Κείμενο Ντίνου Γιαγτζόγλου για απεργία πείνας-δίψας


ΑΚΟΜΑ ΖΩΝΤΑΝΟΣ...

 
Αυτή τη στιγμή βρίσκομαι πίσω στις φυλακές της Λάρισας μετά από την αστυνομική επιχείρηση πουπραγματοποίησαν οι δυνάμεις των ΕΚΑΜ σήμερα τα ξημερώματα στην Α’ πτέρυγα των φυλακών Κορυδαλλού όπου είχα μεταχθεί για δικαστικούς λόγους. Οι μπάτσοι εισέβαλλαν στη πτέρυγα και στο κελί μου, ενώ ήμουν κλινήρης ως απεργός πείνας μετά από λιποθυμικό επεισόδιο που είχα το βράδυ, με έβγαλαν σηκωτό από τη φυλακή και χτυπώντας, με πέταξαν μέσα στην κλούβα της μεταγωγής. Σε αυτή τη φάση αντιστάθηκα όπως και όσο μπορούσα απαιτώντας παράλληλα να πάρω τα προσωπικά μου αντικείμενα (παπούτσια, ρούχα, φάρμακα, κ.λ.π.) τα οποία εν τέλει δεν πήρα ποτέ . Δεν μου επέτρεψαν να πάρω ούτε καν ένα μπουκάλι νερό που είχα στο κελί παρόλο που ξέρανε ότι λόγω της απεργίας πείνας έχω επιβαρυμένη υγεία. Όσον αφορά εμένα, έχω να δηλώσω ότι η επιχειρούμενη προσπάθεια των καθεστωτικών κύκλων να μου κάμψουν το ηθικό θα πέσει στο κενό...

"Τη στιγμή της αφοσίωσης ολόκληρο το σύμπαν συνωμοτεί για να σε βοηθήσει"
Johann Wolfgang Goethe


"Εκείνοι που καταπιέζουν τις επιθυμίες τους το κάνουν επειδή οι επιθυμίες τους είναι τόσο αδύναμες ώστε να μπορούν να καταπιεστούν."
William Blake

Καταρχάς η αιχμαλωσία μου δεν συνεπάγεται σε καμία περίπτωση την ηθική και πολιτική μου ήττα. Αφού για όσο στέκομαι στα πόδια μου και αναπνέουν τα πνευμόνια μου, τις αξίες και τις αρχές μου δεν τις διαπραγματεύομαι, γιατί την απόφασή μου να εξεγερθώ ενάντια στην εξουσία, δε θα μπορέσει να τη σταματήσει κανένα μπουντρούμι και καμία "εξορία". Και αυτό το μήνυμα είναι μία υπόσχεση προς όλους τους συντρόφους.

Όμως, όπως φαίνεται, η φυλάκισή μου από μόνη της, καθώς και η μακροχρόνια καταδίκη μου, που έχει προαναγγελθεί από τις ανακριτικές αρχές (στο σχέδιο κατηγορητηρίου αναγράφεται ότι οι πράξεις για τις οποίες κατηγορούμαι, τιμωρούνται με ποινή ισόβιας κάθειρξης) δεν αρκούν για την εξουσία. Οι κρατιστές θέλουν, εκτός από τη στέρηση της φυσικής μου ελευθερίας, να μου επιβάλλουν και μια άτυπη "εξορία". Έτσι, η εισαγγελέας Ράικου, αντί να διατάξει την προφυλάκισή μου στη δικαστική φυλακή Κορυδαλλού, που είναι φυλακή υποδίκων και είναι ο κανόνας να μεταφέρονται εκεί όσοι συλλαμβάνονται στην Αθήνα, με " εξόρισε" στις φυλακές Λάρισας. Μια "εξορία" που έχει σκοπό:

Πρώτον, να με απομακρύνει από τα οικεία μου πρόσωπα, κάνοντας πρακτικά σχεδόν αδύνατα τα επισκεπτήριά μου, υποχρεώνοντας τους συγγενείς μου να ταξιδεύουν τεράστιες χιλιομετρικές αποστάσεις διασχίζοντας την μισή χώρα με την αντίστοιχη οικονομική και σωματική τους επιβάρυνση για να με δουν μερικά λεπτά πίσω από ένα τζάμι

Δεύτερον, να με αποξενώσει από την πολύπλοκη και ογκωδέστατη δικογραφία της υπόθεσης που με κρατάει στη φυλακή, καθώς οι δικηγόροι αδυνατούν να ταξιδεύουν στη Λάρισα, ούτως ώστε να έχουν συχνή και απρόσκοπτη επικοινωνία με εμένα. Επίσης η ίδια η φύση της δικογραφίας (χιλιάδες σελίδες σε ηλεκτρονική μορφή, βίντεο κλπ) κάνει αδύνατο ακόμα και μετά από τόσους μήνες να έχω πρόσβαση σε αυτήν από τις φυλακές της Λάρισας καθώς δεν υπάρχει ο κατάλληλος εξοπλισμός.

Τρίτον, να κάνει εφικτές τις συνθήκες της επιτήρησης, του ελέγχου και του σημαντικού περιορισμού της επικοινωνίας μου με τους αλληλέγγυους συντρόφους και άλλους φυλακισμένους αναρχικούς προσπαθώντας να με απομονώσουν.

Τέλος, ουσιαστικά να με καταδικάσει πριν το δικαστήριο σε ένα καθεστώς λήθης, «ξεχασμένο στις αποθήκες των ελαττωματικών και περισσευούμενων ανθρώπινων εμπορευμάτων»...
Αυτή η πρακτική της Εξουσίας δεν είναι πρωτόγνωρη. Ωστόσο, η έντονη εφαρμογή της από το ελληνικό κράτος έγινε εμφανής τη διετία 2010 – 2011, όταν το κατασταλτικό κύμα δεκάδων συλλήψεων αναρχικών συντρόφων ακολούθησε ο διασκορπισμός τους σε όλες τις φυλακές του ελλαδικού χώρου (Γρεβενά, Μαλανδρίνο, Κέρκυρα, Τρίκαλα, Κομοτηνή, Δομοκό κ.τ.λ.), ενώ ήταν κατηγορούμενοι για κοινές υποθέσεις. Οδηγό αυτής της πρακτικής, αποτέλεσε η αντιεξεγερτική κατασταλτική μέθοδος που εφαρμόζουν και άλλα Κράτη στο εξωτερικό, όπως για παράδειγμα στην Ισπανία, με την απομάκρυνση των αυτονομιστών μαχητών της ΕΤΑ σε αποστάσεις 700 χιλιομέτρων από τη χώρα των Βάσκων, ώστε να μην έχουν επισκεπτήρια και επικοινωνία μεταξύ τους.

Η άτυπη "εξορία" στη δική μου περίπτωση (χωρίς να είναι η μοναδική που πραγματοποιήθηκε προσφάτως) θεωρώ πως είναι και ένας πειραματισμός της εξουσίας ενόψει της ψήφισης του νέου σωφρονιστικού κώδικα, αφού αποτελεί κατά κάποιο τρόπο, προεικόνιση κάποιων διατάξεών του. Συγκεκριμένα, η Εξουσία ξανανοίγει το στοίχημα του καθεστώτος εξαίρεσης αναρχικών κρατουμένων. Δεν έχουν περάσει πολλοί μήνες από τότε που ο γραμματέας αντιεγκληματικής πολιτικής, Ευτύχης Φυτράκης, του υπουργείου Δικαιοσύνης, είχε δηλώσει «δε θα ξαναέρθει κανείς αναρχικός στη φυλακή Κορυδαλλού». Τώρα η "εξορία" μου στη Λάρισα, αύριο οι ειδικές πτέρυγες για όλους τους πολιτικούς και απείθαρχους κρατούμενους. Φυσικά, ο πειραματισμός που προανέφερα έγκειται στη σφυγμομέτρηση των αντιδράσεων μας και κυρίως των αντανακλαστικών των αναρχικών εκτός των τειχών και των κινημάτων αλληλεγγύης με τους αγώνες των κρατουμένων.

Επίσης, δεν είναι τυχαίο ακόμα και το γεγονός ότι η μεταγωγή μου στον Κορυδαλλό για ένα άλλο δικαστήριο, (σύλληψη σε συγκρούσεις με την αστυνομία μετά από αντιμνημονιακή διαδήλωση στις 11 Μαίου 2011) πραγματοποιήθηκε μόλις 1 μέρα πριν! Αυτό είναι ενδεικτικό των fast – track διαδικασιών που θέλουν να εφαρμόσουν στην υπόθεσή μου, αφού όπως φαίνεται υπάρχουν πολιτικές πιέσεις από υψηλά κλιμάκια της Κυριαρχίας και η «δικαιοσύνη» τους λειτουργεί κατά παραγγελία...


"Η ηθική αποφασιστικότητα εκείνου που εγκαταλείπει και επιτίθεται στις δομές της εξουσίας είναι μια αντίληψη, μια στιγμή στην οποία εκείνος γεύεται την ομορφιά των συντρόφων του και την αθλιότητα της υποχρέωσης και της υποταγής. « Εξεγείρομαι, άρα υπάρχω », είναι μία φράση του Camus που ποτέ δε σταματά να με γοητεύει, με ένα τρόπο που μόνο ένας λόγος για να ζήσω θα μπορούσε.
Σε ένα κόσμο που παρουσιάζει τα ήθη ως ένα χώρο της εξουσίας και του νόμου, νομίζω πως δεν υπάρχει άλλη ηθική διάσταση από την εξέγερση, το ρίσκο, το όνειρο. Η επιβίωση στην οποία είμαστε φυλακισμένοι, είναι άδικη επειδή κακοποιεί και ασχημαίνει"
Massimo Passamani

Για όλους αυτούς τους λόγους, ΑΡΝΟΥΜΑΙ να δεχτώ παθητικά το καθεστώς "εξορίας" και τις μεταγωγές – απαγωγές εν μία νυκτί. Απέναντι σε αυτές τις μεθοδεύσεις βάζω τον εαυτό μου με λόγο και πράξη 90 μοιρών εμπόδιο . Επειδή η βαθιά μου πεποίθηση είναι πως η δράση και η στάση μας δεν θα πρέπει να εγκλωβίζονται στο δίπολο καταστολής-αντικαταστολής αλλά να διαπερνούν κάθε πτυχή της ύπαρξης μας η κίνησή μου ας είναι ακόμα ένα σάλπισμα επίθεσης για τη διάνοιξη ρωγμών ελευθερίας στα πολλαπλά και πολύμορφα κελιά εντός της κοινωνίας – φυλακής. Μιας επίθεσης, προιόν της εξέγερσης, η οποία αν δεν στοιχειοθετηθεί σε ενεστώτα χρόνο, δε θα αποτελέσει ποτέ μελλοντική επιλογή...

Το γεγονός ότι είμαι αιχμάλωτος πολέμου της Ελληνικής Δημοκρατίας δεν σημαίνει ότι άφησα την αξιοπρέπειά μου στην είσοδο της φυλακής και έσκυψα το κεφάλι. Αντιθέτως, στη φυλακή, στο προαύλιο, στο κελί, στην κλούβα της μεταγωγής, κουβαλάω απάνω μου ατόφιο το πάθος για την ελευθερία, την κάθε μοναδική χειρονομία αλληλεγγύης, την κάθε πράξη επαναστατικής συνενοχής που χαμηλώνει τα τείχη της φυλακής και μια απόφαση να μάχομαι για την αναρχία ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ.

Για αυτό, από τις 21/02/2018 ξεκίνησα απεργία πείνας με αίτημά μου να πραγματοποιηθεί τυπικά η μεταγωγή μου στον Κορυδαλλό και να σταματήσει το άτυπο καθεστώς "εξορίας"μου. Ήδη, η αίτηση μεταγωγής που είχα καταθέσει από την πρώτη εβδομάδα μου στη φυλακή, απορρίφθηκε, επιβεβαιώνοντας την απόφαση της Εξουσίας να με θέσει σε "πολιτική καραντίνα" στις φυλακές Λάρισας και να «ξεχαστώ» εδώ. Όμως, η δύναμη και η θέληση για την διαρκή αναρχική εξέγερση είναι ικανές να ανατρέψουν κάθε απόφαση αυτών που θεωρούν ότι μπορούν να εξουσιάζουν τις ζωές μας χωρίς κόστος. Κανένας εχθρός της ελευθερίας δεν είναι στο απυρόβλητο και κανένας αιχμάλωτος σύντροφος δεν είναι μόνος του ...

Επίσης ανακοινώνω πως από αύριο Κυριακή 25/2 ξεκινάω και απεργία δίψας σαν κλιμάκωση στην απεργία πείνας που ήδη πραγματοποιώ. Ευχαριστώ από καρδίας τους χιλιάδες κρατούμενους του Κορυδαλλού που υπενθύμισαν, με πράξεις, σήμερα ότι όταν χτυπάνε και αδικούν έναν κρατούμενο είναι σαν να μας χτυπάνε όλους. Ενωμένοι θα κερδίσουμε. Η δύναμη τους μου δίνει δύναμη να φτάσω ως το τέλος για να κερδίσω τον αγώνα που δίνω.

ΝΟΥΣ ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΣΩΜΑ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΟΥΣ ΑΔΕΡΦΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΔΕΡΦΕΣ ΜΟΥ ΣΤΗ ΧΙΛΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ

ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΟΙ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΗ ΜΑΝΙΑ ΤΟΥ ΡΩΣΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΤΟ ΕΧΟΥΝ ΟΙ ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΟΙ
ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΝΕΟ ΣΩΦΡΟΝΙΣΤΙΚΟ ΚΩΔΙΚΑ


Γιαγτζόγλου Κωνσταντίνος
24/02/2018

από A 24/02/2018 10:39 μμ.


STILL ALIVE...

I am currently in Larissa prison after the police operation carried out by police special forces (EKAM) today at dawn in the first wing of Korydallos prison where I was transferred for court reasons. The cops invaded my wing and my cell, while I was bedridden as a hunger striker, after a faint episode I had in the evening, they carried me out of the prison building while beating me and threw me into the prisoner transfer vehicle. At this point, I resisted as much as I could while demanding my personal items (shoes, clothes, medicines, etc.) which I never got. They did not even allow me to take a bottle of water I had in my cell although they knew that my health was in bad condition due to my hunger strike. As far as I am concerned, I have to say that the authoritatian circles' attempt to bend my morale will be for nothing...

“At the moment of commitment the entire universe conspires to assist you”
Johann Wolfgang von Goethe

“Those who restrain desire do so because theirs is weak enough to be restrained”
William Blake

At first, my capture does not in any way imply my moral and political defeat. Since as long as I stand on my feet and breathe through my lungs, my values and my principles are non-negotiable, because my decision to revolt against power will not be stopped by no dungeon and no "exile". And this message is a promise to all comrades.

But it seems that my imprisonment alone, as well as my long-standing conviction, which has been announced by the investigating authorities (in the draft indictment it is stated that the acts I am accused οφ are punishable by life sentence) are not enough for power. Authority wants, in addition to depriving myself of my physical freedom, to impose an informal "exile" on me. Thus, prosecutor Raikou, instead of ordering my detention in Korydallos prison, where every person that is arrested in Athens is jailed while awaiting trial, "exiled" me to Larisa prison. An "exile" that aims to:

Firstly, to take me away from my friends and families, making their visits practically impossible, forcing my relatives to travel enormous distances crossing half the country burdening them physically and financially just to see me a few minutes behind a glass.

Secondly, to alienate me from the complex and huge dossier of the case that keeps me in jail, as the lawyers are unable to travel to Larissa in order to have have frequent and uninterrupted communication with me. Also, the very nature of the case file (thousands of pages in electronic form, video, etc.) makes it impossible even after so many months to be accessed from Larisa prison as there is no proper equipment.

Thirdly, to make it possible to supervise, control and severely restrict my communication with other imprisoned anarchists and comrades in solidarity with me, in an effort to isolate me.

Lastly, to basically condemn me before the trial in a state of forgetfulness, "forgotten in the warehouses of defective and redundant human goods"...
This practice of auhority is not unprecedented. However, its strong implementation by the Greek state was evident during the two years 2010-2011, when the wave of suppression that resulted in the arrest of dozens of anarchist comrades was followed by their dispersion in prisons throughout Greece (Grevena, Malandrinos, Corfu, Trikala, Komotini, Domokos etc.) despite the fact that they were accused of the same deeds. A guide to this practice was the anti-insurrectional repressive method applied by other states abroad, like in Spain for example, where ETA fighters were transferred 700 kilometers away from the Basque country in order for them not to have prison visits or communication witch each other.

The informal "exile" in my case (without it being the only one that has taken place recently) seems to me to be a test of authority in view of the new Penal Code, as it is in some way a precondition for some of its provisions. In particular, authority reopens the subject of special detention conditions for anarchist prisoners. It has not been many months since the anti-criminal policy secretary of the Justice Department, Eftihis Fytrakis, stated that "no anarchist will come back to Korydallos prison". Now my "exile" in Larissa, tomorrow the special wards for all political and unruly prisoners. Of course, the experimentation we have mentioned above is based on the gauging of our reactions, and especially the anarchists' reflexes outside the walls and of the movements in solidarity with the struggles of the prisoners.

“It is also no coincidence the fact that my transfer to Korydallos to be tried for another case (an arrest in clashes with the police after an anti-memorandum demonstration on 11 May 2011) took place just 1 day before the trial! This is indicative of the fast track procedures they want to implement in my case, as there are political pressures from the high levels of Dominion and their "justice" works on demand...

"The ethical resoluteness of one who abandons and attacks the power structures is a perception, a moment in which one tastes the beauty of one’s comrades and the misery of obligation and submission. “I rebel, therefore I am” is a phrase from Camus that never ceases to charm me as only a reason for life can do. In the face of a world that presents ethics as the space of authority and law, I think that there is no ethical dimension except in revolt, in risk, in the dream. The survival in which we are confined is unjust because it brutalizes and uglifies."
Massimo Passamani

For all these reasons, I REFUSE to passively accept the state of "exile" and the transfers-abductions overnight. I stand fiercy opposed against these machinations with words and actions. Because my deep conviction is that our actions and attitude should not be trapped between the repression-anti-repression dipole but should permeate every aspect of our being, let my actions now be still another blare of attack aiming to open cracks of freedom in the multiple and multiform cells within society - prison. An attack, a product of rebellion, which, if it doesnt happen at present time, will never be a future option...

The fact that I am a prisoner of war in the Hellenic Republic does not mean that I left my dignity at the entrance of the prison and that I bent my knee. On the contrary, in prison, in the courtyard, in the cell, in the prisoner tansfer vehicle, I carry on my pure passion for freedom, every single gesture of solidarity, every act of revolutionary complicity that lowers the walls of the prison and a decision to fight for anarchy TO THE END.

That is why, since 21/02/2018, I am on a hunger strike demanding that my transfer to Korydallos prison be formalized and my informal state of "exile" to be stopped. The first transfer request I had deposited since my first week in jail was rejected, confirming the decision of authority to put me in a "political quarantine" in Larisa prison in order to be forgotten here. But the power and will for the continous anarchist rebelion is capable of overturning every decision of those who think they can rule our lives at no cost. No enemy of freedom is unapproachable and no imprisoned comrade is alone...

I also announce that from tomorrow, Sunday 25/2, I will start a thirst strike as an escalation from the hunger strike I'm already on. I thank from the bottom of my heart the thousands of prisoners in Korydallos prison who have today showed, that when they hurt and offend a single prisoner, they hurt and offend all of us. United we will win. Their strength gives me the strength to reach the end to win the fight I give.

MIND, SOUL AND BODY FOREVER IN THE STRUGGLE

IN SOLIDARITY WITH ALL POLITICAL PRISONERS IN GREECE

STRENGTH TO ALL MY BROTHES AND SISTERS IN CHILE AND ITALY

STRENGTH TO THE ANARCHISTS WHO FACE THE REPRESSIVE MANIA OF THE RUSSIAN STATE

THE RIGHT BELONGS TO THOSE WHO REVOLT
VICTORY TO THE PRISONERS’ STRUGGLE

AGAINST THE NEW PENAL CODE

Konstantinos Giagtzoglou
24/02/2018


Update on anarchist hunger striker Ntinos Giagtzoglou:

As a result of the massive mobilization in Korydallos, Malandrino and Chania prisons, a representative of the Justice Department has met with representatives of the prisoners in Korydallos prison (the whole prison was occupied by the prisoners for 5 hours) and has promised them that there will be a new council in session in Monday to examine our comrade's demand. The prisoners ended the occupation warning him that they will take action again if the comrade's demand is not met.

Ntinos is now in Larisa prison and announced that he will escalate his hunger strike to thirst strike starting from Sunday, 25/02/2018. He has also published a letter about his struggle.

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License