Νέα όπλα για την πάταξη ταραχοποιών «υπόπτων» και «τρομοκρατών»

https://anarchypress.wordpress.com/2018/05/09/%CE%BD%CE%AD%CE%B1-%CF%8C%CF%80%CE%BB%CE%B1-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%80%CE%AC%CF%84%CE%B1%CE%BE%CE%B7-%CF%84%CE%B1%CF%81%CE%B1%CF%87%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B9%CF%8E%CE%BD-%CF%85

Το αμερικανικό πεντάγωνο επέδειξε με καμάρι ένα «νέο μη θανατηφόρο όπλο», που εκπέμπει ακτίνες θερμότητας, προκαλώντας στον «εχθρό» ένα έντονο αίσθημα καψίματος.

Το όπλο μικροκυμάτων (Σύστημα Ενεργού Άρνησης) απωθεί τους «εχθρούς» από απόσταση έως και 500 μέτρων, διαπερνώντας τα ρούχα τους και ζεσταίνοντας τα μόρια του νερού στο δέρμα τους μέχρι τους 50 βαθμούς Κελσίου προκαλώντας ανυπόφορο κάψιμο.

Αμερικάνοι στρατιωτικοί παρ’ ότι «διαβεβαιώνουν» ότι τα μικροκύματα δεν διεισδύουν βαθιά στο δέρμα, ώστε να προκαλέσουν μόνιμες βλάβες, τρίβουν ταυτόχρονα τα χέρια τους, καθώς ο πόνος είναι τόσο έντονος, που δεν επιτρέπει σε κανένα να παραμένει στην ακτίνα δράσης του ΣΕΑ. Το όπλο, που αναπτύχθηκε από την «Κοινή Διεύθυνση Μη Θανατηφόρων Όπλων» του αμερικανικού υπουργείου Αμύνης και την εταιρεία οπλικών συστημάτων Raytheon προορίζεται για τον έλεγχο του πλήθους, για σταθμούς ελέγχου σε δρόμους και λιμάνια, καθώς και για «επιχειρήσεις», όπως στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν.

Το 2006 είχε ανακοινωθεί η δοκιμή ενός όπλου που προκαλεί τύφλωση με δέσμη λέιζερ. Η καραμπίνα PHSAR (Αντίδραση Ακινητοποίησης και Διέγερσης Προσωπικού) αναπτύχθηκε στο εργαστήριο της Πολεμικής Αεροπορίας στο Μεξικό.

Ενδεικτική είναι η απαγόρευση που «επιβλήθηκε» το 1995 (με την υπογραφή «Πρωτοκόλλου για Όπλα Λέιζερ» του ΟΗΕ) της χρήσης παρόμοιων όπλων, καθώς είχε εξακριβωθεί η πρόκληση μόνιμων βλαβών στα μάτια.

Την ίδια περίπου περίοδο ο αμερικανικός στρατός χρηματοδοτεί την ανάπτυξη ενός όπλου πόνου, που με ακτίνα βολής δύο χιλιομέτρων, προκαλεί στα θύματά του βασανιστικό πόνο για κάποιο χρονικό διάστημα. Το όπλο πόνου αναμένεται να ολοκληρωθεί μέσα στη χρονιά που διανύουμε: «Όπως έγινε γνωστό, το όπλο προορίζεται για την αντιμετώπιση διαδηλωτών και «ταραχοποιών» με στόχο την πρόκληση του μέγιστου πόνου, «δίχως κάποιο τραυματισμό», η γνωστοποίηση της δημιουργίας του προκάλεσε τις αντιδράσεις επιστημόνων, αφού για την ανάπτυξη του αξιοποιήθηκαν έρευνες που είχαν σαν στόχο την κατανόηση των μηχανισμών του πόνου». (Ημερησία 10-11/2/2007)

Επίσης, ήδη από το 2003, έχει γίνει ευρέως γνωστή η ανάπτυξη και η χρήση ενός ηχητικού όπλου εκ μέρους του αμερικανικού στρατού. Το ηχητικό αυτό όπλο παράγει μια «στενή, εστιασμένη δέσμη ήχου υψηλής συχνότητας, σχεδόν αφόρητης στο ανθρώπινο αυτί». Οι έρευνες για την κατασκευή ενός τέτοιου όπλου ξεκίνησαν λίγο αργότερα από την επιτυχημένη επίθεση εναντίον του αμερικανικού πολεμικού πλοίου USS Cole έξω από την Υεμένη το 2000.

Όσον αφορά τους «προβληματισμούς» για «τυχόν» χρήση των συγκεκριμένων τεχνολογιών σε βασανιστήρια μόνο θυμηδία μπορούν να προκαλέσουν, αφού το ενδιαφέρον των «νέων επιστημόνων» είναι καταφανώς ιδιαίτερα προσανατολισμένο στην κατανόηση των «μηχανισμών του πόνου» ενός ανθρώπινου οργανισμού, στις αντοχές που μπορεί να επιδείξει, αλλά και στο πόσο μπορεί να πλησιάσει ένας βασανιστής στο σημείο «μηδέν».

Η κατασκευή αυτή καθαυτή τέτοιου είδους πολεμικών όπλων με σκοπό την κοινή χρήση τους είτε στα πλαίσια της «αντιτρομοκρατικής» σταυροφορίας είτε στην καταστολή του πλήθους που συμμετέχει σε ταραχές δεν αφήνει περιθώρια παρανόησης των προσδοκιών, αλλά και των ανησυχιών των κυρίαρχων. Οι επικίνδυνοι πρέπει άλλοτε να απωθούνται, άλλοτε να ακινητοποιούνται και άλλοτε να ανακρίνονται με όλο και πιο «ικανοποιητικές» μεθόδους.

Μ’ ένα οπλοστάσιο που ανανεώνεται συνεχώς, παρ’ ότι η υπεροπλία του στρατοπέδου του νόμου και της τάξης, του στρατοπέδου της «αδιαμφισβήτητης» αυτοκρατορίας και των συμμάχων της θα έπρεπε να τρομάζει κάθε επίδοξο αμφισβητία της «αναμφισβήτητης» ισχύος τους.

Και όμως, αυτοί που τρομάζουν δεν είναι οι ξυπόλυτοι, δεν είναι τα παιδιά με τις πέτρες στα χέρια και τα μουντζουρωμένα πρόσωπα, δεν είναι οι αντάρτες όπου γης, δεν είναι οι κολασμένοι των γκρίζων προαστίων των μεγαλουπόλεων.

Δεν είναι όλοι αυτοί που πυρπολούν κάθε λίγο αυτό το «τέλος» της ιστορίας, που δεν λέει να φανεί…

Από την ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, φ. 59, Μάρτιος 2007

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License