Δισταγμός σε αντι(δια)στολή με μια δολοφονία, στο Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου

Πρωτοβουλία Νέων καλλιτεχνών Αθήνας

Δισταγμός σε αντι(δια)στολή με μια δολοφονία.
Ένα από τα πιο κραυγαλέα παραδείγματα ένστολης βίας και κρατικής
καταστολής, αισθητικοποιείται και γίνεται προϊόν προς κατανάλωση και τέρψη.

Από τις 10 Ιουνίου ως τις 19 Ιουλίου 2018, το Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου φιλοξενεί στο χώρο του (Πειραιώς 260 – Α2) το video art project «Αντιστολή» σε σκηνοθεσία Παντελή Μάκκα και κινησιολογία Αγγελικής Στελάτου. Το έργο έχει χτηματοδοτηθεί από την ΕΡΤ με 40.000€, για την υλοποίηση του ωστόσο, κλήθηκαν 60 εθελοντές. Η «Αντιστολή» αναφέρεται στα γεγονότα του Δεκέμβρη του 2008. Οι ίδιοι οι δημιουργοί αποκαλούν το έργο τους «καλλιτεχνική αναπαράσταση» της δολοφονίας του Αλέξη Γρηγορόπουλου.

Ο σκηνοθέτης, «βασανισμένος από την ανυπαρξία κάποιου καταγεγραμμένου στοιχείου από τη στιγμή της δολοφονίας» αποφασίζει να διαδραματίσει το ρόλο του ιστορικού (;) παρέχοντας μια εικόνα εν είδει ντοκουμέντου, σαν μία αποκλειστική καταγραφή ενός γεγονότος στο οποίο μέχρι τώρα δεν είχαμε πλήρη πρόσβαση, άρα και πλήρη γνώση. Επιπλέον, αισθάνεται τύχη που το «ευαίσθητο έργο» του θα προστατευθεί από έναν θεσμό του πολιτισμού όπως το Φεστιβάλ Αθηνών με πρόεδρο του διοικητικού συμβουλίου τον Γιάννη Μηλιό ο οποίος αναφερόμενος, άλλοτε, στο Δεκέμβρη του 2008 μιλούσε για «την εξέγερση που ήρθε από το μέλλον».

Το ενδιαφέρον του σκηνοθέτη εστιάζει στη στιγμή του δισταγμού του αστυνομικού λίγο πριν πυροβολήσει. Τα 30 από τα 45 λεπτά που διαρκεί το έργο σύμφωνα με τα λόγια του ίδιου, πραγματεύονται τη στιγμή του δισταγμού: «Με ενδιαφέρει αυτό το ένα λεπτό που ο συγκεκριμένος άνθρωπος ή εμείς οι ίδιοι καλούμαστε να αναλογιστούμε τις πράξεις μας». Καλούμαστε, λοιπόν, να συμπονέσουμε; Να ταυτιστούμε; Αφοπλιστική επιφανειακότητα που επικαλούμενη δισταγμό θέλει να αποφορτίσει την πράξη δολοφονίας. (Κανείς –ούτε ο Παντελής Μάκκας- δεν είναι σε θέση να γνωρίζει εάν ο Κορκονέας δίστασε πριν σκοτώσει τον Γρηγορόπουλο, εικασία που δεν αφορά κανέναν και δεν αναιρεί το διαπραχθέν έγκλημα και μάλιστα όταν ο ίδιος ο Κορκονέας , περίπου έναν χρόνο πριν, δήλωνε πως: «δεν πρόκειται να ζητήσω συγνώμη από κανέναν δεκαπεντάχρονο γιατί το θύμα δεν ήταν ένα συνηθισμένο δεκαπεντάχρονο αλλά ήταν αντιεξουσιαστής».)

Με χρηματοδότηση 40.000€ για την «Αντιστολή» κλήθηκαν 60 εθελοντές για να πραγματώσουν την ιδέα του σκηνοθέτη. Το να εργάζεται και να υπάρχει κανείς στον καλλιτεχνικό χώρο στις μέρες μας, συνεπάγεται σχεδόν αυτόματα την αμισθί εργασία του. Κι αυτό είναι ένα δεδομένο που η περίπτωση της χρηματοδοτούμενης «Αντιστολής» επιβεβαιώνει. Στηρίζουμε ηθικά και πολιτικά την αναγκαιότητα ύπαρξης του ΣΕ.ΧΩ.ΧΟ. (ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΟΥ ΧΟΡΟΥ), παίρνουμε, όμως θέση ενάντια στην επιλογή της προέδρου του Σωματείου, Αγγελικής Στελλάτου να στηρίξει το εν λόγω εγχείρημα και με τη συμβολή της να δώσει χώρο στην κουλτούρα του εθελοντισμού που μαστίζει τον χώρο μας, τη στιγμή που ο θεσμικός της ρόλος υπαγορεύει την προάσπιση και τη διεκδίκηση καλύτερων συνθηκών εργασίας.

Αναρωτιόμαστε για τον κύριο Μάκκα; Πώς είναι δυνατόν, ένας «καλλιτέχνης» που αυτοπροσδιορίζεται, «πολιτικός» να μην μεριμνά για την αμοιβή όλων αυτών των ανθρώπων; Πώς δηλώνει ότι δεν παίρνει θέση όταν τα 30 από τα 45 λεπτά του έργου του αφορούν τη στιγμή του δισταγμού του Κορκονέα πριν πυροβολήσει; Με ποια κριτήρια αναφέρει πως «το έργο του δεν κρίνει το γεγονός, δεν έρχεται να πάρει θέση, δεν έρχεται να δει αυτό που συνέβη πολιτικά, μπορεί να το δει και ο ακροδεξιός και ο ακροαριστερός»;

Η δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου, την 6η Δεκέμβρη του 2008, ήταν μια ξεκάθαρα πολιτική πράξη. Η πολιτική θέση του σκηνοθέτη είναι προφανής όσο κι αν ο ίδιος την αρνείται προσπαθώντας είτε να προστατέψει το άτομο του ή και - ακόμα χειρότερα – να χρησιμοποιήσει την αναφορά αυτή προς επίρρωση της αξίας του έργου του.

Κύριε Μάκκα, κυρία Στελλάτου, κύριε Θεοδωρόπουλε, κύριε Μηλιέ,
Θυμόμαστε πολύ καλά την 6η Δεκέμβρη. Θυμόμαστε πολύ καλά τη δυναμική της εξέγερσης που ακολούθησε. Η συλλογική μας μνήμη είναι διαμορφωμένη ήδη και στέκεται απέναντι.

• Ενάντια σε κάθε προσπάθεια υποτίμησης πολιτικών γεγονότων.
• Ενάντια σε κάθε προσπάθεια χρησιμοποίησης καλλιτεχνικών μέσων ως κατευναστικών μηχανισμών που επιτρέπουν σε κάθε «δημιουργική μοναδικότητα» να εκφράζει τη «διάνοια» της δημόσια χωρίας καμιά ευθύνη.
• Ενάντια στο αυτονόητο του εμπορικού κόσμου που εισχωρεί σε όλες τις πτυχές της ζωής μας, στον κυνισμό και την πλήρη αποστασιοποίηση.

Πρωτοβουλία Νέων καλλιτεχνών Αθήνας

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License