Ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας για την Εκλογική Απεργία

Για εμάς η εκλογική απεργία είναι ένα από τα εργαλεία που μπορεί το κίνημα να χρησιμοποιήσει στην συνολική υπόθεση της αντίστασης και της ολικής ανυπακοής, ώστε να μετασχηματίσουμε την αδράνεια και την σιωπηλή αποχή σε δυναμική και οργανωμένη παρέμβαση. Η αποχή να πάρει σάρκα και οστά και να μην μείνει ένα σύνθημα στους τοίχους.

Η εκάστοτε εκλογική διαδικασία δίνει στο άτομο την ψευδαίσθηση της επιλογής για θέματα που το αφορούν, στιγμιαία όσο διαρκεί η διαδικασία της ψηφοφορίας (το λεπτό στο παραβάν). Στην πραγματικότητα γίνεται υφαρπαγή μιας λευκής επιταγής η οποία χρησιμοποιείται από τους εκάστοτε εκλεγμένους κατά το δοκούν. Μας είναι πλέον σαφές ότι οι εκλογές ευνουχίζουν πνευματικά το άτομο από την διαδικασία της αυτοοργάνωσης, αυτοδιαχείρισης και αυτοδιάθεσής του, τα οποία προτάσσουμε και επιδιώκουμε.

 

Ο τρόπος που αποφασίζει μια ομάδα ανθρώπων για διάφορα θέματα αντικατοπτρίζει  και τον τρόπο οργάνωσης της.

 

Με δεδομένο την απόρριψη της λογικής της ανάθεσης, υπάρχουν πολλά εγχειρήματα που λειτουργούν και πορεύονται με σχετική επιτυχία, αποφασίζοντας συλλογικά, με καθολική συμμετοχή στον διάλογο και χωρίς την διαδικασία της ψηφοφορίας, αλλά με εξαντλητική διαβούλευση και συναίνεση με στόχο την ομοφωνία.

 

α) Συλλογικότητες, συνελεύσεις, καταλήψεις, κοινωνικά στέκια και αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι.

 

β) Κάποιες συνδικαλιστικές ενώσεις και σωματεία βάσεις.

 

Όπου λειτουργούν πέρα από τα γραφειοκρατικά δεδομένα ,είτε χωρίς ΔΣ με αποφασιστικό ρόλο, είτε διατηρώντας ΔΣ για λόγους τυπικούς και νομικής αναγνώρισης  χρησιμοποιώντας συνδικαλιστικά "εργαλεία" ως πίεση σε διάφορες διεκδικήσεις, είτε με την λογική των ομόκεντρων κύκλων και κεντρικών συντονιστικών όπου οι μετέχοντες γίνονται αυστηρά φορείς των αποφάσεων των συνελεύσεων τους. Μόνο σε κορυφαίες στιγμές (συνέδρια) οι επικυρώσεις των αποφάσεων τους γίνετε με ψηφοφορία μεν αλλά τις πιο πολλές φορές τυπικά, μιας και καταφέρνουν ομοφωνίες.

 

γ) Διαχείριση εργασιακών χώρων - κολεκτίβες κλκ

 

   Χαρακτηριστικό παράδειγμα  η περίπτωση της ΒΙΟΜΕ, αλλά και άλλων μικρότερων εγχειρημάτων.Ανάλογα παραδείγματα σε επίπεδο κοινοτήτων δήμων η πόλεων, είναι φανερό ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχουν. 

 

Εκτιμούμε ως πρωτοβουλία ότι σε αυτήν την χρονική συγκυρία δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις που θα μπορούσαμε να διεκδικήσουμε  αυτήν την στιγμή, πολύ περισσότερο να εφαρμόσουμε εναλλακτικούς τρόπους αποφάσεων σε άλλα επίπεδα της κοινωνίας (πόλη-δήμο κλπ).

 

Γι αυτό εντάσσουμε το "όπλο" της Εκλογικής Απεργίας στο συνολικό σχεδιασμό αντίστασης και γενικευμένης πολιτικής ανυπακοής.

 

Η πολιτική μας εκτίμηση είναι ότι στο μέλλον θα υπάρξουν εξελίξεις (λήξη 3ου μνημονίου τον Αύγουστο, έξοδος στις αγορές, πιθανό νέο πρόγραμμα) οι οποίες θα είναι και πάλι επιβαρυντικές για το μεγαλύτερο και το πιο αδύναμο οικονομικά μέρος του λαού. Η εξουσία και η άρχουσα τάξη υπάρχει πιθανότητα να επιδιώξει μια νέα και πιο οδυνηρή φάση απόλυτης φτωχοποίησης μας μέσω εναλλαγής κυβερνήσεων, εκλογές κλπ.

 

Γι αυτό συνδέουμε την απαξίωση ενός σάπιου συστήματος εξουσίας που μέσα από τις  εκλογές και όχι μόνο, ζητά συνενόχους και κομπάρσους, με την οργάνωση από τα κάτω ενός εκλογικού σαμποτάζ, όπου ανεξαρτήτου αποτελέσματος, να συνεχίσει και να εντείνει ως δομή και συνείδηση, τον αγώνα για ολική - μετωπική ρήξη με το κράτος και την άρχουσα τάξη.

 

Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει να υπάρξει οργάνωση και σχεδιασμός πρωτοβουλιών και ανοιχτών συνελεύσεων καθώς και κεντρικός συντονισμός με (οριζόντια λογική), με στόχο την προπαγάνδιση του εγχειρήματος της οργανωμένης αποχής και την διαχείριση της επόμενης μέρας. 

 

Η αυταπάτη της επιλογής δίνετε με 2 μορφές.

Επιλογή αντιπροσώπων (κοινοβουλευτικές εκλογές)

Επιλογή για σημαντικά ζητήματα (δημοψήφισμα)

Στην πρώτη περίπτωση είναι φανερό ότι κανένας μηχανισμός δεν θα μπορούσε να δεσμεύσει τις κυβερνήσεις να τηρήσουν τα όσα εξαγγείλουν.

Στην ουσία η εκάστοτε εκλογική διαδικασία δεσμεύει μόνο τον ψηφοφόρο, του υφαρπάζει την συγκατάθεση και τον κάνει συνένοχο δια της συμμετοχής

Στην δεύτερη περίπτωση (δημοψηφίσματα) στην Ελλάδα δεν υπάρχει μεγάλη εμπειρία. Η άρχουσα τάξη ποτέ δεν μπήκε στην διαδικασία να “ρωτήσει” τον λαό για πολλές σημαντικές αποφάσεις που καθορίζουν την καθημερινότητα αλλά και συνολικά την ζωή του (ΝΑΤΟ, Ε.Ε. ).

Στην Ελλάδα μετά το 1974 η μόνη φορά που έγινε δημοψήφισμα ήταν αυτό της 5ης Ιουνίου του 2015 όπου την θέληση για μη υπογραφή συμφωνίας με την τροικα επικρότησε το 65% αλλά μέσα σε μια νύχτα 5 κοινοβουλευτικοί σχηματισμοί νομοθέτησαν πραξικοπηματικά το αντίθετο.

Και σε αυτήν την περίπτωση το μέγεθος της απάτης, πέρα από τον τρόπο που έγινε στο συγκεκριμένο δημοψήφισμα, φαίνεται στο ότι συνταγματικά ο δεσμευτικός χαραχτήρας του αποτελέσματος είναι θέμα ερμηνείας.

Το σίγουρο είναι ότι στην Ελλάδα η εκάστοτε εξουσία και η άρχουσα τάξη δεν δέχεται ποτέ την ελεύθερη βούληση του λαού, και πάντα βρίσκει τρόπους για την καταστρατήγηση της με “εργαλεία” που το ίδιο το σύστημα δίνει απλόχερα..

Για εμάς όπως έχουμε προαναφέρει η εκλογική απεργία είναι ένα από τα εργαλεία που μπορεί το κίνημα να χρησιμοποιήσει στην συνολική υπόθεση της αντίστασης και της ολικής ανυπακοής, ώστε να μετασχηματίσουμε την αδράνεια και την σιωπηλή αποχή σε δυναμική και οργανωμένη παρέμβαση.

Η αποχή να πάρει σάρκα και οστά και να μην μείνει ένα σύνθημα στους τοίχους.

Για τον τρόπο δράσης και την οργάνωση μερικές σκέψεις ως Πρωτοβουλία για την Εκλογική Απεργία μπορούμε να καταθέσουμε, όμως η επιτυχία του όλου εγχειρήματος βασίζετε στην συνεννόηση και την συνδιαμόρφωση μεταξύ συναγωνιστών και συλλογικοτήτων που θα συμμετάσχουν σε αυτήν την κατεύθυνση.
 eklogikiapergia@gmail.com 

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License