Ενάντια στις παρακρατικές ομάδες διαχείρησης των μεταναστών: Πορεία γειτονίας την Παρασκευή 22/6, 21:00 στην πλατεία Εξαρχείων

Το πιο κάτω κείμενο είναι μια δήλωση αλληλεγγύης και αγώνα αλλά και μια κατάθεση εμπειρίας κάποιων συντρόφων και συντροφισσών της κοινότητας καταλήψεων Κουκακίου που ενεπλάκησαν στο ζήτημα της Αραχώβης 44 από την πρώτη στιγμή και το ακολουθούν με συνέχεια και συνέπεια μέχρι σήμερα. Στο κείμενο εκφράζονται τα σκεπτικά αυτών των συντρόφων και συντροφισσών. Η κοινότητα Καταλήψεων Κουκακίου, στηρίζει και καλεί στην πορεία γειτονιάς Παρασκευή, 21:00 στην πλατεία Εξαρχείων. Η κοινότητά μας βρίσκεται σε αλληλεγγύη με τους μετανάστες και τις μετανάστριες που αποζητούν την επιβίωση και την ελευθερία τους και στηρίζει τους αγώνες στα Εξάρχεια και σε κάθε γειτονιά που υπάρχει και αναπτύσσεται έδαφος αγώνα.

ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΈΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ   
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ, ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΤΟΝ ΡΑΤΣΙΣΜΟ
ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

Κάποιες φορές αρκούν κάποια σημεία για να ανοίξουμε τα μάτια μας, να καταλάβουμε γρήγορα πόσο τραγική και ντροπιαστική είναι κατάσταση και να σπάσουμε την παραπληροφόρηση.
 
1) Η χυδαία δικαιολογία που χρησιμοποίησαν οι καταπατητές είναι ότι εκκενώνουν την κατάληψη για να βάλουν οικογένειες από το Αφρίν. Ανάμεσα στους κατοίκους που εκκένωσαν ζούσε ήδη μια οικογένεια κούρδων από το Αφρίν, πατέρας και γιος.

2) Το επίσημο όνομα που έχει χρησιμοποιήσει η σεκιουριτι τιμ κατά καιρούς είναι Ομάδα Περιφρούρησης Προσφυγικών Καταλήψεων Εξαρχείων (ΟΠΠΚΕ)


3) Η security team που επιτέθηκε στους μετανάστες, μίλαγε στο όνομα της Αναρχίας.

4) Οι μετανάστες μέχρι να έρθουν σε επαφή μαζί μας, ήξεραν ότι αναρχικοί, είναι αυτοί που φοράνε κουκούλες και αν δεν κάνεις ότι σου λένε σε σκοτώνουν.
  
5) Μετά την πρώτη εκκένωση, όταν αφέθηκαν μόνοι στη Στουρνάρη, κάποιοι εκ των μεταναστών σκεφτήκαν ότι ένας τρόπος να γλιτώσουν από τους «αναρχικούς», είναι να πάνε να κοιμηθούν στο μουσείο, κοντά στην κλούβα.

6) Η κλοπή των χαρτιών κάποιων εκ των μεταναστών, οι οποίοι εργάζονται έξω από τα Εξάρχεια, σε περίπτωση εξακρίβωσης, θα οδηγήσει άμεσα στην σύλληψή τους και στον εγκλεισμό τους στην Πέτρου Ράλλη.

 

7) Η πλειοψηφία των ευρημάτων του δεύτερου αστυνομικού κειμένου θα μπορούσαν να είχαν βρεθεί επίσης στις καταλήψεις του Κουκακίου.


Το πιο κάτω κείμενο είναι μια δήλωση αλληλεγγύης και αγώνα αλλά και μια κατάθεση εμπειρίας κάποιων συντρόφων και συντροφισσών της κοινότητας καταλήψεων Κουκακίου που ενεπλάκησαν στο ζήτημα της Αραχώβης 44 από την πρώτη στιγμή και το ακολουθούν με συνέχεια και συνέπεια μέχρι σήμερα. Στο κείμενο εκφράζονται τα σκεπτικά αυτών των συντρόφων και συντροφισσών. Η κοινότητα Καταλήψεων Κουκακίου, στηρίζει και καλεί στην πορεία γειτονιάς Παρασκευή, 21:00 στην πλατεία Εξαρχείων. Η κοινότητά μας βρίσκεται σε αλληλεγγύη με τους μετανάστες και τις μετανάστριες που αποζητούν την επιβίωση και την ελευθερία τους και στηρίζει τους αγώνες στα Εξάρχεια και σε κάθε γειτονιά που υπάρχει και αναπτύσσεται έδαφος αγώνα.   



1Η ΕΚΚΕΝΩΣΗ
 
    Στις 12/6 στις 10 το βράδυ, ομάδα περίπου 30 ατόμων με μαυρες κουκουλες (κάποιες εκ των οποίων είχαν άσπρα κρανία στο πρόσωπο) και μαυροκόκκινες σημαίες εισέβαλε σε κατάληψη με την βία και την απειλή αναβαθμισμένων μέσων και έκανε εκκένωση σε 80 κατοίκους και φιλοξενούμενους των Εξαρχείων «αγνοώντας προκλητικά τη φρίκη της προσφυγικής τραγωδίας που είχαν ήδη βιώσει». Χτύπησαν άτομα και έκαναν σωματικούς ελέγχους, εισέβαλαν και έψαξαν σε όλους τους προσωπικούς χώρους , έκλεψαν χαρτιά, χρήματα και ιδιωτικές συσκευές. Στην συνέχεια οδήγησαν τους καταληψίες, με αναγκαστική πορεία, μέχρι Στουρνάρη και Μπουμπουλίνας, όπου εκεί τους παράτησαν χωρίς να έχουν καν πρόσβαση σε πόσιμο νερό και τουαλέτα «υλοποιώντας το αντι-προσφυγικό τους καθήκον». Ανάμεσα τους άνθρωποι με φυματίωση και καρκίνο τους οποίους κλάπηκαν τα χρήματα για την θεραπεία τους.
    Όσοι μετανάστες δεν είχαν ήδη εξαφανιστεί, όντας απελπισμένοι ή τρομοκρατημένοι, στεγάστηκαν σε αίθουσα του Γκίνη μετά από πρωτοβουλία συντρόφων και συντροφισσών.

Οι φράσεις που βρίσκονται σε εισαγωγικά έχουν παρθεί από κείμενο του συντονιστικού προσφυγικών καταλήψεων σχετικά με την εκκένωση της Αλκιβιάδου. Από το συγκεκριμένο συντονιστικό προέρχεται η σεκιούριτι τιμ που εκκένωσε την Αραχώβης 44. Η χρήση των φράσεων έχει σκοπό να καταδείξει ακόμα μια φορά την ειρωνεία και την βρωμιά της υπόθεσης. https://www.provo.gr/synton_katalipseon/   

1Η ΑΝΑΚΑΤΑΛΗΨΗ

    Ήδη κατά την διάρκεια της εκκένωσης συντρόφισσες και σύντροφοι ξεκίνησαν να μαζεύονται κράζοντας τους τραμπούκους και ακολουθώντας τους μέχρι την Στουρνάρη. Λίγη ώρα μετά, συντρόφια συγκεντρώνονται έξω από το εκκενωμένο κτήριο όπου εκεί βλέπουν την σεκιούριτι τίμ να ξεκινάει να λυμαίνεται το κτήριο έχοντας κλειστή την πόρτα. Το σώμα των συγκεντρωμένων, αποτελούμενο κατά συντριπτική πλειοψηφία από συντρόφισσες, ξηλώνει την πόρτα, λυντσάρει και εκδιώχνει το σεκιούριτι τιμ.  Οι κάτοικοι της κατάληψης Αραχώβης 44 ζουν ένα σουρεαλισμό. Άτομα στο όνομα της αναρχίας τους επιτίθενται και τους εκκενώνουν και μετά από μία ώρα αναρχικοί και αναρχικές τους καλούν να ξανά μπουν στο σπίτι τους.
    Το σύνολο του σώματος της ανακατάληψης περιφρουρεί το κτήριο και στις 7 το πρωί αποχωρούμε οι τελευταίοι αλληλέγγυοι.

2Η ΕΚΚΕΝΩΣΗ

    Η σεκιούριτι τιμ όμως καραδοκούσε και όπως κάθε καθώς πρέπει κατασταλτικός μηχανισμός ξανακτύπησε την στιγμή που το κίνημα ήταν αδρανοποιημένο. Δεκαπέντε λεπτά μετά την αποχώρησή μας εισβάλει ξανά στο κτήριο πετάει ξανά έξω με την βία όσους είχαν επιβιώσει και ξεκινάει την περιφρούρηση και οχύρωση του κτηρίου. Οι μετανάστες καταλήγουν ξανά στην Στουρνάρη όπου και μετά από πρωτοβουλία στεγάζονται ξανά στο Γκίνη. Τόσο η απελπισία, όσο και η ειρωνεία της κατάστασης είναι κοινώς κατανοητή. Λίγη ώρα μετά αλληλέγγυοι/-ες και κάτοικοι της Αραχώβης 44 συγκεντρωνόμαστε έξω από το κτήριο, όμως οι αμεσο-δημοκράτες μαφιόζοι είναι ανένδοτοι. Αποφασίζουμε ανοιχτή συνέλευση στο Γκίνη στις 8 το βράδυ.

ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ-ΓΚΙΝΗ

    Μετά την πρωινή εκκένωση, σύντροφοι και συντρόφισσες επιστρέφουμε με τους μετανάστες στο Γκίνη και κάποιοι από μας κοιμόμαστε μαζί τους στα πατώματα και περνάμε όλοι την μέρα μαζί περιφρουρώντας τον χώρο μέχρι την ώρα της συνέλευσης. Οι πρώτες γέφυρες για μια πολυεθνική κοινότητα αγώνα ξεκίνησαν να χτίζονται.

   Στην ανοιχτή συνέλευση το σώμα της κατάληψης Αραχώβης 44 περιέγραψε όλα τα γεγονότα της εκκένωσης και τις απώλειες που προκλήθηκαν. Στην τοποθέτηση τους απάντησαν σε σχέση με τις κατηγορίες που τους καταλόγιζαν και εξήγησαν το τρόπο λειτουργίας του κτηρίου μέχρι τώρα.

    Μας ενημέρωσαν πως τους τελευταίους μήνες η κατάληψη Αραχώβης 44 έδιωξε όλα τα άτομα που θεωρούνταν προβληματικά. Παρ’ όλα αυτά, η εκδίωξη κατοίκων από την Αραχώβης δεν έγινε με συλλογικούς και αυτό-οργανωμένους όρους. Δεν ήταν προϊόν απόφασης του σώματος της κατάληψης. Έγινε κατ’ απαίτηση. Μία λίστα 20-30 ατόμων παραδόθηκε στην κατάληψη 3 μήνες πριν με την απαίτηση να εκδιωχθούν για να μην εκκενωθεί όλη η κατάληψη. Η Αραχώβης υπό την απειλή εκκένωσης έδιωξε όσους ήταν στην λίστα, χωρίς να ξέρει αν πραγματικά κάποιος έχει κάνει κάτι. Η εντολή δόθηκε από το ίδιο κύκλωμα διαχείρισης μεταναστευτικών καταλήψεων που ευθύνεται για την εκκένωσή τους.
   
Με τον ίδιο τρόπο ακριβώς τοποθετούνταν πολλές φορές άτομα εντός της κατάληψης. Με εξωτερική εντολή.

 

   Η κατάληψη έκανε τα αδύνατα δυνατά για να επιβιώσει και να καθυστερήσει την εκκένωση της. Τα αυτο-οργανωμένα χαρακτηριστικά δεν είχαν έτσι κι αλλιώς χώρο να εκδηλωθούν. Όχι γιατί οι μετανάστες είναι συμφεροντολόγοι, ασυνείδητοι, ανίκανοι και ότι άλλο τους χρεώνουν οι παρακρατικοί διαχειριστές τους, αλλά γιατί οι ίδιοι τους είχαν επιβάλει ένα απόλυτο καθεστώς ετερονομίας και εξάρτησης.

   Παρ’ όλη την εξάντληση και τρομοκρατία που υπέστησαν, οι εναπομείναντες κάτοικοι της Αραχώβης 44, ξεκαθάρισαν ότι είναι διατεθειμένοι να προχωρήσουν σε ανακατάληψη του κτηρίου εάν και εφόσον υπάρξει υπεύθυνη αλληλεγγύη από μεριάς μας.

2Η ΑΝΑΚΑΤΑΛΗΨΗ

    Η αναρχική συνείδηση μας, τα λεγόμενα των κατοίκων της Αραχώβης 44, η γνώση γύρω από την ΑΚ, “το κάστρο”, την σεκιουριτι τιμ, όλα αυτά δημιούργησαν μια διαδικασία που δεν χώραγε μέσα σε τυπικές αποφάσεις. Σύντροφοι και συντρόφισσες ξεσηκωθήκαμε, πνίξαμε συλλογικά τους δισταγμούς και δίχως άλλη συζήτηση και ανάλυση προβήκαμε επί τόπου σε πορεία προς την εκκενωμένη Αραχώβης με στόχο την επανακατάληψη της και την εκδίωξη της σεκιούριτι τιμ και των συνεργατών της.
    Στην κατάληψη της Αραχώβης 44, δεν βρήκαμε κανέναν από τους καταπατητές. Μόνο δύο αφγανικές οικογένειες τις οποίες μόλις είχαν παρατήσει χωρίς καν να τις ενημερώσουν. Το πολεμοκάπηλο επιχείρημα ότι η εκκένωση έγινε για να μπουν οικογένειες από το Αφρίν κατέρρευσε για δεύτερη φορά.


Η ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΑΡΑΧΩΒΗΣ 44

    Η Αραχώβης 44 είναι ένα κτήριο που στο παρελθόν λειτουργούσε ως φοιτητική λέσχη. Ως εκ τούτου, δεν υπάρχουν δωμάτια αλλά δύο τεράστιοι ενιαίοι χώροι, γεμάτοι με κρεβάτια χωρισμένα με σεντόνια που προσομοιάζουν σε αυτοσχέδιο νοσοκομείο. Στην Αραχώβης στεγάζεται μια κοινότητα μεταναστών που αριθμεί δώδεκα διαφορετικές εθνικότητες. Ανάμεσά τους υπάρχουν βαθιά θρησκευόμενοι άνθρωποι, τυπικά θρησκευόμενοι έως και δηλωμένοι άθεοι. Στους τοίχους της κατάληψης υπάρχει γραμμένο το «ο αλλάχ θα μας σώσει» όπως υπάρχει και ζωγραφισμένος ο Τσε Γκεβάρα. Στην κατάληψη έχουν φιλοξενηθεί εκατοντάδες άτομα μέχρι σήμερα.  


    Η Αραχώβης 44, καταλήφθηκε το 2015 από την Αντιεξουσιαστική Κίνηση Αθήνας και μετέπειτα εγκολπώθηκε στον συντονιστικό προσφυγικών καταλήψεων (Νοταρά 26, 2ο και 5ο σχολείο, Σπύρου Τρικούπη 17, Όνειρο, City Plaza). Άνθρωποι από το διαχειριστικό κύκλωμα που την άνοιξε και την έλεγχε ήταν αυτοί που διέταξαν και πραγματοποίησαν την εκκένωση της. Αυτοί αποφάσισαν να βάζουν μόνο άντρες μέσα, αυτοί έστελναν εκεί άντρες που παρουσίαζαν προβληματικές συμπεριφορές στις άλλες καταλήψεις, αυτοί απαγόρευσαν την συμμετοχή αλληλέγγυων στο εγχείρημα, αυτοί απαγόρευσαν ρητά την οποιαδήποτε δημιουργία πολιτικών εκδηλώσεων και κατ’ επέκταση την διακίνηση πολιτικού υλικού. Αυτοί έλεγχαν την διακίνηση της τροφής τους, ποιος θα μείνει και ποιος θα φύγει και όλα αυτά από τα πάνω και από τα έξω. Και όταν πλέον δεν υπήρχε συμφέρον αποφάσισαν να τους εκκενώσουν. Ο πόλεμος απέναντι στην Αραχώβης δεν ήταν μόνο η στιγμή της εκκένωσης. Ήταν ένα καθεστώς ελέγχου και τρομοκρατίας προς το σώμα της και παράλληλα συνεχής σκληρή συκοφάντηση προς τα έξω. Όπως μας εξήγησαν οι κάτοικοι της Αραχώβης 44, ότι γινόταν στην πλατεία, το χρεωνόταν η single men. ΜΜΕ, παρακράτος, και αναρχικοί αγωνιστές και αγωνίστριες, όλοι από κοινού θάβαμε την Αραχώβης 44 χωρίς να έχουμε ιδέα τι ακριβώς συμβαίνει, τι πιστεύουν οι κάτοικοι για αυτό που συμβαίνει , σε τι κατάσταση βρίσκονται και τι χρειάζονται αυτοί και το εγχείρημα.

 

ΑΡΑΧΩΒΗΣ 44 : ΚΕΝΤΡΟ ΑΓΩΝΑ

    Η Αραχώβης από εκείνη την στιγμή μέχρι και σήμερα έχει μετατραπεί σε ένα κέντρο αγώνα. Οι καταληψίες είναι πλέον ορατοί και οι καταπατητές έχουν χάσει το έδαφος. Δεκάδες σύντροφοι και συντρόφισσες, από όλα τα μέρη του κόσμου, συναντιόμαστε σε καθημερινή βάση, περιφρουρούμε το κτήριο από κοινού με τους κατοίκους και συζητάμε για τα χίλια πρόσωπα του ρατσισμού, για την εκμετάλλευση του μεταναστευτικού ζητήματος που εξελίσσεται στα Εξάρχεια την τελευταία τριετία, την διείσδυση του Σύριζα στο κίνημα και προσπαθούμε να βρούμε τρόπους να αντιμετωπίσουμε τα ζητήματα ανοιχτά, αποφασιστικά και συλλογικά. Παράλληλα ανταλλάσουμε γνώσεις με τους κατοίκους για τα πιο πάνω, επικοινωνώντας τους από την μεριά μας όλα όσα εσκεμμένα έχουν αποκρύψει οι εξουσιαστές τους. Την δυνατότητα αυτο-οργάνωσης και αυτονομίας, την δυνατότητα δημιουργίας ανοιχτών εκδηλώσεων και διαδικασιών, την δημοσίευση υλικού και καλεσμάτων στο indymedia, την ύπαρξη άλλων ριζοσπαστικών εγχειρημάτων και εντέλει τι είναι για τον καθένα η Αναρχία.
 
    Στην Αραχώβης προστίθεται ακόμα ένα λιθαράκι για την συγκρότηση ενός ανοιχτού πολυεθνικού κινήματος με αναρχικά χαρακτηριστικά. Γίνεται ένα ακόμα μεγάλο βήμα προς την αυτο-οργάνωση των μεταναστών δίχως την εξάρτηση στις ντόπιες πολιτικές ελίτ. Κομμάτια της Αναρχίας που τους χωρίζουν χιλιόμετρα, ανακαλύπτουν ξανά το κοινό έδαφος στην εμπειρία του αγώνα, στην υπεράσπιση της αυτονομίας και του αυτό-καθορισμού των μεταναστευτικών εγχειρημάτων, στην υπεράσπιση των καταλήψεων, στην σύγκρουση με την αριστερή διαχείριση του μεταναστευτικού και την κρατική διείσδυση στα εδάφη του αγώνα.


Η «Αντιεξουσιαστική» διαχείρηση του μεταναστευτικού

    Η πολιτική διαχείρισης του μεταναστευτικού της Αντιεξουσιαστικής Κίνησης (ή τελοσπάντων όποιου αναλάβει ποτέ ευθύνη για την κατάσταση) αντικατοπτρίζει σε πολλά σημεία την πολιτική της Αριστερής Κυβέρνησης. Οι μετανάστες και οι μετανάστριες γίνονται γενικώς αποδεχτοί ως υποκείμενα, είναι χρέος μας και αγαπάμε να τους βοηθάμε και αποτελεί αντικειμενική αξία μέσα στους κύκλους μας η αλληλεγγύη προς αυτούς. Αρκεί όμως να τηρούν τα κριτήρια που ορίζουν οι ντόπιες εξουσίες και να ρέει το αλληλέγγυο χρήμα ή / και το αλληλέγγυο εργατικό δυναμικό. Είναι καλύτερα αν η «ράτσα» τους είναι ολίγον τι δημοφιλής όπως, Σύριος ή Κούρδος, και όχι Αλγερινός ή Μαροκινός και είναι καλό επίσης να υπάρχει οικογένεια και ευγένεια.
    Πρέπει επίσης να ελέγχονται συστηματικά και να μην έχουν σχέση με την εξέγερση και την αναρχία. Διότι εάν και εφόσον αποκτήσουν σχέση με την αναρχία θα αποκηρύξουν πρώτα τους διαχειριστές τους και εάν αποκτήσουν σχέση με την εξέγερση θα γίνουν επιθετικοί και επικίνδυνοι με αποτέλεσμα οι διαχειριστές τους να χαλάσουν τις καλές τους σχέσεις με το κράτος και κατ’ επέκταση με την νομιμότητα.
  
Φυσικά όταν συντρέχουν επικοινωνιακοί και οικονομικοί λόγοι μπορούν να πραγματοποιήσουν και μια εκκένωση, οι μεν, Αντιεξουσιαστική Κίνηση, στο όνομα της Αμεσοδημοκρατίας και Αντι-ιεραρχίας ή δε, Αριστερή Κυβέρνηση, στο όνομα του Ανθρωπισμού.
   Τέτοιες λογικές και πρακτικές, με ασχολίαστα προσχήματα όπως η εγκληματικότητα και ο τζιχαντισμός, πρέπει να εκλείψουν για να μπορέσουμε να μιλήσουμε για ισότητα ανάμεσα στους καταπιεσμένους και προοπτική κατάργησης του έθνους κράτους και του κεφαλαίου του.

 

 

Κάποιες σκέψεις για τις πολύ-εθνοτικές κοινότητες και την διεθνιστική αλληλεγγύη  ως συνεισφορά στον κινηματικό διάλογο.

 

   Βρισκόμαστε ακόμα πολύ μακριά από το ξεπέρασμα της «ελληνικής» αναρχίας. Το τι έχουν ξεράσει τις τελευταίες μέρες αναρχικοί και αναρχικές για τους μετανάστες στα Εξάρχεια αποτελεί ντροπή για ένα κίνημα που αφορίζει τόσες δεκαετίες το έθνος και την πατρίδα. Είναι πιθανό όταν το αντιφασιστικό φαντασιακό σου έχει στενή αναφορά στην ισοπέδωση των ναζί από τον απολυταρχικό ρώσικο κόκκινο στρατό στο Στάλινγκραντ ή στο εθνικό-απελευθερωτικό μέτωπο του καλπάζοντα Βελουχιώτη με την ελληνική σημαία, τότε κάπου θα χάσεις την επαφή με τις μητροπολιτικές πολυεθνικές κοινότητες, με τους μη-έλληνες και τους μη-ελληνόφωνους μετανάστες.

    Ο διεθνισμός επίσης πολλές φορές αφορά την αλληλεγγύη μεταξύ εθνικά προσδιορισμένων ομάδων. Όπως  Έλληνες αγωνιστές προς Τούρκους αγωνιστές.


    Ο διεθνισμός χωρίς την έμπρακτη πολυεθνική συγκρότηση και συνύπαρξη μπορεί να γίνει προσφορά στα γρανάζια του έθνους-κράτους. Όσοι συγκροτούνται ως ντόπιοι και απευθύνονται κυρίως στην ελληνική κοινωνία ξεκινάνε ήδη να αφομοιώνουν τα χαρακτηριστικά και τις απαιτήσεις της. Διότι, η ελληνική κοινωνία, είναι και αυτή μια εθνική κοινωνία και δεν συμπεριλαμβάνει τους πάντες. Ως εκ τούτου ο καθένας μπορεί να συμμετάσχει ασυνείδητα στην καταπίεση και καταστολή της πολύπαθης καταπιεσμένης τάξης από την προνομιακή θέση που βρίσκεται ως ντόπιος.

    Είναι αναγκαίο για την ελευθερία και την ισότητα, αλλά και για τον αγώνα ενάντια στο κράτος, να συγκροτηθούν και να ενισχυθούν οι κοινοί αγώνες και πολιτικές διαδικασίες με όλους τους καταπιεσμένους και καταπιεσμένες. Να σπάσουμε την κυριαρχία της ελληνικότητας στην πράξη.
    Στις πολυεθνικές μητροπόλεις η διεθνιστική αλληλεγγύη και η συγκρότηση πολύ-εθνοτικών κοινοτήτων πρέπει να αγκαλιάζονται μεταξύ τους σαν να ήταν από πάντοτε αναπόσπαστα κομμάτια της συνολικής απελευθέρωσης.

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License