Η κατάληψη της Αφρίν σαν αρχή της διάσπασης της Συρίας

Το σενάριο της κατανομής της Συρίας σε τρία μέρη γίνεται πραγματικότητα. Με την κατοχή της Afrin από το τουρκικό Κράτος, ο διαχωρισμός έχει αρχίσει πραγματικά. Η θέση των ΗΠΑ, της Ρωσίας, της ΕΕ και των Ηνωμένων Εθνών σε σχέση με τις επιθέσεις της Τουρκίας κατά της Αφρίν δείχνει την απεριόριστη υποστήριξη για την κατάληψη και τις περαιτέρω σφαγές.

L’occupazione di Afrin come inizio della spartizione della Siria

του Ferda Çetin *

 

 

Το σενάριο της κατανομής της Συρίας σε τρία μέρη γίνεται πραγματικότητα. Με την κατοχή της Afrin από το τουρκικό Κράτος, ο διαχωρισμός έχει αρχίσει πραγματικά. Η θέση των ΗΠΑ, της Ρωσίας, της ΕΕ και των Ηνωμένων Εθνών σε σχέση με τις επιθέσεις της Τουρκίας κατά της Αφρίν δείχνει την απεριόριστη υποστήριξη για την κατάληψη και τις περαιτέρω σφαγές.

Μια Συρία χωρίς αντιφάσεις μεταξύ εθνοτικών ομάδων, θρησκειών και ομολογιών πίστεως, χωρίς απαιτήσεις για το πετρέλαιο και το έδαφος ή με τα παλιά σύνορα, δεν είναι βολική ούτε για τη Ρωσία ούτε για τις ΗΠΑ. Γιατί η υποστήριξη μιας τέτοιας Συρίας θα σήμαινε στήριξη στο αυτόνομο-δημοκρατικό καντονικό σύστημα που τέθηκε σε εφαρμογή στη βόρεια Συρία και τη Ροζάβα. Οι ΗΠΑ και η Ρωσία με την Συρία χωρισμένη στα τρία δεν θέλουν να θέσουν τέρμα στις αντιθέσεις και τις εντάσεις μεταξύ λαών, θρησκειών και ομολογιών πίστεως, αλλά αντίθετα θέλουν να τις κρατήσουν ζωντανές και με αυτό τον τρόπο να δημιουργήσουν εξάρτηση. Η άνετη και σίγουρη για τον εαυτό της θέση του Ερντογάν και των εκπροσώπων του τουρκικού Κράτους δεν απορρέει από την εμπιστοσύνη στις δικές τους δυνάμεις αλλά από τη συμμετοχή τους στο σχέδιο μιας «Συρίας χωρισμένης στα τρία» από τις ΗΠΑ και τη Ρωσία.

Ελλείψει έκτακτων εκπλήξεων, το αμερικανικό και το ρωσικό σχέδιο θα πραγματοποιηθεί ως εξής: η περιοχή γύρω από το Efrîn-Ezaz-Mare-El Bab-Cerablus θα παραδοθεί στην Τουρκία, Αλ Κάιντα, Al Nusra και IS, το τμήμα ανατολικά του Ευφράτη στην κουρδική-αμερικανική συμμαχία, στα δυτικά του Ευφράτη στο καθεστώς της Συρίας, Ρωσία και Ιράν

Δεδομένου ότι οι συμμαχικές ομάδες με την Τουρκία, λόγω της ανυποταξίας και της απληστίας τους για χρήματα και υλικά, στα εδάφη που τους παραδίδονται δεν θα διαδραματίσουν εποικοδομητικό ρόλο, ο έλεγχος της επικράτειας θα ανατεθεί στην Τουρκία. Τα ευρωπαϊκά Κράτη γνωρίζουν αυτό το σχέδιο και το υποστηρίζουν.

Η ευρωπαϊκή κοινή γνώμη με την αλληλεγγύη της κατά της εισόδου στην Αφρίν έχει δείξει μεγάλη προσοχή. Τα γερμανικά, βρετανικά και γαλλικά μέσα ενημέρωσης κάλεσαν τις κυβερνήσεις τους να παρεμβαίνουν κατά της τουρκικής κατοχής. Αλλά οι σχετικοί παράγοντες στην Ευρώπη δεν έχουν ακούσει αυτές τις διαμαρτυρίες και περιμένουν το τέλος της κατοχής. Επειδή ένα μεγάλο μέρος των ομάδων που συμμετείχαν στον πόλεμο στο Ιράκ και στη Συρία βρίσκονται τώρα στην Τουρκία και την Ildib. Η Ευρώπη φοβάται μια διασπορά αυτών των ομάδων και θέλει να τις κρατήσει στη Συρία και την Τουρκία. Μέρος του σχεδίου είναι επίσης η παράδοση τριών δισεκατομμυρίων δολαρίων στην Τουρκία σε αυτό το στάδιο, που αποφασίστηκε στο πλαίσιο της συμφωνίας του 2015 για τους πρόσφυγες, τα οποία, ωστόσο, δεν είχαν εκταμιευθεί αλλά παγώσει λόγω τεταμένων σχέσεων.

Η Ευρώπη και οι ΗΠΑ βασίζονται στο γεγονός ότι οι 800.000 πρόσφυγες της Αφρίν δεν θα φθάσουν στην Ευρώπη και ότι μπορούν να ζήσουν με την υποστήριξη των καντονιών της Ροζάβα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο είναι »ευτυχείς» να μην φορτώσουν την οικονομική επιβάρυνση στον ΟΗΕ. Ο εκτοπισμός ενός μεγάλου μέρους των προσφύγων που βρίσκονται στην Τουρκία στην κατεχόμενη Αφρίν δεν σημαίνει μόνο μια ανακούφιση για τον Ερντογάν, αλλά αντιπροσωπεύει επίσης ένα σημείο στο οποίο τα ΗΕ και η ΕΕ ήλπιζαν στα κρυφά.

Οι ΗΠΑ και η Ρωσία, οι οποίες φαίνεται να βρίσκονται σε ανταγωνισμό μεταξύ τους, γνώρισαν την πιο αδύναμη φάση τους στη Μέση Ανατολή πριν από τον πόλεμο στο Ιράκ και τη Συρία. Και οι δύο είχαν την ανάγκη για μια νέα αρχή στην πολιτική τους στη Μέση Ανατολή. Το σχέδιο της διάσπασης της Συρίας σε τρία μέρη ικανοποιεί σε μεγάλο βαθμό τις ανάγκες τους. Διότι ένα δημοκρατικό σύστημα που εγγυάται με αυτόνομο τρόπο την εσωτερική ειρήνη δεν θα αισθανόταν πλέον την ανάγκη των ΗΠΑ και της Ρωσίας.  Ένα δημοκρατικό σύστημα αυτού του είδους θα σήμαινε ότι η παρουσία της Ρωσίας και των ΗΠΑ στη Συρία δεν θα μπορούσε να διαρκέσει πολύ. Μια Συρία χωρισμένη σε τρία μέρη, για όλους εκτός από τις ΗΠΑ και τη Ρωσία σημαίνει ανασφάλεια και ένταση και συνεχή κρίση. Μια παρόμοια ένταση και κρίση οδηγεί τους ανθρώπους να στραφούν σε μια αρχή. Οι ΗΠΑ και η Ρωσία φαίνεται να είναι έτοιμες να αναλάβουν αυτό το ρόλο! Η κατάσταση κρίσης θα κρατούσε ζωντανές τις εντάσεις της περιόδου του εμφυλίου πολέμου. Αυτό δεν θα επέτρεπε στους συμμετέχοντες να επενδύσουν την ενέργεια και τους πόρους τους για χρήσιμα πράγματα, αλλά να αναπτύξουν δύναμη, εξοπλισμό, αποδυνάμωση του αντιπάλου κλπ.

Στο άρθρο μου της 29 σεπτεμβρίου 2014, έγραψα ότι το ισλαμικό κράτος IS ήθελε να ακυρώσει το υποδειγματικό μοντέλο για τη Μέση Ανατολή στο Κουρδιστάν.

Το ότι η Συρία πρέπει να χωριστεί στα τρία και ο λαός στην Συρία να κρατηθεί σε κατάσταση μόνιμης ανησυχίας, είναι «μικρές λεπτομέρειες», τόσο μικρές ώστε να μην μπορούν να αποτελέσουν εμπόδιο για την απαίτηση των ΗΠΑ να κατέχουν πετρέλαιο στη Συρία (ανατολικά του «Ευφράτη»], ή από τη Ρωσία (δυτικά του Ευφράτη) για τα επόμενα 20-25 χρόνια. Πριν από λίγο καιρό, ο καλλιτέχνης του Kirkuk Abdurrahman Kızılay συμμετείχε σε τηλεοπτική συζήτηση κατά την οποία ο συντονιστής τον ρώτησε για τον πλούτο του πετρελαίου στο Κιρκούκ και τα πραγματικά αφεντικά της πόλης. Ο Abdurrahman Kızılay δήλωσε εκείνη την εποχή: «Το Kirkuk ανήκει σε όλους, μακάρι ο Θεός να μπορούσε να καταραστεί το πετρέλαιο, μόνο να μπορούσε να στεγνώσει και εμείς θα ήμασταν ελεύθεροι». Πόσο καλά συνόψισε την κατάσταση τότε! Αλλά πόσο αλήθεια είναι η παροιμία στην Αφρική, πως το πετρέλαιο είναι τα κόπρανα του διαβόλου.

Αυτό το άρθρο εκδόθηκε αρχικά στις 19.03.2018 υπό τον τίτλο «İlahlar bölünmüş Suriye istiyor» στην εφημερίδα Yeni Özgür Politika. 

23 μαρτίου 2018 – © Η αναπαραγωγή είναι δυνατή κατόπιν ρητής συναίνεσης της συντακτικής ομάδας – Riproduzione possibile DIETRO ESPLICITO CONSENSO della REDAZIONE di CONTROPIANO

Τελευταία μετατροπή: 23 μαρτίου 2018, ώρα 14:14STAMPA

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License