10-12 Φλεβάρη 2012. Η μάχη για την πλατεία.

Για να μην φύγει ποτέ απο την μνήμη μας ο μεγαλειώδης εκείνος αγώνας.

Μία παρακαταθήκη για τους αγώνες του μέλλοντος

https://www.youtube.com/watch?v=NZ0J00LO7ek


Αυτές τις μέρες συμπληρώνονται 6 χρόνια από το συγκλονιστικό συλλαλητήριο της 12ης Φεβρουαρίου 2012 ενάντια στην ψήφιση του δεύτερου μνημονίου.

Το συλ­λα­λη­τή­ριο αυτό είχε όλα τα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά μιας εξέ­γερ­σης ενά­ντια στα μνη­μό­νια και αυ­τούς που τα επέ­βαλ­λαν και εξα­κο­λου­θούν να τα επι­βάλ­λουν: τις ελ­λη­νι­κές κυ­βερ­νή­σεις και την τρόι­κα των δα­νει­στών (που στο με­τα­ξύ έχει γίνει κουαρ­τέ­το). Η αγω­νι­στι­κή ενέρ­γεια και η μα­χη­τι­κή διά­θε­ση εκα­το­ντά­δων χι­λιά­δων δια­δη­λω­τών/τριών, η πα­ρα­μο­νή τους επί ώρες στο Σύ­νταγ­μα σε συν­θή­κες «πο­λέ­μου» με τις δυ­νά­μεις κα­τα­στο­λής, η διά­χυ­ση των κι­νη­το­ποι­ή­σε­ων πα­νελ­λα­δι­κά, σε δε­κά­δες με­γά­λες και μι­κρές πό­λεις, ανέ­δει­ξαν τη 12η Φε­βρουα­ρί­ου 2012 σε μία από τις με­γά­λες κο­ρυ­φώ­σεις των αγώ­νων ενά­ντια στα μνη­μό­νια.

 

Η 12η Φε­βρουα­ρί­ου 2012 στέ­κε­ται επι­βλη­τι­κή στο με­ταίχ­μιο ανά­με­σα στον «κι­νη­μα­τι­κό κύκλο» της πε­ριό­δου Μάιος 2010 - Φε­βρουά­ριος 2012 και στον «πο­λι­τι­κό κύκλο» της πε­ριό­δου Μάιος 2012 - Ιού­λιος 2015, δί­νο­ντάς μας την αφορ­μή και τη δυ­να­τό­τη­τα όχι μόνο να θυ­μη­θού­με και να μι­λή­σου­με γι’ αυ­τούς, αλλά και να βγά­λου­με χρή­σι­μα συ­μπε­ρά­σμα­τα για τη δύ­σκο­λη πε­ρί­ο­δο που άνοι­ξε ύστε­ρα από την προ­δο­σία και ήττα του Ιου­λί­ου 2015 στην οποία βρι­σκό­μα­στε σή­με­ρα.          

 

2010 - 2012: Η με­γά­λη διε­τία των αγώ­νων

 

Στις 5 Μαΐου του 2010, μια πολύ μα­ζι­κή δια­δή­λω­ση ενά­ντια στο πρώτο μνη­μό­νιο, εγκαι­νί­α­σε μια πε­ρί­ο­δο με­γά­λων τα­ξι­κών μαχών. Η πυ­κνό­τη­τα, η μα­ζι­κό­τη­τα και το βάθος των κι­νη­το­ποι­ή­σε­ων ήταν πρω­τό­γνω­ρες και χωρίς υπερ­βο­λή ιστο­ρι­κές. Στη διάρ­κεια 21 μηνών, εί­χα­με τρεις με­γά­λες κο­ρυ­φώ­σεις, με δια­δη­λώ­σεις-συλ­λα­λη­τή­ρια εκα­το­ντά­δων χι­λιά­δων στην Αθήνα, αλλά ταυ­τό­χρο­να και πολύ μα­ζι­κών δια­δη­λώ­σε­ων σε πολ­λές άλλες πό­λεις – σε με­ρι­κές από τις οποί­ες για πρώτη φορά στην ιστο­ρία τους. Την 5η Μαΐου 2010, το δι­ή­με­ρο των με­γά­λων δια­δη­λώ­σε­ων και συ­γκρού­σε­ων ενά­ντια στο πρώτο μνη­μο­νια­κό Με­σο­πρό­θε­σμο πρό­γραμ­μα στις 28-29 Ιου­νί­ου 2011 (στο πλαί­σιο μιας επί­μο­νης δί­μη­νης κι­νη­το­ποί­η­σης με κέ­ντρο το Σύ­νταγ­μα, που έμει­νε στα χρο­νι­κά των κοι­νω­νι­κών αγώ­νων σαν «κί­νη­μα των πλα­τειών») και τη 12η Φε­βρουα­ρί­ου 2012. Κα­θε­μιά από αυτές τις κο­ρυ­φώ­σεις ήταν απ’ αυτές που γρά­φο­νται στην ιστο­ρία των με­γά­λων στιγ­μών του κι­νή­μα­τος αντί­στα­σης.

Το κρά­τος «έκτα­κτης ανά­γκης» των μνη­μο­νί­ων αντι­με­τώ­πι­σε το κύμα αυτό των αγώ­νων με εξί­σου πρω­το­φα­νείς -για τη με­τα­πο­λι­τευ­τι­κή πε­ρί­ο­δο- με­θό­δους κα­τα­στο­λής: με χη­μι­κό πό­λε­μο, με εκτε­τα­μέ­νη προ­λη­πτι­κή κα­τα­στο­λή, με «επι­χει­ρη­σια­κά δόγ­μα­τα» διά­λυ­σης μα­ζι­κών δια­δη­λώ­σε­ων βγαλ­μέ­να από τις πρα­κτι­κές αυ­ταρ­χι­κών κα­θε­στώ­των «άλλου και­ρού».

Το απο­τέ­λε­σμα αυτής της «δρά­σης και αντί­δρα­σης» κι­νή­μα­τος - κρα­τι­κού αυ­ταρ­χι­σμού ήταν η εκ­παί­δευ­ση μιας μα­ζι­κής αγω­νι­στι­κής πρω­το­πο­ρί­ας σε συν­θή­κες πραγ­μα­τι­κής μάχης με το αστι­κό - μνη­μο­νια­κό σύ­στη­μα και τους μη­χα­νι­σμούς του και η δη­μιουρ­γία μιας «συλ­λο­γι­κής ευ­φυ­ΐ­ας» στο πώς να ορ­γα­νώ­σου­με αυτή τη μάχη: με γε­νι­κές απερ­γί­ες (ήταν η πε­ρί­ο­δος με τις πε­ρισ­σό­τε­ρες γε­νι­κές απερ­γί­ες σε τόσο σύ­ντο­μο διά­στη­μα στην ιστο­ρία του ερ­γα­τι­κού κι­νή­μα­τος!), με διά­χυ­ση των αντι­στά­σε­ων σε κλα­δι­κό επί­πε­δο και στις γει­το­νιές, με ελ­πι­δο­φό­ρα πει­ρά­μα­τα αυ­το-ορ­γά­νω­σης (επι­τρο­πές σε γει­το­νιές, μορ­φές αυ­το-ορ­γά­νω­σης του κι­νή­μα­τος των πλα­τειών»), με ενό­τη­τα στη δράση, με σκλη­ρή μα­θη­τεία στο πώς να ορ­γα­νω­νό­μα­στε και να «στε­κό­μα­στε στο δρόμο» ενά­ντια στις δυ­νά­μεις κα­τα­στο­λής κ.λπ.

 

Η πο­λι­τι­κή απά­ντη­ση

 

Το «δεύ­τε­ρο κύμα» αυτής της πε­ριό­δου, με το «κί­νη­μα των πλα­τειών» το Μάιο - Ιού­νιο 2011, στρά­φη­κε αυ­θόρ­μη­τα ενά­ντια στο πο­λι­τι­κό «γε­νι­κό επι­τε­λείο» των μνη­μο­νί­ων: την κυ­βέρ­νη­ση σαν πο­λι­τι­κό τους όρ­γα­νο και τη Βουλή σαν νο­μο­θε­τι­κό τους όρ­γα­νο. Το «Φύ­γε­τε!» και η εγκα­τά­στα­ση του κι­νη­μα­τι­κού «στρα­τη­γεί­ου» στην πλα­τεία Συ­ντάγ­μα­τος, απέ­να­ντι από τη Βουλή, συ­νι­στού­σε ήδη μια πο­λι­τι­κή ανα­βάθ­μι­ση του «Εμείς ή αυτοί», που απο­τέ­λε­σε την τα­ξι­κή ση­μαία του κι­νή­μα­τος αντί­στα­σης σε όλο αυτόν τον κύκλο αγώ­νων. 
Η ίδια η λο­γι­κή της τα­ξι­κής αντι­πα­ρά­θε­σης οδη­γού­σε ανα­πό­φευ­κτα στο να συν­δυα­στεί η μα­ζι­κή κι­νη­μα­τι­κή αντί­στα­ση με την πο­λι­τι­κή εναλ­λα­κτι­κή. Το «κυ­νή­γι του πο­λι­τευ­τή» από το φθι­νό­πω­ρο του 2011, η πίεση πάνω στην κυ­βέρ­νη­ση του Γ. Πα­παν­δρέ­ου και η τε­λι­κή της κα­τάρ­ρευ­ση το Νο­έμ­βριο του 2011, οι «αντι­πα­ρε­λά­σεις» του κι­νή­μα­τος την 28η Οκτω­βρί­ου 2011 κ.λπ. έβα­ζαν εκ των πραγ­μά­των στην ημε­ρή­σια διά­τα­ξη το ζή­τη­μα της πο­λι­τι­κής απά­ντη­σης, της πο­λι­τι­κής εναλ­λα­κτι­κής.

Σή­με­ρα γνω­ρί­ζου­με ότι η πο­λι­τι­κή απά­ντη­ση δεν συν­δυά­στη­κε με τη συ­νέ­χεια και κλι­μά­κω­ση των κοι­νω­νι­κών αγώ­νων, και ότι αυτό είχε απο­τέ­λε­σμα την υπο­χώ­ρη­ση του κι­νή­μα­τος, την ανά­θε­ση και τη δη­μιουρ­γία των όρων για την προ­δο­σία του Ιου­λί­ου του 2015. Ωστό­σο, δεν ήταν ανα­πό­φευ­κτο ούτε «μοι­ραίο» να εξε­λι­χτούν έτσι τα πράγ­μα­τα. Η μα­ζι­κή πρω­το­πο­ρία του αγώνα δεν προ­σχώ­ρη­σε «αυ­το­μά­τως» και «ανα­πό­φευ­κτα» στη λο­γι­κή της ανά­θε­σης ύστε­ρα από το με­γά­λο εκλο­γι­κό «ξε­πέ­ταγ­μα» των εκλο­γών του Μαϊου - Ιου­νί­ου του 2012, αλλά επει­δή το ερ­γα­τι­κό κί­νη­μα και η Αρι­στε­ρά ητ­τή­θη­καν στη μάχη.

 

Η υπο­χώ­ρη­ση και η ήττα

 

Οι κοι­νω­νι­κή αγώ­νες δεν έπα­ψαν ύστε­ρα από τη με­γά­λη 12η Φλε­βά­ρη του 2012, άλ­λα­ξαν όμως κλί­μα­κα και «εστία»: από τις με­γά­λες, κε­ντρι­κές συ­γκε­ντρώ­σεις δύ­να­μης και ανα­με­τρή­σεις με επί­κε­ντρο τα με­γά­λα συλ­λα­λη­τή­ρια των γε­νι­κών απερ­γιών της πρώ­της πε­ριό­δου, πε­ρά­σα­με σε «επι­μέ­ρους» μάχες με κε­ντρι­κή πο­λι­τι­κή ση­μα­σία: μάχη ενά­ντια στην επι­στρά­τευ­ση των ερ­γα­ζο­μέ­νων στο μετρό τον Ια­νουά­ριο του 2013, κι­νη­το­ποί­η­ση ενά­ντια στο κλεί­σι­μο της ΕΡΤ τον Ιού­νιο του 2013, απερ­γία των κα­θη­γη­τών το Μάιο και Σε­πτέμ­βριο του 2013. Στους αγώ­νες αυ­τούς το δί­λημ­μα ήταν από­λυ­το: ή θα νι­κού­σαν ανα­τρέ­πο­ντας τη μνη­μο­νια­κή κυ­βέρ­νη­ση Σα­μα­ρά - Βε­νι­ζέ­λου ή θα συ­ντρί­βο­νταν στε­ρώ­ντας από το σχέ­διο της πο­λι­τι­κής ανα­τρο­πής («κυ­βέρ­νη­ση της Αρι­στε­ράς») το ανα­τρε­πτι­κό του πε­ριε­χό­με­νο και τις κι­νη­μα­τι­κές προ­ϋ­πο­θέ­σεις για να νι­κή­σει.

Μέχρι και το Σε­πτέμ­βριο του 2013, είχε δοθεί και είχε χαθεί η κρί­σι­μη μάχη να συν­δυα­στεί η κι­νη­μα­τι­κή πα­λίρ­ροια με το σχέ­διο της πο­λι­τι­κής ανα­τρο­πής.

Η Αρι­στε­ρά μπήκε σε αυτή τη μάχη δια­σπα­σμέ­νη και άτολ­μη. «Έπρα­ξε το κα­θή­κον της», κι αυτό σε διε­σπαρ­μέ­νη τάξη, αλλά ως εκεί. Η ηγε­σία του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, έχο­ντας βάλει ήδη πλώρη για την προ­ε­τοι­μα­σία του συμ­βι­βα­σμού με το εγ­χώ­ριο και διε­θνές σύ­στη­μα, ήταν «τυ­πι­κώς εντά­ξει» (στην απερ­γία των κα­θη­γη­τών, ούτε καν αυτό…), αλλά στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα εχθρι­κή με οποια­δή­πο­τε ιδέα ανα­τρο­πής της μνη­μο­νια­κής κυ­βέρ­νη­σης από ένα κοι­νω­νι­κο-πο­λι­τι­κό κί­νη­μα ανα­τρο­πής. Ο κό­σμος του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ πήγε πολύ πέρα από αυτό, αλλά δεν μπό­ρε­σε να σπά­σει το «φράγ­μα» της ηγε­σί­ας. Τέλος, το ερ­γα­τι­κό κί­νη­μα, υπό το βάρος του μα­κρό­χρο­νου γρα­φειο­κρα­τι­κού εκ­φυ­λι­σμού και της προ­δο­τι­κής ηγε­σί­ας που εκ­προ­σω­πού­σε ο Πα­να­γό­που­λος, απο­δεί­χτη­κε ότι δεν μπο­ρού­σε να πάει μα­κρύ­τε­ρα από στε­ρε­ό­τυ­πες «αγω­νι­στι­κές εκ­κλή­σεις» και «κα­θιε­ρω­μέ­νες» μορ­φές κι­νη­το­ποί­η­σης, εντε­λώς ανε­παρ­κείς για αγώ­νες και νίκες που θα δη­μιουρ­γού­σαν τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις για μια ανα­τρε­πτι­κή δυ­να­μι­κή.

Η ανά­θε­ση, λοι­πόν, δεν ήταν το «μοι­ραίο» απο­τέ­λε­σμα της πο­λι­τι­κο­ποί­η­σης των αγώ­νων και της στρο­φής της μα­ζι­κής αγω­νι­στι­κής πρω­το­πο­ρί­ας στην πο­λι­τι­κή εναλ­λα­κτι­κή, αλλά το «μοι­ραίο» απο­τέ­λε­σμα μιας μάχης που χά­θη­κε, κυ­ρί­ως στο με­τα­βα­τι­κό και κρί­σι­μο 2013. Με τη σειρά της, αυτή η μάχη χά­θη­κε εξαι­τί­ας της αδυ­να­μί­ας να υπερ­κε­ρα­στεί το πα­ρα­λυ­τι­κό φορ­τίο του γρα­φειο­κρα­τι­κού εκ­φυ­λι­σμού στο ερ­γα­τι­κό κί­νη­μα, αλλά και της ρε­φορ­μι­στι­κής ηγε­σί­ας στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και την Αρι­στε­ρά γε­νι­κό­τε­ρα. 

https://rproject.gr/article/12-fevroyarioy-2012-i-exegersi-enantia-sto-deytero-mnimonio


Ενημέρωση απο Σύνταγμα-Αθήνα

https://athens.indymedia.org/post/1377247/

συνεχεια ενημερωσης απο Αθηνα

https://athens.indymedia.org/post/1377411/

από A 12/02/2018 1:02 πμ.


Επειδη εκείνη την ημέρα το Indymedia έπεσε αρκετές φορές.
Σύνταγμα ΤΩΡΑ. 12-02-2012. Ανταποκρίσεις & νέα. Η ψήφιση του Μνημονίου 2 & οι αντιδράσεις

https://sxoliastesxwrissynora.wordpress.com/2012/02/12/σύνταγμα-τωρα-12-02-2012-ανταποκρίσεις-νέα-η/amp/


Σύμφωνα με στοιχεία της αστυνομίας ειχαν γινει 74 συλλήψεις και 92 προσαγωγές. Επίσης, 106 αστυνομικοί τραυματίσθηκαν και καηκαν 45 κτιρια στο κεντρο της Αθηνας( κυρίως τράπεζες, δημόσιες υπηρεσίες και καταστήματα). Ενω 2 αστυνομικά τμήματα, των Εξαρχείων και του Ακροπόλεως, δέχτηκαν επίθεσεις.

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License