[Λάρισα] Τί γυρεύουν τέτοιαν ώρα;

μια χρωστούμενη ανακοίνωση για την "επίσκεψη" όλης της βάρδιας και την προσπάθεια να δούνε πως είναι κάτι κοινωνικό από μέσα... (Λάρισα, κοινωνικός χώρος paratod@s)

post image

Tι γυρεύουν (όλοι αυτοί) τέτοιαν ώρα…;

Μια ματιά στα γεγονότα

   Πέμπτη βράδυ, 26 Απρίλη, το paratod@s φιλοξενεί βραδιά στήριξης της θεατρικής ομάδας ιατρικής-βιοχημείας, μιας φοιτητικής συλλογικότητας που υπάρχει στην πόλη χρόνια και στεγάζει τις πρόβες της τον τελευταίο καιρό στο paratod@s (μιας και ότι δεν αποφέρει  κέρδος σιγά-σιγά «τρώει πόρτα» από τους πανεπιστημιακούς χώρους). Ο κόσμος πολύς, η ζέστη έντονη, η Φαρμακίδου έχει γεμίσει νεαρόκοσμο.

    Όποιος  και όποια νομίζει ότι η συνέχεια της βραδιάς είναι προβλέψιμη θα διαψευστεί. Ούτε το party κύλισε ομαλά ούτε η βραδιά έληξε νωρίς και άδοξα. Φρόντισε γι’αυτό η πρωταγωνίστρια της βραδιάς, η EΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ, η οποία αυτοπροσκαλέστηκε και ήρθε να πάρει το βραβείο της, όχι δια αντιπροσωπίας αλλά σύσσωμη όλη σχεδόν η βάρδια. Και επειδή ένα βραβείο δεν είναι ποτέ αρκετό ο ένστολος θίασος διεκδίκησε και κέρδισε και το βραβείο κουστουμιών αφού ήρθε με φουλ εξάρτηση: αλεξίσφαιρα γιλέκα, κράνη φορεμένα για ώρες, half-face για να μην φαίνονται τα στόματά τους και τα ρουθούνια τους («τόταλ μπλάκ» η θεματική βραδιά αλλά εννοούσαμε μαύρα ρούχα και πολύχρωμα μυαλά και όχι σκοτάδι στα μυαλά και άσπρα κράνη).  Και επειδή δύο βραβεία δεν είναι ποτέ αρκετά ο ένστολος θίασος διεκδίκησε και κέρδισε και το βραβείο υποκρισίας (έτσι για να μπούνε στο μάτι της θεατρικής ομάδας), αλλιώς δεν μπορεί να εξηγηθεί πως κάθε μισή ώρα οι «διαπραγματεύσεις» ναυαγούσαν μετά από διαδοχικές κωλοτούμπες πάνω στο γραμμικό και επαναλαμβανόμενα αδιέξοδο σχήμα: ζητάμε κάτι και όταν αυτό τελικά γίνεται απλώς ζητάμε κάτι άλλο! Η μουσική χαμήλωσε, η μουσική έκλεισε, ο κόσμος μπήκε μέσα στο στέκι, ο κόσμος άρχισε να φεύγει, ο κόσμος έφυγε, η βραδιά έληξε, η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ εκεί. Δεν ξύπνησε κανένας εκτός βάρδιας βέβαια να έρθει αλλά δεν έφευγε ούτε μισός. Μάλλον νόμιζαν ότι υπάρχει και βραβείο μεγάλης διάρκειας κακόγουστης παράστασης…

   Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες είχαν μάθημα το άλλο πρωί οπότε πρωτοβουλιακά και με μια καλλιτεχνική αφέλεια έδωσαν αυτόγραφα αλλά ούτε αυτό οδήγησε στη λύση.

   Οι γείτονες (πέρα από τον φασίστα της γειτονιάς, που τον ενοχλεί η ύπαρξη της φωνής μας και όχι η ένταση της μουσικής μας) διαπιστώνοντας τόσους δεκάδες «εργαζόμενους» να μην εργάζονται για ώρες βρήκαν μια πρώτη ευκαιρία να εκφράσουν στο πλανόδιο ένστολο ΚΕΠ τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν στην γειτονιά: την ηχορύπανση (όχι του στεκιού, ας μην γελιόμαστε…), την αυθαίρετη στάθμευση και κυρίως την μη ανταπόκριση στα τηλεφωνήματα τους! Μερικοί γείτονες μάλιστα κατέβηκαν βραδιάτικα για να τους εκφράσουν όλα αυτά από κοντά, γεγονός εντυπωσιακό, το «από μηχανής» κοινό! Ο ένστολος θίασος από βουβός και ακίνητος χορός άρχισε να μοιράζει απειλές για προσαγωγές στους γείτονες και έτσι έγινε η έκπληξη και η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ κέρδισε επάξια και το βραβείο κοινού, ποίος να το περίμενε;

   Υπήρχε όμως ακόμη το αίσθημα του ανευχαρίστητου. Και αυτό έγινε μια απόπειρα να εκφραστεί με το «ντου» των μπάτσων στο εσωτερικό του paratod@s, κοινωνικός χώρος διάβαζαν στον τοίχο, αντικοινωνικός θεσμός οι ίδιοι, εχθρικός προς την κοινωνία, μάλλον θεώρησαν πως αν μπουν μέσα στα ντουβάρια του στεκιού θα πάρουν μια γεύση κοινωνίας μεταφυσικά, αμ δε…

   Το τέλος της παράστασης απαιτούσε διάδραση και το σενάριο επιστημονική φαντασία, επιλέχτηκε λοιπόν μια φοιτήτρια, η πιο ψηλή, σχεδόν τρίμετρη, που έχει καμιά εικοσαριά χέρια με πολλά δάχτυλα το καθένα και έναν διασκελισμό στα πόδια που πατάει Κατσίγρα και φτάνει Μεζούρλο. Αυτή λοιπόν, ενώ με το βλέμμα των δεκάδων ματιών της τους ακινητοποίησε, με τα δυο δαχτυλάκια του ενός χεριού κλείδωσε την πόρτα του στεκιού, κατάπιε το κλειδί και η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ κάθισε αναπαυτικά στα αυγά της…

   Πήραμε από ένα κουτάκι μπύρα και αράξαμε σε μια πλατεία του κέντρου, καλά έλεγε κάποιος στην συνέλευση ότι έπρεπε να έχουμε φτιάξει ποπκορν…

Και μια ματιά πίσω από αυτά

   Το paratod@s από την πρώτη στιγμή προσπάθησε να στεριώσει στην γειτονιά και στην πόλη. Οχτώ χρόνια αργότερα σε πείσμα των καιρών αυτή η προσπάθεια συνεχίζεται. Και είναι απίθανο να μειωθεί ή να λήξει επειδή ένα βράδυ (ή περισσότερα) αποφάσισαν κάποιοι αρκετοί ένστολοι να μας τραμπουκίσουν ή να προσπαθήσουν να φοβίσουν κάποιους και κάποιες από μας. Η γειτονιά και η κοινωνία ξέρει τι μας ενώνει όλους και όλες εμάς μεταξύ μας, αλλά και με τους ανθρώπους που δεν έχουν περάσει ποτέ το κατώφλι του στεκιού,  και τι μας χωρίζει με τους ένστολους και την αστυνομία. Το paratod@s είναι ανοιχτό και φιλόξενο σε όλους και σε όλες εκτός από φασίστες, ρατσιστές, ομοφοβικούς, ένστολους, εκμεταλλευτές και εμπόρους των αντιστάσεών μας. Και έτσι σκοπεύει να παραμείνει…

                                                              Η συνέλευση του κοινωνικού χώρου paratod@s

                                                Η Θεατρική ομάδα ιατρικής-βιοχημείας «χωρίς υποβολέα»

Εικόνες:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License