνομα άτομα που δρουν συνεργατικά. Είτε η Le Guin ονομάζει τον εαυτό  της (ή μας επιτρέπει να την καλέσουμε), αναρχικό δεν αλλάζει αυτό που έγραψε ή πώς έπληξε τον κόσμο. Πολλοί από τους καλύτερους και πιο ευεργετικούς συγγραφείς, ακτιβιστές και φίλους που γνωρίζω δεν αποκαλούνται αναρχικοί, και αυτό δεν αλλάζει την αγάπη που έχω για αυτούς. Δεν ήμουν ποτέ ιδιαίτερα ενθουσιασμένος με την κουλτούρα των διασημοτήτων, τη λατρεία των ειδώλων, ή πραγματικά απλά τη φήμη ως έννοια. 

Ωστόσο, είχε σημασία σε εμένα - ακόμα έχει σημασία σε εμένα - ότι η Le Guin ήταν αναρχικός.

Τελικά κατέληξα να συμφωνήσω με το γιατί με νοιάζει πολύ. Νομίζω ότι αυτό σημαίνει ότι αυτές οι ιστορίες που σημαίνουν  τόσα πολλά για μένα γράφτηκαν από κάποια με την οποίο είμαι ευθυγραμμισμένος με πολλές πολύ συγκεκριμένες ελπίδες και όνειρα. Eνδιαφέρομαι  γιατί μπορώ να χρησιμοποιήσω τα δικά της λόγια για να εκσπλαχνίσω όποιον προσπαθεί να την ανακτήσει σε κάποιο άλλο στρατόπεδο - ας πούμε, φιλελεύθερο καπιταλιστή ή κρατικό κομμουνιστή - και να χρησιμοποιήσει τη διασημότητα της για να προωθήσει αιτίες που δεν υποστήριξε ή αντέδρασε ενεργά. Ενδιαφέρομαι γιατί τα επιτεύγματα των αναρχικών έχουν σβηστεί ξανά και ξανά , και η Le Guin είναι γνωστή για μερικά πολύ συγκεκριμένα και αναμφισβήτητα επιτεύγματα που θα είναι πολύ δύσκολο να διαγραφούν. Ίσως είναι η λατρεία του ήρωα. Ίσως να ξεχειμωνιάζει στο ανακλώμενο φως. Δεν γνωρίζω. Απλά γνωρίζω ότι με κάνει περήφανο να είμαι αναρχικός. 

Δεν έχω πολλούς ήρωες. Οι περισσότεροι από τους αγαπημένους μου συγγραφείς, φιλοδοξώ να είναι οι συνομήλικοί τους. H Ursula Le Guin ήταν  ήρωας. Με δίδαξε χωρίς να το γνωρίζει. Ενθάρρυνε το γράψιμό μου τόσο άμεσα, λέγοντάς μου ότι ήταν ενθουσιασμένη για αυτό που θα έγραφα και έμμεσα, λέγοντάς μου γιατί η γραφή αξίζει τον κόπο και επίσης με το βιβλίο της για το γράψιμο του Steering the Craft. 

Αυτή τη στιγμή σκέφτομαι τα λόγια της για τη σημασία των λέξεων. Καθώς βγαίνω πίσω από τις περισσότερες οργανώσεις, σκέφτομαι αυτό που μου είπε πριν από μια δεκαετία:

"Οι ακτιβιστές αναρχικοί πάντα ήλπιζαν ότι θα μπορούσα να είμαι ακτιβίστρια, αλλά νομίζω ότι συνειδητοποίησαν ότι θα ήμουν μια άθλια, και μου επέτρεψαν  να επιστρέψω στο γράψιμο αυτού που γράφω". 

Αλλά ήξερε ότι μόνο τα λόγια δεν ήταν αρκετά. Η τέχνη αποτελεί μέρος της κοινωνικής αλλαγής, αλλά δεν είναι οπουδήποτε κοντά στο σύνολο της. H  Le Guin έκανε ευχαριστημένη δουλειά ,επίσης  παρακολουθώντας διαδηλώσεις και γεμίζοντας φακέλους για όποια οργάνωση μπορούσε να χρησιμοποιήσει τη βοήθειά της. Είναι αυτή η διχοτόμηση που την κάνει την ηρωίδα μου. Θέλω όλοι να με αφήσουν στη συγγραφή μου και να μην περιμένω να οργανώσω, αλλά θέλω να είμαι χρήσιμος και με άλλους τρόπους.

 

                                                          Τα βιβλία του Powell θυμούνται.

 

Χτες τη νύχτα, τρεις από εμάς αντάλλαξαν μηνύματα σημάτων σχετικά με το πέρασμα της. "Εξαρτάται από εμάς τώρα", είπαμε. "Πρέπει να εργαστούμε σκληρότερα χωρίς αυτήν τώρα", είπαμε. Τα μηνύματα σήματος είναι σαν ψίθυροι μερικές φορές. Στους νεκρούς της νύχτας, λέμε τα πράγματα που μας τρομάζουν.

 

Το 2014, η Le Guin είπε στον κόσμο:

 

«Οι δύσκολες στιγμές έρχονται, όταν θέλουμε οι φωνές των συγγραφέων που μπορούν να δουν εναλλακτικές λύσεις για το πώς ζούμε τώρα, μπορούμε να δούμε μέσα από την κοινωνία που μας απασχολεί το φόβο και τις εμμονές τεχνολογίας της σε άλλους τρόπους ύπαρξης, ακόμα και να φανταστούμε πραγματικούς λόγους ελπίδα. Θα χρειαστούμε συγγραφείς που θα θυμούνται τους ποιητές ελευθερίας και  τους οραματιστές-ρεαλιστές μιας μεγαλύτερης πραγματικότητας ". 

Δεν αισθάνομαι έτοιμος, αλλά κανείς δεν το κάνει ποτέ. Η αλήθεια είναι: είμαστε έτοιμοι. Υπάρχουν συγγραφείς που θυμούνται την ελευθερία. Ίσως περισσότερο τώρα από ό, τι υπήρξε ποτέ. Υπάρχουν ιστορίες που πρέπει να ειπωθούν και τις λέμε. Ο Walidah Imarisha θα τους πει. Η Adrienne Marie Brown θα τις πει. Η Laurie Penny θα τις πει. Το Nisi Shawl θα τις πει. Ο Cory Doctorow, ο Jules Bentley, η Mimi Mondal, ο Lewis Shiner, η Rebecca Campbell, ο Nick Mamatas, ο Evan Peterson, ο Alba Roja, ο Simon Jacobs και περισσότεροι άνθρωποι από ό, τι μπορώ να ξέρω ή να μετρήσω θα τις πούνε .

 

Όλοι μας θα τις πούμε, ο ένας στον άλλο, με οποιονδήποτε τρόπο. Θα θυμόμαστε την ελευθερία. Ίσως θα φτάσουμε και εκεί.

από ντέμιαν 30/01/2018 7:45 πμ.


γιά μιά ιδιοφυία καί μιά οραματίστρια σάν τήν Ursula le guin άξιζε ένα καλύτερο κείμενο καί μιά καλύτερη μετάφραση,έλεος πιά μέ τίς μεταφράσεις copy-paste από τό γοογλε χωρίς διορθώσεις καί μέ επιλογή αναφορών πού λίγα έχουν νά προσφέρουν στήν ενημέρωση γιά τό τό έργο τόσο σημαντικών συγγραφέων σάν τήν Ουρσουλα,υπάρχουν τόσο σημαντικά καί καλύτερα άρθρα γιά τήν επιστημονική φαντασία καί γιά αρκετούς εκπροσώπους της από τήν χρυσή δεκαετία τού 60 καί τού 70 πού διακατέχονται από ένα επαναστατικό καί διορατικό πνεύμα σπάνιο καί εκπληκτικό,καί έλεος πιά μέ τό νά "βαφτίζουμε" αυθαίρετα καλλιτέχνες αναρχικούς ή αναρχικές,ή Ούρσουλα όπως κι άλλοι συγγραφείς σάν τόν Ray Bradbury,καί τόν Robert Henlain είναι πολύ πέρα από στενές ταμπέλες καί καπελώματα,πολύ πέρα, μακριά σέ άλλους κόσμους...

https://thetyee.ca/Culture/2018/01/25/Ursula-K-Le-Guin-Visionary-Writer-Showed-New-Way/

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License