Στο μέτρο των κοινών μας αναγκών, δημιουργούμε πεδίο απεριορίστων διαδρομών

Όσο κράτος και ΟΑΣΑ επιχειρούν τον περιορισμό των καθημερινών μας αναγκών (θα) απαντάμε έμπρακτα για την υπεράσπισή τους. Όσες περισσότερες μπάρες ακυρώνουν την είσοδό μας στα μέσα, τόσο περισσότερους τρόπους να βρούμε να τις ακυρώσουμε.

Στο μέτρο των κοινών μας αναγκών, δημιουργούμε πεδίο απεριορίστων διαδρομών

 

Το τελευταίο διάστημα, κράτος και ΟΑΣΑ σχεδιάζουν την αναδιάρθρωση της λειτουργίας των ΜΜΜ. Ενώ η κυρίαρχη αφήγηση θέλει να παρουσιάζει αυτήν την αναδιάρθρωση ως μία προσπάθεια εξυπηρέτησης των αναγκών των επιβατών για «ποιοτική» μετακίνηση, αυτό που βιώνουμε στην καθημερινότητά μας είναι αρκετά διαφορετικό.

Μπάρες και τουρνικέ πετάνε έξω από τα ΜΜΜ όποιον και όποια δεν μπορεί ή αρνείται να πληρώσει εισιτήριο, αποκλείοντάς μας με φυσικό τρόπο από τη μετακίνηση μας από και προς τη σχολή, τη δουλειά, την ψυχαγωγία κ.α. Εξατομικευμένες ηλεκτρονικές κάρτες καθιστούν αδύνατες κινήσεις αλληλεγγύης μεταξύ των επιβατών, όπως η ανταλλαγή εισιτηρίων επιβάλλον την καταγραφή των προσωπικών μας στοιχείων και κάθε μετακίνησής μας στην πόλη. Ακόμα, το καθημερινό στοίβαγμα στα λεωφορεία λόγω μειωμένων δρομολογίων καθώς και οι ατελείωτες ώρες αναμονής στις ουρές για την έκδοση καρτών, αποτελούν ενδείξεις ότι τα νέα μέτρα μόνο τις δικές μας ανάγκες δεν εξυπηρετούν.

Τη στιγμή που το κόστος μετακίνησης μετακυλίεται στις πλάτες μας, ο ΟΑΣΑ επενδύει για να «πατάξει τους τσαμπατζήδες» και αφήνει απλήρωτες τις καθαρίστριες στα λεωφορεία. Οι ονομαστικές κάρτες και οι κάμερες στους συρμούς δεν είναι απλά μέσα ενός γενικότερου εκσυγχρονισμού. Είναι τα μέσα που επιτρέπουν στο κράτος να επιτηρεί ολοένα και περισσότερες πτυχές της ζωής μας. Ακόμα και η εφαρμογή ΟΑΣΑtelematics, που παρουσιάζεται ως δική μας διευκόλυνση, είναι πέρα από εργαλείο ελέγχου και επιτήρησης των εργαζομένων και μία εφαρμογή με στόχο να κατευνάσει τις εύλογες αντιδράσεις λόγω της αραίωσης των δρομολογίων. Άλλωστε, ποια θα ήταν η χρησιμότητά της εάν υπήρχαν συχνά δρομολόγια ανά 5-10 λεπτά; Όσο για τη «δικαιότερη χρέωση με βάση τη διανυόμενη απόσταση» που εξαγγέλει ο ΟΑΣΑ, δεν είναι τίποτα άλλο από μία προσπάθεια σπόκρυψης νέων αυξήσεων εις βάρος μας, όπως συνέβη και σε πολλές άλλες χώρες. Φαίνεται ξεκάθαρα δηλαδή, πως η επένδυση όλων αυτών των εκατομμυρίων (125 για την ακρίβεια) γίνεται για την αύξηση των κερδών του ΟΑΣΑ, τη συνεπακόλουθη μεταφόρτωση του κόστους μεταφοράς στις πλάτες των επιβατών και την αναβάθμιση του κράτους ελέγχου.

Όσο κράτος και ΟΑΣΑ επιχειρούν τον περιορισμό των καθημερινών μας αναγκών (θα) απαντάμε έμπρακτα για την υπεράσπισή τους. Όσες περισσότερες μπάρες ακυρώνουν την είσοδό μας στα μέσα, τόσο περισσότερους τρόπους να βρούμε να τις ακυρώσουμε. Σε μία συνθήκη επιβολής, ψευτό-διαχωρισμών μεταξύ των επιβατών (τσαμπατζήδες και μη), οι ίδιοι/ες επιβάτες/τριες, φοιτητές/τριες, εργαζόμενοι/ες, άνεργοι/ες, μετανάστες/τριες, δημιουργούμε συνδετικούς κρίκους με βάση την κοινή μας ανάγκη: την ελεύθερη μετακίνηση. Για την υπεράσπιση αυτού του προτάγματος, έχει ήδη αναπτυχθεί ένας πολύμορφος αγώνας με απώτερο σκοπό το μπλοκάρισμα της επιχειρούμενης αναδιάρθρωσης. Αυτός ο αγώνας εμπεριέχει άρνηση της πληρωμής εισιτηρίων, υπεράσπιση όσων δεν πληρώνουν, κινήσεις αλληλεγγύης μεταξύ επιβατών, μοιράσματα κειμένων, κυνήγι ελεγκτών, πρακτικές σαμποτάζ/καταστροφής των επικυρωτικών μηχανημάτων και των μπαρών. Αυτός ο αγώνας είναι αγώνας ταξικός, είναι μάχη ενάντια στη μείωση του (διαθέσιμου) μισθού μας. Γιατί, εάν αναγκαστούμε να πληρώσουμε (και) για τις μετακινήσεις μας, θα ξοδεύουμε μεγάλο κομμάτι [ακόμη και το 10%(!)] των ήδη πετσοκομμένων μισθών μας. Από την άλλη το κράτος και το κεφάλαιο μια χαρά κερδοφορούν από δραστηριότητες που αναγκαστικά χρειάζονται ένα δίκτυο μαζικών μετακινήσεων όπως η εργασία και η διασκέδαση/κατανάλωση. Ας επωμιστούν λοιπόν και το αντίστοιχο κόστος!

Πώς όμως γίνονται όλα αυτά στην πράξη; Πώς μπορεί μια παρέα φοιτητών/τριών που χρησιμοποιεί καθημερινά το λεωφορείο να αντισταθεί έμπρακτα στους μηχανισμούς ελέγχου και αποκλεισμού;

Για τα μπλε ακυρωτικά χρειαζόμαστε ένα κλειδί άλεν νο4, ένα κλειδί με βίδες αστεράκι ΤΤ-25 και έναν μικρό μονωμένο κόφτη. Αφαιρούμε τις τέσσερις βίδες του ακυρωτικού με τα κλειδιά (συνήθως 2 με κάθε κλειδί, σε διαγώνια διάταξη). Έπειτα, αφαιρούμε το μηχάνημα και κόβουμε το καλώδιο με τον κόφτη.

Διαφορετικά μπορούμε να προμηθευτούμε ένα φορητό επαναφορτιζόμενο τρυπάνι και να τρυπήσουμε το ακυρωτικό στο κουμπί Χ, μέχρι να σβήσει η οθόνη του.

 

Να αντισταθούμε στη μείωση των μισθών μας, φορτώνοντας το κόστος μετακίνησης σε κράτος και κεφάλαιο
Να υπερασπιστούμε την ανάγκη της ελεύθερης μετακίνησης, σαμποτάροντας τα συστήματα ελέγχου

 

φοιτήτριες/τες

 

ΥΓ: Στα ίδια πλαίσια της μέγιστης κερδοφορίας του ΟΑΣΑ, η εταιρεία αποφασίζει να αποσύρει τα λεωφορεία που σαμποτάρονται, επιδεικνύοντας αντικοινωνικό έργο, κατεβάζοντας τους επιβάτες και μάλιστα κατηγορώντας τα σαμποτάζ. Βέβαια, ο πραγματικός λόγος είναι τα «χαμένα» έσοδα από τα μη επικυρωμένα εισιτήρια της υπόλοιπης διαδρομής. Για αυτόν τον λόγο να αντισταθούμε στις πρακτικές του ΟΑΣΑ και να υπερασπιστούμε τη συνέχιση της μετακίνησής μας.

Αρχεία:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License