Αντι-κοινωνική VS Κοινωνική αναρχία + το ζήτημα της κοινωνικής απεύθυνσης Vol 1

Τι σημαίνει άραγε αντικοινωνική ή κοινωνική αναρχία; Τι είναι η κοινωνική απεύθυνση; Vol 1 καθώς μπορεί να υπάρξει η άναγκη απάντησης σε όσα ακουστούν. Το παρακάτω μικρό κείμενο γράφτηκε για να θυμηθούμε τι συζητιόταν έντονα λίγα χρόνια πριν και για να διατυπωθούν ριζοσπαστικές απόψεις από αναρχική σκοπιά.

Τι σημαίνει άραγε αντι κοινωνική ή κοινωνική αναρχία;  

 Η κοινωνία δεν είναι απλά άθροισμα ατόμων (άθροισμα των εγώ) αλλά ένα ενιαίο οργανωμένο σύστημα σχέσεων. Στο σήμερα, στον κρατικό καπιταλισμό : η κοινωνία είναι ένα ενιαιό οργανωμένο σύστημα καταπιεστικών - εκμεταλλευτικών - εξουσιαστικών σχέσεων. Μπορεί ένα άτομο να είναι “εκτός της κοινωνίας”; Όχι. Υπάρχει συσχέτιση της αναρχίας με την υπεράσπιση αυτής της κοινωνίας; Και πάλι όχι. Αντικοινωνική ή κοινωνική αναρχία; Οι συγκεκριμένες ορολογίες ιδεολογικοποιούνται ως λέξεις και παίρνουν πολλές ερμηνείες σε βαθμό σύγχησης - μπερδέματος. Για αυτό κι’όλας καταλήγει μια ακόμη ιδεολογικοποιηση χωρίς σαφές περιεχόμενο, και ένας πλαστός διαχωρισμός που πατάει σε πραγματικές διαφορές του χώρου. Ποτέ δεν ένιωσα την ανάγκη να διαλέξω μία από τις δύο ταμπέλες ότι και να σήμαιναν-σημαίνουν. Προτιμώ τον πολύμορφο αγώνα που μπορεί να είναι “κοινωνικός” ή “αντι-κοινωνικός”* σύμφωνα με το τι αρμόζει στην κάθε συνθήκη και τι μπορεί να προκαλέσει ρήγματα στην εξουσία, αρκεί βέβαια τα μέσα να συμβαδίζουν με τον “σκοπό” για ένα κόσμο χωρίς εξουσία, σύνορα, κράτη, πατριαρχία και καπιταλισμό.

 

Κάποια χρόνια πριν... Αν δεν κάνω λάθος γύρω στο 2011-2012, υπήρχε πολύ έντονη “διαμάχη” των δύο πλευρών (αντικοινωνική αναρχία VS κοινωνική αναρχία), είτε στο ίντερνετ, είτε και από κοντά. Η πλειοψηφία που βαφτίζονταν “αντικοινωνική αναρχία” μίλαγε για “διάχυση του χάους και της φωτιάς” δήλωναν μηδενιστές και εναντιωνότουσαν σε κάθε μορφή οργάνωσης, πολιτισμό κ.ο.κ. Η “κοινωνική αναρχία” στην πλειοψηφία τους, ασκούσε συνδικαλισμό (δήλωναν αναρχικοί συνδικαλιστές) και μια άλλη μερίδα τους μπορεί να ψήφιζε και σύριζα όπως έλεγαν “εργαλειακά”, και μια άλλη μια μερίδα τους διαφωνούσε στην χρήση βίας, - φυσικά ένα άτομο μπορεί να ήταν σε πολλές μερίδες..- Όλα αυτά τα άτομα τσακωνόντουσαν με “τους αντικοινωνικούς” σχεδόν σε καθημερινή βάση, ειδικά στο Facebook. Στην πραγματικότητα όμως δεν μιλάμε για δύο πλευρές (αντικοινωνική vs κοινωνική) αφού ο κάθε όρος ομπρέλα, εμπεριείχε και εμπεριέχει δεκάδες - εκαντοντάδες διαφοροποιήσεις.

Μέσα σε όλο αυτό πολύ συχνή κουβέντα τους αποτελούσε το ζήτημα της “κοινωνικής απεύθυνσης” που η “αντικοινωνική πλευρά” το απέρριπτε και ασκούσε πολύ σκληρή κριτική,  αποκαλούσαν “ρεφορμιστή” όποιο άτομο έκανε κοινωνική απεύθυνση.  Έχει άραγε βάση το επιχείρημα “η κοινωνία έχει και μπάτσους, φασίστες και σεξιστές” --> όποτε όποιος κάνει κοινωνική απεύθυνση είναι “ρεφορμιστής!” ; Μια ριζοσπαστική κοινωνική απεύθυνση στοχεύει στην προοπτική καταστροφής των υπάρχουσων συνθηκών, στους κοινωνικούς-ταξικούς αγώνες ενάντια σε κάθε μορφή καταπίεσης και κυριαρχίας. Ταυτόχρονα αποτελεί την ζωντανή σχέση στους δρόμους, στις πλατείες, στα σχολεία, στους χώρους δουλειάς ή πανεπιστημείων, την επανάσταση στην καθημερινότητα. Οπότε αυτό το επίχειρημα θα είχε βάση αν συμβαίνει η κοινωνική απεύθυνση με εκτπώσεις περιεχομένων στο όνομα της μαζικότητας δίχως εξεγεργετική προοπτική. Όπως καταλαβαίνετε όσα άτομα στον αναρχικό χώρο χρησιμοποιούν την κοινωνική απεύθυνση, δεν σημαίνει πως κατ’ ανάγκη συμφωνούν μεταξύ τους.     

 

 *Προτιμώ τον πολύμορφο αγώνα που μπορεί να είναι “κοινωνικός” ή “αντι-κοινωνικός”* (για όσα άτομα το ονοματίζουν έτσι, και ότι μπορεί να σημαίνει αυτό..)

από (-Α-)ερολόγος 22/05/2018 7 μμ.


Ελειπής μέχρι στιγμής η ανάλυσή σου και τα χαρακτηριστικά που επιλέγεις να αποδόσεις στις 2 τάσεις για να τις περιγράψεις , είναι αρκετά ύποπτα. Ιδίως η ταύτιση πασιφιστών (δαιμονοποίηση βίας) και εκλογολαγνίας με τους κοινωνικούς , μπάζει όταν κάποιοι σύντροφοι πάσχιζαν να μην καπελωθούν απ' τα βρωμόσκυλα του σύριζα.

Ποιό μοντέλο δηλαδή προτείνεις για κοινονικοαντικοινωνικό αγώνα ; Μπορείς να φέρεις παραδείγματα ; Πως ορίζεις το αντικοινωνικό ; Εγώ θεωρώ πως υπάρχει και κοινωνικές δράσεις οι οποίες έχουν και βια και σπασίματα , αρκεί να έχουν ένα σωστό backround . Εσύ θεωρείς οτι αυτά ειναι αντικοινωνικά γνωρίσματα ; Αν ναι με τι πλαίσιο τα κρίνεις έτσι ; 

Θα απαντηθούν αυτά στο vol.2 ;

 

από αναρχικός που ξερνάει 23/05/2018 3:51 μμ.


Ο όρος "κοινωνική αναρχία" ήρθε για να διαχωρισει την αναρχια-κοινωνικό πρόταγμα από τη lifestyle αναρχία. Οι lifestyle από την άλλη, έχοντας αντιληφθεί το τέλος της απάτης τους (το να το παίζουν αναρχικοί), οχυρώθηκαν αρχικά πίσω από το πτώμα του Νετσάγεφ κι αργότερα πίσω από το οξύμωρο "αντικοινωνική" αναρχία. Για να δώσουν κάποια βαρύτητα στο lifestyle κενό τους, το γαρνίρισαν με στοιχεία εξεγερτικής αναρχίας (η οποία αποτελεί διακριτή τάση του αναρχοκομμουνισμού και σαφώς κοινωνικό πρόταγμα).
Θεωρητικά μιλώντας, δεν οριζεται ούτε "κοινωνική" ούτε πολύ περισσότερο "αντικοινωνική" αναρχία.
Προσωπικά σαν αναρχοκομμουνιστής της ένοπλης-εξεγερτικής τάσης δεν κατατάσσομαι σε καμιά από αυτές. Μπορεί να δεχτώ τον όσο "κοινωνική" σαν συγκοιριακό προσδιορισμο, όμως ο χαρακτηρισμός "αντικοινωνική" με προσβάλλει. Όσο για τους θιασώτες αριστερών ή "αριστερών" κομμάτων, με προσβάλλει πολύ περισσοτερο να λογίζονται σύντροφοί μου.
Κι εδώ δε μιλάω μόνο για τους δήθεν μαρξιστές-λενινιστές που έχουν ξεπουλήσει τα πάντα στο κεφάλαιο για ένα ξεροκόμματο εξουσίας. Μιλαω εξίσου για τους "αξιοπρεπείς" αριστερούς, της λεγόμενης "άκρας αριστεράς" που ψαρευουν στα θολά νερά της αναρχίας. Όσο πιο θολά τόσο πιο καλή η ψαριά τους. Γι αυτό βλέπουμε κάποιους... "εξεγερτικούς" της "αντικοινωνικής" δήθεν αναρχίας να τα κάνουν πλακάκια με διάφορα ρεφορμιστικά αντιφασιστικά κομματικά σχήματα.

από Q 24/05/2018 7:11 πμ.


κοινωνικής εναντίον αντικοινωνικής αναρχίας. Οι αναρχικοί μια χαρά τα βρίσκουν μεταξύ τους στο δρόμο. Δεν έχουμε να χωρίσουμε τιποτα.

Η μόνη σύγκρουση που σιγοβράζει αυτή τη στιγμή στο χώρο και έχει όντως νόημα είναι Αναρχικοί (γενικώς) εναντίον "αναρχο"σταλινικών πολιτικάντηδων.

από κειμενο 24/05/2018 1:53 μμ.


Ο καθενας ερμηνευη διαφορετικα το " διλλημα" αντι-κοινωνικος αναρχικος ισως να ειναι αυτος, η μια ομαδα που περναει σε επαναστατικες πράξεις κοινωνοικου πολεμου εναντια στο κρατος..  και οσω για την κοινωνοικη αναρχια μπορεις να πεις οτι κοινωνικη αναρχια ηνε αυτη που κανει συνελευσης και δρασεις μέσα στην κοινωνοια

από @ 24/05/2018 2:15 μμ.


εκπαιδευτική τηλεόραση το νήμα.. μάθαμε πως υπάρχουν και αξιοπρεπείς αριστεροί.. αυτά γινονται με τις εκλογές

από Κοκορίκος 24/05/2018 2:41 μμ.


αλλά και με τις Μ.Κ.Ο θα προσέθετα για να είμαστε ακριβείς...Εκεί να δεις αγάπες

από α καλά 24/05/2018 3:58 μμ.


και γιατί ένα σχόλιο σαν το δικό σου να μην το έχει κάνει, στην καλύτερη, ένας αντιδραστικός αντικρατιστής φιλελές; Δεν είναι όλοι όσοι έχουν και αριστερές αναφορές κρατιστές ψηφοφόροι.

Γενικά όμως, ένα κομμάτι των "κοινωνικών" μοιάζει πια σαν τον παλιό "κινηματικό σύριζα" (καμένο χαρτί κατά τη γνώμη μου), κι αν έχει κάποιο νόημα η έκφραση "αντικοινωνικοί" είναι για να περιγράψει όσους δεν στοχεύουν μόνο στην ποσοτική αύξηση με τις ανάλογες εκπτώσεις λόγου και πρακτικών, χαϊδεύοντας αυτούς που στηρίζουν και επωφελούνται από τον "μη κινηματικό πια σύριζα" με διάφορους τρόπους.


Απο την στιγμή που η κοινωνία μας είναι βουτηγμένη στον καπιταλισμό,τον μικροαστισμό,τον φασισμό,τον σκοταδισμό και τον ραγιαδισμό,πώς μπορεί κάποιος να πεί ότι είναι αναρχικός και συμβαδίζει μαζί της?Κάποιοι το κάνουν και δηλώνουν ότι μπροστά η κοινωνία και δίπλα εμείς,που όμως πάει "μπροστά" μια τέτοια κοινωνία?Στον μεγαλύτερο σκοταδισμό,στον μεγαλύτερο μικροαστισμό και φασισμό πάει,ειδικά όσο βαθαίνει η επιλεκτική χρεοκοπία.Άρα δεν είναι αναρχικοί όσοι πάνε δίπλα με μικροαστούς και φασίστες,ακόμα και αν περιμένουν άπραγοι πάλι δεν είναι αναρχικοί.Αριστεροί είναι,που περιμένουν να αρπάξουν υπαραξία απο την τακτική του"και εγώ σας πάω".Οι αναρχικοί δεν παριστάνουν τα κοινωνικά παιδιά που όμως είναι και λίγο ακροαριστερά καμιά φορά,οι αναρχικοί δεν βάζουν νερό στο κρασί τους και συγκρούονται με χωριά,πόλεις και χώρες ολόκληρες ακόμα,αν χρειαστεί...

από λόγιος 24/05/2018 11 μμ.


Η μόνη κοινωνική απεύθυνση που μπορεί να φέρει αποτέλεσμα είναι ο Λόγος, όταν εκφορείται βεβαίως, ορθώς και κατανοητώς. Όταν πετάμε τσιτάτα, δεν παράγουμε Λόγο, παράγουμε replay και το replay iznogood.

Ο Λόγος πρέπει να είναι πηγαίος και ατόφιος και να πηγάζει από την καρδιά και την ουσία του κάθε προβλήματος για το οποίο θέλουμε να απευθυνθούμε σε όποιο κοινωνικό σύνολο.

Η εκφορά του Λόγου, πρέπει επίσης να είναι στη συχνότητα που είναι συντονισμένο και το κοινωνικό σύνολο στο οποίο απευθυνόμαστε, δηλαδή, θα μπορούσα να γράφω αναλυτικά και περισπούδαστα κι άλλα σαν αυτά που γράφω τώρα, αλλά είναι περιττός λόγος, ανούσιος.

Αυτό που πρέπει να ειπωθεί πρέπει να ειπωθεί καθαρά και ξάστερα και να γίνει άμεσα και εύκολα κατανοητό και αυταπόδεικτο για τον καθένα που το ακούει.

Εξασκηθείτε στη ρητορική :)

από 3 25/05/2018 9:39 μμ.


Δεν υπάρχει αντικοινωνική και κοινωνική αναρχία. Υπάρχει βία και μη βία. Από πότε η ρητορική έγινε αποδεκτό μέσο; Πείθει η ρητορικη; Η ενημερωση καλά κρατεί.

από λόγιος 26/05/2018 3:16 μμ.


πώς το κόβεις; οι ούγκανοι πείθουν περισσότερο από τη ρητορική;

από αλόγιος 26/05/2018 4:49 μμ.


οι επαγγελματίες (πολιτικοί δικηγόροι δημοσιοσχετίστες στο εμπόριο στο μαρκετινγκ στις κοινωνικες και ανθρωπιστικές επιστήμες) όλα τα λαμόγια δηλαδή χρησιμοποιούν την ρητορική για να πείσουν . όποιος την φτύνει είναι ουγκ χαζός και απαίδευτος? δεν πείθεις κανεναν λόγιε...

από α-λογος 26/05/2018 5:13 μμ.


πως ορίζεις τους "ούγκανους" και πως τους "ρήτορες" (με ανάλογα παραδείγματα), θα διευκολύνεις τη συζήτηση... Η ρητορική πάντως περί "ούγκανων" έχει γνωστή προέλευση στις μέρες μας. Και το θέμα είναι ότι έχουμε πήξει όχι τόσο στους "ούγκανους", όσο στους "ρήτορες ούγκανους" και αυτούς που τους σιγοντάρουν...

από Χ 26/05/2018 6:12 μμ.


Ενώ αυτοί που χτυπάνε τα κουδούνια με το ριζοσπάστη στο χέρι και ψευδολογουν στον κόσμο κάνουν λειτούργημα ας πούμε. Ξύλινη γλώσσα. Μπράβο αυτά είναι μέσα...


Ποιά ρητορική περιέγραψα παραπάνω, μόνο στο τέλος έγραψα "ρητορική" και τσιμπάει απ' ότι βλέπω :)

Για να γίνω πιο ξεκάθαρος όμως, εκτός από μια αστοχία που θυμάμαι, ο Ρουβίκωνας έχει στρωτό και κατανοητό λόγο, που τον συνοδεύει και με συμβολικές πράξεις, όταν κρίνει σκόπιμο.

Ας πούμε ότι ούγκανους ονομάτισα αυτούς που για ψύλλου πήδημα, ή και χωρίς αφορμή, κάνουν ταραχές υπ' ατμόν και χωρίς σκέψη. :)

από αλόγιος 26/05/2018 7:48 μμ.


δεν είναι τύχαίο..που  ο στρωτός λόγος .. πολιτικάντικος λεω γω.. συμβαδίζει μόνο με συμβολικές πράξεις..

από @ 26/05/2018 8:17 μμ.


Ο Λόγος πρέπει να είναι πηγαίος και ατόφιος και να πηγάζει από την καρδιά και την ουσία του κάθε προβλήματος για το οποίο θέλουμε να απευθυνθούμε σε όποιο κοινωνικό σύνολο.

και ποιος οριζει την καρδια και την ουσια του καθε προβλήματος;

η υπεραπλουστευση κρυβει σκοπιμοτητα και ιδεολογια, ειναι λαϊκισμος, και σημερα αυτα πηγαινουν χερι-χερι με πατριδα, εθνικη ενοτητα και κοινωνικο εκφασισμο, απο δεξια και αριστερη μπαντα.

από Ανάγωγος 26/05/2018 9:06 μμ.


Δημαγωγία είναι ο σωστός όρος για αυτό που περιγράφεις παπάκι...

από λόγιος 26/05/2018 9:39 μμ.


λαϊκισμός, δημαγωγία,
μία είναι η ουσία,
σας τρομάζει η ρητορία :)

Επαναλαμβάνω @ μόνος τα σκέφτηκες όλα αυτά, ή ζήτησες και τη βοήθεια του κοινού;

από @ 26/05/2018 9:46 μμ.


Η δημαγωγία απαιτεί δημαγωγούς με κάποιο υπόβαθρο για να δουλέψει, ο φτηνός λαϊκισμός όχι (πχ. πολάκης και διάφοροι άλλοι). Νομίζω πως εδώ είμαστε τώρα. Και στα δύο υπάρχει όμως ο χειρισμός και ο αυθαίρετος ορισμός της ουσίας του προβλήματος.

από δεν απαιτεί 29/05/2018 8:28 μμ.


κανένα ιδιαίτερο υπόβαθρο για να δουλέψει η δημαγωγία. Ένας ηλίθιος μπορεί κάλλιστα να οδηγήσει κι άλλους ηλίθιους. Ο Πολάκης δε λέει μαλακίες στους δεξιούς αν και μαλάκας ο ίδιος.


Μπορει να μπερδευονται μεταξυ τους πολλες φορες. Μερικοι εχουν πιο κομμουνιστικες αποψεις μερικοι πιο φιλελευθερες γιατι μπερδευονται ολα. Κομμουνιστες κολλεκτιβιστες μεταμοντερνοι κλασικοι επαναστατικοι πασιφιστες πριμιτιβιστες δεν ειναι κοινωνικο αντικοινωνικο ειναι λαθος

από αναρχικ@ 02/06/2018 3:48 μμ.


Προς (-Α-)ερολόγος


Η αλήθεια είναι ότι μιλήσα για την πλειοψηφία των 2 «τάσεων», όποτε δεν απόδωσα όλα τα χαρακτηρηστικά, ούτε καταλαβαίνω γιατί να είναι ύποπτα αυτά που λέω, εγώ λέω τι έβλεπα από άτομα που δήλωναν Α ή Β και έκαναν και έλεγαν κάποια πράγματα. Αν είμαι λάθος πείτε μου.  Βεβαίως υπάρχουν κοινωνικοί αγώνες που εμπεριέχουν βία,  δεν είπα το αντίθετο.  Τώρα στο πως ορίζω το αντικοινωνικό, για μένα αν θες την απόψη μου δεν υπάρχει ακριβής ορισμός, όποτε ας πουν όσ@ δηλώνουν έτσι...  Τώρα για το ποιον αγώνα προτείνω είναι μεγάλη κουβέντα, και ούτε θεωρώ ότι θα πρέπει να έχουμε έναν οδηγό, αλλά δε θα πρέπει να ξεχνάμε τον διαθεματικό αγώνα (για αυτό είπα πολύμορφο) και ας είναι «κοινωνικός» ή «αντικοινωνικός» (για κάποιους, με ότι εννοούν με αυτό), γενικά προτείνω την αυτοοργάνωση, καμιά συνεργασία με θεσμούς, ούτε χρησιμοποίηση εκλογικών μέσων (να ψηφίσουμε τον τάδε για να ζούμε πιο καλά)...

Προς Q

Δεν καταλαβαίνω από που πηγάζει ότι όλοι οι αναρχικοί τα βρίσκουν μια χαρά μεταξύ τους. Και διαφωνώ με το ότι η μόνη διαφορά είναι αναρχικοί γενικά vs αναρχικοί που νοσταλγούν τν ΕΣΣΔ.

προς @ (δεν υάρχει κοινωνική αναρχία)

Μην ξεχνάς ότι είμαστε παιδιά αυτού του κόσμου, αυτής της κοινωνίας. Δεν σημαίνει ότι συμβαδίζεις μαζί της, ούτε ότι την καλοπιάνεις, αλλά όταν καλείς και θες με το μέρος σου καταπιεσμένους-καταπιεσμένες αυτής της κοινωνίας σε έναν αγώνα, τότε δεν είσαι «κοινωνικός» με έναν τρόπο;

προς το ζήτημα βία ή όχι βία, λόγος ή όχι λόγος

 

«οι επαγγελματίες (πολιτικοί δικηγόροι δημοσιοσχετίστες στο εμπόριο στο μαρκετινγκ στις κοινωνικες και ανθρωπιστικές επιστήμες) όλα τα λαμόγια δηλαδή χρησιμοποιούν την ρητορική για να πείσουν . όποιος την φτύνει είναι ουγκ χαζός και απαίδευτος? δεν πείθεις κανεναν λόγιε...» 

έχει διαφορά να χρησιμοποιείς τον λόγο σου για να κοροϊδέψεις, να εξαπατήσεις ή να βγάλεις λεφτά, και έχει διαφορά να βάζεις τον λόγο σου απέναντι στον λόγο της εξουσίας και κυριαρχίας. Ο λόγος μας εναντίων τον λόγο τους είναι μια ακόμη σύγκρουση. Η θεωρία γεννάει την πράξη, και πράξη χωρίς θεωρία είναι πράξη χωρίς ουσία. Ο λόγος και η δράση μαζί είναι για μένα το «ιδανικό» μείγμα.


Τώρα όσον αφορά το κοινωνικό και αντικοινωνικό, για μένα θα πρέπει να πάψουμε να χρησιμοποιούμε αυτές τις "ορολογίες" παρόλο που πατάνε σε πραγματικές διαφορές, όπως είπα και πάνω :

« Αντικοινωνική ή κοινωνική αναρχία; Οι συγκεκριμένες ορολογίες ιδεολογικοποιούνται ως λέξεις και παίρνουν πολλές ερμηνείες σε βαθμό σύγχησης - μπερδέματος. Για αυτό κι’όλας καταλήγει μια ακόμη ιδεολογικοποιηση χωρίς σαφές περιεχόμενο, και ένας πλαστός διαχωρισμός που πατάει σε πραγματικές διαφορές του χώρου»


Τσιμπήσε κάποιος σε μια άγνωστη λέξη, ρητορική, και κόλλησε όλο το νήμα στο κόλλημα του. Η λογική του ότι ο πιο καλός λαϊκιστής χρησιμοποιεί κουτάλι για να φάει την σούπα του, άρα το κουτάλι είναι εργαλείο των λαϊκιστών, εμείς τρώμε με τη χούφτα, με ξεπερνάει. Εσάς;

 

Για τις τάσεις που λέτε πάντως νομίζω ότι αυτό το δίπολο έχει κάνει φοβερή ζημιά σε όλους. Απ'την μία έχουμε την τάση που φοβάται μήπως και κάποιος είναι αναρχικότερος της τάσης αυτής, με αποτέλεσμα να έχει ξεφύγει το πράγμα σε "κάλτ" άσχετο με την αναρχία, από την άλλη υπάρχει η κυρίαρχη φοβία μήπως και δεν μπορούμε να διαχωριστούμε από τον λενινισμό σε κάποιο ουσιώδες ζήτημα. Τελικά το πεδίο που λέγεται αναρχική/ελευθεριακή σκέψη έχει μείνει κενό.

Οσο αδόκιμο είναι να μιλάει κανείς για "αντικοινωνική αναρχία" άλλο τόσο είναι ανατριχιαστικό να μιλάνε κάποιοι ως "αναρχικοί αντικομμουνιστές". Το πρόβλημα κυρίως το έχουν όσοι τους ανέχονται.

από 4 03/06/2018 12:09 μμ.


Το συμπερασμα οτι μιλωντας για ρητορικη αλλων ομαδων το σκεπτικο βασιστηκε στο δικο σου σκεπτικο πως το εβγαλες; Γιατι οταν καταλαβαινεις κατι λαθος μην παιρνεις σαν δεδομενο οτι και το σκεπτικο των αλλων ειναι το λαθος που καταλαβες. Οταν λεμε δε μας αρεσει το τσαι και παρεμπιπτοντως και οι αγγλοι που δεν τους πολυγουσταρουμε σαν λαο τυχαινει να πινουν τσαι δε σημαινει οτι δεν πινουμε τσαι γιατι πινουν οι αγγλοι. Και μιλωντας για ρητορικη γενικα υπαρχει σε πολλους τομεις αλλα οχι κινηματικα το καταλαβαινουν οσοι ειναι ικανοι να το καταλαβουν δε χρειαζεται να δοθουν εξηγησεις γι'αυτο.

από λόγιος 03/06/2018 12:59 μμ.


"Και μιλωντας για ρητορικη γενικα υπαρχει σε πολλους τομεις αλλα οχι κινηματικα το καταλαβαινουν οσοι ειναι ικανοι να το καταλαβουν δε χρειαζεται να δοθουν εξηγησεις γι'αυτο."

Το παραπάνω απόσπασμα δεν είναι ρητορική :) είναι φλου, βάζει τα κόμματα ο αναγνώστης για να καταλάβει ό,τι θέλει :)

Γι αυτό προτού αρχίσετε την εξάσκηση στη ρητορική, κάντε ένα φρεσκάρισμα στη γραμματική σας, γιατί, τι να καταλάβει κι ο φτωχός πλην τίμιος και αμόρφωτος λαός;

από 4 03/06/2018 7:38 μμ.


Με κομματα η χωρις κομματα το κειμενο ειναι εξισου κατανοητο απο τους αλλους.

από λογιοπνίχτης 03/06/2018 10:33 μμ.


λογιοπρυπίδες σεις έχετε φαγωθεί να μας πείσετε πως η ρητορική αξίζει..
δεν χρειάζεται γραμματικη για να καταλαβεις πως την έχουμε χεσμένη..

από λόγιος 04/06/2018 8:53 πμ.


εσείς έχετε χεσμένη τη γραμματική και το συντακτικό
ο κόσμος έχει χεσμένους εσάς
και πάει λέγοντας

από @ 04/06/2018 2:42 μμ.


ένας απ τους λόγους υπεροχής της αντιβίας έναντι της ρητορικής είναι ότι η πρώτη δεν οδηγεί σε συμπερασματικές διαπιστώσεις υπό το ύφος χιλίων ηλιθίων τύπου ο κόσμος μας έχει χεσμένους λόγω λανθασμένου συντακτικού και γραμματικής.


πως εισαι τεχνη, τέχνη τραγική

από πανλογιότατος 04/06/2018 8:14 μμ.


"τραγική" θα ήταν, αν δεν ήταν τόσο κωμικοτραγική.

από Κόναν 04/06/2018 8:55 μμ.


Ο αντιπολιτισμός που φέρουν τα πιτσιρίκια πλέον στο χώρο ούτε σε ρητορική μοιάζει ούτε σε αντιβία. Σε κάτι άλλο μοιάζει που συμβαίνει ήδη σε αυτό που ονομάζουμε τη τελευταία 5ετια πολιτική.
Όποιος γουστάρει ζουλού, μπετόβεργιες και απόπατους να  πάει  να κάνε παρέα τα καλά παιδιά που τη πέσανε στη στρούγκα. Να του λυθούν οι απορίες περί ούγκανων. Βέβαια όταν όλος ο χώρος σε τέτοια θέματα κρατά τις ισορροπίες και χαμηλά τη μπάλα, οι αντιρητορικές παπατζίλες είναι απλά η κορυφή του παγόβουνο και ΚΛΙΣΕ. Σώπα είσαι εναντίον της ρητορικής, πήρες τις αποστάσεις σου τώρα... 

Στα σαλόνια της διαμαρτυρίας, τα οποία είναι γεμάτα ιδεολογικές ταμπέλες τόσο μεγάλες που σέρνονται καταγής σαν κουρέλια και απορροφούν σα σφουγγαρόπανα τα απόνερα των υπονόμων, πάντοτε προτιμούσαν του επαναστάτες άλλων εποχών. Ή ακόμα εκείνους άλλων ηπείρων, ιδίως αυτούς που βρίσκονται στις τροπικές νοτιοαμερικανικές σιέρρες..."

από αντι3 04/06/2018 11:47 μμ.


Η όποια πολιτική πράξη δεν συνοδεύεται από πολιτικό λόγο, απλά δεν είναι πολιτική. Κυρίως είναι επίδειξη εξουσίας, "κάνουμε και δεν δίνουμε λογαριασμό σε κανέναν" και άρα εξουσιαστική τακτική. Δεν χρειάζεται να πείσεις κανέναν ότι υπάρχουν σοβαροί λόγοι για αυτό που κάνεις, έτσι γουστάρεις και επιβάλλεσαι σε όποιον μπορείς με την πράξη σου. Γιατί ότι πράξη και να επιλέξεις την επιβάλλεις σε κάτι, κάποιους, κάπου. Ακόμα κι αν η πράξη είναι η αυτοκαταστροφή σου επιβάλλεις στους άλλους για λόγους υγιεινής να καθαρίσουν κάποιο χώρο από το κουφάρι σου.

Άρα η αντίθεση "αντιβία/ρητορική" είναι παντελώς άστοχη και ανύπαρκτη στον ευρύτερο ελευθεριακό χώρο. Στον λενινιστικό χώρο που μπορεί εσωτερικά του χώρου αυτού να μπορείς να δικαιολογείς πράξεις, χωρίς να χρειάζεται να τους εξηγήσεις πολιτικά (όπως να συλλαμβάνεις και να εκτελείς συντρόφους του ίδιου σου του χώρου) .. βλέπε ΟΠΛΑ/ΔΣΕ ... υπάρχει αυτό το εξουσιαστικό σκεπτικό. Αλλά ακόμα κι αν συνοδεύεται η πολιτική πράξη του Λενινιστή από πολιτικό λόγο δεν είναι απαραίτητο να πείθει κανέναν που δεν ασπάζεται την ακριβώς ίδια ιδεολογία. Κυρίως εκεί απευθύνεται ο λενινιστής αντάρτης, στο ευρύτερο μ-λ κοινό.

Τώρα, για τον πολιτικό λόγο που δεν συνοδεύεται με πράξη, συνήθως ή πρέπει να συνοδεύεται με τεράστια για τα κινηματικά δεδομένα κεφάλαια διαφήμισης, ή να παραμένει άγνωστος πέρα από μια κινηματική σφαίρα επιρροής. Η πράξη συνήθως έχει αυτόν ακριβώς τον λόγο, να διαφημίσει στην ευρύτερη κοινωνία τον λόγο. Πρέπει να είναι εντελώς ηλίθιος κάποιος να νομίζει ότι με μεμονωμένες πολιτικές πράξεις κάτι θα αλλάξει, αν δεν κινητοποιηθούν ευρύτερα τμήματα της κοινωνίας να επιδιώξουν την αλλαγή.

Για να ανακεφαλαιώσω, οι μεμονωμένες πράξεις "αντιβίας", όπως την ονομάζετε εσείς γιατί εγώ άλλο έχω στον νου, που δεν συνοδεύονται από πολιτικό λόγο (ρητορεία), είναι σαν διαφήμιση του ανύπαρκτου χωρίς καμιά πιθανότητα αλλαγής των κοινωνικών (πολιτικών, οικονομικών) σχέσεων. Δηλαδή συντηρητική άσκηση εξουσίας μεμονωμένων ανεγκέφαλων.

Εγώ τουλάχιστον αυτήν καταλαβαίνω ως σχέση πράξης και ρητορικής.

από λόγιος 05/06/2018 12:49 μμ.


όπου δεν πίπτει λόγος πίπτει ράβδος

αναρχικοί το γράψαν αυτό;

Ένας χώρος θα στηριχτεί στη ρητορική όταν δεν τον ακούει κανείς? Δεν υπάρχει κάποιο δίπολο εδώ μεταξύ πολιτικού εκλαϊκευμένου κηρύγματος
(ρητορική) και ακτιβισμού(αντιβία). Δεν μας ακούει κανείς, ο χώρος που δεν είναι χώρος αλλά αυτόνομες μονάδες χαοτικές, ό,τι εκφράζει αφορά το εσωτερικό του και όχι το εξωτερικό. Τα μηνύματα που στέλνουμε δεν φεύγουν από το πεδίο "χώρος", σίγουρα όσα φεύγουν δεν φτάνουν στα αφτιά της ευρύτερης μικροαστικής μάζας. Συνεπώς τί ψάχνετε? Η ρητορική υπάρχει αυτοργανώνεται και εκφράζεται ήδη εντός χώρου ή όχι? Υπάρχει κάποια καταπίεση σε αυτό κάποιο πλαφόν τέλος πάντων ?

από λογιοπνίχτης 06/06/2018 3:06 μμ.


αντι3 επίδειξη βίας είναι η αντιβία ..επιδειξη εξουσίας κάνετε σεις γιατι σας ενδιαφερει περισσότερο η πολιτική ...μεις τις πράξεις μας τις συνοδεύουμε με φωτιά ουσίες και μουσική ..
συ με τι συνοδεύεις τις ρητορίες σου?

από Λεοπαρ ελάφι 20/09/2018 9:32 μμ.


Ο όρος κοινωνική είναι πλάνη  δε γίνεται να θέλουν να αλλάξουν τις κοινωνικές δομές και να είναι κοινωνικοί, ο κοινωνικός αποδέχεται την κοινωνία. Όταν θες να αλλάξει ριζικά το κοινωνικό σύστημα δε λέγεσαι κοινωνικός. Όλοι οι αναρχικοί πολεμάνε την καταπίεση και εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο σε όλες τις μορφές της. Ο αναρχικός υπερασπίζεται την αλήθεια όχι τα ψέμματα. Δεν υπάρχουν κοινωνικοί και lifestyle μόνο αναρχικοί με κοινοτικό όραμα και αναρχικοί με σεβασμό στην ατομικότητα. Όλοι όμως είναι αντιεξουσιαστές. Το ότι τα πλοκάμια των ψεμματων έχουν φτάσει μέχρι και το χώρο αυτό είναι άλλο θέμα 

από α/α ws 21/09/2018 3:42 μμ.


Εγώ από πλευράς μου διαφωνώ με το δίπολο καθώς και τα δύο αποτελούν ταμπέλες που ξεκινάνε από συνχυση, απλούστευση ή στην χειρότερη ελλειπή ιδεολογική βάση και άρα τελικώς δεν στέκουν νοηματικά. Εξηγούμαι:

Ο όρος αντικοινωνική αναρχία δεν υφίσταται.

1)Δεν υφίσταται ιστορικά γιατί η αναρχία δημιουργήθηκε μέσα από συγκεκριμένες συνθήκες εντός της κοινωνίας. Δεν ήρθε εξ ουρανού. Αν το πάρουμε ιστορικά γεννήθηκε μέσα από το λεγόμενο "κοινωνικό ζήτημα" στις αρχές του 19ου αιώνα όπου (εν τάχυ) είχαμε την καπιταλιστική ανάπτυξη της βαριάς βιομηχανίας από την μία (πλοία, καράβια, αμάξια κλπ κλπ), ανάπτυξη όμως που σε καμία περίπτωση δεν έφερνε καλύτερες συνθήκες στην ζωή αυτών που λίγο αργότερα ονομάστηκαν προλεταριάτο (πείνα, μ.ο ζωής 25-30 χρόνια, άθλιες συνθήκες αργασίας, 18ωρα και βάλε κ.α..). Η ύπαρξη αυτής της αντίφασης γέννησε την ανάγκη για τους προλετάριους του να δημιουργήσουν έναν άλλο κόσμο. Εκείνη την στιγμή λοιπόν διάφορες ιδέες και σκέψεις, δομήθηκαν, και αποκρυσταλώθηκαν παράγωντας τον κομουνισμό και την αναρχία, δύο ιδεολογίες οι οποίες έχουν κοινή κατάληξη (αταξική κοινωνία) αλλά διαφορετική διαδρομή (κράτος- κοινωνική επανάσταση).

2)Δεν υφίσταται γιατί αναρχία και κοινωνία είναι αλληλένδετες, δεν διαχωρίζονται. Τα άτομα που δηλώνουν φορείς ακόμη και της "αντικοινωνικής αναρχίας" δεν γίνεται να είναι εκτός της επιρροής της κοινωνίας ολοκληρωτικά. Ο Μπακούνιν ορίζει την αλληλεπίδραση ατόμου και κοινωνίας ως έναν φυσικό νόμο που δεν γίνεται να παραβιάσεις. Λέει χαρακτηριστικά ότι όσοι πιστεύουν ότι μπορούν έστω και μία στιγμή να ΜΗΝ επηρεάζονται και να επηρεάζουν το περιβάλλον γύρω τους είναι τρελοί.

Τώρα ανάμεσα στην "αντικοινωνική αναρχία" υπάρχουν διάφορες τάσεις. Αν αφαιρέσουμε από την κουβέντα το μεγάλο κομμάτι του life style, θα έλεγα υπαρχουν 2 τάσεις που προσπαθούν να δώσουν βάση ιδεολογικά στην ταμπέλα αυτή.

Η μία γίνεται μέσω αυτού που αποκαλούμε σήμερα αναρχοατομικισμό, πατέρας του οποίου είναι ο Μαξ Στέρνερ. Εν τάχυ και πάλι ο Στίρνερ όρισε την ατομική ελευθερία ως την αποκοπή του ατόμου από την επιρροή κάθε θέσμισης (κοινωνία, συλλογικότητα, κοινότητα, ομάδα). Ο αναρχοατομικισμός λοιπόν τελικώς είναι από τα θεμέλια του εκ διαμέτρου αντίθετος με τον αναρχισμό. Πάρα πολύ αναρχικοί συγκαταλέγουν την σκέψη του Στίρνερ περισσότερο στο φιλελεύθερο ρεύμα, παρά στο αναρχικό. Επίσης αξίζει να σημειωθεί ότι ο Στίρνερ έγραψε τα βιβλία του περίπου στο μέσο του 19ου αιώνα. Ιστορικά αποδυκνείεται ότι σε όλες τις μεγάλες μέχρι και σήμερα ιστορικές στιγμές του αναρχισμού  (Παρισινή κομούνα 1871, 1 Μάη Σικάγο 1886, Μεξικανική επανάσταση 1910-20, Ισπανία 1936,) οι ιδέες του Στίρνερ πέρασαν και δεν ακούμπησαν.

Η 2η είναι μέσω του μηδενισμού- Νετσαγιεφισμού. Αξίζει να αναφερθεί ότι ο μηδενισμός είναι ένα εντελώς διαφορετικό ρεύμα από την αναρχία οπότε εδώ προκείπτει άλλη μία αντίφαση στα υποκείμενα που δηλώνουν αντικοινωνικοί αναρχικοί ενώ βασίζουν την θεώρηση τους πχ στον Νετσάγιεφ. Και πάλι εδώ υπάρχει τεράστιο χάσμα ανάμεσα σε αναρχία και μηδενισμό καθώς λόγου χάρη οι μηδενιστές στην ρωσία πίστευαν ότι για να πραγματοποιήσουν τους σκοπούς τους πρέπει όλοι και όλες όσοι είναι άνω των 30 να θανατωθούν, άποψη που στην αναρχία δεν μπορεί να σταθεί λογικά. Επίσης υπάρχει η βασική αντίθεση της αντίληψης "ο σκοπός αγιάζει τα μέσα" ανάμεσα στα δύο αυτά ρεύματα.

Επίσης και ο όρος κοινωνική αναρχία δεν υφίσταται.

1)Εν αντιθέση όλων των παραπάνω η αναρχία μιλάει βάση της κοινωνίας και για αυτήν, δημιουργήθηκε μέσα σε αυτήν, και υπο αυτή την έννοια είναι κοινωνική χωρίς να χρειάζεται να προστεθεί η λέξη δίπλα.

2)Ο όρος κοινωνική αναρχία προέκυψε πιστεύω ως ανάγκη κάποιων να διαχωριστούν από τα παραπάνω ρεύματα. Κατά την γνώμη μου αυτή η κίνηση είναι μία ιδεολογική υποχώρηση των σημερινών αναρχικών καθώς όπως είπα παραπάνω αναρχία που να μην μιλάει και να μην περιλαμβάνει στην κοσμοθεώρηση της την κοινωνία, είναι τελικώς ένα άλλο ιδεολογικό ρεύμα.

Όταν κατανοηθεί το γιατί δεν στέκουν θεωρητικά οι ταμπέλες κοινωνικός αναρχικός  και αντικοινωνικός αναρχικός, τότε μπορούμε να δούμε ότι η κοινωνική απεύθυνση είναι βασικό κομμάτι της αναρχικής ιδεολογίας και ότι επίσης μπορεί να εκφραστεί με διάφορους τρόπους.

από Λεοπαρ ελάφι 22/09/2018 10:40 μμ.


Οι θεσμοι στοχευουν στην υποδουλωση του ανθρωπου οχι στην προστασια του. Η οικογενεια που βασιζεται στην αγαπη η αν οχι εκει τουλαχιστον στο σεβασμο και την ελευθερια δε χρειαζεται τη θεσμοθετηση και την καλυψη του κρατους. Τη θεσμοθετηση χρειαζονται οι οικογενειες που βιαζουν ασυστολα. Αντιστοιχα οι εργασιακες σχεσεις δε χρειαζονται την εκμεταλλευση για ενα σοβαρο ζητημα επιβιωσης. Γιατι το θυμα σε αυτη την περίπτωση ειναι οποιος εχει αναγκη την αμοιβη για να ζησει, αυτος που εχει λεφτα δε θα καθοταν να ειναι αντικειμενο εκμεταλλευσης. Οι θεσπισμενοι κοινωνικοι κανονες πολλες φορες αντιβαινουν τους νομους της φυσης πχ υπακοη, πειθαρχια, μηδενικη αντιδραση στο βιασμο. Το κρατος επι της ουσιας υπαρχει για να προστατευει τους βιαστες και οχι τους βιασμενους. Οι ανθρωπινες διαπροσωπικες σχεσεις που βασιζονται στην αγαπη και το σεβασμο δεν θα ωθησουν καποιον να φυγει μακρια. Οι κοινωνιες στις οποιες οι πολιτες δεν εχουν καταναγκασμους αλλα το δικαιωμα να φυγουν πριν βιαστουν ή πριν να ειναι αργα, το δικαιωμα να μη συμβιβαζονται με την εκμεταλλευση τους, το δικαιωμα να ζησουν χωρις σχεσεις εξαρτησης δεν εχουν να φοβηθουν κατι. Οι θεσμοί και η εξουσιαστικη παιδεια εχουν ως αποτελεσμα πιο πολυ την καλυψη των βιαστων παρα την προστασια των πολιτων. Δεν ειναι εγωισμος ειναι ελευθερια, αξιοπρεπεια, δικαιωμα αντιδρασης στη βια, αυτοαμυνα. Μονο αστεια ειναι ή συγκριση του στιρνερ με το φιλελευθερισμο ο οποιος ειναι ενα συστημα που βασιζεται σε θεσμους και σχεσεις εκμεταλλευσης. Μονο η απαλλαγη του ανθρωπου απο θεσμους και κανονες που στοχευουν στην υποδουλωση του ατομου μπορει να φερει δικαιοσυνη. Γιατι η αληθεια δεν εχει αναγκη απο τυπους ποτε ουτε απο εξουσια. Τις ταμπελες για κοινωνικοαντικοινωνικο ας τις βαλει ο καθενας οπως θελει αλλα μην ξανασυγκρινεις τον στιρνερ με το φιλελευθερισμο.

από ws 23/09/2018 10:48 μμ.


«Ελευθερία χωρίς σοσιαλισμό, είναι προνόμια και αδικία. Σοσιαλισμός χωρίς ελευθερία, είναι υποδούλωση και βαρβαρότητα».

Μ Μπακούνιν 

Ξεκινώντας από την σκέψη του Μπακούνιν, πολλοί αναρχικοί μέχρι και σήμερα επαναλαμβάνουν την παραπάνω φράση. Αυτό όχι γιατί είναι απλώς μία ατάκα που κάποτε είπε ο Μπακούνιν και άρα τον παίρνουμε σαν ευαγγέλιο. Αυτό γιατί αυτή ακριβώς η φράση συνοψίζει ένα θεμελιώδες στοιχείο του αναρχισμού το οποίο και τον διαχωρίζει από τον κομουνισμό και από τον φιλελευθερισμό. Ότι δηλαδή δεν νοείται να δηλώνει κάποιος αναρχικός και να μιλάει μόνο για την ισότητα ή μόνο για την ελευθερία παρά μόνο και για τα δύο μαζί.

Ο στίρνερ συνγκαταλέγεται από κάποιους στο φιλελεύθερο ρεύμα ακριβώς γιατί εξυψώνει το άτομο έναντι της συλλογικότητας, και γιατί εστιάζει μόνο στην ελευθερία.

Τώρα φιλικά μιλώντας σε αυτά που έγραψες υπάρχει μία αντίληψη που μόνο αναρχική δεν είναι. Λες συγκεκριμένα:

"Αντιστοιχα οι εργασιακες σχεσεις δε χρειαζονται την εκμεταλλευση για ενα σοβαρο ζητημα επιβιωσης. Γιατι το θυμα σε αυτη την περίπτωση ειναι οποιος εχει αναγκη την αμοιβη για να ζησει, αυτος που εχει λεφτα δε θα καθοταν να ειναι αντικειμενο εκμεταλλευσης."

Το υποκείμενο χάρην του οποίου δημιουργήθηκε ο αναρχισμός ως ρεύμα, και προτάσεται σε αυτό είναι εκείνο το οποίο έχει ένα στοιχείο που δεν αλλάζει. Οι αντικειμενικές του συνθήκες. Κοινώς δεν υπάρχει η επιλογή αποφυγής της εκμετάλευσης της μισθωτής εργασίας γιατί ακόμη και αν πάρω λέξεις από αυτό που έγραψες ΔΕΝ υπάρχουν τα λεφτά.

Η αντίληψη που λέι "ότι αυτος που εχει λεφτα δε θα καθοταν να ειναι αντικειμενο εκμεταλλευσης" είναι μία διαταξική αντίληψη καθώς γενικά στην κοινωνία ναι υπάρχει και κόσμος που δεν θα δεχτεί την εκμετάλευση της μισθωτής εργασίας επειδή έχει λεφτά, οστώσο οι αναρχικοί δεν μιλάνε και δεν αγωνίζονται για όλους έτσι γενικά αυθαίρετα και τελικώς διαταξικά.Κοινώς αυτή είναι επίσης μία φιλελεύθερη σκέψη.

Ξανά λέω φιλικά και μπρίζες για σκέψη όλα αυτά.

από Λεοπαρ ελαφι 24/09/2018 6:09 μμ.


Η ισοτητα εχει πολλους ορισμους, εξαρταται πως την οριζει κανεις. Πρωτα απο ολα ειμαστε ολοι ισοι γιατι ειμαστε ανθρωποι,αρα τρωτοι αρα ισοι απεναντι στο θανατο και τη φθορα. Ισοι γιατι πρεπει να εχουμε ισες ευκαιριες ανεξαιρετως ολοι και ισα δικαιωματα. Ομως ισοτητα δεν υπαρχει σε ολα και δεν μπορει να υπαρξει. Δε γεννηθηκαν ολοι για να κανουν τα ιδια πραγματα. Ο καθενας ειναι καλυτερος σε κατι χειροτερος σε κατι αλλο εχει τη δικη του προσωπικοτητα και τη δικη του ατομικοτητα, συνεπως ο καθενας ειναι μοναδικος. Δεν υπαρχει η εξομοιωση και η μαζικοτητα, αυτο ειναι ενα κατασκευασμενο ψεμα, κατι που εμποδιζει τους ανθρωπους απο το να πετυχουν την αυτοπραγματωση. Επισης δεν ειναι ολοι ισοι στα ματια ολων ξεχωριζουμε ολοι καποιους ανθρωπους και τους φερομαστε διαφορετικα από οτι σε αλλους. Αυτο δε σημαινει οτι δεν υπαρχει ισοτιμια η οτι καποιος ειναι ανωτερος απο τον αλλο. Ολοι ισοτιμοι ολοι ομως διαφορετικοι. Οταν καποιος εστιαζει στην ελευθερια δεν μπορει να μην εστιαζει και στην ισοτιμια-ισοτητα μιας και σε μια κοινωνια με εξουσιαστες και εξουσιαζομενους μονο ελευθερια δεν υπαρχει για καποιους. Επομενως ακυρο αυτο που σκεφτηκες. Το ατομο πρεπει να εξυψωνεται παντα και οχι το συλλογικο, γιατι το συλλογικο συμφερον ειναι και κατι που δεν μπορει να καθοριστει ευκολα και η ιστορια το εχει αποδειξει αυτο χιλιαδες φορες. Η συλλογικοτητα αποφασιζει για το αν καποιος θα ειναι μελος της οπως και το μελος αν θα ανηκει στη συλλογικοτητα. Ο αμοιβαιος σεβασμος υπαρχει και απο τις δυο πλευρες ποτε ομως δε θυσιαζεται το ατομο στο υποτιθεμενο συλλογικο συμφερον ουτε αποφασιζουν αλλοι γι αυτον. Γιατι εκει ξεκινα η εξουσια. Το αλλο που λες οτι οι αναρχικοι δεν αγωνιζονται για ολους διαταξικα δεν το καταλαβαινω. Ετσι κι αλλιως στην αναρχια δεν υπαρχουν ταξεις. Το οτι αντικειμενο εκμεταλλευσης γινονται αυτοι που εχουν αναγκη τα λεφτα ισχυει για σημερα. Η απολυτη ελευθερια και η απαλλαγη απο καταναγκασμους ειναι ο μονος τροπος για την αυτοπραγματωση και την ισορροπια. Για τη γενικη δικαιοσυνη, την υγεια, την ελευθερια επιλογης, το δικαιωμα για αυτοσεβασμο, την ελευθερια για το δικο μας ταξιδι χωρις βιασμους χωρις παρεμβαση στη ζωη μας χωρις να ζουμε τη ζωη που  καποιοι αλλοι εξουσιαστικα αποφασισαν για εμας, χωρις καταστροφη ανθρωπων. Ο στιρνερ ηταν αντιεξουσιαστης απο κει και περα οι ταμπελες που βαζεις δεν αφορουν και κανεναν.

από α/α ws 25/09/2018 11:46 πμ.


Ωραία να σου κάνω μία "προβοκατόρικη ερώτηση";

Η αναρχία προτείνει ως οργάνωση της κοινωνίας, που θα έρθει μετά την καταστροφή του κράτους και του καπιταλισμού, την δημιουργία αντιιεραρχικών και οριζόντιων συνελέυσεων σε κάθε γειτονιά και χωριό ως το πρώτο επίπεδο οργάνωσης και τρόπου λήψης αποφάσεων αρχικά σε τοπικό επίπεδο.

Η ερώτηση μου είναι η εξής:

Η συνέλευση ως το μόνο βασικό εργαλείο λήψης αποφάσεων είναι ή δεν είναι εξουσία για το άτομο ;

από φαφουτα 25/09/2018 12:34 μμ.


ισοι μπροστα στο θανατο και τη φθορα οι αστοι της αμερικης με τα παιδια της αφρικης. γελανε κι οι πετρες.

από Λεοπαρ ελαφι 25/09/2018 7:21 μμ.


Περιεργο αυτο. Ο ανθρωπος στην αναρχια δεν ειναι κομματι μιας συλλογικοτητας η μιας συνελευσης ειναι ενας ανθρωπος, μια μοναδα. Αυτο σημαινει οτι ο ιδιος επιλεγει τις ομαδες του που μπορει να ειναι περισσοτερες απο μια για την υλοποιηση στοχων και την αμοιβαια συνεργασια. Δεν ανηκει δηλαδη αναγκαστικα σε μια ομαδα αν θελει δεν ανηκει και πουθενα. Η συνελευση ειναι ενας τροπος για τη ληψη αποφασεων πανω σε συλλογικα ζητηματα οχι ατομικα. Πανω δηλαδη σε θεματα που αφορουν ξεκαθαρα το συνολο. Εκει το ατομο εχει το δικαιωμα να πραξει οπως θελει αν εχει διαφορετικη αποψη καπου κανοντας συμβιβασμους η οχι. Για συλλογικα θεματα θα σεβαστει την αποψη της πλειοψηφιας χωρις να επιβαλλει τη δικη του αλλα θα πραξει οπως θελει εντος η εκτος κοινοτητας. Κανενας καταναγκασμος με τον ορο οτι δεν περιοριζει την ελευθερια των υπολοιπων. Ποτε ομως για ατομικα θεματα εκει αποφασιζει ο καθενας για τον εαυτο του. Θεσμοι δεν υπαρχουν καθολου. Και η παραμικρη εξουσια στη ζωη του αλλου απαγορευεται αν αποδειχτει κατι τετοιο υπαρχει απεριοριστο δικαιωμα αντιδρασης και αντεπιθεσης χωρις καμια απαγορευση και "ποινη" απο συνελευσεις η ομαδες. Ναι σορυ μπορει να μην ειναι ισοι οι αστοι της αμερικης και τα παιδια της αφρικης ομως αυτο ειναι εξαιρεση. 

από Ένα Πιτσιρίκι 26/09/2018 6:46 μμ.


Όποιος συνεχίζει να διαλέγει(και να λειτουργεί με αυτές)ξεχασμένες ιδεολογίες και συστήματα διαφόρων χρωμάτων και λογικών έτσι ώστε να ικανοποιούν και τον πιο δύσκολο εκεί έξω, από τα σκονισμένα ράφια του εξουσιαστικού παρελθόντος μόνο εχθρίκα μπορεί να στάθει απέναντι στην ανεξέλεγκτη διαρκή Αναρχική Εξέγερση και στις λυσσασμένες ατομικότητες οι οποίες δεν θέλουν να δημιουργήσουν τίποτα παρα μόνο να επιτύχουν την ολοκληρωτική καταστροφή του εξουσιαστικού υπάρχοντος.

 

Οι επιδειξιομανείς της γνώσης και οι δήθεν "ειδίκοι" φτάνουν και περισεύουν.Μόνο αηδία προκαλείτε.


Στέκομαι μόνο στο πιτσιρίκι, ίσως σε χαρατκηρίζει, γι'αυτό. Αυτά λοιπόν τα λέγανε κάποτε και άλλα πιτσιρίκια της ελαφρυάς μηδενιστικής φάσης, και τελικά μόλις πήρανε το πτυχίο τους και σταμάτησε το ΑΤΜ του γονέας τελείωσε και η φάση. Για κάποιους η πρώτη επαφή με κάτι γήινο και αδιέξοδο(το12ωρο πχ) είναι σοκαριστική. Μάλλον ζεις σε ένα κόσμο με πολλούς γνωστικούς και ειδικούς που σου περισεύουν κιόλας. Σου ξεχειλίζει η ανάλυση ρε παιδι μου. Εγώ ζω πάντως σε άλλο κόσμο από εσένα, στον δικό μου αυτά που λες είναι η χιλιοπαιγμένη αντικοσμική αντιδιανοητική κασέτα και βλέπω γυρω μου πως λείπει ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ η οργάνωση και ανάλυση της σύγχρονης κοινωνίας. Δεν είμαστε στο καιρό του 70 της αθηναικής εξαρχειώτικης αναρχίας(που και εκεί εμβάθυνση) υπήρχε. 

από Λεοπαρ ελαφι 27/09/2018 4:52 μμ.


Προβοκατορικα κειμενα οπως το παραπανω με ψεμματα στο περιεχομενο του οπως οτι δε θελουν να δημιουργησουν μονο να καταστρεψουν και με ψευδωνυμο αναλογο. Ελεος ομως ενταξει 

από Ένα Πιτσιρίκι 27/09/2018 8:31 μμ.


Προς Κασσέτα.Φιλαράκο δεν συνηθίζω να μπαλαμουτιάζομαι με τις ώρες στις συζητήσεις του indy αλλά το σχόλιό σου ίσως να αξίζει μια απάντηση.Καταρχάς εύχομαι οι απόψεις μου,οι οποίες προφανώς και δεν έχουν κάποια ανάλυση από πίσω καθώς δεν έχω βιώσει κάτι τόσο γήινο όσο το 12ωρο που ανέφερες από το οποίο θα ειπράξω την απαραίτητη εμπειρία για να δω την "αλήθεια" όπως την βλέπεις εσύ,να μην σε αποπροσανατολήσαν από το έργο της ανάλυσης της σύγχρονης κοινωνίας.Για ένα άτομο με γνώσεις σαν τις δικές σου παρατηρώ οτι πολύ εύκολα και απερίσκεπτα τσουβαλιάζεις πρόσωπα και καταστάσεις έχωντας σαν βάση κάποια δήλωση σε ένα μέσο αντιπληροφόρησης και τις προσωπικές σου απόψεις για το τι εσύ θεωρείς "πραγματικότητα".Τα αποτελέσματα αυτής της λογικής μπορεί να σε τρομάξουν κάποια στιγμή.Δεν θα ασχοληθώ άλλο με ένα κείμενο σε υφάκι "κάτσε να σου πω εγώ πως έχει η φάση και τι είσαι εσύ".Έγω θα σου πρότεινα να σκεφτέις πρώτα το εγώ σου και την σχέση σου με την κοινωνία και την εξουσία.


Δε μίλησε κανείς για ύλη και ενέργεια αλλά ή ύλη και ή ενεργεια υπαρχουν παντού γι αυτό άκυρη ή φράση που δεν ξέρω και τι υπαινισσεσαι. Από ότι φαίνεται αλλον λες πιτσιρίκι αλλά ούτε από τα σημαντικά προβλήματα της ζωής έχεις ιδέα ούτε από το τι στα αλήθεια συμβαίνει στο κοινωνικό γιγνεσθαι (ή μπορεί να συμβεί στον καθένα γιατι ο καθενας κοιτάει τον κώλο του μέχρι να αντιμετωπίσει ο ίδιος ένα πρόβλημα και να το δει σαν μέρος της κοινωνικής ολότητας). Μαλλον είσαι καποιος-καποια που βρηκες πολλά έτοιμα και απλά θα ήθελες να μην έχουν άλλοι περισσότερα από σένα γιατί σε είχαν κακομαθει οι κηδεμόνες και δικοί σου ανθρωποι. Πρώτα από όλα αν νομίζεις ότι το γήινο αδιέξοδο είναι το 12ωρο σου τονίζω ότι υπάρχουν πολύ πιο μεγάλα αδιέξοδα από αυτό που αντιμετωπίζονται και πιο δύσκολα μιας και το καθιερωμένο οχταωρο είναι βασικό κομμάτι του συνδικαλισμού με συνέπεια να μην τολμαει να το παραβιάσει κανείς στο δημόσιο. Ο ιδιωτικός τομεας που είναι και αυτός που επιτρέπει και κάποιες φορές επιβαλλει υπερωριες με πρόσχημα την μεγαλύτερη απόδοση του υπαλλήλου (και τη μεγαλύτερη κερδοφορία αρα και την υψηλότερη αμοιβή του) το κάνει κυρίως σε τομείς που ή αμοιβή του υπαλλήλου είναι σε ποσοστιαία αναλογία με τη συνολική κερδοφορία της επιχείρησης δηλαδή μισθός συν κάτι, με μη καθορισμένο ωράριο από την αρχή. Δε σύμφωνω σε καμία περίπτωση κυρίως για τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη τα λεφτά για να επιβιώσουν αλλά υπάρχει πάντα ή λύση αλλαγής δουλειάς με το συνεχές ψάξιμο εφόσον καποιος είναι καλά στη βιολογική υγεία του, έχει ψυχική ισορροπία και δεν έχει αλλά προβλήματα που να βρίσκονται σε προτεραιότητα. Με λίγα λόγια να είναι ένας (όσο γίνεται) ελεύθερος άνθρωπος, όχι βιασμενος που να χρειάζεται συνεχώς να αντιμετωπίζει βία και να χρειάζεται να αγωνίζεται για πράγματα που για άλλους είναι δεδομένα(αρα μιλάμε για σχετικά πιο τυχερους ανθρώπους). Αυτά βέβαια όσο εχουμε να κάνουμε με επαγγέλματα χαμηλότερης βαθμίδας. Γιατι φαντάζομαι ότι σαν αυτό που υπανισσεσαι ότι εισαι δε μιλάς για μεγάλο στελέχη ή μεγάλο επιχειρηματίες που δουλεύουν 12ωρο. Όπως και να χει αυτό δεν είναι κάτι άλυτο, λύνεται μια χαρά μέσα στα κοινωνικά δεδομένα ειδικά αν είσαι "παιδί που έχει ενστερνιστεί το πώς λειτουργεί το πράμα και πώς πάει', με το διορισμό με βισμα στο δημόσιο, με συλλογικη-ατομικη σύμβαση ή πιο απλά με το να βρεις καλύτερη δουλειά. Οι γνωστικοί δε με ενδιαφερουν αλλά αν ο κόσμος είχε γνωστες και ειδικούς ή έστω πολλους ανθρώπους που να θέλουν να βοηθήσουν σε κάτι καλυτερο θα είχαν λυθεί πολλά τα οποία μπορούν να λυθούν πανευκολα αλλά ο κόσμος και ο αθώος πάντα "λαός" (χωρις να γίνεται καμία υπεργενικευση) είναι πάντα από τα μεγαλύτερα στηρίγματα του κοινωνικού γίγνεσθαι και των εξουσιαστικων δομών. Δε χρειάζεται ανάλυση για να το πει κάποιος αυτό αν έχει δει πράγματα. Όσο για τον όρο οργάνωση, οργάνωση είναι αυτή που θα έχει ελευθερια χωρις να ενοχλεί ο ένας τον άλλον. Αυτό σίγουρα σε κάποιους ανθρώπους δεν αρέσει για λογους που δε θα αναφέρω τώρα. Ή οργάνωση χωρις εξουσια είναι ή λύση και κάποιους τους τρώει. Αν ζεις σε άλλο κόσμο από το δικό μου δεν πειράζει ακόμα μία απόδειξη ότι όλοι είμαστε διαφορετικοί. 

από Κασσέτα 28/09/2018 12:26 πμ.


το δικό σου σχόλιο είνα ο ορισμός του "ένα κείμενο σε υφάκι κάτσε να σου πω εγώ πως έχει η φάση και τι είσαι εσύ" και "εύκολα και απερίσκεπτα τσουβαλιάζεις πρόσωπα και καταστάσεις". Πετάς το ΚΑΡΑστερεότυπο του γερομπάμπο διανοούμενου που κατοικεί στη γυάλα του. Έλα ρε παιδιά τί πρωτοτυπία. Που τα αντικρίζετε αυτά; Ο,τι δηλαδή το μέσο συστημικό μέσο προβάλει διανοούμενους θες να πεις; Πού βρε; Ο τελευταίος παπάτζας διανοούμενος που προβάλλεται που και που είναι ο Ράμφος. Που και αυτον τον θυμούνται όταν είναι να ειπωθούν τα αντικινηματικά. Που αλλού βλέπεις διαννοούμενους κινηματικούς να προβάλονται; Παλαιά θυμάμαι μόνο στην ΕΡΤ3 τον Γιαννάρα και άλλους που φέρναν από κάθε φάσμα.


Δεν υπάρχουν διανοούμενοι. Θες να πεις ακτιβιστές ίσως ή ανθρώπους με κάποια πορεία στο κίνημα που εχουν γράψει σειρές βιβλίων κτλ. Και γιατι να προβάλλονται στα μέσα; Δεν πάνε στη βουλή 

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License