A.O. Περιφέρεια Αθήνας: Αλληλεγγύη στον Μάριο Σεϊσίδη

Είναι μια μάχη που μπορεί και πρέπει να κερδηθεί. Όχι μόνο για για τον ίδιο τον Μάριο Σεϊσίδη και τους "συνήθεις υπόπτους" του σήμερα αλλά και για τους "συνήθεις υπόπτους" του αύριο. Για όλους και όλες εμάς που δεν σκύβουμε το κεφάλι.

Η πρακτική των "συνήθων υπόπτων", των αγωνιστών δηλαδή που μπαίνουν στα μαύρα κατάστιχα της καταστολής και πάνω τους προσωποποιείται, ως παράδειγμα για όλο τον κόσμο που αγωνίζεται, η κρατική εκδικητικότητα, είναι παλιά όσο και το κράτος.

Ο Μάριος Σεϊσίδης είναι απο τις χαρακτηριστικές τέτοιες περιπτώσεις τις τελευταίες δεκαετίες για το Ελληνικό κράτος. Υποτίθεται πως όλα ξεκίνησαν με ένα τρομολαγνικό κατασκεύασμα της ΕΛ.ΑΣ και των ΜΜΕ περί μια συμμορίας "ληστών με τα μαύρα". Ένα σενάριο τόσο φτηνό όσο χρειάζεται για μαζική κατανάλωση. Εκτός από τη χρωματική επιλογή της "στολής των ληστειών" και την "ευγένεια στους πελάτες των τραπεζών" οι  υποτιθέμενοι "ληστές με τα μαύρα" είχαν σχέση και με τρομοκρατία, και με "επαναστατικά ταμεία" και φυσικά είχαν διαπράξει αναρίθμητες ληστείες. Ότι ακριβώς έπρεπε για να ενεργοποιηθούν  και οι διατάξεις του αντιτρομοκρατικού νόμου...

Ο  Μάριος Σεισίδης βρέθηκε κατηγορούμενος για συμμετοχή σε ληστεία το 2006 που κατέληξε στον βαρύ τραυματισμό του αναρχικού Γιάννη Δημητράκη. Μαζί με αυτόν κατηγορήθηκαν και άλλοι δύο αγωνιστές, ο αδερφός του Σίμος Σεϊσίδης, και ο Γρηγόρης Τσιρώνης. Ο Μάριος επέλεξε να φυγοδικήσει. Μια επιλογή πολύ λογική αν σκεφτεί κανείς ότι ο Σίμος Σεισίδης  δέχτηκε απρόκλητα πυρά κατά τη σύλληψή του με αποτέλεσμα τον ακρωτηριασμό του, αιματηρή ήταν η σύλληψη και του Γρηγόρη Τσιρώνη. Το ίδιο συνέβη και στον ίδιο τον Μάριο Σεϊσίδη όταν συνελήφθηκε το 2016 μετά από 11 χρόνια φυγοδικίας.

Και το πιο σημαντικό: παρόλα αυτά, οι άλλοι δύο συγκατηγορούμενοι του κηρύχτηκαν τελικά αθώοι στο δικαστήριο...

Τελικά δεν ξεκίνησαν όλα με το παραμύθι περί "ληστών με τα μαύρα". Όλα ξεκίνησαν όταν κάποιοι άνθρωποι της τάξης μας αποφάσισαν να πολεμήσουν, να αγωνιστούν για την ανατροπή με συνέπεια και σε βάθος χρόνου. Οι σκευωρίες, η κρατική βαρβαρότητα και καταστολή ήταν το τίμημα  που έπρεπε να πληρώσουν. Πρωτόδικα ο Μ. ΣεΪσίδης "άκουσε" 36 χρόνια φυλακή σε μία δίκη φτιαγμένη για να σώσει τα τελευταία προσχήματα της υπόθεσης των "ληστών με τα μαύρα", μια δίκη αποφασισμένη να τσακίσει έστω έναν απο αυτή τη φουρνιά "συνήθων υπόπτων".

Στις 6/6 δικάζεται σε δεύτερο βαθμό.

Είναι μια μάχη που μπορεί και πρέπει να κερδηθεί. Όχι μόνο για για τον ίδιο τον Μάριο Σεϊσίδη και τους "συνήθεις υπόπτους" του σήμερα αλλά και για τους "συνήθεις υπόπτους" του αύριο. Για όλους και όλες εμάς που δεν σκύβουμε το κεφάλι.

Όλοι/ες στην πορεία Αλληλεγγύης – Τρίτη 5 Ιουνίου πλατεία Μοναστηράκι στις 6.00 μ.μ.

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License